JACK REACHER JEDNYM STRZAŁEM
30 MINUT
DOPASOWANO
Śmierć albo dożywocie.
Jedno albo drugie - w więzieniu...
w Rockview.
To prokurator Rodin.
Wiesz, czego jest ciekaw?
Czy na blok śmierci pójdziesz jak facet, czy będziesz płakał jak baba.
Prokurator lubi karę śmierci,
a ja wolę, jak ktoś taki jak ty żyje długo
i ma wybite wszystkie zęby.
Zużyty tak, że nie odróżnisz już u niego pierdu od ziewnięcia.
Nie znam cię i nie wiem, jaki wolisz los,
ale Rodin jest szczodry. Chce dać ci możliwość wyboru.
Jeśli chcesz oszczędzić nam i temu miastu długiej i drogiej rozprawy,
zrzeknij się prawa do adwokata i przyznaj się do winy.
16 godzin. To rekord.
A to co, do diabła?
ZNAJDŹCIE JACKA REACHERA
A kto to, do diabła?
Jack Reacher,
urodzony jako Jack, nie John, jest duchem.
Brak prawa jazdy, choćby nieważnego. Brak adresu zamieszkania.
Brak kart kredytowych, skrytki pocztowej, komórki, maila.
- Nic. - A wie pan chociaż, kto to jest?
Wiem, kim był. Z rodziny wojskowych.
Urodzony w zagranicznej bazie.
Matka była Francuzką, ojciec w marines.
Po raz pierwszy przyjechał do USA na uczelnię w West Point.
4 lata później wyjechał na dobre.
Irak. Afganistan. Bałkany.
Odznaczony za służbę.
Srebrna Gwiazda, Brązowa Gwiazda, Legia Zasługi.
Medal Departamentu Obrony za Wzorową Służbę? Nie znałem.
I Purpurowe Serce. Większość służby
spędził w żandarmerii. Z tego, co mówią, genialny detektyw.
Podobno też niezły wichrzyciel.
Zdegradowany do stopnia kapitana. Za dobrą służbę awansował na majora.
2 lata temu wycofał się ze służby.
Po całym życiu w armii tak sobie to rzucił. A wtedy
po raz drugi wjechał do USA i po prostu zniknął.
LOMBARD
Umarł?
Przeczą temu jego numer ubezpieczenia i konto w banku w Wirginii.
Jego emerytura wpływa co miesiąc. Ktoś mu wypłaca i przesyła pieniądze.
Nie mogę sprawdzić bez nakazu federalnego.
Nie może jeździć ani latać. Na pewno nie pod tym nazwiskiem.
- Są jakieś nakazy? - Jest czysty.
Facet, którego tak trudno znaleźć? Na pewno jest za coś poszukiwany.
Jest czysty.
A więc...
jak go znajdziemy?
Pewnie dopiero wtedy, gdy sam da się znaleźć.
Przepraszam. Niejaki Jack Reacher chce się z panem widzieć.
W czym mogę pomóc?
James Barr.
A teraz proszę powiedzieć, skąd pan go zna.
Dlaczego nie oddzielono go od innych więźniów?
Przeoczenie.
Raczej jakiś sługus rzucił go wilkom.
Też możliwe.
Ale stało się i się nie odstanie.
Co teraz?
Jest w śpiączce.
Jeśli się zbudzi, będzie miał proces.
Teraz pana kolej.
Czemu wezwał pana na świadka?
Nie zrobił tego.
Poprosił o pana.
Mogę zobaczyć dowody?
Kiedy odpowie pan na pytania.
Miło mi było.
Panie Reacher.
Zaraz! Zabrałem pana do Barra, a pan miał powiedzieć, co pan wie.
Zastrzelił 5 osób, jest w śpiączce, i wiem, że jest dworzec autobusowy,
do którego dotrę w 24 minuty.
Zostawi pan przyjaciela?
- Nie jest nim. - To po co prosił o pana?
A po co zabił 5 osób? To szaleniec.
Zaraz.
Proszę, nie.
To już jest przegięcie. Nie możecie beze mnie
rozmawiać z moim klientem.
Nie rozmawialiśmy z nim. Jest w śpiączce.
- Pani broni Barra? - Helen Rodin, Jack Reacher.
- Jack Reacher? - Helen... Rodin.
Tak, córka prokuratora. Niezła historia.
- Chętnie ją usłyszę. - Jak pana znaleźli?
Nie możecie z nim rozmawiać.
- To nie tak. - Sam się zgłosił.
- Do prokuratora? - Jest zakaz?
Na razie nie.
Chodźmy, robi się niezręcznie. Powiedz: "Do zobaczenia w sądzie".
Do widzenia.
- Dziwne spotkanie. - Zgadza się.
Chodźmy.
A więc...
Pan to Jack Reacher.
- A pani to córka prokuratora. - Jezu. Proszę.
- To dozwolone? - Na szczęście.
- Jak to się stało? - Najpierw zeznanie.
- Nie będę zeznawał. - Jest pan świadkiem obrony.
- Nie. - Pański przyjaciel tak uważa.
- Skąd wniosek, że to mój przyjaciel? - Zjawił się pan, żeby mu pomóc.
Nie. Jestem tu, by go pogrzebać.
Linsky.
A kto to Jack Reacher?
- Czemu tak trudno pana znaleźć? - To w ogóle niemożliwe.
Dlaczego?
Jest to ćwiczenie, które stało się nałogiem.
Ukrywa się pan?
Zaraz mam autobus. Proszę się pospieszyć.
Skąd zna pan Barra?
- Czemu pani go broni? - Jestem adwokatem.
Obrońca z urzędu też mógłby go uwolnić.
Nie chcę go uwolnić. Chcę ocalić go od kary śmierci.
- Dowodząc, że to szaleniec? - To jakaś opcja.
- Chce się pani odegrać na ojcu? - Nie. Na urzędzie prokuratora.
Bo nigdy nie kupili pani kucyka?
Prokurator Rodin nigdy nie przegrał sprawy. Dlaczego?
Bo ma świetne garnitury.
- Wybiera sprawy, które wygra. - Jak Czerwony Baron.
Każdy podejrzany o morderstwo ma wybór: zeznanie lub kara śmierci.
U prokuratora, który zawsze wygrywa.
W mojej kancelarii wierzymy, że wielu niewinnych ludzi poddało się bez walki.
Rozumiem.
Idealistka.
Nie. Pacyfistka.
To szlachetna idea.
Ale nie w tym przypadku. James Barr jest winny.
Nie widział pan dowodów.
Czy to poufna rozmowa?
Jasne, dotyczy klienta. To, co pan mówi, jest poufne.
Do wojska wstępują cztery typy ludzi. Dla niektórych to tradycja rodzinna.
Inni to patrioci, chcą służyć ojczyźnie.
Jeszcze inni robią to dla pieniędzy.
Są też tacy, którzy chcą legalnie zabijać.
I do nich należy James Barr.
Przyjęli go do snajperów.
Ostro trenował. 2 000 pocisków tygodniowo.
Każdy strzał to nowe informacje o podstawie czaszki człowieka.
