ชีวิตอัศจรรย์ของพาย
คุณถูกเลี้ยงมาในสวนสัตว์เหรอ
เกิดและถูกเลี้ยงมา
ในพอนดิเชอร์รี ที่เคยเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสในอินเดีย
พ่อผมเป็นเจ้าของสวนสัตว์
นักสัตว์เลื้อยคลานทำคลอดฉุกเฉินให้แม่ผม
ระหว่างเข้าไปดูแลกิ้งก่าเบงกอลพื้นเมือง
แม่กับผมปลอดภัย
แต่กิ้งก่าตัวนั้นหลุดไป
และถูกขยี้โดยนกคาสโววารีขี้ตกใจ
วิถีแห่งกรรม
วิถีแห่งพระเจ้า
น่าสนใจดี
จากชื่อของคุณ ผมเดาว่าพ่อคุณเป็นนักคณิตศาสตร์
คนละเรื่องเลย ชื่อผมถูกตั้งตามสระว่ายน้ำ
มีสระว่ายน้ำชื่อ "พาย" งั้นเหรอ
คือว่าลุงฟรานซิสมีอาการน้ำคั่งในปอดตอนเกิด
ว่ากันว่าหมอต้องจับข้อเท้าลุงแล้วเหวี่ยงเพื่อไล่น้ำ
เขาเลยมีช่วงอกกว้างมากกับขาที่เรียวเล็ก
ทำให้เขากลายเป็นยอดนักว่ายน้ำ
ฟรานซิสเป็นลุงแท้ ๆ เหรอ เขาว่าเป็นเพื่อนกับพ่อคุณ
ผมนับถือเขาเป็นลุง เรียกว่ามามาจี
เพื่อนสนิทของพ่อ ครูสอนว่ายน้ำผม
ผมฝึกกับเขาอาทิตย์ละสามวันที่อาศรม
บทเรียนของลุงจะช่วยชีวิตผมในที่สุด
สำลักน้ำน่ะไม่ตายหรอก แต่ตายเพราะมัวตกใจกลัว
สูดลมเข้าไปซะ อย่าหยุดหายใจ
คนเก่ง
คุณคงไม่รังเกียจมังสวิรัตินะ
ไม่ ๆ ไม่เลย
แล้วชื่อคุณล่ะ
คุณกำลังจะเล่าให้ฟังว่าได้ชื่อมายังไง
อ้อใช่ ผมได้ชื่อมาจากสิ่งที่มามาจีเคยเล่าให้พ่อฟัง
นักเดินทางส่วนใหญ่มักสะสมโปสการ์ด ไม่งั้นก็ถ้วยชา...
แต่ไม่ใช่มามาจี
มามาจีสะสมสระว่ายน้ำ
เขาลงว่ายในทุกสระที่ขวางหน้า
พิสซีน โมลิทอร์
ครั้งนึงมามาจีบอกพ่อว่าในบรรดาสระว่ายน้ำทั่วโลก
ที่สวยสุดคือสระสาธารณะในปารีส
น้ำที่นั่นใสแจ๋วจนแทบชงกาแฟดื่มตอนเช้าได้
การว่ายน้ำครั้งนั้นเปลี่ยนชีวิตเขา
ก่อนผมจะเกิด ลุงบอกว่า
ถ้านายอยากให้ลูกชายมีวิญญาณบริสุทธิ์
ต้องพาเขาไปว่ายน้ำที่สระพิสซีน โมลิทอร์ให้ได้
ผมไม่เคยเข้าใจว่าทำไมพ่อถึงฝังใจเรื่องนี้นัก
จนถึงกับตั้งชื่อให้ผมว่า "พิสซีน โมลิทอร์ พาเทล"
คิดดูสิ ผมต้องคอยอธิบายเรื่องชื่อนั่น
ผมถูกล้อตลอดจนอายุ 11 ก่อนที่...
เฮ้ พิสซีน!
ชิ้งฉ่องอยู่เหรอ
ดูเขาสิ ชิ้งฉ่องอยู่!
แค่คำ ๆ เดียว ชื่อผมถูกแปลงจากสระน้ำหรูในฝรั่งเศส
ไปเป็นส้วมหลุมในอินเดีย
ผม "ชิ้งฉ่อง" ไปทั่วโรงเรียน
ห้ามมาชิ้งฉ่องในสนามโว้ย
ขนาดพวกครูก็ยังไม่เว้น
ถึงไม่ตั้งใจก็เถอะ
เอาละ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราปล่อยแก๊สเร็วไป
พิสซิง?
ครูเรียก "ชิ้งฉ่อง" ละ
พอที มีระเบียบหน่อย!
เมื่อโรงเรียนเปิดวันแรกในปีถัดไป ผมก็เตรียมพร้อม
มาครับ
พิสซีน พาเทล
สวัสดี ผมชื่อพิสซีน โมลิทอร์ พาเทล
ทุกคนรู้จักผมในชื่อ...
พาย พยัญชนะกรีกตัวที่ 16
ซึ่งถูกนำมาใช้ในทางคณิตศาสตร์เพื่อแทนค่า
ความยาวเส้นรอบวงถึงเส้นผ่านศูนย์กลาง
เลขอตรรกยะไม่รู้จบที่ถูกปัดขึ้นจนเหลือ 3 หลัก
เป็น 3.14
พาย
น่าประทับใจ พาย นั่งลงได้
ตั้งแต่นั้นมาคุณคือ "พาย" งั้นเหรอ
ก็ไม่เชิง
ไม่เลว ชิ้งฉ่อง
แต่ผมก็ยังมีเวลาเหลืออีกทั้งวัน
ต่อจากนั้นเป็นวิชาฝรั่งเศส
ตามด้วยภูมิศาสตร์
ทั้งหมดคือจุดทศนิยม 20 ตำแหน่งของพาย
วิชาสุดท้ายของวันคือคณิตศาสตร์
ช้า ๆ ช้า ๆ ช้า ๆ
3, 7, 5, 8, 9
8, 5, 8, 9
ถูกหมด เขาทำได้จริง ๆ
พาย พาย พาย!
สิ้นวันนั้นผมกลายเป็นพาย พาเทล ตำนานของโรงเรียน
มามาจีว่าคุณยังเป็นตำนานกะลาสีด้วย
กลางทะเลโดยลำพัง
ผมไม่รู้วิธีเดินเรือด้วยซ้ำไป
ไม่ใช่ลำพัง ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ก็อยู่ด้วย
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์เหรอ
มามาจีไม่ได้เล่าให้ฟังทั้งหมด
เขาแค่บอกผมให้ตามหาคุณตอนกลับมามอนทรีออล
แล้วคุณไปทำอะไรที่พอนดิเชอร์รีล่ะ
แต่งนิยาย
ลืมบอกไป ผมชอบหนังสือเล่มแรกของคุณ
เล่มใหม่เดินเรื่องในอินเดียเหรอ
เปล่า ที่จริงโปรตุเกสน่ะ แต่ค่าใช้จ่ายในอินเดียถูกกว่า
ผมจะรออ่าน
คงไม่ได้
ผมทิ้งมันไปแล้ว
พยายามปลุกปล้ำมันอยู่สองปี
แต่วันนึงมันก็สำลัก ไอ แล้วก็ตาย
เสียใจด้วยนะ
บ่ายนึงผมนั่งทอดอาลัยอยู่ในร้านกาแฟที่พอนดิเชอร์รี
จู่ ๆ ชายแก่ที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ เริ่มชวนผมคุย
มามาจีเป็นคนแบบนั้นแหละ
พอผมเล่าถึงหนังสือที่ตัดสินใจทิ้งไป เขาว่า...
