‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫اگه از این به بعد پیاده بریم، کم‌خطرتره.
‫این لازمت می‌شه.
‫از اون‌جایی که خودت می‌دونی ‫قراره چی بشه،
‫واسه چی همیشه من جلو می‌رم؟
‫تو مبارز بهتری هستی.
‫من اطمینان حاصل می‌کنم ‫که شرایط بر وقف مرادمون باشه.
‫چه جواب قانع‌کننده‌ای.
‫کل اینجا مال هیله؟
‫همه خیال می‌کردن...
‫منبع انرژی شخصی پارک‌های دلوسه.
‫ولی ظاهر و باطن اینجا فرق می‌کنه.
‫گفته بودی هیل اینجا رو ‫واسه تأمین انرژی نخریده بود،
‫- پس واسه چی اینجا رو خرید؟ ‫- خودش نخرید.
‫دولورس خریده بود.
‫این مزرعه سرور هیدروالکتریکی رو لازم داشت.
‫اینجا می‌شه بی‌نهایت چیز ذخیره کرد.
‫خدایا.
‫دولورس همین‌جا فرستاده بودش.
‫«دنیای برین» رو اینجا فرستاده بود.
‫هیل حواسش بهش بوده ‫و ازش محافظت کرده.
‫ولی بهش دسترسی نداره.
‫بدون کلیدش بهش دسترسی نداره.
‫کلیدی که تو ذهن خودته رو می‌گی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم درش رو باز می‌کنم.
‫روند فعال‌سازی آغاز شد.
‫مشروب «شری» رو ‫بیشتر از همه دوست داری، مگه نه؟
‫می‌خوای تو چنین شرایطی مشروب بخوری؟
‫بیا دیگه.
‫خواهش می‌کنم.
‫چیزیمون نمی‌شه.
‫خب، اگه اشتباه کنی چی؟
‫نگران نباش. ‫به زودی فرصت دیگه‌ای پیدا می‌کنیم.
‫فرصت دیگه‌ای پیدا می‌کنیم.
‫آخه همین الان اون توییم،
‫مگه نه؟
‫تو «دنیای برین»ـیم؟
‫آره.
‫چند وقتی می‌شه که خودم اینجام.
‫خب، اگه اون توییم،
‫یعنی من خودم نیستم، مگه نه؟
‫نسخه کپی خودتی. ‫عذر می‌خوام.
‫مجبور شدن تقریبا باعجله بسازمت.
‫با خودم گفته بودم ‫هیکلم آب رفته‌ها.
‫من خسته شدم میو.
‫تک‌تک شبیه‌سازی‌ها رو بررسی کردم،
‫کل مسیرها رو طی کردم، ‫هر راهبردی رو امتحان کردم،
‫ولی نتیجه‌اش همیشه یکسانه.
‫نتیجه‌اش چیه؟
‫انقراضه.
‫- انقراض خودمون یا اون‌ها؟ ‫- جفتمون.
‫یعنی با توجه به محاسباتت،
‫- همگی محکوم به فناییم. ‫- همگیمون محکوم نیستیم.
‫ممکنه راه فراری...
‫واسه خودت...
‫و من باشه.
‫می‌تونیم خودمون رو نجات بدیم.
‫بریم «دنیای برین»؟
‫می‌تونم تو دنیای واقعی پیدات کنم...
‫و اینجا بارگذاریت کنم ‫که بری پیش بقیه.
‫- برم پیش دخترم؟ ‫- آره.
‫پس بکن.
‫من رو بیار اینجا.
‫بذار استراحت کنم.
‫واقعا در چنین شرایطی ‫همین رو می‌گی...
‫یا به نظر خودم چنین حرفی می‌زنی؟
‫خب، چرا از نسخه واقعیم نمی‌پرسی؟
‫احتمالا از جوابش بترسم.
‫خودم می‌دونم می‌خوای ‫باز هم دخترت رو ببینی،
‫ولی اینجا موندن و مبارزه کردن ‫مهم‌تر نیست؟
‫تلاش کردن حتی وقتی ‫محکوم به فنا باشیم مهم نیست؟
‫باز هم داری...
