W poprzednim odcinku…
Zaatakowano nas.
Jak się z tym czujesz?
Boję się.
Dlatego najlepszą postawą jest postawa siły.
- Co zrobiłeś? - Nie możesz tu być.
Nie walcz z tym. Spokojnie. Możesz oddychać.
Nowy Świt, który dopiero co się obudził.
- Coś jest nie tak. - Coś nie tak?
Mam dziwne przeczucie. Sprawdzę granicę.
To korwety. Statki bojowe.
Boja komunikacyjna straciła sygnał.
To ma związek z Kryptą. Pole zerowe się poszerza.
Tuż potem pojawili się Anakreończycy.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
Fundacja
Kiedyś pewien człowiek spytał Seldona o swoje przeznaczenie.
Chciał wiedzieć,
czy modele predyktywne mogą nakreślić sens jego życia.
Ale Hari odparł, że da się przewidzieć tylko masowe zmiany.
Przeznaczenie jednostki na zawsze pozostanie tajemnicą.
Mechanizm zegarowy cywilizacji…
wzlot i upadek kultur…
przyczyny i światy…
Te zagadki Hari Seldon rozwiązał już dawno temu.
Wiara jest potężną bronią.
Dlatego właśnie Imperium tak bardzo bało się prognoz Seldona.
Imperia zarządzają ziemskimi sprawami, ale co jest ponad nimi? Nasze dusze?
To domena wiary.
A wiara jest mieczem wykutym w ogniu nieskończoności.
Imperatorze, czy pragniesz innej rozrywki?
Ty wystarczysz. Do zwyczajnych rozkoszy w zwyczajnym stylu.
Jakie rozkosze byś wolał, imperatorze?
Czy jesteś w stanie dać rozkosz braku? Masz ją w ofercie?
Czy to prawda, że nikomu nie wolno cię dotknąć?
Śmiała jesteś.
Będę ci służyć tylko przez jedną dobę. Chcę wykorzystać ją w pełni.
To spróbuj mnie dotknąć.
No spróbuj.
Aura odpycha energię kinetyczną.
Spróbuj raz jeszcze, tym razem delikatniej.
Wolniej.
Więc jak…
…działa reszta?
Czego?
Jesteś potrzebny, imperatorze.
Rozumiem, że masz fizjologiczną potrzebę bliskości,
ale musi ustąpić miejsca bieżącej sprawie.
Ambasador Thanwall.
Szanowny imperatorze, chwała światłu…
Do rzeczy, ambasadorze.
Proxima Opal zmarła, imperatorze.
Kondolencje.
Kondolencje. Szczere.
Dziękuję, imperatorze.
Wierni będą opłakiwać utratę Proximy Opal.
Teraz konklawe wyniesie na jej stanowisko następczynię, Zephyr Gilat.
To kompetentna kandydatka. Lubimy ją.
Przekaż dalej nasze kondolencje, ambasadorze,
i poinformuj Gilat, że na Trantorze jest zawsze mile widziana.
W kwestii następczyni, imperatorze,
trwa pewna dyskusja.
Poparcie zyskuje inna kandydatka.
Zephyr Halima.
Halima Ifa nie postępuje zgodnie z ustaloną doktryną,
tak jak poprzednie proximy.
Opowiada się za powrotem do Pierwszego Octavo.
Życie jej niemiłe?
Jak śmie kwestionować nasz prymat?
Proszę o wybaczenie, imperatorze…
- Wiedziałaś o tym? - Od paru minut.
Kiedy jest pogrzeb Opal?
Za dwa dni, imperatorze.
Nikomu nie mów o tej rozmowie. Wkrótce się do ciebie odezwiemy.
Wprowadziłem na stanowisko poprzednią Proximę.
Jak najszybciej udam się na konklawe.
Czy to konieczne? Nie możesz się holografować?
Nie tym razem.
Luminizm ma trzy biliony wyznawców. Ta schizma wymaga osobistego podejścia.
Czym jest Pierwsze Octavo?
To heretycka księga. Sprzed czasów Imperium.
Bezpośrednio wiąże duszę z indywidualnym odczuwaniem.
- Co to znaczy? - Z indywidualnym odczuwaniem.
Pomyśl, Bracie Świcie.
Jeśli dusza przylega tylko do jednostki,
podaje to w wątpliwość niemożność indywidualizacji.
