Clash Of The Titans (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:46:07
เรื่องราวเก่าแก่ ที่เล่าขานถูกจารึกในหมู่ดาว
เรื่องราวระหว่างมนุษย์และเทพเจ้า เมื่อครั้งเทพไททันครองโลก
ไททันทรงมหิทธานุภาพ
แต่บัลลังก์ต้องสิ้นสุดลง เพราะบุตรชายทั้งสาม
ซุส...โพไซดอน...และเฮดีส
ซุสชักชวนให้น้องชาย เฮดีส...
สร้างอสูรที่แข็งแกร่ง สามารถโค่นล้มพ่อแม่ตนได้
จากเนื้อหนังของเขาเอง
เฮดีสให้กำเนิด ความสยองที่มากล้นเกินบรรยาย
เดอะคราเค่น
ซุสได้เป็นเจ้าแห่งสรวงสวรรค์
ไพไซดอน เจ้าแห่งท้องทะเล
และเฮดีส...ถูกล่อลวงโดยซุส
ต้องปกครองยมโลกที่มืดมิด ทุกข์ทรมาน
ซุสคือผู้ที่สร้างมนุษย์ขึ้น
มนุษย์สวดภาวนาเป็นพลัง ความอมตะแก่เทพเจ้า
วันเวลาผ่าน เผ่าพันธุ์มนุษย์เริ่มแข็งกร้าว
ตั้งข้อกังขาต่อเหล่าทวยเทพ
และสุดท้าย ลุกฮือขึ้นต่อต้านเทพเจ้า
ณ โลกแห่งนี้ มีเด็กชายคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้น
เด็กชายที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
เพอร์ซีอุส
มีอะไรหรือลูก
ข้าใกล้จะมีน้องแล้วซินะ
เจ้าห่วงว่าเราจะรักเด็กคนนี้ มากกว่าที่รักเจ้าใช่ไหม ไม่หรอก
เขาจะเป็นลูกแท้ๆ ของพ่อ
ส่วนข้า...
มันเป็นลูกไม่มีพ่อ
พ่อเป็นพ่อของเจ้า มาร์มาราเป็นแม่ของเจ้า
และเจ้าจะเป็นลูกของเราเสมอ
ความผูกพันของเรา มันมีมากกว่าเลือดเนื้อเชื้อไข
ความรักที่เรามีให้เจ้า...
เป็นความรักที่เทพเจ้า และกษัตริย์แก่งแย่งชิงกัน
พ่อไม่เคยเข้าใจเทพเจ้าหรอก
แต่พ่อแน่ใจว่า มันต้องมีเหตุผลที่เจ้ารอดมาได้
และสักวัน...
เหตุผลนั้นจะพาเจ้าไปไกลจากที่นี่
แต่ไม่ใช่คืนนี้
12 ปีต่อมา
เพอร์ซีอุส เพอร์ซีอุส
แก่แล้วน่าพ่อน่า
มาร์มาราๆ
อีกวันหนึ่งแล้วที่ไม่มีอะไรเลย
เหวี่ยงไปโดนแต่ปะการัง
เราควรขอบคุณใครกัน ที่ต้องคว้าน้ำเหลวทุกวัน
สปีรอส ขอร้องล่ะ
โพไซดอน ซุส ข้าต้องขอบคุณใคร มาร์มารา
- โทษมนุษย์ที่ยั่วยุพวกเขาสิ - เทพเจ้าทำลายเกาะ
ปล่อยโรคระบาดใส่เรา
พวกเขาตักตวงทุกอย่างไป เรามันก็แค่ทาส
เทพมอบชีวิตให้เรา
- แค่นั้นก็เป็นบุญคุณแล้ว - ข้าเบื่อบุญคุณที่เป็นเพียงเศษเนื้อ
ข้าเป็นคนจับปลา เพอร์ซีอุสเป็นคนจับปลา
เทพเจ้ายังแย่งไปจากเรา นั่นชีวิตเรานะ
แล้วยังจะให้เรารักพวกเขางั้นรึ
สักวัน
จะต้องมีผู้ลุกขึ้นต่อกร
สักวันจะต้องมี...
ผู้สูญสิ้นความอดทน
เหมือนวันที่พ่อได้พบเจ้า
พายุพาพ่อตรงไปหาเจ้า
พ่อรู้เจ้ามีคำถามนะลูก
พ่อเองก็อยากให้มีคำตอบ
ข้ามีทุกสิ่งที่ข้าต้องการแล้ว
ที่นี่
เข้านอนเถอะลูก
จับเรือนิ่งไว้
เทคลาร์ ไปจับพังงา
บังคับเรือ
เทวรูปซุส ช่างงดงามยิ่งใหญ่
มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่
พวกทหาร...ทำอะไรกันหรือ
เร็วเข้า
ยกขึ้น
หาที่จับ
ในนามแห่งกษัตริย์และองค์ราชินี
พวกเขาเป็นใคร
ทหารจากอาร์กอส
พวกเขาทำอะไรน่ะ
ประกาศสงคราม สงครามต่อต้านเทพเจ้า
- เรากลับเรือหนีเถอะ - ไม่
ไม่ต้องทำอะไร
ข้างหลัง
หาที่จับ
เทคลาร์
เพอร์ซีอุสล่ะ
เทคลาร์
ไม่
- ไป - ไม่
ไม่
ซุส ท่านต้องยุติปัญหานี้ พวกเขาบุกวิหารเรา
- และหาญทำลายเทวรูปซุส - เราพูดจากันดีๆ ก็ได้
เปีดโต๊ะเจรจา สงบศึก
ไม่
ข้าเป็นผู้สร้างมนุษย์
พวกเขาตอบแทน ความรักของข้าด้วยการท้าทาย
เราจะไม่เจรจาสงบศึก
ในที่สุด
ท่านมีโทสะบ้างแล้ว
เวลาผ่านมานานเท่าไร
นานเท่าไรแล้วหรือ...
