CHŁOPAKI TEŻ PŁACZĄ
Gratulacje, Pete.
Wszystkie światła na Sarah Marshall.
Witam w programie. Nazywam się Billy Bush.
Co tydzień miliony telewidzów skupiają wzrok na seksownej policjantce...
Maddie Stark. Wraz z mrocznym Billem Baldwinem,
grającym detektywa Huntera Rusha.
- To nie twoja jurysdykcja. - Teraz już tak.
Walka kocic?
Poza ekranem spotyka się z odnoszącym sukcesy kompozytorem.
Jego mroczna i złowieszcza muzyka nadaje brzmienie tej makabrze.
Spójrz.
Co sądzisz?
Ciężko jej będzie wygrać wybory miss...
bez twarzy.
Szczęście tej pary chyba nie zna granic.
Wszystko... może się zdarzyć.
Musimy coś zrobić.
Nim bardziej skrzywdzimy Matkę Ziemię, musimy coś zrobić.
Oto nowy hit "Smutku niemowlaka". Lidera i playboya Aldousa Snowa.
Błaga o zmianę w swym proekologicznym przeboju, "Musimy coś zrobić".
Mam nadzieję, że tym razem załapiemy przesłanie.
Dobranoc.
Jak widać, nie jestem sam. Nasz tłum rośnie w siłę.
I chętnie ci wykrzyczę!
Cześć, kotku.
Pracuję.
Sałatkę.
Na bank. Nie wiedziałem, że tak wcześnie wrócisz.
Do zobaczenia.
Ktoś musi coś zrobić.
Musimy coś zrobić.
Tym kimś jesteś ty i ty i ty.
Modlę się, by wszystko nie znikło.
Byśmy odróżnili dobro od zła.
By ten paskudny dzień nie trwał zbyt długo.
Szybko przyjechałaś. Mam dla ciebie niespodziankę.
Jak wiesz, bardzo cię kocham.
Zrywasz ze mną?
- Wszystko... - Daj mi chwilę.
- Nie odchodź. - Ubierz się, porozmawiamy.
Nic nie mogę zrobić.
- Kocham cię. - Ubierz się.
Nie ubiorę się. Wiem, co to znaczy.
Jak się ubiorę, będzie po wszystkim.
Porozmawiajmy.
Czuję...
Czułam...
od dłuższego czasu, że się oddalamy.
Wiedziemy różne żywoty.
Co to za gość?
Nie o to chodzi. Nikogo nie ma.
Rozumiem. Przez twoją pracę rzadko się widywaliśmy.
Zapomniałaś, jak ze mną jest. Może jak się poprzytulamy...
przypomnisz sobie jak to jest. Przytul mnie.
Jest ktoś.
Przepraszam.
Nie bywamy w takich lokalach.
Czemu mnie tu zabrałeś? Pachnie tanim striptizem.
Dostanę liszai od samego siedzenia.
W porządku?
Dobrze, nie musisz wypytywać.
- Odpadasz. - Dziękuję za szansę.
Auf Wiedersehen.
Naprawdę dobrze.
Powinieneś popracować nad musicalem "Drakula".
Pomoże ci, stwórz coś. Pomyśl o sobie.
- Muszę kogoś przerżnąć. - Nie jesteś już przyrodnim bratem.
Nie poznaję cię. Co ty wygadujesz?
- Nie musisz wkładać "p" do "c". - Faktycznie.
- Muszę się "s" na czyjeś "c". - Ohyda.
- Spadam stąd. - Ona daje innemu.
Myślę tylko o tym. Póki nie zrobię tego samego...
będę miał ochotę umrzeć.
- Pobajeruj ze mną dziewczyny. - Pomogę ci.
Pobajeruję.
- Czym się zajmujesz? - Jestem muzykiem.
Pracuje dla serialu "Kryminalne zagadki".
Uwielbiam ten serial.
Obie pociągacie mnie seksualnie.
Przyhamuj trochę.
Seks z każdą z was byłby dla mnie gratką.
Żartowniś.
Mam za sobą 5,5-letni związek.
Nie szukam niczego poważnego. Sama aktywność seksualna.
- Nie tak wprost. - Chcesz wpaść do domu?
Rozbrajasz mnie.
- Chcesz wpaść do domu? - Przestań.
Fajnie było.
W sumie nieźle wyszło.
- Płaczesz? - Nie.
Zeszłej nocy, jak jakiś kretyn, uprawiałem seks z przypadkowo poznaną kobietą.
Użyłem kondoma...
ale boję się, że mam syfa.
Jestem pediatrą. Zauważyłeś, że siedzisz na wozie strażackim?
- Podoba mi się. - Jestem zajęty.
Może pan obejrzeć penisa?
Proszę. Pokaż.
Wyjmij.
- Dobrze. - Ledwo pan spojrzał.
- To świetny penis. Piękny. - Może zbadamy krew?
Dziewczyna cię rzuciła. Jesteś zraniony?
Przestań się mazać. Użyj chuja.
Pieprz wszystko, co się rusza. Tylko zakładaj kondom.
Chcesz lizaka?
Doszłam.
Cześć...
Możesz tego nie powtarzać?
Możesz mnie zakneblować.
- Masz knebel? - I kajdanki.
- Chcesz mnie zakneblować? - W tej chwili tak.
- Co mamy? - Rozmowy w laboratorium.
20 lat na czynnej służbie. Co tu mamy?
Penis ofiary został znaleziony za klimatyzatorem.
Można powiedzieć "chujowo".
Do dzieła.
Gotowy.
Penis ofiary został znaleziony za klimatozytorem.
Graj to, co zawsze. Mrocznie i złowieszczo.
Jakby strata penisa to było coś złego.
- Ma być mrocznie i złowieszczo? - Streszczaj się.
20 lat na czynnej służbie. Co tu mamy?
- Penis ofiary został znaleziony za klimatozytorem. - Pieprzysz Billy'ego Baldwina!
- Przestań się gapić! - Pete!
- Wiesz, że nie zapłacimy ci za dzisiejszą sesję? - Tak.
Dupek.
Nie uciekaj.
Prawdziwy tu burdel. Nie odchodź.
- Co palisz? - Wszystko, co mi ją przypomina.
Muszę się tego pozbyć. Myślałem, że jest dobrze. Myliłem się.
Odłóż zdjęcie.
- Pomówmy o tym. - Kocham ją.
Razem z Liz nie widzimy świata poza Sarah.
Powiem szczerze.
Za każdym razem, gdy do nas przychodziła...
zawsze zachowywała się...
jak suka.
- Spokojnie. - Nie porównuj Sarah do Liz!
- Sarah jest lepsza! - Chcesz tego?
Chcesz o tym rozmawiać?
To matka mojego nienarodzonego dziecka! Jesteś moim przyrodnim bratem!
Bez problemu cię rozjebię! Zrównam cię z ziemią!
- Ty chuju! - Ułoży się.
- Musisz się zebrać w sobie. - Staram się. Ale to trudne.
Wszystko mi ją przypomina.
Kupiła mi to.
Bo zawsze miałem otwarte pudełka z płatkami.