Wszyscy Cleonowie są idealną kopią genetyczną pierwszego.
Dlatego właśnie…
Nie mamy duszy.
Czyli co twierdzi ta cała Halima?
Że nie jesteśmy ludźmi?
Nie wprost. Ale…
Jeśli mieszkańcy galaktyki uwierzą,
że ich przywódcy są kimś mniej, a nie więcej niż oni,
mogą przestać nas popierać.
Jesteśmy szklanym naczyniem…
obracanym zręczną ręką.
Jeśli ciśnienie w środku zacznie wirować, a my nie będziemy jednością…
możemy pęknąć.
- Kim jesteś? - Salvor Hardin.
Strażniczka Terminusa.
Anakreończycy mają zakaz wstępu na imperialną ziemię.
Co tu robicie?
Zbieramy złom.
Z takim uzbrojeniem?
Szukamy modułu nawigacyjnego statku.
Istotne części składowe zabrano z kadłuba lata temu.
Ale prawdziwi złomiarze by to wiedzieli.
Lepiej odlećcie, zanim Imperium was zwęszy.
Mój lud nie boi się Imperium.
Przyłapałam was
i teraz improwizujecie.
Ale gdybyście chcieli mnie zabić, już byście to zrobili.
Więc o co wam chodzi?
Zabierz nas do tamtej wieży.
Po co?
Powiem wprost, Strażniczko.
Wiemy, jak wykorzystać każde napotkane źródło.
Wcześniej zaobserwowaliśmy,
jak tuż przed świtem wymykają się tam dzieci,
zapuszczając się daleko od reszty grupy.
Jeśli nie zaprowadzisz nas do wieży, użyjemy jednego z nich.
To nie takie proste. Mamy ogrodzenie.
Wiemy o nim.
Widzieliśmy, jak je konserwujesz.
Dlatego jesteś idealną osobą, żeby nas przez nie przeprowadzić.
Idziemy do wieży!
Ogrodzenie odczytuje DNA.
Napromieniuje każdego, kogo nie rozpozna.
Przeprowadzę może jedno z was.
Jeśli przejdziemy razem, ogrodzenie uzna drugą osobę za błąd.
To przeprowadź wszystkich.
To zadziała tylko raz. Może.
Do tej pory zaciągałam tam tylko padlinę.
Czuję, jak się spinasz. Przestań.
Jeśli nie wróci w ciągu godziny, zrównamy wasze miasto z ziemią.
Idź po resztę.
Wyznaczcie granicę i ukryjcie się.
Może dasz mi broń i poprowadzisz?
Zdradź mi chociaż swoje imię.
Chcesz się zaprzyjaźnić?
Wiele zaryzykowaliście.
Zaryzykowaliśmy wszystko, Strażniczko.
- Przed nami był chłopiec! - Nie kombinuj. Nie jestem ślepa.
Wieża jest tam.
Jadę skrótem. Mniej strażników.
Co to jest?
Stój.
Opowieści o Salvor Hardin zwykle zaczynają się tutaj.
Strażniczka i duch.
Niewytłumaczalnie ze sobą związani.
Dzięki.
Jak ominęli nasz radar?
Lecieli bardzo nisko. Być może.
Znalazłaś ich statki?
Nie. Podają się za złomiarzy. Szukali niby modułu nawigacyjnego.
- Wciskali kit. - Musimy zawiadomić Imperium.
Bez autoryzacji nic nie zrobimy.
Jesteśmy ich placówką tylko z nazwy.
Kiedy ostatnio się do nas odezwali? Lata temu?
Nie obronią nas. Musimy zrobić to sami.
Spokojnie. Przemoc to ostateczność, do której…
Uciekają się nieudolni. Wiem. Doktryna starca.
Zauważyłem to, będąc młodszym od ciebie.
Plan Hariego założyłby czekanie na pomoc czy działanie?
Hariego tu nie ma, mamo. Musimy pomóc sobie sami.
Witaj, przyjaciółko.
Zamilkłaś akurat, kiedy zaczynałyśmy lepiej się poznawać.
Ból głowy? Poluzowane zęby?
Ki diabeł?
Już tu była, kiedy przylecieliśmy.
Nasze skanery jej nie pokazały. Wasze chyba też nie.
Czemu na ciebie nie zadziałała?
Powiedzmy, że lepiej ze mną nie zadzierać.
No to…
co teraz, Strażniczko?