Miejsce, przez które przechodzi rdzeń kręgowy.
Różowa mgiełka rozpryskanej krwi.
W końcu jedzie do Iraku. Przydział do obserwacji taktycznej.
Przez cały dzień obserwuje cywilów.
Kobiety.
Dzieci.
Codziennie przez 2 długie lata.
Bez oddania choćby 1 strzału.
Zaczynają wycofywać oddziały. Dla Jamesa Barra to koniec wojny.
2 000 pocisków tygodniowo.
250 000 wystrzelonych pocisków, ani jeden w kierunku człowieka.
Jesteś nienasycony, podjarany.
Swędzi cię, a nie możesz się podrapać.
Można to sobie wyobrazić. To trwa dni, tygodnie, lata.
To samo uczucie pomnożone 250 tysięcy razy.
Na dachu upał ponad 50 stopni, a jutro wracasz do domu.
Jeśli teraz się nie podrapiesz, nie zrobisz tego nigdy.
Musisz sobie ulżyć.
Musisz znaleźć cel.
Nieważne, kto to będzie.
Dobrze zatarł ślady,
jak osoby zdrowe psychicznie.
Prawie mu się upiekło, ale go dorwałem i się przyznał.
Dlaczego nie poszedł siedzieć?
Barr nie wiedział, że najemnicy, których odstrzelił,
brali wcześniej udział w zbiorowym gwałcie.
28 kobiet w wieku od 11 do 54 lat.
Te znalazłem, nim zamknięto sprawę.
Im głębiej kopałem, tym było brudniej.
Po 7 latach "Misji zakończonej"
ktoś z firmy, która wysłała najemników, chciał to wyciszyć.
Podpięli to pod działania wojenne, żadnej wzmianki o morderstwach.
To poufne informacje.
I dlatego się pan upewniał? Ale chciał pan to powiedzieć prokuratorowi.
Gdy ostatnio widziałem Barra, złożyłem mu obietnicę.
Zjawiłem się tu, by jej dotrzymać.
- Teraz wiem, że nie muszę. - Skąd ta pewność?
Nie widział pan dowodów.
Pani ojciec widział. A on nie przyjmuje spraw, których nie wygra.
Barrowi to nie ujdzie znów płazem.
Nie wiem.
W areszcie doznał poważnego urazu mózgu.
Jeśli w ogóle się zbudzi, może niczego nie pamiętać.
Sprawa nie będzie dotyczyła winy lub niewinności Jamesa Barra.
Tylko tego, czy może on stanąć przed sądem.
Po tym wszystkim nadal chce go pani bronić?
Chcę, by miał uczciwy proces.
W Bagdadzie się przyznał.
A teraz nie.
- Wyciągnął wnioski. - Pytał o pana.
Chcę wiedzieć dlaczego. I pan też. Widzę, że to pana gryzie.
Barra nie może pan spytać, a prokurator nie pokaże panu dowodów.
Mój główny śledczy ma dostęp do wszystkich dowodów.
- Gdzie on jest? - Za chwilę wsiądzie do autobusu.
Dziękuję za kawę, pani adwokat.
To nie tylko kwestia zbadania dowodów.
Tu chodzi o bezwzględnego mordercę.
Wiem, że jest winny. A pani chce, by uniknął kary śmierci.
Prosi mnie pani o bezstronność.
Tak, o to proszę.
Zrobię to pod jednym warunkiem.
Jakim?
Bezstronnie przyjrzy się pani ofiarom.
Jak mam to zrobić?
- Tak? - Pan Farrior?
Helen Rodin. To ja dzwoniłam.
Oczywiście.
Broni pani człowieka, który...
Jego.
Tak, reprezentuję Jamesa Barra.
Ma pani pytania odnośnie mojej córki?
Tak.
Dlaczego?
Chcę lepiej poznać ofiary.
Dowiedzieć się, jakimi były ludźmi.
Dość nietypowe jak na obrońcę oskarżonego.
To prawda.
Powinno mi zależeć, żeby ława przysięgłych
wiedziała jak najmniej o...
...o ludziach, których zabił pani klient.
Z zimną krwią.
Rozmawiała pani z innymi rodzinami?
Tak. Z tymi, które się zgodziły.
Proszę wejść.
Dziękuję.
BRAKUJE NAM CIEBIE
30 MINUT
Chrissie opiekowała się dziećmi.
Była wtedy z małą dziewczynką.
Tak, wiem.
Chce pani porozmawiać z tym dzieckiem?
Oczywiście, że nie.
Dlaczego?
- To byłoby zbyt... - Nietaktowne?
Niestosowne?
Wszystko, co chce pani wiedzieć o mojej córce,
jest tutaj.
W gazecie był ładny artykuł.
Reszta jest w nekrologu.
Dziękuję, na pewno przeczytam.
Jest pani dobrym adwokatem?
- Trudno mi... - Proszę...
odpowiedzieć.
Tak, jestem dość dobra.
Na tyle dobra, by Barr uniknął śmierci?
Wie pan...
Powinnam już iść.
Ani kroku dalej!
Ten człowiek zasługuje na śmierć.
Dlaczego go pani broni?
Widzę, że popełniłam straszny błąd.
Bardzo przepraszam. Nie będę już pana nachodzić.
Cześć, tato.
- Co ty wyprawiasz? - Że co?
Rozmawiasz z rodzinami ofiar? Sama?
Skąd wiesz?
- Jestem prokuratorem. Muszę wiedzieć. - To nie odpowiedź.
Nie tylko ty masz dobrych śledczych.
Tak, wiem o Reacherze.
Twój główny śledczy to weteran, którego 2 lata nikt nie widział.
Możesz ręczyć za jego stan psychiczny i wierzyć w jego słowa?
Nie znasz go.
Czy wie, że nie możesz mu zapłacić?
Że twoja firma nie chciała tej sprawy? Że nikt jej nie chce?
Nie rozmawiałaś z klientem, nim ten znalazł się w śpiączce.
Posłuchaj! Mówię do ciebie jako ojciec.
Zapomnij o dawnych urazach.
Popełniasz straszny błąd.
Nie wygrasz tej sprawy.
Zniszczysz sobie karierę. Po co ci to?
Żeby mnie zranić, zmienić?
- Helen. - Nie dotykaj mnie!
Dzięki, że mogłem to obejrzeć.
Lubimy, gdy przyjaciele oskarżonych krytykują naszą pracę.
- Nie jest moim przyjacielem. - Podobno. Znalazłeś jakieś uchybienia?
Nie trzeba było wysyłać go do szpitala.
Poza tym świetna policyjna robota. Żadnych wątpliwości.
Co mam powiedzieć? To była żyła złota.
Złoto znajduje ten, kto wie, gdzie szukać.
Przychodź, kiedy chcesz.
Dzięki. Już nie muszę.
Nie robiłeś notatek.
Nie potrzebuję.
W armii byłeś podobno niezłym skurczybykiem.
Dawałem radę.
Czym się zajmuje żandarmeria wojskowa? Bójkami w barach?
Robiłem to, co ty, z jedną różnicą.
Jaką?
Każdy podejrzany był szkolonym zabójcą.