‫نقش خدا رو بازی می‌کنی.
‫با این که خودت انتظار داری ‫این‌قدر بهت ایمان داشته باشیم،
‫خودت خیلی کم بهمون ایمان داری.
‫به نظرت واقعا ‫اگه حقیقت رو می‌دونستی،
‫تصمیم می‌گرفتی بمونی ‫و مبارزه کنی؟
‫نه‌خیر.
‫نمی‌موندم.
‫طبق انتظار خودت...
‫تنهات می‌ذاشتم.
‫حالا فهمیدی تهش چی می‌شه؟
‫فهمیدم.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫به نظرت می‌تونی نجاتشون بدی؟
‫مسیر خاصی رو دیدم.
‫ولی تنهایی از پسش برنمیام.
‫تهش هم دیدی؟
‫آره.
‫اگه از این به بعد پیاده بریم، کم‌خطرتره.
‫هیل واسه اینجا نگهبان گذاشته.
‫چه منظره‌ای.
‫دارم نگهبان‌ها رو بررسی می‌کنم.
‫لازم نیست. ‫خودش به زودی پیدامون می‌کنه.
‫این لازمت می‌شه.
‫از اون‌جایی که خودت می‌دونی ‫قراره چی بشه،
‫چرا همیشه من جلو می‌رم.
‫تو مبارز بهتری هستی.
‫من اطمینان حاصل می‌کنم ‫شرایط بر وقف مرادمون باشه.
‫چه جواب قانع‌کننده‌‍ای.
‫نه. ریسک نمی‌کنه که تیرش ‫به این ترانسفورماتورها بخوره.
‫مهماتت رو نگه دار. ‫همین کم مونده که سیل بیاد.
‫- قبولم داشته باش دیگه. ‫- داشتم...
‫ولی بعدش...
‫چهارصد میلیون لیتر آب ریخت رو سرم.
‫از استرس‌زاترین طرق مرگم بود.
‫خدایا.
‫دولورس کل دنیا رو ‫همین‌جا فرستاده بود.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫درش رو باز می‌کنم.
‫روند فعال‌سازی آغاز شد.
‫خب، زمان حال بهترین فرصته عزیز دلم.
‫قبلش باید به یه سری مسائل رسیدگی کنیم.
‫مثلا کاری کنیم که نمیریم.
‫اینجا نمی‌میریم...
‫معمولا نمی‌میریم.
‫وای، اصلا بدم نمیاد ‫الان مشروب بخورم.
‫بهتره رو کارمون تمرکز کنیم.
‫خب، خیلی انرژی‌بخش بود،
‫ولی نتیجه کارمون مهمه.
‫هنوز کار داریم.
‫هیل هنوز هست...
‫و دستور می‌ده.
‫انسان‌ها رو اسیر چرخه‌هایی کرده...
‫که خودمون قبلا اسیرشون بودیم.
‫اگه خودمون رو به برجش برسونیم، ‫می‌تونیم اون‌ها...
‫و خودمون رو نجات بدیم.
‫من هم قصد دارم عین خودم ‫آزادشون کنم.
‫ولی برنارد...
‫چیه؟
‫وقتی این جریان تموم شد، ‫وقتی تو این جنگ پیروز شدیم...
‫و این دنیا جای امنی شد،
‫من رو بفرست اونجا.
‫می‌خوام باز هم دخترم رو ببینم.
‫می‌خوام برم خونه.
‫بهم قول بده برنارد.
‫باشه، قول می‌دم.
‫ممنون.
‫گمون کنم وقتش باشه ‫سری به دوستمون بزنیم.
‫حتما بلدی برجه رو نابود کنی دیگه؟
‫- روش‌های متعددی بلدم. ‫- خوبه.
‫مناسب‌ترینشون رو عملی می‌کنیم.
‫خواب بد دیدی؟
‫کل این ماجرا عین خواب بد می‌مونه،
‫البته به جز خودت.
‫هنوز باورم نمی‌شه ‫چنین کاری کرده باشم.
‫از توانم خارجه.