Była z nią mała armia.
Niektóre ich ślady były głębokie.
Krótkie odstępy między krokami. Jakby nieśli ciężki sprzęt.
Jakby planowali się tu okopać.
- To co chcesz zrobić? - Nie wiem.
Słuchałam intuicji i…
może to był łut szczęścia.
Intuicja doprowadziła cię nie tylko do statków,
ale też do niej – i powstrzymałaś ją.
Gdybyś była lepsza z matmy,
wiedziałabyś, że powtórne szczęście to więcej niż szczęście.
Nawet jeśli mama tego nie przyzna,
podążamy za tobą od momentu, kiedy postawiłaś pierwszy krok.
Nieprzypadkowo ludzie mianowali cię strażniczką.
Prowadź nas więc.
Nie miałem jeszcze przyjemności. Czym mogę służyć?
Kapitan Obrecht, tak?
Mistrz cieni, imperatorze. Mistrz cieni Obrecht.
Uderzające podobieństwo.
Jak należy rozwiązać problem ze służbą pałacową?
Którego szczebla, jeśli można spytać?
- To pracowniczka ogrodu. - Mogę spytać o rodzaj problemu?
Nie możesz. Chcę tylko znać jej imię.
Ustalę je. Wszystko inne, czego potrzebujesz, również.
To na razie wszystko.
Za ogrodzeniem jest co najmniej tuzin Anakreończyków.
Travik, obstaw węzeł południowy.
Kalin, ty weź zachodni.
Yate, zajmij się wschodnim. Wypatrz każdego, kto się tam pojawi.
A jeśli kogoś zobaczymy, to co mamy robić?
Nic. Nie strzelajcie. Nic nie mówcie. Obserwujcie ich i mnie informujcie.
- Co robią Anakreończycy na Terminusie? - Nazywa się Phara.
Poza tym jej historyjka nie trzyma się kupy.
Kto jak kto, ale ty umiesz wyczuć kłamstwo.
Rzecz w tym, że nie wiem, czy kłamie,
czy po prostu nie mówi prawdy.
A to jakaś różnica?
Mam plan. Ale musisz mi pomóc.
Co to ma być? Tortury?
To mój służący.
Biega na posyłki. Kiedy trzeba, naprawia mi buty.
Coś mi się wydaje, że według moich ludzi mogła minąć godzina.
Co tu tak naprawdę robicie?
Salvor potrafi czytać ludzi.
To niesamowite. Właśnie mówiłem o tym jej matce.
Nie wierzy ci.
Jesteś moją szefową. Pochwały brzmią obłudnie.
Czego szukacie w wieży?
Modułu. Mówiłam ci już. Ciągle zadajesz te same pytania.
Daję ci szansę na udzielenie lepszych odpowiedzi.
Korona.
Wiem, że szukacie czegoś innego.
Nie mamy żadnych anakreońskich artefaktów ani broni ciężkiej, więc co…
Drepczemy w miejscu.
Wyjaśnij jej to.
Powiedz jej.
Masz nawet niezły akcent.
Słychać, że uczył cię ktoś z miasta portowego.
- Te przeciągnięte samogłoski. - Jestem kupcem.
Czasem robię z waszym ludem interesy.
Dobrze wyczułam od ciebie smród Thespianina.
Chcę modułu nawigacyjnego. I tyle.
Kolejne kłamstwo.
Też znasz anakreoński?
Ani słowa.
- Ale wiesz, że kłamię? - Kot.
Szansa pół na pół.
Znowu kot. Kim jesteś?
Dwadzieścia pięć procent szansy.
Z powrotem korona.
Dwanaście i pół procenta. Kolejna korona. Co tu robisz?
I znowu korona.
Dam ci procenty, ale powtórne szczęście to zawsze więcej niż szczęście.
Kim jesteście?
Złomiarzami. Moduł.
Nieprawda. A moduł nawigacyjny to przykrywka…
Dość tej zabawy.
Spuść tego thespijskiego psa ze smyczy. Niech robi swoje!
Twoje blizny…
to keloidy.
Twoje lewe oko…
to nanoszkło.
Straciłaś je, kiedy Imperium zbombardowało Anakreona?
Miałaś wtedy pewnie jakieś pięć czy sześć lat.
Bomby neutronowe mają niską moc wybuchu, ale dużo promieniowania jonizującego.
