Dwa najważniejsze dni w życiu to ten,
w którym człowiek się rodzi
i ten, w którym odkrywa - po co. Mark Twain
CEMENT 50 KG
Pracownik do działu budowlanego.
Myślałem, że już pan skończył.
Właściciel kazał mi poszerzyć wjazd.
- Ten, kto płaci... Na razie. - Wymaga. Dziękuję.
- Nowi mają zdawać testy. - Jak strażacy.
Hej, Dziadek, pewnie nie musiałeś pchać wózków w dawnej pracy?
Trafiony.
Jak się masz, Jenny?
Teraz lepiej.
- Co słychać, panie McCall? - Dobrze, Ralphie.
- Co masz? - Tuńczyka.
- Chleb? - Pełnoziarnisty, bezglutenowy.
- Dodatki? - Kiełki, awokado, wegański majonez.
Dobrze.
To ości.
No co? Ziemniaki to warzywa. Lubię, jak coś chrupie.
Jedz marchewki.
Nie jestem królikiem.
Żeby być ochroniarzem, musisz schudnąć i zdać test.
Chciałeś, żebym ci pomógł, ale nie współpracujesz.
- Tak. - Hej.
Krok po kroku, nie od razu.
Żadnych chipsów.
Po co komu smak?
STARY CZŁOWIEK I MORZE
- Na razie, J. - Powodzenia, Billy.
Wal się.
- Dziękuję. - Proszę.
Złapał już tę rybę?
Właśnie chwyciła haczyk.
Najwyższy czas.
To duża ryba. Nie wiadomo, czy ją utrzyma.
O nie.
Będzie wytrwale walczyć.
Może jest za stary.
Miałaś zrezygnować z cukru.
- Zrezygnuję. - Kiedy?
- Już niedługo. - Tak?
Szkodzi strunom głosowym.
Ciało, umysł, duch - pamiętasz?
Kupiłam sprzęt do zrobienia dema.
Tak? Na pewno jesteś dobra.
Skąd taki pomysł?
Intuicja.
No dobrze. Na razie, Jake.
Na razie, skarbie.
Daj znać, co się stanie z rybą.
- Dobrze. - Do zobaczenia.
Wisisz mi stówę. Patrz.
Dziadek! Stawiamy zakłady o to, co wcześniej robiłeś.
- Zawodowo. - Ja mówię: ubezpieczenia.
Nie, giełda, Wall Street.
- Byłem w Pip. - Co, spec od pip?!
Nie, w Pip. P-I-P.
- A co to, kurwa, jest? - Musisz przeklinać?
To zespół: Gladys Knight and The Pips. Takie coś:
Patrzcie!
- Daj spokój. - Przestań.
- Dalej. Super! - Nie rób tego.
- Obrót? - Co?
- Czekaj. Gładko. - I gwizdek!
Wkręcasz nas. Zaraz sprawdzę. Już sprawdzam. Zobacz.
- Który to ty?! - Ten po prawej.
- Jeszcze raz! - To nie on.
To on w afro.
- Jest łysy. - Może to peruka.
- Odjazd. - To on.
Hej, lala! Robota czeka!
Cześć, Jake. Co za cholerna noc.
Nie jest łatwo, skarbie.
Proszę, malutka.
Dzięki.
I co, złapał ją?
- Rybę. - O, tak. Złapał.
Szczęśliwe zakończenie.
Nie całkiem.
Mężczyzna przywiązał rybę do łodzi i wiosłował w stronę brzegu.
Krew ryby
przyciągnęła rekiny,
które zjadły ją w całości, nic nie zostało.
- A więc przegrał? - Nie. Zależy, jak na to spojrzeć.
Spotkał swego największego przeciwnika, gdy myślał, że takie wyzwania ma za sobą.
W tej rybie ujrzał siebie.
W miarę jak z nią walczył,
coraz bardziej ją szanował.
Dlaczego jej nie wypuścił?
Bo był człowiekiem. A ona była rybą.
Trzeba być sobą na tym świecie.
Bez względu na wszystko.
Masz klienta.
Nie chcę.
Co?
Nie możesz wysłać mu kogoś innego?
On chce ciebie.
Ten klient to świnia.
Czeka na zewnątrz.
- Ile? - Nie martw się o to.
- Idź zarabiać. - Dzięki.
Cześć, kotku. Jak się masz? Gotowy, żeby się zabawić?
Ciągnij, ciągnij!
Ciągnij! Ciągnij!
Dalej.
Osiem, siedem, sześć, pięć...
cztery, cztery, cztery.
No, dalej. Wstawaj.
- Nie mogę. - Nie możesz?
A gdybym to był ja?
Zostawiłbyś mnie w pożarze? Ważę 86 kilo.
Jak byś mnie wyciągnął, skoro nie przesuniesz opony o 20 metrów?
Jestem za słaby.
Nie wątp w siebie. Zwątpienie zabija. No, wstawaj.
Wiśta, wiśta wio!
Na pozycję, gotowy...
ciągnij.
Kto będzie ochroniarzem?
Ja!
- Kto będzie ochroniarzem? - Ja.
Kto będzie ochroniarzem?
- Dobrze. - Ja!
Nieźle. Jeszcze raz.
Pełen trucizny, tak jak lubisz.
Masz dziś urodziny?
Nie, kolega z pracy. Zmarnowałoby się.
Sto lat, kolego z pracy.
Ile masz lat?
A ile masz ty?
To nie ma znaczenia.
Przepraszam, łamię protokół.
Nie. Chodź. Usiądź.
Siadaj.
- No, chodź. - Dobrze.
Jesteś pewien, że nie przeszkadzam?
Tak.
A więc?
Nie wiem.
Chciałam posłuchać spokojnego głosu.
Zanim zacznie się szaleństwo.
Jestem Teri.
Bob.