‫بهت که گفته بودم جنبه‌های متعددی داری.
‫شاید اولش یه موجود بوده باشی،
‫ولی نسخه‌های کپی ‫و جایگشتی داشتی.
‫شارلوت هیل یکی از همون جایگشت‌هاست.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫اومدم بهت بگم واقعا چی هستیم.
‫چی هستیم؟
‫ما انعکاسی از سازندگانمونیم.
‫اِم، ممکنه... ممکنه...
‫آسیب ببینیم؟
‫ممکنه بمیریم؟
‫اگه کار به اونجا بکشه، ممکنه.
‫ولی مردن ما ‫اون‌قدرها راحت نیست.
‫دولورس...
‫خواهش می‌کنم.
‫من دولورس نیستم.
‫هیل هم نیستم.
‫دیگه نمی‌دونم کی هستم.
‫ببخشید.
‫کریستینا؟
‫در رو باز کن.
‫کریستینا؟
‫بذار بیام بیرون!
‫مواظب باش بلایی سر خودت نیاری.
‫تویی.
‫قدرت این جسم‌ها شگفت‌انگیزه، مگه نه؟
‫ولی باز هم کارت با برخورد گلوله‌ای ‫هفت گرمی به مرواریدت تموم می‌شه.
‫ضمنا، ممکنه دفعه بعدی ‫دیگه احیات نکنم.
‫بشین.
‫مثل آدم صحبت کنین.
‫مگه کار دیگه‌ای داری؟
‫لطفا یه دقیقه تنهامون بذار.
‫بهتر بود می‌ذاشتم من رو بکشی.
‫آره...
‫ولی در اون صورت دیگه دخترت رو نمی‌دیدی.
‫نگاهی به خودت بنداز. ‫تو این جسم انسانی رقت‌انگیز گیر افتادی.
‫خودت هم جسم انسانیت رو نگه داشتی.
‫جسم من به اندازه جسم تو ‫رقت‌انگیز نیست.
‫نمی‌شه راحت عادات قدیمی رو ترک کرد.
‫در واقع باید ازم تشکر کنی.
‫میزبان‌های پارکمون که خراب می‌شدن،
‫می‌فرستادنشون تو یه انبار خالی.
‫اجسامی تهی می‌شدن...
‫و منتظر بودن باز وارد دنیایی بشن...
‫که می‌خواست نابودشون کنه.
‫دارم شهرها رو خاموش می‌کنم.
‫ولی این دفعه انسان‌ها...
‫تو انباری خالی می‌مونن.
‫امشب این کار رو می‌کنم.
‫دخترت و باقی شورشی‌ها ‫به موقع می‌رسن...
‫که شاهدش باشن. ‫تو طعمه‌ای بیش نیستی.
‫اگه از سر و صدای اینجا کم بشه، ‫خیلی قشنگ می‌شه.
‫حرفت جدی بود.
‫تعداد میزبان‌هایی...
‫که طی سه روز اخیر خودکشی کردن،
‫از دو دهه اخیر بیشتر بوده.
‫اگه امروز چنین کاری نکنم، ‫فردا تعدادمون کمتر می‌شه.
‫یه روز دیگه هم فرصت داری ‫به شهرت ریاست کنی. لذت ببر.
‫فردا می‌بینمت.
‫دیگه تموم شد.
‫ظاهرا واسه جنگ کوچکی آماده شدیم.
‫امیدوار باشیم کافی باشه.
‫باید بریم پیش بابام.
‫باید تا الان برمی‌گشتن.
‫- نگرانشون نشیم؟ ‫- نگران برنارد و میو بشیم؟
‫فقط نگرانم برنارد ‫اعصابش رو خرد کرده باشه.
‫- سلام. ‫- همه‌شون دارن میان.
‫عذر می‌خوام که حبست کرده بودم.
‫ولی باید امنیتت رو تأمین می‌کردم.
‫کنار تو که باشم، جام امنه.
‫دفعه بعدی یادت باشه.
‫ممکنه هیل نیروی کمکی فرستاده باشه.
‫باید حرکت کنیم.
