Δεν μπορω να τραγουδισω.
Μια χαρα μπορεις, Henry.
Δεν μπορω να τραγουδισω σαν εσενα.
Φυσικα και όχι. Πρέπει να τραγουδάς σαν τον εαυτό σου.
Ο μπαμπάς λεει οτι κι η αρκούδα τραγουδά καλιά μου.
Πλάκα έκανε βρε. (αληθεια έλεγε)
Λατρεύω την φωνή σου. Και οι δυο την λατρευουμε.
Τι λεσ για το "Jingle Bells"? Αυτο μπορεις να το τραγουδίσεις.
Μαμααα!
Henry.
"--για τριτη φορα και ειπε:
'Τι θα μου δώσεις αμα μετατρεψω το αχυρο παλι για σενα?'
'Δε μου χει μεινει τιποτα,' απαντησε το κοριτσι.
'Τότε υποσχέσου μου, αν γίνεις βασίλισσα, το πρωτο μπεμπε σου.'
'Ποιος ξερει αν αυτό ποτέ συμβεί?' σκέφτηκε του μιλωνά η κόρη."
- Οχι! Μαμαα! - Henry. Henry.
- Δεν μπορείς να κάνεις τιποτα. Οχι. Shh. - Ασε με! Μανουλαα!
Δεν μπορεις να κανεις τιποτα. Ακου. Ακου με.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Ησουν στο αμαξι. Γλιστρούσε. Και ξαφνικα...
...ησουν σπίτι πριν δύο βδομάδες...
...και έβλεπες τον εαυτό σου. Την μαμά και τον μπαμπά σου να σου διαβάζουν.
Χρονοταξίδεψες, οκ? Οπως εγω για να ρθω να σε δω.
Είμαι εσυ, Henry. Κατάλαβες? Οταν είσαι μεγάλος.
Είμαστε το ίδιο άτομο.
Ξέρω οτι είναι δύσκολο να το καταλάβεις , αλλα θα το καταλαβεις μια μερα.
Oh, θεε μου.
Πρεπει να φυγω.
Αλλα μην φοβάσαι, Henry. Θα σαι ενταξει, το υπόσχομαι.
Βοηθηστε τον μικρό!
- Σου πήρε λίγη ώρα. - Δεν έχεις ιδέα.
Okay.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς λοιπόν. Εχεις καθολου σχέδια?
Ναι, ναι. Πολύ μεγάλα.
- Τιποτ' άλλο? - Οχι , ευχαριστώ.
Καλά Χριστούγεννα. Ευχαριστώ πολύ.
Καλημέρα, Chicago. Η ώρα της πόλης είναι 8 a.m.
Νέα και αθλητικά για τη συνέχεια.
Εξελίσεται σε μια ζεστή πρωτη μέρα της ανοιξης εδώ στην ανεμούπολη.
Συγνωμη. Ψάχνω κάτι για το φτιαξιμο βιβλίων στην Kelmscott.
Ο βιβλιοθηκάριος για τις ειδικές εκδόσεις μπορεί να σας βοηθήσει.
Μπορώ να βοηθήσω?
Henry?
Ναι?
Henry.
Εσυ είσαι.
Μου πες οτι αυτό θα συνέβαινε.
Πρέπει να αντιδράσω φυσιολογικά, αλλά μάλλον δεν το κάνω.
Συγνώμη. Σταληθεια δεν εχω ιδέα ποια εισαι.
Ειμαι η Clare.
Clare Abshire.
Τωρα, ξέρω-- Ξέρω οτι δεν με ξέρεις.
Κοίτα, ξερω πόσο παραξενο είναι για σενα. Οπως και για μενα.
Αλλά, εμμ...
...Θες να δειπνησεις μαζί μου, και θα εξηγήσω?
Henry, σχεδιάζαμε αυτο το δείπνο για πολύ καιρό.
Ναι?
Πήγαινε στο Beau Thai. Είναι το αγαπημένο σου.
- Οντως ειναι. - Mm-hm.
Φαινεται πως περνάς δυσκολα.
Ξέρεις, όλα θα πάνε καλά.
Λοιπόν, εμμ, "ναι," τοτε, γαι το δείπνο?
Ok.
- Ok. - Ναι.
Ναι. Εμμ....
- Λοιπον Beau Thai, στις 7. - Mm-hm.
Τα λεμε εκει.
Oh, σκατα.
- Ει. - Oh, ρε φιλε.
Πας κάπου, βλαμμενε?
Μη μου δίνεις σημασία.
Ναι? Γιατι?
- Θα δεις. - Βουλωσε το.
- Αποστολη του κτιριου 11. - Πες μας 11.
Εχω εναν--
Χριστε μου.
- θα θελατε αλλο ένα ποτήρι? - Ναι. Ευχαριστώ.
Συγνωμη. Ημουν, εε, απασχολημενος.
- Είσαι εντάξει? - Ναι, τίποτα σοβαρό.
Ευχαριστώ.
Καταλαβαίνεις γιατι δεν σε αναγνωρίζω ετσι?
Uh, φυσικά.
Οταν μεγαλώσεις, θα ταξιδεψεις εκεί που θα μαι μικρό κοριτσάκι.
Για μένα, αμμ--
Εννοώ σε γνωρίζω απο τότε-- Απο τότε που ήμουν έξι.
Από τότε, εμ, που εμφανίστηκες στο λειβάδι πίσω απτο σπιτι μου...
...εκεί που συνήθιζα να παίζω.
Εμμ....
Υποτίθεται οτι δεν πρέπειν να πίνεις.
Γιατί?
Μου χες πει οτι ο Dr. Kendrick ειπε να σταματησεις να πινεις...
...γιατι σε κανει να ταξιδευεις.
- Ποιος ειναι ο Dr. Kendrick? - Ειναι ο γιατρος σου.
Κερδιζει βραβειο Berger για τη δουλεια του στη γενετική. Σε.... Σε βοηθά.
Αυτό παραπάει.
Συγγνωμη.
Μου πες να το παω ηρεμα, και, εμ, δεν το πηγα.
Ahh....
Σημειωσα καθε φορά που με επισκέπτηκες.
Κάτι που μαλλον έκανα, ή θα κάνω, πολύ συχνά.
Την τελευταία φορά που σε είδα ,ήμουν 18.
Φαίνεται ότι γυρίζεις στα ίδια μέρη συχνά.
Ναι, είναι σαν τη βαρύτητα.
Τα σπουδαια γεγονότα σε τραβούν.
Είμουν σπουδαιο γεγονός.
Απο ότι φαίνεται.
Clare, σωστά?
Ναι.
Θα μπορούσαμε για ένα λεπτό να υποκριθούμε ότι συναντιόμαστε για πρώτη φορά?
Okay.
Σιγουρα.
Μόνο που....
Μόνο που εισαι ο καλυτερος μου φίλος.
Είμαι ερωτευμένη με σενα ολη μου την ζωή.
- Είναι αυτό σταληθεια απαραίτητο? - Ναι. Μέτρα ως το 1000.
Ahh....
Okay.
Ενα.
Δυο.
Τρια.
Τετρακοσια.
Εξακοσια.
Οχτακοσια.
Χιλια.
Θες ένα ποτό?
Δεν θελω ποτό.
Θεε μου, εισαι τόσο νέος.
Πες μου πάλι.
Πώς γνωριστήκαμε?