ที่พี่มิได้เห็นหน้าข้า
เฮดีส
เดือนปีมิอาจนับ ข้าเฝ้ามองจากยมโลก
และเห็นโทสะของท่าน บรรเทาด้วยความรัก
ท่านสร้างมนุษย์เพื่อเหตุผลเดียว
เพื่อให้คำสวดของพวกเขา เติมพลังอมตะแก่เรา
แต่ท่านรักพวกเขามากไป
นานวันพวกเขาแข็งแกร่ง
และข้าจำต้องขึ้นมา เพราะพวกเราถูกคุกคาม
เจ้าต้องการสิ่งใด น้องข้า
ให้ข้ากำราบพวกเขา
มนุษย์จะกลับมาสวดภาวนาอีกครั้ง
และท่านจะอิ่มเอิบ ด้วยความกลัวของมนุษย์
พวกเราจะแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง
เขาควรอยู่ในยมโลก ไม่ใช่ที่นี่
เจ้าอย่าเหิมชี้หน้าว่าข้าควรอยู่ที่ใด
ท่านว่าเราอยู่ได้ด้วยความรักจากมนุษย์
ท่านพึ่งพาความรักจากมนุษย์
ข้าเรียนรู้ที่จะอยู่ ด้วยความกลัวของพวกเขา
ความเจ็บปวด
ซุส เฮดีสพูดความจริง รับฟังเขาเถอะ
ได้...ให้เป็นดังเจ้าว่า
ท่านพ่อ พวกเราต้องการพวกมนุษย์
ไม่ อะพอลโล่
เฮดีสพูดถูก
มนุษย์ต้องชดใช้ในความอวดดี
เช่นการเลี้ยงลูก เราต้องสอนให้เด็กรู้จักสัมมาคารวะ
ทำให้พวกเขาเห็นเป็นตัวอย่าง
ให้พวกเขาห้ำหั่นกันเอง
และกลับมาสู่อ้อมแขนพวกเรา
อาร์กอส
- เราเป็นเรือลำสุดท้ายที่เข้ามารึ - ไม่ใช่หรอก กัปตัน
มีเรือท่านมาลำเดียว
เขาเป็นทหารของเรารึ
เปล่า เราเจอเขาใกล้พาโซส กลางหมู่ศพทหาร
เขารอดอยู่คนเดียว
ให้ในวังตัดสินว่าจะเอายังไงกับเขา
จัดแถวเรียงสี่
ไปเข้าแถว
หากเราแสดงความรักต่อเทพเจ้า
เทพเจ้าจะแสดงความรักตอบแทน
ประทานข้าวโพดในไร่ แสงอาทิตย์บนฟ้า
เหล่านี้คือของสวรรค์
และมันถูกเรียกคืนได้...
หากมนุษย์ไม่มอบความรักต่อเทพ
หากเราต่อต้าน เราจะพบ ทุกข์ทรมาน รนหาเรื่องใส่ตัว
- ข้าแต่เทพเจ้า โปรดลงโทษเรา - หลีกทางไป
ความงามและแจ่มชัดของผู้เป็นทาส
มนุษย์มิอาจปกครองมนุษย์ หากท้าทายเทพเจ้าเราจะถูกลงโทษ
เหลือคนเท่านี้รึ
เราเสียทหารไปมาก ฝ่าบาท...
แต่เราเป็นฝ่ายชนะ
แด่กษัตริย์เคเฟียส แด่ราชินีแคสสิโอเปีย
ไม่
แด่พวกท่าน...
กองพันที่ยิ่งใหญ่ของเรา
วีรบุรุษของเรา ผู้กล้าฟาดฟันกลางหัวใจของซุส
วิหารถูกไฟเผาผลาญ
เหล่าเทวรูปพังครืน
เราทำให้เทพเจ้าหิวโหยคำสวดภาวนา
คืนนี้...
หลายชั่วอายุคนแห่งการดิ้นรน...
ดวงอาทิตย์จะไม่ขึ้นเหนือท้องสมุทร
แต่จะขึ้นที่เขาโอลิมปุสเลยทีเดียว
ยุคใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ยุคยิ่งใหญ่ของมนุษย์
หน้านิ่วไม่งาม แอนโดรเมด้า
หาอะไรดื่มแก้เครียดซะ
แอนโดรเมด้า
นามของเจ้าคือ...
เพอร์ซีอุส
รับถ้วยนี่ไป
ดื่มซะ
- มือโสโครก - หยุดแค่นั้น
ธิดาของเราใจบุญนัก
พวกท่านเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบ้างรึไม่
ท่านคิดจะมองดูบ้างไหม
เราเป็นผู้ให้แรงบันดาลใจ
ทหารล้มตายหลายร้อยชีวิต...
แต่เราก็ยังดื่มฉลอง
ท่านยั่วยุเทพเจ้า และทำราวกับว่าจะไม่มีผลตามมา
แล้วเราควรทำยังไงหรือ เราต้องหวาดกลัว
หน้าซีดตัวสั่น ทรุดลงดินด้วยความกลัวไหม
เทพเจ้าต้องการเรา
ต้องการความเทิดทูนจากเรา
เราล่ะต้องการอะไรจากเทพ
- ดูลูกสาวของข้าสิ - อย่า
จะมีสิ่งใดงดงามไปกว่าใบหน้านาง
งดงามยิ่งกว่านางใดในกรีก
งดงามยิ่งกว่าอะโฟรไดตี้เสียด้วยซ้ำ เทพโอลิมเปี้ยนควรจะอิจฉานาง
- ตอนนี้เราคือเทพเจ้า - ราชินี...เจ้าโอ้อวดเกินไปแล้ว
น่าสนใจจริง
เจ้า
เจ้าเป็นเพียงเศษขี้ดินใต้เล็บเรา
ทุกลมหายใจของเจ้า คือของขวัญจากโอลิมปุส
เจ้าลบหลู่อำนาจที่ยิ่งใหญ่ เกินกว่าที่เจ้าเข้าใจ
ท่านเป็นใคร
ข้าคือเฮดีส
คุกเข่า
ใจเย็น เพอร์ซีอุส
เจ้าจะมีโอกาสของเจ้า
เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับความงาม
สิ่งใดจะงดงามไปกว่าความตาย
จงมองข้า นางราชินีมนุษย์
- ท่านแม่ - เจ้าหญิง
ในสิบวัน...
