ข้านึกแล้วท่านต้องมา
ข้าพูดคำไหนคำนั้นเสมอ
ข้ามีลางสังหรณ์
ข้ารู้ก่อนที่ท่านจะมา
อำนาจเจ้าแก่กล้าขึ้นมาก มูเรียลล่า
มิเสียแรงที่เราอยู่ด้วยกัน
หยุดเถอะ
ท่านจงไปเสียเถอะ
อยากให้ข้าไปเหรอ
ข้ารู้สึกอ่อนแอเวลาที่เราลอบเจอกัน
พลังข้าหายไป
ความรักทำให้อิสตรีเป็นเช่นนี้ล่ะมั้ง
ท่านน่ะเหรอจะรู้จักรัก
ข้ารู้ว่านักกวียอมพลีชีพเพื่อมัน
- แล้วท่านยอมพลีมั้ย - อาจจะ... ในบทกวี
มีหลายสิ่งในโลกนี้ที่พ่อเจ้าไม่รู้
เรื่องของเราก็เช่นกัน
บังอาจนัก...
ทำเรื่องชั่วช้า แกลเลี่ยน มันเกินไปแล้ว
สวรรค์ทรงโปรด
ดึงแรง ๆ เซฟ
ใช้ขาช่วยสิ
มันไม่ยอมออก
ต้นใหญ่ย่อมดึงยากเป็นธรรมดา
เห็นมั้ย สิ่งใดได้มาง่ายเราหาภูมิใจไม่
พ่อปาพลาด
แค่ไล่ให้มันไม่มากินพืชผล
หมูมาแล้วจ้า
เหมือนเดิมนะ ข้าวโพดแลกกับหมู
เหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
- ปีนี้แห้งแล้งเอาเรื่องเลยนะ - เคยเจอที่แล้งกว่านี้อีก
พระราชากำลังเกณฑ์คน
เป็นทหารได้กินดีอยู่ดีนะ
มีที่ทำกิน
ยังไม่พออีกเหรอ
คนเราพอแก่ ก็ไม่อยากปากกัดตีนถีบ
จะไม่เคาะสนิมตัวเองหน่อยเหรอ
มีกินมีใช้ไปวัน ๆ มันกล้าหาญตรงไหน
ให้ตายสิ ฟาร์เมอร์
พูดกับข้าแล้วดอกพิกุลจะร่วงรึไง เราไม่ใช่สัตว์ป่านะ
มนุษย์ต้องโอภาปราศรัยกัน
ถ้าพูดแล้วหัวไชเท้าออกมา ข้าจะพูด
พอฝนตก พื้นดินกลายเป็นโคลน
หรือว่าท่านพูดให้หัวไชเท้าออกมาได้ล่ะ
ลุงรักพ่อเจ้าเพราะอย่างนี้แหละ
ช่างต่อปากต่อคำให้มีน้ำโห
- ท่านเองก็ไม่น่ามายั่วข้า - โอเค
เอ้านี่ เซฟ เอาลูกหมูไป
อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ
ไม่ปฏิเสธ
นอริค ดีใจจังที่เจอท่าน
คราวหลังแวะมาบ่อย ๆ สิ
ฟาร์เมอร์เจอข้าจนเอียนขี้หน้าแล้วล่ะมั้ง สมัยเขาเป็นเด็กน่ะ
ตอนนี้มีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝา เขาคงไม่อยากให้ข้ามาวุ่นวาย
นอริคบอกพ่อควรเลิกทำไร่ไถนา แล้วไปเป็นทหาร
เฮ้ย ข้าไม่ได้พูดอย่างนั้นซะหน่อย
ท่านลุงบอกเป็นทหารหลวงได้ตังค์เยอะ
ฟาร์เมอร์ ท่านคงไม่คิดไปเป็นจริง ๆ ใช่มั้ย
และนี่คือคำตอบ นอริค
คนเราต้องเก่งอะไรสักอย่าง
แต่ท่านเนี่ยเก่งเจรจาพาที
เจ้าตัวเล็กก็เก่งเรื่องแฉเพื่อนเหมือนกัน
- ขอไก่ให้ข้าด้วย - อย่าให้เขา
ขอไก่หน่อย กระต๊าก ๆ ๆ
บอกอะไรให้ข้าชื่นใจหน่อย
- ท่านรักข้าแค่ไหนเหรอ - ก็รู้อยู่
ข้ารู้แต่สิ่งที่ท่านเฉลย แต่ท่านเล่นไม่เอ่ยซักคำ
ดูมือข้านี่สิ
แตกกร้านเพื่อเลี้ยงเรา
มือข้าเสียงดังกว่าคำพูดใด ๆ
แค่พูดเนี่ยจะตายให้ได้ใช่มั้ย
เจ้าจะเอาอะไรอีก
สิ่งที่ผู้หญิงทุกคนต้องการ
ความเสน่หานิดหน่อย
ความเสน่หานิดหน่อยเหรอ
งั้น... ขอข้าคิดก่อนนะ
ต้องไปแล้วจ้ะ
ทำไมพ่อไม่ไปกับเรา
พ่อต้องไปเตรียมดิน จำได้มั้ย
- ผู้นั้นมีจิตใจห้าวหาญ - ใช่ ถูกต้อง
ข้าไม่ชอบนอนคนเดียว
รักษาตัวนะ
ไปแค่สโตนบริดจ์เอง
เราต้องปลอดภัยไม่ต้องห่วง
ทำไมคนถึงเรียกท่านพ่อว่าฟาร์เมอร์
ไม่มีชื่ออื่นเหรอ
พ่อของลูกเชื่อว่าเราทำสิ่งใดก็เป็นสิ่งนั้น
นอริคพาเขามาที่สโตนบริดจ์ ตั้งแต่เขายังเล็ก ๆ
งั้นนอริคก็เป็นพ่อของพ่อ
คนทั้งเมืองอุปการะเขา แต่ละครอบครัวจะผลัดกันดูแล
แต่นอริคจะจับตาดูเขาเป็นพิเศษ
ตอนนี้พ่อมีครอบครัวแล้ว ข้าดีใจที่เป็นเรา
แม่ก็เช่นกันจ้ะ
ท่านนายพล
กราบทูลรายงานไป
ฝ่าบาท พวกครัก
พวกครักป่าเถื่อนติดอาวุธ
พวกมันมีดาบ
เหลวไหลใหญ่แล้ว
เจ้าพูดอย่างกับสุนัขจะถือดาบ
พวกมันสู้เหมือนมนุษย์
สังหารหน่วยลาดตระเวนเราจนไม่เหลือ
ถ้าท่านนายพลไม่สั่งให้ข้าส่งข่าวมาบอก
ป่านนี้ข้าคงตายไปแล้ว
นี่ต้องเป็นฝีมือของพ่อมดหมอผีแน่
ท่านยาย ๆ
เซฟ หลานเองเหรอ
เสร็จยายล่ะ หนีไม่รอด มาเข้าเตาอบซะดี ๆ
- ข้าเกลียดเตาอบ - มันทั้งร้อน ทั้งแห้ง
- หรือว่าเจ้าอยากให้ยายกินเจ้าดิบ ๆ กัน - ทำไมยายต้องกินข้าด้วย
ก็คืนนี้ยายสัญญากับตาเอาไว้ว่า... จะทำอาหารที่ตาโปรดปราน
ไปขายของที่ตลาดมาเป็นไงบ้าง
อ๋อ ก็มีหนุ่ม ๆ มาเกี้ยวพาราสีข้า เพราะเห็นว่าข้าเป็นผู้หญิง
ข้าเลยโก่งราคาซะเลย
เพราะว่าข้าเป็นผู้หญิงนี่