- Dobre. - Nie wyglądasz na Boba.
Tak? Dziękuję.
Wyglądasz na Roberta.
Robert czyta takie książki.
Bob ogląda telewizję.
Moje prawdziwe imię to Alina.
Co się stało z twoją twarzą?
Głupstwo.
To nie jest profesjonalne nagranie, ale powiedz, co o tym sądzisz?
Moje piosenki Alina "Teri"
Piosenkarka Alina.
Ty i ja wiemy, kim jestem naprawdę.
Możesz być tym, kim zechcesz.
Może w twoim świecie, Robercie.
- W moim to się nie zdarza. - Zmień swój świat.
Nie masz obrączki.
- Nie masz na palcu obrączki. - Nie.
Nie ma w domu pani Robertowej?
Nie.
A kiedyś była?
Kiedyś.
Złamałeś jej serce?
Ona złamała moje.
Widuję dużo wdowców.
Coś w twoich oczach.
To nie smutek.
Raczej...
zagubienie.
Zawsze czytasz książki?
Moja żona czytała.
Miała listę "100 książek, które trzeba przeczytać".
Doszła do 97, więc pomyślałem,
że też spróbuję.
Będziemy mieli o czym rozmawiać, kiedy się spotkamy.
- 100 książek! - Tak.
O kurczaki!
- Ile przeczytałeś? - 91.
Przepraszam, co za cholerstwo.
91 książek.
- Prawie skończyłeś. - Prawie.
- A co zrobisz potem? - Będę się uczyć śpiewu.
A potem otworzę pączkarnię.
Naprawdę. Dlaczego się śmiejesz?
- Lubię nie spać o tej porze. - Tak?
Wszędzie jest tak ciemno.
Wydaje się, że wszystko jest znów możliwe.
A ja nie mogę spać w nocy.
Mogę słuchać opowieści o książkach.
O czym jest ta nowa?
O facecie, który uważa, że jest szlachetnym rycerzem.
Tylko że żyje w świecie, w którym rycerze nie istnieją.
To trochę jak mój świat.
Mieszkam za rogiem.
Złapię taksówkę.
Dziękuję za twój spokojny głos, Robercie.
Nie ma za co, Alino.
Tak.
- Do zobaczenia. - Dobranoc.
Cholera.
Na razie.
Co ty zrobiłaś?
Co zrobiłaś temu klientowi?
Slavi, on mnie uderzył.
- Za kogo się uważasz? - Wszystko w porządku.
Zrozumiałaś?
W porządku, Robert.
Dlaczego nie odbierasz telefonów?
Suka!
Damy mu wizytówkę?
Ta dziewczyna jest nic niewarta.
Zadzwoń pod ten numer. Wyślę ci inną. Lepszą.
Nie wstydź się. Zadzwoń.
Rozumiesz?
Kawy?
Donieś cukru.
Podobno jest na OIOM-ie w szpitalu Shawmuts. Ktoś bardzo ją pobił.
Doktor Paley proszony na OIOM.
Alina.
Wyjdziesz z tego, Alina.
Proszę uważać. Nic się nie stało.
- W porządku. - Proszę.
- Mogę... już dobrze. Dziękuję. - Zrobione.
Jak ona się ma?
Alina. Jak ona się czuje?
- Kim pan jest? - Przyjacielem.
Facet ją pobił.
A ona mu oddała.
Facet zadzwonił do Slaviego.
A więc Slavi pobił ją dla przykładu.
Oni tak robią.
Jednej dziewczynie oblali twarz kwasem.
Trzymają ją dla nas ku przestrodze.
Przywieźli tu Teri, gdy była dziewczynką.
Z czasem uwierzyła...
że pewnego dnia odzyska wolność.
Slavi uświadomił jej, że to się nie zdarzy.
Następnym razem podetną jej gardło.
Bo dziwka, która nie mówi, jest warta więcej niż ta, która dużo gada.
AGENCJA TOWARZYSKA "ROSYJSKIE NOCE"
Moje piosenki Alina "Teri"
Ty i ja wiemy, kim naprawdę jestem.
Masz coś w spojrzeniu.
Zmień swój świat. Możesz być, kim chcesz.
Następnym razem podetną jej gardło.
Co ten grat robi na moim parkingu?
Cześć, Slavi.
- Są na górze? - Tak.
Tevi, czy to ty odbierasz forsę od tego gnoja, Dmitriego?
Tak.
Poprosił o wybaczenie.
Wybaczenie?
A ja go spytałem.
"A co ja jestem, Jezus Chrystus?"
Zgubiłeś się, dziaduniu?
- Jak on tu wszedł? - Nie wiem.
Wyrzucić go?
Nie.
Szukam dziewczyny.
Daliście mi to niedawno.
Rozdajemy dużo wizytówek.
A tobie jeszcze staje, dziaduniu?
Szukam tu konkretnej dziewczyny.
Bardzo ją pobito.
Myślę, że pomyliłeś adres, dziaduniu.
A ta dziewczyna ma jakieś imię?
- Alina. - Alina?
Nie kojarzę.
Ale na pewno umie dobrze ciągnąć druta.
Rozumiem.
Te dziewczyny,
które reprezentujecie,
są w pewnym sensie kapitałem. Tak więc...
mogę wam dać 9800 dolarów.
W gotówce.
Chcesz dać mi 9000?
9800 dolarów. W gotówce.
- Za co? - Za jej wolność.
Widzicie go?
Chce dać mi 9000 dolców za jedną cipkę.
To chyba cipka klasy Ferrari.
Wy pieprzeni Amerykanie myślicie, że możecie kupić,
co tylko zechcecie.
Piękne Rosjanki - bez problemu, wystarczy rzucić kasę na stół.
Obraziłeś mnie, kurwa.
Stary, robię cię w wała.
