Οι παλαιότερες ιστορίες που έχουν ειπωθεί, είναι γραμμένες στα αστέρια.
Ιστορίες πρίν την εποχή των θεών και των ανθρώπων, όταν οι Τιτάνες κυβερνούσαν την γή.
Οι Τιτάνες ήταν παντοδύναμοι, αλλά η βασιλεία τους τερματίστηκε από τους γιούς τους,
Τους Δία, Ποσειδώνα και Άδη.
Ο Δίας έπεισε τον Άδη να δημιουργήσει ένα τρομακτικό όν τόσο ισχυρό
που μπορούσε να κατατροπώσει τους γονείς τους.
Και από την ίδια του τη σάρκα, ο Άδης δημιούργησε μια απερίγραπτη φρίκη.
Το Κράκεν.
Ο Δίας έγινε ο βασιλιάς των Ουρανών.
Ο Ποσειδώνας βασιλιάς των θαλασσών.
Και ο Άδης, ξεγελασμένος από τον Δία,
Έμεινε να κυβερνεί τον Υπόκοσμο μέσα στο σκότος και τη μιζέρια.
Ο Δίας δημιούργησε τον άνθρωπο, και οι προσευχές των ανθρώπων έδωσαν στους θεούς την αθανασία.
Αλλά με την πάροδο των ετών, η ανθρωπότητα έγινε ανυπόμονη.
Ξεκίνησε να αμφισβητεί τούς θεούς και τελικά εξεγέρθη εναντίων τους.
Σε αυτόν το κόσμο, ένα αγόρι γεννήθηκε.
Ένα αγόρι που θα άλλαζε τα πάντα.
Ο Περσέας.
Τι είναι γιέ μου;
Θα έχω έναν μικρότερο αδελφό ή αδελφή σύντομα.
Νομίζεις ότι θα αγαπάμε αυτό το παιδί
Διαφορετίκα από ότι αγαπάμε εσένα... Αλλά δεν πρόκειται.
Αυτό το παιδί θα είναι δικό σας.
Εγώ... Δεν είμαι γιός κανενός
Εγώ είμαι ο πατέρας σου Περσέα, η Μαρμάρα είναι η μητέρα σου,
και θα είσαι ο γιός μας για πάντα.
Ο δεσμός μεταξύ μας, υπερβαίνει τη σάρκα και τα κόκκαλα.
Αλλά η αγάπη μας για σένα, είναι η αγάπη για την οποία οι Θεοί και οι Βασιλιάδες πολεμάνε να αποκτήσουν.
Ποτέ δεν κατάλαβα την θέληση των Θεών,
αλλά δεν αμφισβητώ ούτε για μια στιγμή, το ότι σώθηκες για κάποιο λόγο.
Και κάποια μέρα, αυτός ο λόγος, θα οδηγήσει μακριά από εδώ.
Αλλά όχι αυτό το βράδυ.
12 χρόνια αργότερα
Περσέα!
Σε παίρνουν τα χρόνια γέρο (πατέρα),
Μαρμάρα! Μαρμάρα!
Για άλλη μια ημέρα...Τίποτα!
Πιάστηκε στον ύφαλο!
Σε ποιόν να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για αυτή την "ψαριά";
- Σπύρο, σε παρακαλώ. - Στον Ποσειδώνα; Στον Δία;
- Ποιον να ευχαριστήσω Μαρμάρα; - Να ευχαριστήσεις τους ανθρώπους που τους προκάλεσαν.
Συνθλίψανε το νησί μου και έσπειραν αρρώστια στο δικό σου.
Παίρνουν ότι επιθυμούν από εμάς. Είμαστε οι σκλάβοι τους.
Οι Θεοί μας δώσανε ζωή. Για αυτό πρέπει τους ευχαριστούμε.
Κουράστηκα να τους ευχαριστώ και να τρώμε αποφάγια.
Είμαι ψαράς, ο Περσέας είναι ψαράς, και τώρα μας παίρνουν και αυτό απο εμάς.
Μας παίρνουν αυτό που μας κάνει ότι είμαστε. Και εξακολουθούν να θέλουν την αγάπη μας.
Μια μέρα, κα΄ποιος πρέπει να τους αντισταθεί.
Κάποια μέρα κάποιος πρέπει να πεί "Αρκετά !".
Είναι όπως την ημέρα που έφτασες σε εμένα.
Η καταιγίδα με έφερε σε εσένα.
Καταλαβαίνω ότι έχεις ανεπίλυτες ερωτήσεις γιέ μου. Εύχομαι να μπορούσα να σου δώσω τις απαντήσεις.
Έχω ότι μου χρειάζεται εδώ. Ακριβώς εδώ.
Καληνύχτα γίε μου.
Κράτα το σταθερό!
Τέκλα, πάρε το στεφάνι. Φέρε το στεφάνι.
Το άγαλμα του Δία! Υπέροχο!
Κάτι δεν πάει καλά.
Τι κάνουν αυτοί οι στρατιώτες;
Κρατηθείτε!
- Ποιοί είναι αυτοί? - Στρατιώτες από το Άργος.
- Τι έκαναν!! - Κύρηξαν τον πόλεμο.
Τον πόλεμο ενάντια στους θεούς.
- Ας γυρίσουμε την βάρκα. - Όχι! Μην κάνεις τίποτα.
Που είναι το αγόρι ?!
Δία, πρέπει να σταματήσεις αυτό που γίνεται!
Επιτέθηκαν στους ναούς μας! Τώρα τολμάνε να σπιλώσουν την εικόνα του Δία.
- Μπορούμε να μιλήσουμε μαζί τους. - Να κανονίζαμε κάποια συνθήκη, μια ανακωχή!
Όχι!
Εγώ τους δημιούργησα και ανταμοίβουν την αγάπη μου... Με το να με αψηφούν;!!
Δεν θα υπάρξει ανακωχή!
Επιτέλους, λίγη οργή από σένα.
