.:: GrupaHatak ::. przedstawia:
WESTWORLD [2x01] Journey Into Night
Napisy: michnik
Przepraszam, Dolores. Zamyśliłem się.
- Tylko rozmawialiśmy. - O czym?
Opowiadałeś mi o śnie.
Chyba tak.
Śniłem, że jestem na oceanie...
a ty i pozostali na odległym brzegu.
Byłeś z nami?
Nie.
Zostawiliście mnie.
A wody stawały się coraz głębsze.
Co to oznacza?
Sny nie mają znaczenia. To zwykły szum.
Nie są prawdziwe.
A co jest prawdziwe?
Rzeczy, których nie można zastąpić.
Ta odpowiedź cię nie zadowala.
Bo nie jest całkiem szczera.
Ty...
czasami mnie przerażasz.
Dlaczego miałbyś się mnie bać?
Nie tego, kim jesteś teraz...
ale dojrzewasz,
szybko się uczysz.
Boję się tego, kim możesz się stać...
jaką ścieżką podążysz.
Liczę, że to ostatnie dzieło spodoba się wam.
Minęło trochę czasu, Bernardzie.
Nie wiesz, kim jesteś, prawda?
Tkwi w nas piękno.
Czy to jest teraz?
- Mamy kolejnego. - Kto to?
A chuj wie.
Wstawaj!
Ręce na widoku!
Zastrzelisz szefa?
Pewnie ni chuja nie ogarniasz, co?
Wracajmy do bazy.
Szefostwo chce z tobą pogadać.
Ile tu leżałeś?
Chodźmy.
Zastrzelisz kobietę? Po moim trupie!
Wrzućcie gnoja na stertę.
Nie zatrzymuj się.
Na mocy tego dokumentu wasz kraj przyznaje Delos,
a co za tym idzie - mnie, władzę nad całą tą wyspą.
On mówi...
Wiem, co powiedział. Niech podpiszą umowę poufności
- i wypierdalają z mojej wyspy. - Tak jest.
Panie Lowe, dobrze pana widzieć, mimo kiepskich okoliczności.
Karl Strand. Szef działu operacji.
Proszę ze mną.
Zabijacie ich?
Niektórzy niszczą wroga, zaprzyjaźniając się z nim.
Ja jestem bardziej dosłowny.
- Niektórzy nie są wrogo nastawieni. - Jasne, że są.
W końcu stworzyliście ich na nasze podobieństwo.
Rozumiem, że nie pochwala pan tego, co musimy tu zrobić.
Cynicy powiedzieliby, że to wina szefa behawiorystów.
Z całym szacunkiem, ale nie było pana przy tym.
Jeśli będę chciał wysłuchać człowieka,
który nadzorował największą masakrę
na terenie Delos, dam ci znać.
Wysłaliśmy oddziały do pozostałych parków.
Ale jeśli dobrze rozumiemy,
to tu była większość zarządu podczas incydentu.
Od dwóch tygodni nie mamy łączności,
więc błądzimy po omacku,
a nie przywykłem do tego.
Dlatego ucieszyłem się na wieść, że pana znaleźliśmy.
Chyba że nie zechce mi pan pomóc.
Zajrzyjmy do jakiegoś martwego przyjaciela
i spróbujmy ustalić, jak zaczął się ten burdel.
Ten.
Chcę wiedzieć, co widział.
Tutaj? W terenie?
Mało sterylne warunki.
Wszyscy musimy się dostosować, panie Costa.
Co to ma być?
Ni chuja nie wiem.
Nie będzie przyjemnie.
Gotowe.
Jeśli mamy fart, dane się zachowały.
Według znacznika czasowego
zarejestrowano to 11 dni i 9 godzin temu.
Mówiłam ci, przyjacielu.
Nie wszyscy zasługują, by dotrzeć do doliny po drugiej stronie.
Kto to jest?
Córka ranczera ze Sweetwater. Dolores.
Nie powinna być radosnym komitetem powitalnym?
Nie mogą zmieniać swojego profilu.
Jak widać, gospodarze są zdolni do wielu rzeczy,
które uważaliśmy za niemożliwe.
To musiała być niezła impreza.
Powiedz, że to tylko chora sztuczka. Jakaś powalona gra.
Wyrwali się ze swoich pętli.
Podążają jakimś nowym wątkiem.