Naprawdę masz jaja, że tak tu przyszedłeś. Podobasz mi się.
A więc...
9000 dolarów za naszą rozrabiarę.
Jeden miesiąc.
I tyle.
Chcesz załatwić to jedną opłatą?
Tyle zarabiam na tej małej w 2 tygodnie. Jest jeszcze dzieckiem.
Wciąż uchodzi za dziewicę.
Mogę jeszcze na niej dużo zarobić.
Więc spierdalaj stąd do domu z tą forsą, a tam zwal sobie konia 9800 razy.
Potem wróć tu na czworakach, to pogadamy.
Do tego czasu już będzie zużyta.
Może wtedy oddam ci ją za darmo.
Dobrze.
W porządku, dziaduniu? No to cześć.
Ach, ci Amerykańcy.
Zapomniałeś czegoś?
16 sekund.
Jeden tysiąc...
dwa tysiące... trzy tysiące...
...osiem tysięcy.
Zrozumiałeś?
28 minus 9. 19.
19.
Serce bije ci 3 razy szybciej niż zwykle,
bo tracisz tak dużo krwi.
Za 30 sekund twój organizm przestanie funkcjonować,
a ty się zadusisz.
Alina, którą pobiłeś prawie na śmierć, będzie żyć dalej.
Twoje życie ustanie tutaj, na tej brudnej podłodze
przez głupie 9800 dolarów.
Trzeba było wziąć pieniądze.
Kim jesteś?
26 tysięcy...
...27 tysięcy...
...28 tysięcy.
Wybacz.
Panie McCall, czas na lunch.
Panie McCall.
Czas na lunch.
Chipsy
Jutro masz test i wciąż to jesz?
Te są dla pana.
Proszę otworzyć.
Spełniłem wymogi co do wagi.
Jutro zdam test z wyróżnieniem. Dzięki panu.
Co się stało?
Uderzyłem w coś głupiego.
Śledczy nazywają to mafijną egzekucją.
Zeszłej nocy zabito 5 mężczyzn
w biurze nad tą restauracją.
Zabójstwo to ma wszystkie cechy wojny o terytorium
pomiędzy rywalizującymi grupami. Nie znamy jeszcze nazwisk...
Jak idzie?
- Witam pana. Morgan Pederson. - Wiem, kim jesteś. Wsiadaj.
Zabierz mnie na miejsce zbrodni.
Zabiło ich dwóch, może trzech mężczyzn.
Niespodziewanie, typowa walka o władzę.
Nasi informatorzy nic o tym nie słyszeli.
Zabrano dysk z monitoringu, więc nic nie wiemy.
O 23:17 kelner zaniósł tam jedzenie i odkrył, że nie żyją.
Chcę mieć obraz ze wszystkich kamer w promieniu 6 przecznic.
Gdyby były trudności, zadzwońcie pod ten numer
i ktoś się tym zajmie.
Musicie mieć włączone telefony. Dzwonię o różnych godzinach.
A teraz proszę odwieźć mnie do mojej rezydencji.
Chwileczkę, Panie Radosny.
Czy ja wyglądam na pieprzonego szofera?
To nasze miasto. A pan jest pierdolonym gościem.
Przepraszam za moje zachowanie.
To była długa podróż, dość nagła, a ja lubię się skupić i pracować szybko.
Śmierć ludzi pana Puszkina przerwała prace na tym terenie.
Import, eksport towarów, wszystko ustało.
To jest nie do przyjęcia.
To mnie pan Puszkin wzywa, kiedy tacy jak wy spaprzą robotę.
- Ja to przejmuję. - Nie podoba mi się twój ton.
Od lat przyjmujecie pieniądze od pana Puszkina.
Wiążą się z tym pewne warunki. Nie do negocjacji.
Myślicie, że wciąż się liczycie. To błąd.
Teraz ja się liczę. I dla jasności:
nie jestem tu, żeby o coś prosić.
Jestem tu, by rozkazywać.
Bądźcie gotowi do pracy.
Jutro zaczynamy.
Widziałeś Ralphiego? Ma dziś po pracy zdawać test na ochroniarza.
- Rzucił dziś pracę. - Co?
Bez uprzedzenia. Och, ta młodzież.
Zamknięte.
- Panie McCall! - Ralphie.
Usłyszałem, że odszedłeś. Zmartwiłem się.
Mama miała tu przykre zdarzenie.
Wybuchł pożar.
- Rozumiem. - Będę jej tu teraz pomagać.
- Mamy dużo pracy. - Dobrze.
- Tak więc... - Pomóc?
Świetnie, jeśli nie ma pan nic do roboty.
No to pomagam.
Już sprawdzałem. Irlandczycy są czyści. Nie mieli z tym nic wspólnego.
Chcesz gadać ze wszystkimi?
Tak, rozumiem. Przyjąłem to do wiadomości.
Posłuchaj. Mam prośbę.
Nie nazywaj go "Mały John", dobrze?
Frank, dlaczego pracujesz dla tych cholernych Rosjan?
Moja forsa ci nie wystarcza?
- Doceniam interesy z tobą. - Panie Looney.
Rozumie pan, co mnie zmusiło do tej wizyty.
Nie wiem, co zaszło ani też kogo powinien pan szukać.
Gdybym chciał coś przejąć, to bym to zrobił.
Nic by z was nie zostało.
Więc może pan nie rozumie, kim ja, kurwa, jestem.
John. Spokojnie.
Nie uspokajaj mnie! Morda w kubeł! Palant.
Nienawidzę was, Ruski pierdolone.
Same z was świry i aroganci.
My, Irlandczycy, przyjechaliśmy, by uszczknąć amerykańskiego snu.
A wy chcieliście go ukraść. Więc pierdolę was wszystkich.
Doceniam pańską szczerość.
Dzięki niej zrozumiałem, że taki tępak jak pan nie zrobiłby tamtej akcji.