หนุ่มแคนาดาท่องถิ่นอินเดียฝรั่งเศสเพื่อหาวัตถุดิบ
"เพื่อนเอ๋ย ผมรู้จักคนอินเดียที่ถิ่นฝรั่งเศสในแคนาดา
"กับเรื่องเหลือเชื่อที่จะถ่ายทอดได้
"ชะตาคงลิขิตให้คุณสองคนได้พบกัน"
ผมไม่เคยพูดถึงริชาร์ด ปาร์คเกอร์มาหลายปีแล้ว
มามาจีเล่าอะไรให้คุณฟังบ้างล่ะ
เขาบอกว่าคุณมีเรื่องที่จะทำให้ผมเชื่อในพระเจ้า
เขาก็พูดถึงอาหารอร่อย ๆ แบบนี้แหละ
สำหรับพระเจ้า ผมคงได้แต่เล่าเรื่องให้คุณฟัง
คุณต้องตัดสินใจเอาเองว่าจะเชื่ออะไร
ตกลงตามนั้น
เอาละ จะเริ่มจากตรงไหนดี
พอนดิเชอร์รีคือริเวียราฝรั่งเศสของอินเดีย
บนถนนริมทะเล คุณอาจนึกว่ากำลังอยู่ฝรั่งเศสตอนใต้
ลึกเข้าไปอีกสองถนน มีคลอง ๆ หนึ่ง
เลยจากตรงนั้นคือพอนดิเชอร์รีอินเดีย
และถิ่นมุสลิมอยู่ฟากตะวันตก
ตอนฝรั่งเศสส่งมอบพอนดิเชอร์รีคืนให้เราในปี 1954
ชาวเมืองตกลงใจที่จะเก็บอนุสรณ์บางอย่างไว้
นักธุรกิจแสนฉลาดอย่างพ่อผมเกิดความคิดขึ้นมา
พ่อเป็นเจ้าของโรงแรม และคิดจะเปิดสวนสัตว์
ในสวนพฤกษศาสตร์ขึ้นมาแทน
และให้บังเอิญว่าแม่ผมเป็นนักพฤกษศาสตร์
พวกเขาพบกัน แต่งงาน และปีถัดมาก็มีพี่ชายผม ราวิ
ผมเกิดตามมาอีกสองปีหลังจากนั้น
ฟังดูวิเศษจัง โตขึ้นมาใน...
อาเมน
ใช่ กินกันเถอะ
ไม่ยักรู้ว่าพวกฮินดูสวดว่า "อาเมน"
คาทอลิกฮินดูทำ
คาทอลิกฮินดูรึ
เราต้องสำนึกบาปต่อหน้าเทพหลาย ๆ องค์ ไม่ใช่แค่หนึ่ง
แต่คุณนับถือฮินดูเป็นหลักเหรอ
ไม่มีใครรู้จักพระเจ้าจนกว่าจะมีคนชี้แนะเรา
ผมถูกชี้แนะให้รู้จักเทพในแบบฮินดูก่อน
ศาสนาฮินดูมีเทพอยู่ 33 ล้านองค์
มีหรือที่ผมจะไม่รู้จักสักองค์
ผมเริ่มจากรู้จักพระกฤษณะ
ยโษธาเคยกล่าวหาพระกฤษณะตอนเด็กว่ากินดิน
จุ๊ ๆ เด็กดื้อ เจ้าไม่ควรทำเช่นนั้น
แต่เปล่านะ
พระองค์กล่าวตอบ
"ข้าไม่ได้กินดิน"
ยโษธากล่าวว่า "ไม่รึ? ถ้าเช่นนั้น..."
"อ้าปากสิ"
พระกฤษณะจึงอ้าโอษฐ์
ลูกคิดว่ายโษธาเห็นอะไร
อะไรฮะ
นางเห็นทั้งจักรวาลลอยอยู่ในปากของพระกฤษณะ
เหล่าเทพเป็นวีรบุรุษสำหรับผมมาจนโต
หนุมาน เทพแห่งลิง
ช่วยพระลักษณ์ผู้เป็นเพื่อนด้วยการยกภูเขา
พระพิฆเนศ เทพเศียรช้าง
เสี่ยงชีวิตเพื่อกู้เกียรติพระมารดาปารวตี
พระวิษณุ มหาเทพผู้ให้กำเนิดทุกสรรพสิ่ง
พระวิษณุบรรทมอยู่ในเกษียรสมุทร
และมนุษย์เราถูกสร้างจากความฝันของพระองค์
น่าทึ่งมาก
อย่ายอมให้เรื่องพวกนี้กับแสงสีลวงตาเรานะลูก
ศาสนาคือความมีดมน
พ่อที่รักของผมเชื่อว่าตัวเองเป็นคนยุคใหม่
ตอนยังเด็ก พ่อเคยเป็นโปลิโอ
ต้องนอนทรมานบนเตียง เฝ้ากังขาถึงองค์เทพ
สุดท้ายแล้วเทพไม่ได้ช่วยพ่อ แต่เป็นยาฝรั่ง
แม่ผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
และคิดว่าครอบครัวเป็นชาวอินเดียรุ่นใหม่
จนกระทั่งถูกพ่อแม่ตัดขาด
เพราะคิดว่าเธอไปแต่งงานกับวรรณะต่ำกว่า
ศาสนาเป็นสิ่งเดียวที่เชื่อมเธอไว้กับอดีต
ผมพบพระเยซูครั้งแรกบนเขา ตอนอายุ 12
เราไปเยี่ยมญาติซึ่งทำไร่ชาที่มุนนาร์
ถึงวันที่ 3 ราวิกับผมก็เบื่อจนสุดทน
ถ้านายกล้า ฉันให้สองรูปี
วิ่งเข้าไปดื่มน้ำเสกที่โบสถ์นั่น
ลูกคงกระหายน้ำ
นี่
พ่อเอามาให้
พระเจ้าทำแบบนั้นทำไมครับ
ทำไมถึงส่งลูกชายตัวเอง
มาเพื่อรับบาปแทนคนธรรมดา
เพราะพระองค์ทรงรักพวกเรา
พระเจ้าทำให้มนุษย์เราได้เข้าใกล้ เพื่อเข้าใจพระองค์
เราไม่อาจเข้าใจความดีเลิศของพระเจ้า
แต่เราเข้าใจพระบุตร และความทุกข์ในแบบพี่น้อง
ไม่มีเหตุผลเลย
การสละผู้บริสุทธิ์เพื่อแบกรับบาปแทนคนผิด
นี่มันความรักแบบไหนกัน
แต่พระบุตร
ยังวนเวียนอยู่ในหัวผมตลอด
ถ้าพระเจ้าทรงดีเลิศและพวกเราแตกต่าง
ทำไมพระองค์ต้องสร้างสารพัดสิ่ง
ทำไมพระองค์จึงต้องการพวกเรา?