เมื่อเกิดสุริยะคราส...
ข้าจักปลดปล่อยเดอะคราเค่น
อาร์กอสจะถูกลบออกจากผืนโลก
ไปพร้อมพวกเจ้าทุกคน
นอกเสียจาก...
เจ้าจะสังเวยชีวิตเจ้าหญิง
ซึ่งเจ้าโง่เง่า กล้ายกขึ้นเทียบเทพเจ้า
มีเพียงเลือดนางที่จะดับกระหายคราเค่น
และซุส...
ซึ่งพวกเจ้ากล้าลบหลู่ อย่างอภัยมิได้
เลือกหนทางสำนึกบาปเสีย อาร์กอส
ถูกทำลายสิ้น...หรือสังเวย
นี่คือเจตจำนงของซุส
เจตจำนงของบิดาเจ้า
มีครึ่งเทพครึ่งมนุษย์ในอาร์กอส
มันเป็นไปไม่ได้หรอก
เขาเป็นบุตรท่าน
ชื่อเขาคือเพอร์ซีอุส
เราจัดที่ลี้ภัยให้เขาได้
ข้าเคยได้ยินเขาสวดมนต์ไหม
บุตรที่ไม่เคยมีความรักให้ข้า
เขามิได้ต่างจาก มนุษย์คนอื่นที่หันหลังให้เรา
ข้าจะถามเป็นครั้งสุดท้าย มนุษย์ครึ่งเทพ พูด
- ข้าไม่ใช่ลูกเทพ - เจ้าเป็นใคร ถูกส่งมาทำไม
ข้าไม่รู้
ข้าไม่เห็นด้วย
- เราจะวางใจเขาไม่ได้ - แล้วจะให้ข้าทำยังไง แดร็คโค่
ปล่อยเขา
มันเป็นไปได้รึ
ถ้าหากเจ้าคือบุตรของซุสจริง
เจ้าจะช่วยเราได้
เจ้าต้องช่วยเรานะ
ข้าช่วยท่านไม่ได้ ข้าเป็นแค่มนุษย์
ฝ่าบาท สิ่งที่ข้าพูดอาจระคายพระกรรณ
แต่การสละชีวิตนางคือหนทางเดียว
อย่าบังอาจพูดคำนั้น
เขาพูดถูก
ไม่สมควรมีใครต้องตายเพื่อลูก
ปล่อยเพอร์ซีอุสไป
ฝ่าบาท เราต้องนำเจ้าหญิง ออกจากเมืองเดี๋ยวนี้
- ข้าจะหาที่ซ่อนตัวนางไว้ - ไม่มีทางซ่อนได้จากเฮดีส
น้ำคำจากลูกเทพเจ้าไข่ทิ้ง
พ่อของข้า
ถูกเทพเจ้าฆ่าตาย
แม่ของข้า...น้องสาวของข้า...
ทุกคนที่ข้ารักถูกเทพเจ้าฆ่าตาย
มือข้ามีไว้ซ่อมอวน
มิใช่จับดาบ
เอาละ ลูกครึ่งเทพ มีคนมาเยี่ยมเจ้า
นางบอกว่านางรู้จักเจ้า
ข้ามีนามว่าไอโอ เพอร์ซีอุส
เจ้ารู้จักข้าได้ยังไง
ข้าเฝ้าดูเจ้ามาตลอดชีวิต
ข้านำพาเจ้าไปยังครอบครัวประมง
เจ้าเป็นเทพหรือ
มีเทพและมีมนุษย์...
แล้วก็มีพวกเราซึ่งอยู่ระหว่างกลาง
เมื่อหลายปีก่อน...
ข้าไม่ยอมตกเป็นนางบำเรอเทพเจ้า
ข้าถูกสาปให้ไม่มีวันชรา
นั่นจะใช่คำสาปเหรอ
ข้ามีชีวิตยืนยาว เพื่อเฝ้าดูคนที่ข้ารักตายจาก
เจ้าย่อมรู้ว่า ความรู้สึกสูญเสีย เป็นเช่นไร
จริงหรือไม่
ที่ข้าเป็นลูกของซุส
จริง
กำเนิดของเจ้าเริ่มจาก การกบฏของกษัตริย์อะครีเซียส
มนุษย์สุดทนกับการเอาเปรียบ และโหดร้ายของเทพเจ้า
อะครีเซียสนำกำลังโอบล้อมโอลิมปุส
กล่าวกันว่าเทพองค์อื่น...
ต้องการฆ่าอะครีเซียสและทหาร
แต่ซุสรักมนุษย์เป็นที่ยิ่ง
เขาเลือกที่จะ ลงโทษอะครีเซียสให้มนุษย์ดู
เขาแปลงตนเป็นอะครีเซียส
เข้าสู่ห้องบรรทมชายาอะครีเซียส ขณะหลับใหล
ฝ่าบาท
ซุส
อะครีเซียสเป็นบ้าด้วยความโกรธ
เขาสั่งประหารเมียรักของตน
และลูกที่เกิดจากซุส
ข้าสาปส่งเจ้า ซุส
ข้าปฎิเสธนางแพศยาที่เจ้าแตะต้อง
และลูกสารเลวที่เกิดจากเจ้า
ไม่
มเหสีและพระโอรสถูกปล่อยลอยทะเล
แม่ของเจ้าถูกฆ่า แต่เจ้า...
ครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพ เจ้ารอด
ข้าคอยเฝ้าดูเจ้านับแต่นั้น
เฝ้ารอวันที่เจ้าจะยุติ การกดขี่ข่มเหงจากเทพเจ้า
เจ้าเกิดมาเพื่อฆ่าเดอะคราเค่น
ข้าไม่รู้ว่าข้าเกิดมาทำไม
หรือข้าเป็นอะไร
แต่ข้ารู้ว่าที่ข้าอยากฆ่า ไม่ใช่คราเค่น
ข้าจะสู้เฮดีสได้ยังไง
หากคราเค่นแพ้...
เฮดีสจะอ่อนกำลัง พอที่เจ้าจะต่อกรเขาได้
มีเพียงเวลานั้นที่เจ้าจะได้ล้างแค้น
งั้นพวกเขาควรรีบปล่อยข้า
หากมีวิธีฆ่าเดอะคราเค่น
แม่มดสตีเจี้ยนเท่านั้นที่จะรู้
สามแม่มดอยู่ไกล เกินกว่าที่กองพันเราเคยไป
ไม่มีมนุษย์คนใดไปถึง
เจ้าพูดว่า"มนุษย์"
อย่าให้มันมากไป ไอโอ
ซุส...โปรดอภัยและปกป้องเราด้วยเถอะ
เจ้ายังเชื่อเทพเจ้าอยู่หรือ
ฆ่าตัวตายชัดๆ
และโล่เกราะ...มาเร็วทุกคน
ไปตายกันเปล่าๆ
เราไม่มีโอกาสชนะ เขารู้ดี
นี่คือคนที่จะร่วมรบกับเจ้า เพอร์ซีอุส
ชายหนุ่มที่น่ายกย่องบนขบวนแห่แหน
และกลุ่มทหารเก่าใกล้ปลดระวาง
เจ้ารู้ไหมว่าคราเค่นคืออะไร
คราเค่นคือตัวมรณะของเรา อสูรกายร่างใหญ่โตมหึมา
มันไม่คิด มันไม่มีความรู้สึก แม้แต่เทพเจ้ายังครั่นคร้าม
- และเจ้า...เจ้าจะไปฆ่ามัน - ไม่ต้องไป
- ข้าไม่ต้องให้เจ้าช่วย - ก็นั่นซีนะ
เจ้าเป็นบุตรแห่งซุส
- แต่เรารับคำสั่งมาแล้ว - เราต้องไปกันแล้ว
เพื่อนทหาร การเดินทางนี้ อาจยาวไกล เจ็บปวดและทรมาน
ทุกคนคงได้บ่นโอดครวญเป็นคนแก่
- เราควรเอาอะไรไป - กวาดไปให้หมด
ทำไมแม่มดพยากรณ์ถึงจะบอกเรา
ต้องบอกแน่ ไม่งั้นข้าจะฆ่าพวกนาง
เอ้าไปกันเร็วพวก
- นี่อะไร - ทิ้งไปเหอะ
อย่าทิ้งเราไว้ใ นความเมตตาของเทพเจ้า ได้โปรด
อย่าไปเลย ได้โปรดอยู่ที่นี่
อยู่นี่ ได้โปรด ได้โปรดช่วยเรา
ท่านจะทำให้เทพเจ้ากริ้วมากขึ้น อย่าไป
ก็ส่งเจ้าหญิงไปสังเวยสิ
พูดจาระวังปาก ถอยไป ถอยไป
เจ้าคิดว่าพวกเขาจะขอบคุณซินะ
ท่านทิ้งเราไม่ได้นะ
พวกเขาเบื่อกับการขอบคุณแล้ว
ข่าวดี
ข้ากับน้องชายตัดสินใจ...
- ร่วมขบวนเดินทางนี้ - เรามีคนแปลกหน้ามากพอแล้ว
เราช่วยท่านได้อย่างมหาศาล เชื่อเถอะ ท่านจะต้องพึ่งเรา
ข้าต้องการทหาร ไม่ใช่นายพราน
พวกเจ้าทหารคนไหนรู้วิธีแทง...
ราชสีห์นีเมียน
มีใครรู้จุดอ่อนบนตัวเซนทอร์
มีใครรู้ว่าควรตัดหัวไหน ของไฮดร้าห้าเศียร
- หัวกลางมั้ง - หัวกลางเหรอ เดาเก่ง
ข้ากับน้องชายรู้วิธีฆ่ามัน
- เราสนุกด้วย - ถ้าเจ้าตามทัน...
และไม่กลัวตาย...ตามมา
ความตายต่างหากที่ต้องกลัวเรา
กษัตริย์อะครีเซียส
ที่นี่ไม่มีอะครีเซียส
ข้าคาลิบอส
เรามีศัตรูคนเดียวกัน
- ซุส - ซุส
พี่ชายข้า
เจ้าประสงค์สิ่งใดจากข้า
สายเลือดของซุส ที่เกิดกับเมียเจ้ายังอยู่
เด็กที่เป็นความอับอายของเจ้า
เพอร์ซีอุส
มันยังอยู่หรือ
เจ้าสังหารเมียตนเองตายเปล่า
บัดนี้เพอร์ซีอุสเข้าร่วมกับ ชาวอาร์กอสหวังทำลายข้า
เขาต้องตาย
- แล้วเจ้าจะให้ข้าทำอะไร - ซุสต้องคิดว่าข้ายอมรับใช้เขา
แต่พลังของข้าแกร่งกล้าขึ้นทุกวัน
วันใดที่ข้าฟื้นคืนเต็มกำลัง
เจ้าจะเป็นอาวุธของข้า
มาเถิด
ใช้สิ่งนี้...