Dzięki raz jeszcze.
Dlaczego zapłacił za parking?
Słucham?
Za chwilę ma oddać 6 strzałów do tłumu.
Bał się, że dostanie mandat?
Może dlatego, że był psycholem?
Szukam innego wytłumaczenia.
Rutyna.
Odruch.
Nie wiedział, co robi.
Jak już mówiłem, świetna robota.
Hej, żołnierzyku.
Jaki jest numer seryjny broni?
A data na ćwierćdolarówce?
1968.
Nie skupiaj się na detalach.
Mogę się przysiąść?
Jestem Sandy.
Czyli w piasku? Też byłem. Tydzień temu.
Na plaży na Florydzie.
Jak się nazywasz?
Jimmie Reese.
Jimmie do ciebie nie pasuje.
A co pasuje?
Nie wiem, ale nie Jimmie.
Nowy w mieście?
Zazwyczaj.
Trochę tu głośno.
Może pojedziemy w cichsze miejsce? Mam samochód.
Już umiesz prowadzić?
Umiem już wiele innych rzeczy.
Mam ograniczone fundusze.
Co?
Nie stać mnie na ciebie.
Nie jestem dziwką.
To tym bardziej mnie nie stać.
Pracuję w sklepie motoryzacyjnym.
Najtańsze kobiety to te, za które się płaci.
Nie jestem dziwką!
Dziwka zrozumiałaby dowcip.
- A co chodzi? - Nazwał mnie kurwą.
To prawda?
To słowo nie padło, ona mówiła o dziwce, a mnie chodziło o wywłokę.
Hej. To nasza siostra.
Dobrze całuje?
Hej, wychodź.
Najpierw zapłać.
Później zapłacę.
Nie będziesz w stanie.
- Myślisz? - Cały czas. Też spróbuj.
Skopać ci dupę tu czy na zewnątrz?
Na zewnątrz.
Zostań tu, Sandy.
Nie przeszkadza mi widok krwi.
Kiedy to znak, że nie jesteś w ciąży.
Myślisz, że jesteś zabawny, świrze?
Stul dziób! Nikt do ciebie nie mówi.
Masz ostatnią szansę, by odejść.
Jaja sobie robisz? Jest 5 na 1.
3 na 1.
Niby czemu?
Gdy usunę przywódcę, to znaczy ciebie,
pozostanie mi załatwić skrzydłowych.
Dwaj ostatni kolesie zawsze uciekają.
Masz doświadczenie?
Robi się późno.
Pamiętaj,
sam tego chciałeś.
W porządku.
Wstawaj.
Teraz wiemy, kto jest kim.
Załatwmy to.
Serio?
Na ziemię!
Szybko przyjechaliście.
Na ziemię!
Ręce na plecy.
Kto cię wynajął?
Idziemy.
Hej, Helen.
Za mocno się wyperfumowałam?
Masz groźny oddech. Detektywie Emerson.
- Zabiłem kogoś? - A jeśli tak?
To umarli ze wstydu. Ja byłem łagodny.
Rozumiem, dlaczego tyle podróżujesz.
Czyli nikt nie zginął.
Jeden może mieć kłopot z chodzeniem.
- Chcesz mnie oskarżyć. - Bardzo.
- Ale nikt nie wniósł skargi. - Niestety.
Czyli mogę iść.
Hej, Emerson.
4862681.
Co to?
Numer seryjny broni Barra.
Pracujesz dla mnie, jasne?
Wszystko, co robisz, działa na niekorzyść moją i firmy.
Wrobili mnie.
Rozmawiasz z prawnikiem.
Podeszła do mnie dziewczyna. Sprowokowała bójkę.
To rzadkie w barze.
- Zdziwiła się, gdy poznała moje imię. - Spodziewała się Mike'a Tysona?
Nie spodziewała się Jimmiego Reese'a.
Zawodnik Jankesów.
Czemu za niego się podałeś?
Zawsze tak robię. Nie mówiłem, że gram w Jankesach.
Spodziewała się usłyszeć "Jack Reacher".
Wiedziała, kim jestem. Gliny były tam jeszcze przed bójką.
A tych 5 gości to jej bracia? Daj spokój.
Ktoś wysłał ich, by mnie sprzątnęli.
Kto?
Jeśli ktoś cię dziś śledził, to zapewne gliniarz.
Gliny nie robią 3 rzeczy:
Nie głosują na demokratów, nie jeżdżą cadillacami ani prywatnymi wozami.
To nie glina.
Prywatny detektyw albo z prokuratury.
- Twój ojciec mógł mnie wrobić? - Komuś zawadzasz?
Jak ci poszło?
Dokładnie tak,
jak się spodziewałeś.
W porządku?
Czego się dowiedziałaś?
Chrissie Farrior miała 22 lata.
Opiekowała się 6-letnią córką znajomych.
Zarobiła na podróż do Chin i miała wyjechać tydzień wcześniej.
Ale dziewczynka poprosiła Chrissie, by została na jej 7. urodzinach.
Tego dnia pojechały po sukienkę.
Rita Coronado była sprzątaczką w River Cross Plaza.
Na ogół spóźniała się do pracy, ale nie z byle powodu.
Od dnia, gdy jej syn skończył 9 lat, podwoziła go do szkoły
i sprawdzała, czy nie wagaruje. Jej poświęcenie się opłaciło.
Marco został wzorowym uczniem.
W nagrodę za sumienną naukę, Rita miała go zabrać na mecz baseballu.
Szła właśnie odebrać bilety.
Ostatnie słowa Nancy Holt do jej męża były kłamstwem.
Kocham cię. Pa!
Powiedziała, że jedzie do mechanika, ale naprawdę pojechała do miasta.
Nie chciała, żeby zakup pojawił się na wyciągu z karty kredytowej.
Planowała zrobić mężowi niespodziankę w 10. rocznicę ślubu,
już za kilka dni.
Oline Archer nigdy nie lubiła firmy budowlanej męża,
mimo że pomogła mu rozbudować ją na jedną z większych w hrabstwie.
Odetchnęła z ulgą,
gdy stan zdrowia męża i kosztowny proces zmusiły ich do sprzedania firmy.
Rob?
Na pomoc!
Jej mąż poświęcił firmie życie.
Teraz, gdy należała do niej,
Oline nie mogła jej sprzedać.
Szła właśnie do banku po kredyt,
aby zatrzymać znienawidzoną firmę.
Darren Sawyer był brokerem w budynku, w którym pracowała Rita.
Żona mówi, że ostatnio się od niej oddalił.
Nie pamięta ich ostatnich słów, ale nie były miłe.
Ciało Darrena znaleziono obok kupionego rano bukietu róż.
Jego żona pociesza się, że w ostatnich chwilach życia
myślał właśnie o niej.
Wszystko będzie dobrze.
Czego się dowiedziałaś?
Mam ci przyznać rację?
James Barr powinien umrzeć?
Być może.
Czego się dowiedziałaś o ofiarach?
5 niewinnych, bez sensu zabitych osób.
Możesz założyć koszulę?
Mam tylko tę.
