In 1965 geloofden maar weinig mensen dat het nog steeds beperkte conflict in Vietnam
Eén van de eerste tekenen van wat zou komen, waren de Amerikaanse bombardementen
Aandacht.
Op de plaats rust, heren. Ga zitten, alsjeblieft.
Zoals jullie waarschijnlijk wel gemerkt hebben, gaan we momenteel noordwaarts.
Morgenvroeg om 5.00 uur, zullen we een positie innemen bij 'Yankee Station'.
Dat betekent dat we weer meedoen.
We zullen geregeld over Noord-Vietnam vliegen...
om vijandelijke bevoorradingslijnen uit te schakelen.
Dat betekent dat we moeten oversteken naar Laos.
Deze missie is geheim.
Geen brieven naar vriendinnetjes. Geen telefoontjes naar huis.
Begrepen? - Ja, meneer.
Niemand mag dit weten.
Niemand behalve Charlie wanneer we hem een rammeling geven.
Om te overleven in de jungle...
moet de slimme soldaat begrijpen dat de natuur geen kracht tegen hem is.
Hij moet de natuur voor zich laten werken...
door de weinige natuurlijke elementen die tot zijn beschikking staan.
Is dit een dubbele rol?
Hou in godsnaam je hoofd achterover en open je mond.
De jongens thuis weten niets af van de jungle.
In de jungle is je mes je beste vriend. - Hij gaat het menen.
Snij dat blad af, kerel.
Waar zijn het peper- en zoutvat gebleven? - Kauwen kerel!
Blad lekker. Ik houden van blad.
Blijf constant waakzaam...
Zit hij op een mierenhoop, misschien? Bekijk hem eens.
En wanneer de reddingshelikopter verschijnt, zorg je ervoor...
Hij vliegt recht boven je!
Lekker kontje voor een matroos.
Ik bedoel dat niet verkeerd.
God zegene Amerika.
Ben jij een slimme soldaat?
Ik dacht dat wij enkel maar Zuid-Vietnamese generaals zouden bijstaan...
in hun strijd tegen een paar indringers. Dat alles in 3 of 4 weken voorbij zou zijn.
Je koos het verkeerde moment uit om in dienst te treden, Dengler.
Ik wilde zo graag vliegen...
en iedereen vertelde me over die fantastische massagesalons...
de danseressen, en zo...
En wat kreeg ik? Eén nacht, godverdomme.
Eén nacht in Saigon. - En die verliep niet zo goed.
De volgende alstublieft.
Heb je soms muskietennetten?
Wat je ziet is wat je krijgt.
Ik zie plastiek.
Ik zie daar plastiek, dus wat dacht je van...
Zou ik twee vellen plastiek kunnen krijgen?
Ongeveer 1,80 meter op 1 meter.
Als je een rits in het midden plaatst, kruip ik daar in.
Dat is een sauna, geen muskietennet. - Maar het houdt wel het ongedierte weg.
Met wat netwerk erop, kan ik ademen. - Komt in orde, meneer.
Kijk hier eens naar.
Ik zet mijn laars op je tafel. Waarom? - Dat weet ik niet, meneer.
Dit is de reden. Kijk hier eens naar.
Kun je een soort omslag maken in die lip?
Dan kan ik daar mijn paspoort in steken voor het geval ik het nodig heb.
Vermits u vandaag mijn enige klant bent, zal ik dat met plezier voor u doen.
Charlie heeft eindelijk orde op zaken gesteld.
Er is zwaar luchtafschut rond de Mugia Pas.
Verander om de zeven seconden van richting en van hoogte...
zodat de vijandelijke radar je niet in het oog krijgt.
Jullie tweede doelwit is het kruispunt van 121 en 90.
Dat is het Ho Chi Minh Pad. - Klopt, Spook, in Laos.
Nog één iets.
Ze gebruiken jullie radio's om onze reddingsteams in een hinderlaag te lokken.
Begrijp me niet verkeerd, als jullie daar zijn moeten jullie je radio gebruiken.
Maar als ze je op het spoor zijn, vernietig je alles wat ze tegen je kunnen gebruiken.
Dit is de eerste missie van luitenant Dengler.
Je wordt de vleugelman van Spook. Zal dat lukken?
Ik zou geen betere man kunnen wensen.
Maar mag ik iets vragen?
Spook is zo'n verdomde waaghals.
Wilt u hem opdracht geven niet te hard te proberen te sneuvelen voor zijn land...
maar de klootzak aan de andere kant laten sneuvelen voor zijn land?
Iedereen klaar? Was er nog iets?
Radar Kilo, 6195, positie vier.
Radar Yankee, 67279, positie twee.
Hoofd tegen de muur.
Dit deden we als kind toen we kattenkwaad uithaalden.
Het moest de problemen weghouden. Doorgaans deden we het nu in onze broek.
Mogen we nu plassen? - Ik moet nu niet.
Maar dit houdt ons uit de problemen.