I płatki czerstwiały. Pewnego dnia wróciłem i czekało to na mnie.
Mam przez to świeże płatki. Najświeższe.
Wyjedź na urlop. Pojedź w Alpy.
- Albo do Stadt. - Mogę polecieć na Hawaje.
Sarah zawsze mówiła o takim pięknym miejscu.
- Nie leciałbym tam. - Bo Sarah zna to miejsce?
Leć na Hawaje. Zrób to.
- Nie niszcz komputera! - Kasuję zdjęcia. Muszę się ich pozbyć.
Nie kasujesz ich trwale.
Jeśli wrócimy do siebie, chciałbym kilka zostawić.
- Muszą zniknąć. Zrobione. - Nie!
- Nowożeńcy? - Skąd pani wiedziała?
Aura się od was rozchodzi.
- O żonko. - O mężusiu.
O kulo u nogi.
- Przestań się wiercić. - Co w ciebie wstąpiło?
- Na pewno nie ja. - Oto klucze do pokoju 222.
- Winda jest tam. - Gratulacje.
Proszę bardzo. Witamy w Żółwiej Zatoce.
Chciałbym się zameldować. Nazywam się Peter Bretter.
Ale nie mam rezerwacji.
Pomyślałem, że zaryzykuję.
Mamy komplet, ale wolny jest apartament Caputa.
- Ile kosztuje? - 6 tysięcy za noc.
- Piękne widoki. - Domyślam się. Ale mnie nie stać.
Szkoda. Pięknie tu.
To Sarah Marshall. Jej obecność ekscytuje ludzi.
To moja była. Zerwaliśmy 3 tygodnie temu.
W porządku, prawda? Luzik.
Oto i ona.
Widzi mnie? Podchodzi tu?
Po co założyłem tę kurewską koszulę?
Spróbuj rozpiąć.
Lepiej zapnij.
Co ty tu robisz?
- Przyjechałem cię zamordować. - Serio, co tu robisz?
Ciężko mi było w L.A.
Więc przyleciałem tu i oto jesteś. To zbyt zwariowane, by...
Zgubiłem klapka. Widziałaś gdzieś?
Jest jak ten, tylko przeciwny.
Przepraszam, zgubiłem klapka. Takiego, jak ten, tylko dokładnie przeciwnego.
Nie czarny charakter, tylko przeciwny klapek.
- To jest Peter. - Siema, Peter.
- Miło poznać. - To mój były.
- Jestem Aldous Snow. - Wiem, jesteś bardzo sławny.
Zgadza się. Jestem. Też masz tu pokój?
- Właściwie to... - Przepraszam.
Jesteśmy w stanie zarezerwować dla pana apartament Caputa na 4 noce.
Tak?
- Wyśmienicie. - Gdybyś chciał zjeść z nami kolację...
To bardzo miło z twojej strony, ale bawcie się dobrze.
- Wolę być sam w apartamencie Caputa. - Miłego pobytu.
Dzięki za ratunek. Ale nie stać mnie na pokój.
Nikogo nie stać. Może prócz Oprah lub Celine Dion.
Możesz zostać w apartamencie, lecz skoro nie jesteś gościem...
musisz po sobie posprzątać. Oto twój klucz.
- Miłego pobytu. - Czemu to robisz?
Już ma faceta? Posrane to.
Tak?
- Dziękuję. - Drobiazg. Idź się baw.
Rachel Jansen. Stokrotne dzięki.
Idź, baw się.
- To katastrofa. - Spokojnie.
- Są tam inne hotele? - Jasne, że tak, ale nie wyjadę.
- Wyjdzie, że uciekam. - Czemu szepczesz?
Chyba ich nie śledzisz?
Miałem dziewczynę, a Liam i Noel Gallagher robili to z nią przy mnie.
Coś podobnego, mniej krępującego. Więc jeśli chcesz zmienić hotel, zrozumiem.
- Nie zmieniamy hotelu. - Przestań ich śledzić, wracaj do pokoju.
- Znikli. - Czemu ich szukasz?
Zachowujesz się jak idiota. Spadaj stamtąd.
- Jak myślisz, co robią? - Wracaj!
- Są. Widzę ich. - Wracaj do pokoju.
- Wchodzę tam. - Słuchasz mnie?
- Ładny pokój. - Nie!
- Mieszkam w apartamencie Caputa. - Co ty robisz?
- Prześladowca! - Miłej zabawy.
Słuchaj, palancie...
Jesteś kretynem. Wracaj do pokoju!
Miło było? Spodobało ci się?
Bolało... bardzo.
Ale znam Sarah. Właśnie zepsułem jej humor.
Pamiętasz, sądziliśmy, że zabójca masturbował się przed morderstwami?
- Takie są przypuszczenia. - Spójrz na to.
Tam, gdzie go poślemy, będzie musiał poćwiczyć masturbację.
Peter?
Sarah?
Nie, tu Rachel... Jansen. Z recepcji.
Co tam się dzieje? Ludzie skarżą się na zawodzącą kobietę.
Też ją słyszałem. Musi przeżywać ciężkie chwilę.
- Dochodzi z pokoju wyżej. - Jesteś na najwyższym piętrze.
- Będę ciszej. - W porządku?
Miłej nocy.
Chętnie sprzedam ci zielsko, ale jestem w pracy.
Jako że zadzwoniłeś do pracy, wiesz że jestem w pracy.
Więc nie mogę iść i sprzedać ci zielska. Po pracy tak.
Oddzwonię.
Jak leci?
- Chciałbym zjeść kolację. - Żona do pana dołączy?
Dziewczyna?
Nie mam dziewczyny.
Jest pan sam?
Lipa.
Oto pana menu.
Chce pan jakieś pisemko? Nudno będzie samemu siedzieć.
- Poradzę sobie. - Ja bym popadł w deprechę.
Dostał pan najlepszy stolik w lokalu. Tam siedzi Aldous Snow.
- Wiem, wiem. - Zapytam go.
Hej, stary.
- Może się do nas przyłączysz? - Nie, dzięki.
Muszę się napić. Wy też chcecie?
Nie, ponieważ... 7 lat czystości.
To oznacza tatuaż. 7 lat bez dragów i alkoholu.
Wystarczy łyk wina, a przed świtem będę lizał kelnerom tyłki za napiwki,
by tylko dorwać działkę cracku. Okropność.
- Słyszałem. - To ten gość.
- Smakuję warzywne Mante? - Mówi się Manden.
- Jest pyszne. - Wyjdziesz za mnie?
- Tak! - Zgodziła się!
O Boże! Ale się cieszę!
Co tam?
- Radzisz sobie? - Tak, jest dobrze.
Przyjechałeś tu za mną? Dowiedziałeś się od mojej asystentki?
- Gadałeś z nią? - Nie.
Nie chodzi o ciebie.
Hawaje to piękne miejsce. Ludzie zazwyczaj nie przyjeżdżają tu śledzić cię.
- Naprawdę tu zostajesz? - Chyba tak. Podoba mi się tu.
Po prostu miodzio.
- Powinieneś zostać. - Dzięki za troskę.