เก่งเสมอเลยนะ แม่ช้างเท้าหน้า
- เปล่านะ ข้าแค่รู้ว่าข้าต้องการอะไร - จนกระทั่งมาเจอพ่อของเจ้า
ซึ่งไม่ค่อยชอบรับคำสั่งจากใครเท่าไหร่
ท่านปู่อยู่ไหน
- อยู่ที่หอระฆัง - ไปหาปู่กัน
ไปเที่ยวเล่นส่ง ๆ ไม่ได้นะ หอระฆังสร้างมาตั้งแต่สมัยสงคราม
ขืนลั่นระฆังสุ่มสี่สุ่มห้าอาจทำให้เกิดศึกสงคราม
ทำไมมาช้าจัง
พวกนี้ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป
นี่มันบ้าจริง ๆ
พวกครักเป็นสัตว์ร้าย
มันไม่ใส่เสื้อเกราะพกอาวุธ
ข้าขอยืมม้าของท่านหน่อย นอริค
- เจ้าจะไปที่ใด - สโตนบริดจ์ โซลาน่ากับเซฟอยู่ที่นั่น
ข้าจะไปกับเจ้า
ฟาร์เมอร์ไม่มาเหรอ
ค่ะ สามีข้าให้ข้าเป็นคนจัดการค้าขาย ส่วนเขาขอเพาะปลูก
เลือกสามีได้ไม่เลวนะ เขาคงรักเจ้ามากสิ
ค่ะ รัก ข้าเชื่อเช่นนั้น
เมื่อเจ้าบ่าวจุมพิตเจ้าสาว
ลั่นระฆังวิวาห์ห้าที
บอกให้ชาวบ้านชาวเมืองได้รับทราบ
ไป ไปก่อน พาเซฟกลับบ้าน
รีบไปสิ ท่านพ่อปกป้องเขาด้วย ปกป้องเขาที
- พร้อมรึยัง ท่านหญิง - ข้าพร้อมเสมอ
ช้าก่อน
ยอมแพ้เร็วจริงนะ
ฝีมือท่านพัฒนาไปไกลมากขอรับ
ถ้าเอ๊บมีทหารเก่งกล้าเช่นท่านก็คงดีนะ
งั้นก็ให้ข้าเข้าร่วมกับกองทัพสิ
ข้าเกรงว่ากองทัพของเอ๊บ จะยังไม่พร้อมรับนักรบหญิง
อีกอย่าง บิดาท่านจะยอมงั้นหรือ
พ่อข้าไม่เคยให้ข้าทำอะไรเลยสักอย่าง
ทาริช ไปเตรียมกองทัพออกศึก
ฝูงครักเที่ยวปล้นสะดมไปทั่วแผ่นดิน
โอ้ แดดแผดเผาผิวข้าซะเสียหมดเลย
ท่านพูดจาอะไรไร้สาระ
- ไปทำตามบัญชาของข้า - ข้ารับใช้แต่เหนือหัว
หัดรู้จักเคารพที่ต่ำที่สูง อย่าหาว่าข้าไม่เตือน
เคารพผู้ที่ควรเคารพ
เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้าเป็นที่เคารพตั้งแต่เกิด
- โซลาน่าอยู่ที่ไหน - นางเป็นคนลั่นระฆัง
อย่าห่วง เซฟ พ่อจะไปตามแม่
- ท่านพ่อ - บาสเตียน
เอาดาบข้าไป
- อยู่ในบ้าน ใส่กลอนประตู - เข้าไป เร็ว
- ขอบคุณท่านพ่อ - ไป
รีบไปช่วยเมียเจ้า
เร็วเข้า เร็ว
เก่งมากเจ้าหนุ่ม ใจคอเด็ดเดี่ยว
ปล่อยพวกเขา
วันนี้แกฆ่าข้าไปแล้วทีนึง
ยังไม่พอ เราต้องมาเจอกันอีก
ท่านพ่อ
หนีเร็ว เซฟ
ดูนั่น... พวกมันถอยกลับไปแล้ว
เซฟ
ขาดป้ายหินอีกอันให้โซลาน่า
ไม่มีใครเห็นโซลาน่า
ไม่มีใครรู้
พวกเขาหาศพนางไม่พบ นางอาจหนีรอด
จริงด้วย ฟาร์เมอร์
แกลเลี่ยน ท่านไปอยู่ไหนมา ข้าตามหาท่านให้ควั่กเลย
ข้าไม่ได้อยู่เฉย
ข้ายุ่งมาก
ข้าให้ท่านเข้านอกออกใน เพื่อเราจะได้ร่วมมือกัน
ซึ่งข้าก็รักษาสัญญา
เหตุวุ่นวายต่าง ๆ
- คือเครื่องพิสูจน์ว่าข้ายุ่งจริง ๆ - ใช่
ท่านเริ่มเร่งแผนการขึ้นมานิดหน่อยเอง
นิดหน่อยอย่างงั้นเหรอ
ถามหน่อยเถอะท่านดยุค
รู้จักชายที่ชื่อว่าฟาร์เมอร์บ้างมั้ย
พสกนิกรสโตนบริดจ์
กองทัพรู้สึกเห็นใจในทุกข์ของท่าน
เราจะแก้แค้นโศกนาฏกรรมครั้งนี้
ทหารของพระราชาอยู่ที่ไหน ตอนที่พวกครักเที่ยวเข่นฆ่า
เจ้าไพร่ ต่อหน้าพระพักตร์ยังโอหัง
ในโลกของเจ้า เขาไม่ถวายบังคมพระราชารึไง
ในโลกของข้า กองทัพพระราชาต้องปกป้องอาณาจักร
มิใช่เพียงแค่ปราสาท
แล้วพวกที่ถูกครักจับไปล่ะ
- พวกครักจับเชลยไปรึ - เงียบ
พวกครักจับเชลยไป แต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าจับไปเพื่อการใด
กองทัพจะเกณฑ์ชายฉกรรจ์ทุกคนไปทำศึก
ใครจะไปกับเรา
พระราชามีกองทัพอยู่ในมือ
พวกที่ถูกครักจับไปมีแค่เรา
- เจ้ากล้าขัดองค์เหนือหัวงั้นหรือ - ข้าจะไปกับท่าน ฟาร์เมอร์
ทหาร
ปล่อยเขาไป นั่นไม่ใช่วิถีแห่งเรา
เจ้าเสี่ยงมาก ที่หันหลังให้พระราชา
ท่านเสี่ยงกว่าข้าอีก
- ข้าไม่มีทางเลือก นางเป็นเมียข้า - และพี่สาวข้า
เอาล่ะ รีบไปช่วยเถอะ
อยู่นี่แหละ ไปกับกองทัพพระราชา
ท่านอยากใช้ชีวิตทหารไม่ใช่เหรอ
ไม่ล่ะ ข้าไม่ชอบเครื่องแบบ
ตัวเมีย ถึงจะแก่แต่ก็อึด
แก่ แต่ยังอึด
ท่านขวางทางข้า
เราเคยเจอกันมาก่อน ใช่หรือไม่
- ท่านรักข้าแค่ไหนเหรอ - ก็รู้อยู่
ข้าคือเมอร์ริค เป็นโหรหลวง
ข้าเคยได้ยินชื่อท่าน
เรื่องเวทมนตร์หลอกเด็ก
พระราชาต้องการท่าน
ใช่ ลูกชายข้าก็ต้องการข้า
แต่ข้าช่วยเขาไม่ได้
ยังเหลือภรรยาที่ข้าต้องไปช่วย
ท่านเคยคิดมั้ยว่า...
ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่สำคัญยิ่งกว่า...
การเสียบุคคลที่ท่านรัก
ไม่ ข้าไม่เคยคิดเลย
อย่าตายซะล่ะ ฟาร์เมอร์
พระราชาต้องการท่าน
มากกว่าที่พระองค์จะทรงทราบ
ตอนเป็นเด็กข้ามาเที่ยวเล่นแถวนี้ ซุกซนไปวัน ๆ น่ะ
- ถ้าเราอ้อมไปจะเสียเวลาหนึ่งวัน - เจ้าคิดจะทำอะไร
เราข้ามไปได้
ไปเอาอุปกรณ์ลงจากหลังม้า
จะทิ้งม้าไว้ที่นี่น่ะเหรอ
เจ้ากลัวมันจะน้อยใจเรารึยังไง
- กลับบ้านไป - ไปเร็ว
อย่ารอช้า
ก็ได้ เอาวะ
อย่าทำเชือกหย่อนก่อนถึงตาข้าแล้วกัน
มาเลย
ไปสิ เร็วเข้า
เป็นห่วงม้ามากกว่าคนอีกนะเจ้าเนี่ย
ข้าชอบม้าข้า แต่ท่านเนี่ยข้าไม่แน่ใจ
ไว้ให้เจ้ารู้จักข้ามากกว่านี้ก่อนเถอะ
แหม ประหยัดเวลาขึ้นจมเลย
ฝ่าบาท
ลุกขึ้นได้แล้ว ทหาร
มีทหารยามอยู่กี่นาย
ข้าคนเดียวพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเฝ้าคนเดียว
ดยุคฟอลโลว์ ท่านเนี่ยบ้าจังเลย
ข้าจั๊กจี้หน้าอกนะ
ข้าจะไปฟ้องแม่ท่าน
จะหนีไปไหน
นัดดาข้าสนุกจริงนักนะ จำเริญเถอะ
ใส่แล้วกระดากบ้างมั้ย
เจ้าเล่นสนุก ขณะที่พระราชาไปยกทัพจับศึก
ข้าฝากให้เจ้า...
ช่วยดูแลปราสาท แต่กลับไม่มีใครเฝ้าเลย...
- ซักคน - ฝ่าบาท
ข้ากำลังสอบสวน เหตุการณ์ประหลาดอยู่พ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่อยากเห็นหน้ามัน
ไม่...
ปล่อยข้าสิ
ปล่อยข้านะ เจ้าไม่คู่ควรลบหลู่เกียรติข้า
ส่วนท่าน... ก็ไม่คู่ควรทำให้พระเจ้าลุงหมองมัว
ถ้าพระราชาไม่ได้มีรับสั่ง
เจ้า... ไม่มีสิทธิ์แตะต้องข้า
กฎมณเฑียรบาล
ข้าอ้างได้ไม่มีวันเบื่อ
ทุกอย่างกำลังคืบหน้าไปตามแผน
ข้าทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว
จะประสาทกินตายกับกฎของไอ้แก่
ท่านช่วยรวบรัดทีได้มั้ย
อยากให้เร่งแผนงั้นเหรอ
ได้ เราจะเร่งให้เร็วขึ้น
ดี
แกลเลี่ยน
ท่านนึกจะโผล่มาก็มาอย่างนั้นเหรอ
ข้าเปล่า ข้าเข้าตามตรอกออกทางประตู
อย่าถือวิสาสะนึกจะเข้าห้องข้าก็เข้า
เมื่อก่อนเจ้าต้อนรับขับสู้มิได้ขับไล่ไสส่งนี่
ข้าไม่ชอบที่ท่านนึกจะมาจะไปตามใจ
โดยไม่บอกไม่กล่าว
ข้าไม่ใช่นางบำเรอของท่าน
คิดเช่นนั้นได้อย่างไรกัน
เจ้าก็รู้ดีว่าทำไมข้าต้องมาเงียบ ๆ
จะให้ข้าเดินดุ่ย ๆ เข้าห้องเจ้าได้ที่ไหน
ท่านไม่สามารถจะเข้าออกได้ตามใจ
เพราะท่านคือศัตรูพระราชา ดังที่พ่อข้าบอก
ข้ามีมิตรสหาย ซึ่งข้าไหว้วาน
เหตุใดพ่อข้าถึงได้ชิงชังท่านนัก
- ปกติพ่อข้าไม่ตัดสินใครง่าย ๆ - ถามมากจัง
ข้าไม่ได้มาให้สอบปากคำซะหน่อย
เพราะว่าข้าจะพรากอะไรจากเขาก็ย่อมได้
แม้แต่ศักดิ์ศรีของบุตรสาวเขา
ออกไปจากห้องข้าเดี๋ยวนี้
ออกไปจากชีวิตของข้า
นี่เจ้าก็เฉดหัวข้าด้วยเหรอ
ข้ารึอุตส่าห์ร่วมมือกับเจ้า
- ท่านสอนให้ข้ารู้จักเล่ห์กลและฝันร้าย - เฉยเถอะ
ช่วยด้วย
ได้โปรด ช่วยด้วย
ฝ่าบาท
โปรดประทานอภัยให้ข้าผู้โง่เขลา ที่เข้าใจพระบัญชาผิดไป
เข้าใจผิด
- นี่เรื่องเข้าใจผิดเหรอ - พ่ะย่ะค่ะ
โปรดอนุญาต...ฝ่าบาท
เด็ก ๆ
หม่อมฉันรู้ว่า... ไปได้
หม่อมฉันรู้ว่าทำให้พระองค์ผิดหวัง หลายครั้งหลายครา
ทั้งที่ทรงวางพระทัย ทั้งอาณาจักร ผิดหวังในหม่อมฉัน แต่ไม่แล้ว
หม่อมฉันจะเลิกเหลวไหลในยามมีศึก และพิสูจน์ว่าคู่ควรเป็นรัชทายาท
กินซะ
เจ้านี่มีปากเป็นเอก
รู้จักจังหวะรู้จักเวลา
ข้ายอมรับในส่วนนี้
ดื่มให้พระองค์พ่ะย่ะค่ะ
ว่าก็ว่านะ...