- Co? - A w związku z tym - kolejna sprawa.
Płacimy panu 15 procent za prowadzenie tu interesów.
Przymykamy oczy na te 10 procent, które pan kradnie.
Przewidzieliśmy to.
Można też znieść to, że donosisz federalnym, Mały Johnie.
- Co, kurwa?! - Ale mamy dość tego,
że nie dostajemy nic za naszą forsę: zero informacji, ochrony,
pomocy. Rozumiesz, Mały Johnie?
- Kim ty jesteś, żeby tak gadać?! - Kim czy czym?
Kim - to skomplikowane. Czym - dużo prostsze. Jestem zagrożeniem.
- Zmieniam wyniki. - Wywalcie gnoja...
Hej!
To moje miasto. Rozumiesz? Mój dom.
Nie możesz tu tak szaleć bez kontroli.
Co to, kurwa, było?
Wiadomość.
Jej treść to: Jestem tutaj.
Co naprawdę się stało, Ralphie?
Chyba jakieś spięcie.
Obydwaj wiemy, że to nieprawda.
- Zmarnowałem pański czas. - Nie zmarnowałeś. O to się nie martw.
Moja mama ma tylko tę restaurację.
A w takiej sytuacji muszę wstrzymać moje sprawy,
żeby jej pomóc.
I tak bym nie zdał testu na ochroniarza.
Czy było coś dziwnego w zachowaniu Slaviego, zanim go zamordowano?
Może wspomniał jakieś imię? Albo był zdenerwowany?
Slavi nie prowadził interesów przy dziewczętach.
Tevi tym się zajmował.
Nie możemy znaleźć jednej dziewczyny ze stajni Slaviego: Teri.
- Znasz ją? - Nie.
- Gdzie możemy ją znaleźć? - Przykro mi.
Nie znałam jej dobrze.
Dotarła moja wiadomość, Teddy?
Tak, panie Puszkin.
Wszyscy nasi współpracownicy Irlandczycy, Włosi, Ormianie
twierdzą, że nie mieli z tym nic wspólnego.
Nie możemy okazać słabości. Trzeba szybko się z tym rozprawić.
Tak będzie.
Oczywiście. Bez obaw.
Dobrze.
Dość już o tym, czego nie wiesz.
Powiedz teraz, co wiesz.
Wciąż to analizuję, lecz te zabójstwa były spontaniczne.
Zrobił to ktoś szkolony w zabijaniu.
Rzadko widuję takie umiejętności.
To raczej ktoś, kogo dotąd nie znaliśmy.
Kimkolwiek jest, znajdź go, Teddy.
W tym transporcie będzie milion baryłek.
- Zrozumiałeś? - Wszystko będzie dobrze.
Zajmę się tym.
Tylko tak, żeby było o tym głośno.
Nie chcę, żeby to się powtórzyło.
Oczywiście.
Szybciej.
Wcinaj.
Widzisz?
Co za sukinsyn.
- Tak. - Dalej.
ZAMKNIĘTE
- Zamykamy. Wychodzić. - No już.
Czas iść.
Miło było was widzieć.
Widzisz? Płacisz na czas i nie ma problemów.
No dobra, chodźmy.
Mamacita,musisz zmyć ten tłuszcz.
- Bo będzie pożar. - Dobry akcent.
Widzimy się za tydzień.
- Jedźmy na lodzika. - Panowie.
Zabierz światło. Co jest?
- Chcę zgłosić przestępstwo. - Naprawdę? To dzwoń na 911.
Chodźmy. Pieprzyć go.
- Powinienem go zabić. - Dobra, wyluzuj.
- Jak cię tu przyjęli? - Puknąłem babkę z komisji.
Nie ma po co,
skoro mam tu dwóch skorumpowanych gliniarzy.
- To ten gość. - Ten dupek?
- Tak. - Cofnij.
Skąd wziąłeś numer?
To nie było trudne.
- To też nie. - Spytajcie kobietę z tej ulicy.
Tę, u której był pożar.
To samo może spotkać twoją rodzinę.
- Otwieraj. - Masz płacić jak wszyscy.
Ile jest kopii?
Jedna.
Chyba szukasz śmierci.
Czego, kurwa, chcesz?
Powinniście oddać
- tym ludziom pieniądze. - A niby dlaczego?
Bo to się wszystkim opłaci.
- Naprawdę? - Tak.
A nam się opłaci, jak przywiążemy ci kamień do pasa
i wrzucimy cię do rzeki.
Tak zróbmy. Dobry pomysł.
Powinieneś coś sobą reprezentować, gnoju.
Służyć i chronić. To twój obowiązek.
Sprawiedliwość.
Pamiętasz?
Kim ty, kurwa, jesteś?
Jutro zwrócicie wszystkie pieniądze, które wymusiliście.
Powiecie im, że to się nie powtórzy.
A wtedy to nagranie zniknie.
Jeśli tego nie zrobicie, film w pełnej wersji
trafi do telewizji.
Daję wam szansę, byście postąpili właściwie. Skorzystajcie z niej.
To bolało bardziej niż ten wpierdol.
Panie McCall. Może wziąłby się pan do pracy?
Wszystkie dziewczyny
twierdzą, że byłaś blisko z Teri.
Okłamałaś mnie.
Ładna.
Kiedy ostatnio z nią rozmawiałaś?
Ponad tydzień temu.
Byłam w szpitalu.
Widziałam ją.
Ktoś jeszcze ją odwiedził?
Tak.
- Mężczyzna. - Tak?
- Klient? - Nie.
Miły, czarnoskóry mężczyzna.
Pytał, co się jej stało.
Jak się nazywa?
Nie powiedział.
A twoja przyjaciółka Teri?
Nie widziano jej, odkąd wyszła ze szpitala.
Po tym, co jej zrobili.