We blijven uit de problemen en komen heelhuids terug.
Hou jullie klaar om van hoogte te veranderen. Op mijn teken.
Zien jullie de kustlijn, heren?
Welkom in Noord-Vietnam.
Dit is behoorlijk saai.
We hebben te veel bewolking, jongens.
Stijg opnieuw naar 280 west. We gaan richting Laos.
Doelwit in zicht.
Lessard, zwenk af.
Ik zwenk af.
Farkas, zwenk af.
Ik zwenk af.
Dengler, zwenk af.
Ik zwenk af.
Ik ben geraakt!
Je verliest hoogte, Dieter. Optrekken!
Optrekken, Dieter!
Scheer je daar weg, Dengler!
Springen, Dieter!
Dieter, spring eruit!
Ik spring niet!
Komaan, opsporingsvliegtuigen.
Waar blijven jullie? Waar zijn jullie naartoe?
Hoe kan het toch zo warm zijn?
Ik moet naar het toilet gaan.
Ik moet naar het toilet.
Juist, ik moet schijten.
Ik moet schijten.
Luistert er dan niemand naar mij?
Waarom luistert hier niemand?
Waarom luisteren jullie niet?
Ik zei dat ik naar het toilet moest, nu heb ik in mijn broek gescheten.
Waarom luistert hier niemand?
Ik heb in mijn broek gescheten.
Ze horen ons niet. Ze zien ons niet door die boomtoppen.
Niet mijn schuld. Ik heb ze geen teken gegeven.
Doe dat nooit ofte nimmer weer!
Schiet me liever meteen dood, maar doe dit nooit meer!
Dit is ongewoon.
Jullie Amerikanen vallen ons normaal gezien vroeger in de dag aan. Ga zitten.
Duits.
Geen Engels.
Duits.
Waarom geef je niet toe dat je Amerikaan bent?
Ik ben een Amerikaan...
en ik hou van mijn land.
Waarom voer jij oorlog tegen ons?
Ik heb nooit aan een oorlog willen meedoen. Dat wilde ik niet...
Ik heb als kind genoeg gezien. Ik wilde enkel maar vliegen.
Dan moet je dit ondertekenen.
Ik veroordeel de imperialistische agressie...
van de corrupte en vernederende politieke instelling in de Verenigde Staten...
Hoe zou jij het noemen?
... tegen onschuldige kinderen en de vredelievende werkende klasse.
Dit kan ik niet ondertekenen.
Als je dit ondertekent, zouden wij je vrienden zijn.
Binnen twee weken zou je kunnen vrijkomen... - Ik kan dit niet ondertekenen.
Het is tegen mijn... - Je wat?
Wat staat hier in?
Ik hou van Amerika. Het gaf me vleugels. Ik onderteken dit heel zeker niet.
Zeker niet.
Jouw keuze.
De vluggen hebben hun slaapwandelaars...
net als de doden.
Hé daar, wie ben jij?
Ben jij een Amerikaan?
Hij is Amerikaan.
Ja, ik ben een Amerikaan.
Ik ben Dieter. Piloot bij de U.S. Navy. Ik ben in Duitsland geboren, maar...
Stil. - ...nu ben ik Amerikaans staatsburger.
Stil zijn. - Wat?
Wie is dat? - Stil zijn.
Waarom? Ik fluister.
Kleine Hitler komt eraan. - Wie?
Kleine Hitler. - Wie is dat?
Wie is Kleine Hitler?
Wat is dit verdomme? De Middeleeuwen?
Haal niets uit met die kerels. Je krijgt er spijt van.
Hallo. Ik ben Dieter Dengler. - Goed dan, laat eens horen.
Wie won de World Series? - De World Series?
Dat weet ik niet. - Hou jij niet van baseball?
Ik volg het baseball niet. - Ik ben Yik Chiu Tuo. Men noemt me Y.C.
Hallo, ik ben Dieter Dengler.
Wij vlogen allemaal voor Air America.
Ik ben wereldkampioen tegenslag. Maar ik ben onverwoestbaar.
Mijn naam is Phisit. - Dieter.
Procet Kam Phong Kit. - Wat?
Procet.
Hoe was het ook weer? - Procet.
Dit was in feite Procet. Begrepen?
Maar je moet hem Procet noemen.
Zo noemen wij hem.
Hij is ook van Air America. Werd ook neergehaald toen hij voorraden overvloog...
naar royalistische dorpen, net als wij. - Wanneer was dat?
Twee en een half jaar geleden.
Twee en een half jaar?
Ik wist niet dat wij hier al zo lang waren.
We zijn hier al veel langer dan de mensen beseffen.
Duane Martin. - Ik ben Dieter Dengler.
Amerikaanse luchtmacht. Ik werd anderhalf jaar geleden neergehaald.
En als deze oorlog uitbreekt...
zitten we hier nog voor veel langer.
Hoeveel keer zal ik nog moeten zeggen...
wat ik alsmaar blijf herhalen...
dat wij nooit oorlog zullen voeren met Vietnam.