Ησουν μεγαλύτερος απο τώρα.
Ισως δεν πρέπει να σου πω.
Λοιπον, νομίζω οτι πρεπει να ξέρω.
Ποιος είναι κει?
Χαιρετισμούς, ανθρωποειδές.
Mark, χαζούλη.
Ow! Clare, δεν προκειται να σε χτυπησω. Απλα μην μου πετάξεις τίποτα παρακαλώ.
Ποιος εισαι, που ξερεις τονομα μου, και γιατι δεν εμφανίζεσαι?
Μπορείς απλα να μου δώσεις την κουβέρτα?
Ισως πρεπει να φωναξω την μαμα μου.
Οχι, οχι, οχι. Μην καλεσεις την μαμα σου σε παρακαλω.
Απλα δως μου την κουβερτα και θα φυγω.
Γιατι την θες την κουβέρτα?
Είμαι χρονοταξιδευτής.
Ερχομαι απτο μέλλον.
Και οταν το κάνω, δεν φέρνω και τα ρούχα μου.
Δεν υπαρχουν χρονοταξιδευτές.
Ναι, υπάρχουν.
Στην πραγματικότητα, εσύ και γω ειμαστε φιλοι στο μελλον.
- Οταν είσαι κυρία. - Είμαι όμορφη? (ψωνιο το μικρο)
Ναι.
Πολύ.
Αποδειξε μου οτι εισαι απτο μέλλον.
Λοιπόν, σε λένε Clare Abshire.
Γεννηθηκες τον Μαη 24, 1972.
- Οι γονείς σου είναι ο Philip και η Lucille-- - Σιγά ξέρεις πράγματα.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι είσαι απτο μέλλον.
Ok.
Αυτο το σαββατο, ο αδερφος σου, ο Mark, που ειναι πολυ σπασικλας...
...θα πεσει απο ένα δέντρο και θα σπάσει το χέρι του.
Ναι, αλλα δεν θα ξερω μέχρι τότε αν λες την αλήθεια ή οχι.
Λοιόν, αν κατσεις αρκετά εδώ, θα δεις να εξαφανίζομαι.
Αλλά μόλις ήρθες.
Θα ξανάρθω πίσω.
Πολλέσ φορές.
Στην πραγματικότητα...
...θα ξαναρθω την επομενη Τριτη στις 4.
Και θα ηταν τέλειο αν, όταν έρθεις, μπορούσες να μου φέρεις λίγα ρούχα.
Κάποια που δεν θα λειψουν στον μπαμπά σου.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Μην ανυσηχεις γι αυτο. Εχει τελειωσει εδω και λιγο καιρό.
Είναι παράξενο.
Ποτέ δεν σε ήξερα σε τέτοια ηλικία. Εννοώ, σε ήξερα μόνο ως...
...ένα ώριμο, περπατημένο ατομο.
Συναγωνίζομαι με τον εαυτό μου.
Οχι.
Απλά είσαι κατι σαν τον τέλειο τύπο για μενα.
Απλά δεν μπορώ να το συνιθίσω.
Εννοώ, συνέχεια περιμένω να εξαφανιστείς.
Oh, θα συμβεί, πίστεψέ με.
Πώς είναι?
Εννοώ, ξέρω πως μοιάζει να σε βλέπω να φευγεις...
...αλλα πως είναι να είσαι παντα αυτός που φεύγει?
Καποιες φορές ειναι σαν να εχεις ξυπνήσει πολύ νωρις..
Τα χέρια και τα ποδια σου μουδιαζουν, και μετα δεν υπαρχουν καν.
Καποιες φορες ειναι σαν η προσοχη σου να εχει περιπλανηθει μονο για μια στιγμη...
...και μετα στεκεσαι γυμνος καπου αλλου.
Ισως εχεις ξαναβρεθει εκει πριν, ισως οχι.
Δεν ξερεις ποσο θα διαρκέσει, ετσι απλά προχωράς...
...μεχρι να βρεις καποια ρούχα.
Και υστερα μοιαζεις σαν όλους τους άλλους.
Μόνο που εισαι ερημος και ολομόναχος, περιμένεις απλα να εξαφανιστείς.
Αλλά βλέπεις και ανθρώπους απτο παρελθόν.
Ανθρώπους χαμένους, όπως τη μαμά σου.
Ναι, ομως το θεμα ειναι, οτι δεν μπορεις να αλλαξεις οτι τους εχει συμβει.
Προσπάθησα. Αλλα δεν γίνεται.
- Είναι ωραία. Hey. - Και αυτη ειναι η Charisse, η συγκατοικος μου.
- Γεια. - Ο καλυτερος μου φιλος.
- Και ο μαγειρας σας για αποψε. - Καλωσηρθες.
Γιατι δεν μαγειρευω.
Λοιπον, θα πρεπει να το ξερεις αυτο. Ειναι γλυκο κοριτσι, αλλα δεν μαγειρευει ουτε τοστ.
- Gomez? - Ναι, συντομια του Gomolinski.
Χαρηκα πολυ για την γνωριμια.
Δεν θελαμε να σε συναντησουμε, αλλα φαινεται ειναι ο μονος τροπος να δουμε λιγο την Clare.
Αγνοησε τον Gomez.
- Θελεις λιγο κρασι? - Οχι, ευχαριστώ.
Θες λιγο νερό?
- Ναι, βεβαια. - Ναι?
Δεν μου πες ποσο γλυκος ειναι.
Δεν είναι γλυκός. Ούτε μιλάει και πολύ.
Δεν μπόρεσα να του αποσπάσω πολλά εκτός του ότι ειναι βιβλιοθηκαριος.
Λοιπον, ισως αν σταματούσες να τον ανακρίνεις....
Ποτέ δεν είχες αγόρι. Περνάς κάθε λεπτό με τον τύπο.
- Αναρωτιέμαι τι σε έλκει. - Αστην ήσηχη.
Την έλκουν τα κακά πράγματα. Νόμιζες ότι αυτό θα της ξέφευγε?
Δεν ξέρω.
Απλά νομίζω οτι δεν ειναι και τοσο γλυκος.
Ενταξει, τωρα μπορούμε να βάλουμε τις πατατες?
Η θες να περιμένουμε μέχρι να ναι έτοιμα τα λαχανικά?
- Που ειναι το τηγανι? - Που να ξέρω?
- Μπορείς να βοηθήσεις. - Δεν μένω καν εδώ.
- Εσύ-- - Πρώτον, είμαι άντρας.
Δεύτερον, είμαι καλεσμένος.
Διαβάζεις το ημερολόγιό μου?
Σου πα οτι είναι προσωπικό.
- Δεν το διάβασα. - Λοιπόν, έτσι φάνηκε πάντως.
Προσπαθούσα να βρω τις ημερομηνίες.
Τις ημερομηνίες που έρχομαι να σε δω.
Για να τις πω στο μικρο κορίτσι στο λειβάδι. Αν είμαι τοσο σημαντικός για εκείνη...
...Ηαθελα να της πω ποτε θα πηγαινα να τη δω για να μην περιμένει.
Θεε μου, Συγγνωμη. Δεν ξερω τι σκεφτόμουν.
Καλύτερα να φύγω.
Θα ήθελα να μείνεις.
Ησουν εκεί ολη νύχτα.
- Ελα, δειρτονα. - Παιδιά, δείτε εδώ.