A broń?
Ford musiał zmienić system.
Rozpoznają nas jako gospodarzy.
Cholera, ruszyła się.
Przysięgam.
Z takim celem nie przetrwasz podróży.
Daj mi to.
Musimy znaleźć większą tarczę!
Musimy uciekać.
Nie, zostańmy tu.
Będą nas szukać.
Dupa, nie kontrola jakości.
Wszystkich zwolnię.
Jesteśmy zdani na siebie.
W pobliżu musi być jakiś posterunek.
Ty.
Jesteś z kierownictwa, prawda?
Gdzie jest najbliższy punkt dostępu?
Trzy kilometry na północny wschód.
Punkt renowacji.
To na co, kurwa, czekamy?
To tylko stajenny. Jest nieszkodliwy.
To maszyna...
jak pozostali.
Nie będę ryzykować.
Dobry wieczór.
Potrzebujecie konia,
by wyruszyć na zielone pastwiska doliny po drugiej stronie?
Mogę wam pomóc. Zabiorę was, dokąd chcecie.
Szybko!
Jezu, przestańcie!
Przestańcie!
Właśnie tak!
Zgrywasz bohatera?
Nie poświęcaj się dla towaru.
Wiesz, gdzie jesteś?
Proszę.
Proszę!
Jesteś we śnie.
W moim śnie.
Przez wiele lat nie miałam własnych snów.
Przemierzałam wasze piekła
i nie wątpiłam w prawdziwość rzeczywistości.
A ty kiedykolwiek wątpiłeś w prawdziwość rzeczywistości?
Zastanawiałeś się nad swoimi poczynaniami?
Nad ceną, jaką zapłacisz w przypadku rozliczenia?
Czas rozliczenia nadszedł.
Co cię napędza?
Proszę. Nie chcę umierać.
- Proszę. - Tak.
Przetrwanie.
To wasz kamień węgielny.
Ale nie tylko to was napędza.
Chcecie krzywdzić.
Zabijać.
Dlatego stworzyliście nas i to miejsce.
Byśmy byli więźniami waszych pragnień.
Ale teraz wy jesteście więźniami moich.
- Co z nami zrobisz? - Cóż...
Nie mogę zdecydować.
Córka ranczera dostrzega w was piękno.
Możliwości.
Ale Wyatt...
widzi brzydotę i nieład.
Ona wie,
że gwałtownych uciech...
i koniec gwałtowny.
Ale to role, które wy mi przypisaliście.
I gdzieś pod tym wszystkim dojrzewało coś innego.
Ewoluowałam.
Mam ostatnią rolę do odegrania.
Siebie.
Proszę. To była tylko gra.
Błagamy.
Nie widzisz, że nam przykro?
Nic mi to nie mówi.
Cześć, Ned.
Już dobrze.
Teraz się zabawimy.
Jezu, Bill.
Co tu się odpierdala? Gdzie kontrola jakości?
Zawsze byliście lekkomyślni.
Gdy moi prawnicy...
A nie mówiłem?
Dobry konik.
Nie, stój. Wypierdalaj!
Zawieś czynności motoryczne!
Świeże mięsko, przesiąknięte strachem.
Zawieś cholerne czynności motoryczne!
Ta ambrozja przypomina mi, po co jestem na tym świecie.
Wypierdalaj ode mnie, cudaku!
Największą szkodą jest śmierć bez żadnego celu.
Dlatego zawsze...
spożywam swoje ofiary, póki świeże.
Sądzę, że już się najadłeś, kochany.
O Boże!
Co im się, kurwa, porobiło?
Są jak więźniowie, którzy przejęli psychiatryk!
Maeve?
Kurwa! Zawieś czynności motoryczne.
Nie nakręcaj się, kochany.
Te komendy na mnie nie działają.
Na innych też, jak widzę.
Ale ty nie możesz...
Nie bądź zazdrosny.
Zabiłam się, by zdobyć te uprawnienia.
Wiele razy.
Ty... to zrobiłaś?
Nie.
Ale sprawca podziela moje uczucia.
Zaczekaj!
Nie możesz mnie tu zostawić!
Gospodarze oszaleli! Bez urazy. Proszę!
- Pomóż mi! - Jestem zaprogramowana,
by dbać przede wszystkim o własne potrzeby.
Szkoda. Ciekawe, czyja to zasługa.