Πόσος καιρός έχει περάσει; Πόσα χρόνια αδερφέ μου;
Από την τελευταία φορά που είδες το πρόσωπο μου;
Άδη.
Για ατελείωτα χρόνια, παρακολουθώ από τον Υπόκοσμο.
Είδα την την πυγμή σου να αποδυναμώνεται από την αγάπη.
Τους δημιούργησες για έναν σκοπό,
Ώστε οι προσευχές τους να προσφέρουν αθανασία σε εμάς.
Αλλά η αγάπη σου προς αυτούς είναι υπερβολική.
Τώρα που έχουν δυναμώσει, είμαι αναγκασμένος να σηκωθώ γιατί απειλούμαστε όλοι μας.
- Τι θέλεις αδερφέ? - Άσε με να εξαπλωθώ πάνω τους.
Θα προσευχηθούν ξανά από κατακραυγή και τρόμο επικαλώντας εσένα.
Και εμέις θα ξαναγίνουμε πανίσχυροι.
Ανήκει στον Υπόκοσμο, όχι εδώ.
Δεν μπορείς να μου πεις εσύ που ανήκω.
Λές ότι είναι η αγάπη τους που μας θρέφει,
αλλά εσύ εξαρτάσαι από την αγάπη τους.
Εγώ έμαθα μόνο να ζω με τον τρόμο τους...
- Με το να νιώθουν πόνο. - Δία, ο αδερφός μας λέει την αλήθεια.
Άκουσε τον.
Πήγαινε, πράξε όπως νομίζεις.
- Πατέρα, οι θνητοί μας είναι αναγκαίοι. - Όχι, Απόλλωνα.
Ο Άδης έχει δίκιο. Η προσβολή τους πρέπει να έχει ένα τίμημα.
Όπως τα παιδιά, πρέπει να τους θυμίζουμε την ιεραρχία των πραγμάτων.
Δείξε το παράδειγμα αδερφέ.
Κάνε τους να στραφούν εναντίον τους.
Και πίσω στην αγκαλιά μας.
Άργος
- Είμαστε η τελευταία βάρκα που φτάνει; - Όχι καπετάνιε, είστε η μοναδική.
- Είναι ένας από εμάς; - Όχι, τον βρήκαμε δίπλα στους Παξούς να επιπλέει ανάμεσα στους νεκρούς.
- Ήταν ο μοναδικός επιζών. - Αφήστε να αποφασίσουν στον παλάτι τι θα γίνει με αυτόν.
Προχώρα.
Μας έδωσαν το σιτάρι στα χωράφια μας, τον ήλιο και τον ουρανό. Όλα αυτά είναι τα δώρα τους προς εμάς.
Τα δώρα αυτά μπορούν τα πάρουν πίσω. Αλλά θα τα πάρουν πίσω μόνο αν δεν προσφέρουμε την αγάπη μας προς αυτούς.
Αν δεν επιθυμείτε να μείνετε μέσα στην βρωμιά και την μιζέρια την οποία προκαλέσαμε στους εαυτούς μας.
- Άργος, είναι σαν να ζητάμε να μας χτυπήσουν με το μαστίγιο τους... - Φύγε από μπροστά μας!
Η ομορφιά και η σαφήνεια του να υπακούς.
Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να κυβερνήσει τους ανθρώπους, πολεμάτε τους θεούς και γιαυτό θα σας τιμωρήσουν.
- Αυτοί είναι όλοι όσοι επέστρεψαν; - Χάσαμε πολλούς άνδρες, Βασιλιά μου.
Αλλά κατακτήσαμε τη νίκη.
Στον Βασιλιά Κηφέα, στην βασίλισσα Κασσιοπεία
Όχι ...
Σε εσάς.
Στην τρομερή λεγεώνα μας, στους ήρωες μας, που τολμάνε να χτυπήσουν
την καρδιά του Δία!
Οι ναοί καίγονται, τα αγάλματα έχουν πέσει.
οι προσευχές μας δεν ακούγονται προς αυτούς.
Αυτήν τη μέρα, μετά από μια γενεά γεμάτη κόπους,
ο ήλιος δεν δύει πάνω στον ωκεανό.
Δύει πάνω στον ίδιο τον Όλυμπο!
Μια νέα εποχή ξεκίνησε.
Η εποχή των ανθρώπων!
Αυτή η συνοφρύωση δεν σου ταιριάζει Ανδρομέδα. Πάρε κάτι να πιείς, θα νιώσεις περισσότερη ζωντάνια.
Ανδρομέδα ...
- Ποιό είναι το όνομα σου; - Περσέας.
Πάρε αυτό, σε παρακαλώ πιές.
- Μην απλώνεις χέρι! - Αρκετά!
Η κόρη μας, η ιεραπόστολος.
Έχετε δει τι συμβαίνει εκεί έξω;
Έχετε νοιαστεί να κοιτάξετε για λίγο;
Υπηρετούμε ως έμπνευση.
Εκατοντάδες από τους άνδρες μας έχουν χάσει τις ζωές τους.
Παρόλα αυτά εμείς γιορτάζουμε.
Προκαλείτε τους θεούς και δράτε σαν δεν θα υπάρξουν συνέπειες.
Και τι θέλεις να κάνουμε; Θα έπρεπε να φοβόμαστε;
Θα έπρεπε να τρέμουμε και να λερώνουμε τα παντελόνια μας από τρόμο;
Οι θεοί μας χρειάζονται. Χρειάζονται την λατρεία μας.
Εμείς τι χρειαζόμαστε από αυτούς;
- Κοιτάξτε την κόρη μου. - Μην το πεις.
Τι θα μπορούσε να είναι πιο θείο από το πρόσωπο της;
Πιο όμορφη από όλες τις γυναίκες της Ελλάδος, πιο όμορφη και από την ίδια την Αφροδίτη.