Wiem, że 50% populacji zmarło w ciągu tygodnia,
a kolejne 20 do 30 w następnym roku.
Pewnie wyszłaś z tego jako sierota, prawda?
Prawdopodobnie straciłaś mamę i tatę.
Ugotowali się żywcem.
A może umarli wolniej.
Przez raka.
Tarczyca u matki. Przed śmiercią zmienił się jej głos.
Kogo jeszcze straciłaś? Siostrę?
Brata.
Młodszego brata.
Ma w sobie martwotę. Jest jak…
Jak studnia bez dna, która wszystko wciąga.
Chce umrzeć.
Chce, żeby wszyscy umarli. Czułam to.
Zrozumiałeś, co powiedziała, kiedy pękła?
Trochę. To był archaiczny anakreoński.
Popełniła błąd. Bo ja też coś wyłapałam.
Imię, które pamiętam z hologramów. Larken Keaen.
Podczas sporu o Pas Anthora
Anakreon i Thespis dały imperatorowi prezenty.
Mój lud Księgę Ablucji.
Anakreończycy łuk najwspanialszego łowcy.
- Larkena Keaena. - Czyli?
Phara nie jest zbieraczką złomu.
Jest Wielką Łowczynią.
Te zamieszki… kto za nie odpowiada?
Radianci. Taki mają pseudonim wojenny.
Od stopionego radiatora na poziomie 77. Powodem był upadek Gwiezdnego Mostu.
Po 35 latach nadal borykamy się z następstwami.
Interesy Imperium to kaskada sprzecznych priorytetów.
Musisz wesprzeć Brata Dnia, kiedy będę na konklawe.
To duży ciężar.
Dla jednego człowieka.
Na szczęście jest nas trzech.
Nieszczęścia też chodzą trójkami. Słyszeliście ostatnie wieści?
Straciliśmy łączność z boją komunikacyjną z sektora Arktura.
Pewnie cały czas dzieje się coś takiego.
Musimy mieć w galaktyce tysiące takich boi.
Dziesiątki tysięcy.
Ale tylko jedna odpowiada za komunikację na Obrzeżach.
Widzę, że nie dostrzegasz wagi tego zdarzenia.
To Terminus.
Właśnie tam Brat Zmrok wygnał zwolenników Hariego Seldona.
Obrzeża. Konklawe. Rebelia…
Zauważacie pewien wzorzec?
Pokaż im.
Wyczuwszy słabość, wkrótce inni gracze zaczną naciskać.
Pewne jest upomnienie ze strony jednej z największych religii galaktyki.
Być może lokalne powstanie na Trantorze.
Jeśli upadek można przyspieszyć, czy można go także spowolnić?
Patrz na siebie, Bracie.
Pełnego wyższości i samozadowolenia na środkowym tronie.
Ćwiczyłem ten uśmiech przed lustrem.
Wystarczy. Wiem, jak kończy się ta scena.
Ale czy wyciągnąłeś z niej naukę?
Luminizm. Powstanie radiantów.
Seldon nakreślił ci właściwie listę zadań.
A ty go zignorowałeś.
Bo był szarlatanem.
Nie oferujesz niczego nowego.
Tylko młodsze grono…
z tej samej winorośli,
przeznaczone dla tej samej butelki.
Nie możecie ocalić siebie…
ale możecie ocalić swoje dziedzictwo.
Hari Seldon od dawna nie żyje.
Zamordował go jego własny protegowany.
Jego zabito, ale co z ruchem, Bracie?
Pamięć o męczennikach trwa długo.
Dzięki tobie stoimy teraz w obliczu kryzysu dyplomatycznego.
Co miałam zrobić, Lewis? Dać jej zabić siebie, a potem dzieci?
Przesłuchałaś ją beze mnie.
Ciesz się. Wiemy, kim jest.
Mamy przewagę i możemy negocjować.
Jeśli w mieście wybuchnie przemoc, zgotowałaś nam wymyślne samobójstwo.
Hari uważał, że Fundacja przetrwa pierwszy kryzys.
Tak, ale mówiłem ci już, że jesteś outsiderką.
- Czyli? - Salvor.
Czyli nie brał cię pod uwagę.
Masz z Kryptą związek,
którego nie dało się przewidzieć.
Nie jesteś częścią równania.
Czyli boskiego planu?
Psychohistoria nie uwzględnia jednostek.
Więc zniszczyłam boski plan?