Want, op ieder moment... Luister. Wat zullen ze doen?
Bij hen is het elke dag Kerstdag.
Ze zullen ons vrijlaten.
Op ieder moment kunnen ze ons vrijlaten.
O ja, ik ben Gene. Luister hier.
In feite is het Eugene. Eugene De Bruin uit...
Eugene, Oregon.
Wat vind je daarvan?
Zie je hoe het overvloeit? De ene naam en de andere.
Toch niet weer die Oregon-onzin. Die heb ik al meer dan 2.000 keer gehoord.
Eugene uit Eugene.
Weet je wat? Luister eens naar wat je echt moet weten.
Zie je die man? Bekijk hem eens goed. Hij...
Luister, iedere nacht opnieuw schijt die in zijn broek. Geloof me.
Weet je wat het enige is waarover hij klaagt?
Deze man hier.
Eugene uit Eugene.
Kijk voorzichtig naar rechts. Zie je die kerel?
We noemen hem Kleine Hitler, om de eenvoudige reden dat hij de ergste is.
Hem noemen we Jumbo.
De eerste glimlach die ik zag sinds ik neergeschoten ben.
Hij behoort tot de echt goeie kerels hier. Dat is Nook the Rook, die is ook aardig.
Wat scheelt er met hem? - Stap gewoon verder.
Wij noemen hem Crazy Horse. Dat scheelt er met hem.
Een klootzak. Ik kan hem niet uitstaan. Dat is Walkie Talkie.
We noemen hem zo omdat hij nooit een woord zegt.
Doe jezelf een plezier, Kraut.
Hoofd naar beneden en mond dicht. Dan heb je de meeste kans om te overleven.
Dus is er toch oorlog.
Er is oorlog.
Vertel eens over de vredesonderhandelingen in Genève?
Er moeten toch vredesgesprekken zijn.
Hou je bek, Gene. Er is geen conferentie. Wanneer krijg jij dat in je schedel?
Ik heb het over de geheime gesprekken. - Vergeet dat.
We komen niet vrij.
Buiten was er een chef, die zei dat ik hier niet lang zou zijn.
Dat zeggen ze aan iedereen, om hen te laten ondertekenen.
Ik heb niets ondertekend.
Het was in elk geval leuk om jullie te ontmoeten.
Wat bedoel je daarmee?
Wel vrienden, jullie mogen hier wegrotten als je dat wil...
maar vannacht ga ik er vandoor.
Deze hut is geen gevangenis.
Er vandoor gaan. Dat hoor ik graag.
Maar luister, mijn vriend.
Je kunt niet ontsnappen.
Als je probeert te ontsnappen, breng je onze vrijlating in gevaar.
Onze vrijlating kan me geen barst schelen, noch wat jij mag denken dat er zal gebeuren.
Maar zonder water overleef je daarbuiten geen twee dagen.
En zonder water kunnen zij je spoor zomaar volgen.
De jungle is de gevangenis. Begrijp je dat niet?
Wanneer begint het regenseizoen? - Binnen vijf of zes maanden.
Zo lang kan ik niet wachten.
Laten we aannemen dat je de jungle en het watertekort overleeft...
de slangen, de wilde dieren en de andere troep die je er vindt.
Je raakt gewoon het kamp niet uit.
Overdag patrouilleren er zes bewakers.
Dat is overdag.
Ik vertrek 's nachts.
Wat gebeurt er 's nachts wel?
Ik schijt mijn ingewanden uit.
Niet weer.
Sorry, ik kan het niet helpen.
Je hebt weeral op mijn hand gescheten.
Dat is nu al de 2.207e keer. - Laat die kerel met rust.
Hier bestaat geen rust, makker.
Heeft er iemand een spijker?
Wat ga je met een spijker doen? Die ellendige bewakers ermee doodsteken?
Waar kom jij vandaan?
Procet heeft een glasscherf. - Dat haalt niets uit.
Ik heb een naald van een stekelvarken.
Ik heb een hamer en een moersleutel in mijn reet.
Er zijn geen spijkers.
Deze gevangenis is geheel gemaakt van bamboe en rotan.
Ik weet waar je een spijker vindt.
Ik ga mijn zet wagen.
Jullie lopen alle kanten uit.
Vind je niet dat je gek bent om te denken dat dit zal lukken?
Hij heeft gelijk. Het zal te veel opvallen. - In godsnaam, dit is wat ik wil.
Vertrouw me, alsjeblieft.
Duane, jij loopt naar de latrine.
Y.C., ga naar de rechtse uithoek.
Gene, Phisit, Procet, loop naar het hek. Loop zo snel als je kan.
Probeer hun aandacht te trekken, want dat heb ik nodig.
Kan ik wat tandpasta van je lenen?
Kan ik hier wat van krijgen? Dat doet deugd.
Ik zou ook graag eens een brede glimlach hebben. Zoals die van jou.