Aldous dzielił niejedną igłę, więc dzięki, że spotykasz się z nim po rozstaniu.
- Baw się dobrze. - Udanej kolacji.
- Panno puszczalska. - Prześladowca.
Mam wakacje. Poproszę pinacoladę.
Patrzcie na tego.
Nie nasza liga, co?
Uwielbiam "Seks w wielkim mieście." "Co jest Miranda?
Jestem Samantha. Jestem sekretarką. "
Może i dobrze, że tu są.
Może to wyzwanie od Boga, bym o niej zapomniał?
A może to znak od Boga, abyś z nią był?
Uwielbiam jej serial. Mieszanka seksu i przemocy.
- Kręci mnie to. - Co jest z wami?
- Musisz żyć dalej. - To nie takie proste.
Zapewniam, że tak. Mieszkałem na South Central.
Nienawidziłem go. Slumsy. A teraz znam ponad 200 rodzajów ryb.
Nie znasz.
Ryby na "G":
- Najpopularniejsza ryba na Hawajach? - Humuhumunukunukuapua, szmato!
- Gotowy? - Już robię.
Witam panów.
Gdzie pana żona?
- W łóżku. - Jak idą sprawy?
Nieciekawie. Jest skomplikowana.
Jak Kod Da Vinci.
Tylko ciężej ją rozgryźć. Życie jest pełne lekcji.
Co dzień uczysz się czegoś nowego.
Ciekawe, czego nauczę się jutro?
- Dobranoc. - W poszukiwaniu mitycznej łechtaczki.
Wyrzuciłeś tę płaczliwą kobietę z pokoju?
- Mogę kogoś przysłać. - Tak?
Bardzo śmieszne.
- Jej serial jest do kitu. - Robiłem do niego muzykę.
- Czy wspomniałam, że muzyka rządzi? - Miło z twojej strony.
To nie jest muzyka. Tylko pojedyncze dźwięki.
Mroczne, złowieszcze dźwięki.
Masturbujący zabójca psów znów na wolności.
Zabije właściciela, ale pies będzie zadowolony.
Żaden ze mnie Aldous Snow.
Czas zacząć grać.
Boże, cóż za życie.
Czas zacząć Muppet Show.
Bita śmietana czy jagody?
- Smacznego śniadania. - Świetny stolik, przy bufecie.
Od czego zaczynamy? Sok, kawa?
Może sok ananasowy z lekkim dodatkiem rumu?
Niezły początek. Koktajlowiec.
- Zarezerwowałem już kajaki. - Wiem, ale przecież wiesz, że...
- Jak spędziliście wieczór? - Super!
Nic nie czuję.
- A teraz? - Wciąż nic.
Mnie boli.
Zrobiłabyś to dla mnie?
Nie, nie!
Bóg nie bez powodu umieścił usta na twarzy!
Pójdę do toalety.
- Wszystko w porządku z... - Idę po gofry.
Proszę nic nie mówić. Ekstra rum.
Dziękuję.
Ty jesteś Chuck?
Nie chcą zmienić ulotki. To moje lądowe imię.
Moje hawajskie imię to Kunu.
Czy Kunu ma jakieś fajne znaczenie?
Znaczy "Chuck". Odkryłem nową stronkę.
Wpisujesz swoje imię i wyskakuje hawajski odpowiednik.
- Jak się nazywasz? - Peter.
Nadam ci hawajskie imię.
- Ekstra. - Trapi cię jakiś smutek.
Może lekki.
- Jest na to jedno lekarstwo. - Co?
Zioło. Masz coś?
No to chodźmy posurfować.
Na oceanie ignoruj własne instynkty. Ja będę twoim instynktem.
Kunu nim będzie. Nie rób nic.
Nie próbuj surfować.
Im mniej robisz, tym więcej robisz. Pokaż podnoszenie.
Zupełnie nie tak. Mniej rób.
Podnoszenie.
Za wolno. Mniej rób. Podnoszenie.
Za dużo. Rób mniej.
Stój. Połóż się. Nie rób nic.
Nic. Podnoszenie.
Musisz się bardziej postarać. Jakbyś posuwał deskę.
Poczuj to! Podnoszenie!
Nie o to chodziło, ale nauczysz się. Chodźmy posurfować.
Każdy się uczył.
Pogoda na zewnątrz jest pogodna.
Jak długo tu jesteś?
Odkąd tu jestem, nie noszę zegarka.
Ekstra.
W komórce mam zegarek, więc go nie potrzebuję.
To praktycznie to samo. Ile masz lat?
Nie wierzę w te wszystkie liczby.
Jakbym miał podać to... 44.
O kuźwa!
Dzięki, że mnie tu zabrałeś.
Od dawna tak dobrze się nie czułem.
Musisz wskoczyć z powrotem na deskę.
Gdy życie daję ci cytryny, powiedz "pieprzyć je" i uciekaj.
Święte słowa.
Musisz podciągnąć się z powrotem na deskę.
Jeśli zaatakuje cię rekin, zrezygnujesz z surfowania?
- Pewnie tak. - No to jedziemy.
Możesz mnie posłuchać? Nie wiem, co robić.
Co to za kapelusz? Wstąpiłeś do Buena Vista Social Club?
- Jest ładny. - Którym członkiem Brat Pack jesteś?
Wyglądasz jak podejrzany o zabójstwo JFK-a.
- Świetnie. - Niech się zaprzyjaźni.
Zaprzyjaźnij się.
- Liz tam jest? - Nie ma jej.
- Słyszałem ją. - Wyszła już.
Na kogo patrzysz? Wciąż tam... Cześć, Liz.
Przysięgam na grób matki... Dobra, to była Liz.
Nie była cały czas. Idź się pospotykaj. Jak my.
- Nieustannie. - Próbowałem.
Jest tu kilku kolesiów...
- ale są dziwni. - Bądź przyjazny...
- prasuj koszulę. - Wyglądaj schludnie.
Nawet podkoszulki.
Recepcjonistka jest fajna.
Idź znowu na jedną noc z laską. Ostatnio nieźle ci wyszło.
Powiedziałeś, żebym się spotykał z ludźmi.
Umów się z nią. Może tego potrzebuje.
- Miał na to kilka okazji. - Gramy w tej samej drużynie?
Jeden zespół.
- Powinieneś zabrać ją na randkę. - Może się umówię.
Patrz.
Też jestem na Hawajach. Aloha, suczki!
Fajne.
To nie są Indianie.
- Co ty robisz? - Lua-Lua.
Nazywa się Hula-Hula.
Pięknie wyglądasz. Śliczna sukienka.
Będzie fajnie.
Mogę jeszcze pomóc?
- Pójdę się napić. - Szczęśliwego 4 lipca!
Jeszcze nie skończyłem. Pyszne.
- Pójdę się pierdolić. - Słucham?
Cześć, Peter.
Mogę prosić o uwagę?
Mamy wyjątkowego gościa.
To lider zespołu "Smutek Niemowlaka".
Jeden z najlepszych muzyków wszech czasów.
Spróbujmy go zaprosić. Pan Aldous Snow.
Nie jestem przecież w pracy. To żadna zabawa.