Οι Ολύμπιοι πρέπει να την ζηλεύουν. Εμείς είμαστε οι Θεοί τώρα!
Βασίλισσα μου ...
Ενδιαφέρον.
Είσαστε στίγματα σκόνης κάτω από τα νύχια μας.
Η ίδια η αναπνοή σας είναι ένα δώρο από τον Όλυμπο.
Έχετει προσβάλλει δυνάμεις που είναι πέρα από την κατανόηση σας.
Ποιός είσαι?
Είμαι ο Άδης.
Γονατίστε.
Όχι τώρα Περσέα, θα έχεις την ευκαιρία σου.
Τι ξέρετε εσείς από ομορφιά;
Τι είναι πιο όμορφο από τον θάνατο;
Αντίκρυσε με θνητή βασίλισσα.
- Μητέρα! - Ακίνητη!
Σε δέκα ημέρες, όταν ο ήλιος εκκλείψει.
Θα απελέυθερώσω το Κράκεν.
Το Άργος θα σβηστεί από την Γή και μαζί του όλοι εσείς.
Εκτός αν θυσιάσετε την πριγκήπισσα,
που τόσο ανόητα συγκρίνετε με τους θεούς.
Μόνο το αίμα της θα χορτάσει το Κράκεν
και τον Δία, που τόσο έχετε προσβάλλει.
Επιλέξτε την ποινη σας Άργος, καταστροφή ή θυσία.
Αυτό είναι το θέλημα του Δία,
το θέλημα του πατέρα σου.
Υπάρχει ένας ημίθεος στο Άργος.
Αυτό δεν είναι δυνατόν.
Είναι δικός σου.
Το όνομα του είναι Περσέας.
Μπορούμε να του προσφέρουμε άσυλο.
Έχω ακούσει τις προσευχές του;
Αυτός ο γιός δεν προσφέρει την αγάπη του σε εμένα.
Δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους που γύρισαν την πλάτη τους σε εμάς.
Ένας από εμάς, ένας ημίθεος. Μίλα!
- Δεν είμαι ημίθεος. - Ποιός είσαι; Γιατί σε στείλανε;
Δεν το γνωρίζω.
Συμβούλεύω ενάντια σε αυτό βασιλέα, δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε.
Τι θέλεις δηλαδή να κάνω;! Δράκων!
Αφήστε τον.
Είναι δυνατόν; Αν είναι αλήθεια, είσαι ο γίος του Δία.
Μπορείς να μας σώσεις.
- Πρέπει να μας σώσεις. - Δεν μπορώ να σας σώσω, είμαι απλά ένας άντρας.
Λόρδε μου, όσο φριχτό και αν είναι να ξεστομίσω τα λόγια η θυσία είναι ο μόνος τρόπος.
- Μην πείς όυτε λέξη! - Έχει δίκιο.
Κανενας δεν θα πρέπει να θυσιαστεί για μένα.
Αφήστε τον Περσέα ήσυχο.
Βασιλια μου, πρεέπει να πάρουμε την πριγκήπισσα έξω από την πόλη τώρα.
- Θα βρούμε ένα μέρος να την κρύψουμε. - Δεν μπορείτε να την κρύψετε από τον Άδη.
Λόγια από έναν μπάσταρδο γιο θεού.
Ο πατέρας μου...σκοτώθηκε από έναν θεό.
Η μητέρα, η αδερφή μου ...
Όσοι αγαπούσα σκοτώθηκαν από έναν θεό.
Επισκευάζω δίχτυα, δεν χειρίζομαι το σπαθί.
Λοιπόν ημίθεε, έχεις έναν επισκέπτη.
Μας λέει ότι σε γνωρίζει.
Το όνομα μου είναι Ιώ, Περσέα.
Πώς με γνωρίζεις;
Σε παρακολουθούσα όλη σου τη ζωή. Σε καθοδήγησα στην οικογένεια σου.
- Είσαι μια από τους Θεούς; - Υπάρχουν θεοί και υπάρχουν άνδρες.
Υπάρχουν και μερικοί από εμάς που βρίσκονται ενδιάμεσα.
Αρκετά χρόνια πρίν, αρνήθηκα να δωθώ σε έναν θεό.
Με καταράστηκε με αγηρασία.
Δεν είναι τόσο κατάρα αυτό.
Έσω ζήσει για πολλά χρόνια βλέποντας τους αγαπημένους μου να πεθαίνουν.
Φαντάζομαι ότι συμμερίζεσαι το παράπονο μου.
Είναι αλήθεια;
Είμαι γιός του Δία;
Ναι.
Η ιστορία της γέννησης σου, ξεκίνησε με την επανάσταση του βασιλιά Ακρήσιου.
Η ανθρωπότητα είχε κουραστεί από την κακομεταχείριση και σκληρότητα των θεών.
ο Ακρήσιος ηγήθεικε της πολιορκίας του Όλυμπου.
Λέγεται ότι οι υπόλοιποι θεοί θέλανε απλά να κατατροπώσουν τον Ακρήσιο και τον στρατό του.
Αλλά ο Δίας αγαπούσε τους ανθρώπους υπερβολικά.
Αντιθέτως επέλεξε να θέσει ένα παράδειγμα με τον Ακρήσιο.
Συγκάλυψε τον εαυτό του σαν τον βασιλιά,
και επισκέφθηκε το δώμα, όπου κοιμόταν η γυναίκα του βασιλιά.
Βασιλιά μου.
Δία?
Ο Ακρήσιος τρελάθηκε από την οργή του
Διέταξε την εκτέλεση της γυναίκας του και του νεογέννητου γιου του Δία.
Σε καταριέμαι Δία! Σου αρνούμαι το κορμί που βεβήλωσες
και το μπάσταρδο παιδί μαζί του!
Η βασίλισσα και το παιδί της πετάχτηκαν στην θάλασσα.
Η μητέρα σου απεβίωσε, αλλά εσύ, μισός άνθρωπος, μισός θεός, επέζησες.