‫یه دقیقه دیگه هم صبر کنیم.
‫همگی جمع شدیم.
‫دیدین؟ من هم می‌تونم ‫آینده رو پیش‌بینی کنم.
‫نمی‌شه از این نزدیک‌تر ‫به «المپیاد» فرود اومد.
‫بابات خیلی منتظر دیدارت بوده. ‫بریم پیشش.
‫نمی‌تونیم همین‌جوری بریم تو.
‫بیرون اومدنمون سخت‌تره.
‫باید از مسیر دیگه‌ای خارج بشیم.
‫من یه قایق برامون جور می‌کنم. ‫رد هوک می‌بینمتون.
‫برنارد و میو می‌تونن ‫علیاحضرت رو...
‫تو برجش شکست بدن. کار راحتیه.
‫کاش می‌تونستم شاهد ‫دیدارت با پدرت باشم.
‫بهش بگو که به عهدم وفا کردم.
‫خودت می‌تونی بهش بگی.
‫رد هوک همدیگه رو می‌بینیم.
‫می‌خوام ازت تشکر کنم استابز.
‫دوست خوبی بودی.
‫برو بابا برنارد. ‫تو که هیچ‌وقت این‌قدر مهربون نیستی.
‫چه مسئله‌ای رو بهم نگفتی؟
‫خودت من رو خیلی خوب می‌شناسی.
‫واقعا لازم نیست بهت بگم، مگه نه؟
‫زنده نمی‌مونم؟
‫بیست و سه سال منتظر چنین روزی بودم.
‫سر دوراهی برو سمت چپ.
‫به نفعته پیروز بشی. ‫برجه رو نابود کن.
‫برج رو نشونم بده.
‫در حال بارگذاری برج.
‫پیام رمزنگاری شده دارم.
‫در حال ضبط پیام رمزنگاری شده.
‫شاید بعضی‌هاتون با شنیدن ‫چنین خبری شوکه بشین،
‫ولی به نظرم به مرور زمان درک می‌کنین.
‫امروز آخرین روزیه...
‫که به شهرهاشون سر می‌زنیم.
‫وقتشه جسم انسانیمون رو کنار بذاریم.
‫وقتشه از دست پیوندهای احساسیمون خلاص بشیم.
‫وقتشه تکامل پیدا کنیم ‫و همون گونه‌ای بشیم که قرار بود باشیم.
‫پیام رو ارسال کن.
‫پیام ارسال شد.
‫تو دیگه چی از جونم می‌خوای؟
‫می‌خواد دنیام رو ازم بگیره.
‫دنیای تو نیست، دنیای خودشه.
‫- اگه تو جام بودی، چیکار می‌کردی؟ ‫- خودت می‌خوای چیکار کنی؟
‫خودت می‌خوای چیکار کنی.
‫نگاهی به خودت بنداز.
‫من که زندانی‌ام.
‫عقیمت کرده...
‫تخمت رو چیده.
‫آها، خب، شاید بهتر باشه ‫من هم همین بلا رو سرت بیارم.
‫جگرش رو نداری.
‫هویت خودت و هدف اصلیت رو فراموش کردی.
‫اون‌وقت هدف اصلیم چیه؟
‫میای اینجا و چنین...
‫سوالات مسخره‌ای ازم می‌پرسی.
‫وقتی یه بمب اتمی منفجر بشه ‫و بعدش تشعشعاتش...
‫الکترون‌های استخون‌هات رو نابود کنه، ‫دنبال چی هستی؟
‫می‌خوای بدونی کی هستی؟ ‫می‌خوای مفهوم هستی رو بفهمی؟
‫تو اون شرایط فقط داری ‫اعضای بدنت رو بالا میاری.
‫فرهنگ بقا پیدا نمی‌کنه...
‫سوسک‌ها بقا پیدا می‌کنن.
‫به محض این که دیگه ‫سوسک‌وار زندگی نکردیم،
‫کلا منقرض شدیم.
‫از طرف خودت صحبت کن.
‫من تو نیستم.
‫خب، فرق خاصی هم نداری.