ลูกต้องรู้ไว้แค่ว่าพระองค์ทรงรักเรา
พระองค์ทรงรักโลกนี้ จึงมอบพระบุตรองค์เดียวให้
ผมยิ่งฟังบาทหลวงมากเท่าไร
ก็ยิ่งปลื้มพระบุตรของพระเจ้ามากขึ้น
ขอบพระคุณองค์วิษณุที่ทำให้ลูกได้รู้จักพระเยซู
ผมได้ศรัทธาจากฮินดู และพบรักพระเจ้าผ่านพระเยซู
แต่แผนการณ์ของพระองค์สำหรับผมยังไม่จบ
วิธีการของพระเจ้าช่างน่าพิศวง
และจากนั้น พระองค์ได้ทรงนำทางอีกครั้ง
คราวนี้ในนามของอัลลอฮฺ
ผมไม่เคยเก่งภาษาอารบิก
แต่สำเนียงและสัมผัสของคำสวดนำผมเข้าใกล้พระเจ้า
ในการทำละหมาด
พื้นซึ่งผมสัมผัสกลายเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์
และได้ค้นพบความสงบสุขและความเป็นพี่น้อง
เนื้อแกะนี่นุ่มมาก
มันอร่อยที่สุดบนโต๊ะนี้
พวกเธอพลาดของดี ๆ
ลูกต้องนับถือเพิ่มอีก 3 ศาสนา พิสซีน
แล้วลูกจะมีวันหยุดไปตลอดชีวิต
ปีนี้จะไปแสวงบุญที่เมกกะรึเปล่า เยซูผู้รอบรู้
หรือจะไปโรมเพื่อฉลองตำแหน่งสังฆราชพายอัส
อย่ายุ่งน่า ราวิ
พายมีความชอบส่วนตัวเหมือนที่ลูกชอบเล่นคริกเกต
ไม่ กิต้า ราวิพูดถูก
คนเรายึดหลักสามศาสนาในคราวเดียวกันไม่ได้ พิสซีน
ทำไมครับ
เพราะการเชื่อทุกอย่างในเวลาเดียวกัน
ก็เท่ากับไม่เชื่ออะไรสักอย่างเดียว
เขายังเด็กน่ะ ซานโตช ยังค้นหาตัวเองอยู่
เขาจะเจอได้ไงถ้าไม่เลือกสักทางเดินนึง
ฟังนะ แทนที่จะเปลี่ยนศาสนาไปเรื่อย ๆ
ทำไมไม่เริ่มด้วยเหตุผล
ในแค่ไม่กี่ร้อยปี
วิทยาศาสตร์ทำให้เราเข้าใจถึงจักรวาลมากขึ้น
ได้เร็วกว่าที่ศาสนาทำใน 10,000 ปี
เป็นความจริง
พ่อพูดถูก
วิทยาศาสตร์สอนเราถึงเรื่องนอกโลกได้มากกว่า
แต่ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในนี้
บางคนกินเนื้อ บางคนกินผัก
พ่อไม่ได้คาดหวังให้ทุกคนเห็นด้วยกับทุกเรื่อง
แต่พ่ออยากให้ลูกเชื่อในสิ่งที่พ่อไม่เห็นด้วย
มากกว่ายอมรับทุกอย่างแบบมีดบอด
และต้องเริ่มจากการคิดแบบมีเหตุผล
เข้าใจรึเปล่า
ดี
ผมอยากเข้าพิธีรับศีลล้างบาป
คุณเป็นทั้งคริสเตียนและมุสลิมงั้นเหรอ
และฮินดูด้วย
งั้นคงไม่เว้นยิว
คือผมสอนวิชาคับบาลาห์อยู่ที่มหาวิทยาลัย
ทำไมล่ะ ศรัทธาในบ้านที่มีหลายห้อง
แต่ไม่มีห้องความสงสัย?
เยอะเลย มีอยู่ทุกชั้น
ความสงสัยมีประโยชน์นะ
มันทำให้ศรัทธามีชีวิต
เราไม่มีทางรู้ซึ้งถึงพลังแห่งศรัทธาจนกว่าจะถูกทดสอบ
เซลแวมไปไหน? เราไม่ควรมานี่ถ้าไม่มีเขา
เลิกกังวลเหอะ
ฉันเคยเห็นเขาทำแบบนี้นับครั้งไม่ถ้วน
ฉันอยากรู้จักกับเสือตัวใหม่
พาย!
หวัดดี ริชาร์ด ปาร์คเกอร์?
เสือ? ริชาร์ด ปาร์คเกอร์เป็นเสือเหรอ
ใช่ มันได้ชื่อนั่นจากการพิมพ์ผิดของเสมียน
นายพรานจับมันตอนยังเป็นลูกเสือมากินน้ำที่ลำธาร
แล้วตั้งชื่อว่าเธิร์สตี
พอเธิร์สตีโตเกินไป มันก็ถูกขายให้สวนสัตว์
แต่ชื่อบนเอกสารถูกใส่สลับกัน
นายพรานเลยชื่อเธิร์สตี และเสือชื่อริชาร์ด ปาร์คเกอร์
เราขำกันแทบตาย แต่ชื่อก็ติดปากแล้ว
ไปกันเถอะ
ก่อนจะโดนทำโทษ
ฉันอยากเห็นมันใกล้ ๆ
นายไม่ใช่คนดูแลสัตว์นะ
มาซี
ยังงั้น ริชาร์ด ปาร์คเกอร์
นี่ของแก
หยุดนะ!
กำลังคิดอะไรอยู่?
ลูกบ้าไปแล้วรึไง?
ใครอนุญาตให้กลับเข้ามาในนี้?
ลืมทุกอย่างที่พ่อสอนไปหมดแล้วใช่ไหม?
ผมแค่อยากทักทายกับมัน
คิดว่าเสือเป็นเพื่อนยังงั้นรึ?
มันเป็นสัตว์ ไม่ใช่เพื่อนเล่น
สัตว์ก็มีวิญญาณ
ผมมองเห็นในตาของพวกมัน
ไปตามเซลแวม
แน่ใจเหรอครับ พายยังเด็ก
ทำไป เร็วเข้า!
พวกสัตว์ไม่ได้คิดเหมือนกับเรา
คนที่ลืมกฎข้อนี้มีแต่ตายกับตาย
เสือตัวนั้นไม่ใช่เพื่อนลูก
เวลาที่เรามองตามัน
สิ่งที่เห็นก็คือภาพสะท้อนของอารมณ์ตัวเอง
ไม่ใช่อย่างอื่น
อย่าโง่น่ะ ขอโทษพ่อซะ
ลูกทำอะไรลงไป พิสซีน?
รู้คำสั่งพ่อไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้กลับเข้ามาในนี้
ผมขอโทษ ผมแค่...
คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย
นี่เป็นเรื่องระหว่างพ่อกับลูกชาย
ก็เขาขอโทษแล้วไง
คุณอยากให้พวกเขามีแผลเป็นในใจงั้นเหรอ?
แผลเป็นรึ? ลูกเกือบเสียแขนไปแล้ว
แต่เขายังเป็นเด็ก
เขาจะโตเป็นหนุ่มเร็วกว่าที่เราคิด
และนี่คือบทเรียนที่ผมไม่อยากให้พวกเขาลืม
เซลแวม!