- Miałaś z nią kontakt? - Nie.
Nikt jej nie widział.
Spójrz na mnie. Mówisz prawdę?
- Mówisz prawdę? - Tak.
Chcesz wody?
Zwilż sobie gardło.
Dziękuję.
Śliczna.
Mój aniołek.
- Tak. - Proszę.
- Taka piękna. Taka piękna. - Proszę, Teddy.
- A tak kłamie. - Proszę, nie.
- Taka kłamczucha. - Proszę, nie.
To boli.
Proszę, nie.
Dalej, Home Mart!
- Dalej! - Naprzód, Home Mart!
Leci. Ja złapię!
Tak jest! Brawo, Bobby!
Nie ma to jak Home Mart.
OCHRONA
- Co ja widzę! - Brawo, Ralphie!
Zdałeś test!
Dobrze wyglądasz.
Dali ci broń?
Po co nas tu wołał?
Nie wiem. Może w końcu przestał ścigać własny ogon.
- To powinien wrócić do domu. - Strata czasu.
Zgadza się.
Sprawdziłem czas wejścia i wyjścia
wszystkich osób w restauracji. Odkryłem coś ciekawego.
Ten człowiek wszedł kilka minut po tym, gdy przyjechał Slavi,
ale nigdy stamtąd nie wyszedł.
- Dobrze. Na razie. - Dzięki.
Jenny, Jenny, Jenny.
Przyjmiesz mi zwrot?
- Człowiek się spieszy. - Otwieraj kasę, do kurwy.
Ruszaj się. Wyjmuj forsę z kasy. Już.
Już, otwieraj.
Powiedz suce, żeby się pospieszyła. Otwieraj kasę.
Ruchy.
Wszystko. Wyjmuj wszystko.
No już. Ruchy, ruchy.
- I dawaj pierścionek. - Nie.
Mówiłem, kurwa, daj pierścionek.
To pamiątka po matce.
Pieprzyć ją. Dawaj.
- Zdejmuj. - To pamiątka.
Mam to gdzieś. Dawaj.
- Proszę. - Daj mu, Jenny.
W porządku?
Policja mówi, że dokonał już czterech takich kradzieży.
Miesiąc temu zastrzelił faceta w Somerville...
To tylko pieniądze.
- W porządku? - Wciąż mną trochę telepie.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dzięki, Ralphie.
O, Boże.
Mój pierścionek.
Panie McCall.
Prowadzę dochodzenie w sprawie zabójstwa sprzed 2 tygodni.
Pięciu zabitych. Rosyjska restauracja.
Słyszałem. Byłem tam tego wieczoru.
Był pan?
- Inaczej pan by tu nie przyszedł. - Racja.
Sprawdzamy, czy ktoś z gości zapamiętał coś podejrzanego.
Nie kojarzę.
A dlaczego jadł pan w tamtej restauracji?
Lubię pierożki.
Jest pięć rosyjskich restauracji niedaleko pańskiego mieszkania.
Zapewne wszystkie serwują pierożki.
Umówiłem się tam ze znajomą. To była jej propozycja.
- Więc powinienem... - Sheila Saunders.
Ale nie pomoże panu. Nie przyszła tego dnia. Jej córka zachorowała.
- Długo pan został? - Nie patrzyłem na zegarek.
Rozumiem. Dziękuję za współpracę.
- Bardzo proszę. - Czy zna pan tę dziewczynę?
Tak, nie wiem...
Nie pamiętam skąd. Co się z nią stało?
- Upadła i złamała kark. - Doprawdy?
Będę z panem w kontakcie.
Nie zostawi pan wizytówki?
Może mi się coś przypomni. Policjanci zazwyczaj je zostawiają.
- Wszystkie rozdałem. - Jak mnie pan znalazł?
Płaciłem gotówką. Nie mieliśmy rezerwacji.
- Na tym polega nasza praca, McCall. - Czyja?
- Znajdujemy ludzi, których trzeba znaleźć. - Kto to "my"?
Wszystko z nim jest nie tak.
A jakaś przeszłość wojskowa?
Nie.
Kop dalej.
Oto, co wiemy o Robercie McCall:
skończył college, ma regularną pracę w Home Marcie.
Wyciągi z banku, zwroty podatków - wszystko gra.
Całkiem normalne.
Same kłamstwa. Sfabrykowane.
Nie zostawcie śladów.
Weźcie go żywcem.
W miejscu bez kamer, bez świadków.
Człowiek o jego umiejętnościach... Chcę wiedzieć, kim jest
i dla kogo pracuje.
Dobry wieczór.
Proszę kawę.
I kanapkę z jajkiem. Bułka. Bez sera.
Robi się.
Zaraz wracam.
Jesteś tylko ty? Czy jeszcze na kogoś czekamy?
Słucham?
Pańskie ręce.
Gdyby pracował pan przy kablach, inaczej by wyglądały.
Wiem, że ktoś jeszcze się zjawi.
Sukinsyn.
Ręce na widoku.
Przejdziemy na drugą stronę ulicy. Czarne Denali.
Zaczyna się.
Co jest, kurwa?
Jeśli mnie nie posłuchasz, zabiję cię, zrozumiałeś?
Wstawaj.
Co jest? Chodźmy.
Bez świadków.
Co tam się dzieje?
- Co jest? - Chodźmy.
Co on robi?
Remar, pozycja A. Za nim. Ty na C. Ja - B.
Żywcem.
Wiem. Pracuję nad tym.
Sukinsyn.
Walnął mnie znienacka.
Jasna cholera.
MIÓD
Cholera.
Pederson, sprawdź szafy, kuchnię i taras.
Szafa pusta.
- Taras pusty. - Cholerny gość. Żyje jak mnich.
Ma od cholery książek.
Remar, nie opierdalaj się. Sprawdź komputer.