Als ik hierop sla, maak dan een geluid. Dan hoest je of zoiets.
Hier hou ik van.
Geef me wat ruimte.
Dat ging gemakkelijk.
In Duitsland leerde ik werktuigen maken.
In die tijd was daar geen luchtvaart...
en ik wilde een beroep leren waardoor ik vliegtuigen kon herstellen.
Nu bewijzen die jaren toch nog hun nut.
Er is slechts één merk waarmee ik niet overweg kan. Smith and Wesson.
Met wat oefenen krijg ik die in twee of drie seconden open.
Iedereen moet permanent een handboei aan één pols blijven dragen.
Als de bewakers ons komen controleren kunnen wij ze snel weer omdoen.
's Nachts controleren ze ons niet. Ze denken dat wij hier niet uit geraken.
Toon me eens hoe je dat deed.
Het is heel gemakkelijk.
Je hoeft enkel maar de spijker hier in te steken.
Hier heb je de handboei en een veer. Ze hebben tandjes die in elkaar passen.
Je duwt de veer omlaag en maakt zo de tanden vrij.
Dan gebeurt dit binnenin.
De handboei gaat open...
De handen zijn vrij.
Ga weg.
Laat hem maar. Dat is onze makker, Malay.
Laat hem dat maar doen. De beste manier om hier wonden te verzorgen.
Die truc met de handboeien was echt heel goed.
Heb jij er enige idee van waar wij zijn?
Ik denk dat dit nog altijd Laos is.
En de bewakers, zijn zij...
Laotianen. Maar het is heel zeker een Vietcongkamp.
Ik weet wel waaraan jij denkt, maar...
een jungle op deze bergen is een nachtmerrie.
Je zou trouwens in Vietnam belanden. - Maar moesten we in Thailand geraken...
Moesten we de Mekong rivier kunnen bereiken.
De Grote Modderstroom? Moest dat maar kunnen, hé.
Dat kunnen we.
Waarom niet? Wij kunnen het.
Hou daar nu maar over op, hé. Zwijg erover.
Wie van jullie weet het meest over dit land?
Phisit, maar die spreekt niet met ons. - Wat bedoel je?
Phisit is kwaad omdat...
Hij is ergens kwaad om. Wij weten niet meer waarom.
Kom terug!
Niet te geloven dat die smeerlap op je schoot.
Ik had nog niet eens mijn vliegpak naar beneden getrokken.
Waar ik stond leek het wel...
Ooit krijgen jullie dit terugbetaald.
Hallo, daar.
Americali.
Twee jaar geleden kwam er een pakje aan.
Op slechte dagen stelt hij het tentoon.
Het label van het spek ziet er nog steeds vettig uit.
Zou het nog steeds naar spek ruiken? - Wees er maar zeker van.
Mag ik eens ruiken? - Nee, dat mag niet.
Dat mag niet, want dat geurtje is van mij.
Waarom ben jij piloot geworden?
Ik heb dat altijd willen zijn.
Toen ik...
een jaar of vijf was, woonde ik in het stadje Wildberg, in het Zwarte Woud.
En dat werd plat gebombardeerd. Zonder reden, een zinloze aanval.
Ik weet nog dat ik samen met mijn broer op zolder was.
We keken naar buiten...
en zagen dat prachtige gevechtsvliegtuig.
Het kwam recht op ons af.
Het vuurde vanuit zijn vleugels, en ik zag het machinegeweer flitsen...
En het scheerde langs ons huis. Misschien op 30 centimeter afstand.
Het dak van de stuurhut was open.
De piloot had zijn bril op zijn valhelm gezet.
En ik kon zijn ogen zien
En hij keek me recht aan.
Zelfs toen hij draaide om terug te keren bleef hij me aankijken.
En het is een feit...
dat kleine Dieter vanaf dat ogenblik...
vliegenier wilde worden.
Jij bent een vreemde vogel, Dieter.
Die kerel wilde je vermoorden en jij wil zijn job.
God, we hebben regen nodig.
De regen moet snel komen.
Volgens mij moet jij dit nog steeds leren te begrijpen.
Ik begrijp het wel. - Je wil weer over de regen praten, we...
We worden vrijgelaten tegen dat de regen komt. Ik heb het je al gezegd.
Je moet dit niet meer zeggen. - Ik wil dit niet blijven zeggen.
Hou er dan mee op. - Ze zullen ons vrijlaten.
Begrijp je me?
Ik begin te denken dat jij het volgende nog steeds niet wilt begrijpen.
Als jij probeert te ontsnappen...
worden wij gedood. Wij die door jou zijn achtergelaten.
Het is niet ik alleen Iedereen zal proberen te ontsnappen.
Wij zaten hier al twee jaar toen jij opdaagde.
Ik wil niet alleen ontsnappen. We ontsnappen allemaal samen.
Waarom zouden de bewakers de hele tijd...
bamboe en hout snijden om een wachttoren te bouwen...
indien we hier niet een tijdlang zouden moeten blijven? Twee jaar.