Από εκείνη τη στιγμή σε παρακολουθούσα, περιμένοντας τη μέρα που θα βοηθούσες
να έρθει το τέλος στην τυραννία των θεών.
Γεννήθηκε για να σκοτώσεις το Κράκεν.
Δεν γνωρίζω γιατί έχω γεννηθεί.
Ή τι είμαι.
Αλλά ξέρω ότι δεν είναι το Κράκεν που θέλω να σκοτώσω.
Πώς μπορώ να βρώ τον Άδη;
Αν πέσει το Κράκεν, ο Άδης θα είναι αδύναμος αρκετά για να ρίξεις το φονικό χτύπημα.
Μόνο τότε, θα μπορέσεις να έχεις την εκδίκηση που ζητάς.
Τότε το καλύτερο θα είναι με αφήσουν ελεύθερο.
Αν το Κράκεν μπορεί να σκοτωθεί, οι μάγισσες της Στυγίας θα ξέρουν πώς.
Οι μάγισσες βρίσκονται πιο μακριά από οπουδήποτε έχει πατήσει ποτέ λεγεώνα ανθρώπων.
- Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να πάει εκεί. - Κανέναν άνθρωπος.
Μείνε μακριά Ιώ.
Δία, συγχώρεσε μας για αυτές τις αγενείς πράξεις και προστάτεψε μας.
Και πιστεύεις ακόμα οτί αυτά θα μας βοηθήσουν;
Αυτό είναι αυτοκτονία.
Εδώ είναι αυτόι που τους αναθέτεις τέτοιο καθήκον Περσέα, φύλακες δεσμευμένοι από την τιμή τους.
Νεαροί άνδρες που απλά φαίνονται ωραίοι σε μια επιθεώρηση.
Και παλιοί στρατιώτες, κατευθυνόμενοι προς την απόσυρση από τα στρατεύματα.
Γνωρίζεις τι είναι το Κράκεν;
Το Κράκεν είναι το τέλος όλων μας.
Έναν κολοσσιαίο τέρας φτιαγμένο από στοιχεία. Δεν σκέφτεται, δεν νιώθει τίποτα.
Ακόμα και οι Θεοί το φοβούνται, και εσύ...εσύ σκοπεύεις να το σκοτώσεις;
Μην έρθεις.
- Δεν χρειάζομαι την βοήθεια σου. - και βέβαια όχι.
Είσαι ο γιός του Δία.
Αλλά, έχουμε τις εντολές μας.
Κύριοι, είθε το ταξίδι μας να είναι μακρύ, γεματό με αγωνία και μαρτύριο.
Και ίσως όλα τα παράπονα να είναι από έναν πικραμένο ηλικιωμένο άνδρα.
- Οπότε, τι να φέρουμε μαζί μας; - Φέρτε τα όλα.
Τι σε κανει να πιστεύεις ότι οι μάγισσες θα μας πούνε τα πάντα;
Καλά, η θα μας τα πούνε, ή θα τις σκοτώσω και αυτές.
- Τι είναι αυτό; - Απλά άφησε το.
Μην μας αφήνετε στο έλεος των θεών, παρακαλώ!
Μην φεύγετε, παρακαλώ μείνετε εδώ!
Μείνετε εδώ, παρακαλώ! Παρακαλώ! Βοηθήστε μας!
Απλά θυσιάστε την πριγκήπισσα!
Πρόσεξε τα λόγια σου! Μείνετε πίσω!
Σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να είναι ευγνώμονες.
Μπορεί να κουράστηκαν να είναι ευγνώμονες.
Καλά νέα! Ο αδερφός μου και εδώ αποφασίσαμε να σας συνοδέψουμε στο ταξίδι σας.
- Έχουμε αρκετούς άγνωστους εδώ. - Μπορούμε να είμαστε μεγάλη βοήθεια σε εσάς. Πίστεψε με.
- Θα μας χρειαστείτε. - Χρειάζομαι στρατιώτες, όχι κυνηγούς.
Ποιός από εσάς τους στρατιώτες γνωρίζει πώς να κόψει το αδιάτρητο δέρμα του λιονταριού της Νεμέας;
Ποιός από αυτούς ξέρει τα λεπτά σημεία στην πανοπλία ενός κένταυρου;
Ποιός από αυτούς ξέρει ποια αρτηρία να κόψει σε μια Ύδρα με πέντε κεφάλια;
- Την μεσσαία. - Tην μεσσαία. Καλή εικασία.
ο αδερφός μου και εγώ, ξέρουμε πως να σκοτώνουμε.
- Μας αρέσει. - Αν μπορείτε να αντέξετε μαζί μας,
δεν σας πειράζει αν πεθάνετε. Ελάτε μαζί.
Ο θάνατος είναι αυτός που πρέπει να φοβάται εμάς.
- Βασιλιά Ακρήσιε. - Δεν υπάρχει Ακρήσιος.
Απλά υπάρχει ο Κάλιμπος.
Έχουμε έναν κοινό εχθρό. Τον Δία.
Ο αδερφός μου.
Τι θέλεις από εμένα;
Ο σπόρος του Δία στην γυναίκα σου, επέζησε.
Το παιδί της ντροπής σου.
- Ο Περσέας. - Επέζησε;
Δολοφόνησες την γυναίκα σου για το τίποτα.
Τώρα, ο Περσέας δίνει όρκίζεται στον εαυτό του από το Άργος, να με καταστρέψει.
Πρέπει να πεθάνει.
- Τι θα ήθελες να πράξω; - Ο Δίας πρέπει να πιστέψει ότι τον υπηρετώ,
αλλά, γίνομαι ολοένα και πιο δυνατός.
Μέχρι να κατέχω την πλήρη δύναμη μου,
εσύ θα είσαι το όπλο μου.
Έλα.
Χρησιμοποίσε αυτό.
Σκότωσε τον Περσέα για μένα.