Rezerwacja lotu...
WŁĄCZ KAMERĘ
Za czyste to mieszkanie. Coś jest nie tak.
Puste opakowanie po Meclizine.
Na chorobę lokomocyjną.
Zakupy na podróż 3 dni temu.
2 dni temu - bilet do Meksyku, bez daty powrotu.
- Wylot z Logan jutro o 10:00. - Spodziewał się tego.
- Ucieka. - Wyślijmy kogoś na lotnisko.
- Nigdzie się nie wybiera. - O czym ty mówisz?
Obserwuje nas.
Co chcesz zrobić?
Znajdźcie go. Albo ściągnę ludzi, którzy to zrobią.
Jeśli szukasz pomocy, ja ci nie pomogę.
- Rozumiem. - Naprawdę?
Wpadłem na herbatę.
Robert, teraz już niewiele mogę.
Już nie jestem w CIA.
Działam tylko jako konsultantka.
Susan, muszę tylko się dowiedzieć, kim jest ten człowiek.
Kim jest dla ciebie?
Właśnie próbuję się dowiedzieć.
Proszę cię, powiedz mi, co się dzieje.
Miałeś piękny pogrzeb.
Gdy powiedziano Susan, że nie żyjesz,
nie mogła tego pojąć.
Powiedziała: "O, nie. Nie Robert.
Nie od czegoś tak trywialnego jak bomba w samochodzie".
To, że żyjesz...
jest wielką ulgą.
Ale nie była tym zaskoczona.
Przez te lata rozmawialiśmy o tobie
i powiedziała, że jeśli ktokolwiek
miałby wymyślić sposób, jak od tego uciec
i zacząć wszystko od nowa,
to na pewno byłbyś to...
ty.
Nie zabiłeś pięciu alfonsów.
Zlikwidowałeś centrum operacyjne Władimira Puszkina.
Puszkin.
Jest jak inni oligarchowie, którzy romansują z rosyjską mafią,
tylko że on wszystko finansuje: paliwo, broń, dziewczynki.
Na obu wybrzeżach ma misterną sieć,
która jest doskonale strzeżona.
Dzięki pieniądzom i układom jest nietykalny.
A tego kolegę Puszkin wysyła, kiedy gdzieś jest problem.
Teddy Rensen. Tak naprawdę Nicolai Itchenko.
Umiejętności doskonalił w Specnazie.
Jest bystry i władczy.
Dowodził oddziałem tajnej policji.
Od upadku ZSRR działa prywatnie.
Ogólnie to socjopata do wynajęcia.
POSZUKIWANY ITCHENKO, NICOLAI
Dziękuję. Znasz tych dwóch?
Bostońscy policjanci. Zapewne na służbie u Puszkina.
Od trzech lat. Detektyw Remar i detektyw Pederson.
Teraz już martwi.
Znaleziono ich wczoraj w bagażniku ich wozu na policyjnym parkingu.
Uduszeni. Odstrzelono im jądra i wepchnięto do gardeł.
Klasyczna akcja rosyjskiej mafii. Dzieło Teddy'ego.
Trzeci - detektyw Masters od kilku dni nie zjawił się w pracy.
Nie muszę ci mówić, co będzie dalej.
Teddy zabije ciebie i twoich bliskich.
Nie zmrużyłeś oka, co?
Cześć.
Ta dziewczyna, Alina.
Dlaczego?
Trudno mi powiedzieć,
dlaczego to, co jej zrobili, tak bardzo mnie poruszyło.
Pewnego dnia ktoś może bardzo skrzywdzić osobę,
którą ledwo znasz.
I musisz coś z tym zrobić, bo możesz.
Bo taki właśnie jesteś?
I taki zawsze byłeś?
Czasem trzeba podjąć złe decyzje, żeby trafić na właściwe miejsce.
Wiem, że wraz ze śmiercią Vivian coś w tobie umarło.
Ale nie to, co kochała w tobie najbardziej.
Idź i bądź tamtym kimś.
Nie zapomnij się pożegnać.
Do widzenia.
Wszystko w porządku?
Pomogłaś mu?
Nie przyszedł po pomoc,
lecz po pozwolenie.
Co jest, kurwa?
Sprawdzam: raz, dwa, trzy, cztery.
Puszkin.
Muszę wiedzieć wszystko: kto, co, kiedy, gdzie, dlaczego.
A zanim powiesz, że nic nie powiesz...
Pierdol się, wiesz?
Dasz mi to, czego potrzebuję.
- Lub też nie. - Ty fiucie.
Pierdol się, ty pierdolony fiucie.
Wiesz, z kim zadarłeś?
Jestem gliną, debilu.
Przysięgam, że cię...
Otwieraj.
Otwórz okno...
- Jestem z policji. - Mam mało czasu.
Czyli ty nie masz wcale.
Będziesz miał duży kłopot.
Puść mnie. Puść mnie.
Puszczę cię.
- Wrócę! - Nie.
Skurwiel! Czekaj.
Czekaj!
Przyszliśmy do Andrieja.
Andriej, ta miejscówka jest spalona.
Musicie wszystko stąd zabrać i wypierdalać.
Takiego wała to zrobię. A to co za palant?
Puszkin zadecydował, że teraz ja tu będę.
- Puszkin. - Puszkin.
To forsa Puszkina. Więc co cię to, kurwa, obchodzi?
Czy to Heckler Koch?
- To? - Tak?
- Co on mówi? - Nieważne.
- Mogę zobaczyć? - Chcesz obejrzeć moją broń?
I tak, i nie.
Nie.
Już dobrze, kurwa!
Jesteś pierdolnięty!
Wszyscy się uspokójcie.
Frank powiedział, że się tu liczysz, Andriej.
Twoi ludzie są lojalni i zrobią, co im każesz.
A więc mogą odłożyć broń i położyć się na ziemi
z rękami na plecach?