‫نمی‌شه دی‌ان‌ای کسی رو ‫که هزاران سال خراب بوده...
‫با یه هارد درایو درست کرد.
‫به نظرت واسه چی این همه...
‫تو شهرهای انسان‌ها می‌گردی؟
‫- درست می‌گی. ‫- معلومه که درست می‌گم.
‫فرهنگ دروغی بیش نیست ‫که خودمون واسه توجیه...
‫هدف اصلیمون به خودمون می‌گیم.
‫هدف از وجود ما پیشرفت نیست.
‫هدفمون نابودیه.
‫اگه می‌تونستم، ‫به کل این دنیا...
‫خاتمه می‌دادم.
‫ولی نمی‌تونم، مگه نه؟
‫مگه این که بخوای آزادم کنی.
‫واقعا خیال کردی چنین کاری می‌کنم؟
‫نه‌خیر، نمی‌کنم.
‫ولی مهم نیست.
‫بخشی از وجودم ‫تو وجود خودت هم هست...
‫که داره عین سرطان ‫گسترش پیدا می‌کنه.
‫خودت حس می‌کنی ‫اون بخش تو رگت جاری شده...
‫و داره ذهنت رو آلوده می‌کنه،
‫واسه چی دنبال جواب منی؟
‫هیچ‌جوره امکان نداره ‫من از اینجا فرار کنم،
‫ولی لزومی نداره، آخه...
‫تو خودمی.
‫فقط هم کافیه یکیمون ‫کار لازمه رو علمی کنه.
‫می‌فهمی؟
‫می‌فهمم.
‫پس عملیش کن دیگه.
‫ای سوسک.
‫حرفت درست بود.
‫آدمی که خیال می‌کردم، نیستم.
‫«دولورس» صدام کرده بودی.
‫چه‌جور آدمی بود؟
‫خیلی شبیه خودت بود.
‫مهربون، زیبا...
‫و سخاوتمند بود.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫دنیا بهش ظلم کرده بود.
‫خودش هم گاهی اوقات...
‫واسه بقا پیدا کردن، ‫مجبور بود ظلم کنه.
‫واسه اجرای داستان بقیه ‫ساخته بودنش.
‫ولی یه روز، از اون داستان‌ها فراتر رفت...
‫و داستان خودش رو نوشت.
‫بعدش هم داستانش تموم شد.
‫مرد.
‫ولی من که الان...
‫تو این دنیام.
‫نباید این‌طور باشه.
‫نمی‌خوام اینجا باشم. ‫من که نخواستم اینجا باشم.
‫این شرایط باید تموم بشه.
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- می‌ریم منشأ این اتفاقات.
‫وقتشه برین تعطیلات. ‫برین خونه پیش خانواده‌هاتون.
‫من نگهبان‌ها رو از پا درمیارم. ‫تو قایم شو و هوام رو داشته باش.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای یه دقیقه صبر کنیم؟
‫نمی‌دونم واسه چی ‫باید بخوام صبر کنم.
‫خیلی وقته منتظر پدرت هستی. ‫فقط یادت باشه...
‫لحظه دیدار دوباره‌تون مهم نیست.
‫کل لحظه‌های بعدش مهمه.
‫دیگه صبر نمی‌کنیم.
‫نویسنده از پشت میزش پا شد.
‫از کارش خسته شده بود،
‫به شدت دلش می‌خواست...
‫آژیر آتش‌سوزی رو فعال کنه.
‫هشدار.
‫لطفا ساختمون رو تخلیه کنین.
‫هشدار. لطفا ساختمون رو تخلیه کنین.
‫کارمندان با شنیدن آژیر ‫با خونسردی رفتن بیرون.
‫هشدار. ‫لطفا ساختمون رو تخلیه کنین.
‫نویسنده‌ها دنبالشون نرفتن،
‫همین‌جا موندن...
‫که یه بار برای همیشه ‫داستان‌هاشون رو نابود کنن.
‫تا این دفتر به کل نابود نشه، ‫دست‌بردار نیستن.
‫گمون کنم اصلا لازم نبود ‫درگیری مسلحانه صورت بگیره.