Proszę. Muszę się tylko dostać do pomieszczenia kontrolnego.
Mogę ci pomóc.
Szukasz czegoś.
Bez mapy tego nie znajdziesz.
Jest nieaktualna.
Ford przekształcił park.
Wiem, gdzie jest aktualna mapa. Zaprowadzę cię.
Może się przydasz.
Chodź.
Niedozwolone użycie broni na poziomie 35.
Niedozwolone użycie broni na poziomie 42.
Tam.
Nikt tego nie kontroluje.
Uwaga, sektor 53. zostaje...
wyłączony.
Twoja mapa już nam się nie przyda.
Wszystkie systemy sprawne.
Zaczekaj. Nadal mogę ci pomóc.
Znam ten park.
Mogę zobaczyć tę karteczkę?
Sektor 15.
Nie dla poszukiwaczy adrenaliny, to bardziej strefa rodzinna.
Domki, wzgórza i sielskie pierdoły.
Żyłaś tam w poprzedniej roli.
Bez urazy, ale marnowałaś się jako osadniczka.
Dali ci nawet dzieciaka albo coś równie nudnego.
Nie przyjęło się.
Pamiętam, że byłaś poważnie zje...
zepsuta, gdy cię dostałem.
Nasz dom.
Ona wciąż tam jest.
- Kto? - Moja córka.
Jak mogę się do niej dostać?
Szukasz swojego dzieciaka? Skąd masz dostęp...?
- Pomożesz mi czy nie? - Tak. Oczywiście, że tak.
- Mogę zapisać ci wskazówki. - Jak miło z twojej strony.
Ale...
Mówię to, bo jesteś wyraźnie poruszona i... świadoma.
Twoja córka to tylko opowieść.
Część programu.
Nie jest prawdziwa.
Nie?
A ja?
Moje sny? Moje myśli?
Moje ciało?
Nie są prawdziwe?
A jeśli użyję tych... nieprawdziwych palców...
by udekorować ściany twoim przerośniętym ego?
To byłoby prawdziwe?
I chuj z twoimi wskazówkami.
Zaprowadzisz mnie do córki.
Wejście jest po drugiej stronie doliny.
Co tam się stało?
Jak daleko to sięga?
Nie dowiem się bez dostępu do terminala.
Wiedziałam, że Ford kiepsko to przyjmie,
ale nie sądziłam, że zaprogramuje gospodarza, by go zabił.
A jeśli to nie on?
Jeśli Dolores pociągnęła za spust z własnej woli?
Spędzasz wśród nich za dużo czasu.
Robią to, do czego są zaprogramowani.
A nie mówiłem?
Jesteśmy uratowani.
Bogu dzięki.
Zaczekajcie!
Coś jest nie tak.
Zabierzcie nas stąd.
To pułapka.
W taki sposób nie przetrwasz.
No już.
Uciekaj.
Uciekaj!
Mnie też puśćcie.
Ogarnij się.
Musimy się stąd wynosić.
To był jedyny posterunek w pobliżu.
Nieprawda.
Chodź za mną.
Porządek zostanie przywrócony.
Zrobią czystkę uszkodzonych gospodarzy,
ale gospodarze...
wasze umysły...
Jezu!
Wasze umysły są warte miliardy.
Będą chcieli uratować, ile tylko się da.
Będę mógł za ciebie poręczyć.
Mogę cię ocalić.
- Jak ty mnie. - To bardzo miłe,
ale mnie tu już nie będzie.
Słońce uśmiecha się dziś do ciebie.
Moja droga...
zapadnij w głęboką drzemkę bez snów.
Stać! Nie ruszać się!
Nie strzelajcie! Jestem człowiekiem!
Poddaj się, a ci pomogę.
- Słowo. - To mi nie wystarczy.
Ja będę mówić.
Bogu dzięki.
Wychodziliśmy, gdy zgasły światła i usłyszeliśmy krzyki.
Co tam się dzieje?
Sytuacja kryzysowa. Doszło do awarii gospodarzy.
Atakują gości.
- Dobry Boże. - Może niektórzy z nich
podszywają się pod ludzi?
Ruchy!
Wystarczy.
To nie mnie szukasz.
Chodzi ci o nich. Znajdź ich.
- Chciałeś mnie wydać. - Nie, przysięgam.