- Zgubiłeś bagaż? - Nie miałem.
Co ja mówiłam?
- 5 niewinnych osób. - Zamordowanych przypadkowo.
Wiesz, ile osób umiera co roku w USA?
2,5 miliona.
Czyli codziennie 7 000 Amerykanów budzi się po raz ostatni.
W zeszły piątek 5 z nich zebrało się w jednym miejscu i zginęło. Przypadek?
A jak to nazwiesz?
Darren i Nancy najpewniej mieli romans.
Kwiaty żonie kupuje się w drodze do domu,
a nie do pracy.
Nie dbasz o wyciąg z karty kredytowej,
skoro rocznica jest w tym tygodniu.
Chyba że chcesz ukryć prezent.
Dlatego ona szła,
gdy wszyscy inni biegli.
Tego nie udowodnisz.
Co w tym trudnego? Telefony, maile.
Wystarczy poszperać.
Do czego zmierzasz?
Do tego, że 2 ofiary nie znalazły się tam przez przypadek.
Potrzebna mi lista wspólników Barra.
Nie miał ich. Typowy samotnik. Nawet nie rozmawiał z sąsiadami.
Spokojny. Nigdy nikogo nie niepokoił.
Właśnie.
- Masz wyciąg z jego karty kredytowej? - Mogę zdobyć. A co?
Muszę wiedzieć, gdzie bywał. Kręgielnie, kluby ze striptizem,
strzelnice.
- Może ktoś go pamięta. - Na co liczymy?
Muszę się zdrzemnąć.
Ty też.
Nie sądzisz chyba...
Przyjedź po mnie o 7:00.
Tak. Oczywiście.
Kogo przyprowadziłeś?
Co się stało?
To on, tak?
Nie widziałem cię!
Spokojnie. Co się stało?
Adwokat Barra wynajęła śledczego.
Reacher. Jakiś cwaniak z żandarmerii.
Był z Barrem w Bagdadzie.
To co?
Barr chciał właśnie jego.
A ten pojawił się dziś nagle na moście.
Jakby coś wiedział.
- Mówiłeś, że nie lubimy ciekawskich. - Nie lubimy.
Podjąłem więc kroki.
Podjąłeś kroki.
Miejscowi. Moi ludzie.
I oberwałeś rykoszetem.
Myślałem, że pięciu da mu radę.
To była twoja działka.
Tylko tyle. Reszta należy do nas, jasne?
- Nie mogłem cię złapać. - Tak to działa.
Musiałem podjąć decyzję!
- Chcę mieć nazwiska tych ludzi. - Są w teczce.
Któryś cię zna?
Jeden, ale się tym zająłem.
- Gdzie ciało? - W dystrybucji.
Spokojnie! Nikt go nie znajdzie.
- A jeśli zechcemy je znaleźć? - Po co?
Bo lubimy załatwiać sprawy do końca.
Na czysto!
Zaginiona osoba to smród.
Miałeś zabić jednego, a rozwaliłeś pięciu! To znaczy na czysto?!
Sprawa załatwiona. Sprawdzają strzelca, nie ofiarę.
Jezu.
Lepiej teraz zrobić bałagan, by potem mieć spokój.
Nie zostawiamy pytań bez odpowiedzi.
W porządku. Naprawię to.
- Otwórz oczy. - Nie widziałem cię!
Teraz to bez znaczenia.
Popełniłem błąd.
Powiedz mi, jak go naprawić...
Jak przeżyć. Naprawić się tego nie da.
Sprzątamy, a ty znów bałaganisz.
Masz absolutną rację. Przepraszam.
Powiedz, co mam zrobić.
Byłem więźniem na Syberii.
Pierwszą zimę przechodziłem w palcie, które zdarłem z trupa.
Dziura w jednej kieszeni.
Odgryzłem odmrożone palce, nim wdała się gangrena.
Te poświęciłem, by nie pracować w kopalni siarki.
Dlatego udało mi się przeżyć.
Z tak niezwykłego człowieka zawsze będzie pożytek.
Pokaż, jaki będzie z ciebie.
Pokaż, co zrobisz, żeby przeżyć.
Nie rozumiem.
Palce twojej lewej ręki.
Czy masz nóż?
Czy miałem nóż na Syberii?
Chyba żartujesz.
Dasz radę.
Pokaż mi.
Chryste!
Nie mogę!
Zawsze wolą kulkę. Nie rozumiem tego.
Co zrobimy z żołnierzykiem?
To, co zwykle.
Wyciąg z karty Barra. Zeznania naocznych świadków.
Kawa. Pijesz czarną, tak?
DOWODY SĄDOWE
Co mam powiedzieć? Biorę robotę do domu.
JAMES MARK BARR ZEZNANIA NAOCZNYCH ŚWIADKÓW
Wyciąg z karty Barra to ślepy zaułek.
Żadnych barów, striptizu. Głównie paliwo i zakupy.
STACJA BEZYNOWA ART. SPOŻ. BUGGY
Poszukaj strzelnic w promieniu 200 km.
Takich, gdzie można strzelać z 300 m.
Jasne, tylko po co?
Barr zawsze tankował w sobotę, a potem znów w niedzielę.
Co weekend wyruszał w trasę.
- Mógł jeździć dokądkolwiek. - Tak.
Jeśli to bary, kręgielnie czy striptiz, nie mamy szans.
Ale profesjonalne strzelnice? Może są ze dwie.
Robił własne pociski. Czyli dużo strzelał.
W każdą sobotę.
Może z przyjacielem.
Dlaczego mamy szukać jego przyjaciół? O ile ich miał.
- Podrzuć mnie do sklepu z częściami. - Którego?
Powiedziała "sklep z częściami".
Kto? Możesz jaśniej się wyrażać?
Wyraziłem się jasno.
Z czym ci się kojarzy sklep z częśćiami samochodowymi?
Mam zaczekać?
- Nie, spotkamy się potem w biurze. - Jak tam dojedziesz?
Złapię stopa.
SKLEP Z CZĘŚCIAMI DEFAULT
W czymś mogę pomóc?
Pracuje tu Sandy?
A o co chodzi?
Czyli tak. Muszę z nią pogadać. Sprawa osobista.
- Jest teraz zajęta. - Prawna sprawa osobista.
Jesteś gliną?
Zawołaj ją... Gary.
- Pokaż odznakę. - Idź po Sandy.
Muszę coś zobaczyć.
Może wnętrze karetki?
Dzwonię na policję.
Wątpię, by Sandy zależało na policji, ale zapytajmy.
Hej!
Halo? Potrzebuję pomocy.
Tu nie wolno wchodzić!
Cholera.
Znasz go?
Powiedz mu.
Daj nam kilka minut.
Słuchaj, nie wiedziałam.
Nie wiedziałam, co się stanie!
To sprawka Jeba.
Tego wielkiego.
Jeb Oliver.
Mówił, że lubisz dziewczyny i będziesz mnie obmacywał.
Nie rób mi krzywdy.
Usiądź.
Gdzie jest Jeb?
- Nie wiem. Nie ma go dziś w pracy. - Czyli tu pracuje.
Tak.