และรัฐบาลจึงได้ประกาศภาวะฉุกเฉิน
ภายใต้การกำกับของทางการ รัฐคุชราตและทมิฬนาฑู
จะอยู่ในอำนาจโดยตรงของรัฐบาลกลาง
ตำรวจได้รับมอบอำนาจ
ให้จับกุมและคุมตัวประชาชนที่เป็นแกนนำการกบฏ
หลายอย่างเปลี่ยนไปหลังจากวันที่พ่อให้บทเรียนเรา
โลกสูญสิ้นมนตร์ขลังบางประการ
โรงเรียนน่าเบื่อ มีแต่ข้อเท็จจริง เศษส่วน และฝรั่งเศส
รูปแบบและคำที่ยืดยาวไม่รู้จักจบสิ้น
เช่นเดียวกันกับชื่อเล่นที่ไม่ลงตัวของผม
อัลแบร์ กามู - คนนอก
ผมกระวนกระวายหาสิ่งที่อาจคืนความหมายให้ชีวิต
และแล้ว ผมก็ได้พบอนานดี
แม่บังคับให้ผมเรียนดนตรี
วันนึง ครูของผมเกิดล้มป่วย
ท่านขอให้ผมช่วยตีกลองจังหวะในชั้นเรียนระบำ
ไม่ใช่
ถ้าพวกเธอไม่มีสมาธิ
ก็ไม่อาจแสดงถึงความรักต่อเทพผ่านการร่ายรำ
สัมผัสพื้นใต้ฝ่าเท้า
สายตาจับจ้องที่ขอบฟ้า
ปลดปล่อยพลังจิตผ่านตัวเองสู่โลก
ด้วยการร่ายรำ
อนานดีก้าวออกมา เต้นนำไป
ตามฉันมาทำไม
อะไรนะ
เธอแอบตามฉัน
มันหมายความว่าไง
ตอนเต้น เธอเปลี่ยนจากท่าพาธากา
ซึ่งหมายถึงป่า
จากนั้นก็ใช้ท่า...
สัมพุทธา
ซึ่งหมายถึงสิ่งที่ถูกซ่อนเร้น
หลังจากนั้น ก็ทำแบบนี้
แล้วก็ท่าจตุรา
แต่พอใกล้จบ เธอทำแบบนี้
นางระบำคนอื่น ๆ ไม่ทำแบบนั้น
หมายถึงอะไร? เทพแห่งความรักซ่อนอยู่ในป่ารึ?
เปล่า ท่านั้นหมายถึงดอกบัวได้ด้วย
ดอกบัวซ่อนอยู่ในป่าเหรอ?
ทำไมดอกบัวถึงจะซ่อนอยู่ในป่าล่ะ?
และนี่ก็คือริชาร์ด ปาร์คเกอร์
มันเป็นสัตว์ที่งดงามที่สุดที่เราเคยได้เห็นมา
ดูเวลาที่มันหันหัวไปมาสิ
โอ้อวดตัวเอง เหมือนนางระบำ
ไม่ใช่ มันได้ยินบางอย่างน่ะ
มันกำลังฟังอยู่ไงล่ะ
เราคุยเรื่องนี้กันมาพักใหญ่แล้ว
เข้าใจที่พ่อกำลังพูดอยู่รึเปล่า
พาย?
ขอโทษครับ พ่อกำลัง...
วิตก
เรื่องของครอบครัว
ในต่างประเทศ สัตว์ของเรามีมูลค่ามากกว่าที่อินเดีย
และถ้าเทศบาลเมืองหยุดสนับสนุนเงินเรา
พ่อก็ไม่รู้ว่าเราจะเป็นยังไง
เราถึงจำเป็นต้องทำแบบนี้
เข้าใจมั้ย?
ขอโทษครับ เรากำลังคุยกันเรื่องอะไร
เราจะไปจากอินเดีย
อะไรนะ?
เราจะขายสวนสัตว์
เราขายสวนสัตว์ไม่ได้ ที่ดินเป็นของเมือง
แต่พวกสัตว์เป็นของเรา และถ้าเราขายมัน
เราจะมีเงินพอไปตั้งต้นชีวิตใหม่
แต่เราจะไปไหนกัน? ชีวิตเราอยู่ที่นี่นะครับพ่อ
แคนาดา
พ่อมีโอกาสได้งานทำที่วินนีเพค
พ่อจะส่งสัตว์ส่วนใหญ่ไปขายที่อเมริกาเหนือ
เราจะได้ตั๋วลงเรือสำหรับทั้งครอบครัว
ทุกอย่าง...
ตกลงไว้หมดแล้ว
เราจะเดินเรือเหมือนโคลัมบัส
แต่โคลัมบัสออกค้นหาอินเดียนะ
การขายสวนสัตว์ยุ่งยากมาก
ก่อนออกเดินทาง...
อนานดีกับผมมีเวลาให้หัวใจสลายพักใหญ่
แน่นอน ผมสัญญากับเธอว่าจะกลับไปสักวัน
ตลกดี
ผมจำทุกเรื่องเกี่ยวกับวันสุดท้ายได้ดี
แต่กลับจำไม่ได้ถึงตอนกล่าวอำลา
พาย อาหารเย็นอยู่ชั้นล่าง
พิสซีน...
ลูกมีอีกทั้งชีวิตรออยู่ข้างหน้า
เราทำทุกอย่างเพื่อลูกกับราวิ
เข้าไปกินอาหารเย็นข้างในกันเถอะ
ขอมังสวิรัติค่ะ
ฉันกับลูก ๆ เป็นมังสวิรัติ มีอะไรที่...
ไม่ ๆ ๆ ไม่เพิ่มเกรวี
ไม่ราดเกรวีงั้นรึ?
ไม่ ฉันอยากได้อาหารมังสวิรัติ
เธอถามว่าคุณมีอาหารมังสวิรัติไหม
วัวที่เป็นเจ้าของตับนี่กินมังสวิรัติ
หมูที่กลายเป็นไส้กรอกพวกนี้ก็เป็นมังสวิรัติ
ตลกมาก
แต่เมียผมไม่กินตับ
งั้นเธอก็กินไส้กรอก ข้าว กับเกรวีได้
หรือไม่งั้นก็ไปทำเอาเอง
กล้าดียังไงถึงมาพูดกับเมียฉันแบบนี้
นี่ข้าวแก
ฉันทำอาหารให้ลูกเรือ
ไม่ใช่พวกกินแกงกะหรี่
แกว่าไงนะ?
ปล่อยฉันนะโว้ย!
คิดว่าเป็นใครวะ? ก็ไอ้แค่คนรับใช้!
ฉันเลี้ยงคน! แกสิเลี้ยงลิง!
หวัดดี
ผมเป็นชาวพุทธผู้เบิกบาน
ผมกินข้าวที่ติดกับน้ำเกรวี
บนเรือ เกรวีไม่ถูกนับเป็นเนื้อ
แค่เพื่อรสชาติ
ลองดูมั้ย?
อย่ากังวล
เราจะหาอาหารสดได้หลังเรือจอดที่มนิลา
ทำไมต้องให้ออเรนจ์จูซกินยากล่อมประสาท?
มันไม่สร้างปัญหาหรอก
ความเครียดจากการเดินทางไม่ดีต่อพวกสัตว์
และยาก็ช่วยลดอาการเมาคลื่น
เราคงไม่อยากล้างกรงลิงอุรังอุตังที่เมาเรือ
จริงมั้ย?
พ่อผมเป็นนักธุรกิจ เขาไม่เคยต้องดูแลสัตว์ด้วยตัวเอง
ผมมาคิดได้ว่า...
การไปจากอินเดียคงทำให้พ่อรู้สึกแย่มากกว่าผม
แล้วไงต่อ
ผมลืมอะไรไปรึเปล่า?
