W poprzednim odcinku...
Phara szuka okrętu wojennego.
Niepokonany?
Sal, mój skafander jest zepsuty. Silniki nie działają.
Hugo.
Pomożesz nam przekierować statek.
A potem wlecimy prosto w bijące serce Trantora.
Jesteście echem ego martwego człowieka.
Według Zephyr Halimy jestem bezduszny.
Muszę odwołać się do samych Potrójnych Bogiń.
Przejdę wielką Spiralę.
Wciąż możesz ułożyć puzzle…
…nawet jeśli brakuje elementu.
To Raych zawsze miał tu być. Nie ty.
Mam już tego dość.
Chyba umiem wyczuć przyszłość.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
Fundacja
Ilex!
Kiedy odlecieli, nie było już dzieci.
Tylko wojownicy.
Trenowałam swoje pokryte bliznami ciało, aż zdobyłam tytuł Wielkiej Łowczyni Wojny.
Trzykrotnie przekroczyłam oczekiwaną długość mojego życia.
Leśni Bogowie nie pozwolili mi umrzeć, zanim nie dokonam zemsty.
A kiedy byłam gotowa…
zesłali mi drugi prezent.
Niepokonanego?
Pojawił się na orbicie jak modlitwa.
Zrozumiałam…
że bogowie nie tylko poparli moją misję zniszczenia Imperium.
Oni ją zaplanowali.
Widziałaś, co spotkało twój lud.
Za grzechy garstki Imperium starło na proch połowę planety.
Jeśli uderzycie w Trantora, ucierpią całe Obrzeża.
Nie masz żadnego pojęcia o zemście, co?
Nie obchodzi mnie ludzkość.
Ten statek będzie moim głosem.
Pomożesz mi pokierować jego następnym skokiem.
A jeśli tego nie zrobisz,
moi łowcy zabiją wszystkich mężczyzn,
kobiety i dzieci, którzy zostali na Terminusie,
zaczynając od twojej matki.
Poświęciłaś już ojca.
Nie poświęcisz także jej.
Wymiana jest prosta, Strażniczko.
Zniszcz Trantora…
a może, kto wie,
twoja cenna Fundacja przetrwa to, co nadejdzie.
Zadziwiające, co człowiek zrobi, żeby zyskać czas, prawda?
Od jak dawna to potrafisz?
Odkąd pamiętam.
Zazwyczaj to tylko przeczucie.
Tak jak z tym, ale…
czasem to przychodzi w snach.
Miałam kiedyś sny o fali.
Tak wielkiej…
że mogłam tylko wstrzymać oddech i pozwolić jej się ponieść.
Wiedziałam, że zniszczy mój dom,
moją rodzinę, cały mój świat.
Nie mogłam pozbyć się tego snu, Hari.
Prześladował mnie.
Musiałam wiedzieć, że się nie ziści,
więc nauczyłam się matematyki.
Wyliczyłam każde możliwe prawdopodobieństwo i fizyczną siłę,
próbując to rozwiązać.
Ale nie mogłam.
Ten sen przywiódł cię do matematyki,
co tylko udowadnia, że nie był snem, a ostrzeżeniem.
Nie zdziwiłoby mnie,
gdybyś miała jakąś intuicyjną zdolność pojmowania
przewyższającą matematykę.
To by wyjaśniało Abraxasa.
Rozwiązałam Abraxasa, bo zapieprzałam.
Tak. Mówię, że jesteś nadzwyczajna.
Robi się coraz cieplej.
Tarcie przy wejściu do pola odpadków.
Chłodnice statku wytracą ciepło.
Włączam system transferu ciepła. Stabilizuję.
Po co lecisz na Helikona?
Co planowałeś z Raychem?
Już ci powiedziałem.
Nie zaprzeczyłeś moim domysłom.
Bo miałaś rację.
Naprawdę będziesz krył przede mną prawdę?
Może powinienem był robić tak od początku.
Co to ma znaczyć?
Jeśli się zagapimy,
ta twoja prekognicja może całkowicie wypaczyć psychohistorię.
Weźmy ciebie i Raycha.
Ty tu jesteś, on nie.
Źle to zabrzmiało. Cofam te słowa. Próbuję powiedzieć,
że przetrwanie ludzkości zależy od tego, czy dotrzemy na Helikona.
Myślałam, że zależy od Fundacji.
Tak, do pewnego stopnia.
Pod warunkiem, że powstanie też jej bliźniacza organizacja.
A więc to jest Druga Fundacja.
Tutaj, na Krańcu Gwiazdy. Na Helikonie.