Dziękuję za przedstawienie, ekscentryczny, rozchwiany młodzieńcze.
Chciałbym zadedykować piosenkę tej pięknej kobiecie.
Sarah Marshall.
O pradawne niebiosa, spoglądające z tych rozmarzonych oczu.
Zaskoczyłaś mnie, pozwalając wejść w ciebie.
- Wejść w ciebie. - Z płyty "Za 6 północ".
Naucz mnie kochać, gdy poruszam się w tobie.
Wejść w ciebie.
Z chęcią wejdę w ciebie.
Wejść w ciebie, to moje marzenie.
Pracujesz w bufecie, tak? "Bita śmietana czy jagody?"
Miło cię poznać.
Masz browara.
Sarah Marshall.
Skąd o niej wiesz?
Wayne mi mówił. Chuck, a nawet Rachel.
Musisz przestać o niej mówić.
Zupełnie jak z "Rodziną Soprano". To już koniec!
Znajdź inny serial.
Potrzebujesz misiaka. Chodź.
- Jesteś miły. - Muszę lecieć.
Przygotowuje świnię na jutrzejsze Hula. Możesz mi pomóc.
Mogę?
Całkiem nieźle gotuję.
Nie każcie mi tego robić! Przepraszam!
Nie płacz już. Jest martwa.
Nie płaczę. To ty nie płacz.
- Nie płaczę, nie jestem dzieckiem. - Wyglądasz na gigantycznego bobasa.
Chciałabyś się spotkać? Nieoficjalnie.
Jasne. Lecimy potem na plażę. Możesz wpaść.
- Możemy pójść razem. - Jasne.
- Jeśli nie chcesz, nie musimy... - Nie udziwniaj tego.
Albo tak, albo nie.
- Z przyjemnością. - Ekstra.
Leć zmień koszulę. Spotkamy się za 5 minut.
Jak tu trafiłaś?
Przez faceta.
Surfera. Profesjonalnego.
Byliśmy ze sobą przez 2 lata. Rzuciłam szkołę i wprowadziłam się do niego.
3 tygodnie później nakryłam go na zdradzie.
- Więc się wyprowadziłam. - Dupek.
Chłopczyk.
Myślałaś nad powrotem do szkoły?
Nie.
Pracuję w hotelu. Nie musi być przyszłościowo.
Moja kolej.
Lubisz pisać muzykę do serialu?
Super sprawa. Świetni ludzie.
- Stały dochód. Szczęściarz ze mnie. - Nienawidzisz jej.
Kurewsko.
To zrób coś z tym.
- Przepraszam. - Zawsze możesz ją zmienić.
Staram się.
Pracuje nad rock operą.
O czym?
O Drakuli.
Miłość na wieki. To główny motyw.
Ale może się jeszcze coś zmienić.
Chciałbym zrobić ją z udziałem kukiełek.
Z ludźmi też.
- Czemu Drakula? - Bo to człowiek, jak my.
Chce zaznać miłości.
Każdy kontakt z kobietą kończy się lizankiem i śmiercią.
Zupełnie jak u mnie.
To tylko kawał.
To mój były. Jeśli zacznę biec...
też biegnij. Rozumiesz?
Skurwielu!
- Miałeś trzymać się swojej wyspy! - Tylko w kwietniu i maju.
- Umowa jest nadal ważna, chuju! - Nie ty tu rządzisz, tylko ja!
- Taki idiota? - Zajmę się tym, znam jego kumpla.
- Pamiętasz mnie, ze śniadania. - Koktajlowiec.
Podrywasz mi laskę? Rozgrzewasz dla mnie?
Co tu robisz?
Musimy spadać.
Chłopczyk? To był prawdziwy facet.
To dupek. Że też się z nim spotykałam.
Odbiło ci tam.
Miałaś jakieś zaburzenia. Jak dziewczyny z serialu "Flavour of Love".
"Zabiję cię! Zabiję!"
- Pójdę po piwo. - Ja to zrobię.
Nie musisz tego robić. Nie jestem taką dziewczyną.
Ostro wyglądasz. Pokaż mi minkę z "Kryminalnych zagadek".
Dryblasie, złaź z kadru!
Wiedziałaś, że w męskim kiblu wisi twoje zdjęcie?
Nienawidzę go. Mój chłopak mnie namówił.
Prosiłam Keokiego, tego tam, by je zdjął...
ale zaburzyłoby to równowagę kibla.
Zdjąć je?
Zabiłby cię, naprawdę.
- Mam dla ciebie niespodziankę. - Jaką?
Zrobimy przerwę.
Mamy specjalnego gościa. Zaśpiewa piosenkę z musicalu "Drakula".
Powitajcie pana Petera Brettera.
Bierz ich!
Dziękuję.
- Mogę zagrać coś innego, bez kontekstu... - Musical "Drakula"!
Dzięki.
Coraz ciężej mi wierzyć, że wszystko się ułoży.
Zbyt długo tonę, by uwierzyć, iż przypływ odpuści.
Ciężko mi wierzyć, że będzie łatwiej.
Wciąż próbuję pozbyć się bólu udzielonych mi lekcji.
Gdy spotkam Van Helsinga, przysięgam, zarżnę go.
Zabrał mi ciebie, będzie tego żałował.
Krew spłynie mu po twarzy, gdy utnę mu łeb.
Jego głowa w moim zamku to przesłanie dla świata,
jak bardzo cię kocham.
Giń. Giń. Giń.
Ja nie mogę.
Świetnie się bawiłem.
Było trochę dziko.
Zabawnie. Jesteś fajna. Dzięki, że mnie wyciągnęłaś.
Świetnie się bawiłam.
Nie chcę komplikować spraw.
Oczywiście. Na bank. Kumam.
- Świetnie się bawiłem. - Uścisk dłoni?
Dobra.
Szerokiej drogi.
Dzięki.
Leżę na hamaku z moją panią, obserwując ocean.
Wszystko się układa, bo jesteśmy na Hawajach.
- Jestem Kunu. - Pamiętam cię.
- Uczyłeś mnie surfować. - Agent ubezpieczeniowy?
Peter, szczerze rozmawialiśmy na wodzie.
Ekstra.
Mogę coś powiedzieć? Byłem dzisiaj na randce z Rachel.
To nie była randka. Jest w obsłudze hotelowej.
- Poszła z uprzejmości. - To była randka.
- Wiem, kiedy jest randka. - Striptizerki też cię lubią?
- To nie jest konieczne. - To droga donikąd, zaufaj mi.
Widziałeś jej byłego? Jest niedorzeczny.
- Uwielbiam Grega. - Widziałem, jak pobił gościa rozgwiazdą.
- Nie wierzę. - To mnie pobił.
Mój ziomuś ma podróż poślubną, daje więcej miłości niż jest w stanie.
Dajesz jej na ostro?
Żona chce, bym robił pewne rzeczy, które są niestosowne.
Gdyby Bóg był architektem, nie umieściłby placu zabaw koło szamba.
Próbujemy się pieprzyć, ale nam nie wychodzi.
To jakbym dźgał jej miejsca intymne.