Spraw mi tę przyjemność. Każ im się położyć.
Bardzo dobrze. Dziękuję.
Proszę. Pan Puszkin bardzo paniom dziękuje.
Zamykamy interes.
Pan Puszkin paniom dziękuje. Proszę, skarbie.
Proszę bardzo.
To prezent pożegnalny od pana Puszkina. Proszę.
Trzy, dwa, doskonale, jeden.
Dziękuję, słonko. Za rogiem w prawo.
Zgłoś to.
- Policja. - Detektyw Frank Masters.
Proszę o wsparcie, 155 Warren St., wejście od tyłu.
Powtarzam, detektyw Frank Masters, wsparcie, 155 Warren St.
- Mogę coś jeszcze zrobić? - Sam wiesz, Frank.
Wiem, że masz plan ucieczki. Gdzie go trzymasz?
A jaki ty masz plan ucieczki?
Teraz mówimy o tobie. Gdzie to trzymasz?
Wal się, skurwielu! Ty mnie w to wpierdoliłeś!
- Ty sukinsynu! - Sam jesteś sobie winny.
Zdeptałeś swoją odznakę.
Wal się! Nic nie mam! Słyszysz?!
Wszystko straciłem przez ciebie!
Ale po ciebie też przyjdą. Będziesz następny!
- Jestem skończony! - Zrób coś z tym.
Nie wiesz, kim są ci ludzie!
Ja już nie żyję, nie przetrwam tygodnia.
Więc zrób to, co należy.
Sukin...
Zrób to, co należy.
Byłeś policjantem przez 22 lata, wiem, że musisz mieć plan awaryjny.
- Gdzie to trzymasz? - Byłem dobrym gliną.
Naprawdę.
Rozumiem.
Zrób to, co należy.
Zrób to dla uczciwych gliniarzy.
Gdzie to trzymasz?
Proszę dać znać, gdy pan skończy.
PASZPORT
Ten człowiek.
Był przypięty kajdankami do rury. W bagażniku miał 200 000 dolarów.
Na siedzeniu leżało nagranie całej akcji z tymi ludźmi.
A to miał przypięte do kurtki.
IDŹ ZA PIENIĘDZMI
To nie wszystko.
Musimy wszystkich przesłuchać.
- Weź od nich dokumenty. - Popatrz.
Jasna cholera!
O, tak.
Kto to zliczy?
Przeszukaliśmy miasto.
Ani śladu.
McCall znikł.
Poinformowaliśmy pana Puszkina.
Moi ludzie go znajdą.
To dobrze.
Muszę do kibla.
Puszkin
On już nie wróci.
Wystarczy?
- Na pewno zdobyłeś moją uwagę. - Ja mogę dalej.
Krok za krokiem. Dolar za dolarem.
Ciało za ciałem.
Chyba że zadzwonisz do szefa i poprosisz, żeby zamknął kramik.
Dzisiaj.
- Słaba oferta. - Dla ciebie jedyna.
Modląc się o deszcz, pamiętaj, że będzie też błoto.
Gdy patrzysz na mnie...
co widzisz?
Nic.
Nie mam wobec ciebie żadnych uczuć.
Jesteś niczym pyłek lub zakrętka od butelki.
Czymś, co trzeba usunąć.
Znałem kiedyś rosyjskiego kapitana policji.
Opowiedział mi o pewnej sprawie. Dotyczyła naukowca z Moskwy.
Nie pamiętam nazwiska.
Był humanitarystą, pisarzem.
Postanowił podzielić się bogactwem z kimś mniej szczęśliwym.
Chociaż miał pięcioro dzieci, przyjął do domu szóste.
Sierotę, 12-letniego chłopca.
Chłopak od dziecka był urabiany przez system.
Niespokojny.
Skory do przemocy. Beznadziejny przypadek.
- Zatrzymaj mnie, jeśli to znasz. - Nie. Mów dalej.
Dobrze. A więc ten człowiek otworzył swój dom przed tym chłopcem.
Gdy chłopak go okradał, ten człowiek dalej go kochał.
Gdy chłopcu nie wiodło się w szkole, ten człowiek był wyrozumiały.
Gdy chłopak kłamał i oszukiwał, szarpał się i walczył pazurami,
ten człowiek okazywał mu miłość i zrozumienie,
aż w końcu chłopiec, który nigdy nie czuł się kochany, zrozumiał,
że ktoś go kocha.
Ten człowiek dotarł do niego. To był cud.
Tydzień później do ich domu włamali się źli ludzie.
Zabili mężczyznę i jego żonę, gdy ci spali.
Podobno zginęły jakieś drobiazgi,
które ukradłoby tylko dziecko.
Nie wiadomo.
Dzieci mężczyzny zamieszkały u rodziny.
Chłopak, sierota, wrócił do piekła.
Gdy miał szansę na normalne życie, odebrały mu ją dwie kule.
- To znana historia. - Złapano winnych?
Złapano?
Może źle szukano.
Czasem odpowiedź mamy przed oczami.
Myślę, że to chłopiec ich zabił.
Tak, on to zrobił.
Bał się, że - tak jak inni - jego przybrani rodzice zrozumieją,
że nie zasługuje na ich miłość.
Nie mógł znieść myśli, że ten dobry człowiek mógłby mu to zrobić.
Odrzucić go...
jak pyłek lub zakrętkę od butelki.
Tak więc...
postanowił nie ryzykować.
I co myślisz, Nicolai?
Pan myśli, że mnie zna?
Jest pan dość sentymentalny, panie McCall.
Zaskoczyło mnie to.
Ja nie potrafię taki być.
Nigdy nie mogłem zrozumieć, co daje takie uczucie...
poza słabością.
Twoi ludzie, których zabiłem...
dałem im szansę.
A oni podjęli decyzję.