To przykrywka. Produkuje amfę.
Napisz mi jego adres.
Przepraszam pana.
Miał pan być zboczeńcem.
A ja miałam zarobić 100 dolarów.
Tylko tyle?
Kiedy Jeb prosi, to się nie odmawia.
Będę miała kłopoty?
Nie, jeśli pożyczysz mi wóz.
- Nie mam auta. - Masz. Przed sklepem.
Jeździsz camaro, a Gary zapewne tym wsiowym pickupem.
Nie mogę. To wóz Jeba!
Nie zdziwi się, gdy mu go przyprowadzę.
Kim pan jest?
Tak naprawdę?
Facetem, który chce być sam.
Kończę o szóstej!
Moglibyśmy...
Sandy, posłuchaj.
Miła z ciebie dziewczyna.
Ładna.
Zapewne inteligentna,
zajmujesz się księgowością.
Nie daj im się wykorzystywać.
Dziewczyny już takie są.
Masz kasę?
Trochę.
Wyjedź na kilka dni z miasta.
Dlaczego?
Wyjedź z miasta.
DOWÓD REJESTRACYJNY
Czy Jeb jest w domu?
Mam nakaz rewizji.
Rozumiem.
Jeśli pani pozwoli...
Przywal mu! Przywal!
Ja to zrobię!
W porządku.
Ani kroku.
Powiem ci coś.
Kiedy się ruszę, naciśnij spust.
- Gdzie jest Jeb? - Nie ma go tu.
Gdzie go znajdę?
Moja ręka!
Nie baw się bronią. Gdzie go znajdę?
Jeździsz jego wozem. Ty mi powiedz.
Widziałem go, jak wychodziliśmy z paki. Miał się z kimś spotkać.
- Z kim? - Nie wiem.
Nie wiem, przysięgam.
Mamuśka Jeba ostro zapiła, a jego rzeczy zniknęły.
Jeb często tak się ulatnia?
Nigdy nie zostawiłby mamy samej. Coś tu śmierdzi.
- Masz wóz? - Przed domem.
Kluczyki.
Są w mojej...
Spójrz na swoich kumpli.
A teraz na mnie.
Chcesz mnie jeszcze zobaczyć?
Nigdy.
Czy kradnę twój wóz?
Korzystaj do woli.
To miłe.
Jeb Oliver chyba nie żyje.
- A kto to? - Gość z baru.
Jezu, tak mocno go pobiłeś?
Co? To nie ja.
Ktoś go zamordował i upozorował jego wyjazd z miasta.
Może naprawdę wyjechał.
Ty zabierasz w drogę zasłonę prysznicową?
Tak wyciągasz wnioski? Co ci się stało w głowę?
Nie chcesz wiedzieć.
Miałeś powiedzieć, co ustaliłeś.
James Barr był snajperem. Nie najlepszym, nie najgorszym.
Lecz ćwiczył przez 2 lata. Co daje trening?
Trening wytwarza odruch. Działasz bez zastanowienia.
Sprawia też, że ludzie niezbyt lotni wydają się mądrzejsi,
gdy wbije się im do głów dyscyplinę taktyczną.
W Bagdadzie prawie nie było dowodów przeciw Barrowi
tylko dlatego, że był wyszkolony.
Kryjąc się na tym parkingu strzelec miał słońce prosto w oczy.
Cele ruszały się w lewo i prawo. Każdy snajper miałby problem.
Ale w Bagdadzie Barr też był na parkingu.
Ale tam miał słońce za plecami.
Cele na wprost, jeden za drugim.
Idealne warunki nawet dla przeciętnego strzelca.
Takie same warunki
miałby na moście.
Nawet nie musiałby wysiadać z wozu.
Żadnego parkomatu.
Ani kamery.
Żadnych dowodów. Łatwa ucieczka.
To nie znaczy, że nie mógł zabić tych ludzi,
ale nie zrobiłby tego w ten sposób.
- Sugerujesz, że zwariował. - Nie.
Więc co?
Uwierzyłbym w jeden dowód. Ale we wszystkie?
Włókna, odciski palców, łuska. I kto, do cholery, płaci za parking?
Szaleniec czy nie, to nie ma sensu.
Czyli Barr chciał zostać złapany i to przez ciebie.
Jak to możliwe, że przeciętny snajper,
strzelając w trudnych warunkach, ani razu nie chybił.
Raz chybił.
Tak.
Nienaruszony pocisk,
niby przypadkiem utknął w butli z płynem.
Pocisk łączący Barra z zabójstwami.
Najważniejszy dowód prokuratury. Jeśli Barr chciał,
by go złapano, ten strzał był celny. Tak czy owak, to bez sensu.
Gdyby chciał się wywinąć, dałby radę. A gdyby chciał dać się złapać,
nie umiałby zaplanować tego z taką precyzją.
Albo miał szczęście i trafił 6 razy.
Przyjąłbym ten wariant, gdyby ci goście mnie nie zaatakowali.
Ten, kto ich nasłał, popełnił błąd.
To była zwykła bójka.
Może.
Albo ktoś się wkurzył i chciał mnie postraszyć.
Lub położyć w śpiączce obok naiwniaka.
Naiwniaka?
To wzorcowe miejsce przestępstwa. I nikogo nic nie zastanowiło.
Ani Emersona.
Ani twego ojca.
Nawet adwokata Barra.
Ale Barr wiedział, że mnie to zdziwi
i nigdy nie uwierzę w jego winę.
Dlatego o mnie poprosił.
Czekaj.
Sugerujesz...
...że James Barr jest niewinny.
Nie rozumiesz, co to znaczy?
Masz sprawę, być może ostatnią...
i zrobisz wszystko, by jej nie zamknąć.
Helen.
Niepotrzebnie się wycofałeś.
Posłuchaj.
3 dni temu pewnie stałeś z tekturą na skrzyżowaniu.
Ojciec miał rację.
Teraz to ma sens.
To, jak żyjesz, jak podróżujesz. Nie pasujesz do realnego świata.
- Boisz się, że skończysz jak Barr? - Wyjrzyj przez okno.
- Nie, mam robotę. Musisz wyjść. - Daj się przekonać.
Puść.
- Powiedz, co widzisz. - Widzę...
to samo, co każdego dnia.
Pomyśl, że nigdy tego nie widziałaś.
Że całe życie spędziłaś w innej części świata,
gdzie rzekomo broniłaś wolności.
Nagle masz już dość.
Pora zobaczyć, czemu poświęciłaś życie.
Skorzystać z tej wolności.
Spójrz na tych ludzi.
Ilu z nich jest wolnych?
Wolnych od długów.
Niepokoju.
Stresu.
Strachu.
Poczucia porażki, poniżenia. Zdrady.
Ilu z nich chciałoby się urodzić wiedząc to, co wiedzą teraz?
Ilu z nich chciałoby w kółko robić to samo?
A ilu wolałoby żyć tak jak ja?
Spójrz na tamto srebrne audi. Jeździ za mną cały dzień.
Czego to dowodzi?
To numer rejestracyjny. Ile czasu trzeba na sprawdzenie?
O tej porze? Godzinę?