เสวยน้ำจัณฑ์แต่เช้า
มันไม่ใช่วิธีแสดงว่าเจ้ากลับตัว
จริงพ่ะย่ะค่ะ
ทรงรับสั่งถูกต้อง
ทรงพระเจริญ
ครั้งสุดท้ายพวกครัก โจมตีสโตนบริดจ์ด้านใต้
ภูมิประเทศอันเลวร้าย ทำให้พวกมันต้องขึ้นเหนืออ้อมมาร์ชไป
งั้นเราควรจู่โจม
ถ้าพวกครักสำแดงฤทธิ์เดชเช่นที่มันทำมา
ไม่ชอบเลยแบบนี้ ไม่มีผู้ใดเข้าป่าเซดจ์วิก
ป่านี้อยู่ระหว่างหุบเขา
เราจะมีทางหนีทีไล่เมื่อพวกครักมาถึง
แต่ป่าเซดจ์วิกไม่ได้มีแค่สุมทุมพุ่มไม้ ที่นึกจะผ่านไปก็ผ่านไปได้
เราไม่อยากติดอยู่ที่นี่หลังพลบค่ำ
- เราจะจุดคบไฟ - ทำให้ตกเป็นเป้า
- ก็ให้พวกมันเห็นสิ - ฟาร์เมอร์
เจ้าก็รู้สิ่งที่คนพูดกัน
และมีผู้กล่าวว่าพระเจ้าคุ้มครองผู้บริสุทธิ์
คนก็พูดกันไปมันไม่ได้ช่วยอะไรเราเลย
ไม่เอาน่า เราต้องไปกันอีกไกลนะ
- ข้ามองไม่เห็นทางเลย - เพราะมันไม่มี
แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าไปทางไหน
ช้าก่อน
เป็นอะไรมั้ย นอริค
นี่อยู่ในแผนด้วยมั้ย ฟาร์เมอร์
ปล่อยเรานะ
เมื่อข้าพร้อม
ออกไปจากป่าของเรา เจ้าไม่มีธุระอะไรที่นี่
- เราเกลียดอาวุธและการฆ่าฟัน - เราแค่ขอผ่านทาง
งั้นก็รีบไป แล้วอย่ากลับมาอีก
เราเอ่อ... หลงทาง
ผู้ชาย ไม่เพียงไร้ประโยชน์ แต่ยังช่วยตัวเองไม่ได้
ฝ่าบาทเพคะ
- มีข่าวพ่อของหม่อมฉันมั้ยเพคะ - พ่อเจ้าไปทำภารกิจให้กับข้า
ได้โปรด เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ
หม่อมฉันเกรงว่าท่านพ่อจะมีภัย
โหรหลวงมีภาระรับผิดชอบมากมาย
ไม่ต้องให้บุตรสาว มาวุ่นวายกับกิจของบุรุษ
พ่อหม่อมฉันคิดว่าขังหม่อมฉันไว้ แล้วหม่อมฉันจะสงบ
เขาคิดผิด ในวังระส่ำระสาย อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
อำนาจมืด ปกคลุม ข้ารู้ดี
อำนาจมืดที่เกิดจากคุณไสย
เร็วเข้า
พ่อเจ้ากำลังหาต้นเหตุ
- และยารักษา - ฝ่าบาท
- พ่อเจ้า...
ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
แกลเลี่ยน ข้ารู้สึกเหมือนกำลังจะตาย
เจ้าเสวยกับพระราชาหรือเปล่า
เจ้าทำอะไรลงไป
ไหนเจ้าบอกว่าร้อนใจ
- อยากให้เร่งแผนการ - ไม่
ข้าเลยใส่อะไรลงไปในเครื่องเสวยนิดหน่อย
เจ้าวางยาพิษข้า เจ้าฆ่าข้า
- อย่าตีโพยตีพายไปหน่อยเลยน่า - พระเจ้า
ไม่มีอะไรที่ข้าจัดการไม่ได้
ได้โปรด
จำใส่กะโหลกเอาไว้ว่า... ใครกันแน่ที่กุมอำนาจ
ได้
ข้าช่วยชีวิตเจ้า แล้วเจ้าจะตอบแทนข้ายังไง
พระราชาถูกวางยาพิษ
- ฝ่าบาทจะรอดมั้ย - พอมีทาง ยังไม่สายเกินไป
ข้าสาบาน...
ขอคุยตามลำพังหน่อย
ฟอลโลว์หนีไปแล้ว เขาเอาทหารไปด้วยสองกองพัน
เช่นนั้น เรารู้แล้วว่าใครคือคนวางยาพิษ
เราจะเจอกับพันธมิตรใหม่ เมื่อรวมไพร่พลเข้าด้วยกัน
เราจะอยู่อย่างสันติสุข... ไปจนชั่วลูกชั่วหลาน
แกลเลี่ยนเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง
ทำไมท่านแม่ทัพทาริชไม่มาสั่งการเรา
- เหลือกำลังพลอยู่เท่าไหร่ - หนึ่งในสาม
พวกครักกำลังระดมพล
- แกลเลี่ยนซ่องสุมกองทัพ กองทัพมหึมา - ได้อย่างไร
ชายคนเดียวแท้ ๆ เหตุใด จึงสร้างความเสียหายได้ถึงเพียงนี้
ลูกสาวข้า กลับไปฝักใฝ่ศัตรู
เจ้าเกลียดพ่อนักรึไง
ลูกนึกว่าลูกรักเขา
เขาทำให้สายเลือดตระกูลเราต้องมลทิน
เจ้านำเวทมนตร์ไปใช้ เพื่อช่วยเหลือเขา ต้องโทษเจ้า
- หากอาณาจักรอยู่ในมือคนชั่ว - ข้าขอโทษ
ข้าเสียใจ
ข้าขอโทษ ข้าผิดไปแล้ว
เหตุใดเจ้าถึงเกลียดคนนอก
พวกเจ้ายังเกลียดกันเอง ไฉนเราจะไม่เกลียดเจ้า
การแก่งแย่งและเอารัดเอาเปรียบ
วิถีชีวิตพวกเจ้ามีแต่การทำร้ายกัน
พวกเจ้าไม่รู้ตัวว่า... มันทำให้เจ้าเป็นภัยร้าย
ข้ามาส่งเพียงเท่านี้แหละนะ
โชคดี
เอาไงต่อล่ะ
ตื่นแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ
ใช่ ข้าตื่นแล้ว
ให้พวกมันรู้ว่ากษัตริย์องค์นี้หนังเหนียว
เราจะเอาคืน
แต่ฝ่าบาท...