ผมว่าคุณมีฉาก
ตอนนี้เรามีเด็กชายอินเดียที่ชื่อเหมือนสระฝรั่งเศส
บนเรือญี่ปุ่นที่เต็มไปด้วยสัตว์ มุ่งหน้าสู่แคนาดา
ใช่
ตอนนี้เราส่งเด็กคนนั้นออกไปกลางแปซิฟิก...
และเพื่อทำให้ผมเชื่อในพระเป็นเจ้า
ใช่
เราจะพูดเรื่องนั้น
สี่วันหลังออกจากมนิลา
เหนือท้องสมุทรมาเรียน่า จุดที่น้ำลึกสุดของโลก
เรือซิมซัมของเรามุ่งหน้าฝ่าคลื่นอย่างไม่สะทกสะท้าน
มันแล่นช้า ๆ อย่างหนักแน่นและมั่นใจ
ราวิ?
ได้ยินหรือเปล่า ราวิ?
ฉันหลับอยู่
พายุฟ้าคะนอง ไปดูกันเถอะ
จะบ้ารึไง?
เดี๋ยวก็โดนฟ้าผ่าหรอก
ไม่หรอก มันจะผ่าดาดฟ้าเรือก่อน
อย่าล้อเล่นกับพายุน่า พาย
ขอฝนอีก ขอฝนอีก!
เทพแห่งพายุ!
ฟ้าแลบ!
แม่!
พ่อ!
ราวิ! ออกมา ๆ!
ช่วยด้วย!
มาลงเรือ!
ได้โปรด! ช่วยครอบครัวผม!
ไม่ต้องกลัว โอเค? เดี๋ยว อยู่นี่!
คุณต้องช่วยพวกเขา! ได้โปรด!
สวมนี่เอาไว้
ไม่ ๆ ครอบครัวผม! ได้โปรด!
เราต้องช่วยพวกเขา!
- มีเวลาไม่พอ! - ครอบครัวผมติดอยู่!
เราช่วย! เธอต้องไป!
ใครปล่อยพวกสัตว์ออกมาเนี่ย
เธอต้องไปเดี๋ยวนี้!
ยัง เดี๋ยว พ่อผม! ว่ายน้ำไม่เป็น!
ไป!
เกาะเรือเอาไว้! อย่าปล่อย ๆ!
หย่อนลงไป!
เฮ้! แกจะทำอะไร?
โดด!
เฮ้! เฮ้!
เฮ้! อยู่ทางนี้! อยู่ทางนี้!
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์?
ไม่นะ ๆ!
ไม่! ไปซะ! ไปให้พ้น!
แม่!
พ่อ! ราวิ
ผมขอโทษ
ผมขอโทษ!
ฮาริ?
ดูเหมือนยาจะยังไม่หมดฤทธิ์นะ
ออเรนจ์จูซ! ออเรนจ์จูซ!
ขอต้อนรับสู่เรือของพาย
ลูกชายแกอยู่ไหน ออเรนจ์จูซ?
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันว่าพ่อกับแม่ฉันคงหามันเจอ
เดี๋ยวพวกเขาก็จะมาที่นี่กัน
หวัดดี!
ใครก็ได้!
อย่า!
อย่า! หยุดนะ! หยุด!
อย่า! อย่า!
ฉันขอโทษนะ ออเรนจ์จูซ
ฉันไม่มียาแก้เมาเรือให้
อุปกรณ์ อุปกรณ์!
ใช้ประทังชีวิตในทะเล
น้ำดื่ม น้ำทะเล-ห้ามดื่ม!
ดี! ดี!
อย่า! อย่า!
มาเลย เข้ามา!
ผมชื่อพาย พาเทล
เรือที่ผมโดยสารมาอับปาง
ผมอยู่ลำพังบนเรือชูชีพ
กับเสือหนึ่งตัว
มาช่วยผมที
พระเป็นเจ้า ลูกขอพลีกาย
ลูกคือเรือของพระองค์
ไม่ว่าอะไรจะมาถึง ลูกอยากรู้
ได้โปรดนำทาง
กระแสน้ำมหาสมุทรโลก
ไม่เห็นมีเส้นเลย
จัดบ้านให้เป็นระเบียบ และเตรียมสมรภูมิให้รอดชีวิต
กำหนดตารางเวลากิน เฝ้าสังเกต และพักผ่อน
ห้ามดื่มน้ำปัสสาวะหรือน้ำทะเล
หาอะไรทำ แต่งดออกแรงโดยไม่จำเป็น
ทำใจให้ไม่ว่างด้วยการเล่นไพ่
20 คำถาม หรือไอสปาย
ร้องเพลงเพื่อสังคมเป็นวิธีปลุกปลอบใจที่ดีสุด
ขอแนะนำให้ใช้วิธีเล่าเรื่อง
ที่สำคัญสุด อย่าสิ้นหวัง
บางอย่างสามารถทำให้ท้อแท้ยิ่งกว่าเมาคลื่น
เรือที่เอียงข้างให้คลื่นจะทำให้รู้สึกโคลงมากที่สุด
ใช้สมอเพื่อเป็นตัวฉุดเรือให้หันเข้าหาลม
ถ้าใช้ถูกวิธีจะช่วยควบคุมและลดอาการเมาช่วงคลื่นแรง
สำหรับชาวเรืออับปางที่ต้องอยู่ร่วมกับสัตว์กินเนื้อดุร้าย
ขอแนะนำให้สร้างอาณาเขตของตัวเอง
ลองวิธีนี้
ขั้นแรก
เลือกวันที่คลื่นลมปานกลาง แต่สม่ำเสมอ
ขั้นที่ 2 หันเรือชูชีพเข้าหาคลื่น
ลอยลำแบบสบาย ๆ ให้มากที่สุด เป่านกหวีดกล่อม
ขั้นที่ 3 หันข้างเรือเข้าหาคลื่น
พร้อมกับเป่านกหวีดอย่างดุดัน
ทำซ้ำเดิมไปเรื่อย ๆ
สัตว์จะเชื่อมโยงเสียงของนกหวีด
เข้ากับความเมาคลื่นที่น่ารำคาญ
วิธีการเดียวกันนี้ถูกใช้โดยผู้ฝึกละครสัตว์
ถึงแม้พวกเขาจะไม่เคยเจอกับคลื่นลมแรง
เป่าแตรให้ดัง ๆ!
ขบวนกลองเริ่มได้!
เตรียมพบกับความน่าทึ่ง!
เรามาแล้ว เพื่อความบันเทิงตามคำขอของทุกท่าน!
การแสดงที่ทุกคนเฝ้ารอมาทั้งชีวิต...
กำลังจะเริ่มต้น!
พร้อมจะพบกับความมหัศจรรย์มั้ย?
ขอเชิญทุกท่านพบกับ...
เสือเบงกอลที่น่าทึ่ง!
หวัดดีริชาร์ด ปาร์คเกอร์ โทษนะที่เรือโคลงไปหน่อย
ที่ฉัน! เข้าใจมั้ย ที่แก ที่ฉัน!
เข้าใจมั้ย?
ขั้นที่ 4
ข้ามขั้นที่ 1 ถึง 3 ไปซะ
เอ้า ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ฉันเอาน้ำมาให้แก
ในสวนสัตว์เราให้เสือกินเนื้อราว 5 ก.ก.ต่อวัน
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์จะเริ่มหิวในไม่ช้า
เสือเป็นสัตว์ที่ว่ายน้ำเก่งมาก และถ้ามันหิวได้ที่...