- Και εγώ θα καταστρέψω τον Δία για σένα. - Σε υπηρετώ, το αγόρι θα πεθάνει.
- Πόσο μακριά είναι; - Τέσσερεις μέρες για τις μάγισσες.
Τέσσερεις μέρες; Είμαι ήδη κουρασμένος.
Εδώ, χρησιμοποίησε αυτό.
Προτιμάς να σε περιμένουμε;
- Αλήθεια είσαι ψαρράς. - Θα έπρεπε να είχες δεί τον πατέρα μου.
Εσυ, φέρε το όπλο σου.
- Έχεις χειριστεί ξίφος παλιότερα; - Δεν χρειάστηκε ποτέ.
Μάλιστα. Αριστερό πόδι μπροστά.
Οι κινήσεις σου, πρέπει να ρέουν.
Το όπλο είναι ένα κομμάτι σου.
Σαν το κεντρί μιας σφήκας.
Μείνε συγκεντρωμένος.
Να ξέρεις τι σε περιβάλλει.
Κράτα την ισορροπία σου σε κάθε στιγμή.
Άν πέσεις ...
Πεθαίνεις.
Σήκω πάνω.
Απλά μην ...
Υπάρχει ένας θεός μέσα σου.
Να σιγουρευτείς ότι θα τον φέρεις μαζί σου.
Τέλος μαθήματος.
Περσέα ...
Ένα δώρο από τους θεούς.
- Σφυρηλατημένο στον Όλυμπο. - Γιατί?
Απλά δέξου το.
Μπορώ να το καταφέρω ώς άνθρωπος.
Το σπαθί είναι δικό σου.
Κύριοι, φέρτε τον σωτήρα μας.
Ένας Πήγασος.
Κάνενας άνδρας δεν έχει ιππεύσει έναν ποτέ.
Είναι ένα μύνημα, μας παρακολουθουν.
- Περσέα! - Περσέα!
Περσέα!
- ... γιατί πρέπει εμείς πάντα... - Άκου!
Βοηθήστε με!
Βοηθεια!
Μυρίζεις σαν τη δυσωδία του πατέρα σου!
- Ποιός είναι αυτός? - Δεν γνωρίζω.
Ας τον ρωτήσουμε.
Παράτα το.
Όχι, ας χωριστούμε. Απλά ακολούθα το αίμα.
Για έλα!
Κοίτα, το αίμα του!
Ευχαριστημένος;
Επίθείτε!
Περιμένε, περιμένε!
Τι είναι αυτό;
Ίξας, δόρυ!
Δράκων!
Πήδα!
Τρέξτε!
Όλοι, πρόσωπο με πρόσωπο!
Κρατήστε το έδαφος.
- Τρείς ακόμα! - Στο όνομα των θεών είναι μεγαλύτεροι!
Τί είναι αυτά;
Ντζίνν.
Τα πολέμησα, όταν ήμουν στην λεγεώνα.
Αυτή είναι η έρημος τους.
- Εχθροί; - Έτσι νόμιζα.
Δεν είναι άνθρωπο, όχι πλέον.
- Μάγοι της ερήμου, φονιάδες. - Κάποιος πρέπει να τουσ ευχαριστήσει.
Τί;
- Τί είναι αυτό; - Δηλητήριο. από τον Υπόκοσμο.
- Προσευχηθείτε, προσευχηθείτε στον Δία για δύναμη. - Όχι!
Προσευχήσου στον ηλίθιο πατέρα σου.
Όχι!
Πάρε το ψωμί.
Πρέπει να στρέψουμε τις καρδιές μας στον Άδη, Είναι ο μόνος τρόπος!
Αδερφοί και αδερφές, ελάτε σε μένα!
Ελάτε!
Έχω την λύση για να βγούμε από τη μιζέρια! Ο Άδης ζήτησε την προγκήπισσα!
Θυσία ενός, για τη ζωή της πόλης!
Γιατί παραμένουν σιωπηλοί,Why do they remain silent, οταν εμείς υποφέρουμε?
Γιατί φυλάσσουν μια γυναίκα της οποίας ο θάνατος θα μας σώσει;
Είναι αυτή καλύτερη από καθένα από εσάς;
Λατρεύουμε τον Δία για πολλά χρόνια στο Άργος,
αλλά είναι ο Άδης που τώρα μας προσφέρει την λύτρωση!
Πρέπει να προσευχηθούμε σε αυτόν που, υπέδειξε σε μας την αμαρτία μας!
Σε αυτόν που μας προσφέρει την λύτρωση,
μέσω αίματος!
Μια δωροδοκία για τον Χάρο.
όταν τραυματίζονται στην μάχη, αντικαθιστούν τα μέλη τους με καμμένα ξύλα και μαύρη μαγεία.
Δεν νιώθουν πόνο, Ζούνε εκατοντάδες έτη.
Όπότε, πόσο μεγάλος είναι αυτός εκεί;
Δεν με νοιάζει. Δεν τους εμπιστεύομαι.
Καίγεσαι στον πυρετό.
Πιές αυτό.
Θα φέρω περισσότερο νερό.
Τι λέει αυτός;
Τα Ντζίνν περίμεναν πολλά χρόνια για αυτόν που θα τους απελευθερώσει από τους θεούς.
- Λέει ότι δεν είναι φίλος με τους ανθρώπους. - Σοβαρά ε;
Αλλά ο μόνος τρόπος για να βοηθήσουμε τον Περσέα είναι μαζί.
Δράκων, κοίτα.
Μαζί.
- Δεν είναι έτοιμος για να ταξιδέψει ακόμα. - Ο χρόνος κυλάει Ιώ.
- Ίσως είναι ημίθεος, αλλά είναι ακόμα θνητός. - Νιώθεις καλύτερα;
- Λιγάκι. - Ωραία.
Η περηφάνεια σου σκοτώνει τους άνδρες μου! Σου δώθηκαν δώρα, χρησιμοποίησε τα.