ฆ่าเพอร์ซีอุสให้ข้า
แล้วข้าจะทำลายซุสให้เจ้า
ข้ารับใช้ท่าน
เจ้าเด็กนั่นต้องตาย
ยังอีกไกลไหม
สี่วันจะถึงที่อยู่แม่มด
สี่วัน ตอนนี้ก็เพลียแล้ว
เอ้า ใช้นี่
ต้องให้เรารอด้วยไหม
เจ้าสมกับเป็นชาวประมง
เจ้าน่าจะได้เห็นพ่อข้า
เจ้า
หยิบอาวุธมาด้วย
เจ้าเคยจับดาบมาก่อนไหม
- ไม่เคยต้องใช้ - จริงสินะ
เท้าซ้ายอยู่หน้า
การเคลื่อนไหว...จะต้องพริ้วไหว
อาวุธเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย
ดุจเหล็กไนของตัวต่อ
ตั้งสมาธิมั่น
รู้ว่าสิ่งใดอยู่รอบกาย
ทรงตัวให้ได้ตลอดเวลา
เจ้าล้ม...
เจ้าตาย
ลุกขึ้น
อย่า
มีความเป็นเทพในตัวเจ้า
ใช้มันให้จงดี
จบวิชาศาสตรา
เพอร์ซีอุส
ของขวัญเทพประทาน
- สร้างขึ้นบนโอลิมปุส - ทำไม
รับไว้แล้วกัน
ข้าจะทำในฐานะมนุษย์
ข้ายกให้เจ้า
เจ้าทั้งสอง...ไปตามผู้กอบกู้เรากลับมา
ม้าเพกาซัส
ไม่เคยมีมนุษย์คนใดได้เป็นนายมัน
มันเป็นสาส์น
เทพเจ้าเฝ้ามองเราอยู่
เพอร์ซีอุส
ทำไมมันต้อง...
ฟังสิ
ช่วยข้าด้วย
ช่วยด้วย
เจ้ากลิ่นตัวเหม็นเหมือนพ่อเจ้า
- มันเป็นใคร - ข้าไม่รู้....ลองไปถามมันดู
ปล่อยมันไป
ไม่...แยกกันตาม
ตามรอยเลือดไป
เข้ามาเลย
ดูสิ...เลือดมัน
สะใจเจ้าหรือยัง
สู้มัน
เดี๋ยว เดี๋ยว
นั่นอะไร
มาเร็ว
ไอซาส
ขอหอก
แดร็คโค่
มาเร็ว
รีบไป รีบไป
ไป โดด
วิ่ง
- ถอยๆๆ หนีๆๆ - มันแห่มาอีกแล้ว
- หนี - ทุกคน...หลังชนหลัง
ปักหลักไว้
อีกสาม โอ้ข้าแต่เทพเจ้า ใหญ่กว่าเก่าอีก
พวกนี้คืออะไร
จินน์
ตอนอยู่กองทัพ ข้าเคยสู้กับมัน
ที่นี่เป็นทะเลทรายของมัน
- ศัตรูรึ - ก็คงอย่างนั้น
พวกมันไม่ใช่มนุษย์ ปีศาจทะเลทรายโคตรเหี้ยม
- งั้นเราต้องขอบคุณพวกเขา - อะไรนะ
- เขาเป็นอะไร - พิษร้าย จากเฮดีส
- สวด...สวดขอความเข้มแข็งจากซุส - ไม่ ไม่
สวดขอพรจากพ่อของเจ้า
ได้โปรดคุ้มครอง และปกปักษ์รักษาลูกด้วย
- ไม่ - ได้โปรด ซุส โปรดฟังข้า
รับขนมปังไหม
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
- ได้โปรด - กินซะนะ
ข้าอยู่ทางนี้ ให้ข้าบ้าง
- ให้เจ้า - ได้โปรด
อย่า
พวกเราต้องเปีดใจให้เฮดีส
หนทางเดียวที่เราจะรอด
พี่น้องชายหญิงเอ๋ย
จงมาหาข้า จงมา
ข้ามีหนทางรอด ไถ่ถอนความทุกข์ของเรา
เฮดีสต้องการชีวิตเจ้าหญิง
เสียสละหนึ่งชีวิต เพื่อชีวิตคนทั้งเมือง
ทำไมพวกเขานิ่งเฉย ขณะเราทุกข์ทรมาน
ทำไมพวกเขาปกป้องสตรี ที่ความตายของนางช่วยเราได้
นางดีกว่าพวกท่านทุกคนงั้นรึ
เราบูชาซุสมายาวนานในอาร์กอส
แต่ตอนนี้มีเพียงเฮดีส ที่เสนอหนทางไถ่บาปให้เรา
เราต้องสวดให้ผู้ที่ แสดงให้เราเห็นบาปของเรา
และเป็นผู้เสนอหนทางไถ่โทษ...
ด้วยเลือด
เงินติดสินบนแก่คนเรือ
เมื่อบาดเจ็บในสนามรบ...
พวกมันใช้มนต์ดำ แทนที่แขนขาด้วยถ่านไม้
ไม่รู้จักความเจ็บปวด
มีชีวิตยืนยาวหลายร้อยปี
แล้วคนนี้อายุเท่าไหร่
ช่างหัวมันสิ ข้าไม่ไว้ใจพวกมัน
ตัวร้อนเป็นไฟ
ดื่มซะ
ข้าจะไปตักน้ำมาอีก
เร็วเข้า
ระวัง
อะไร
เขาพูดอะไร
พวกจินน์เฝ้ารอผู้ช่วยปลดแอก จากเทพเจ้ามานานนัก
- เขาไม่ได้เป็นมิตรกับมนุษย์ - ไม่บอกก็รู้
การจะช่วยเพอร์ซีอุสได้ เราต้องรวมเป็นหนึ่ง
แดร็คโค่
ดู
รวมเป็นหนึ่ง
- เขายังไม่พร้อมออกเดินทาง - เวลาไม่รอท่า
- เขามีเลือดเทพแต่ก็ยังเป็นมนุษย์ - ดีขึ้นรึยัง
- นิดหน่อย - ดี
ความโอหังของเจ้าทำให้คนของข้าตาย
- เจ้ามีของวิเศษ ใช้มัน - ของเหล่านี้เป็นกลลวง
- ข้าไม่สน ใช้มัน - ไม่
ข้าจะไม่ใช้ดาบหรือสิ่งใด ที่พวกเขาให้ข้า
งั้นเราก็จะล้มตายกันต่อไป
ข้าจะเป็นเหมือนพวกเขาไม่ได้
ถ้าข้าจะทำ ข้าจะทำในฐานะมนุษย์
แต่เจ้าไม่ได้เป็นแค่มนุษย์
ข้าเลือกที่จะเป็น
มนุษย์มิสามารถฆ่ามัน เพอร์ซีอุส
ความเห็นของใครล่ะ
เทพเจ้ารึ
หากข้ามีพรสวรรค์เช่นเจ้า...