- Ελαα, είναι γλείτσας. Σπαστον στο ξυλο. - Oh, όχι.
Ελαα.
Hey, hey, hey. Διαλυστε το, διαλύστε το.
- Henry. - Gomez.
Τι κάνεις?
Βλάκα ρατσιστή.
Φίλε, τι στο καλό φοράς?
- Τι ημερομηνία είναι? - Τι εννοείς, "Τι ημερομηνία είναι?"
- Τι χρονιά? - Τι εννοείς, "τι χρονιά?"
- Ξέχνα το. Πρέπει να βρω ρούχα. - Ναι, Το ροζ δεν είναι το χρώμα σου. Hey.
- Τι κάνεις τώρα? - Ανοίγω μια κλειδαριά.
- Huh? - Κλείσε την πόρτα.
Θες να μου πεις τι στο καλό συμβαίνει εδώ? Σε τι εχεις μπλέξει?
Σοβαρα.
Hey, ξερεις, αν εχεις προβλημα, ισως βοηθήσω.
Ναι καλά.
Δεν με νοιάζει για σένα καν, αλλα για την Clare με νοιάζει.
- Γιατι δεν μου λες τι γινεται? - Θες να μάθεις? Θα σου πω.
Γιατι εσυ και γω θα γινουμε φιλοι για πολύ καιρό.
Ισως ηδη ξερεις.
- Να ξερω τι? - Φαίνομαι μεγαλύτερος, σωστά?
Αυτό γιατί είμαι.
Ηρθα πισω σαυτην τη νύχτα από το μέλλον.
Είμαι χρονοταξιδευτής.
Oh, Θεε μου, τα εχεις χαμένα.
Αρχισε όταν ήμουν 6.
Εξαφανίζομαι. Ταξιδεύω στον χρόνο.
Ηρθα σαυτην τη νυχτα απο το 2003. Τι ετος ειναι τώρα?
- 1995. Δεν μαρεσει αυτό. - Αλλάζω τοποθεσίες.
Ποτέ δεν ξέρω ποτε θα συμβεί ή που θα καταλήξω.
Πρεπει να σπαω και να εισβαλλω, να κλεβω ρουχα απο το πρώτο ατομο που θα δω.
Ονομασε κάτι, το χω κάνει.
Uh-huh. Κάτι δεν παει καλά με εσένα.
Ναι, όντως.
Αλλά νοιάζομαι για την Clare περοσσοτερο αποτι φαντάζεσαι, γι αυτό μην ανησηχείς.
Whoa, hey, ειμαι σίγουρος.
Ακου, στο μελλον, εγω και η Charisse παντρευόμαστε?
Ειμαι φαλακρός? Ειναι η Charisse φαλακρή?
Δεν θα σου πω πράγματα για την ζωη σου.
- Το να ξερεις πραματα που θα γινουν σε τρελαινει. - Δεν σε πιστευω, το ξερεις?
- Δεν θα το πιστεύεις αυτό σε ενα λεπτό. - Ναι? Γιατι?
- Hey. - Hey.
- Η Charisse είναι εξω. - Ο Henry είναι εδώ ?
- Οχι, ειναι στη βιβλιοθήκη. - Μην τον παντρευτείς, Clare.
- Τι? - Απλά μην παντρευτείς τον Henry, ok?
- Ξέρεις, δε μου το χει ζητήσει ακόμη. - Ναι, ξέρεις γιατι πραγμα μιλάω.
Τον αγαπώ.
Εδώ. Ελα δω.
Τον είδα χθες βράδυ στου Vic.
Ακου . Πρωτα σπαει στο ξυλο εναν τυπο, και μετα κανει διαρηξη σε ενα μαγαζί.
Και μετα μου λεει ότι είναι χρονοταξιδευτής.
Ξέρεις, επειδή ταξιδεύει στον χρόνο.
Και τον πίστεψες?
Um....
Οχι μεχρι που εξαφανίστηκε ακριβως μπροστα μου.
Απλα εξαφανίστηκε.
Ναι, είναι ενα προβληματάκι.
- Δηλαδή ξέρεις γι αυτό? - Το ξέρω εδώ και πολύ καιρό.
Ok,δεν ξερω τι στο καλο συμβαινει εδω, ενταξει?
Δεν χρειαζεται να ξέρω πως λειτουργεί το όλο πραγμα, γιατί δε με νοιάζει.
Αλλά, uh, απλά υποθέτοντας για ενα λεπτό οτι δεν έχουμε όλοι τρελαθεί...
...οτι εχει ο Henry , είναι, uh....
Δεν είναι καλό.
Τον περίμενα όλη την ζωή μου, και τώρα είναι εδώ.
Εννοω, εχει ήδη συμβει. Δεν μπορώ να το αλλάξω ακόμη και αν ήθελα.
Λοιπόν, είσαι πιο τρελή αποτι νόμιζα.
Ισως είμαι.
Αυτός ο τύπος μου κλεψε το πορτοφόλι. Το πορτοφόλι μου!
Αυτός ο τύπος μου κλεψε το πορτοφόλι. Σταματηστε το τρένο.
Με συγχωρείτε.
- Είστε η Annette DeTamble? - Ναι.
Σαγαπω.
Εννοω, την δουλεια σου. Το τραγουδι σου.
Εχεις υπεροχη φωνη.
Σευχαριστω. Το εκτιμω..
Οι ανθρωποι δεν με αναγνωριζουν συχνα. Οχι στο μετρο ,τελοσπαντων. Ha, ha.
Με λενε Henry.
Τι αστειο.
Εχω ενα γιο Henry. Αλλα ειναι μολις τριων.
Συναντησα μια κοπελα.
Και απο τοτε που ειμαι μαζι της ,νιωθω ασφαλης.
Δεν εχω νιωσει ετσι για πολυ καιρο. Απο τοτε που ημουν παιδι.
Ευχομαι να μπορουσε να σε ακουσει να τραγουδας.
Ισως καποια μερα.
Χαρηκα πολυ που σε γνωρισα.
Και εγω επισης.
Σιγουρεψου πως αυτη η κοπελα ξερει πως νιωθεις γι αυτην.
Ο γιος σου σαγαπαει παρα πολυ.
Το ξερω.
Ναι?
Μπαμπα?
Τι κανεις εδώ?
Ανησηχουσα.
Σου τηλεφωνησα αρκετες φορες.
Ημουν αρρωστος.
Ναι.
- IΤηλεφωνησα στην ορχηστρα. - Hmm.
Μου ειπαν οτι εισαι σε αδεια αναρρωσης απτο Σεπτεμβρη.
Απτον Αυγουστο.
Το κανει δυσκολο να παιξω βιολι.
Αυτο δεν προκειται να βοηθησει.
Σιγουρα μπορει.
- Θες ενα? - Οχι.
Δεν πινω πια.
Κριμα.
Ηταν ο ενθουσιασμος που μοιραζομασταν.
Το πρωτο που πρεπει να κανουνε ειναι να φερουμε καποιον να καθαρισει το μερος.
Να σου φτιαχνει φαγητο. Εννοω, τρως ποτε?
Εννοω, θες να ερχομαι πιο συχνα εδω?
Να σε παω στο γιατρο?
- Νσ βοηθησω με τους λογαριασμους? Τι? - Οχι.
Οχι? Οχι σε τι? Σε ολα? Η σε καποια απο αυτα?