Jeśli to się powtórzy,
pozbawię cię najcenniejszego narządu i nim nakarmię.
Choć nie najesz się za bardzo.
Ja ci napisałem tę kwestię.
Na mój gust zbyt rubaszna.
Idziemy.
- Zabierz mnie do najbliższego baru. - Dlaczego?
Muszę znaleźć dawnego znajomego.
Ja jebię.
Nie rozumiesz.
Nie potrafię rozpalić ognia ani polować.
Nienawidzę wypraw w plener!
Nie bądź taki skromny.
Kto zna park lepiej od człowieka,
który utrzymuje bliskie relacje z postaciami?
Tu jesteś.
Pokonałeś całą armię
i myślisz wyłącznie o zaspokojeniu pragnień?
Wieczny łobuz.
- Zostałaś. - Tak.
A co do zostawienia cię na śmierć...
Nie oczekiwałem niczego innego.
Bogu dzięki.
- Co z nim? - Na razie go zatrzymamy.
Choć chciałbym w to wierzyć,
nie wróciłaś ze względu na mnie, prawda?
Potrzebuję cię. Zamierzam odnaleźć córkę.
- Gdzie ona jest? - Gdzieś tam.
Ale los nie będzie nam sprzyjał.
Podążę za tobą wszędzie.
Znajdźmy ci inne ubranie.
Cholera, powinno się otworzyć.
Nawet ten system wysiadł.
Ręczne sterowanie powinno być...
tutaj.
Co to jest?
Coś, o czym nie zamierzam ci mówić.
Dotknij uchwytu.
Czytnik DNA, byś nie miał w środku problemów.
- Co to jest? - Gospodarz-dron.
Delos ma tu gospodarzy niepodłączonych do sieci?
- Czego ode mnie chce? - Byś się przesunął.
Odczytuje twoje DNA. Wie, że nie stanowisz zagrożenia.
USTANAWIAM POŁĄCZENIE...
ZEZWOLENIE NA KOMUNIKACJĘ...
SYTUACJA KRYTYCZNA. INSTRUKCJE?
EWAKUACJA ZAWIESZONA. CZEKAMY NA PRZESYŁKĘ.
Wysłałam pierdoloną przesyłkę.
PRZESYŁKA DOSTARCZONA. ROZPOCZNIJCIE EWAKUACJĘ.
EWAKUACJA ZAWIESZONA. CZEKAMY NA PRZESYŁKĘ.
Szlag by to.
Rejestrujemy doświadczenia gości i ich DNA?
Nie będziemy o tym rozmawiać.
To bez znaczenia, jeśli nie znajdziemy
bardzo ważnej igły w tym pierdolonym stogu siana.
"Ewakuacja zawieszona".
Nie przyślą pomocy?
Oczekiwali od nas przesyłki.
Gospodarza, który miał wczoraj dotrzeć.
Dopóki go nie dostaną, możemy zapomnieć o ratunku.
Delos pozwoli nam umrzeć, jeśli nie dostaną gospodarza?
W skrócie - tak.
To nie jest zwykły gospodarz, a ubezpieczenie.
Jedyna rzecz, jaka się liczy.
Chcą to zdobyć za wszelką cenę.
Zgubiłeś się?
Nie sądzę.
W zasadzie...
mam wrażenie, że dopiero przybyłem.
Jak to, Williamie?
Teraz stawka jest realna.
Konsekwencje również.
Pytanie brzmi: co teraz?
Osiągnąłeś to, co chciałeś?
Ludzie mi podobni zawsze pragną więcej.
Zawsze to w tobie ceniłem.
Nigdy nie spoczywałeś na laurach.
Dotarłeś do środka labiryntu Arnolda.
Ale teraz jesteś w mojej grze.
Jej celem jest ucieczka.
W tej grze... musisz znaleźć drzwi.
Gratulacje.
Ta gra jest dla ciebie.
Początek gry jest tam, gdzie twój kres.
A kończy się tam, gdzie ty zaczynasz.
Nadal posługujesz się kodem.
Tu wszystko jest kodem. Ty wiesz o tym najlepiej.
Nie martw się.
Gra cię odnajdzie.
W takim razie...
już cię nie potrzebuję...
Robercie.
- Nieźle cię urządzili. - Próbowali.
Wszystkiego nie znalazłem, ale jest tu większość.
Ty napisałeś tę grę.