จะใช้ดาบเมื่อไหร่ อยู่ในย่ามข้านะ
พวกจินน์ขี่มันมา
ไอ้แมงป่องผยองเดช เคยจะฆ่าเรา ข้าไม่ขึ้นหลังมัน
ราชรถมาเกย
แล้วจะมัวช้าอยู่ไย
เอาละ เราต้องเร่งแข่งกับเวลา
เราทำเวลาดี
ยังไม่ดีพอ..วันสุริยะคราสใกล้เข้ามาแล้ว
เราใกล้ภูเขานอร์นแค่ไหนแล้ว
อีกสองวันเราจะไปถึงรังแม่มด
มันโยกเยกซะข้าคายของเก่า
เชื่อข้าเถอะ อยู่บนหลังดีกว่าอยู่ในท้องมัน
เจ้าเคยยิ้มบ้างไหม
วันใดได้ถ่มน้ำลายใส่ตาเทพเจ้า...
ข้าจะยิ้ม
- นี่คือที่ไหนหรือ - สวนแห่งสตีเจีย
สถานที่คราเค่นสยบเทพไททัน
อาร์กอสจะเป็นเยี่ยงนี้หากเราพลาด
ทุกก้าวของเราคือการลบหลู่เทพเจ้า
- ดี - เพอร์ซีอุส
ถามเพียงสิ่งที่เจ้าต้องรู้.. อย่าเกินนั้น
แน่นอน
ผู้มาเยือน
- มันเป็นใคร - ผู้มาเยือน
ดวงตาข้า
- เอามาให้ข้า - มันเป็นใคร
มันเป็นใคร มันเป็นใคร
ดวงตา... ส่งมาให้ข้า
เพอร์ซีอุส อย่า
เราไม่ได้มาหาเรื่อง
- เรามีคำถามข้อเดียว - เจ้าหนุ่มเพอร์ซีอุส
- บุตรแห่งซุส - เนื้อหวานน่ากิน
- เพอร์ซีอุส - มาใกล้ๆ
ขอข้าหม่ำสักคำ
- เลือดเนื้อเทพเจ้า - เลือดเนื้อเทพเจ้า
- นางแม่มด - อย่า ใจเย็นไว้
เนื้อเขาเหนียวนะสาวๆ
ใครจะเป็นคนตอบคำถามข้า
- เขาอยากรู้ความลับของอสูรคราเค่น - คราเค่น
- เอาเลย - ฆ่ามัน
- ถูกต้อง - การเดินทางที่สูญเปล่า
คราเค่นไม่หวั่นเกรงอาวุธใด
มันต้องมีจุดอ่อนแหละน่า
ก็พอมี
แต่อยากรู้มันต้องมีค่าขึ้นครู
- ร่างสังเวย - ร่างสังเวย
- ยูเซเบียส - ระวัง
- ไอซาส ยิง
- ช่วยด้วย - ดวงตา
- ปล่อยเขาซะ ปล่อยเขา - เจ้าไม่กล้าหรอก
เรามองไม่เห็นคำตอบหากไม่มีดวงตา
ปล่อยเขาสิ
งั้นตอบคำถามของข้ามา
เราจะฆ่าเดอะคราเค่นได้ยังไง
- คำตอบน่ะมีอยู่ - คำตอบ
แต่มันไม่มีทางทำได้
นางกอร์ก้อน เมดูซ่า
เมดูซ่า
ทุกสิ่งที่มีเนื้อหนัง อาสัญเมื่อสบสายตานาง
คุกที่ขังนางอยู่อีกฟาก ของแม่น้ำแห่งความตาย
- สุดขอบโพ้นแห่งยมโลก - ใช้เทพสังหารเทพ
นางไม่มีเรื่องบาดหมางกับคราเค่น เราสั่งนางไม่ได้
งั้นเราตัดหัวนางไป
- ฉลาดคิด - ดวงตา... คืนดวงตาเรามา
- ดวงตา - ดวงตา
มันอยู่ที่ไหน
ช้าก่อน ยังมีอีก เจ้าไม่อยากรู้อะไรอีกรึ
เพอร์ซีอุส ไม่
- บอกเขา - บอกเลย
อะไร
การเดินทางนี้จะไม่จบด้วยดี
โชคชะตาเผยแล้ว
เจ้าจะถึงฆาต บุตรแห่งซุส
มันโกหก ไปเถอะ
จารึกแล้วในประวัติศาสตร์
เพอร์ซีอุส
เจ้าถึงฆาต
ทำไมพวกจินน์ทิ้งเราไป
พวกเขาเชื่อว่าเราจะตายกันหมด มันเป็นคำพยากรณ์
เจ้าเป็นใคร
เจ้าอาจเรียกข้าว่าท่านพ่อ...