Βαλε τη δικια σου ζωη σε ταξη πριν αρχισεις να μου λες πως να ζω τι δικια μου.
Παντρευομαι.
Ποιος θα σε παντρευοταν?
- Ξερει για--? - Ξερει τα παντα για μενα.
Τα παντα.
Τη λενε Clare.
Clare Abshire. Ειναι καλλιτεχνης.
Θα θελα να της δωσω της μαμας το δαχτυλιδι αρραβωνων και γαμου.
Γι αυτο ειμαι εδω. Και νομιζω οτι και η μαμα θα το ηθελε.
Πως ξερεις τι θα ηθελε η μητερα σου? Ισα που την ηξερες.
Την ηξερα.
Ακομη την ξερω.
Την ειδα σημερα στο μετρο.
Την βλεπω να με σπρωχνει στη στρατα. Ξερεις, τη βλεπω και με σενα επισης.
Αυτο που εχω δεν ειναι παντα καταρα.
Τοτε γιατι δεν την αποτρεπεις απτο να μπει στο καταραμενο αμαξι?
Θα το εκανα αν μπορουσα, Το ξερεις αυτο.
Την εχω δει να πεθαινει εκατονταδες φορες.
Ποτε δεν φτανω στην ωρα μου για να την σταματησω.
Ακομα μου λειπει.
Μου λειπει καθε μερα.
Και σε μενα.
Henry.
Ποτε δεν ηθελα να χω κατι στη ζωη μου που δεν θα μπορουσα να χασω.
Αλλα ειναι πολυ αργα γι αυτο.
Δεν ειναι επειδη εισαι ομορφη και εξυπνη και τελεια.
Δεν νιωθω μονος πια.
Θα με παντρευτεις?
Οχι.
Δεν το εννοουσα.
Απλα ηθελα να το δοκιμασω. Απλα ηθελα να το πω...
...για να επιβεβαιωσω την ελευθερη βουληση μου.Εγω....
Αλλα η ελευθερη βουληση μου σε θελει.
- Λοιπον ναι? - Ναι.
Φυσικα.
Χιλιες φορες ναι.
- Εχεις ξαναχρησιμοποιησει οπλο? - Οχι ακριβως. Εγω--
- Ναι? - Μαμα, ηρθαμεε.
Σου αξιζει ενα κερασμα, φιλε μου.
Oh, Θεε μου. Αυτο το φορεμα ειναι σαν να εχει περασει απο εμπολεμη ζωνη.
- Σου χα πει να μου το στειλεις. - Μαμα ,θα ναι μια χαρα.
Henry, δε θελω να γινω αδιακριτος, αλλα τιποτα απτον πατερα σου?
- Θα πρεπει να διαμορφωσουμε το σχεδιο καθισματων. - Δεν ειμαι σιγουρος αν ερθει.
Κριμα. Θα μπορουσε να ερθει μαζι μας την μερα του κυνηγιου.
Ειναι ο τροπος που οι αντρες δενονται, προφανως.
- Philip. - Τραβα.
Philip, ειναι εδω.
Εισαι ετοιμος γι αυτο? Ειναι αληθινο τσιρκο.
Ναι ειμαι κυριε.
Ελπιζω να ξερεις σε τι μπλεκεις. Με την Clare, εννοω.
Δεν ειμαι σιγουρος οτι καταλαβαινω.
Η μητερα της κι εγω δεν καταφεραμε να την ετοιμασουμε για τν πραγματικο κοσμο, φοβαμαι.
Δενειμαι σιγουρος γι αυτο.
Φαινεται να τα καταφερνει μια χαρα και μονη της.
Λοιπον, αυτο ειναι καλο.
Κυνηγας ποτε?
Οχι. Ποτε.
Λοιπον ισως σε βγαζα εγω καποια μερα.
Θα το θελα. Ναι.
Συνηθως εγω ειμαι αυτος που κυνηγιεται.
Ξερεις τι λενε.
Η ζωη ειναι κυνηγι.
- Καλημερα. - Μερα.
Καθισε.
Τι μπορουμε να κανουμε για σενα σημερα?
- Κοψτα. - Ολα?
Ναι, παντρευομαι αυριο. Και στη γυναικα μου αρεσουν κοντα.
Συνχαρητηρια.
Ας δουμε τι μπορουμε να κανουμε για σενα. Να κανουμε και τους δυο σας χαρουμενους.
- Να παρω τις βαλιτσες? - Το χω. Ευχαριστω.
Πολυ καλα.
Μπαμπα. Ηρθες.
Λοιπον...
... υποθετω πρεπει να γνωρισω τους γονεις της.
Ο μπαμπας της ειναι ρεπουμπλικανος.
Και κυνηγος.
Oh, θεε μου.
Δωσε μας ενα λεπτο. Πρεπει να παρω ενα Vallum.
Vallum? Ειναι καλη ιδεα?
Δε θα υπηρχε γαμος χωρις κουμπαρο.
Φρικιο.
Εισαι ενταξει εκει μεσα?
Σκατα.
- Αφηστε με να σας το φερω εγω ,κυριες μου. - Ευχαριστω.
- Αυτα τα μαλλια, παντα ηταν δυσκολα. - Μαμα. Σταματα ενταξει?
Ειναι μια χαρα.
Αλλα θεε μου εισαι πολυ ομορφη.
Οταν σε δει ο Ηenry να ανεβαινεις το μονοπατι...
...θα λιποθυμησει στη στιγμη.
Θα πας να ελενξεις τα αγορια?
Okay. Oh, Θεε μου.
Okay. Σκατα.
- Ειστε ετοιμοι παιδια? - Ναι. Ναι, ειμαστε ενταξει. Μια χαρα. (και δυο τρομαρες)
Τελεια μερα για γαμο, huh? Τα λουλουδια και ολα δειχνουν υπεροχα.
Ολοι οι αλλοι περιμενουν κατω. Τι θεσ να πω στην Clare?
Χρειαζομαστε πιθανον αλλη μιση ωρα για να φτιαχτουμε και μετα....
Και μετα ξερεις να βαλουμε κανα παντελονι, και μετα θα μαστε ετοιμοι.
5 λεπτα.
Θα το πω στην Clare.
Απο ποια χρονια εισαι?
- Μοιαζεις με τον παππου μου. - Μην ανησηχεις, Ολα θα πανε καλα.
Oh, τελεια.
Ελπιζω να μην παρατηρησει κανεις τα γκρι μαλλια. Δεν εχεις χρονο να ξυριστεις.
Δεν ξερω που ειναι.
Κσλη τυχη, γλυκα.
Εχει γκρι μαλλια.
Τι στο καλο?
Μην ορκιζεσαι. Παντρευομαστε.
Συγκεντρωθηκαμε εδω σημερα για να γιορτασουμε το γαμο του Henry και της Clare.
Με την παρουσια της οικογενειας των φιλων και του Θεου, ανταλλασουν αυτους τους ορκους:
για να χουν και να κρατουν απαυτην τη μερα, απτην πλουσιοτερη μεχρι τη φτωχοτερη...
...στα καλυτερα και στα χειροτερα, στη αρρωστεια και στην υγεια.
Και τωρα θα θελα να καλεσω την αγαπητη μου κορη...
...και τον καινουριο αβρο μου γιο εξαγχιστιας στην πιστα.
Γεια χαρανταν, αγνωστε.