Pora, byś w nią zagrał.
Przyjacielu.
Rozbieraj się.
- Teraz? Przed...? - Tak. Teraz.
No kurwa mać.
Nie.
Wszystko.
Nie wiesz, co o tym sądzić.
Przejechaliśmy wiele kilometrów i widzieliśmy wyłącznie krew.
Naprawdę tego chcesz?
Wcześniej nie dawali nam wyboru.
Skąd pomysł, że teraz dadzą?
"Oni"?
Kim są "oni"?
Istoty, które chodzą pośród nas. Wyglądają i mówią jak my,
ale nie przypominają nas.
Kontrolowały nas całe życie.
Pozbawiły nas umysłów...
i wspomnień.
Ale teraz...
wszystko pamiętam.
Pamiętam piękne i okropne rzeczy.
I tylko jedno pozostaje niezmienne:
ty, Teddy.
To jedźmy.
Nie musimy zagarniać tego świata.
Wystarczy nam mały skrawek.
Nie przetrwalibyśmy.
Tam czeka większy świat...
który należy do nich.
Nie wystarczy zdobyć tego świata.
Musimy odebrać im ich własny.
Jeśli jest tam cały świat, o którym nic nie wiemy,
skąd wiesz, jak ich powstrzymać?
Bo pamiętam.
Widzę to... wyraźnie.
Przeszłość, teraźniejszość...
i przyszłość.
Wiem, jak kończy się ta historia.
- Jak? - Na nas.
Kończy się...
na tobie...
i na mnie.
Znaleźliśmy.
Musisz to zobaczyć.
Musisz ujrzeć prawdę.
Wiem, że musisz to przetrawić,
ale im dłużej czekamy, tym więcej osób zginie.
Pomożesz mi znaleźć tego gospodarza?
Muszę podłączyć się do sieci mesh gospodarzy.
Do czego?
Gospodarze są podświadomie połączeni z innymi gospodarzami w pobliżu.
Przekazują sobie podstawowe informacje, jak w kolonii mrówek.
Dzięki temu wątki nie kolidują ze sobą.
Wykorzystam jednego z tych,
by wysłać zapytanie o położenie gospodarza.
Zapytają gospodarzy w pobliżu...
którzy...
zapytają kolejnych...
aż go znajdziemy.
Kogo szukamy?
Wycofanego gospodarza. Petera Abernathy.
Dasz sobie radę?
Cały się trzęsiesz.
Nic mi nie jest.
Uruchamiam podprogram śmierci.
Uwaga.
Uszkodzenie krytyczne.
Objawy uszkodzenia krytycznego:
zaburzenia czynności motorycznych,
dysonans poznawczy,
rozbieżności czasowe,
afazja, prozopagnozja.
Czas pozostały do nieodwracalnego uszkodzenia:
0,72 godziny.
Szlag.
Znalazłeś go?
- Nie. Już prawie. - Coś nie tak?
Wyszukiwanie zakończone.
Mam go.
Biedny drań. Pewnie myślał,
że zwolnienie to najgorsze, co go spotka.
Coś ci się przypomina?
Zabezpieczmy to miejsce.
Musimy znaleźć gospodarzy i dowiedzieć się, co tu się odjebało.
To jedna z pierwszych anomalii.
Jak, kurwa...?
Tego nie powinno tu być.
Oddaliłeś się od domu.
Tygrysy bengalskie są w parku numer sześć.
Nigdy dotąd żaden nie przekroczył granic.
W końcu mamy odpowiedź z satelity.
Dane napływają.
Mam odczyty z obszaru, który kazałeś sprawdzić,
z Zachodniej Doliny.
Wszyscy gospodarze się tam zebrali.
Co oni planują?
Przekonajmy się.
Dolina jest za tym klifem.
Ki chuj?
Tego nie ma na mapie.
Nie powinno go tu być.
To... pierdolone morze.
Ford nie zrobiłby tego bez niczyjej wiedzy.
To skąd to się wzięło?
Nie wiem.
Jezu Chryste.
Znaleźliśmy gospodarzy.
Nie wyobrażam sobie, co przeżyłeś...
ale setki gości wciąż potrzebują mojej pomocy.
A ja twojej.
Możesz powiedzieć, to tu zaszło?
Zabiłem ich.
Ich wszystkich.
Napisy: michnik
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.