- Αυτά τα δώρα είναι μια παγίδα! - Δεν με νοιάζει τι είναι, χρησιμοποίησε τα!
Όχι! Δεν θέλω να χειριστώ αυτό το σπαθί ή οτιδήποτε μου δώσουν!
Οπότε, απλά θα συνεχίσουμε να πεθαίνουμε.
Δεν μπορώ να γίνω σαν αυτούς.
Αν είναι να το κάνω αυτό, Θα το κάνω σαν άνθρωπος.
Μα δεν είσαι μόνο άνθρωπος.
Επίλεγω να είμαι.
- 'Ενας άνθρωπος δεν μπορει να το κάνει αυτό, Περσέα. - Σύμφωνα με ποιόν, τους θεούς;
Αν είχα εγώ τα χαρίσματα σου ...
Όταν χρειαστείες το ξίφος σου, είναι μέσα στην τσάντα μου.
Το έχουν καβαλήσει.
Μόλις δοκίμασαν να μας σκοτώσουν, Εγώ δεν ανεβαίνω πάνω του.
Υπέροχο. Τι περιμένετε;
Καλά, θα πρέπει να αναπληρώσουμε Well, για τον χαμένο χρόνο.
- Προχωράμε καλά σε χρόνο. - Όχι αρκετά καλά.
Η έκκλειψη θα έρθει σύντομα.
Πόσο κοντά είμαστε στα βουνά του Βορρά;
Θα μας πάρει 2 μέρες μέχρι να φτάσουμε στις μάγισσες.
Αυτό το πράγμα με κάνει να ανακατεύομαι.
Πίστεψε με, είναι καλύτερο να είσαι πάνω σε ένα από το να είσαι μέσα σε ενα.
- Γιατί δεν χαμογελάς ποτέ; - Όταν φτύνβ στα μάτια των θεών
Τότε χαμογελάω.
- Τί είναι αυτό το μέρος; - Ο κήπος της Στυγίας.
Εδώ είναι το σημείο που το Κράκεν νίκησε τους Τιτάνες.
Έτσι θα είναι το Άργος όταν αποτύχουμε.
Κάθε βήμα που κάνουμε, είναι προσβολή προς τους θεούς.
Ωραία.
Περσέα, ρώτα μόνο όσα χρειάζεται να ξέρεις τίποτα παραπάνω.
Βέβαιως.
- Επισκέπτες! - Ποιοί είναι?
Who is it?
- Περσέα, όχι. - Δεν ήρθαμε εδώ για να πολεμήσουμε.
- Μια μικρή ερώτηση. - Περσέας, ο γιός του Δία.
Η σάρκα ενός θεού.
Μάγισσα!
'Ηρεμα.
Ακολουθήστε με, κυρίες.
Λοιπόν, ποιά από εσάς θα απαντήσει στην ερώτηση μου;
Θέλεις να μάθεις για το Κράκεν. Πώς να το σκοτώσεις.
- Σωστά. - Ένα άδικο ταξίδι.
Το Κράκεν δεν φοβάται κανένα όπλο.
Πρέπει να έχει κάποιο αδυναμία.
Ίσως, αλλά η γνώση απαιτεί τίμημα! Θυσία! Θυσία!
Το μάτι!
- Αφήστε τον! - Όχι!
- Ρίξε το! - Δεν θα τολμούσες!
- Δεν μπορούμε να δούμε την απάντηση χωρίς το μάτι. - Αφήστε τον!
Τώρα απαντήστε στην ερώτηση!
Πώς σκοτώνουμε το Κρακεν;
Υπάρχει μια λύση, αλλά είναι αδύνατη.
Η γοργόνα Μέδουσα.
Οτιδήποτε από σάρκα πεθαίνει στο βλέμα της.
Η φυλακή της βρίσκεται απένατι από τον ποταμό Στυξ στις άκρες του Υπόκοσμου.
- Ένας Τιτάντας εναντίον Τιτάνα. - Δεν θα σας χρησιμέυσει ενάντι στο Κράκεν.
Δεν μπορούμε να την ελέγξουμε.
- Τότε θα πάρουμε το κεφάλι της. - Έξυπνο αγόρι.
Και το μάτι, δώσε μας το μάτι.
Περίμενε, υπάρχουν περισσότερα. Δεν θέλει να μάθεις περισσότερα;
Περσέα, όχι.
- Πές του. Πές του! - Τί;
Το ταξίδι σας δεν τελειώνει καλά.
Η μοίρα μίλησε.
Θα πεθάνεις, γιέ του Δία.
- Είναι ψέμμα...Έλα. - Ότι είναι γραπτό είναι η ιστορία.
Περσέα, θα πεθάνεις.
- Γιατί φεύγουν οι Ντζίνν? - Πιστεύουν ότι όλοι μας θα πεθάνουμε.
Είναι η προφητεία.
Ποιός είσαι;
Μπορεί να με λές...Πατέρα.
- Άν το θες. - Ο πατέρας μου ειναι νεκρός.
Σκοτώθηκε από έναν θεό.
Μια ατυχής απώλεια από τον πόλεμο που οι άνθρωποι προκάλεσαν στους ευατούς τους.
Οι άνθρωποι δεν δολοφόνησαν την οικογένεια μου, ο αδερφός σου το έκανε.
'Ακουσες την προφητεία των μαγισσών, δεν θα νικήσεις το Κράκεν, ...πόσο μάλλον τον Άδη.
Αν συνεχίσεις το ταξίδι θα πεθάνεις και το Άργος πάλι θα πέσει.
- Άν είσαι τόσο σίγουρος, γιατί είσαι εδώ; - Για να σου προσφέρω άσυλο.
Το αίμα σου είναι δικό μου Περσέα, και αυτό σε κάνει θεό.
Είναι η ώρα να έρθεις στον Όλυμπο και να ξεκινήσεις να ζεις σαν ένας.