พระองค์ถูกวางยาพิษ พระอาการยังไม่หายดี
ข้าหายดีแล้ว ท่านแม่ทัพ และไม่ได้เลอะเลือน
พวกครักคงไม่ได้ระแวดระวัง ยามนี้แหละเราจะเล่นงานมัน
ใครเป็นคนวางยาข้า
ข้าพระองค์เชื่อว่าเป็น... พระนัดดา ดยุคฟอลโลว์
มิใช่แค่นั้น...
เขายังหนีออกจากปราสาท
นำทหารกับกองทัพสิบเอ็ด และสิบสองไปด้วย
เราจะบุก... เมื่อฟ้าสาง เกณฑ์กองทัพมา
ข้ามีเวลาถึงเมื่อไหร่
ฝ่าบาทเหมือนไม้ใกล้ฝั่ง
แต่เวลายังเหลือพอ
ท่านแน่ใจนะ นอริค
ไม่เลยล่ะ
นางอยู่นี่ นอริค
ข้ารู้สึกได้
จริงของเจ้านะ
เฮ้ย ๆ เบา ๆ สิวะ
โซลาน่า
วันนี้...
เราจะสู้เพื่อองค์ราชัน
และองค์ราชัน... จะสู้
ในนามแห่งเอ๊บ
ฝ่าบาท
ลุกขึ้น
พระเจ้าคุ้มครองผู้ตายอย่างมีเกียรติ
และยึดมั่นสัจจะ
เจ้าเป็นใครกันนะ ฟาร์เมอร์
ข้าได้กลิ่นอันตรายจากเจ้า
แต่อ่านเจ้าไม่ออก
ทั้งที่อ่านคนส่วนใหญ่ได้ ทะลุเนื้อหนัง
แต่เจ้า...
ข้าเห็นแต่หน้าถมึงทึง เพราะเหตุใด
เจ้าเป็นใคร
ช่างเป็นปริศนาที่รกสมอง
เจ้ามาจริง ๆ
ข้านึกว่าเป็นฝันร้าย
ฟาร์เมอร์ล่ะ
เซฟล่ะ
บาสเตียน เซฟอยู่ไหน อยู่กับท่านพ่อท่านแม่รึเปล่า
ใช่ อยู่กับท่านพ่อ...
อยู่กับทั้งคู่
แต่เขาไม่รอด พวกเขาถูกฆ่าตายวันที่พี่ถูกจับตัวมา
ข้าเสียใจ
โธ่ ลูกแม่ พระเจ้าช่วย
เขาทรมานรึเปล่า
บอกข้าสิ
เปล่า เขาไม่ทรมาน
ฟาร์เมอร์ต้องมา
เขาต้องเจอเจ้า
ท่านรู้ได้อย่างไร
เพราะเขาต้องมา
เพราะเขาต้องการเจ้า
สุดท้ายแล้ว... เจ้าเท่านั้นที่เขาต้องการ
อย่าเพิ่งตายจากข้า ฟาร์เมอร์
ท่านยังมีภาระอีกมาก
อาการไม่ดีเลยนะ
อย่างนั้น ลองจิบนี่นิด
- เป็นยังไงบ้าง - นี่อะไร
ก็ยาน่ะสิ ดื่มเร็วเข้า
สุขใจเมื่อได้อยู่บ้าน
ข้าไม่ใช่นางบำเรอของท่าน
- ลูกสาวข้า กลับไปฝักใฝ่ศัตรู - มีหลายสิ่งในโลกนี้ที่พ่อเจ้าไม่รู้
- เจ้าเกลียดพ่อนักรึไง - เรื่องของเราก็เช่นกัน
นายหญิง
ข้าคือแก้วตาดวงใจของท่านพ่อ
บิดาท่านมีแต่รักท่านหญิงนะเจ้าคะ
แต่ข้ากลับทำให้ทุกอย่างพินาศ
นายหญิงตายตอนนี้ ท่านพ่อจะยิ่งเสียใจ
ถูกของเจ้า
ภูมิใจสิเจ้าคะ
ท่านพ่อแค่ภูมิใจที่มีข้า
เชิญพบกับพันธมิตรใหม่ของเรา
นี่มันพวกครัก
อยู่ในโอวาท ไร้ปรานีและไม่เป็นที่กังขา
ที่เจ้าเห็นนี้คือกองทัพอานุภาพร้าย
พาเขาไป ให้เขาอยู่ในกระโจมฝ่าบาท
หาน้ำหาหญ้าให้ม้าข้าด้วย
เดี๋ยวก่อน
นี่น่ะเหรอธุระด่วนของท่าน
- เจ้าชาวนาจากสโตนบริดจ์นี่นา - ถูกต้อง
แล้วทำไม
จึงได้เอาใจชาวนาที่ไม่เจียมกะลาหัว จากสโตนบริดจ์ผู้นี้นัก
เพราะพระราชาสนพระทัยชาวนาคนนี้
- ข้าหาได้รู้เรื่องนี้ไม่ - พระองค์ก็เช่นกัน
ได้เวลาที่ฝ่าบาท... จะได้รู้จักกับชาวนาผู้นี้เสียที
เราเจอกันแล้ว
คราวก่อนเขาหันหลังให้กับเรา
เพื่อไปทำสิ่งที่จำเป็น
ฝ่าบาทคงสนพระทัยในตัวชาวนาผู้นี้
เขาต้องผจญชะตากรรม หลังจากเราพบเขาในสโตนบริดจ์
ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอก
เขาพิเศษอย่างไรหรือ ท่านโหร
คือว่าฝ่าบาท...