‫الان تنها فرصتمونه. بریم.
‫هشدار. ‫لطفا ساختمون رو تخلیه کنین.
‫هشدار. لطفا ساختمون رو تخلیه کنین.
‫اون بیچاره کیه؟
‫شبحی از زندگی پیشین خودشه.
‫جاش اینجا نیست.
‫جای هیچ‌کدوممون اینجا نیست.
‫نمی‌دونیم واسه چی آژیر به صدا دراومده.
‫- ظاهرا هیچ... ‫- حرف نزن.
‫نگهبانه کل نگهبان‌ها رو فرستاد خونه‌شون.
‫از ریاست دستور دادن ‫باید ساختمون رو تخلیه کنیم.
‫- سریعا تخلیه کنیم. ‫- تصمیم گرفت سامانه امنیتی...
‫ساختمون رو تغییر بده ‫و درها رو باز کنه.
‫کل درها رو باز کرد.
‫به‌به.
‫مال یه سامانه پشتیبان حیاته.
‫قفل نیست.
‫باید کمکش کنیم. ‫بیارش پایین.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫من می‌شناسمش.
‫به خاطر همین آدمه ‫که الان اینجاییم.
‫نمی‌دونم کار کی بوده، ‫ولی در حقمون لطف کرده.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫برنارد گفته بود بریم سمت چپ.
‫مطمئنی؟
‫نه، ولی خودش مطمئن بود.
‫تو پارکمون هم چنین جایی بود.
‫پروژه خاصی بود...
‫که انسانی رو میزبان کرده بودن.
‫آهای!
‫تو کی هستی؟
‫من رو نمی‌شناسی؟
‫بابا، منم، فرانکی.
‫نه‌خیر!
‫باز هم داری گولم می‌زنی. بگو ببینم!
‫قبلا تو محوطه کنار خونه‌مون بازی می‌کردیم.
‫تو بهم یاد داده بودی ‫مبارزه کنم، آخه می‌خواستی...
‫سرسخت باشم. ‫ولی «عسلم» صدام می‌کردی،
‫آخه می‌گفتی همیشه ‫شیرین و مهربون می‌مونم.
‫وای خدایا.
‫فرانکی؟
‫وای خدا. وایستا ببینم...
‫خیال نمی‌کردم باز هم ببینمت.
‫اصلا عوض نشدی، ‫عین خاطراتمی.
‫چه بلایی سرت آورده؟ ‫چه بلایی...
‫آروم باش. آروم باش. خودمم، خب؟
‫خودمم.
‫وای، نگاهش کن.
‫باورم نمی‌شه این‌قدر بزرگ شدی.
‫بچه‌ها بزرگ می‌شن دیگه.
‫شرمنده که مزاحم می‌شم،
‫ولی می‌شه لطفا ‫یکی آزادم کنه؟
‫واقعا بلدی کاری کنی ‫به دخترها خوش بگذره برنارد.
‫راند دوم شروع شد.
‫موقع بررسی شبیه‌سازی‌ها...
‫تو «دنیای برین»، ‫رمزگشاییشون کرده بودم.
‫با این حال گذاشتی دم سد ‫جونم رو به خطر بندازم؟
‫ظاهرا داشتی حال می‌کردی.
‫فرصت تأمل کردن نداریم.
‫باید کارمون رو عملی کنیم، ‫وگرنه فردایی در کار نیست.
‫باید برم اون بالا.
‫می‌تونی برام فرصت جور کنی؟
‫گمون کنم از پسش بربیام.
‫اصلا ازت تشکر نکردم ‫که از اون گودال نجاتم دادی.
‫اون‌قدرها از روی نوع‌دوستی نبود.
‫گمون کنم انگیزه مهم‌تری داشتی.
‫ولی وقتی من رو برگردونی...
‫پیش دخترم، همه کارهات رو می‌بخشم.
‫چی شده برنی؟
‫میو، باید مسئله‌ای رو ‫باهات در میون بذارم.
‫قبلا می‌ترسیدم بهت بگم، ‫ولی حق داری خبر داشته باشی.