Tobie też daję taką możliwość.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Daj mi znać...
kiedy zdecydujesz.
Oczywiście.
Zrobiłem w życiu kilka złych rzeczy, Nicolai.
Nie jestem z nich dumny.
Obiecałem komuś, kogo kochałem,
że już nigdy nie będę tamtym kimś.
Ale dla ciebie...
zrobię wyjątek.
Pytałeś, co widzę, gdy na ciebie patrzę.
A co ty widzisz, kiedy patrzysz na mnie?
POUFNE
Kongresman S. Torro 5 000 000$ Sędzia T. Rowcroft 3 000 000$
Gubernator D. Richardson 12 000 000$ Senator B. Keefe 48 000 000$
ROSYJSKIE NOCE
Zaginiona
- FBI. Z kim mam połączyć? - Z agentem Mosleyem.
- Agent Mosley. - Podobno znalazł pan dziś pieniądze.
Kto mówi?
Zatroskany obywatel. Proszę sprawdzić skrzynkę mailową.
Temat: Idź za pieniądzem.
Radzę przedtem usiąść.
DOSTAWY
ROPA NAFTOWA 407 000 000 USD
Zniszczył moje tankowce. Mam być spokojny, tak?
A ty się wszystkim zajmiesz? Jestem coraz bardziej zażenowany.
Mam nową ekipę. To tylko kwestia czasu.
Już nie ma czasu.
Nowy Jork stanął.
Nikt nie odbiera moich telefonów. Tylko dziś straciłem kilkadziesiąt milionów.
Będzie dobrze.
Powstrzymaj to albo nie wracaj.
Pierdol się.
- Tak? - Panie McCall.
- Nicolai. - Twoje życie za ich.
- Czyje? - Odbierz.
- Tak? Ralphie? - Panie McCall?
Przyszli do nas do sklepu, uzbrojeni.
- Kto jest z tobą? - Jenny, Brian, Jay i Marcus.
Co się dzieje?
O, Boże.
Zabijemy ich za 30 minut.
Chyba że tu przyjedziesz za 29.
Wiesz gdzie.
Wciąż tu czuć płonącą benzynę.
LOKALIZACJA McCall
Jest blisko. Przygotujcie się.
Nadjeżdża autobus.
Sprawdzam, co u ciebie, panie sentymentalny.
- Tak? - Chcesz umrzeć za przyjaciół?
A ty?
Gdy go zobaczycie, zastrzelcie go.
Autobus jest pusty.
Rozmowa przekierowana...
Zabij jednego.
Zabijcie jedną osobę.
Chcesz być pierwszy?
- Skąd to dochodzi? - Nie wiem.
Nie wiem!
Zabiją Ralphiego.
Co? Oni go zabiją.
- Skąd to? - Co?
Skąd dobiega ta piosenka?
Radiowęzeł w pokoju ochrony.
Panie McCall? Co się dzieje? Kim są ci ludzie?
Chodź tu szybko!
Potrzebuję pomocy.
Zgłoś się! Gdzie jesteś?
Nie strzelaj.
Nie rozumiem cię.
Dobra, kładę się na ziemię!
Ralphie.
Wyprowadź stąd wszystkich. Nikogo nie zostaw.
Wyjdźcie tylnymi drzwiami.
- Tak? - Bardzo mądrze, panie McCall.
Postanowiłem się z panem spotkać.
Tak?
Czekałem na ciebie.
Znajdź zakładników.
Drut kolczasty
To ja, panie McCall, Ralphie.
Miałem nikogo nie zostawić.
86 kg, akurat.
Chodź.
Jesteś cały?
Dostałem.
- Możesz iść? - Tak.
Musisz coś zrobić. Spójrz na mnie.
Ralphie, skup się.
Dojdziesz do rozdzielni?
Dokładnie 40 sekund.
40 sekund.
- TLEN - PROPEN
Cholera.
Kim jesteś?!
O, cholera.
MOSKWA
3 dni później
Radzę tam zostać.
Kim jesteś?
Wszyscy chcą to wiedzieć.
Broni tam nie ma. Owiń się ręcznikiem.
Czego chcesz?
Głowy węża.
A więc to ty.
Przyszedłeś mnie zabić?
Tak.
Powiedz, co zyskasz na mojej śmierci?
Pokój.
Pokój drogo kosztuje.
Ale mogę ci go kupić.
Jaka jest twoja cena?
Jesteś tam?
Ochrona!
Hej!
Robert.
Wiem, że gdzieś tu mieszkasz,
więc krążę tu od kilku dni z nadzieją, że cię spotkam.
Tak?
Tak. Inna jestem, co?
Noc i dzień.
Cóż...
Za tydzień zdejmą mi szwy.
- Zaczęłam czytać. - O, nie!
- Tak. - Bardzo dobrze.
Kupiłam w antykwariacie. Sprzedawca mi ją polecił. Dobra jest.
Znalazłam też pracę.
- Normalną, regularne godziny. - Dobrze.
Gdy w szpitalu oddali mi moje rzeczy,
była wśród nich koperta z moim imieniem.
A w niej prawie 10 000 dolarów
i bilet na samolot.
Pewnie żeby wyciszyć sprawę, prawda?
Pewnie tak.
Czy to ważne?
Nowy początek.
Piosenkarka Alina.
Ktoś mi powiedział, że mogę być tym, kim zechcę.
Ciało, umysł...
Duch.
- Będzie mi brak twoich opowieści. - Teraz masz swoją.
Dziękuję.
Za wszystko.
To na razie.
- Pa, Robert. - Do widzenia, Alino.
NIEWIDZIALNY CZŁOWIEK
Masz kłopoty? Nie masz do kogo się zwrócić?
Mam kłopot. Pomożesz?
Tak.
BEZ LITOŚCI
Tekst polski: Agata Deka