Συγγνωμη που εχασα την τελετη.
Δεν την εχασες.
Ευχεσαι να ημουν εκεινος?
Αλλα αφου εισαι.
Αναρωτιεμαι αν ειμαι διγαμη.
Νομιζω οτι επιτρεπεται να παντρευτεις το ιδιο ατομο οσες φορες θελεις.
Oh, οχι. Μην.
Επιτελους.
- Clare. - Τι περιμενες?
Σου εφερα ενα ποδι γαλοπουλας. Η κουζινα μας φτιαχνει την καλυτερη γαλοπουλα.
Λοιπον, αυτο λενε ολοι τελοσπαντων.
Ο μπαμπας μου την κρατουσε για μεσημεριανο.
Με αγνοει ετσι πιστευω οτι δεν την αξιζει.
Αγνοει την μαμα μου επισης.
Η Alicia λεει οτι σταληθεια θα παρουν διαζυγια αυτη τη φορα.
Οχι.
Ποτε δε μου ειπες κατι τετοιο πριν.
Λοιπον, δε θελω να στεναχωριεσαι χωρις λογο.
Ισως πρεπει να παρουν διαζυγιο.
Ναι, ισως.
Εισαι παντρεμενος?
Ναι, ειμαι.
- Ειναι η γυναικα σου χρονοταξιδευτρια? - Οχι, Οχι δοξα το Θεο.
Την αγαπας?
Ναι. Παρα πολυ.
Τι συμβαινει?
Τιποτα. Απλα ηλπιζα οτι θα παντρευοσουν εμενα.
Σκεφτηκες ποτε το χρονο?
Φευγει, Alec.
Αυτη ειναι η δουλεια του χρονου.
Tick, tick, tick--
Ημουν μαζι σου στο λειβαδι.
Ναι?
Ζηλευες τη γυναικα μου.
Οντως.
Συνηθιζα να πειθω τον εαυτο μου...
..οτι ησουν παντρεμενος με μια χοντρη με μουστακι.
Λοιπον, αυτος ειναι ο τυπος μου.
Ελα, ας το κανουμε.
- Ειναι υπεροχο παιδια. Ευχαριστω. - Παρακαλω.
Αγαπη μου?
Πιαστον, Charlie.
Πετα το.
Ελα πισω κωλοπαιδο.
Γυρισες.
Εχασα τα Χριστουγεννα?
Ναι. Και την Πρωτοχρονια.
Henry, ελλειπες για 2 βδομαδες.
Δεν μπορουσα να γυρισω. Δοκιμασα τα παντα.
Μεθυσα ακομα μπας και γινει κατι.
Υποθετω οτι δεν δουλεψε.
Um, πρεπει να φυγω.
Τωρα? Μολις ηρθα.
Το ξερω ,αλλα εχω εκθεση σε 2 βδομαδες. Ο Jeremy μου εδωσε χωρο για να δουλεψω.
Εννοω, αυτο το μερος ειναι πολυ μικρο. Δεν μπορω να δουλευω πια εδω.
Και, Henry, η ζωη μου δε σταματα επειδη ειχες φυγει.
Ποτε δεν ειπα κατι τετοιο.
- Θα μπορουσαμε να μιλησουμε γι αυτο? - Να μιλησουμε?
Εδω και δυο βδομαδες ηθελα να σου μιλησω.
Γιατι θες να μιλησουμεt?
Εννοω, ποσο χαλια ειναι να καθομαι εδω και να σε περιμενω?
Παω να δουλεψω.
Θα ειναι τελειο. Μην ανυσηχεις.
Ενταξει, ευχαριστω κυριε.
- Καληνυχτα. - Καληνυχτα.
- Ναι δεν μπορω να το πιστεψω. - Ναι.
- Δεν θα τα καταφερουμε στην ωρα μας - Στην ωρα μας γιατι?
Καπου στη Αμερικη στιγμες απο τωρα, μπορει να υπαρχει ενας εκκατομυριουχος.
Καλησπερα σε ολους. Ειμαι ο Dave Long. Ειναι Τριτη....
- Δεν μπορεις να μπεος εκει. - Πρεπει να δουμε κατι.
- Οι τηλεορασεις θα σε αποσυντονισουν. - Πρεπει να δουυμε κατι.
- Για να κερδισετε το μονο που πρεπει να κανετε.... - Τι ειναι αυτο?
Καλη τυχη.
Τι εχεις κανει?
Ο πρωτος τυχερος αριθμος ειναι το...
- Δεκαεφτα. - ...δεκαεφτα.
Στη συνεχεια:
- Ισως ενα 23. - Νουμερο 23.
η ακομα ενα 32.
32 το επομενο.
- Δεν θα μπορουσε να ταν 40. - Ακολουθουμενο απτο 40.
- Δεν θα πρεπε να ναι 12. - Και ο τελευταιος αριθμος ειναι...
...ενα 12.
Εδω ειναι οι τυχεροι μας αριθμοι:
- Δεκαεφτα, 23, 32, 40 και 12. - Μολις κερδισες $5 εκατομυρια δολαρια.
Δεν μπορεις να το κανεις αυτο.
Ειναι-- Ειναι κλεψια.
- Ok. Ας το σκισουμε. - Οχι.
Κοιτα, υπαρχουν πολλα μειονεκτηματα με την κατασταση μου οκ?
Αλλα αυτο δεν ειναι ενα απαυτα.
Εξαιρετικο σοβατισμα σε καθε δωματιο του σπιτιου.
Δεν ειναι πανεμορφο?
Δεν ειναι αυτο.
- Μα μου αρεσει. - Θα σου αρεσει καποιο αλλο περισσοτερο.
Απλα κοιτα το τζακι. Εχει τον "ουαου" παραγοντα.
Οι λεπτομερειες, η αρχιτεκτονικη , τα παραθυρα
- Φανταστικο. - Οχι. Οχι αυτο.
Uh, ευχαριστω.
Απλα κοιτα το τοπιο. Δεν θα λατρευες να το δεις την ανοιξη?
Αυτο ειναι λιγο μικροτερο απτα αλλα μερη αλλα εχει μεγαλο γοητρο.
Η κυρια πυλη του σπιτιου ειναι στη πισω μερια...
...οπου ειναι ενας ομορφος κηπος.
Αλλα κοιτα αυτα τα χαρακτηριστικα. Το τζακι. Αυτη η σκαλα ειναι τοσο ωραια.
Τα μεγαλοσανιδο πατωμα. Το λατρευω.
Clare.
- Ειμαστε σπιτι. Βλεπεις το γκαραζ? - Uh-huh.
- Ειναι το στουντιο σου. - Aah!
Ελα. Ελα.
Ελα.
Εδω λοιπον ειναι ο κηπος.
- Και εκει ειναι το στουντιο μου. - Oh, Θεε μου.
- Τα πραγματα πανε καλα. - Αυτο ειναι....
- Μεντα? - Ναι.
- Και μαυρο για σενα. - Mm-hm.
- Ποσα ακομα απαυτα θελεις? - Τρια ειναι καλα.
Ξυπνησε.
- Κλωτσαει. Ο Max κλωτσαει. - Oh!
Ξερεις ποτε θα πεθανεις?
Οχι.
Σεχω δει μεγαλυτερο.
Δεν σε χω δει ποτε μεγαλυτερο απο 40κατι.
Ποτε.