PRZEKAŹNIK
Mówi Hugo Crast…
Mówi Cian un Edan,
były obywatel Thespis.
Wysyłam SOS to Republiki Thespijskiej.
Zgłaszam anakreońską aktywność w placówce 59.
Czy ktoś mnie słyszy?
Spirala ma na celu doprowadzić ciało do granic wytrzymałości.
To wyprawa na ponad 170 kilometrów, bez jedzenia, wody ani odpoczynku.
Optymalne parametry życiowe.
Oczywiście musisz zostawić wszystkie nieorganiczne urządzenia.
Swoją aurę ochronną…
oraz imperialne nanoboty.
Po raz pierwszy w życiu doświadczysz urazów,
- wyczerpania… - Rozumiem.
Jeśli pielgrzym zasłabnie,
może otrzymać pomoc od towarzysza w wędrówce.
Ale tylko wtedy, gdy opadnie na jedno kolano.
Jeśli na oba, to znaczy, że się poddaje.
Pielgrzym musi albo znaleźć siłę, żeby odczołgać się z drogi,
albo poddać się śmierci.
Mniej niż połowa tych, którzy wyruszają, dociera do centrum Spirali.
Tam wchodzą do świętej jaskini, Łona Matki.
Wewnątrz jest woda.
Sól wokół stawu posiada szczególny ładunek jonu,
który wywołuje dziwną reakcję u każdego, kto jej dotknie.
Kiedy zanurzysz się w stawie i jeśli Matka na to zezwoli,
zostaniesz zaszczycony wizją.
Jeśli ci się uda i powrócisz,
ława Zephyr dokona interpretacji tego, co widziałeś.
Co widzieli inni pielgrzymi?
Każda wizja jest unikalna i głęboko osobista.
Dziwne, że wszyscy nie mają omamów o jedzeniu.
Nanoboty usunięte.
Ten gambit narazi cię na poważne ryzyko, imperatorze.
Poza bezprecedensowym zagrożeniem fizycznym,
jeśli…
jeśli nie dotrzesz do końca,
to tylko ośmieli twoich krytyków.
Dotrę do końca.
Daj mi swoją solną bransoletkę.
Biorę ją.
Będzie tak, jakbyś przy mnie była.
Tak jak zawsze jesteś.
Z Boginią. Nie śpiesz się.
Te środkowe kręgi mogą zwodzić.
Wydaje się nam, że jesteśmy dalej.
Dopilnuj, żeby zostało ci paliwo.
Robiłeś to już?
Nie. Ale rozmawiałem z wieloma, którzy robili.
Jakieś inne przydatne porady?
Nie może być łatwo.
O to właśnie chodzi.
Wyznacz sobie tempo.
Stopa za stopą.
Potrójna Bogini cię poprowadzi.
Czy ci ludzie opowiadali o swoich wizjach?
Jedna pątnica powiedziała mi,
że sól wokół stawu zaczęła wirować i unosić się na jej oczach.
Nie mówiła, co było potem,
tylko że była to najpiękniejsza rzecz, jaką widziała.
- Skąd jesteś? - Z Baltarosa. A ty?
- Z Nishayi. - Planeta produkcyjna.
Wytwarzamy to, co na Trantorze byłoby zbyt toksyczne.
Głównie tekstylia.
I glazury, które upodobał sobie imperator.
Nishaya jest idealna,
bo nasza atmosfera to gęsta, biała mgła,
z którą miesza się zanieczyszczenie.
Cóż to za mgła.
Moja matka mawiała,
że zanim dobrze przyjrzała się twarzy mojego taty,
mieli już trójkę dzieci.
Pracowałeś w fabryce?
Nie. Byłem ładowaczem.
Ładowałem skrzynie na statki skokowe.
Wspaniałe maszyny, prawda?
Pewnie.
Oczywiście przed przylotem tutaj na żadnym nie byłem.
Wydałem na to wszystkie oszczędności.
Jesteś z Baltarosa? Też musiałeś lecieć takim statkiem.
Tak.
Również po raz pierwszy.
Kiedyś zazdrościłem podróżnikom,
którzy skaczą po całej galaktyce.
Ale to… to jest jedyna podróż, jaką musiałem w życiu przebyć.
Mam nadzieję, że ty też.
Druga Fundacja?
Terminusa osiedlono na prawie imperialnym.
Po części po to, by skupił na sobie krytykę.
Ale Druga Fundacja i jej miejsce muszą być trzymane w tajemnicy,
nawet przed Pierwszą Fundacją.
Dlaczego? Jaki jest jej cel?