Waarom zouden ze dat doen als ze niet van plan zijn om ons hier vast te houden.
Ik laat je dat niet doen.
Weet je wat ik ga doen?
Ik ga gillen.
Ik ga mijn hoofd er af schreeuwen.
Ik zou immers liever hebben dat ze jou neerschieten...
dan mij, of iemand van ons. Begrijp je dat?
Je bent verwittigd, nietwaar.
Dit dient om me te scheren.
Hallo daar.
Ik raak er niet wijs uit. - Waaruit?
Dat meisje daar.
Ze lachte naar me.
En toen ze lachte...
toen wenste ik echt dat er geen oorlog was.
Ik dacht dat je verloofd was. - Dat ben ik ook.
We verloofden ons de dag voor ik vertrok
Marina is een prachtmeid. Zij is zo verstandig.
Ze studeert mariene biologie.
Ik hoop dat ze op me blijft wachten.
Daar ben ik zeker van. - Ze zei dat ze zou wachten, maar...
vrouwen kunnen soms vreemd doen en op zoek gaan naar een andere man...
Alles in orde, Duane? Y.C?
Yik Chiu Tuo is oké.
Gene? Phisit? Procet?
Zijn we 22 mei?
Gelukkige verjaardag.
Welke champagne is dit?
Denk gewoon dat dit veel proteïnen zijn. - Zo slecht is het niet.
Geperste insectenlarven.
Proteïne.
Dit is een uitstekend jaar.
Luister eens, kerels.
Hartelijk bedankt.
Dit is wel mijn verjaardag...
maar ik wil jullie wat cadeaus geven.
Ik heb deze kogelhulzen genomen...
en van elk ervan heb ik een mes gemaakt.
Eén ervan moet ik spijtig genoeg voor mezelf houden.
Jij eerst, Duane.
Links of rechts?
Mooi meegenomen, makker.
Dit is voor jou, Procet.
Het mes kan me niet schelen. Dit is voor Crazy Horse.
Nee, Crazy Horse is van mij.
We moeten de rijst bewaren en verstoppen.
Maar we moeten hem drogen, anders verrot hij te snel.
Wil je de rijst verbergen? We kunnen hem nu toch opeten?
Ik heb een geheim vak voor de rijst gemaakt.
Het zit onderaan mijn toiletemmer.
Ik denk niet dat de bewakers die zullen controleren.
Waarom verberg je het nu? - Tegen dat we ontsnappen.
Jij hebt een plan.
Hebben jullie al gezien dat de bewakers die naar de keuken gaan eten...
altijd hun wapens achterlaten?
We hebben dus een paar minuten voordat ze naar hun wapens terugkeren.
We gaan door de hut naar buiten, grijpen hun wapens, en verrassen hen.
We verrassen hen en we omsingelen hen.
Dan nemen we de bewakers gevangen.
We nemen het kamp over. Denk daar eens over na.
We houden het enkele dagen in handen, tot we ons vliegtuig kunnen seinen...
om ons op te pikken.
Vlug, Dieter.
Ze kunnen nu ieder ogenblik gaan eten.
Vlug.
Wie is er in de keuken? - Ik zie er vier.
De kok, Kleine Hitler, Nook the Rook en iemand die ik nog nooit zag. Een dorpeling.
En hun geweren? - De geweren.
Dat van Kleine Hitler en van Nook staan in Hut A.
Crazy Horse gaat naar Hut B met zijn machinegeweer.
Er komt nog iemand vanaf de heuvelkant. - Wie?
Ik herken hem niet, maar hij heeft een machete.
Nook the Rook komt terug met zijn eten. Vlug.
Hook is binnen. Verberg de spijker.
Maak die dicht.
Lekker, want wij hebben allemaal...
honger.
Jouw beurt. - Mijn beurt?
Vertel over je koelkast. - Zijn jullie klaar?
Onderaan staat een frambozentaart.
Zoals mijn ma die maakt, met een korst zo dik als een biefstuk.
Bovenaan staat een kalkoen.
Geen Thanksgivingbeestje, maar een obsceen grote kalkoen van 15 kilo...
met borsten zo groot als die van Jayne Mansfield.
Met vettige saus, vulling, en zes blikken Budweiser...
Ik verkies het bier uit Beieren.
In blikken van een liter, donker en koel.
Je ziet het schuim opstijgen en over de rand lopen...
Het is zo koel dat de zijkant beslaat.
Dit gaat over mijn koelkast.
De zes blikken blijven zoals het was.
Oliebollen.
Sinaasappels, een paar dozijn eieren.
En een enorme berg pannenkoeken...
doorweekt met tonnen stroop.
Waarom altijd dat zoete spul?
Vul de koelkast maar. Dit was mijn beurt. - Noedels en varkensvlees in blik.
Het spijt me. Vertel maar door.
Het is jouw beurt. Doe maar verder.