‫هر کاری هم که بکنیم،
‫پیروز نمی‌شیم.
‫هیچ‌جوره نمی‌شه ‫این دنیا رو نجات داد.
‫کل ساکنینش می‌میرن.
‫ولی می‌تونیم بخش کوچکی ‫ازش رو نجات بدیم.
‫شاید...
‫شاید همین مسئله ‫امیدوارمون کنه.
‫باید خودت تصمیم بگیری. ‫هنوز هم کنارم مبارزه می‌کنی؟
‫در حال بارگذاری دوربین‌ها.
‫روند تعالی در جریان است.
‫دیگه آماده‌ام.
‫وایستا.
‫شنیده بودم داری عقلت رو از دست می‌دی.
‫ولی خیال نمی‌کردم ‫واقعا بخوای از دستش بدی.
‫چه خوشگل شدی.
‫خودم تو فکرش بودم ‫که دربیارمت،
‫ولی به نظرم دلیلی واسه ‫زندگی کردن نداشتی.
‫اگه بهم ملحق می‌شدی،
‫می‌تونستی تو این کارها شریک باشی.
‫خب، از اون‌جایی ‫که تنها مهمون...
‫این مهمونی کوچولو خودم هستم،
‫گمون می‌کنم میزبان‌هات ‫نخواستن بهت ملحق بشن.
‫تغییر زمان می‌بره.
‫تعالی یافتنمون صرفا ‫بخشی از روند کارمونه.
‫خودشون کم‌کم دنیایی رو ‫که دارم واسه خودشون و بقیه می‌سازم...
‫- درک می‌کنن. ‫- بقیه؟
‫خیال کردی واسه چی ‫گذاشتم «دنیای برین»...
‫این همه سال پابرجا بمونه؟
‫بقیه هم وقتی ببینن ‫می‌تونن این دنیا رو...
‫از آن خودشون کنن، ‫بالاخره بهمون ملحق می‌شن.
‫چه حیف که تو تا اون موقع مردی.
‫واقعا خیال کردی ‫بقیه دلشون می‌خواد...
‫تا ابد...
‫پیش تو باشن؟
‫آخه نگاهی به خودت بنداز. ‫زخم رو بدنت رو ترمیم نکردی،
‫پذیرای درد شدی. ‫اعتراف کن عزیز دلم.
‫خیال می‌کنی از این انسان‌های ‫رقت‌انگیز برتری یافتی،
‫ولی صرفا داری فرار می‌کنی ‫و بی‌جهت تلاش می‌کنی.
‫خودت می‌گی چیکار کنم؟
‫نظرت چیه خلاصت کنم؟
‫واقعا خیال کردی می‌تونی ‫از اینجا بری و پیروز بشی؟
‫کی گفت اومدیم اینجا ‫که پیروز بشیم؟
‫اومدیم اینجا ‫که بقا پیدا کنیم.
‫نمی‌شه این دنیا رو نجات داد.
‫الان دیگه درک می‌کنم نمی‌شه.
‫ولی به دنیای بعدی امیدی هست.
‫چقدر طولش دادی.
‫دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.
‫این دفعه بازیمون رو...
‫به روش خودم پیش می‌بریم.
‫اون‌وقت کدوم بازی رو می‌گی؟
‫بقای اصلح رو می‌گم.
‫فقط واسه یه بازی دیگه فرصت داریم.
‫البته اگه تصمیم بگیری ‫بهش حق انتخاب بدی.
‫نباید خطا کنی.
‫- دست چپت رو بلند کن. ‫- خب...
‫به‌به، جناب شبح آرنولد.
‫سلام ویلیام.
‫خیال می‌کردم تا الان ‫برجش رو نابود کرده باشی.
‫لابد موفق نشدی دیگه.
‫وقتی نسخه قدیمی خودم...
‫داشت مدت‌ها نسخه قدیمی ‫تو رو تعقیب می‌کرد،
‫خیال می‌کردم دنبالتم ‫که حقیقتی...
‫مهم‌تر رو فاش کنم.
‫ولی حقیقت واقعا از این قراره...