Jeśli mi nie zaufasz, nie polecę na Helikona.
Nie bądź śmieszna, Gaal.
Mam na Helikonie zasoby. Sojuszników.
Skoro znamy już twoje zdolności, możemy je zbadać.
Wykorzystać z pożytkiem.
Nie będziesz mnie już wykorzystywał.
Chcę odejść. Już.
Albo mi powiesz, albo odejdę tak samo, jak przybyłam.
Dokąd polecisz? Lot na Terminusa trwa dziesiątki lat.
Na Trantora? Imperator cię wypędzi.
Jest więcej planet. Mama nauczyła mnie ich nazw.
Mówiłeś, że moja intuicja jest ważna.
Teraz mi coś podpowiada.
Otwórz te cholerne drzwi.
- Nie myślisz jasno. - Nie mów mi, co myślę.
Otwórz je.
Otwieraj!
Otwórz te drzwi!
Nie poddawaj się, synu. Jesteśmy coraz bliżej.
Tak.
Trzydzieści… Nie, 29 minut do następnego skoku.
Jej plan…
Nawet jeśli się powiedzie,
Imperium wymorduje wasz lud.
I tym razem nie będzie to półśrodek.
Zabiją wszystkich.
W chaosie, który potem nastąpi…
zostaną zapomniani.
Wiem, że Phara uważa się za rękę, która sięga zza grobu Anakreona…
ale anakreońskie dzieci wciąż się rodzą.
Ty też masz dziecko, prawda?
Małą córeczkę.
- Takie mam wrażenie. - Jak to robisz?
Phara ci nie mówiła? Ludzie to dla mnie otwarte księgi.
Z niej wyczytałam tylko ciemność.
Ale z ciebie wyczytuję wątpliwości.
Anakreon wciąż ma jeszcze przyszłość.
Nie lepiej tak uhonorować ofiary?
- Kryć się! - Jacenta?
Przeklęty statek.
Rowan.
To był bunt.
Oficerowie ustawili działo, żeby chroniło mostek.
Ty.
Ty je sprowokujesz, a ja rozwalę.
A jeśli chybisz?
To zginiesz.
Czas ucieka.
- Miałaś szczęście. - Ty masz szczęście. Ja umiejętności.
Kolejna bariera.
Wiesz, co robić.
- Padnij! - Lewis!
Chodź.
Zaraz uda im się otworzyć drzwi.
Otwórz je.
Kończy nam się czas!
Kapitanka się zabiła.
„Exo”.
Oficer wykonawczy?
Zdradził ją podwładny?
„Exo” znaczy też „spoza”.
Spoza galaktyki?
Myślisz, że na coś się natknęli?
Indywidualne kapsuły.
Jedna steruje nawigacją.
Jeśli ją znajdziemy, mamy szansę przekierować następny skok.
To broń?
Nie.
To napęd.
Skoczyli za daleko, by uzupełnić zapasy.
Zaczęli skakać coraz dalej.
Uwaga. Skok transprzestrzenny za 20 minut.
Inicjuję protokoły tranzytu.
Już rozumiem.
Światła są protokołami tranzytu?
Na statku nie ma Przestrzeńców.
Bez nich załoga musiała przyjąć przed skokiem środki uspakajające.
Światła wskazywały, kiedy muszą wejść do kapsuł.
Kończy nam się czas.
Tam.
To ona. Kapsuła nawigacyjna.
Przed Przestrzeńcami
statki potrzebowały wielkiej mocy obliczeniowej,
żeby kierować skokami.
Zaginanie przestrzeni to tak samo intuicja, jak i nauka.
Jak wypowiadanie życzenia.
To skok poznawczy, którego może dokonać tylko żywy umysł.
Różnica polega na tym,
że Przestrzeńców stworzono, by wytrzymali obciążenie,
a ci ludzie nie byli genetycznie zmodyfikowani.
Żeby przetrwać…
musieli na stałe podłączyć się bezpośrednio do statku.
Zastrzelono go. Statek go szukał.
Bo sam nie mógł lecieć.
Czy można się podpiąć bez operacji?
Jeśli AI jest intuicyjne,
interfejs wyszuka odpowiednie neurony?
Być może. Ale długo by nie przeżyli.
Zdążyliby ustawić skok?
Żeby Fundacja przetrwała?
Jeden skok w pusty kosmos?
Może, ale…
to byłby wyrok śmierci.
Jeśli jedno z nas ma się poświęcić,
czemu nie outsiderka?
Pomóż mi w tym.
Ale nie do pustego kosmosu.