- ถ้าอยากเรียก - พ่อข้าตายไปแล้ว
ด้วยน้ำมือเทพเจ้า
ผู้เคราะห์ร้าย ในสงครามที่มนุษย์ก่อขึ้นเอง
มนุษย์ไม่ได้ฆ่าครอบครัวข้า น้องชายท่านฆ่า
เจ้ารู้คำพยากรณ์แล้ว
เจ้าไม่มีทางชนะคราเค่นหรือเฮดีส
ขืนดึงดันไปต่อ เจ้าตาย อาร์กอสก็ล่มสลายอยู่ดี
หากมั่นใจนัก ท่านจะมานี่ทำไม
ข้าเสนอสถานที่ลี้ภัยให้แก่เจ้า
เจ้าเป็นสายเลือดข้า เพอร์ซีอุส เจ้าเป็นเทพเจ้า
ถึงเวลาที่เจ้าจะไปโอลิมปุส และใช้ชีวิตเช่นเทพ
ข้าขอตาย อยู่กับมนุษย์ดีกว่าเป็นเทพอมตะ
เจ้าเด็กโง่เอ๋ย
มนุษย์มีตัวตนอยู่ได้ ก็ด้วยบารมีของข้า
ท่านเป็นผู้สร้างมนุษย์
แต่ไม่รู้จักพวกเราสักเท่าไหร่
เราอยู่...
เราสู้...และเราตาย...
เพื่อกันและกัน ไม่ใช่เพื่อท่าน
บอกเฮดีสนะ ข้าจะรีบไปหา
- ข้าเสนอให้เจ้าครั้งเดียวเท่านั้น - ดี
เพราะข้าก็ไม่อยากปฎิเสธเป็นหนที่สอง
เพอร์ซีอุส
เดี๋ยว
เหรียญนี้มีค่ามากในที่ที่เจ้าจะไป
คูคักแต่งโล่นี้ด้วยหนังแมงป่องยักษ์
แข็งแรงและเบากว่าโลหะใดๆ
โล่ป้องกันชั้นเลิศที่ยากจะหาที่ไหน
เรากล้าตะลุยทุกที่ไม่หวั่น...
แต่ไม่ใช่ในนรก
เข้าใจ
โชคดีนะ คนจับปลา
ทุกคนได้ฟังคำแม่มดพยากรณ์แล้ว
แต่ขอโอกาสข้าพิสูจน์เถอะว่ามันผิด
ข้าต้องให้พวกเจ้าช่วย
เทพเจ้าไม่ได้ช่วยข้าจากนางแม่มด
ก็ถ้าเจ้าเชื่อว่าเรามีทางชนะ
ข้าก็ไม่ได้ชอบอาร์กอสสักเท่าไหร่
ข้ารู้เส้นทาง
ตกลงเราจะไปยมโลก เราจะฆ่าเมดูซ่า
- เอาไง - เราต้องรอคาห์รอน
คาห์รอนรับเฉพาะคนตาย
มีใครอาสาไหม
หัว...ว่ายน้ำไป
เงินติดสินบนให้คนเรือ
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราไปถึง
ก็แค่ฆ่าอสูรอีกตัว
อสูรรึ
เมดูซ่าเคยเป็นสตรีผู้เลอโฉม
งดงามจนโพไซดอนมิอาจห้ามใจ
เมื่อถูกปลุกปล้ำ...
นางหนีไปหาอะธีน่าที่วิหาร เพื่อขอความช่วยเหลือ
แต่อะธีน่าไม่ช่วย
โพไซดอนย่ำยีนางบนพื้นเย็นเฉียบ
นางอ้อนวอนอะธีน่าหวังพึ่งพิง
แต่เทพีรู้สึกเพียงชิงชังรังเกียจ
พระองค์สาปมิให้มีชายใด ปรารถนาเมดูซ่าอีก
เพียงมองหน้านาง ทุกชีวิตจะกลายเป็นก้อนหิน
ข้าเข้าไปกับเจ้าไม่ได้ คำสาปต่อต้านข้าไว้
นั่นคือข้อละเว้น มิให้เมดูซ่าทำอันตรายสตรี
มีเพียงบุรุษที่เข้าสู่วิหารได้
แต่ไม่เคยมีบุรุษใดกลับออกมา
เมดูซ่ามีหาง และนั่นคือ วิธีการใช้หางของนาง
จงฟัง
เสียงขดกล้ามเนื้อที่คืบคลาน
สูดกลิ่นผิวหนัง
รับรู้ความหิวโหยนางด้วยสัญชาตญาณ
เมดูซ่าฆ่าเจ้าได้สองครั้งแล้ว
เจ้าคิดว่านางจะมอบหัวให้ง่ายๆ หรือ นางไม่ยินดีปรีดานักหรอก
มองหน้านางเพียงครั้ง ร่างเจ้าจะกลายเป็นหิน
ดี
- อย่าสนุกให้มากไปนัก - ข้าฝึกเพื่อช่วยให้เจ้ารอด
อย่ามองข้าเด็ดขาด
สงบพายุในนั้น
เราใกล้ถึงรังเมดูซ่าแล้ว
ไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะมาถึงที่นี่
เจ้าสูญเสียใคร
ลูกสาวของข้า
ถูกพรากไปในวันเกิดปีที่สิบหก
ดึงลงมาที่นี่
ข้าสังหรณ์ใจว่าใกล้จะได้พบลูกแล้ว
เจ้านำเรามาถึงนี่ ไปกันต่อให้สุดทางเถอะ
- เจ้ามีเหรียญกี่อัน เพอร์ซีอุส - แค่เหรียญเดียว
ข้าเคยรู้จักชายผู้ยิ่งใหญ่ คนเดียวในชีวิต
พ่อของข้า
ตอนนี้ข้ารู้จักเพิ่มอีกสี่
และหนึ่งสตรี
และเจ้า...ไม่ว่าเจ้าจะเป็นตัวอะไร
ข้ารู้พวกเราทุกคนกลัว
พ่อข้าเคยบอกข้า...
สักวันจักต้องมีผู้ลุกขึ้นต่อกร
สักวันจักต้องมีผู้สูญสิ้นความอดทน
และนี่คือวันนั้น
เชื่อโสตสัมผัส
อย่าได้สบตามัน
- ไม่ให้กำลังใจกันเลยนะ - เงียบก่อน
- ฟังเสียง - ยูเซเบียส
กดตามองพื้น
เปีดฉากลุย
โซลอน
ไปต่อเลย
ตีกระหนาบมัน
- แดร็คโค่ - ไป
ยูเซเบียส ตามข้ามา
จับไว้นะ
ยูเซเบียส
นึกถึงคำที่เพอร์ซีอุสสั่งไว้
ตามองต่ำ
ไอซาส ไม่
ตามองต่ำ
อยู่ที่ไหนวะ
เจ้าอยู่ที่ไหน
ยูเซเบียส
ไป
รอนี่
ข้าจะล่อนางออกไป
เตรียมพร้อมนะ
เอา
รวมเป็นหนึ่ง
ให้เทพเจ้ารู้ว่ามนุษย์ทำได้
เหลือข้ากับเจ้าแล้ว ไอ้ลูกซุส
เพอร์ซีอุส
อย่าเป็นเหมือนพวกเขา
ไอโอ ข้าอยู่นี่
ไม่มีเวลาแล้ว
สุริยะคราส
เพอร์ซีอุส เจ้าต้องไปก่อนที่จะสายเกิน
ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น
วาสนาข้ามีแค่นี้
แต่ชะตากรรมของอาร์กอส ยังอยู่ในมือเจ้า
ชีวิตข้ามีเจ้าเสมอมา
เจ้าไม่เคยทิ้งข้า
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
เส้นทางจากนี้จะมีเจ้าเพียงลำพัง
เพอร์ซีอุส
เจ้ามิใช่แค่ครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพ
เจ้าคือสิ่งดีที่สุดของทั้งสองฝ่าย
ทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี
พี่ข้า
ถึงเวลาแล้วที่มนุษย์ต้องชดใช้
ลูกข้ารอคำสั่งของท่านอยู่
คนอื่นออกไป
ปล่อยจอมอสูรคราเค่น
อสูรคราเค่นมาแล้ว
ความทุกข์ยากของเราจบสิ้น เมื่ออสูรอิ่มหนำ
จะให้มันกินเรา...
หรือให้มันกินแอนโดรเมด้า
แอนโดรเมด้า
พวกเขาตะโกนเรียกชื่อข้า
ข้าจะไม่เฉยนิ่งอีกต่อไป
- ถอยไป - ถอยไป
คราเค่นมาแล้ว ช่วยด้วย
แอนโดรเมด้า
เฮดีส เราขอถวายเจ้าหญิงบูชาพระองค์
คราเค่นมาแล้วพ่อแม่พี่น้อง
อาร์กอสล่มสลายแล้ว
ท่านรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นไหม พี่ข้า
ท่านคิดว่าคราเค่น จะทำให้พวกเขาสวดเพื่อท่าน
แต่คราเค่นมันเป็นลูกข้า มันส่งพลังให้แต่เพียงข้า
ข้าเป็นผู้ครองโอลิมปุส จงสำนึกว่าเจ้ารับใช้ใครอยู่
ข้ารับใช้ตัวข้าเอง
เป็นเช่นนั้น ตั้งแต่เจ้าหักหลังข้า
เจ้าส่งข้าไปยมโลกให้เป็นที่เกลียดชัง
ส่วนเจ้าอิ่มความรักของพวกเขา
เราต้องการความรักของมนุษย์
ไม่ เจ้าสิต้องการความรัก
ข้าเสพความกลัวของพวกเขา
บัลลังก์ของเจ้าล่มสลายแล้ว ซุส
เจ้าจะได้ดูข้าล้างแค้น ด้วยการกัดกินความหวังมนุษย์
แล้วท้ายที่สุด เจ้าจะรู้ซึ้งความเจ็บของข้า
ยังมีมนุษย์ครึ่งเทพในอาร์กอส...
น้องข้า
เพอร์ซีอุส
ถุง เร็วเข้า
เฮ้ ชาวประมง
เร็วเข้า
ไม่
ข้าเป็นเทพ
ข้าจะอยู่เป็นนิรันดร์
แต่ไม่ใช่ที่นี่
มีเรือมารับพวกเราแล้ว
รับท่าน...ไม่ใช่ข้า
เจ้าจะไม่อยู่กับเราหรือ
เพอร์ซีอุส อาร์กอสต้องการผู้ครองนคร
ข้ามิอาจเป็นราชา
ข้าขอรับใช้ในฐานะสามัญชน
ท่านจะเป็นราชินีที่ดีของพวกเขา
โอลิมปุสติดค้างบุญคุณเจ้ายิ่งนัก
เช่นเดียวกับข้า
เฮดีสยังอยู่
เขาแค่ถูกส่งกลับไปยมโลก
และเฝ้ารอโอกาสของเขา
เฝ้ารอวันที่มนุษย์อ่อนแอ เมื่อนั้นเขาจะแข็งแกร่งขึ้น
มนุษย์คือกุญแจสำคัญ ในการปลุกเฮดีส
มันเป็นเช่นนี้เสมอ
เราจะได้เจอเขาอีก
ใช่
แต่ตอนนี้โลกรู้แล้วว่า มนุษย์สยบเขาได้
แน่นอน ด้วยความช่วยเหลือเล็กน้อย
ดาบวิเศษ...ม้าเพกาซัส...
ข้าหวังให้มนุษย์บูชาเทพเจ้า แต่ไม่ได้อยากแลกด้วยลูกชายข้า
คล้ายจะมีความเป็นมนุษย์ในตัวท่าน
ข้าไม่หวังว่า เจ้าจะทบทวนข้อเสนอข้าใหม่
ข้ามีทุกสิ่งที่ข้าต้องการที่นี่
เจ้าอาจไม่ต้องการเป็นเทพเจ้า เพอร์ซีอุส
แต่ความกล้าหาญเช่นเจ้า มนุษย์จักต้องเทิดทูน
จงดีต่อพวกเขา
ดีให้มากกว่าเราเคยทำ
หากเจ้ายืนกรานที่จะดำรง ความเป็นมนุษย์อยู่ต่อไป
ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องอยู่เดียวดาย
จะอย่างไรเจ้าก็เป็นบุตรแห่งซุส
สงครามมหาเทพประจัญบาน
[THAI]