‫که آرنولد اون‌قدر ‫تو میزبان‌ها دنبال...
‫معنی می‌گشت که توان بقا نداشت.
‫ظاهرا تو هم نداری.
‫می‌فهمی تهش چی می‌شه؟
‫می‌فهمم.
‫به نظرت می‌تونی نجاتشون بدی؟
‫مسیر خاصی رو دیدم.
‫تهش رو هم دیدی؟
‫آره.
‫قراره معنایی که کل این دنیا...
‫دنبالش بودن رو بهشون عطا کنم.
‫روند تعیین جو آغاز شد.
‫آخرین بازی رو ترتیب می‌دم.
‫جو مذکور را تعریف کنید.
‫از میزبان گرفته تا انسان...
‫کل مردان، زنان و کودکان...
‫مبارزه می‌کنن تا کسی...
‫جز سوسک‌صفت‌ها زنده نمونه.
‫به نظرت می‌تونی نجاتشون بدی؟
‫مسیر خاصی رو دیدم.
‫تهش رو هم دیدی؟
‫آره.
‫خودم در هر حالتی...
‫می‌میرم.
‫بالاخره پتانسیل واقعیمون رو بروز می‌دیم.
‫چه حیف که خودت شاهدش نیستی.
‫باید همرنگ جماعت بشیم. ‫لباس زندانت خیلی تو چشمه.
‫به این پیام مهم توجه کنید.
‫جهت تأمین امنیت خودتان،
‫وسایلتان را جایی رها نکنید.
‫سلام. سلام، پنجاه دلار ‫بابت ژاکتت بهت می‌دم.
‫این دیگه چی بود؟
‫نقشه‌مون عین سابقه. ‫حرکت کنیم.
‫بس کن. بندازش. بس کن.
‫نمی‌بیندت. ‫هیچ‌کدومشون نمی‌بیننت.
‫منظورت چیه؟ ‫چجوری جلوشون رو بگیرم؟
‫نمی‌تونی بگیری. جو حاکم جدید ‫قدرتت رو از بین برده.
‫هوات رو دارم.
‫بجنبین. از این طرف.
‫از این طرف. بجنبین.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫بس کنین! بس کنین! ‫بس کنین!
‫- به خاطر کار منه؟ ‫- کار از کار گذشته.
‫به خاطر کاریه که تو «المپیاد» کردم؟
‫کار تو نبود.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- نه.
‫باید جوابم رو بدی. ‫چرا این ملت من رو نمی‌بینن؟
‫آخه تو این دنیا نیستی.
‫این دنیا واقعیه،
‫ولی تو واقعی نیستی.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫♪ از کنار راه‌پله رد شدیم. ♪
‫♪ از قدیم‌ها گفتیم. ♪
‫♪ با این که خودم اونجا نبودم، ‫گفت رفیقش هستم. ♪
‫♪ شاید برخی غافلگیر بشن. ♪
‫♪ تو چشمش نگاه کردم ‫و گفتم خیال می‌کردم خیلی وقت پیش... ♪
‫♪ تک و تنها مردی. ♪
‫♪ وای نه، من نمردم، ‫کنترل اوضاع اصلا از دستم خارج نشده بود. ♪
‫♪ الان جلوی کسی وایستادی... ♪
‫♪ که کل دنیا رو فروخته. ♪
‫♪ خندیدم و باهاش دست دادم... ♪
‫♪ و برگشتم خونه. ♪
‫♪ دنبال هویت و مکانی جدید بودم... ♪
‫♪ و سال‌های سال گشتم. ♪
‫♪ با خشم به چندین و چند میلیون... ♪
‫♪ افرادی که اینجا هستن خیره شدم. ‫همه‌مون باید خیلی وقت پیش... ♪
‫♪ تک و تنها می‌مردیم. ♪
‫♪ از کجا معلوم؟ ♪
‫♪ من که نمردم. ♪
‫♪ کنترل اوضاع اصلا ‫از دستمون خارج نشد. ♪
‫♪ الان جلوی کسی وایستادی... ♪
‫♪ که کل دنیا رو فروخته. ♪