เขาคือโอรสของพระองค์
ฟาร์เมอร์มีเพื่อนชื่อนอริค
นอริคเป็นผู้ดูแลม้าของพระราชินี
หลังจากการสังหารหมู่ที่ช่องเขาอ๊อกซ์ลี่ย์
นอริคพบเด็กชายวัยสามขวบ ซัดเซในสนามรบ
มีเด็กชายคนเดียวเท่านั้น ที่พบในช่องเขาอ๊อกซ์ลี่ย์
เจ้าคิดเห็นเป็นเช่นไร ฟาร์เมอร์
ตาแก่นี่จำคนจากเมื่อสามสิบปีก่อนได้
นี่น่ะเหรอวิธีหาพระราชาของท่าน
ท่านเป็นพระโอรสกษัตริย์ และองค์รัชทายาท
ข้าไม่มีพ่อ
ไม่มีแม่
และไม่มีเหตุให้อยู่ที่นี่
นี่ท่านจะบอกรึว่าไอ้หนุ่มยโสนั่นเป็นลูกข้า
สามสิบปีที่ผ่านมา เขาทำนาไถไร่ในสโตนบริดจ์
ท่านบอกข้าว่าเขาตายแล้ว ตายหมดทั้งแม่ทั้งลูก
เทพเจ้ากลั่นแกล้งข้าหรืออย่างไรกัน
บางครั้งทวยเทพเทวารู้ว่าอะไรดีกับเรา
พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง
ตอนนั้นบ้านเมืองเกิดกลียุค
สงครามทั่วหล้า ข้าศึกตีวงล้อม
ถ้าพระโอรสกลับมายังปราสาทเอ๊บ จะทรงอยู่ได้นานแค่ไหน
แต่นี่พระโอรสโตในสโตนบริดจ์ อย่างเข้มแข็ง
และห่างไกลจากศัตรู ผู้สามารถปองร้ายองค์รัชทายาทได้ทุกเมื่อ
สหายรัก
ขอให้ท่านพูดถูกเรื่องเขา
ขอให้ท่านแน่ใจ
ข้าไม่เดือดร้อน
อาณาจักรพระองค์ถูกรุกราน อาณาจักรของท่านถูกรุกราน
พระราชาไหนข้าไม่รู้จัก
โซลาน่าคือครอบครัวข้า
นอริคกับบาสเตียน พวกเขาคือครอบครัวข้า
แล้วท่านจะอยู่ที่ใด
เมื่อแกลเลี่ยนยึดครองอาณาจักร
อนาคตท่านกับเมียจะเป็นแบบไหน
จงไตร่ตรอง
ฟอลโลว์ ท่านเป็นกบฏต่อพระราชา
เราจะไม่ปรานีต่อท่าน
ใครที่เชื่อฟังทำตามคำสั่งท่าน จะถือว่าเป็นพวกแปรพักตร์
เราไม่ไว้ชีวิตคนทรยศ
สุภาพบุรุษ แม่ทัพทาริชวางยาพระราชา
แล้วป้ายสีว่าข้าเป็นกบฏ
มักใหญ่ใฝ่สูงนักนะ ทาริช
อาณาจักรเอ๊บ อยู่ใต้การปกครองของข้าแล้ว
เราก็จะไม่ปรานีเจ้าเช่นกัน
เพราะเจ้าไม่องอาจ ไม่ว่าตอนนี้...
หรือตอนไหน
กองทัพสิบเอ็ดและสิบสอง ขอสวามิภักดิ์ต่อฝ่าบาท
ไอ้ขี้ขลาด
พวกมันมีมากกว่าเรา
แต่เราเป็นมนุษย์ เป็นข้ารับใช้ของแผ่นดิน
พวกมันเป็นสัตว์กระหายเลือด ที่ไม่เจริญ
ท่านจะทำหน้าที่ของท่านหรือไม่
ข้าตัดสินใจจะสู้
ภูมิใจที่ได้รบเคียงบ่าเคียงไหล่ท่าน ข้าจะคอยดูแลท่านอย่างดี
เข้าประจำที่
ท่านแม่ทัพ... นำทัพ
พลธนู
ยิง
บุก
ไม่เป็นไรแล้ว
นายพล นำทัพ
ทหารตามข้ามา
สู้เหมือนสุนัขเลย
ใช่พ่ะย่ะค่ะ
ไป
เล็ง
ยิง
พวกครักสู้ไม่ลืมหูลืมตา
พวกมันคงมีกันเป็นโขยง
ชนะวันนี้ ใช่จะได้ชัย
วันอื่น ๆ เราก็จะชนะ
เจ้าฆ่าชุดนี้ไป...
ข้าก็เรียกชุดใหม่มา
พระเจ้า นี่เราทำเวรทำกรรมอะไรเนี่ย
เปล่า นอริค เราต้องเอาความดีเข้าข่ม
ยิ่งทำบาปก็จะยิ่งเข้าทางมัน
โอ้...
พระราชานี่
อยู่นิ่ง ๆ นะ พระเจ้าลุง
ยิง
ทหาร ๆ
เร็วเข้า มาพาเหนือหัวออกไป
เร็วเข้า
ลาก่อน พระเจ้าลุง
เจ้าแค่ยืดเวลาออกไปเท่านั้น
ข้าไม่อยากเป็นเหมือนพวกเขา
เราเหมือนพวกเขา ที่กลายเป็นทาส
- ข้าจะไม่อยู่เยี่ยงทาส - นอริค สงบใจไว้
ทำไมเราต้องเข้าป่าเซดจ์วิกด้วยล่ะ
ลัดป่าไปถึงปราสาทเอ๊บเร็วดี
ไม่มีทหารหรือยามเฝ้า
ปราสาทก็ตกเป็นของเรา
รีบออกไปจากที่นี่เร็ว
โอ้...
เพื่อนของครอบครัวนี่เอง ยินดียิ่งนัก
คนเดียวในป่า ไม่กลัวบ้างหรือจ๊ะ
- อย่าเข้ามาใกล้ - เจ้าไม่เคยไว้ใจข้าเลย ใช่มั้ย
กะล่อนปลิ้นปล้อนอย่างเจ้าหรือน่าไว้ใจ
ท่าทาง...มารยาทเหรอ
เรามิได้อยู่ในปราสาทแล้ว
โยนกฎเกณฑ์ทิ้งไปซะ
โอ้...
ไม่
ของขวัญพิเศษแด่เจ้า
ขอบใจ ทุกที่ย่อมมีกฎ ท่านดยุค
ถึงท่านจะแหกกฎเก่งแค่ไหนก็ไม่รอด
ข้าจะพาเจ้าคนนี้ไปด้วย
วิ่ง โซลาน่าไป เร็ว ไปเร็วเข้า
นอริค ๆ
สมใจท่านแล้ว... ได้ตายเยี่ยงผู้กล้าเช่นนี้
ผู้เฒ่าใจเพชร
โซลาน่า
บาสเตียน
มาเร็ว
ไม่ล่ะ ขอบใจ
วันนี้เจ้ารบได้ดี
ฆ่าสัตว์ร้าย เป็นความกล้าที่หฤโหด
ใช่ จะเป็นอะไรก็ตาม
- เจ้าหาได้เกี่ยงไม่ - ข้าแค่หนักเอาเบาสู้
มันจะมีประโยชน์
เมื่อเจ้าเป็นพระราชา
เจ้าคิดว่าเหตุใดวันนี้
เจ้าจึงสู้ยิบตา
เจ้าว่า มันใช่...