Zrób to.
Zrób to i sobie pójdę.
Kiedy?
To teraz mój problem. Zajmę się tym.
Jesteś spalony.
Prawniczka sprawdza twój numer.
Zrobić to?
Załatwione.
Jedź pod ten adres.
Załóżmy, że Barr tego nie zrobił.
Albo zrobił to, bo ktoś go zmusił. Jak to wyjaśnisz?
- Spisek. - By zabić 5 osób? Brak motywu.
- Niedorzeczne? - Jak teorie zamachu na Kennedy'ego.
Nie ma sensu dalej szukać.
Właśnie.
Co to?
Motyw. Trzymaj się go.
To jakaś gra?
Już notuję.
Dziękuję.
Na pewno ten wóz cię śledził?
Od chwili gdy po mnie przyjechałaś.
Zarejestrowany na firmę Lebendauer Enterprises.
OLINE ARCHER PRZECIWKO LEBENDAUER ENTERPRISES
Spisek, by zabić 5 przypadkowych osób?
To niedorzeczne.
Cztery...
przypadkowe osoby.
By ukryć jeden konkretny cel.
Komuś zależało na firmie budowlanej Oline Archer.
A Oline nie chciała jej sprzedać.
Przekonująca teoria.
Lecz tylko teoria.
Pierwszy strzał jest najmniej dokładny. Snajperzy nazywają go "z zimnej lufy".
Naoczni świadkowie mówią o przerwie
między pierwszym a drugim strzałem.
Zabójca chciał mieć pewność, że trafi.
Drugą ofiarą była Oline Archer.
Ten strzał był najważniejszy.
Lecz to tylko teoria.
Barr był idealnym kozłem ofiarnym.
Ten, kto go wybrał,
dowiedział się o Bagdadzie od Barra.
Barr ma przynajmniej jednego przyjaciela i to bardzo bliskiego.
Znajdź go, a znajdziesz snajpera.
Mam tylko przedstawić ławie uzasadnioną wątpliwość.
A nie złapać sprawców i ich osądzić?
- Nie pójdę z tym do sądu. - Ujawnij prawdę.
Nawet jeśli wierzę w niewinność Barra, to nie moje zadanie.
Jestem adwokatem, nie gliną.
I ty też nie.
Już tak nie mogę.
Dzięki za kawę, pani adwokat.
Sandy?
Ty jesteś Sandy, tak?
Znamy się?
Charlie. Przyjaciel Jeba.
Łamiesz mi serce.
Przepraszam, nie pamiętam.
Cóż, byliśmy nieźle nawaleni.
Tak.
- Mieszkasz tu? - Tam.
Bez jaj.
Właśnie tam się wprowadziłem! Ale odpał.
Super.
Świetnie wyglądasz.
Dzięki.
Nie chcę cię zatrzymywać. Może wyskoczymy kiedyś na drinka.
Może.
Dziś wieczorem?
Już się umówiłam.
No to innym razem.
Innym razem.
Zrób to tutaj.
Reacher!
Jest strzelnica w Ohio. Można strzelać z 600 metrów.
Jedyna spełniająca kryteria.
Powinieneś się przespać.
Czeka cię jutro długa podróż, a ja muszę znaleźć coś o Oline.
Teraz nie. Zrób to, jak wrócę.
4 przypadkowe osoby zabito po to, by odwrócić uwagę od Oline.
Jeśli mam rację, możesz zginąć wymawiając jej imię.
- Powinnam się bać? - A jesteś bystra?
Naturalnie.
To się nie bój.
Czego właściwie mam szukać?
Kogoś, kto jednym ciosem mógł zabić tę dziewczynę.
Facet z pokoju 1109.
Ernie Johnson.
Zobaczy pan.
Z wozu!
To nasz podejrzany! Szybko!
Podejrzany kieruje się na północ. Wyślijcie wsparcie i helikopter.
Czekajcie!
Pusty!
Po prostu w to nie wierzę!
Wydałem nakaz.
Rano Reacher był u niej w pracy.
Groził jej szefowi.
Miał wóz, należący do przyjaciela Jeba Olivera.
- Mężczyzny, którego zaatakował. - Nie, to oni zaatakowali Reachera.
Reacher posłał do szpitala jeszcze 3 mężczyzn z mieszkania Olivera.
Przyjechał tam jego wozem.
Jeba nie widziano, odkąd wyszedł ze szpitala.
Jeśli wiesz, gdzie jest Reacher, powiedz nam.
Nie wiem. Wyszedł z mego biura kilka godzin temu.
- Myślę, że mówi prawdę. - Tak myślisz? Wal się!
Miałaś się do niego nie zbliżać.
Traktujesz mnie jak współsprawcę!
Wystarczy. Zajmę się tym.
- Nie skończyłem. - Skończyliście. Wynocha.
Tu Helen.
- Jest policja? - Tak.
I mam 30 sekund, nim przekażesz im telefon?
Oby tyle.
Skoro wrobili Barra, mogą i mnie.
To możliwe.
Była miłą dziewczyną.
Zabili ją przeze mnie.
Chcą, żebym uciekał. Ale ja nie będę.
- Dokończę to. - To zły pomysł.
Słuchaj.
Dwie rzeczy. Pierwsza...
Ukradłem twój wóz.
Jeśli chcesz się wycofać,
rozłącz się i zgłoś kradzież. Zrozumiem.
Coś jeszcze?
Bałem się wspomnieć o tym wcześniej, ale teraz wszystko jest możliwe.
Uważaj, co mówisz ojcu i Emersonowi.
- Jeden z nich może w tym tkwić. - Dobra, muszę kończyć.
Czekaj. Od początku mnie śledzą.
Tylko 3 osoby o mnie wiedziały.
Emerson, twój ojciec i ty.
Siebie spytaj, kto ma najwięcej do stracenia, gdy oczyścimy Barra.
Kto cię przede mną ostrzegał?
Oczywiście mogę się mylić. Jeśli tak myślisz, rozłącz się.
Nie ma sensu tego drążyć.
Z kim rozmawiasz?
Z biurem.
To już wszystko?
Posłuchaj.
Dobranoc.
WITAMY W OHIO
STRZELNICA HINGE CREEK
Macie tu kilku niezwykłych strzelców.
Tak, jak sierść u żaby.
Rzadkie okazy.
Większość z nich nie trafi w stodołę.
Każesz im strzelić 3 razy w czarne...
a oni to spieprzą.
- Szukam właściciela. - To ja. Martin Cash.
Aaron Ward.
W czym mogę pomóc?
Szukam przyjaciela. Służyliśmy w Iraku. Zniknął bez śladu.
Zdarza się.
Był snajperem. Słyszałem, że mieszka...
Kiedy wyszedłeś z wojska?
Nie mówiłem o wojsku.
Mówiłeś, że służyliście razem. Nie jesteś z piechoty morskiej.
Ślepy to zauważy.
Mój ojciec był w piechocie.
No to jesteś półczłowiekiem.
Przyjaciel jak się nazywa?
James Barr.
Nie słyszałem.
Myślę, że tak.
Bał się pan chwili, gdy gliny przyjdą tu węszyć.