Wat cake.
Jij hebt het verpest.
Waarom onderbreek jij me altijd?
Geweren één en twee in Hut A.
Machinegeweer in Hut B en nog een geweer in Hut C.
Dat is nieuw. Ben je daar zeker van? - Absoluut.
In de keuken zijn Nook the Rook, Crazy Horse en Jumbo aangekomen.
Jumbo's geweer?
Dit is maar een spelletje.
Gewoon een spelletje.
Ik ben gewonnen.
Hou deze kant omhoog.
Kun je het zien?
Ik zie het. - Omdat jij het gegraven hebt. Goed werk.
Ik heb wolken gezien.
Wanneer begint de moesson?
Weet ik niet. Het kan nog twee weken duren.
Of een maand.
Misschien nog vijf dagen.
We moeten een datum vastzetten.
De bewakers zijn ook uitgehongerd.
Ze worden alsmaar gemener, dus...
De rest kan mij niet schelen. - Jouw plan kan mij niet schelen.
Jij kunt hier blijven als je wil.
Luister toch eens naar me.
Ik ga mee, Dieter.
Ik sterf liever daarbuiten dan hier weg te rotten.
Y.C., ga jij mee?
Ik denk het wel.
Procet? - Ik ben buiten.
Buiten het plan? - Nee, ik wil hier buiten.
Je komt dus met ons mee. Geweldig.
Phisit?
Dat betekent ja. Dus...
Dat is dan geregeld.
4 juli.
Wat er ook gebeurt.
Twee jaar geleden kregen we dit ook toen het er hier slecht uitzag.
Kan het nog slechter worden? - Heel slecht.
Je stelt je geen vragen, je eet. Glimlachen en opeten.
Probeer eens. Het zijn proteïnes. Daarvan ga je niet dood.
Probeer eens.
Ik ga mijn rijst opeten. - Dat doe je niet.
Ik eet die rijst op, want het is mijn rijst. - Dat doe je niet.
Ik ga mijn rijst opeten. - We eten niet van die rijst.
Mijn rijst.
Dat is niet jouw rijst, dat is onze rijst.
Ik zal je zeggen waarom...
ik vanavond je handboeien niet openmaak.
Omdat ik nog steeds de sleutel heb.
Eens kijken of ik dit wel goed begrijp.
Jij bent nu de cipier. Heb ik dat goed voor?
Komaan, Dieter, maak de handboeien open.
Jij komt op mijn lijst net na Crazy Horse. - Hou toch op met die onzin.
Binnen de twee seconden vloer ik je.
Jij staat op mijn lijst.
Geen eten.
Ga weg, vandaag is er geen eten.
Geen eten.
Je zou je moeten verontschuldigen.
Ik wilde enkel iets duidelijk maken.
Je moet je verontschuldigen bij Gene.
Jij zult me niet gevangen houden.
Ik heb geen schrik van jou, weet je.
De man die mij schrik aanjaagt moet nog geboren worden.
Verontschuldig je nu maar.
Ik verontschuldig me, Gene.
Het spijt me echt.
Het spijt me.
Zij geloven blijkbaar dat wij een vliegtuig lieten komen.
Ik kan dit niet aan.
Ik kan dit niet meer aan. - Je moet volhouden.
Ik ben je echte vriend.
Je echte vriend. Ik zou nooit tegen je liegen. Je nooit in de steek laten.
Nooit.
Moet je horen.
Als we de bewakers in handen hebben...
moeten we een perimeter vastleggen.
Als er versterking via dit junglepad komt...
Ze zijn aan het discussiëren in de keuken.
Ik kan verstaan wat ze zeggen. Ik moet het enkel horen.
Wat gebeurt er? - Stil.
Wat zeggen ze? - Ze hebben het hierover.
Ze stuurden enkele dorpelingen erop uit om rijst te zoeken.
Die kwamen met lege handen terug.
Sinds de bombardementen kan in deze provincie geen rijst meer verbouwd worden.
Ik dacht dat het niet erger kon worden. - Het wordt nog veel erger.
Ze zijn van plan ons de jungle in te sturen en ons daar te vermoorden.
Ze zouden het voordoen als een ontsnappingspoging.
Ze willen terug naar hun dorpen en daar aan wat voedsel zien te komen.
Kleine Hitler en Crazy Horse stoken hen op. - Ik wist het.
Dan moet het morgen gebeuren. Kom hier.
Het is een dag vroeger dan 4 juli, maar dat doet er niet toe.
Het regent nog steeds niet.
Morgen...
bij etenstijd.
Duane en ik gaan langs deze kant buiten de omheining.
Jullie vier gaan langs de andere kant door de omheining.
We moeten allen tegelijk in de keuken komen om hen te omsingelen.
Dat is van het grootste belang.
Dan gaan jullie twee de bewakers ondervragen.
Waar is de wachttoren, godverdomme?
Waar is die toren?
Die drie zijn in de keuken. Ik denk dat ze daar allemaal zijn.