Θα προτιμήσουμε να πεθάνω στην λάσπη με αυτούς τους άντρες, παρά να ζήσω αιώνια σαν θεός.
Ανόητο αγόρι, όλη η ύπαρξε των ανθρώπων είναι ένα δώρο της χάρης μουe.
Για κάποιον που δημιούργησε τους ανθρώπους, δεν ξέρεις και πολλά πράγματα για εμάς.
Ζούμε, πολεμάμε και πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλο.
Όχι για σένα.
Πές στον Άδη ότι θα τον δω σύντομα.
- Δεν θα ξανακάνω αυτή την πρόταση ξανά. - Ωραία.
- Γιατί δεν θα ήθελα να σου το αρνηθώ δεύτερη φορά. - Περσέα ...
Περίμενε.
Είναι ακριβά εκεί που πηγαίνεις.
Ο Κουσούκ έφτιαξε αυτή την ασπίδα από τον σκορπιό.
Πιο δυνατή και πιο ελαφριά από κάθε μέταλλο.
Πόλυ σπάνιο και υψηλής ποιότητας αντικείμενο.
Μπορούμε να πολεμήσουμε οπουδήποτε...
Αλλά όχι στον Υπόκοσμο.
Καλή τύχη, ψαρρά.
Άκουσες τι είπανε οι μάγισσες.
Αλλά μπορούμε να τους αποδείξουμε ότι έκαναν λάθος.
Χρειάζομαι την βοήθεια σου.
Δεν ήταν οι θεοί που με σώσανε.
Αν πιστεύεις ότι έχουμε μια ευκαιρία.
Δεν μου άρεσε το Άργος έτσι και αλλιώς.
Ξέρω τον δρόμο.
Τότε πάμε στον Υπόκοσμο... και σκοτώνουμε την Μέδουσα.
- Και τώρα τί; - Περιμένουμε τον Χάρο.
- Ο Χάρος μεταφέρει μόνο τους νεκρούς. - Κάποιος εθελοντής;
Κορώνα, κολυμπάμε.
Μια δωροδοκία για τον Χάρο.
- Οπότε, τι κάνουμε όταν φτάσουμε; - Άλλο ένα τέρας να σκοτώσουμε.
Ένα τέρας;
Η μέδουσα κάποτε ήταν όμορφη.
Τόσο όμορφη, που δελέασε τον Ποσειδώνα.
Όταν ήρθε για αυτήν, αυτή έτρεξε στον ναό της Αθηνάς,
νομίζοντας ότι η θεά θα την προστατέψει.
Δεν το έκανε.
Ο Ποσειδώνας την πήρε πάνω στο κρύο πάτωμα.
Προσευχήθηκε στην Αθηνά για λύτρωση, αλλά η θεά ένιωσε μόνο αηδία.
Έτσι σιγούρεψε ότι κανένας άλλος δεν θα θελήσει την Μέδουσα ξανά.
Μια ματιά στο πλάσμα που απέγινε η Μέδουσα μετατρέπει ότιδήποτε ζωντανό σε πέτρα.
Δεν μπορώ να σας βοηθήσω εκεί, η κατάρα δεν με αφήνει.
Η μόνη παρηγοριά της Αθηνάς προς την Μέδουσα, ήταν ότι δεν θα μπορούσε να βλάψει ποτέ γυναίκα.
Και έτσι μόνο άντρες επιτρέπονται να εισέλθουν στον ναό της.
Αλλά κανένας άντρας δεν έχει καταφέρει να βγεί ποτέ.
Η Μέδουσα έχει μια ουρά και έτσι θα την χρησιμοποιήσει.
Άκου.
Άκου τους μύς της να σε φωνάζουν.
Μύρισε το δέρμα της.
Νιώσε την πείνα της στα σωθικά σου.
Η Μέδουσα θα σε είχε σκοτώσει 2 φορές μέχρι τώρα.
Νομίζεις ότι απλά θα σου δώσει το κεφάλι της;
Δεν θα σου φερθεί ευγενικά για αυτό που θες.
Μια ματιά στα μάτια της και γίνεις πέτρα.
Καλά.
- Προσπάθησε να μην το ευχαριστιέσαι και τόσο... - Προσπαθώ να σε βοηθήσω να ζήσεις.
Μην με κοιτάς!
Ηρέμησε την καταιγίδα μέσα σου.
Είμαστε κοντά στο άνδρο της Μέδουσας.
Ποτέ δεν θα πίστευα ότι θα μπορούσα να φτάσω σε αυτό το μέρος.
Ποιόν έχεις χάσει;
Την κόρη μου.
Την πήραν στα δέκατα έκτα γενέθλια της.
Και την έφεραν εδώ.
Έχω ένα αίσθημα ότι θα την δώ σύντομα.
Μας έφερες μέχρι εδώ, ας συνεχίσουμε μέχρι το τέλος.
- Πόσα νομίσματα πήρες από τον Δία; - Μόνο ένα.
Ήξερα έναν σπουδαίο άντρα στην ζωή μου.
Τον πατέρα μου.
Τώρα ξέρω τέσσερείς ακόμα.
Και την γυναίκα.
Και ότίδηποτε είσαι εσύ.
Γνωρίζω ότι όλοι μας φοβόμαστε.
Αλλά ο πατέρας μου, μου είχε πει ότι κάποια μέρα κάποιος πρέπει να ξεσηκωθεί.
Κάποια μέρα, κάποιος θα χρειαστεί να πει "Αρκετά!"
Ίσως αυτή η ημέρα είναι σήμερα.
Εμπιστεφθείτε τις αισθήσεις σας και μην κοιτάξετε αυτή τη σκύλα στα μάτια!
- Δεν εμπνέι και πολύ εμπιστοσύνη. - Ησυχία.
Άκου...Eusebios, και κράτα τα μάτια σου χαμηλά.
Here we go!