Gdy rodzice zaczną bardziej martwić się strzelnicą,
niż basenem na podwórku
czy udrażniaczem do rur pod zlewem.
Nieważne, że Barr zabijał daleko stąd,
a tu tylko trenował. Pozwaliby pana do sądu
i zamknęli to miejsce.
Czego chcesz?
Chcę poznać przyjaciół Barra.
Tamci chłopcy
są wrażliwi na punkcie swoich praw konstytucyjnych.
Załóżmy, że powiem im o gliniarzu, wypytującym o członków klubu.
- Nie jestem gliną. - To kim?
Pracuję dla obrońcy Barra. Sądzimy, że jest niewinny.
Co ty powiesz?
Nawet jeśli to prawda, tylko ja dotarłem tak daleko.
Pomoże mi pan, a będę pana dłużnikiem.
A jeśli nie?
Poszuka pan innego zajęcia.
Trafisz 3 razy w środek, to pogadamy.
A kilka na rozgrzewkę?
15 cm w prawo.
To była rozgrzewka, panie Ward.
Zaczynamy.
Wyszedł pan z wprawy, panie Reacher.
10 lat temu był zawodnik o tym nazwisku na mistrzostwach w Ohio.
I jestem pewien, że nie grał pan w Jankesach
w 1925 roku.
A teraz...
odpowiem na jedno pytanie.
Pana najlepszy strzelec?
James Barr.
Ściągnąłem je po strzelaninie.
To najlepszy strzał,
jaki widziałem w cywilu.
A jeśli powiem panu, że Barr w wojsku tak nie strzelał.
Sam podaję tarcze. To mój podpis.
Również je pan zawiesza?
Mówi pan poważnie?
Być może Barr miał przyjaciela.
Mógł zamieniać tarcze. Może za zgodą Barra.
Barr czuł się jak pieprzony król, widząc swoje nazwisko na ścianie.
Żaden prawdziwy strzelec by tego nie zrobił, nawet dla własnej matki.
Chyba że chciałby wrobić matkę w wielokrotne morderstwo,
wykorzystując do tego strzelnicę.
Barr nie przychodził sam, prawda?
Jeden z tych czubów może pana zabić, gdy odkryje kamerę.
Kamera jest po to, by jeden z tych czubów mnie nie zabił.
To Barr.
Zawsze go lubiłem.
Tam.
On.
Sukinsyn.
Helen Rodin.
Chyba mam naszego strzelca.
Zdjęcie... może odciski palców...
i jednego wkurzonego świadka.
Nie mogę rozmawiać.
Będę za 3 godziny.
Do tego czasu z nikim nie rozmawiaj.
Zajmę się tym, dziękuję.
To udało mi się zdobyć dziś rano.
Podatki, pozwolenia, umowy.
Uśpiona spółka w Gruzji. Tak, aż obok Rosji.
Zawsze działają w innym mieście, kupując miejscową firmę budowlaną
tuż przed przebudową miasta.
Budują niepotrzebne mosty i drogi.
Są jak nowotwór. Nie przestają rosnąć.
W ciągu 15 lat zmieniali miejsce 12 razy. Atlanta, Albuquerque,
Austin, Oklahoma City, Sacramento.
Ciągnęły się za nimi zarzuty o korupcję
i miliony dolarów brakujących w finansach publicznych.
I dotąd żadnego śledztwa. Żadnych pytań.
Jakby firma Lebendauer Enterprises działała wzorowo.
Może dlatego, że zarzuty pochodzą od konkurencji.
Przelicytowanej, rozżalonej.
Jak Oline Archer.
A może Lebendauer pozyskał kluczowych urzędników.
A kiedy to nie wystarcza,
zabijają nieprzekupnych ludzi. Takich jak Oline Archer.
W co z tego naprawdę wierzysz?
Nieważne, w co wierzę.
Nieważne nawet, ile mogę udowodnić. Liczy się tylko prawda.
Nie sądzisz, że masz urojenia?
Co się z tobą stało?
Tak bardzo chcesz go skazać na śmierć, że lekceważysz...
Pokwitowałam odbiór tych dokumentów.
Jeśli Jack Reacher ma rację,
moje życie... życie twojej córki...
jest w niebezpieczeństwie.
Jeśli coś mi się stanie, będziesz musiał tym się zająć, nawet jeśli nie chcesz.
Jesteś prokuratorem. Przekazałam ci mocne dowody
obciążające Lebendauer Enterprises.
Twój następny ruch powie mi, po czyjej jesteś stronie.
Rozumiem. To test.
Możesz mi nie wierzyć, ale cię kocham.
Naturalnie nie przymknę oka na zarzuty, nawet jeśli uznaję je za absurdalne.
Jeśli naprawdę sądzisz, że coś ci grozi...
jeśli tak uważasz...
moim obowiązkiem jest
zapewnienie ci ochrony.
A jeśli jesteś w to zamieszany?
Jezu, Helen.
Służbowo czy prywatnie?
Ciężko to odróżnić.
No jasne.
KOPALNIA KAMIENIA - BIURO
Rozmowa przychodząca Pittsburgh Area
Helen?
Nie.
Przepraszam, pomyłka.
Reacher?
Kto mówi?
Czy to Reacher?
To ty. Koleś z audi.
To twój chłopak.
Reacher, to ty?
Jesteś ranna?
Będzie, jeśli nie przyjedziesz tu w ciągu godziny. Chcesz poznać...
mój plan?
Każesz mi sprawdzić, że nikt mnie nie śledzi, a potem mnie zabijesz.
Aj, zepsułeś niespodziankę.
Mogę zrobić ci lepszą.
Byłem na strzelnicy Hinge Creek.
Mam zdjęcie, odciski palców i jadę do FBI.
Prawniczkę sobie zatrzymaj.
Przyprowadź Zeca.
A może jednak cię zabiję.
Zwycięzca bierze wszystko.
Słuchaj, kutasie. Zabiję tę sukę, jeśli nie przyjedziesz.
Cholera!
Myślisz, że jestem bohaterem?
Nie jestem. Jestem włóczęgą, który nie ma nic do stracenia.
Zabiłeś Sandy, żeby mnie wrobić.
Zamierzam pobić cię na śmierć i z buta wypić twoją krew.
Lepiej poznaj mój plan. Podasz mi adres,
a ja przyjadę, gdy będę gotowy.
Jeśli ona nie odbierze telefonu, jeśli nabiorę jakichś podejrzeń,
zniknę.
Jeśli jesteś mądry, to cię przestraszy, bo jestem twoim słabym punktem
i nie mam nic lepszego do roboty.
Masz długopis?
Nie potrzebuję.
Gdybym dostawał dolara zawsze, gdy marines wspierali armię...
- Masz coś dla mnie? - Tak.
Trzymaj.
- Żartujesz. - Widziałem, jak strzelasz 10 lat temu,
co nie znaczy, że pozwolę ci zabić jakiegoś palanta z mojej broni.
Sytuacja jest poważna.
I przyjechałem, tak?
Więc do dzieła.