โชคมั้ย
เจ้ามีคุณสมบัติเจ้าก็รู้
ความเป็นผู้นำ... และแน่นอน
ปากเจ้าตรงกับใจ
มันจะดีกับตัวเจ้า
ปัญญาดุจดังค้อน
ความสุขุมดุจดังตะปู
ผู้ใดสร้างตัว ด้วยการงานสุจริต...
ผู้นั้นมีจิตใจห้าวหาญ
ท่านได้ยินมาจากไหน
ข้าสั่งสอนโอรสข้า ทุกคืนเมื่อเขายังเยาว์วัย
ไม่มีใครอื่น
จากนี้ไปเจ้าจะเจออุปสรรคหนักยิ่งกว่านี้
- ข้าเป็นแค่ชาวนาธรรมดา - ใช่ ๆ
- รู้แต่เรื่องนั้น - รู้มั้ย มีหมู่บ้านเล็ก ๆ
อยู่ไม่ไกลจากที่นี่
พวกเขาปลูกพืชปีละสองชนิด
ดินก็จืดหมด
ไม่ ดินไม่จืดเลยเพราะมันคือสาหร่าย
สาหร่ายมาจากท้องทะเลและบำรุงดิน
เจ้าน่าจะลอง
ท่านรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร
เพราะข้าเป็นกษัตริย์
เพราะข้าควรรู้...
เรื่องแผ่นดิน
เจ้าก็เช่นกัน
ตราบใดที่มีกษัตริย์ ตราบใดที่มีแผ่นดิน
ตราบนั้นคนจะสู้เพื่อมัน
ใช้ไม่ได้กับผืนดินที่แห้งแล้งนี้
สงครามที่ยืดเยื้อนี่เพื่อสิ่งใด
เจ้าสู้เพื่อสันติ
สันติสุข มันคือฝัน
ฝันที่สักวันเมื่อเจ้าเป็น... กษัตริย์
อาจนำพาสันติ อันยั่งยืน
ท่านไม่เข้าใจ
การรบทำให้ลูกชายข้าต้องตาย
ลืมแล้วหรือว่าข้าก็เสียลูกชาย
ลูกข้า
นายพลฮาลเล็ต
ครับท่าน
ส่งคนไปลาดตระเวนทางป่าด้านเหนือ
- ดูว่าข้างหน้ามีอะไร - ได้ครับ
ท่านแม่ทัพ
ดูสิ
แหม บริการส่งตรงถึงที่จริง ๆ
ข้านำตัวดยุคฟอลโลว์มารับโทษ
พระราชาไม่ตายสินะ
นายพลแบ็คเลอร์ เอาดาบให้เขา
เกราะไม่ต้อง
ดวลกันเหรอ
ชอบอยู่แล้ว
จำได้มั้ย ข้าเอาชนะเจ้าสมัยเราเป็นเด็ก
ขอน้ำจัณฑ์ให้ข้าหน่อยได้มั้ย
ข้าสวมเกราะพิทักษ์เหนือหัวไม่ได้รึไง
เจ้าพวกโสโครก
นี่จะเป็นการดวลครั้งสุดท้ายของเจ้า
ข้าจะฆ่าเจ้าซะ
- ข้าจะฆ่าเจ้า - พระราชาสวรรคต ๆ
พระเจ้าคอนหรีดสวรรคต
ไม่ เป็นไปไม่ได้
- ข้าคือเหนือหัวองค์ใหม่ - ไม่จริง เจ้าเป็นทรราช
ท่านแม่ทัพทาริชจำนนด้วยเกียรติ
เจ้าไม่สามารถฆ่ากษัตริย์องค์ใหม่แห่งเอ๊บ
ขี้ขลาด
ชาวเอ๊บของข้า
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
ไชโย...
เก็บไปเลย
พสกนิกรเอ๊บ
ทหารแห่งเอ๊บ
ไม่กี่นาทีก่อน
กษัตริย์คอนหรีดอันเป็นที่รักสิ้นพระชนม์
ด้วยน้ำมือของพระนัดดา... ที่หวังโค่นอำนาจ
ตามกฎมณเฑียรบาล...
กษัตริย์องค์ต่อไปต้องสืบสายพระโลหิต
ข้าขอสถาปนากษัตริย์องค์ใหม่
พระโอรสที่หายไปของพระเจ้าคอนหรีด...
พระเจ้าแคมเด้น คอนหรีด
หรือที่พวกท่านรู้จัก ในนามฟาร์เมอร์
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นเถิด ได้โปรด ลุกขึ้น
พระราชาขอให้ท่านเผชิญกับมัจจุราช
ผู้ที่ยังอยู่จงรับความตายเป็นรางวัล
แต่ข้าศึกเรายังไม่วอดวาย
มันจะฟื้นกำลังและกลับมาโจมตีระลอกใหม่
คืนนี้เราจงทำบาดแผล
ฝังผู้วายปราณ
พรุ่งนี้เราจะกรีฑาทัพ
- กะซวกพวกชั่วไม่ให้เหลือซาก - กะซวกพวกชั่วไม่ให้เหลือซาก
พระเจ้าทรงคุ้มครองพระองค์
อะไร
เสนอหน้ามาทำไม พาพวกมันไปรวมกับคนอื่น ๆ
เดี๋ยว
พานางมาซิ
ไปได้
ข้าได้กลิ่นมัน...