Prowadzi to do niepokoju. Pieprzone...
To jakiś kawał. Pieprzyć to.
Będzie dobrze.
- Wracamy do łóżka? - Pewnie.
Miłej zabawy.
Ma świetne włosy.
Ciekawe, czy między nogami ma takie same, jak łonowe.
Co tam?
- Zdjęli serial. - Tego chciałaś.
Tak.
Myślałam, że został nam jeszcze rok. Ale to dobrze.
Długo przechodziłam na filmy. Nie zrozum mnie źle...
- ale to dla mnie niespodzianka. - Pojedź ze mną w trasę.
Będę ci śpiewał serenady co noc przed tysiącami kobiet.
- Nie wiedziałam, że jedziesz w trasę. - Za 2 tygodnie.
18-miesięczna trasa, 43 kraje, "Smutek niemowlaka".
Wielka trasa.
Nie mogę jechać, bo mam pracę. Jestem czynną aktorką.
Już nie.
Jesteś bezrobotną aktorką. Idealnie.
Możesz być królową groupies. "Smutnych lodziar".
"Smutne lodziary"?
Nie wiem, czemu tak się nazywają.
Przepraszam państwa...
Oto darmowy kokosowy tort.
Od hotelu. Na pewno nie ode mnie.
Dzięki.
- Kiedy planowałeś mi to powiedzieć? - Właśnie ci powiedziałem.
Ale to nie to samo, co powiedzenie mi.
Nie powiedziałem też o liszajach łonowych, bo nie ma stanu zapalnego.
Chcecie szampana? Z tortem lub bez?
Ja nie piję.
Przyszedłem dać panu moje demo.
Wielbię pana i chciałem dać moje demo.
Proszę przesłuchać i...
Bo nie chce pan włączyć potem BBC i powiedzieć...
"Kurczę, widziałem tego gościa...
był moim kelnerem i kazałem mu spadać jak reszta.
Pomyliłem się, bo ma teraz na mnie ogromniasty wpływ.
Czuję się okropnie."
Ten głupi głos to niby ja?
Niestety tak.
Proszę tylko nikomu o tym nie mówić.
Jak leci?
Dostałam interesujące wieści.
Zdjęli "Kryminalne Zagadki".
W porządku?
Czekałam by wykonać następny krok ku filmom.
- Dobrze się stało. - To nie wywiad, możemy pogadać szczerze.
Nie chcę zostać zapomniana.
Nie chce zniknąć. Boję się.
Naprawdę się boję.
Aktorki, które mogą przetrwać, to te, które pokażą bobra.
Ja tego nie będę robić. Mam resztki honoru.
Nie mam ciała, by reklamować operacje plastyczne.
Nie będę się obnażać.
Poradzisz sobie.
Przed tobą długa kariera. Masz 4 lata do 30-tki.
Będzie dobrze.
- Co u ciebie? - Przerąbane.
Nie mam szans. Będzie dobrze.
Od dawna po cichu kradłem ci pieniądze.
Wiesz, jak mnie pocieszyć. Dzięki.
Giń. Giń. Giń.
Ja nie mogę.
Świetne, tylko nie rozumiem tego.
Ni w ząb. Nie graj już tego.
Wysłuchaj jeszcze raz.
Gdzie Aldous?
Mogę zadać panu pytanie? Chcę zadowolić żonę...
- ale nie wiem, co robić. - Masz trudności z seksem?
Nie wiesz, jak ich używać?
- Uprawialiście wcześniej seks? - Nie mogliśmy.
- Z powodu religii. - Więc to kwestia Boga.
To nie problem, ponieważ Bóg powinien być obecny w sypialni.
- Powiedz, co muszę robić. - Penetruj głęboko i stymuluj łechtaczkę.
O to właśnie chodzi. Jeśli dołączysz do tego odbyt, będzie ideał.
Dobrze się z tym czuję. Poradzę sobie.
Interesujące. Wiesz, co jeszcze jest interesujące?
Ja na księżycu.
Zwierzam ci się. Możesz przestać?
- Był interesujący moment z Sarah. - Nie chcę o tym słuchać.
- To z kim mam o tym porozmawiać? - Nie ze mną. Ja nigdy takiego nie miałem z byłą.
- A masz byłą? - Nie!
- Chętnie bym posłuchał kobiecej rady. - Naprawdę?
Nie. Wejdź, usiądź.
- Trzymaj się... - Tam jest kamera.
Ale chciałam mu powiedzieć... Pomyśl, jak cię skrzywdziła.
Odsuń się trochę od mikrofonu. Trochę bliżej.
Trochę dalej. Bliżej. I trochę dalej.
Znowu bliżej. Głowa nisko. Bliżej. Dalej.
Wiem, co kombinujesz. Wcale nie jest zabawne.
- Przestań! - Co?
- Bardzo zabawne. - Piękny naszyjnik.
Miałaś go jeszcze przed chwilą?
Ohyda!
Hej, Drakula! "Gdy spotkam Van Helsinga, przysięgam, zarżnę go."
Śmieszne.
Idę dzisiaj do "Leniwego Joe". Przyłączysz się?
Nie rozumiem. Myślałem, że zeszłej nocy...
Zapomnij o tym. Korzystaj z uroków.
Z pewnością.
Chętnie skorzystam z przyjacielskiego wypadu.
Może zamiast do knajpy pójdziemy na skarpę?
Ciężko tam jest.
Co tam?
- Idziemy się przejść. - Chyba raczej nurkować.
Żółwie wodne trzeba zobaczyć.
Pieprzą się przez 3 godziny. Prawdziwa magia.
Wasza strata. Czemu nikt ze mną nie nurkuje?
- Jak ci idzie? - Wspaniale!
Nigdy się tak nie zapociłem.
- Jakbym dostał gorączki. - Mówiłam, że jest ciężko.
Nie dla leniwców.
- W porządku? - Nie.
Idziemy na sam skraj?
Piękny widok.
Skoro zdjęli serial, dokończysz musical?
To nie takie proste.
Sarah uważała go za szaleństwo.
Jesteś szalony.
Jak wszyscy.
- Nie mam ochoty nic robić. - Czemu?
Mam złamane serce.
Zupełnie jak z twoim powrotem do szkoły.
Może to dobrze, że doświadczamy krzywd.
Czuję się dzięki temu...
odporny na ból.
Jakby nie było czego się bać.
Możemy skoczyć ze skały i nic się nie stanie.
To skocz.
To była metafora.
Zrób to.
Nic ci nie będzie. Skocz.
Zabiła się przeze mnie.
- Jesteś szalona! - Skoczysz czy nie?
Daj spokój. Nie bądź babą.
- Skoczę. - Tchórz!
Boże, nie daj mi zginąć.
Nic mi nie jest! Teraz się puszczę.
Nie. Spadając uderzysz w skały.
Jasne.
- To co mam robić?! - Oprzyj stopy o skały...
- i odepchnij się. - Jak żaba?
- Odepchnij się stopami! - Zaraz będę.
1...
2...
- 2 i pół... - Skacz!
- Widziałaś? - Wszystko. Byłam świadkiem.