Ισως σταματας--
Ισως σταματας να χρονοταξιδευεις.
Καποιος-- Καποιος βρισκει τη γιατρεια.
Πρεπει να υπαρχει καποιο φαρμακο που να μπορεις να παρεις. Πρεπει να υπαρχει καποιος....
Κατι. Κατι που θα μπορει να βοιθησει.
Περιμενουμε μωρο.
Τι?
Εγω....
Νομιζω οτι ειναι ωρα.
Ειναι ωρα να βρεις τον Dr. Kendrick.
Πως ειπες οτι με βρηκες?
Οταν ειμαι μεγαλυτερος...
..Ταξιδευω πισω στο χρονο γιανα δω την γυναικα μου οταν ειναι μιρκο κοριτσι.
Λεει οτι ανεφερα ενα Dr. Kendrick.
ενας ειναι ENT, ενας ειναι ποδογιατρος, ετσι....
Ασχολουμε με τη γενετικη.
Και εγω εχω γενετικη ανωμαλια.
Λεγεται Χρονο-ανικανοτητα.
Ειναι ενας ορος που εσεις βγαλατε προφανως. Αυτο λεει εκεινη.
Φυσικα τωρα που το ανεφερα, θα το λετε ετσι...
...και θα ειναι δυσκολο να πουμε αν το σκεφτηκατε εσεις.
Βκκεπεις αυτο ειναι το θεμα με το χρονοταξιδο.
Οι μαθητες μου σε βαλαν να τα πεις αυτα? Γιατι φιλε εισαι καλος.
Oh, Θεε μου.
Την πατησα.
Ηξερα οτι θα ταν σπαταλη χρονου.
Μισο λεπτο. Uh, περιμενε. Εδω. Henry, περιμενε.
Hey.
Εχασα το μωρο.
Kendrick.
Mr. DeTamble.
Η γυναικα μου εχασε το παιδι μας.
Λυπαμαι πολυ αλλα δεν βλεπω που μπορω να βοηθησω.
Και αν το μωρο ειναι χρονοταξιδευτης σαν εμενα?
Αν εχει την ιδια γενετικη ανωμαλια? Αν ταξιδεψε μεσα απτον πλακουντα?
Χρειαζεσαι βοηθεια. Οχι του ειδους που εγω μπορω να δωσω.
Πως να στο αποδειξω?
Δεν μπορεις. Ειναι αδυνατο.
Λοιπον απλα κανε ενα τεστ.
Αν δεν βρεις τιποτα ενταξει. Θα σε αφησω ησηχο να γυρισεις στη ζωη σου.
Καλω τους Security.
To βραβειο.
Το βραβειο Berger.
- Εχετε βαλει υποψηφιοτητα ακομα? - Πως εμαθες γι αυτο?
Κερδισες.
Θα αρχισουμε τα πρωτα σταδια. Θα παρει γυρω στα 10 λεπτα.
Σκατα.
Ο εγκεφαλος σου παραγει μια εκρηξη ηλεκτρομαγνητικης ενεργειας...
...σαν των επιληπτικων ακριβως τη στιγμη που ταξιδευεις.
Και μπορεις να το δεις εδω.
Υπαρχουν φαρμακα για επιληπτικους που μπορουμε να χρησιμποποιησουμε.
Αλλα ολα αυτα ειναι πολυ δυνατα για σενα...
...αν σταληθεια ειναι μια παρομοια παθηση που προκαλει αυτο το προβλημα.
Ειμαι δεκα βδομαδων τωρα, ποτε δεν εχουμε φτασει τοσο μακρια...
...ετσι ισως το μωρο δεν χρονοταξιδευει.
Θα μαθουμε.
Θα ριξουμε μια ματια στου Henry τον γενετικο κωδικα.
Θα θελαμε να εξετασουμε το DNA του.
Και μετα θα ηθελα να κανω το ιδιο τεστ στο εμβρυο.
Μην ανυσηχεις. Ειναι μια αβλαβης αφαιρεση κυτταρων.
Αλλα ισως λαβουμε καποιου ειδους ενδειξη...
...για το πως θα φτασεις τουσ 9 μηνες.
Αγαπη μου.
- Τι? - Ξυπνα. Αιμορραγεις.
Τι?
Θα μπορουσαμε να υιοθετησουμε.
Τι τρεχει με το να θελω ενα κανονικο πραγμα στη ζωη μου?
Θελω να γινω μητερα. Θελω να γεννησω παιδι, το δκο σου παιδι.
Γιατι δεν μπορω να το χω?
Ποτε δεν μας εχω δει με μωρο. Ποτε. Ταξιδεψα στο μελλον...
- ...και ποτε δεν το δα. - Δε θελω να το ακουσω αυτο.
- Ακουσες τι ειπε ο γιατρος. Θα ησουν-- - Σταματα.
Ok, Henry.
Uh, απλα για να γινει επισημο, θελω να σε ρωτισω μια τελευταια φορα:
- Εισαι σιγουρος γι αυτο? - Ναι, ναι. Εχω υπογραψει τα χαρτια.
Ναι, ναι το ξερω αλλα η στειρωση σπανια ειναι αποφαση μονο του ενος.
Ναι, λοιπον αυτη τη φορα ειναι.
Εισαι καλα?
- Θες να καλσουμε καποιον? - Οχι.
Ενα ταξι?
Henry.
Hey. Τι συμβαινει?
Δεν θελω σταληθεια να μαι εδω τωρα.
Φταιω εγω?
Οχι.
Εκανα κατι.
Ηταν δυσκολο και δεν θα σαρεσει.
Τι εκανες?
Δε θα σαρεσει.
Λοιπον, τοτε γιατι το εκανες?
- Για να σταματησουμε να μαλωνουμε. - Μαλωνουμε?
Γιατι?
Λοιπον μονο για μια φορα θα μπορουσες--?
Θα μπορουσες να μου πεις την απαντηση σε κατι που σε ρωταω?
Δεν θα καταλαβαινες ετσι κι αλλιως.
Αυτο δεν ηταν πολυ ωραιο.
Ποτε δε με εχεις ξαναφιλησει.
Ημουν μαζι σου στο λειβαδι.
- Ποτε? - Εμοιαζες γυρω στα 18.
Ηταν το πρωτο μας φιλι.
Hmm....
Εχεις ασχημη μερα.
Εκανα κατι.
Εκανα κατι που ενοιωσα οτι επρεπε να κανω.
Oh, σε παρακαλω μην μου πεις κατι που θα με κανει να σε μισησω.
Εκανα στειρωση.
Δεν θα κανω παιδι...
...με την ιδια γενετικη ανωμαλια οπως εγω που θα πεθανει. Εγω--
Δεν προκειται να το κανω.
Πως μπορεσες?
Με ξεγελασες.
Εσυ--
Ηρθες στο λειβαδι...
...και εβαλες τον εαυτο σου στην καρδια και στο μυαλο ενος μικρου κοριτσιου.
Τι νομιζεις οτι ηθελα αυτη τη ζωη...
...το συζυγο που εξαφανιζεται χωρις καμια προειδοποιηση?
Θα το θελε κανεις αυτο? Θα το θελες εσυ αυτο?
- Εχεις επιλογη. - Ποτε δεν ειχα επιλογη.
Ναι?
Ευχαριστω που ηρθες. Παγωσα εκει εξω.
Που ειναι ο Henry?