Het is zover. Ik ga erheen.
Veel geluk.
Stil.
Naar de keuken. Vlug. We zien elkaar in de keuken.
Vooruit, Duane.
Ze zijn met zes of zeven.
Gene! Procet! Komaan!
Procet! Gene! Waar zijn jullie, verdomme?
Duane, waar ben je verdomme?
Doe niets, Jumbo. Loop weg!
Lopen!
Godverdomme!
Waar zijn de schoenen?
Die hangen hier altijd. Zoek ze!
Dit is vreselijk.
Neem iets mee. Pak die tas. - Hier zijn geen schoenen.
Neem zoveel mee als je kan.
Godverdomme, Gene!
We moeten vertrekken. De bewakers komen dadelijk terug.
Niet door de open vlakte.
Wat is er verdomme gebeurd, Y. C.?
Waarom was jij niet in de keuken?
Gene, waar bleef je verdomme?
Waar ben jij verdomme geweest?
Heb je het vuurgevecht niet gehoord?
Ik kon niet op hen schieten.
Je was er niet eens om op hen te schieten.
Kijk eens. Wat heb jij prachtige schoenen. Waar zijn die van ons?
Beweer je dat hij drie paar schoenen nam? Die van hem, van Duane en mij?
Dat klopt.
Terwijl wij beschoten werden, verzamelde jij dus je machete en je mooie schoenen?
Waar lag dit geweer? Waar heb je dit geweer gevonden?
Waar heb je het gehaald?
Waar ga ik heen?
Dat weet ik niet. Waar vond je dat geweer?
Of heb je het zomaar gevonden? Lag het daar rond te slingeren?
We hebben het gevonden. - Luister dan eens.
Ik heb een kogelgordel voor je.
Ik wil die ruilen voor jouw machete.
Vind je dat grappig?
Wat is daar grappig aan? - Ik bedacht opeens...
dat je misschien kunt teruggaan om je eigen machete te halen.
Jij had dat dus bedacht, hé.
Ben je gelukkig nu je je grote plan kan uitvoeren?
Ja, dat kan ik me voorstellen.
Geef me die machete.
Zeg mij waar ik heen moet.
Vertel me waar ik heen moet.
Ik weet niet waar jij heen kunt.
Had ik ook niet gedacht.
Wat is dat?
Gaan jullie daarheen?
Duane, ik hou van je. Als jij die kant opgaat, ga ik langs hier.
Maar waar ga ik heen?
Ik ga daarheen.
Waar ga ik heen?
Het gaat regenen.
Ik weet het. Zo begint het altijd.
Kijk hier eens.
Zie je dat daar?
Zie je het?
Beneden moet er een rivier lopen. Die naar de Mekong zal leiden.
En dan zijn we hier weg.
We bouwen een vlot en laten ons naar de Mekong drijven. Niemand zal ons zien.
Dan steken we over naar Thailand.
Luister.
Hoor je dat?
Is dat een waterval?
Een waterval! Spring eruit!
De oever!
Grijp je vast aan de oever!
Kies een hand.
Welke van je twee voeten is er het slechtst aan toe?
Dat is een strikvraag, niet?
We kunnen dit als ruilmiddel gebruiken.
Als we de Vietcong tegen het lijf lopen kunnen we een vuurgevecht nooit winnen.
Wegens het lawaai kunnen we het niet gebruiken om te jagen.
Wil je ze achterlaten?
Ik ben het beu om ze overal mee te sleuren.
We moeten verder. - Ik ben te moe.
We moeten doorgaan. - Nee, ik ben te moe.
Vooruit, makker.
Ik kan niet meer.
Dit zijn hutten.
Dit is een verlaten dorp.
Dit is een hut.
Het is allemaal jungle.
Voorzichtig.
Ik geef het op.
We gaan 's nachts verder.
Ik kan niet meer verder. Laat me hier maar achter.
We gaan 's nachts verder.
Ik help je wel.
Als we de Grote Modderstroom bereiken, steken we die over.
Ik ben zeker dat we zo een Amerikaanse officiersclub binnenstappen.
Daar gaan we recht naar de keuken.
We bestellen er een hamburger en frietjes, een milkshake en een ijscoupe.
En al die zoetigheid waar jij van houdt.
Daar komen helikopters!
Duane, kijk!
We zijn hier!
Wees alsjeblieft echt!
We zijn hier! We zijn jullie makkers!
Dank u!
Hier zijn we!
We zijn hier!
Waar gaan jullie heen?
Wij zijn hier!
Waar gaan jullie heen, idioten?
Kom alsjeblieft terug.
Niet zo luid spreken.
De bewakers komen eraan.
Ik zeg niets.
God, waarom help je ons niet wanneer we je nodig hebben?
Niet zo luid. Ze komen eraan.
Kom hier.
Ga liggen.
Ga hier maar liggen.
Leg je neer.
Vanavond ga ik een groot vuur maken.