ในตัวเจ้า
ไอ้ฟาร์เมอร์
มันจะมาช่วยเจ้า วิเศษเลย ข้าจะได้รอมัน
- ข้าไม่สำคัญอะไรกับเจ้า - ใช่ แต่มันสำคัญกับข้า
มากกว่าแค่ชาวนา
มีพิษสงต่อข้ามากกว่าแค่ชาวนา และมันกำลังมาหาข้า
- แกรู้จักข้าได้ยังไง - ยังไงน่ะเหรอ
อย่าขยับ ๆ ข้ารู้สึกถึงมัน ในตัวเจ้า
เพราะเจ้าอุ้มท้อง... ลูกชายมัน
ลูกชายมันอีกคน
เจ้ามาจากไหน
ไกลเซิร์น
มันจับข้ามาจากบ้าน
เราจะพาเจ้ากลับบ้าน
เราคงตายที่นี่
ลาก่อน สหายข้า
จะสู้กองทัพมหึมาได้ยังไง
- เมื่อดาบสู้ไม่ได้ ก็ให้ใช้กริช - ยังจะมาพูดจาเป็นปริศนาอีก
กองกำลังเล็ก ๆ คงผ่านพวกครัก
ไปคลี่คลายต้นเหตุของปัญหา
ให้ข้าไปเจอกับแกลเลี่ยน
ข้าจะฆ่ามัน
ฝ่าบาท อาญามิพ้นเกล้า
เราวางแผนช่วยผู้หญิงคนเดียว ทั้งที่อาณาจักรกำลังร่อแร่น่ะหรือ
ถ้าพระองค์จะช่วยพระชายา ก็ต้องฆ่าแกลเลี่ยน
ถ้าฆ่าแกลเลี่ยนได้ อาณาจักรก็ปลอดภัย
มูเรียลล่า เวลานี้แหละ
ฝ่าบาทเพคะ
หม่อมฉันขอร่วมในภารกิจ รับใช้แผ่นดิน
เห็นพ้องต้องกันแล้ว เจ้ากลับปราสาทไปซะ
ข้าเป็นธิดาของพ่อ
ข้าจะรับใช้พระองค์เช่นพ่อข้า
เจ้านำตัวผู้ปลงพระชนม์มา
เขาอยู่ในกำมือข้า
ข้าต้องการความช่วยเหลือทุกทาง
ข้าขอรับข้อเสนอ
ยังมีอีกหลายคนที่ประสงค์จะช่วย
- ใครกันรึ - ข้าจะพาไป
- ท่านยังไม่ตาย - และไม่มีอะไรกล้ำกราย
พวกที่ท่านทำศึก พวกที่บงการพวกครัก
เราจะช่วยท่านสู้กับมัน
แต่ท่านไม่ยุ่งเรื่องขัดแย้งของมนุษย์
สงครามนี้คงไม่ยุติ ข้าพอมองออก
ป่าเราถูกเผาและรุกราน จนเราหมดทางเลือก
เราจะช่วยท่านรบ และหวังว่าท่านจะไม่มาวุ่นวายอีก
คริสต์วินด์...
ตั้งบนสวรรค์อันแน่นหนา เมเจอร์แลนด์
แน่นหนาแค่ไหน
ประตูเปิดได้จากด้านใน
ท่านเข้าไปได้มั้ย
- โหรหลวงไม่ต้องใช้ประตูเพื่อเข้าไป - ข้าจะหาทางเอง
นับว่าเจ้าโชคดีที่ยังมีลมหายใจ
จริงนะ ชีวิต... ไม่เคยตื่นเต้นขนาดนี้เลย
พวกที่มาพร้อมกับข้า...
ทำไมไม่ปล่อยพวกเขา
ไม่อยากให้โลกได้รู้หรือว่า เจ้าก็มีทั้งพระเดชและพระคุณ
เจ้าไม่เข้าใจเลยใช่มั้ย
ข้าไร้ซึ่งความเมตตา
ไร้ซึ่งความดีและชั่ว นั่นมันเด็กอมมือ
ข้ากำลังเปลี่ยนโครงสร้างโลกนี้
- เรื่องอะไรข้าต้องมีเมตตาต่อสหายเจ้า - มันอาจ...
ไม่ว่าลูกชายเจ้าตัวน้อย ที่ข้าขยี้บี้แบนจนแหลกเหลว
ฆ่าข้าสิ ฆ่าข้าเลย
ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า
จะเลี้ยงไว้ดูเล่น
- เจ้าหลั่งเลือดได้ เจ้าก็ตายได้ - อาจจะใช่
แต่ก็ไม่หรอก
ข้ามีงานต้องทำอีกเยอะ
ทาริซ
พลธนูเตรียมพร้อม
ยิง
เอาเลย
บนนั้นมีถ้ำ
ข้าจะเข้าไปก่อน
ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อไปคนเดียว
ถ้าไอ้บ้านั่นยังมีสติเหลืออยู่ พ่อจะเรียกมันกลับมา
- ป่วยการที่จะใช้เหตุผลกับคนชั่ว - แต่ถ่วงเวลามันได้ก็ยังดี
ว่าแล้วเจ้าต้องมา
เพื่อนยาก
เราเคยเป็นเพื่อนกัน
แต่เจ้าเปลี่ยนไปมาก
อ้อ...
อำนาจโหราจารย์มีไว้สนองพระยุคลบาท
แต่เจ้าบังอาจเป็นอริกับพระราชา
- เจอพวกครักของข้ารึยัง - พวกผีป่าซาตานโหดร้าย
พวกครักนี่ก็ตลกดี
พวกมันไม่มีกษัตริย์
- ทายซิว่าข้าทำอะไร เพื่อนยาก - ข้าไม่กล้าเดา
ข้าตั้งตัวเป็นกษัตริย์
กษัตริย์ของพวกครัก
ข้ารับใช้กษัตริย์ที่คู่ควรสวามิภักดิ์ที่สุด ข้าไง
พอได้แล้ว
แกลเลี่ยน เจ้ากับข้าเป็นจอมเวทรุ่นสุดท้าย
ข้ามาเตือนสติเจ้าว่าเจ้าวิปลาสไปแล้ว
เจ้าไม่รู้หรอกว่า... ความวิปลาสมีอำนาจเพียงใด
ในอาณาจักรข้า เราไม่มีคำว่าวิปลาส
มีแต่คำว่า...
อำนาจ
บุก...
มันมาแล้ว มาถึงซะที
สงครามจะได้เลิกยืดเยื้อ
มูเรียลล่า...
เจ้ามาที่นี่ได้
ข้าไม่รู้ว่ามาได้ยังไง
ทำไมข้าถึงโง่เช่นนี้นะ
อภัยให้พ่อด้วย
เจ้าจงรับอำนาจที่เหลือของข้าไป
- ฆ่าพวกมัน - ใครก็ได้ช่วยเราด้วย ได้โปรด
ระวังข้างหลัง
วิ่ง ไป
ไป เร็ว ๆ
ทางนี้ ฟาร์เมอร์
ทางนี้
ฟาร์เมอร์
โอ้...
เจ้าทำให้ข้าเป็นห่วงแทบแย่ ฟาร์เมอร์
เข้าใจว่าตอนนี้เจ้าเป็นพระราชาแล้ว
พระราชาจะมาแก่งแย่ง... อาณาจักรกันนั้นคงใช่ที่
จะมีพระราชาซักกี่องค์ที่ได้สู้กันตัวต่อตัว
- ได้ลิ้มรสเลือดศัตรูตัวฉกาจ - ตกลงจะสู้...
หรือจะโม้ให้ข้าตาย
ใช้เวทมนตร์สู้เหรอ
ไม่ใช่ลูกผู้ชายนี่
ข้าจะชำระหนี้แค้น
ไม่
เจ้าชอบแค้นแบบไหนเหรอ ฟาร์เมอร์
ความแค้นของพ่อ ความแค้นของสามี
หรือความแค้นของกษัตริย์
แกลืมความแค้นของแม่ไป
เกิดอะไรขึ้น
ข้ามีความนัยที่อยากบอกเจ้ามานานแล้ว
ข้ารักเจ้า
บรรยายไทยโดย : angelSiam