- Czas się wycofać, Salvor. - Wycofać?
Myślałam, że celem Fundacji
jest przygotowanie na to, co niewyobrażalne.
Kiedy prosiłam o więcej broni,
twierdziłeś, że atak jest mało prawdopodobny.
Próbnych alarmów też odmówiłeś.
No i jesteśmy nieprzygotowani.
Może i jestem outsiderką, ale to nie ja zawalam plan, Lewis.
Lewis Pirenne, zarządca.
Dlaczego Anakreon wysyła najwyższą rangą oficerkę wojskową
do placówki imperialnej?
To tak nazywacie swoją małą sektę?
Nie widzę tu żadnego Imperium,
tylko uczonych, robotników i zaledwie paru żołnierzy.
Zniszczyliście boję.
Oczywiście. Chcieliśmy działać z dala od wścibskich obserwatorów.
Na pewno wiecie, że Imperium w końcu tu kogoś wyśle.
A może tego chcecie?
Kobiety są u was o wiele bystrzejsze.
Barbarzyńskie królestwa zostały wygnane. Nie macie co tu robić.
„Barbarzyńskie”.
Wygodna obelga na każdego innego od ciebie.
Trantor zostawił wszystkich na pewną śmierć. Was i nas.
Po prostu umieramy w różnym tempie.
Fundacja nie umiera.
Pełnimy misję, którą powierzył nam Hari Seldon.
Seldon przewidział też, że upadek zacznie się na krańcu galaktyki.
- Tutaj. - Ta sama nauka,
która ocaliła pałac, gdy upadł Gwiezdny Most, ochrania nas.
Mówisz o barierze?
Broń jest tylko tak dobra, jak władający nią człowiek.
Kalin, jak sytuacja?
Robi się tutaj dość tłoczno.
- Potrzebuję wsparcia. - Nie ma szans.
Salvor widziała tuzin, a ty mówisz, że są wszędzie?
Jest ich tylu, że mogą załatwić całe miasto.
Imperatorze.
Mam dla ciebie wieści.
Nazywa się Azura Odili. Od 13 roku życia jest pałacową botaniczką.
Jej zmarły ojciec także był ogrodowym agroekologiem.
Jej matka założyła szkołę ikebany, już nieczynną.
Wspominałeś o problemie.
Jak zwykle rozwiązuje się problemy?
W dowolny sposób, który prowadzi do celu. Moją rolą jest eliminacja problemów.
Azura Odili.
Jak wymawia się twoje nazwisko?
Odili, imperatorze.
Byłaś przy mojej komnacie.
- Chcę wiedzieć, co widziałaś. - Nic, imperatorze.
Nie. Myślę, że coś widziałaś.
Widzę tylko to, co mam widzieć.
Mogę zdjąć cię z urzędu
i odesłać do czyszczenia radiatorów.
Mogę zrobić ci coś gorszego. O wiele gorszego.
Wiesz o tym.
Imperatorze, wzywa cię Brat Zmrok.
Powiedz mu, że już idę.
Usuń całą tę grządkę.
Dociera do mnie za mocny zapach kwiatów.
- Nie musisz się tym kłopotać… - Załatwione. Możesz odejść.
Na ból pomaga wilczodech.
Brązowawe liście z czerwonym paskiem. Zmniejszają opuchliznę i…
Prosiłem cię o poradę lekarską?
Które?
Szpiczaste liście.
Co to jest?
Lupi spiritus.
Wilczodech, imperatorze. Z naszego ogrodu leczniczego.
Uśmierza ból i rozszerza naczynia.
Jest trujący?
Nie. Dodaje się go do herbaty oraz do nalewek.
Pobudza naczynia krwionośne, wspomaga leczenie…
Zjedz go.
Jeśli za parę godzin nie umrzesz,
wyślij kilogram do mojej komnaty.
Oczywiście.
Laylo Fulham, natychmiast wracaj do domu!
Przedostaną się?
Jasne, że nie.
Wracajcie do domów, ludzie. Proszę. Tu nie jest bezpiecznie. Cofnijcie się.
Musisz tu przyjść. Już.
Jestem dość zajęta.
Wiem, ale i tak cię wzywam.
Anakreończycy gromadzą się na wschodzie, zachodzie, południu
i pewnie też na północy.
- Pamiętasz, jak trzymać broń, staruszku? - Lufą do przodu?
Anakreończycy zbierają się za ogrodzeniem.