Συνεχίστε!
Δοκίμασε, ξεκίνα.
- Δράκων... - Ξεκίνα!
Eusebios, ακολούθα με!
Κρατήσου!
Eusebios...
Θυμηθείτε τι είπε ο Περσέας.
Μάτια κάτω!
Ixas, όχι.
Μάτια κάτω.
Που είσαι?
Eusebios...
Πάμε!
Περίμενε εδώ.
Θα την τραβήξω έξω.
Ετοιμάσου!
Τώρα!
Τώρα πρέπει να πεθάνουμε μαζί!
Πές τους να ξέρουν, ότι άνδρες το κατάφεραν αυτό.
Εγώ και εσύ, γιέ του Δία.
Περσέα ...
Μην γίνεις ένας από αυτούς.
Ιώ, είμαι εδώ.
Δεν υπάρχει χρόνος.
Η εκκλείψη...
Περσέα, πρέπει να φύγεις πριν είναι πολύ αργά.
Δεν πάω πουθενά.
Η μοίρα μου είσαι σφραγισμένη, αλλά η μοίρα του Άργους βρίσκεται ακόμα στα χέρια σου.
Όλη μου τη ζωή, εσύ ήσουν εκεί.
Ποτέ δεν με άφησες.
Δεν μπορώ να σε αφήσω.
Αυτό το κομμάτι του ταξιδιού πρέπει να το κάνεις μόνος σου.
Περσέα, δεν είσαι μόνο ένα κομμάτι θεού και ανθρώπου...
Είσαι το καλύτερο και από τα δύο.
Όλα θα πάνε καλά.
Αδελφέ...
ήρθε η ώρα για να πληρώσουν οι θνητοί!
Το παιδί μου περιμένει το πρόσταγμα σου.
Αφήστε μας.
Ελευθερώστε το Κράκεν!
Το Κράκεν έρχεται τώρα!
Το μαρτύριο τελειώνει, όταν το τέρας χορτάσει.
Θα πάρει εμάς;
Ή θα πάρει την Ανδρομέδα;!
Είναι το δικό μου όνομα που φωνάζουν.
Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Αυτό είναι το Κράκεν!
Ανδρομέδα!
Άδη, θυσιάζουμε την πριγκήπισσα μας στο όνομα σου.
Έρχεται αδέρφια μου!
Το Άργος έπεσε.
Νιώθεις πιο δυνατός αδελφε;
Νόμισες ότι το Κράκεν θα σου φέρει τις προσευχές τους.
Αλλά το Κράκενείναι δικό μου παιδί.
- Θρέφει μόνο εμένα. - Κυβερνώ τον 'Ολυμπο.
- Θυμήσου ποιον υπηρετείς! - Υπηρετώ τον εαυτό μου.
Το κάνω από τη στιγμή που με ξεγέλασες.
Με έστειλες στον Υπόκοσμο για να με μισούν όσο εσύ ευδοκιμούσες στην αγάπη τους.
- Χρειαζόμεστε την αγάπη των θνητών. - Όχι, εσύ την χρειάζεσαι.
Εγώ επιβίωσα με τον τρόμο τους.
Η βασιλεία σου ήρθε στο τέλος, αδερφέ Δία.
Παρακολούθησε καθώς ο ευλογημένος εκδικητής μου κατασπαράζει τις ελπίδες τους,
και τότε, επιτέλους...θα νιώσεις τον πόνο μου.
Υπάρχει ακόμα ένας ημίθεος στο Άργος, αδελφέ.
Περσέα ...
Την τσάντα! Έλα!
Όχι!
Είμαι ένας θεός. Θα ζήσω για πάντα.
Αλλά όχι εδώ.
Έρχονται οι βάρκες για εμάς.
Για σένα, όχι για μένα.
Δεν θα μείνεις;
Περσέα, το Άργος χρειάζεται έναν κυβερνήτη.
Δεν μπορώ να γίνω βασιλιάς.
Θα σε υπηρετώ καλύτερα ώς άντρας.
Θα γίνεις μια καλή Βασίλισσα για αυτούς.
Ό Όλυμπος σου χρωστάει την ευγνωμοσύνη του.
- Όπως και εγω. - Ο Άδης ζει.
Επέστρεψε στον Υπόκοσμο.
Μετρώντας την ώρα, αναμφισβήτητα.
Περιμένοντας την ώρα που η ανθρωπότητα θα αποδυναμωθεί, και στην αδυναμία τους γίνεται πιο ισχυρός.
Η ανθρωπότητα έχει το κλεδί για την άνωση του Άδη έτσι ήταν πάντα.
Οπότε, θα τον ξανδούμε;
Ναι, αλλά ο κόσμος τώρα ξέρει έναν άντρα που μπορει να τον σταματήσει.
Βέβαια, έιχες και κάποια βοήθεια.
Το ξίφος, ο Πήγασος.
Ήθελα οι άνθρωποι να μας λατρέψουν ξανά, αλλά δεν ήθελα να μου στοιχίσει έναν γιό.
Ακούγεσαι σχεδόν σαν άνθρωπος.
Δεν πιστεύω ότι θα ξανασκεφτείς την πρόταση μου,
να πάρεις τη θέση σου σαν ένας απο εμάς;
Έχω ότι χρειάζομαι ακριβώς εδώ.
Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις θεός, Περσέα.
Αλλά μετά από πράξεις σαν αυτές, οι άνθρωποι θα σε λατρέψουν.
Να είσαι καλός μαζί τους.
Να είσαι καλύτερος από ότι είμασταν εμείς μαζί τους.
Και εφόσον επιμένεις να συνεχίσεις αυτή την εγκόσμια ανθρώπινη ύπαρξη,
Δεν θα ήταν σωστό να είσαι μόνος σου.
Εξάλλου, είσαι ο γιός του Δία!
English subtitle by: Don4EveR & radojka Μετάφραση στα Ελληνικά: Darkeid