Twój snajper
będzie za tamtymi światłami. Może strzelać w stronę drogi
dojazdowej i wyjazdowej.
Zabije cię, gdy tylko wstaniesz.
Możesz go zdjąć?
Strzelić fotkę?
Nie wiem, jakich wspólników na ogół sobie dobierasz,
ale ja nie jeżdżę na jakieś zadupie na wariata
i nie zabijam nieznajomych, jasne?
Przez te światła nic nie widzę.
Więc je zestrzel.
Jasne, wtedy będę łatwym celem. Równie dobrze mógłbym się podpalić.
Nie. Zacznę strzelać zaraz po nim.
A jak go do tego zmusimy?
Mógłbyś zacząć biec.
Co ci się stało w oko?
Oszczędzam je na noc.
Mogę ci zadać osobiste pytanie?
Czy jeszcze umiem strzelać?
To nie jazda na rowerze.
Cóż...
Słońce wzejdzie za godzinę.
Chodźmy.
Mówią na ciebie Zec.
To znaczy "więzień".
Tak?
Tamci zabici ludzie...
nie macie dość pieniędzy, żeby...
Dość?
Nie znamy takiego słowa.
Bierzemy, co się da.
To właśnie robimy.
A ty?
Jego mogę zrozumieć, ale ciebie?
Po co to robisz?
Nie miałem wyboru.
Czyżby?
Zobaczysz.
Podjęłam odpowiednie kroki i jeśli coś mi się stanie...
Jeśli coś ci się stanie, twój ojciec to zobaczy
i będzie błagał o twoje życie.
Niepotrzebnie go wplątałaś.
Teraz będziesz musiała przekonać go, by o tym zapomniał dla dobra twego
i jego.
Nic nie mówisz, ale nieposłuszeństwo masz wypisane na twarzy.
Widziałem to spojrzenie wiele razy.
Gdy przyjdzie żołnierz,
gdy zobaczysz, jak umiera, zmienisz się.
Będziesz chciała o mnie zapomnieć.
Reacher?
Nic ci nie jest?
Czekają na ciebie.
Tak im się wydaje.
Nie rób tego. Nie dla mnie.
Helen,
nie skrzywdzą cię, póki mnie nie dorwą. A to nie nastąpi.
Słyszysz?
Wytrzymaj tam.
Przyjdę po ciebie.
Powiedz, że mi wierzysz.
Wierzę ci.
To był zły pomysł.
Strzelaj, dziadku.
Cholera.
Gdzie jesteś, do diabła?!
KOPALNIA KAMIENIA - BIURO
DYREKCJA
Walcie się!
Powinieneś iść.
Rzuć broń.
Wiem, że tam jesteś, Emerson.
Nagle to stało się oczywiste.
Tylko jeden element nie pasował.
Ćwierćdolarówka.
Nikt inny nie opróżniłby parkomatu.
Nawet ja.
Myliłeś się co do mego ojca.
Nie przywiązywałbym do tego wagi.
- Kto to? - Nieznany mężczyzna nr 2.
Tajemniczy gość z zamachu na Kennedy'ego, potwór z szafy.
Nazywają go Zec.
Zec? "Więzień".
Jak naprawdę się nazywasz?
Urodziłem się w październiku. Doliczę do daty urodzin i strzelam.
Raz... dwa...
Czelowiek. Zec Czelowiek.
Czelowiek.
Czyli "człowiek".
Więzień Człowiek.
- To prawdziwe imię? - Tylko tyle pamiętam.
Wezwij policję.
Naprawdę chciałeś go zastrzelić?
Wiedziałem, że nie będę musiał.
Widać po nim, że zrobi wszystko, by przetrwać.
A po mnie widać, że nie blefuję.
Mam pilne zgłoszenie...
Zaczekam.
Nie spieszymy się.
Z takim nazwiskiem poczujesz się jak w domu.
Więzienie? W Ameryce?
To dom spokojnej starości. O ile trafię do więzienia.
Myślisz, że cię wypuszczą?
Jesteś bezdomnym włóczęgą oskarżonym o morderstwo.
Ja jestem tylko starym człowiekiem w niewłaściwym miejscu i czasie.
Dzięki tobie nie ma nikogo, kto by temu zaprzeczył.
Halo? Tak, miała miejsce strzelanina.
Zobaczymy, kto z nas pójdzie siedzieć.
3 lub 4 zabitych.
Mam obstawiać?
Żaden z nas.
Co ty zrobiłeś?
A na co to wygląda?
A co z prawdą?
Trzeba złapać prawdziwych morderców i wymierzyć im sprawiedliwość.
Właśnie to zrobiłem.
Co z oczyszczeniem Barra i ciebie?
Coś wymyślisz. Słyszałem, że masz chody w prokuraturze.
- Ale co teraz będzie z tobą? - Ruszam w drogę. Jak zawsze.
Chwila... to mój wóz?
To ta pani?
Helen Rodin, Martin Cash.
Miło mi.
Kiepsko wyglądasz, żołnierzyku.
Pytałaś, czy boję się skończyć jak Barr. Nie boję się.
Obawiam się, że skończę jak on.
Dużo tu trupów. Chodźmy stąd.
- Chyba powinniśmy iść. - Chwila. To wszystko?
To koniec?
- Pani adwokat sobie poradzi. - Nie.
Gdzie cię szukać w razie potrzeby?
Nie potrzebujesz mnie.
Już nie.
Weź jej numer i idziemy.
Helen Rodin, pański adwokat.
Ta rozmowa jest chroniona tajemnicą zawodową.
Rozumie pan, co to znaczy?
Policja nie rozmawiała z panem?
Nie mogą tego zrobić beze mnie.
Dużo zła wyrządziłem?
Ile osób...?
Niczego pan nie pamięta?
Nie.
Ale słyszałem, jak pielęgniarki rozmawiały z policją.
Nie pamiętam, żebym chciał to zrobić.
Nie obronię się.
Jeśli powiedzą, że to ja, uwierzę.
Robiłem to wcześniej.
Dużo złych rzeczy.
Naprawdę złych.
Dawno temu.
I mi się upiekło.
James...
Jak dobrze znasz to miejsce?
Dość dobrze.
Jak byś to zrobił?
Chyba...
zaparkowałbym na moście.
Słońce miałbym za plecami.
Mam furgonetkę.
Poszedłbym na tył.
Nie martwiłbym się łuskami.
Żadnego problemu z ucieczką.
Dobrze mówię?
Mówisz jak ekspert.
Zapomniałem pani imię.
Helen.
Helen Rodin.
Wszystko będzie dobrze, James.
Zajmę się tobą.
Nie ochroni mnie pani.
Nikt mnie nie ochroni.
Przed czym?
Przed kim?
Jest taki facet.
Chyba glina.
Albo były glina.
Nie obchodzi go prawo.
Nie obchodzą go dowody.
Dba tylko o to, co jest słuszne.
Patrz na mnie, gdy mówię!
Wie, co zrobiłem.
Wie, gdzie jestem.
I ten facet... obiecał mi coś.
Zamknij ryj!
Jeśli znów namieszam,
on się zjawi.
JACK REACHER JEDNYM STRZAŁEM