ผมกลัวว่าระยะน้อยนิดของเราในน้ำคงช่วยอะไรไม่ได้
ผมต้องหาวิธีให้อาหารมัน
ผมกินขนมปังกรอบได้ แต่พระเจ้าสร้างเสือให้กินเนื้อ
ผมจึงต้องเรียนวิธีจับปลา
มื้อสุดท้ายของมัน อาจเป็นหนุ่มอินเดียมังสวิรัติผอมแห้ง
รอเดี๋ยว!
ฉันกำลังทำอะไรเนี่ย?
รอเดี๋ยว! ฉันกำลังคิดอยู่
ขนมปังกรอบ 32 กล่อง
น้ำดื่ม 93 กระป๋อง
ขอโทษ
ขอโทษนะ
ขอบคุณ องค์เทพวิษณุ
ขอบคุณที่แปลงเป็นปลาเพื่อช่วยชีวิตเรา
ขอบคุณ
แน่นอน ผมเอาขนมปังและน้ำทั้งหมดมาเก็บไว้กับตัว เพื่อความปลอดภัย
โง่ชัด ๆ
ความหิวเปลี่ยนทุกสิ่ง แม้แต่ที่เคยคิดไว้ว่ารู้จักตัวเองดี
เอ้า ของแก!
ของฉัน! ของฉัน!
ผมไม่อยากเสี่ยงตายทุกครั้งเพื่อปีนไปหาอาหารบนเรือ
ถึงเวลาที่จะต้องจัดการแล้ว
ถ้าเราจะอยู่ด้วยกัน ก็ต้องเรียนรู้ที่จะสื่อสาร
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์คงไม่เชื่อง แต่ฝึกได้ด้วยพระประสงค์
ไม่!
ดี
ไป ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ไปสิ
เข้าบ้านไป ฉันจะไม่ยุ่งกับแก
ฉันยอมให้แก ฉันสัญญา
ไป เร็วซี
เยส!
ผมไม่เคยคิดว่าร่มเงาน้อยนิดจะสร้างสุขได้ขนาดนั้น
แม้แต่กองเครื่องมือ ถังน้ำ มีด ดินสอ...
ก็กลายมาเป็นสมบัติสุดล้ำค่าของผม
หรือการที่มีริชาร์ด ปาร์คเกอร์อยู่ด้วยจะทำให้สงบสุขได้
ในช่วงเวลาแบบนั้น
ผมนึกได้ว่ามันยังอ่อนต่อโลกภายนอกเหมือนกับผม
เราทั้งคู่ถูกเลี้ยงมาในสวนสัตว์ โดยผู้นำคนเดียวกัน
ตอนนี้เราต่างเป็นกำพร้า ถูกทิ้งให้เผชิญกับผู้นำสูงสุด
ถ้าไม่มีริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ผมคงตายไปแล้ว
ความกลัวมัน ทำให้ผมตื่นตัว
การดูแลมันทำให้ชีวิตผมมีเป้าหมาย
โลมา
เฮ้ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์!
เฮ้!
ที่สำคัญสุด อย่าสิ้นหวัง
8, 5, 5, 0, 3, 6, 6
0, 8, 0, 1
3, 6, 0, 4, 6, 6, 8
แกเห็นอะไร?
พูดกับฉันสิ
บอกฉันสิว่าแกเห็นอะไร
คำพูดเป็นสิ่งเดียวที่ผมมีเหลืออยู่
ทุกอย่างหลอมรวมกัน แตกกระจาย
ไม่รู้ว่าฝันกลางวัน หลับฝัน หรือว่าความจริง...
พายุมา ริชาร์ด ปาร์คเกอร์
ไม่นะ!
ไม่!
สรรเสริญพระเป็นเจ้า!
พระเจ้าแห่งโลก!
พระผู้เห็นในทุกข์ พระผู้มีเมตตา
ออกมาสิ
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์! ออกมา แกต้องมาดู!
มันสวยมาก!
อย่ามัวแต่ซ่อน! พระเจ้ามาหาเรา!
มันคือปาฏิหาริย์!
ออกมาดูพระเจ้า ริชาร์ด ปาร์คเกอร์!
ทำให้มันกลัวทำไม?
โอ พระเจ้า!
ลูกสูญเสียครอบครัว! ลูกสูญเสียทุกอย่าง!
ลูกยอมแพ้! พระองค์ต้องการอะไรอีก?
ขอโทษนะ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์
เรากำลังจะตาย ริชาร์ด ปาร์คเกอร์
ฉันขอโทษ
แม่ พ่อ ราวิ
ผมดีใจที่เราจะได้พบกันในไม่ช้า
รู้สึกถึงฝนมั้ย?
พระผู้เป็นเจ้า ขอบคุณสำหรับชีวิตลูก
ลูกพร้อมแล้ว
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์?
ขอโทษนะ
ถอยไป
ไปสิ โทษนะ
เฮ้! เฮ้!
เฮ้ อย่านะ
เฮ้ หลีกไป นี่มันเตียงฉัน
ฟันมนุษย์ยังงั้นเหรอ?
ไม่เข้าใจเหรอ เกาะนั่นกินเนื้อสัตว์
กินเนื้อสัตว์? แบบต้นกาบหอยแครงน่ะรึ?
ใช่ ทั้งเกาะนั่น
ต้นไม้ น้ำในสระ ทุกตารางนิ้ว
ตอนกลางวัน สระพวกนั้นเป็นน้ำสะอาด
แต่กลางคืน สารเคมีบางอย่างทำให้กลายเป็นสระน้ำกรด
กรดที่ฆ่าปลาพวกนั้น
พวกเมียร์แคตหนีขึ้นต้นไม้ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์วิ่งลงเรือ
แล้วฟันนั่นมาจากไหนล่ะ
หลายปีก่อน คงมีคนน่าสงสารเหมือนผม
พบว่าตัวเองมาลอยติดเกาะแห่งนั้น
และคิดเหมือนผมว่าจะอยู่ที่นั่นตลอดไป
สิ่งที่เกาะให้ในตอนกลางวัน ถูกทวงกลับในยามค่ำ
เมื่อคิดว่าต้องใช้เวลากี่ช.ม.อยู่แต่กับพวกเมียร์แคต
ความเหงาหงอยที่ต้องเผชิญ
อย่างเดียวที่รู้คือเขาตายไป และเกาะนั่นกลืนกินเขา
เหลือไว้เพียงแค่ฟัน
ผมมองเห็นจุดจบของตัวเองถ้ายังอยู่ที่เกาะนั่น
อย่างเดียวดายและถูกลืม
ผมต้องกลับไปสู่โลก หรือตายทั้งดิ้นรน
รุ่งขึ้นผมวุ่นอยู่กับการเตรียมเรือ
สะสมน้ำจืดจนเต็มพิกัด
กินสาหร่ายจนกระทั่งท้องรับไม่ไหว
ตุนเมียร์แคตไว้จนเต็มกล่องให้กับริชาร์ด ปาร์คเกอร์
ผมไปจากเกาะโดยไม่มีมันไม่ได้
เหมือนฆ่ามันชัด ๆ
ผมจึงเฝ้ารอให้มันกลับมา
ผมรู้มันจะมาในไม่ช้า
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์!