- Pójdę na zachód. - My na północ.
Powinnam zostać. Lewis jest tam bezbronny.
Popilnuję go, obiecuję.
Dobra.
To prawda? Macie tam anakreońską przywódczynię?
Piłeś, Muller?
To kres galaktyki, nie? Sprawdzają się prognozy Hariego.
Nie wierz plotkom. To miejscowa kłusowniczka.
Już tu są, prawda?
Może zrobisz sobie małą przerwę.
Nie zrobię ci krzywdy.
Powiedz, kim jesteś.
Sal.
Sal. Hej, co się dzieje?
Byłam w Bibliotece Imperialnej na Trantorze.
- Jak to? - Normalnie. Między regałami.
Drewniany sufit, marmurowe popiersia.
Był tam chłopiec z nożem.
Ten, który doprowadził mnie do Anakreończyków.
To Krypta. Czuję to, Hugo. Próbuje mi coś powiedzieć.
O Anakreończykach i o kryzysie. O wszystkim.
Posłuchaj mnie. Zawsze mówiłem, że powinnaś się stąd wynieść.
Ale widziałem cię w akcji, kiedy wyczułaś, co przeżywa Phara.
To nadzwyczajne.
Inni tego nie potrafią, Sal.
Całkowicie w ciebie wierzę.
Który z was to główny statystyk, Tivole?
Imperatorze, niech światło nigdy nie gaśnie.
Niech nigdy nie gaśnie.
- Dostałeś moje pytanie. - Tak, imperatorze.
Ale nie mamy jeszcze wyników.
Ile minęło lat, odkąd Zmrok wyznaczył wam to zadanie?
Trzydzieści?
Co innego robicie w waszym matematycznym gmachu,
jeśli nie osiągacie wyników?
W takim razie postępy. Jakie zrobiliście postępy?
Uważamy, że modele predyktywne Hariego Seldona są sprzeczne z faktami.
A dlaczego tak uważacie?
W ciągu 35 lat od heretyckich twierdzeń Seldona
Imperium rozrosło się, a nie skurczyło, mierząc każdą istotną miarą…
Przestań.
Proroctwa Seldona.
Powiedz mi o jego obliczeniach, całej tej „analizie porządkowej”.
To rozkład kart wróżbiarskich,
które Seldon interpretuje jako przepowiednie przyszłości.
Potwierdzenia, które znalazł w modelu regresyjnym, nie da się dowieść.
Ale co… z ostatnimi wydarzeniami?
Konklawe? Luminizm?
Bezpodstawne domysły. Mętne i nie do udowodnienia.
Każdy może przewidzieć nawrót ortodoksji.
Psychohistoria to dziwaczny wytwór wyobraźni starego człowieka.
A gdyby nim nie była, to co wtedy?
Jakie jest prawdopodobieństwo, że każda przepowiednia się sprawdzi?
Znikome, imperatorze.
Ale nie zerowe.
Zgadza się?
Nie zerowe.
Co z was za idioci?
Tysiąc imperialnych matematyków
nie rozumie obliczeń jednego człowieka?
Czyli nikt w galaktyce nie może niczego zrobić?
Tak? Tylko na tyle was stać?
Powiedz mi. Powiedz mi!
Powiedz mi!
U kresu życia,
gdy jego biografia dobiega końca,
człowiek pragnie poznać swoją wartość…
i porównać swój głos z chórem tych, którzy żyli przed nim.
Czy mam znaczenie? Czy dokonałem własnych wyborów?
A może moim losem kieruje niewidzialna ręka?
Bracie Dniu, przyszedłeś się pożegnać?
Odwiedzili mnie twoi statystycy.
To niezwykłe, jak ich wyniki potwierdzają się same.
Lepiej chyba, żebyś został i zajął się sprawami na Trantorze.
Imperatorze, główny Cleon nie opuścił łona Trantora
od zarania dynastii genetycznej.
Demerzel ma rację.
Nie bez powodu mamy te reguły postępowania.
A ja twierdzę, że przez te reguły staliśmy się niefrasobliwi.
Kiedy zasiadałeś na środkowym tronie
i debatowaliśmy, co zrobić z Anakreonem i Thespis,
pamiętasz, co powiedziałeś?
Ja pamiętam.
Jakby to było wczoraj.
Miałem siedem lat.
Nasz najstarszy brat argumentował za okazaniem łaski.