Masz Chrystusa między udami.
Tylko ma krótszą brodę.
Aloha, seksie!
Mam skurcze.
Przepraszam.
Pukałem, ale nie reagowałeś. Kent mnie przysłał.
Dakota Fanning i jej ludzie.
- Muszę opuścić hotel? - Znalazł ci lokum.
Biorę. Chcę jeszcze pospotykać się z Rachel.
Płakałeś z żalu czy radości?
Daj mi jeszcze moment.
- Tylko ten był wolny. - Z pewnością.
- Jak leci? - Dobrze.
Trapi cię jakiś smutek. Jest na to jedno lekarstwo...
Koniec pieprzenia. Chcę stanąć na desce przed odjazdem.
- Nie jesteś gotowy. - Jestem gotów objeżdżać giganty.
Jesteś gotów.
W czym mogę pomóc?
Można tu dostać sushi?
5 minut stąd jest świetne miejsce.
Rozrysować?
Tutaj jesteśmy. Dalej jest Kamehameha, potem mijasz bagno Hunaho.
Powinno być po lewej stronie. 5 minut drogi.
Świetnie. Dziękuję.
Widziałam cię z Peterem. Bretterem.
- To mój były chłopak. - Naprawdę mi przykro.
- To nie tak, jak myślisz. - Cieszę się, że dotrzymujesz mu towarzystwa.
Wydajesz się być miłą osobą. I jesteś bardzo ładna.
- Jesteś dużo ładniejsza. - Jesteś piękna.
Naprawdę?
- Dziękuję. - Jeszcze jedno...
Peter to dobry gość. Naprawdę.
Właściwie to świetny.
Proszę nie płakać. Chusteczkę?
Już dobrze.
- Dziękuję, Rachel. - Do usług.
- Siema. - Też surfujesz?
Tylko sobie dryfuję. Wchodzę w kontakt z oceanem.
To miłe.
- Spływam. - Nim popłyniesz...
muszę ci coś powiedzieć. Słuchając iPoda Sarah...
przedzierając się przez muzyczną chałturę...
jeden utwór mi się spodobał. Sprawdziłem autora...
i to twój utwór. Przypomina mi mrocznego Neila Diamonda.
Do tego dążę.
Kurwa, jesteś fajny.
Ciężko mi to powiedzieć z powodu...
nienawiści do ciebie, ale...
- wiem, czemu Sarah cię lubi. - A kto by tam ją wiedział?
Przez 5 lat była ze mną, więc nie wiem.
W tym rok ze mną.
- Rok temu spałeś z Sarah? - Myślałem, że wiedziałeś.
Nie bierz tego do siebie.
To nie jest zwykła rzecz! To nie Europa. Tutaj są zasady.
Przykro mi. Przepraszam.
Mam nadzieję, że nie zepsuje to naszej przyjaźni.
Za co to?
- To poważna sprawa. - A kodeks oceanu?
Nie sypia się z cudzymi dziewczynami. Spływaj!
Kunu! On potrzebuje pomocy!
Zadzwonić na recepcję?
- Masz koralowca w nodze. - Możesz go wyciągnąć?
Chętnie, ale polityka hotelu mi zabrania.
Możesz zadzwonić na recepcję?
- Zadzwoń na recepcję. - Dobra, ciasteczkowy potworku.
- On nic nie zrobi. - Mam pewien uraz do krwi.
Gwałci mi nogę. Wyciągnij go.
Utknął.
- Ja pierdolę! - Już po wszystkim.
Dobrze wygląda.
- Jest dobrze. Za momencik będą. - Możesz przynieść ręczniki?
Tracę dużo krwi.
Gadasz jak angol.
Co się dzieje?
Zemdlałeś.
- Miałeś się sam obudzić. - Koledze nic nie jest?
- Zszyli go, odsypia to. - Chcesz usłyszeć coś śmiesznego?
Można boki zrywać.
Edward Nożycoręki powiedział mi, że pieprzyliście się przez ostatni rok.
Gdy byliśmy razem. Co ty na to?
- Nie powinieneś chodzić. - Nie dotykaj mnie.
Nie dotykam. Możesz usiąść?
Usiądę, ale dlatego, że chcę, a nie ponieważ mnie prosiłaś.
Rok?
Rozumiem, ale co zrobiłem, byś mnie zdradziła?
Nie chodzi o ciebie. Nic nie zrobiłeś.
- Byłeś świetny. - Przestań pieprzyć.
Bez pieprzenia.
Nie mogłam zajmować się tobą, gdy sam tego nie robiłeś.
Próbowałam wyciągnąć cię z domu. Z twojej ukochanej wysepki.
Kanapy.
Nie wychodziłeś na zewnątrz.
Raz cały tydzień nosiłeś dresy.
Codziennie.
Nie przejdziesz!
Gdyby to były spodnie Seana Johna, byłoby dobrze.
Ale skoro to Casco, to już tragedia.
To nie miało znaczenia.
Przykro mi, że nie byłem człowiekiem naszych marzeń.
Próbowałem, ale to nie ja.
- Gdybyś tylko bardziej spróbowała... - Próbowałam!
Nie masz pojęcia, jak bardzo!
Rozmawiałam z psychologiem, matką, przeczytałam wszystkie książki...
wzięłam seminarium z miłości i seksu, nie podziałało.
Nie było dla ciebie różnicy. Nie mogłam tonąć wraz z tobą.
Nie waż się mówić o braku starań.
Starałam się. Ale byłeś zbyt głupi, by to zauważyć.
Myślałam, że założysz koszulę ode mnie.
Podoba mi się.
Projektant jest utalentowany, ale czuję, że ta jest odpowiednia.
Dziękuję.
Sarah mi ją kupiła.
Dużo wygodniejsza od mojej torby.
- Świetna czapka. - Dziewczyna mi kupiła.
- Zgrywam się. - Super.
- Wygląda świetnie, ale możesz ją zmienić. - Teraz mi się podoba.
Ale ten ośrodek mały.
- Aldous, Sarah, to Rachel. - Sarah mi ją kupiła.
- Można się domyślić. - Ekstra wygląda.
Dzięki.
Nie wiedziałem, że państwo przyjdą.
- Trzeba będzie poczekać 5 minut. - W porządku.
- Nie zauważyłem was. - Nie trzeba łkać.
Żaden problem.
- Stolik jest gotowy. - Udanego wieczoru.
- Możecie się przyłączyć. - Dobra.
Pewnie.
Dostawię dwa krzesła.
To się dzieje naprawdę. Dopuścimy do tego.
Tak mi przykro. Nie wiedziałem, że się zgodzi.
- Ja wiedziałam. - Grzecznie przyjęłam zaproszenie.
Jestem w okropnym położeniu, muszę siedzieć w tej koszuli.
Mimo wszystko ją założyłeś.
Australia jest niesamowita. Świetne miejsce na zdjęcia.
Spodobałaby ci się.
Naprawdę chcę tam jechać. Kiedy wychodzi film?
Już wyszedł.
Mieszkam na wyspie, jest odizolowana.
- Podobał ci się? - Film?
- Był... - Okropny.