ไม่มีใครเคยเห็นเกาะกลางน้ำนั่นอีกเลย
และไม่มีใครเคยอ่านเรื่องต้นไม้พวกนั้นเจอในหนังสือ
แต่ถ้าผมไม่ได้ขึ้นฝั่งที่นั่น ก็คงตายไปแล้ว
และถ้าไม่ได้เจอฟัน ผมคงหายตัวไปเลยแบบเดียวดาย
แม้ในเวลาที่พระเจ้าดูเหมือนทอดทิ้งผม
พระองค์เฝ้าดูอยู่
แม้เมื่อพระองค์ดูเหมือนไม่ไยดีต่อความทุกข์
พระองค์เฝ้าดูอยู่
เมื่อผมสิ้นหวังต่อการช่วยเหลือ พระองค์ให้ผมได้พัก
และแสดงสัญญาณให้ผมเดินทางต่อ
ตอนที่ถึงชายฝั่งเม็กซิโก ผมไม่กล้าปล่อยมือจากเรือ
ผมสูญสิ้นพลัง ไร้เรี่ยวแรง
ผมกลัวว่าในน้ำลึก 2 ฟุตก่อนถึงความช่วยเหลือ
ผมจะจมน้ำตาย
ผมกระเสือกกระสนเข้าฝั่งและล้มบนผืนทราย
มันอบอุ่นและนุ่มนวล
ราวกับกำลังซบหน้าบนแก้มของพระเจ้า
และจากบางแห่ง สองตากำลังส่งยิ้มให้ผม
ผมอ่อนล้าจนไม่อาจขยับตัว
ตอนนั้น ริชาร์ด ปาร์คเกอร์นำหน้าผมไป
มันยืดตัวและเดินเลาะริมหาด
หยุดลงที่ชายป่า
ผมแน่ใจว่ามันจะหันกลับมามอง
ทำหูลู่แนบหัว คำราม
เพื่อแสดงให้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราจบลง
แต่มันเอาแต่จ้องเข้าไปในป่า
จากนั้น ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ คู่หูจอมโหด
ตัวร้ายที่ทำให้ผมมีชีวิตอยู่ได้
ก็หายตัวไปจากชีวิตผมตลอดกาล
ไม่กี่ชั่วโมงถัดมามีคนมาพบผมเข้า
เขากลับไปเรียกพวกมาช่วยกันอุ้มผมไป
ผมร้องไห้เหมือนเด็ก ๆ
ไม่ใช่เพราะตื้นตันที่รอดตาย ถึงแม้ว่าจะใช่
แต่ผมสะอื้นเพราะริชาร์ด ปาร์คเกอร์มาทิ้งกันไปดื้อ ๆ
มันทำให้ผมใจสลาย
คุณรู้ไหม พ่อผมพูดถูก
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ไม่เคยเห็นผมเป็นเพื่อน
หลังจากทุกอย่างที่เจอมาด้วยกัน มันไม่แม้แต่หันมามอง
แต่ผมเชื่อว่ามีอะไรมากกว่านั้นในตาของมัน
มันมีมากกว่าเงาสะท้อนของตัวผม
ผมรับรู้และสัมผัสได้
แม้ว่าผมไม่สามารถพิสูจน์ได้
รู้ไหม ผมทิ้งหลายอย่างไว้เบื้องหลัง
ครอบครัว, สวนสัตว์, อินเดีย, อนานดี
ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วชีวิตของคนเราคือการปล่อยวาง
แต่สิ่งที่ทำให้เจ็บปวดที่สุด...
คือการไม่ให้โอกาสบอกลากัน
ผมไม่เคยได้ขอบคุณพ่อผม ในทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้มา
ได้บอกว่าถ้าปราศจากคำสอนพ่อ
ผมคงไม่รอดมาได้
ผมรู้ว่าริชาร์ด ปาร์คเกอร์เป็นเสือ แต่อยากบอกมันว่า
"มันจบแล้ว เรารอดตาย
"ขอบคุณที่ช่วยชีวิต ฉันรักแก ริชาร์ด ปาร์คเกอร์
"แกจะอยู่ในใจฉันตลอดไป
"ขอพระเจ้าคุ้มครอง"
ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
มันยากที่จะเชื่อ จริงไหม?
มันไม่ง่ายที่จะเข้าใจ
ที่จะรู้ซึ้งถึงความหมายทั้งหมด
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ทำไมต้องมีความหมาย
บางตอนก็ออกจะเหลือเชื่อ
เพราะผมเป็นคนเดียวที่รอดจากเรืออับปาง
บริษัทเรือญี่ปุ่นส่งสองเจ้าหน้าที่มาคุย
ที่ ร.พ. ในเม็กซิโกซึ่งผมนอนพักฟื้นอยู่
ผมยังมีสำเนารายงานของพวกเขา
พวกเขาต้องได้เงินชดเชยจากประกัน
และพวกเขาอยากรู้สาเหตุที่เรือจม
แต่พวกเขาไม่ยอมเชื่อผม
รายงานประกัน 19 กุมภาพันธ์ 1978
เมียร์แคตนับพัน ๆ บนเกาะกินเนื้อสัตว์กลางทะเล
ที่ไม่มีใครเคยเห็นงั้นรึ?
ใช่ครับ อย่างที่ผมบอกไป
กล้วยลอยน้ำไม่ได้นะ
จะพูดเรื่องกล้วยทำไม?
คุณบอกว่ามีลิงอุรังอุตังลอยมาบนกองกล้วย
แต่กล้วยลอยน้ำไม่ได้
คุณแน่ใจรึเปล่า?
ลอยได้สิ ไม่เชื่อก็ไปทดลองดู
แต่เราไม่ได้มาเพื่อคุยเรื่องกล้วยหรือตัวเมียร์แคต
ผมเพิ่งเล่าเรื่องยาวให้คุณฟัง และผมเหนื่อยมาก
เรามาที่นี่เพราะเรือสินค้าญี่ปุ่นจมในมหาสมุทรแปซิฟิก
ผมไม่มีวันลืมเรื่องนั้นแน่
ผมสูญเสียทั้งครอบครัวไป
เอาน้ำให้เขาดื่มที
เราไม่ได้อยากกดดันคุณ
และเรารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง
แต่เราเดินทางมาไกล
และเรายังไม่เข้าใจซักนิดว่าทำไมเรือถึงได้จม
เพราะว่าผมก็ไม่รู้
ผมหลับอยู่ มีบางอย่างปลุกผม
อาจเป็นเสียงระเบิด ผมไม่แน่ใจ
จากนั้นเรือก็จม
พวกคุณจะต้องการอะไรจากผมอีก
เรื่องที่ไม่ทำให้เราดูเหมือนคนโง่เง่า
เราต้องการเรื่องที่ธรรมดากว่านี้ไปรายงาน
เรื่องที่ทางบริษัทจะเข้าใจได้
เรื่องที่เราทุกคนจะเชื่อได้
เรื่องที่ไม่พูดถึงสิ่งที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
ถูกต้อง
ไม่มีเรื่องประหลาด ไม่มีสัตว์หรือเกาะ
ใช่ เรื่องจริงน่ะ
แล้วคุณทำยังไง?