Uh, τον αφησα να κοιμαται.
Χρειαζομουν λιγο χρονο μακρια του.
Πως λειτουργει για σενα αυτο?
Εισαι ενταξει?
Μαλωσαμε.
Ασχημα.
Ναι, λοιπον μπορει να γινει σταληθεια σπαστικος ο τυπος.
Χαιρομαι πολυ που σε βλεπω.
- Γεια. - Γεια.
Τι σου συμβαινει?
Τι?
Εισαι παραξενη.
Ολη την βδομαδαα ησουν.
Ειμαι εγκυος.
Θυμασαι τη νυχτα στο παρκινγκ?
Οταν βγηκα να σε βρω?
Ησουν νεοτερος.
Πριν την εγχειρηση.
Εννοω, δεν ειναι σαν να σε απατησα.
Αν χασουμε αυτο το μωρο, αν κατι συμβει σε--
Απο δω και στο εξης...
...δε θα μαλωνουμε πια.
Ουτε καν θα ενθουσιαζομαστε.
Εννοω αν το στρες προκαλει τα ταξιδια...
...τοτε θα πρεπει να δωσουμε σαυτο το μωρο ηρεμη κυοφορηση στον πλανητη.
18 βδομαδες και απολυτα υγιες.
Και ρωτησατε για το φυλο.
Ειναι κοριτσακι.
Εχει πολυ δυνατο παλμο.
Τι λες για το "Mia"?
Ειναι πολυ ομορφο.
Που βρηκες το βιβλιο?
Απτην Charisse.
Το "Jane"?
Ονομαζα ολες τις κουκλες μου Jane.
Δεν ειμαι σιγουρος αν πρεπει να συζυταμε ονοματα.
Απλα παιρνω ιδεες.
- Κοιτα υπαρχει ενας αντρας εκει. - Το βλεπεις?
- Oh, ναι. Oh, κοιτα. - Ειναι τσιτσιδος.
- Τι κανει εδω? - Σκατα.
- Κοιτα. - Ουαου δεν το πιστευω.
- Τι κανει? - Δεν ξερω.
- Ελα απο δω. - Μα θελω να δω το λιονταρι.
Μπαμπακα.
Ελα, παμε.
Ελα.
- Ειναι η πρωτη φορα που συναντιομαστε. - Τι κανεις?
- Ποσο χρονων εισαι? - 10. Εσυ?
38.
Πες μου για σενα λοιπον. Πως παει το σχολειο? Τι μαθαινεις?
Οχι και πολλα στο σχολειο. Αλλα διαβαζω ολη την ωρα.Διαβαζω για την Αιγυπτο.
Η μαμα και γω διαβαζουμε τον Αρχοντα.
Και ο παππους μου μαθαινει βιολι.
Και ακουσα τη γιαγια να τραγουδα.
Ηταν ομορφα. Στην οπερα. Aida.
- Τι? Χρονοταξιδεψες? - Η μαμα λεει οτι ειμαστε ιδιοι.
Μονο που ο Dr. Kendrick λεει οτι ειμαι ταλαντουχα.
Γιατι καποιες φορες διαλεγω που θελω να παω.
Το ελεγχεις? Ποτε πας και ποτε γυριζεις?
Μαθαινω.
Ειδα εσενα και τη μαμα στο δρομο πριν γεννηθω.
Περασατε διπλα μου.
- Μαλωνατε. - Βαζω στοιχημα.
Χαρηκα που σε γνωρισα, Alba. Ηταν ωραια που σε ειδα.
Ναι, μπαμπακα. Και γω χαρηκα.
Σταληθεια μου λειψες.
Ποσος καιρος παει?
Ποσο ησουν οταν πέθανα? Ειναι Οκ.
5.
- Πεντε? - Συγγνωμη δεν επρεπε να σου πω.
Οχι οχι καλα εκανες. Απλα....
Δεν εχω ταξιδεψει μπροστα απτη ζωη μου πριν.
- Πως ειναι η μαμα? - Ειναι ενταξει.
Κριμα.
Alba, τι κανεις?
- Η δασκαλα μου. - Ελα εδω αμεσως.
Καλυτερα να πηγαινεις. Δε θελω να βρεις τον μπελα σου.
Ελα δω.
Πηγαινε.
- Σαγαπω μπαμπακα. - Και γω αγαπη μου.
Alba.
Alba?
Την ονομαζουμε Alba.
- Τη γνωρισες? - Ναι.
Ειναι τοσο ομορφη.
Και τοσο εξυπνη.
Θα την αγαπησεις πολυ.
Δηλαδη ολα θα πανε καλα?
Ναι.
Ολα θα πανε καλα.
- Σπρωξε. Βγαινει. - Βαθιες αναπνοες.
- Σπρωξε .Ελα. - Συνεχισε. Ελα.
- Κιαλλο. - Να μαστε.
Καλη δουλεια. Οριστε,.
Συνχαρητηρια ειναι πανεμορφη.
Oh, Θεε μου. Oh.
Shh, shh, shh.
Γεια.
Henry?
Ξερεις με ποιον παιζει η Alba?
Θα συμβει.
- Ειναι η Alba. - Ποτε?
Ναι, αλλα με ποιον ειναι?
Με την κορη σου.
Και οι δυο κορες σου ειναι. Χρονοταξιδευει.
Oh.
Φετος.
Ειναι πολυ παραξενο?
Οχι. Νομιζω οτι ειναι μαγικο.
Hey. Που ειναι η Alba?
Εφυγε.
Αγαπη μου θες να μιλησεις γι αυτο?
Οχι.
- Hey. Θες ενα χερι? - Οχι.
Σιγουρα?
Okay. Okay.
Ετσι μπραβο τραγουδα:
Ελα.
Τι ηταν αυτο?
Τι ηταν ποιο?
Γιατι ειναι τοσο ανησηχη?
Ηταν λτπημενη για λιγο υποθετω.
Ok τι ξερει?
Πες μου αλλιως θα φανταστω τα χειροτερα.
Φαντασου τα λοιπον. Εννοω θα το εκανες ετσι κι αλλιως.
Εισαι ενταξει?
Mm-hm.
Ευχαριστω.
Σου αρεσαν τα γενεθλια?
Αγαπη μου ξερεις, πως αν κατι σε ενοχλει...
... μπορεις παντα να το πεις στη μαμα.
Οχι δεν μπορω.
Γιατι οχι?
Γιατι ο μπαμπας μου ειπε οχι.
Και αγαπας τον μπαμπα.
Αλλα καποιες φορες κανει λαθος.
Και θες να μου πεις τι ειναι? Δεν πειραζει αν μου πεις.
- Το υποσχεσαι? - Το υποσχομαι.
Ο μπαμπακας θα πεθανει.
Ποιος στο πε?
Η Alba.
Ναι?
Μου πε οτι ο μπαμπας θα πεθαινε οταν γινομοουν 5.
Η Alba μου ειπε οτι θα πεθανεις οταν γινει 5..
Τη μερα που προσγειωθηκες στο διαδρομο ησουν χτυπημενος.
Τοτε ειναι ,ετσι?
Πυροβοληθηκες.
Σταληθεια δεν ξερω. Εγω--
Φοβαμαι.
- Πεθανε. - Αλλα γιατι?
Απλα αυτο συμβαινει.
Γεννιομαστε ,ζουμε, και μετα μεγαλωνουμε και πεθαινουμε.
Βοηθησε με.
- Πως επαθες υποθερμια? - Πρεπει να τους αφησουμε να κανουν τη δουλεια τους.
Λεει οτι καποιοι τον κυνηγουσαν και χιονιζε...
...και μπηκε σε ενα τρενο, και μετα καποιος τον κλειδωσε μεσα.
Και-- Oh, Θεε μου.
Θα σωσουν το ποδι του.
Τωρα θα καθεται σε ενα καροτσακι για λιγους μηνες και μετα θα γινει καλα.
Αλλα πρεπει να μπορει να περπατα.
Πρεπει να μπορει να τρεξει.
Αν δεν μπορει....
Μπαμπακα?
Πεθαινεις?
Οχι.
Θα πρεπει να καθεσαι στο καροτσακι απο δω και στο εξης?
Μονο για λιγο καιρο αγαπη μου.
Τα πραγματα γινονται γρηγορα τωρα αγαπη μου. Ταξιδευω πολυ.
Μαλλον εξαιτιας των φαρμακων για τον πονο.
Προσπαθησε να μεινεις μπαμπακα.
Λοιπον πως το κανεις?
Οταν νιωθω οτι φευγω...
...Τραγουδω.
Τραγουδω στον εαυτο μου.
Ας το προσπαθησουμε.
Clare.
- Clare. - Καλω το νοσοκομειο.
Αυτο θα χρησιμευσει μια μερα.
Οχι πρεπει να το νιωσεις αγαπη μου. Θα σου πω ποτε να στριφογυρισεις.
Oh,αυτο ειναι το κοριτσι μου.
- Μυριζει τελεια μαμα. - Ειναι ετοιμο.
- Αμεσως. Μην ξεχασεις το τσικαλι. - Το χω.
- Μην τσιγκουνευτεις. - Ναι, Καιει.
Πολυ.
- Oh! - Προσεχε.
Οριστε. Okay, ειναι ετοιμο.
Τελειωσα.
Κοιταξτε. Χιονιζει.
Oh, αγαπη μου το παλτο σου.
Okay.
Οριστεεε.
Ευχαριστω.
Ουαου!
Ειναι ομορφο.
Μπορουμε να ανοιξουμε τα δωρα σημερα?
Ποια δωρα?
Ο Αι Βασιλης δεν ερχεται πριν κοιμηθεις.
Ηδη κοιταξα στην ντουλαπα.
Alba, η ντουλαπα ηταν κλειδωμενη.
Χριστουγεννα το πρωι.
Ειναι ο κανονας. Οχι δωρα πριν την Πρωτοχρονια.
Λοιπον, τοτε τι θα κανουμε
Θα σε πιασω!
Ηρεμα. Σχεδον γλιστρησες εκει.
Ελα ,απο δω.
Okay.
- Θες τιποτα? - Οχι.
- Oh, ειμαι ενταξει αγαπη. - Okay.
- Hey, Gomez. - Hey.
Ελα εξω ενα λεπτο.
- Εχει κρυο εδω εξω. - Μην εισαι γέρος.
Ελα μονο ενα λεπτο.
Ποτε δεν ημουν παρουσιαστης αλλα θα προσπαθήσω.
ΤΙ, uh...?
Τι συμβαινει?
Απλα ηθελα να σου πω ευχαριστω για τα παντα φιλε.
- Ησουν υπεροχος φιλος. - Γιατι πραμα μιλας?
Ισως συμβει κατι σημερα.
Ενταξει?
Απλα θελω να ξέρεις..
...οτι ξερω οτι ημουν σπαστικος, αλλα εσυ ησουν πολυ καλος.
Ολα ηταν τελεια.
Ναι ,δεν κανει τιποτα.
Πατε καλα?
Κανει παγωνια. Μωρο μου βαλε αυτο πανω σου.
Gomez, δως μας ενα λεπτο φιλε.
Παιδια το πιστευετε?
Ας τους δωσουμε ενα δυο λεπτα.
Henry?
Οχι.
Ελα δω.
Ελα.
Γιατι με αφησες να καλεσω ολους αυτους τους ανθρωπους?
Δεν ηθελα να εισαι μονη.
Hey. Hey.
Δεν θα αλλαζα τιποτα.
Δεν θα εδινα ουτε...
...ενα δευτερολεπτο απτη ζωη μαζι σου.
- Το πιασες? - Ναι. Shh, shh.
Μπαμπα. Μπαμπα.
Ηξερα οτι το χτυπησα.
- Δεν βλεπου καθολου ιχνη. - Ναι.
Ας προσπαθησουμε εδω.
Clare.
- Clare. - Καλω το νοσοκομειο.
Okay.
Σε αγαπω. Περισσοτερο απο οτιδηποτε.
Σαγαπω .Παντα θα σαγαπω. Παντα.
Μεινε εδω.
Alba, γλυκια μου.
Μπαμπακα.
Oh, Henry.
Henry.
Αγαπη μου.
Aah! Whoa.
- Μπαμπακα? - Alba.
Μπαμπακα ηξερα οτι θα σε ξαναβλεπα. Το ξερα.
- Ποσο χρονων εισαι? Τι ετος ειναι? - Ειμαι 9.
Εισαι 9? Και η μαμα σου ακομα αφηνει ακομα ρουχα?
Λεει οτι ποτε δεν ξερεις.
Θυμασαι τον Max και την Rosa, ετσι? Του Gomez τα παιδια.
Εχουν μεγαλωσει τοσο.
Τρεξτε στο σπιτι παιδια. Πειτε στη μαμα οτι ειναι εδω. Πειτε της να ρθει.
Παμε.
Περιμενε.
Πες μου πως γνωριστηκατε με τη μαμα.
- Δεν σου λεει εκεινη? - Μου λεει αλλα οχι σαν εσενα.
Λοιπον ,ηταν ακριβως εδω στο λειβαδι.
Και μια ωραια μερα...
...η μαμα σου ενα τοσο δα μικρο πραματακι...
...πηγαινει στα δεντρα, και ειναι ενας αντρας εκει.
- Χωρις ρουχα. - Ουτε κλωστη πανω του.
Μετα που του δινει μια κουβερτα που ετυχε να κουβαλα...
...της εξηγει οτι ειναι χρονοταξιδευτης.
Για καποιο λογο που δεν μπορω να καταλαβω...
...τον πιστευει.
Γιατι ειναι αληθεια.
Henry?
- Φευγω. - Οχι μπαμπα. Τραγουδα.
Δεν μπορω.
Henry.
- Απο που εισαι? - Ειμαι 39.
Η Alba ειναι μωρο. Ειμαστε στο σπιτι. Ευτυχισμενοι.
Γιατι δεν μου ειπες οτι θα ρθεις? Γιατι θα περιμενες.
Δεν ηθελα να περιμενεις.
Δεν θελω να ξοδεψεις τη ζωη σου περιμενοντας.
Hmm....
Σαγαπω.
Δεν μπορω να μεινω.
Το ξερω.
Καποιες φορες νομιζω οτι ειναι στα δεντρα...
...αποφασιζοντας ποτε θα βγει να με εκπληξει.
Και εγω συνηθιζα να το σκεφτομαι οταν ημουν μικρο κοριτσι.
Οτι ηταν παντα εδω ακομα και οταν δεν ηταν.
Πιστευω οτι ειναι, ετσι?