Niedorzeczny. "Co by się stało, gdyby komórka mogła zabijać?"
Po co miałaby kogokolwiek zabijać? Jak może mieć agendę i zabijać ludzi?
- Mówiłem jej to, gdy czytała scenariusz. - Byłeś głosem rozsądku.
- Ale nie posłuchała. - Jak komórka może polować na ludzi?
- Czemu nie wyjęli baterii? - Koniec wojny.
- To nie film dla wszystkich. - Moja ulubiona scena.
Niemożliwe.
- To metafora uzależnienia od technologii. - Społeczeństwa, tego jak polegamy na technologii.
To metafora gównianego filmu.
Wtedy to był dobry wybór.
Zrobiło się niezręcznie.
Teraz bardziej.
Możemy prosić o kolejną butelkę?
- Panie Snow? - Sok żurawinowy z dodatkiem limetki.
Sok czy koktajl żurawinowy?
- Wisi mi to. - Świetnie.
Jedyne, czego nauczyłeś się w czasie uzależnienia...
to to, że życie jest krótkie jak mignięcie gwiazdki na niebie.
Sam na sam z kobietą możesz zrobić jedno...
i nie mówię tu o pogadance.
Musisz się zatracić w czymś pradawnym i niezwykłym.
Znajdź coś wiecznego, nieustannego. Zatrać się w dymaniu.
Nie zgodzę się. Z całym szacunkiem oczywiście.
Może na ciebie to działa. Ja muszę wpierw kogoś poznać.
Seks jest świetny, ale muszę wpierw poznać tę osobę.
On chce powiedzieć, że...
wetknie go wszędzie. Ale żartuje.
Nie żartuję. Wierzę w to.
Żebyśmy się zrozumieli...
skupiając się na twoich wywodach, pomijając pieprzenie.
Chcesz mi powiedzieć, że masz prawo każdego wypieprzyć?
- Tak. - To masz na myśli?
Nie tak elokwentnie, jak ty to ujęłaś.
Tylko nie koszula.
Zabierz mi wzrok, ale nie koszulę.
W to właśnie wierzę.
Jak skończysz żartować, weźmiesz chusteczkę?
Upiększyłem ją. Powinienem dostać jakąś nagrodę.
Poproś kelnera o wodę.
- Możemy dostać... - Od razu przybiegłem.
- Proszę się odchylić. - To nie tutaj.
Zostaw kieliszek. Idź, z Bogiem.
Dzwońcie po lekarza.
Uwielbiam Hawaje.
Fajnie, ale na tydzień maksymalnie. Dłużej i bym oszalała.
Hawaje to miejsce ucieczki dla ludzi nie radzących sobie w życiu.
Faktycznie jest mało shopperek i zwierzęcych psychiatrów.
Ciężkie życie.
Podoba mi się tu.
- Jeszcze wina? - Dziękujemy.
Mam pytanie.
Co pan sądzi o moim demo? Przesłuchał je pan?
Nie.
Miałem taki zamiar, ale zacząłem żyć dalej.
Czekaj.
- Na pewno nie jesteś za bardzo pijana? - Nie bądź taki czuły.
Aldous.
Obudź się.
Będziemy się kochać.
Dobra, ty na górze.
Posłuchaj.
O tak!
Dokładnie tam!
- Przeżywa orgazm! - Cudowny seks!
Starczy.
Błędem był przyjazd tu z tobą.
Jeszcze nie skończyłem!
- Zamknij się! - Dobra!
- Wciąż coś do niego czujesz. - Słucham?
Twoje zachowanie przy kolacji, potem przychodzi tu...
i odgrywasz to tandetne przedstawienie.
Słyszałem, że kobiety udają orgazmy.
Ale nigdy tego nie przeżyłem. Zdenerwowałem się.
Było zobaczyć siebie podczas kolacji. Jestem Aldous Snow.
Nie dziękuję, nie piję.
Coś ci powiem...
odnośnie tatuaży...
To jest Buddyzm, Bóg Nordycki, Hinduizm, to jakieś pierdoły.
Kompletnie pomieszane ideologie, nie czynią cię obywatelem świata...
czynią cię łgarzem.
To było prawdziwe czy udawane?
Dobra. Będę się zmywał.
Prześpię się kilka godzin i wyjadę.
- Nienawidzę twojej muzyki. - A ja pieprzyłem pokojówkę.
- Śpisz? - Już nie.
Wiem, że wyjeżdżam...
za kilka dni. Nawet nie wiem...
co to oznacza, ale...
miło spędzam z tobą czas.
Wiem. Ja też.
Dzień dobry.
Dokąd idziesz?
Na imprezę koreańskich producentów tekstyliów w Luau.
- Zastrzel mnie. - Fajnie.
Chcę, byś wiedziała, że wczoraj mówiłem na poważnie.
Wiem o tym.
Ja też.
Zobaczymy się dziś wieczorem?
Kończę o siódmej.
Proszę, pana Mai Tai.
Dziś nie będę pił.
Nie każcie skakać!
- Siema, stary. - Jak zdrówko?
- A u ciebie? - Wyśmienicie.
Promieniejesz.
- Świetnie się wczoraj bawiłem. - Dobra robota.
O co chodzi z torbami?
- Wracam do Anglii. - Jedziecie do Anglii?
Jadę sam.
- Pokłóciliście się? - Jak z nią przetrwałeś 5 lat?
Zasługujesz na medal, wakacje lub chociaż przytulenie.
- Byłeś tu przez tydzień. - Dla mnie to było jak wakacje...
nie powiedziałbym z Hitlerem, no może drobne wakacje z Hitlerem.
Przynajmniej jest otwarta droga do waszego powrotu.
Dobrze mi idzie z Rachel. Chcę to kontynuować.
Może zrobicie trójkącik?
Podczas kolacji się dogadywały.
Po pierwsze, to nie w moim stylu. A poza tym nie mam takiej potencji.
To dar.
Jest moja podwózka.
Spadam, nim coś jeszcze mi się przytrafi.
Może ktoś je wziąć?
Nie daj się poniżać.
Trzymaj się.
Spójrz na szoferkę, będziemy się kochać.
Powiedział, że wciąż coś do ciebie czuję.
I odszedł.
Głupi kutas.
I zaczęłam rozmyślać...
co jeśli ma rację? Może coś do ciebie czuję.
- Sarah, ja... - Daj mi skończyć.
Co, jeśli popełniłam straszliwy błąd?
- Sarah... - Tak?
- Przestań przysuwać moją twarz do swojej. - Czemu?
Nie podoba ci się?
Ciągnięcie mnie za koszulę niczym się nie różni.
Spędźmy tu jeszcze jedną noc, a potem wróćmy do domu...
- Udając, że nic się nie stało? - Nie!
- To jest wielki plan? - Kocham cię.
To niesprawiedliwe, co mówisz.
Proszę cię.
- Powiedz, że ci przykro. - Bardzo mi przykro!
Tęskniłam.
Przepraszam.
Boże, jak ja tęskniłam.
- Stwardniej dla mnie. - Wiem, co mam robić.
- Zrób to. - Staram się.