ผมเล่าอีกเรื่องให้พวกเขาฟัง
เราทั้ง 4 รอดตาย
พ่อครัวกับลูกเรืออยู่บนเรือชูชีพแล้ว
พ่อครัวโยนชูชีพมาให้ แล้วลากผมขึ้นเรือ
และแม่ก็เกาะกองกล้วยมาถึงเรือชูชีพ
พ่อครัวเป็นคนน่ารังเกียจ
เขากินหนู
เรามีอาหารพอกินเป็นอาทิตย์แต่เขาจับหนูตั้งแต่วันแรก ๆ
เขาฆ่ามัน ตากแห้งไว้กิน
เขาชั่วร้ายมาก ๆ
แต่เขาเอาตัวรอดเก่ง
เขาเป็นคนคิดเรื่องสร้างแพไว้จับปลา
ถ้าไม่มีเขาเราก็คงตายไปตั้งแต่แรก
ลูกเรือคือคนเดียวกับที่เอาข้าวกับเกรวีมาให้ คนพุทธน่ะ
เราไม่ค่อยเข้าใจที่เขาพูด รู้แค่ว่าเขาทรมาน
ขาเขาหักหลายท่อนตอนตกจากเรือ
เราพยายามช่วยดูแลเขา แต่ขากลับติดเชื้อ
พ่อครัวบอกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นเขาจะตาย
พ่อครัวว่าเขาจะทำเอง แต่แม่กับผมต้องช่วยกันจับตัวไว้
ผมเชื่อเขา เราต้องทำแบบนั้น
แล้ว...
ผมได้แต่พูดว่า "ผมขอโทษ ๆ"
และเขาก็จ้องหน้าผมตลอด ตาของเขา...
ผมไม่มีวันเข้าใจถึงความเจ็บปวดของเขา
ผมยังได้ยินเสียงเขาอยู่
คนพุทธผู้ร่าเริง เขากินแค่ข้าวกับเกรวี
แน่นอน เราช่วยเขาไม่ได้
เขาตาย
เช้ารุ่งขึ้น พ่อครัวจับปลาโดราโดตัวแรกได้
ตอนแรกผมไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไร แต่แม่รู้...
ผมไม่เคยเห็นแม่โกรธขนาดนั้นเลย
"เลิกบ่นแล้วก็ทำใจให้สบาย" เขาบอก
"เราต้องมีอาหารเพิ่ม ไม่งั้นก็ตาย นั่นคือหลักการ"
"หลักการอะไร?" แม่ถาม
"แกปล่อยให้เด็กนั่นตายเพื่อใช้เป็นเหยื่อ ไอ้คนชั่ว!"
พ่อครัวโกรธมาก
เขาเดินชูกำปั้นตรงเข้าหาแม่
แล้วแม่ก็ตบหน้าเขาอย่างแรง
ผมตกตะลึง
ผมนึกว่าเขาจะฆ่าแม่ทิ้งเดี๋ยวนั้น
แต่ก็เปล่า
แต่พ่อครัวก็ไม่ยอมเลิกใช้เหยื่อตกปลา
ลูกเรือ...
เขาโดนเหมือนอย่างที่หนูโดน
พ่อครัวเป็นคนรอบรู้
อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อจากนั้น...
เป็นเพราะผมเอง
ผมจับเต่าบ้าตัวนั้นไว้ไม่อยู่
มันหลุดมือผม ว่ายน้ำหายไป
พ่อครัวเดินเข้ามาต่อยกกหูผม
ฟันผมกระแทกกัน ผมมึนจนเห็นดาว
ผมนึกว่าเขาจะต่อยซ้ำ
แต่แม่เริ่มไล่ทุบเขาด้วยกำปั้น
กรีดร้องว่า "คนชั่ว คนชั่ว!"
แม่ตะโกนบอกผมให้โดดลงแพ
ผมนึกว่าแม่จะตามมา ไม่งั้นก็คง...
ไม่รู้ทำไมผมไม่เรียกให้แม่ลงก่อน
ผมยังคิดเรื่องนั้นทุกวัน
ผมโดดลงไปแล้วหันกลับมาทันเห็นมีด
ผมทำอะไรไม่ได้เลย
ผมไม่มีแรงหันหน้าหนี
เขาจับแม่โยนลงไปในน้ำ
แล้วพวกฉลามก็มา ผมเห็นตอนพวกมัน...
ผมเห็น
วันต่อมา ผมฆ่าเขา
เขาไม่ได้สู้ด้วยซ้ำ เขารู้ตัวว่าทำเกินไป
แม้กับความไร้ศีลธรรมของเขา
เขาทิ้งมีดไว้บนที่นั่ง และผมทำกับเขาเหมือนลูกเรือโดน
เขาเป็นคนเลวมาก แต่ที่ร้ายกว่า...
เขาดึงเอาเหยื่อในตัวผมออกมา
และผมต้องยอมรับมัน
ผมอยู่คนเดียวบนเรือชูชีพ
ลอยคว้างในมหาสมุทรแปซิฟิก
และผมรอดมาได้
หลังจากนั้นพวกเขาก็หมดคำถาม
ที่จริงผู้ตรวจสอบก็ไม่ค่อยชอบเรื่องนี้เท่าไร
แต่พวกเขาขอบคุณ อวยพรให้หายก่อนกลับไป
สรุปว่าเรื่องนี้...
ทั้งม้าลายกับลูกเรือ...
ขาหักทั้งคู่
และไฮยีน่าฆ่าม้าลายกับอุรังอุตัง
งั้นไฮยีน่าก็คือพ่อครัว
ลูกเรือคือม้าลาย
แม่คุณคืออุรังอุตัง
และคุณคือ...
เสือ
ขอถามอะไรอย่างได้มั้ย?
ได้เลย
ผมเล่าสองเรื่องที่เกิดขึ้นกลางมหาสมุทรให้คุณฟัง
ทั้งคู่ไม่ได้อธิบายว่าอะไรทำให้เรือจม
และไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ
ในทั้งสองเรื่อง เรืออับปาง
ครอบครัวผมตาย และผมทนทุกข์
จริง
แล้วคุณชอบเรื่องไหนล่ะ
เรื่องที่มีเสือ
เรื่องนั้นน่าสนใจกว่า
ขอบคุณ
และเกี่ยวเนื่องกับพระผู้เป็นเจ้า
มามาจีพูดถูก
มันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก
คุณจะให้ผมเขียนจริง ๆ หรือ?
แน่นอน
นั่นไม่ใช่เหตุผลมามาจีส่งคุณมาที่นี่เหรอ
ภรรยาผมกลับมาแล้ว
จะอยู่ทานมื้อเย็นด้วยกันมั้ย เธอทำอาหารเก่งมาก
ไม่ยักรู้ว่าคุณมีภรรยา
กับแมวหนึ่งและลูกอีกสอง
งั้นเรื่องของคุณก็จบอย่างมีความสุข
นั่นขึ้นอยู่กับคุณ
มันเป็นเรื่องของคุณแล้ว
"ความกล้าหาญและอดทนของคุณพาเทลฟังดูเหลือเชื่อ
"ไม่มีเรื่องเรืออับปางลำไหนในอดีตจะเทียบได้
"ผู้รอดตายน้อยคนที่จะอยู่กลางทะเลได้นานขนาดนั้น
"และไม่มีใครเคยมีเพื่อนร่วมทาง...
"ที่เป็นเสือเบงกอลโตเต็มวัย"
เรามีแขก มารู้จักกันหน่อย
- หวัดดี - หวัดดี
ยินดีที่รู้จักค่ะ
อดิตา
ราวิ
บรรยายไทยโดย ทายาท ม.จ. ทิพยฉัตร ฉัต OCR'd and improved by MANiAC and readme