Spytałeś mnie: „A co ty myślisz, Wschodzący Świcie?”.
Wiedziałem, że jesteś przeciwny
i chcesz zbombardować barbarzyńskie królestwa.
Ale się bałem. I odważyłem się to powiedzieć.
Już się nie boję.
Za twojego panowania upadł Gwiezdny Most i z tej blizny narodziła się rebelia.
Spalono na popiół dwa światy,
bez baczenia na niewinność czy konsekwencje.
Hariemu Seldonowi i jego zwolennikom pozwolono uciec.
Przekazałeś mi Imperium rozdarte impulsywnymi decyzjami.
Tego samego nie będą mówić o mnie. Nie za mojego panowania.
Ocalę nasze dziedzictwo.
Bracie…
prześladuje cię duch dawno zmarłego człowieka.
Prześladuje nas wszystkich, Bracie.
Twoje panowanie dobiegło końca.
Zostaniesz na Trantorze, lecząc rany, którym pozwoliłeś gnić.
Idź.
Odnieś rzeczy Brata Zmroku do pałacu.
Teraz już na pewno impulsywne decyzje nie rozedrą Imperium.
Wzywałeś mnie?
Straciliśmy łączność z boją na Obrzeżach.
Zbierz zespół i sprawdź to.
Niezwłocznie.
Dorwinie.
Meldunki z Fundacji spływają ostatnio rzadko.
Złóż im wizytę
i przypomnij Fundacji, że przed Imperium niczego się nie ukrywa.
- Czy to… - Nie wygląda za dobrze, co?
Kto tu rządzi, Lewis? Ty? Czy ta strażniczka od sztuczek z monetami?
Bo zdaje się, że skomplikowała sprawę.
- Powiem wprost, Łowczyni… - Wielka Łowczyni.
Jedyną przyczyną kryzysu
jest wasze wtargnięcie na terytorium Imperium.
Gdyby Salvor zabrała mnie do wieży i dała to, czego chcę,
już by tu nas nie było.
Moduł z wolnego statku?
Przecież i tak go nie potrzebujecie.
Jesteście tu odcięci od świata. Imperium już o to zadbało.
Lewis.
Po co ci on?
Mój lud stracił technologię.
Umieramy, zarządco.
Odkąd Imperium podpaliło naszą atmosferę.
Połowa populacji zginęła za zbrodnię, której nie popełniliśmy.
W przeciwieństwie do was mamy statki.
Możemy opuścić nasz zatruty świat, znaleźć inny układ gwiezdny.
Gdybyśmy tylko mogli nawigować w próżni.
Imperium zdeptałoby nas za pomoc.
Zmuszamy was do niej.
Bo nie mamy nic do stracenia.
Nie można grać w szachy z kimś, kto chce podpalić planszę.
To jakieś działo przeciwlotnicze?
Marnują czas, próbując przebić nim ogrodzenie.
Nic mi tu nie pasuje. Phara jest na to za sprytna.
Zniszczyli boję i przylecieli przygotowani.
Mają większą strategię, która jakoś mi umyka.
Może ucieknę i wezwę pomoc?
Nie. Zestrzeliliby cię, zanim dotarłbyś do orbity.
Żałujesz, że nie zwiałeś, kiedy mogłeś?
Zrobiłem w życiu mnóstwo głupot, Salvor. Zostanie z tobą do nich nie należy.
Najlepszy służący świata.
Krypta nie jest anakreońska.
W ogóle nie jest obca. Musi mieć związek z Harim.
Skąd wiesz?
Bo w mojej wizji
byłam na Trantorze, w bibliotece Hariego, z chłopcem, który groził mi nożem.
A jeśli to przestroga, żebym się wycofała? A jeśli Lewis ma rację?
Jestem outsiderką, która się wpycha, wszystko psuje,
rozwala plan Seldona?
Salvor, a jeśli to ty jesteś planem Seldona?
Przeznaczenie jednostki na zawsze pozostanie tajemnicą.
Pamiętasz moją obietnicę, Strażniczko? Że zrównamy wasze miasto z ziemią?
Ale masowe zmiany,
wzlot i upadek kultur, przyczyny i światy…
Te zagadki Hari Seldon rozwiązał już dawno temu.
Już czas.
A początek końca, stosownie do nazwy planety,
nastąpił na Terminusie.
Napisy: Marzena Falkowska