Sam to zrobię.
Pragnę cię. Tęskniłam.
- Nie chcesz pomocy? - Cicho.
- Chcesz moich rąk? - Możesz nic nie mówić?
- Może ustami? - Może tak.
Co jest?
Nie wiem.
Możesz próbować.
- Co z tobą? - Nic.
- Nie to... - Coś jest nie tak.
Piłeś coś dzisiaj, bo czasami gdy wypijesz...
Nie.
Nic dzisiaj nie wypiłem.
Może problemem jest złamane serce...
i mój kutas nie chce być w pobliżu ciebie!
Nigdy więcej!
Wiesz, z czego zdałem sobie sprawę?
Jesteś diablicą!
Ślub na Hawajach, cóż za oryginalność!
Cześć, Rachel.
- Sarah zerwała z Aldousem. - Niespodzianka.
Poszedłem zobaczyć, co u niej.
Nie chcę cię okłamywać. Coś się wydarzyło.
Naprawdę mi przykro.
Ale również cieszę się z tego, bo...
nareszcie widzę, że z Sarah nie pasujemy do siebie.
Co się wydarzyło?
Poszedłem sprawdzić, co u niej i zrobiło się dziwnie.
Ale teraz jest już dobrze. Musisz zrozumieć, że mówiłem rano poważnie.
- Co się stało? - Zabawialiśmy się trochę.
Co dokładnie robiliście?
Poszedłem do jej pokoju.
Wylewała potoki łez.
Poczułem, że powinienem ją pocieszyć.
Zaczęła mnie całować z powodu pocieszania.
Nim się obejrzałem, zacząłem całować ją z powodu jej pocałunków.
Potem zaczęła mnie rozbierać, ona też zrzuciła ubranie.
Potem nastąpiło 15 sekund seksu oralnego z jej strony.
- Możesz już iść. - Maksymalnie.
- Dziękuję za pobyt. - Nie rób tego.
- Mówię to, bo mi na tobie zależy. - Posłuchaj mnie.
Też byłam w rozsypce, rozumiem.
Ale nie usprawiedliwia to twojego zachowania.
Wiem, że na chwilę wszystko spieprzyłem,
- ale nie jestem zwykłym dupkiem. - Nie powinieneś teraz z nikim być.
Wiem, że coś jest między nami.
Wiem, że się nie myliłem.
To były tylko 4 dni, ale wiem, że też to czujesz.
Odejdź.
Nie pisz, nie dzwoń, nie wysyłaj e-maili.
Masz iść.
Nie będę cię już nachodził. Przepraszam.
Nie wiem, co robić.
Co robisz? Kradniesz moją sztukę? Odłóż to.
Rzucasz papierem?
Nie bądź głupi. Daj to zdjęcie.
Możesz mnie uderzać ile chcesz. Nie oddam ci zdjęcia.
Mówiłam, że nie chcę cię widzieć.
Aloha! Jestem Sarah Marshall.
W wolnych chwilach latam sobie na Hawaje.
Odprężcie się i korzystajcie z luksusów, tak jak ja.
Wszyscy cię nienawidzą.
Wszyscy życzą ci śmierci.
Peter, jesteś do bani.
Twoja muzyka jest do dupy. Peter, jesteś do bani.
Prawdziwe z ciebie zero!
Zamiast tworzyć muzykę, piszesz gówniane piosenki.
Sam siebie nienawidzisz. Idź do psychiatry.
Nienawidzę go. Mimo to idź do niego.
Nie lubię psychiatrów. Musisz jakiegoś odwiedzić.
Nie idę!
Coraz ciężej mi wierzyć, że wszystko się ułoży.
SMAK MIŁOŚCI SCENARIUSZ I REŻYSERIA: PETER BRETTER
Nad czym tu myśleć? Polizała końcówkę.
- To się nie liczy. - Oczywiście, że tak.
- On... - On co?
Odmówił loda od byłej w połowie drogi.
Wiesz, co to znaczy dla mężczyzny? To się nazywa problemy z prostatą.
On jest jak Ghandi, ale lepszy. Lubi kukiełki.
Uwielbiam kukiełki.
Nie sądziłem, że stworzę tę piosenkę. W łożu śmierci.
Przepraszam ze wszelkie wyrządzone zło. Brak mi już chęci.
Piękny był to sen. Niech przyjdzie mnie zabić.
Oto jest. Demon tam leży, zabiję go.
Oto jestem. Będziesz krwawić w moich lochu.
Nie posłucham się.
Zaraz przełyk wyrwę ci.
Panie Van Helsing, proszę mnie wysłuchać.
Ten człowiek wolnym pragnie się stać.
Sprzątnij go szybko, czas zakończyć klątwę.
Plugawy człowieku.
Nie umieraj, luby.
Nie czas się żegnać.
Moje panowanie dobiegło końca.
Czas... umierać.
Jestem w ciąży.
Moje życie to kłamstwo.
Będę tęsknić, kochany.
Nigdy się nie zobaczymy.
Póki mój wspaniały sen...
nie zmieni się...
na smak miłości!
Przyjechałaś. Nie mogę uwierzyć.
To jest świetne. Naprawdę zabawne.
Nie myślałem, że to będzie komedia,
ale pewna osoba mi to uświadomiła.
- Długo zostajesz? - To otwarta kwestia.
Sprawdzam szkoły.
Gratulacje.
Tak, może.
Nie zadzwoniłeś.
Zabroniłaś mi.
I posłuchałem.
Nie było łatwo.
Raz zadzwoniłem i się rozłączyłem.
Może.
- Lepiej wróć. - Chcesz się spotkać?
- Pójść na kolację? - Tak. Zadzwonię.
Powinienem iść.
Idź.
- Niezła robota. - To było chore.
Gratulacje. Świetnie się dziś bawiłem.
Tylko się przebiorę.
Jeszcze raz gratuluję.
Dzwoniłem do ciebie.
- Przepraszam. - Nie śmiej się.
Możesz przestać?
Tęskniłam.
Chciałem ci powiedzieć, że dużo myślałem...
O pradawne niebiosa, spoglądające z tych rozmarzonych oczu.
Zaskoczyłaś mnie, pozwalając wejść w ciebie.
Wejść w ciebie.
Reżyseria:
Scenariusz:
Zdjęcia:
Tej jesieni...
Sarah Marshall powraca w nowej roli.
Żona nie miała żadnych wrogów?
Przygotuj się na dreszcz emocji.
Przyszedłem i tu leżała.
W świecie, gdzie nie wiadomo, komu ufać...
- Charlie, kim jest Franco Marchoni? - Rzuć broń!
Zaufaj swojemu...
Zwierzęcemu Instynktowi.
- Skąd wiedziałaś? - Jest zwierzęcą telepatką.
Sarah Marshall powraca...
- w "Zwierzęcym Instynkcie". - Życie to suka.
Tam gdzie idziesz, sam nią będziesz.
Muzyka:
Tłumaczenie ze słuchu: Thorek19 <> www. kinomania. org
Korekta: djdzon
Wystąpili:
CHŁOPAKI TEŻ PŁACZĄ
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl