ความเดิมจาก Foundation…
จักรวรรดิจะล่มสลาย ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
หากใครกล้าก่อกวนความสงบของเรา จะต้องชดเชยเป็นราคาแพงมาก
บอกข่าวให้ทั้งคนเป็นและคนตายรู้ว่า พวกเจ้าล้มเหลว ช่วยพวกเขาไม่ได้
คนที่นี่เรียกมันว่า "ภัณฑาคาร"
- โพลี! - โพลี กลับมาเลย!
ฉันอยากเห็นผี
มันให้กำเนิดสนามพลัง ซึ่งออกแบบมาเพื่อกันคนออกไป
ไม่มีใครเจาะผ่านสนามตัดพลังไปได้
และไม่มีใครจะสามารถทำได้
(สร้างจากนวนิยายโดยไอแซค อาซิมอฟ)
โลกทุกโลกมีผี
และที่อยู่ทุกแห่งก็มีผีสิง
แม้แต่ในวังแห่งจักรวรรดิ
โดยเฉพาะในวังแห่งจักรวรรดิ
(400 ปีก่อนหน้า)
คุณไปอยู่ที่ไหนมา
อยู่กับโปรแกรมเมอร์ระบบค่ะ
หลังๆ นี้คุณอยู่กับพวกนั้นมากกว่ากับเราอีก
(คลีออนที่หนึ่ง)
ท่านมอบหมายงานที่ยากมากให้พวกเขา
เราควรไล่ออกหาคนใหม่ไหม
พวกเขาจะพยายามจนสำเร็จ
เราไว้ใจคุณได้ใช่ไหม ดีเมอร์เซล
ที่จะทำทุกอย่างจนสำเร็จ
แน่นอนค่ะ คลีออน
ไม่ใช่แค่เรื่องนั้น
แต่ทุกเรื่อง
เราคิดมาตลอดว่าคุณจะอยู่ต่อ หลังจากเราจากไปแล้ว
แต่เราเพิ่งคิดได้ในช่วงใกล้รัตติกาลของชีวิต…
เราไม่ควรคิดเหมาอะไรไปเองแม้แต่เรื่องเดียว
ฉันภักดีต่อจักรวรรดิ
ใช่ แต่จักรวรรดินี้จะภักดีต่อคุณหรือเปล่า
บางครั้งจักรวรรดินี้ก็ไม่ได้เมตตาพวกคุณเลย
ท่านกลายเป็นคนใจอ่อน น้ำตาจะไหลพรากอยู่แล้ว
ก็เรากำลังจะตาย
แถมยังจะทิ้งไปโดยไม่ได้จัดการให้เรียบร้อย
ท่านไม่พอใจกับผู้สืบทอดบัลลังก์รึ
เรายังกลับไปใช้แนวคิดการสมรสและมีทายาทได้
ดีเมอร์เซล ทั้งที่คุณเป็นอย่างนี้ และอาจเพราะคุณเป็นอย่างนี้
จึงมีเรื่องบางอย่างที่คุณไม่มีทางรู้ได้
สักวันฉันยังอาจพบความตายได้
ใช่
แต่เราไม่คิดว่าคุณจะรู้สึกถึงมันในเร็ววัน
อย่างน้อยเราควรได้เห็นสตาร์บริดจ์สร้างเสร็จ
เรา ด้วยสมองของเรา ด้วยตาของเรา
เราสองคนควรได้ขึ้นไป ยังชานชาลาในวงโคจรด้วยกัน
แล้วมองลงมาเห็นทุกอย่างที่เราสร้างกันมา
และวันหนึ่งเราจะได้ทำค่ะ
ท่านจะได้สืบทอดสายเลือดไปอย่างแน่นอน
(400 ปีต่อมา)
- คุณคิดถึงเขาบ่อยไหม - ท่านรู้ว่าฉันเป็นอย่างไร
ฉันไม่ลืมอะไรหรือลืมใครทั้งนั้น
(19 ปีหลังเหตุระเบิดสตาร์บริดจ์)
องค์จักรวรรดิอยู่ในใจของฉันเสมอ
ชานชาลาที่วงโคจรกำลังจะสลายไป ด้วยอัตราความเร่งเพิ่มขึ้น
หรืออาจเป็นแค่คำของนักฟิสิกส์ ที่กลัวว่ามันจะหล่นลงมาโดนหัว
เป็นหน้าที่ของพวกเขาที่ต้องกังวลเรื่องเหล่านั้น
ไม่ใช่หน้าที่พวกเรารึ
นั่นอาจยังเป็นหน้าที่ของคุณ แต่ไม่ใช่หน้าที่ของเราอีกต่อไปแล้ว
และไม่ใช่หน้าที่ของเขาอีกต่อไปเช่นกัน
ท่านจะใช้เวลาวันสุดท้ายนี้อย่างไรก็ตามใจท่าน
พวกท่านแต่ละคนไม่เหมือนกันเลย
เราไม่คิดอย่างนั้นหรอกนะ
แต่ก็ขอบคุณที่พยายามทำให้เรารู้สึกมีเอกลักษณ์ ในจังหวะที่ค่อยๆ กะย่องกะแย่งลงเวทีไป
เขาคือคนที่ทำใจลำบากที่สุด
ขณะนั้นเขามีเพียงอรุณาซึ่งยังแบเบาะ ให้ขึ้นครองบัลลังก์แทน
ทารกซึ่งมีดวงตาเหมือนกับเขา
เคาะพิมพ์เหมือนกันในทุกทาง แต่ก็ยังเป็นทารก
ยามที่ฉันคิดถึงเขา ฉันคิดถึงเรื่องนั้น
แต่เขาก็มีคุณ
กรุณาไปพบมาสเตอร์อิลอนด้วยค่ะ องค์จักรวรรดิ เขารอให้ท่านลองชุดเป็นครั้งสุดท้าย
เริ่มได้รึยัง
รายละเอียดไร้ที่ติมาก
สีไหมสอยล่ะขอรับ
เราว่าสีมรกตก็แล้วกัน
ไปไป๊
ขออภัยอย่างสูงขอรับ องค์จักรวรรดิ
เราผอมลงเอง
- กระผมแน่ใจว่าทรวดทรง… - เราเหี่ยวซูบลง
โลกเริ่มมองเราแค่ห่างๆ
อาภรณ์ชิ้นนี้ยอดเยี่ยมนัก อิลอน
ถือเป็นเกียรตินักที่ได้สวมชุดนี้ในพิธีเฉลิมยศ
ขอบคุณขอรับ องค์จักรวรรดิ
งั้นจัดการให้เรียบร้อยดีไหม
อิลอน ให้แม่สาวคนนั้นได้แสดงฝีมือบ้างเถอะ
ภราดาสนธยา เราไม่รู้ว่าท่านจะมาที่นี่
อนาครีออน เธสพิส
ไม่รู้ท่านจะพูดถึงดาวเหล่านี้อีกไหม เมื่อเราจากไปแล้ว
เราทำลายขวัญพวกป่าเถื่อนนั่น ไล่ออกจากจักรวรรดิ
ท่านจะให้เราพูดสิ่งใดที่ท่านเองไม่ได้พูดไว้อีก
ไม่รู้สิ เรายังตัดสินใจอยู่เลยว่า ยังเหลืออะไรที่เราไม่ได้พูดอีก
เรื่องชายขอบน่ะรึ
ทุกเรื่อง เรื่องที่ว่าเหตุการณ์เหล่านี้ อยู่ใต้อำนาจที่เราควบคุมได้จริงหรือไม่
ไม่ว่าเราจะยังพูดได้นานแค่ไหน เราก็ไม่อยากพูดให้เสียเวลาเปล่า
ท่านเสียเวลาเปล่าตั้งแต่เริ่มพูดถึงชายขอบแล้ว
เราพูดถึงเรื่องเซลดอน
ชายซึ่งตายไปนานแล้ว
และถูกลืมเลือนอย่างรวดเร็ว
แปลว่าคำของเขาไร้คุณค่าในจักรวรรดินี้แล้วหรือ
ภราดาข้า จักรวรรดิยังเข้มแข็ง…
มรดกตกทอดที่คลีออนที่หนึ่งฝากไว้
เราเริ่มสงสัยว่าจะมีทางกู้มันไว้ได้ไหม
หรือจะลองใช้เครื่องยกไอพ่นดันให้เสถียร หรือผลักออกให้หลุดวงโคจรไป
ทำเพื่ออะไร
เพื่อที่เราจะได้ไม่ทำลาย เศษเสี้ยวสุดท้ายจากความฝันของคลีออนที่หนึ่ง
เพราะพวกเราเองไร้ซึ่งความฝัน
ภราดาสนธยา
พวกเราคือความฝันอันสูงสุดของคลีออนที่หนึ่ง ไม่ใช่สตาร์บริดจ์
นักสร้างฝัน
นักวิชาการ
นักเล่นแร่แปรธาตุ
(คลีออนที่ 11) (จิตรกร)
มาจนถึงเรา
(คลีออนที่หนึ่ง) (นักสร้างฝัน)
เราพยายามมาตลอดชีวิต
แต่เราคิดว่าไม่เคยทำหน้าแบบนั้นได้เลย
มาเถิด ภราดาของท่าน เตรียมของกำนัลชิ้นสุดท้ายไว้ให้
เราอยากขอขอบคุณ ภราดาทั้งสอง สำหรับมื้ออาหารงดงามนี้
เราได้ลิ้มรสความใส่ใจที่อยู่ในทุกคำ
การสละเวลาและสละความสนใจ เป็นสิ่งที่เราซาบซึ้งใจยิ่ง
เรายินดีมาก ภราดา
แต่นี่ยังไม่ใช่ของกำนัลจากเรา
ขอต้อนรับสู่แทรนทอร์ ใจกลางแห่งจักรวรรดิ
ไม่เห็นมานานเหลือเกิน
เขาช่างสง่างามนัก จริงไหม
จงเคารพและมีสุขในความสงบ
ใช่แล้ว
เราจะสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา แก่ท่าน
จงเคารพและมีสุขในความสงบ
ท่านอยู่ตรงนี้ไม่ได้ ท่านรู้ดี
เราคงไม่ใช่คนแรกที่อยากเห็นร่างทารกของตน
นั่นคือสาเหตุที่เราตั้งกฎนี้
เราไม่เคยได้ยินเพลงนั้นมาก่อน หรือว่าเคย
ไม่ประหลาดใจแล้วว่า เหตุใดองค์จักรวรรดิถึงรักคุณมาก
เราพบว่าเราไม่อาจมองเด็กนั่นเป็นผู้บริสุทธิ์ได้
ต่อให้สิ่งที่เซลดอนพูดไว้ไม่ถูก…
เรื่องแบบนี้ก็ผิดธรรมชาติอยู่
ท่านต้องกลับไป
ท่านควรพัก
ประหลาดนะ การได้เห็นตัวเองเกิดใหม่
หลับเถิด พรุ่งนี้พบกันใหม่
คืนนี้เราเห็นคุณ…
ยืนมองภราดาคนแรกในสตาร์บริดจ์เก่า
พวกเราไม่ดีพอรึ
คุณจึงยังคิดถึงเขาอยู่
เปล่าเลยค่ะ ภราดาที่รัก
ท่านดีพอแล้ว
ผิดแต่ท่านมักจะทิ้งฉันไปเสมอ
ท่านได้เติบโตขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่เยี่ยงเรา
ภราดาอรุณา บัดนี้คือทิวา
ขอบคุณ ภราดาสนธยา
และอรุณาฟ้าใหม่เพิ่งเบิกตา
ท่านจะมีวันอันยาวนานงดงามรออยู่เบื้องหน้า
ภราดารัตติกาล ถึงเวลาแล้ว
ฝันนั้นถูกส่งต่อในตัวพวกท่าน
เพราะท่านคงฝันนั้นให้มีชีวิตในตน
โอ๋ ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะคะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ไม่นะ
มีอะไรไม่ชอบมาพากล
ดีเมอร์เซล
ฉันไม่ลืมอะไรหรือลืมใครทั้งนั้น
องค์จักรวรรดิอยู่ในใจฉันเสมอ
การยังมีชีวิตอยู่คือต้องรู้จักผีที่หลอนใจตนเอง
เราจะได้ยินเสียงกระซิบของภูตผีหากเงี่ยหูฟัง
(17 ปีต่อมา)
เราล้วนถูกหลอกหลอนด้วยคำพยากรณ์
(คลีออนที่ 14)
แน่ใจหรือว่าอยากให้ลบ ภราดาอรุณา
แน่ใจ
เราโตจนไม่ต้องการมันแล้ว
หากเมินเฉยต่อคนตายจะเป็นลางร้ายต่อเราเอง
และในขณะที่จักรวรรดิวนใช้คลีออนซ้ำ รัชกาลแล้วรัชกาลเล่า
สถาบันสถาปนาก็เริ่มตั้งอาณานิคมที่เทอร์มินัส
จักรวรรดิประมาทฮาริเกินไป พวกเราประมาทเขากันหมด
ฮาริทำนายว่าพวกคลีออน จะเลือกเนรเทศแทนการประหาร…
และปลายทางของสาวกเขาจะเป็นดาวเทอร์มินัส
ปัจจัยการไปถึงและลงจอดถูกกำหนดไว้ทั้งหมด…
ชาวอาณานิคมจะจอดยานเมื่อใด…
จะสร้างสถานีที่จุดไหน
เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงประหลาดใจมาก
เมื่อพบว่ามีอะไรบางอย่างรออยู่ที่นั่นแล้ว
นั่นมันเรื่องเซลดอนสาปอะไร
ตอนสำรวจไม่เจอเจ้านี่นะ
เราควรหันหลังกลับไหม
กลับไปที่ไหนล่ะ มาริ นี่เป็นการเดินทางเที่ยวเดียวมาโดยตลอด
- ผมจะไปดูเอง - อย่า เราจะเข้าไปด้วยกัน
ลอว์รี โอเครึเปล่า
- ค่ะๆ - มาเถอะ
- แค่เวียนหัวนิดหน่อย - มาเร็ว
ถอยไป
แอ็บบัส! ถอยไป!
สุดท้ายเขาก็เรียกสิ่งนั้นว่าภัณฑาคาร
และเมื่อผ่านเวลาหลายทศวรรษ ก็มีตำนานเรื่องของมันเกิดขึ้นนับไม่ถ้วน
บ้างว่าเป็นวัตถุโบราณที่มนุษย์ต่างดาวทิ้งไว้…
หรือสถานีเฝ้าระวังที่เหล่าคลีออนส่งมาดัก
สิ่งเดียวที่ชาวอาณานิคมทุกคนรู้แน่คือ
ภัณฑาคารไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ทั้งสิ้น
พวกเขาจึงอยู่ห่างๆ
ยานที่โดยสารมาถูกแยกชิ้นส่วน…
สร้างที่พักพิงจากโครงของมัน
แล้วสิ่งซึ่งครั้งหนึ่งเป็นปริศนา จึงกลับกลายเป็นเรื่องสามัญ
ครูของลูกบอกว่าเป็นเด็กหัวรั้น
เป็นคนนอก
ดี
คุณไม่ได้ฟังที่ฉันพูดอยู่เลย แอ็บบัส
ลูกเป็นเด็กช่างฝัน
ลูกใจลอย
ลูกเป็นนักคิดเหมือนคุณ
ไม่ใช่ใจลอย
ลูกรับรู้สิ่งรอบตัว
ดูลูกสิ ลูกสนอกสนใจมันมาก
มันสวยนะ
มันอันตราย
พ่อคิดว่าข้างในนั้นมีอะไร
เราไม่รู้
งั้นรู้ได้ยังไงว่ามันอันตราย
มาสิ
(ปัจจุบัน)
ไปเลยนะ
หนีไป
สักวันจะปามาโดนหนู แล้วพ่อจะต้องเสียใจ
ลูกดูดีนะ
ฮื่อ แต่งตัวเข้าชุด
- ส่วนไหน - บู้ตเท้าขวากับเท้าซ้าย
พ่อพลาดไปได้ยังไงนะ
งานลุยๆ ล่ะเป็นไงบ้าง
เพิ่งกลับมาจากการตรวจเขตที่ราบสูง
หย่อมไลเคนลดลง นกไอซ์ลูนเริ่มอพยพลงใต้แล้ว
แปลว่าปีนี้จะมีฤดูใบไม้ผลิอุ่นๆ
พ่อก็คิดถึงมันไม่ใช่เหรอ
คิดถึงอะไร กลิ่นกำมะถันน่ะนะ
แล้วการที่โดนหิมะกัดด้วยน่ะนะ
ไม่ละ ตำแหน่งวอร์เดนเหมาะกับลูก มากกว่าที่พ่อเคยเหมาะกับมัน
โห นั่นตัวโตเนอะ
ค่ะ บิชอปส์คลอว์ ตัวเมีย น่าจะหนัก 600 กิโล
มันพยายามเจาะรั้วพลังตอนดึกๆ มา สองสามอาทิตย์ละ
คิดจะตั้งชื่อให้ว่าเมย์เบล นางชอบอยู่ตัวเดียว
ซัลวอร์ เรียกพ่อมาตรงนี้ตั้งแต่เช้าทำไม
พ่อดูออกนะเวลาที่ลูกสาวตัวเองถ่วงเวลา ว่ามา
หนูทดสอบอะไรนิดหน่อย
สนามตัดพลังมีปัญหา
แล้วทำไมถึงคิดมาตรวจตอนนี้
ไม่รู้สิ สังหรณ์มั้ง
ไปตรวจมาแล้ว มีหลักฐานด้วย
แน่สินะ แล้วได้บอกเธอรึยัง
อยากให้พ่อรู้ก่อน
ขอบคุณนะ แต่นี่เป็นเรื่องที่ต้องแจ้งแม่
ย้ำส่วนที่บอกว่าเป็นหลักฐานด้วย
ด้วยความพยายามและความตั้งใจ ของดร.เซลดอน
คลีออนที่ 12 จึงตั้งที่พักพิงแห่งนี้ให้เรา…
ในแง่ของการนับเวลา
นาฬิกาน้ำเป็นอุปกรณ์ที่แม่นยำกว่า
ใช่ แต่เครื่องจะเดินได้เราต้องใช้น้ำ
ก็แน่นอนอยู่
แล้วถ้าน้ำหมดเราจะทำยังไง ศิษย์ฝึกหัดจอร์ด
ถ้าเป็นนาฬิกาแดด เราแค่ต้องใช้แค่โนมอน คือแผ่นเหล็กที่ตั้งเอาไว้
และแน่นอน… ดวงอาทิตย์
ฮาริ เซลดอนไว้ใจให้เรากู้อารยธรรม กลับคืนมาหลังจากมันล่มสลาย
เราคิดอะไรเองไม่ได้ทั้งนั้น
ทั้งเรื่องที่ผู้รอดชีวิตในอนาคต จะอ่านหนังสือออกหรือไม่
หรือพวกเขาจะพูดภาษาอะไร
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า พวกเขาจะกระจายกันอยู่บนดาวดวงไหนบ้าง
แล้วถ้าเกิดไปหลงอยู่ที่ซิกนัสไพรม์
ซึ่งความชื้นเดียวที่หาได้จะมาจากเถาวัลย์ชุ่มน้ำ
ดังนั้น ถูก นาฬิกาน้ำแม่นยำกว่า
แต่นาฬิกาแดดใช้การได้จริงมากกว่า
เราไม่สามารถคิดเผื่อสภาวะทุกอย่าง หรือข้อจำกัดต่างๆ ที่ลูกหลานของเราจะต้องเจอ
ด้วยเหตุผลเดียวกับที่ เราไม่สามารถรักษานวัตกรรมทุกอย่างไว้ได้
เราจึงต้องเลือกและยังคงเลือกต่อไป
จนกว่าจะถึงวันล่มสลาย
เป็นหนูจะเลือกนาฬิกาน้ำ
ซึ่งก็เลือกได้ถ้ายังฝึกอยู่ที่นี่
ขอโทษจ้ะ นั่นมัน…
แม่รู้ว่าลูกเหมาะกับตำแหน่งตอนนี้
คอยดูแลพวกเรา ดูให้แน่ใจว่าสถาบันสถาปนาคงอยู่รอด
หนูแค่ดูให้แน่ใจว่าแม่อยู่รอด เรื่องสถาบันสถาปนา…
มันก็เรื่องเดียวกัน เราคือสถาบันสถาปนา
หนูไม่ใช่ แต่แม่ศรัทธา ก็ไม่เป็นไร
ไม่ได้ อย่าพูดเหมือนนี่เป็นลัทธิอะไรสักอย่าง
คนรุ่นแม่รู้ดีว่า การคลั่งศาสนามีหน้าตาเป็นอย่างไร
ตกลงอยากฟังสิ่งที่หนูจะมาบอกไหมเนี่ย
รู้นี่ว่าแม่ไม่ชอบเข้าใกล้มัน
พ่อบอกว่าแม่ต้องอยากเห็นหลักฐาน และเรื่องแบบนี้ต้องสัมผัสด้วยตัวเอง
สนามตัดพลังขยายขอบเขตแล้ว
เมื่อก่อนสนามพลังเริ่มตรงนั้น เดี๋ยวนี้เริ่มจากตรงนี้
ถ้ามันยังขยายต่อไปเรื่อยๆ เราอาจต้องอพยพจากเมือง
แม่ยังจำครั้งแรกที่มาเจอลูกอยู่ตรงนี้ได้
เพิ่งสี่ขวบ ออกมากลางดึก
ยืนอยู่ใต้มันอย่างกับมัน… ไม่ใช่เรื่องใหญ่
แถมเรียกเท่าไหร่ลูกก็ไม่หันกลับมา
ค่ะ หนูคิดว่ามันเรียกหนู
ผีในนั้น
เหมือนเพื่อนในจินตนาการ
แม่นอนราบกับพื้น พยายามคลานไปหาลูก แต่มันเจ็บปวดเกินไป
ลูกแค่…
หันกลับมามองแม่
ตอนนั้นหนูไม่เข้าใจว่าทำไม ภัณฑาคารถึงทำร้ายแม่แต่ไม่ทำอะไรหนู
ลูกเป็นคนพิเศษ ซัลวอร์
พิเศษมาตั้งแต่ต้น
งั้นทำไมต้องปิดเป็นความลับ
พ่อกับแม่ไม่อยากให้ คนอื่นปฏิบัติต่อลูกแตกต่างออกไป
เหรอ แต่เขาทำกันอยู่แล้ว แม่ คนมองหนูต่างจากคนอื่นตลอด
หนูทำให้คนพวกนี้ไม่สบายใจ
เหมือนภัณฑาคาร
ตอนนี้มันยังเรียกลูกอยู่รึเปล่า
ไม่ได้เรียกเป็นคำ
เสนอสมมติฐานมา
หนูว่ามันกำลังจะตื่น
แม่กับนักสารานุกรมคนอื่นๆ
พวกแม่เตรียมตัวรับวิกฤตในอนาคตแสนไกล
แต่หนูว่ามันอยู่ที่นี่แหละ
ตอนนี้เลย
จีอา! เคียร์! ทุกคน ฮิวโก้มาแล้ว!
- ฮิวโก้มาแล้ว! - ฮิวโก้มาแล้ว! ฮิวโก้มา มาเร็ว
- ฮิวโก้มาแล้ว! - มาเลย ฮิวโก้!
- ฮิวโก้! - ฮิวโก้!
ฮิวโก้!
โห ดูเข้าสิ! มาเร็ว
- ลัดมาทางนี้ดีกว่า! - เฮ้ย อย่าวิ่งสิ นี่ นี่!
- จับไม่ได้หรอก - มาทางนี้
มาเร็วพวกเรา มาเลย เร็วๆ สิ! เร็วเข้า!
โพลี มาเร็ว! ให้ไว!
ฮิวโก้! ฮิวโก้!
- ฮิวโก้! - ฮิวโก้!
สาบานเลย ฮิวโก้!
ท่านสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี มีอะไรให้กระผมรับใช้คนโตแล้วอย่างคุณ
มีอะไรมาฝากเรามั้ย
ช็อกโกแลตโคเรลเลียน กินเลยตามสบาย
ไม่อยากกินช็อกโกแลต ขอเบียร์หน่อยไม่ได้เรอะ
เอาว่าขนหน้าอกขึ้นแล้วค่อยกลับมาคุยกันดีมะ
แล้วอย่ามาทำเป็นขอกินเหมือนหมาหลง
เราไม่ได้มาขอ เรามา… ยื่นหมูยื่นแมว
งั้นเหรอ เอาอะไรมาแลกอะไร
แลกเชาว์ปัญญาแหลมคมกับมิตรภาพของเรามั้ยล่ะ
ขอผ่านอย่างแรง
เอางี้นะ
ถ้าพวกเธอจะช่วยฉันขนของลง
ฉันอาจค้นเจออะไรที่เหมาะกับอายุพวกเธอกว่านี้
ยอม ผมทำ
เรายอมหมด
งั้นเริ่มได้เลย
- มาเร็ว พวกเรา - จัดเลย
- เคียร์ ไล่ให้ทัน โพลี - อยู่นี่
เหม็นตลบเลย
ก็ถูกแล้ว กลิ่นยาแนวรองเท้าบู๊ตยางของผม
ใส่หัวหอมมากกว่าที่คิดเหรอ
ผมอาจใช้สูตรผิด
แบบนั้นคงหายนะสุดๆ เลยนะ
ยังไหวอยู่
เป็นอะไร
มีผู้ชายอยู่ในครัวบ้านฉัน
จะอยู่นานแค่ไหน
นานตั้ง 29 ชั่วโมง
แล้วส่วนอื่นของจักรวาลเป็นไง
ก็ใหญ่มาก
ว่างๆ น่าจะไปดูเองบ้าง
ควรเหรอ
ไอรีนาโฟร์
มีแค่ทวีปเดียว แต่ทั้งดาวเป็นเขตร้อนหมดเลย
แมลงตัวใหญ่เท่าหมา แล้วก็น่ากอดเหมือนกันด้วย
เอายาไปขายแล้วก็ซื้อผลไม้มา
พ่อค้าเร่ก็วิถีชีวิตน่าเบื่อแบบนี้แหละ
- แล้วเอาผลไม้ไปขายที่ไหน - ที่เฮสเพรัส
ซึ่งป่านนี้คุณก็บรรยายถึงดาวนั้นได้ดีพอๆ กับผม
แต่ผมก็บังเอิญไปตระเวนค้าขายในกลุ่มดาวหนึ่ง
ที่เมื่อเริ่มแลกเปลี่ยนของกันแล้วจะไม่ยอมหยุด
เกิดสถานการณ์สามเส้ากับคนงาน และน้ำตาล เหล้ารัม เงินสด
ถ้าคิดว่าที่นี่มีดวงจันทร์เยอะแล้ว รอดูเถอะว่าที่นั่นมีเยอะแค่ไหน
เงยมองฟ้าแล้วเหมือนเหรียญร่วงกระจายบนนั้น
เหรียญร่วงเนี่ยนะ
อยากเห็นบ้างจัง
คุณก็ต้องไปเอง ออกไปจากโลกน้ำแข็งนี่
- ฉันมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบอยู่ที่นี่ - แต่คุณไม่ได้เลือกเอง
แต่ก็ยังเป็นงานของฉัน และ…
เป็นไปได้ไหมว่าคนเราจะรู้ว่ามันมีเหตุผล แค่ไม่รู้ว่าเหตุผลนั้นคืออะไร
เหตุผลที่คุณสำคัญต่อที่นี่น่ะเหรอ
ก็เป็นไปได้ อาจจะหลงตัวเองนิดหน่อย แต่เป็นไปได้
ฉันไม่ได้พูดนะว่าฉันเป็นคนสำคัญ แค่พูดว่าออกไปจากที่นี่ไม่ได้
พูดถึงการไปจากที่นี่ จะกินมื้อค่ำตอนนี้เลยหรือเอาไว้ทีหลัง
ไว้ทีหลังก็ฟังดูดีนะ
จะไปไหนน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
แค่รู้สึกพิลึกๆ ฉันจะไปเดินลาดตระเวนหน่อย
อะไร เพราะความรู้สึกพิลึกมาจากตรงนั้นเหรอ
เปล่า มาจากตรงนี้
นี่แค่เดินตรวจเฉยๆ
งั้นถ้าผมบอกว่า "ขอใส่กางเกงก่อน" คุณจะว่า
ห้ามใส่กางเกงในช่วง 25 ชั่วโมงจากนี้
- จะโกรธกันทีหลังรึเปล่า - ไม่มีทาง
ไปทำอะไรตรงนั้น
หยุดนะ!
หยุด นี่เลยเวลาเคอร์ฟิว
สวัสดี มีใครอยู่มั้ย
เธอเป็นใคร
อะไรวะเนี่ย
ได้ยินเสียงปืน เกิดอะไรขึ้น
ฉันบ้าไปเองหรือว่านั่นมันยานอนาครีออน
คุณบ้าแน่ๆ
แต่ไม่ได้บ้าเรื่องนั้น
แล้วก็มาเป็นลำที่สาม
- เรียกไป - เรียกแล้ว ไม่มีการตอบ
และไม่สนใจพิกัดเวคเตอร์ที่เราส่งไปด้วย
เราควรส่งยานสำรวจออกไปพบพวกนั้นมั้ย
ยานสำรวจที่ไม่ติดอาวุธน่ะนะ
นั่นยานคอร์เวตต์ ยานรบ
เขามาอยู่ตรงนี้ได้ไง
เพราะเขาดูออกว่ายานรบหน้าตาเป็นยังไง
อีกอย่าง เขาเป็นชาวเธสพิน
ออกจากดาวมาตั้งแต่โดนถล่มยิง
เป็นไปไม่ได้ นั่นแปลว่าอายุ…
เกือบ 70 ปีแล้ว แต่ผมใช้เวลาครึ่งหนึ่ง หลับจำศีลระหว่างเดินทางจากท่าสู่ท่า
เวลาขนส่งสินค้าไปอนาครีออน เป็นคนดาวเขาจะดีกว่า
- อนาครีออนถูกจักรวรรดิคว่ำบาตร - โตได้แล้ว ลูอิส
นี่อาจแค่เข้าใจผิด เขาอาจจะหลงทางมา
พวกนี้พยายามแอบเข้ามา ไม่ให้เรดาร์เราจับได้
เราเป็นสถานีวิทยาศาสตร์ ไม่มีของมีค่าอะไร
นายกเทศมนตรี ชาวอนาครีออนเคยมาจอดยานที่นี่รึเปล่า
ไม่มีทั้งอนาครีออนและเธสพิน ไม่เคยมีใครมาเลยตลอด 30 ปี
จากคำสั่งของจักรวรรดิ เทอร์มินัสเป็นเขตหวงห้ามสำหรับทุกคน
งานนี้ต้องเกี่ยวกับภัณฑาคารแน่
อะไรนะ
สนามตัดพลังกำลังขยายตัว
- ฉันเพิ่งสังเกตเห็นเมื่อวาน - ขยายเร็วแค่ไหน
แล้ววันต่อมา พวกอนาครีออนก็โผล่มาเลย
ตามหลักแล้วเรายังเป็นสถานีของจักรวรรดิ
และใครๆ ก็รู้ว่า อนาครีออนเคยมีเรื่องกับจักรวรรดิ
กำลังจะบอกว่าภัณฑาคารอาจมาจากอนาครีออน…
ฉันกำลังเสนอว่า ภัณฑาคารรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงมีปฏิกิริยา
อาจจะเตือนพวกเราด้วยซ้ำ
นี่จะบอกว่าภัณฑาคารส่งสัญญาณถึงคุณ เพราะคุณเป็นคนพิเศษงั้นเหรอ
ซัลวอร์เป็นปัจจัยภายนอก
เราต้องคิดว่าแผนอาจจะทำนาย…
ช่างหัวแผนนั่น
เซลดอนตายไปแล้ว
เมื่อไหร่พวกคุณจะเริ่มใช้สมองตัวเองเสียที
โอเค เกินไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องมันยุ่งยาก
ยานอนาครีออนไม่ตอบรับที่เราเรียกไป เขากำลังรุกล้ำน่านอวกาศจักรวรรดิ
เรามีวิถีปฏิบัติที่ชัดเจน
เราจะส่งทุ่นสื่อสารออกไป
ทันทีที่ดาวโคจรถึงจังหวะเปิดรอบต่อไป
เราจะเรียกจักรวรรดิ แล้วเขาจะมาช่วย
จะไปไหน
ไปตรวจดูคลังอาวุธ
ถ้าอนาครีออนบุกมาถึงก่อนจักรวรรดิ
ฉันอยากรู้ว่าเราจะก่อความเสียหายได้แค่ไหน
ถอดปืนเช็ดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย
- พวกเราก็เอื่อยเฉื่อยกันนิดหน่อย - ผมมีปืนไอออน เผื่อจะช่วยได้
แม่ มีอะไรในคลังภัณฑารักษ์ที่เราใช้ได้มั้ย
มีขวานไม่กี่อัน สลิงเหวี่ยงจากวีฟเวอร์สเวิลด์
- หนูควรดูเรื่องนี้ไว้ก่อน - ไม่ใช่งานของลูก
- ไม่เหรอ หนูต้องดูแลความปลอดภัย ลืมเหรอ - ไม่เอาน่ะๆ
ปกติเจอเรื่องแบบนี้ผมจะเสนอแอลกอฮอล์นะ
(ระบบสื่อสาร) (เปิดระบบเข้ารหัสจักรวรรดิ)
วงโคจรถึงจังหวะเปิดแล้ว
ระบบกำลังเชื่อมต่อ ใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาที
(ระบบเชื่อมต่อล้มเหลว)
เกิดอะไรขึ้น
ทุ่นสื่อสารไม่ตอบรับที่เราเรียก มันดับไปแล้ว
ใช้ทุ่นอันอื่น
ไม่มีทุ่นอันอื่นแล้ว
งั้นหมายความว่าไง
เราติดต่อจักรวรรดิไม่ได้
พยายามต่อไป ไม่ต้องแตกตื่น
อาจเป็นปัญหาง่ายๆ แบบฝนดาวตกก็ได้ เดี๋ยวก็หาย
ปัญหาที่เพิ่งเกิดหลังจากอนาครีออนบินผ่านเนี่ยนะ
ถ้าสมมติว่าอนาครีออนตั้งใจจะลงจอดที่นี่
จะมาถึงในเวลาเท่าไหร่
ถ้าดูจากความเร็วตอนนี้ ฉันว่าอีก 40 ชั่วโมง
แม่คะ
นั่นอะไรน่ะ
คณิตประวัติศาสตร์
งานทั้งหมดของฮาริ ที่สื่อไว้ในรูปของสมการคณิตศาสตร์
คืนหลังพิธีศพ แม่หยิบมาจากห้องทำงานเขา
การคำนวณของเขาเป็นรากฐาน เหตุผลที่เราทำสิ่งที่ทำกันอยู่
บนยานขามา มีคนสองคนเท่านั้น ที่เข้าใจมันได้จริงจัง
ฮาริ เซลดอนกับกาอัล ดอร์นิค
ลูกเห็นแล้วอ่านอะไรได้บ้างไหม
หนูเหรอ ไม่น่าจะอ่านได้
ซัลวอร์ ถ้าลูกเป็นส่วนหนึ่งของแผน
จะทำให้แม่เชื่อเรื่องพวกนี้ได้ง่ายขึ้นอีกมาก
ฮื่อ ประหลาดใจตรงไหน
อย่างน้อยก็คุ้มที่ได้ลอง
คุ้มเหรอ
หนูบอกแล้วไง แตกต่างไม่ได้แปลว่าพิเศษ
ทุ่นสื่อสารล่ม
นั่นเป็นสถานการณ์สื่อลางร้าย
คุณรีบเผ่นหนีดีกว่า
งั้นเหรอ
อีกสองวันอนาครีออนจะมาถึงที่นี่ หรือมาเร็วกว่านั้น
คุณอยู่ที่อื่นจะปลอดภัยกว่าที่นี่ทั้งนั้น
ช่วงเวลานี้ของปีทิวทัศน์สวยงามมากนะ
แผ่นดินรกร้างว่างเปล่าเต็มไปด้วยขี้ลูนแข็ง
ฉันจริงจังนะ ฮิวโก้
คุณก็จริงจังตลอด
ผมไม่คิดจะไปไหนทั้งนั้น
นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องสู้
อ๋อเหรอ งั้นใครต้องสู้ล่ะ
เซลดอนเหรอ
งั้นนี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องสู้เหมือนกัน
หนีไปกับผมสิ
ไปไม่ได้
ทำไม
เพราะฉันต้องปกป้องพวกเขา
การยังมีชีวิตอยู่คือต้องรู้จักผีที่หลอนใจตนเอง
จักรวรรดิกลัวฮาริเพราะเขาพยากรณ์อนาคตได้
แต่อันที่จริงแล้ว เขาเพียงแต่นำเรื่องในอดีตมาวิเคราะห์ใหม่
ต้องการอะไรกันแน่
ใส่ใจกับรูปแบบในประวัติศาสตร์ แล้วจะสามารถทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้นถัดไปได้
การยังมีชีวิตอยู่คือต้องรู้จักผีที่หลอนใจตนเอง
เราจะได้ยินเสียงกระซิบของภูตผีหากเงี่ยหูฟัง
เอาอีกแล้ว
ว่าไง
โดนอะไรมา เมย์เบล
เจ็บหน่อยนะ
อย่าขยับ
ทิ้งอาวุธเสีย
คุณเป็นใคร
ซัลวอร์ ฮาร์ดิน วอร์เดนแห่งเทอร์มินัส
อนาครีออน ไม่ได้รับอนุญาตให้เหยียบแผ่นดินจักรวรรดิ
คุณมาทำอะไรที่นี่
ภูตผีที่ตายไป หลอนอยู่ในโครงซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นบ้านของเรา
พวกนั้นล้อมเราไว้
และโหยกระหาย ต้องการสิ่งที่เป็นของเรา
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์