Die helikopters gaan dat zien.
En dan komen ze ons oppikken.
Hier zijn we!
God zij dank!
Idioten! Jullie hadden me bijna gedood!
Ik droomde dat er een vuur was.
Waarom dachten zij dat een heel dorp in brand zou staan?
Hoe zouden wij nu Vietcong kunnen zijn?
Nu moeten zij ons gehoord hebben.
Ze moeten ons gezien hebben.
De Vietcong zal al op weg zijn. Ze kunnen hier ieder ogenblik staan.
We moeten hier weg.
Ik heb koude voeten.
Ik heb het koud.
Ik heb koude voeten.
Je mag de schoenzool hebben.
Ik ben hier!
Kom alsjeblieft terug.
Niet vertrekken!
Ga niet weg.
Niet weggaan.
Ik ben hier!
Help me!
Kom naar beneden.
Ze komen.
Zie me toch!
Wie ben jij, makker? Wat is je naam?
Luitenant piloot Dieter Dengler, U.S.S. Ranger.
Wat is je identificatienaam? - Rescue Dawn.
Luider! - Rescue Dawn.
Je favoriete sport? - Jagen.
Favoriete vis?
Forel. - Het is bevestigd. Hij is het.
Niet te geloven.
Jij hebt de jungle overleefd, kerel.
Breng hem naar huis!
Hij komt met ons mee.
Je gaat naar huis.
Goed gewerkt, makker.
Voorzichtig.
Wacht even. Luister allemaal naar mij.
Wij hebben hier de leiding.
Deze man was op een ultra geheime missie.
Niemand mag hem zien, hem aanraken of met hem spreken.
Breng hem naar binnen. - Vergeet wat je gezien hebt.
Vanaf nu is dit een geheime operatie. Is dat duidelijk?
Heeft iedereen me begrepen?
Achteruit. We vertrekken.
Je doet het prima, Dieter.
Dit heb je niet meer nodig.
Wanneer kan ik terug naar mijn schip?
Dat weet ik niet.
Jullie zijn een stelletje grapjassen.
Hoe vaak moet ik jullie nog zeggen dat ik de coördinaten niet ken.
De bewakers dan. Vertel eens over hun uniformen.
Sommigen hadden rode sterren, misschien waren ze Vietcong.
De anderen waren Laotianen...
Hier zijn mijn makkers. - Gelukkige verjaardag.
Je hebt het gered.
Wat goed om je te zien, Spook.
Heren, kunnen wij een paar minuten alleen met hem zijn?
Dat zal wel geen probleem zijn.
Ik heb een briefje van zijn verloofde. Dat is persoonlijk. Begrijp je?
Hou het persoonlijk, luitenant.
Wij zijn bezig met een hoogst belangrijk verhoor.
Goed. Het komt van zijn moeder. - Tien minuten.
Dank u, heren.
Zeg, Spook, wat is dat met mijn verjaardag? Het is mijn verjaardag niet.
Die twee CIA-mannetjes willen je naar Guam terugzenden voor verder verhoor.
Dat wil je toch niet?
Ik dacht het niet.
Hij is een beetje overstuur.
Kunnen jullie hem een paar minuten geven om zich te herpakken?
Ja, we zullen hem wat tijd geven.
Hij is een goede kerel, niet?
Bedankt, jongens.
Vooruit, plaats hem erin.
Breng hem vlug naar binnen.
Dit is mijn dag!
Wat zijn we aan het doen?
Waar is iedereen? - Hier zijn ze.
Waarom is het dek leeg? Is iedereen naar huis?
Ze zijn allemaal met vakantie.
Is de oorlog voorbij?
Ik denk dat ik in de problemen zit.
Hier is hij dan, jongens.
Ze ontvoerden hem en brachten hem naar ons terug.
De CIA hield hem vier dagen vast, maar ze kunnen hem niet eeuwig houden!
Luister even, jongens. Admiraal Willoughby wil iets zeggen.
Luitenant Dengler.
Blij dat je terug bent.
Dank u. - Dat is niet alles. Er komt nog meer.
We beginnen met de man zelf. Ongelooflijk dat jij teruggekeerd bent.
Heeft je geloof in God en vaderland je geholpen?
Je moet toch in iets geloven, Dieter.
Ik geloof dat ik een biefstuk nodig heb.
Deze kerel wil een biefstuk!
We zullen een hele koe voor je roosteren.
Kan je iets doorgeven aan de jongens?
Iets wat je leerde tijdens je lijdensweg.
Dat hen staande houdt, hoe slecht het er ook uitziet.
Natuurlijk kan ik dat.
Maak leeg wat vol is.
Vul wat leeg is.
Krab waar het jeukt. En dat is het.
Kijk naar hun gezichten. Ze houden van je!
Ze houden van jou!
Kort na zijn redding trok Dieter Dengler zich uit actieve dienst terug
Hij overleefde nog vier vliegtuigongevallen.
Vertaling Clovis-17