Zabiorę ten statek na Terminusa.
Do pana, poruczniku.
- Panie poruczniku, mamy problem. - Tamto coś?
To Krypta. Nie wiemy, czym jest,
tylko że otacza ją szkodliwe dla ludzi pole.
Widzą podwójnie, a potem mdleją.
Wasza Łowczyni tego doświadczyła.
Tak pojmała ją moja córka.
Nie znamy długotrwałych skutków, ale otaczające ją pole się powiększa.
Konieczna jest ewakuacja.
To nie jest podstęp.
Pole zerowe ma gdzieś, skąd jesteście.
Jeśli nie zadziałamy, pochłonie nas wszystkich.
Musicie wyłączyć ogrodzenie.
Matka mnie wzywa.
- Nie. Wciąż masz siłę. - Nie.
Pozwól chociaż, że pomogę ci zejść, a zajmą się tobą.
Nie możesz tu umrzeć.
Czy jest na to lepsze miejsce?
Spokojne przejście.
To najwspanialszy dar od Matki.
Początek świętego życia.
A jeśli nie ma innego życia?
Jeśli to po prostu koniec?
Może jeszcze się spotkamy.
Powiesz mi, co widziałeś.
Stoisz przed przedstawicielkami Matki, Panny i Starowiny.
Kochamy wszystkich, którzy przeszli Spiralę.
Powiedz nam, czego doświadczyłeś w Łonie?
Kiedy tam stałem…
sól zaczęła się ruszać.
Zaczęła wirować.
Najpierw powoli, a potem szybciej.
Uniosła się z podłoża jaskini.
Przyjęła kształt łodygi…
z trzema dużymi płatkami.
Obawiałem się, że to przewidzenie.
Ale to działo się naprawdę.
Znasz mit związany z trójlistem?
Nie.
Kiedy Dol zderzył się z Surah, tworząc trzy księżyce,
Pannę pokryła warstwa trójlistów.
Potrójna Bogini dała znak, że na naszym świecie może rozwinąć się życie.
Na przestrzeni stuleci kwiaty stopniowo więdły.
Nie widzieliśmy ich tutaj od tysięcy lat.
Co to oznacza?
Ze swej natury trójliście kiełkują z sadzonek roślin jednoliściennych.
Innymi słowy, trzy elementy powstają z jednego.
Tak jak moi bracia i ja.
Oraz Potrójna Bogini.
To święta wizja, imperatorze.
W istocie sama twoja obecność tutaj jest święta.
Tej podróży nie odważył się podjąć żaden twój poprzednik.
Twoja dusza najwyraźniej nie jest splamiona stagnacją.
Kto twierdzi inaczej, sam popełnia grzech,
próbując zawrócić poszukującą duszę ze ścieżki oświecenia.
Począwszy od dzisiaj żadna Zephyr nie stanie ci na drodze.
Marnujesz siły.
Lepiej odpocznij, zamiast ryzykować osłabienie cieplne.
Jaka jest teraz temperatura?
38 stopni. Maksymalna powinna wynieść 41.
A jeśli więcej?
Co chcesz zrobić?
Zamknij się. Po prostu się zamknij.
Gaal.
Temperatura krytyczna.
Włączam system transferu ciepła.
- Gaal. - Stabilizuję.
Dość już tych półprawd.
Powiedz mi wszystko albo zaraz zakończę tę podróż.
Mówię poważnie.
Jeśli to zrobię, mogę zniszczyć Drugą Fundację,
zanim jeszcze powstała.
- Powiedz mi! - Nie masz pojęcia, co…
- Przestań! - Już mnie to nie obchodzi!
Coś ty zrobiła?
Bez transferu ciepła
ugotuję się żywcem, na długo zanim dotrzesz na Helikona.
Podobno informacji nie można zniszczyć. Więc może przeżyjesz.
Ale ja na pewno nie.
To jak będzie, Hari?
Możesz patrzeć, jak palę się żywcem, albo puścić mnie wolno.
Wiesz, że mogę zaprogramować kriokapsułę, żeby poleciała tam, gdzie chcę?
Nie potrzebujesz mnie. Nigdy mnie nie potrzebowałeś.
To nieprawda.
Prawda.
Powinnam była trafić na Terminusa. Sam tak powiedziałeś.
Ty i Raych zawsze zamierzaliście mnie zostawić, więc…
Puść mnie wolno.
Proszę.
Żegnaj, Hari.
Żegnaj, Gaal.
Proszę podać cel.
Wylicz podróż do Niebieskiego Dryfu.
Na Synnaxa.
Czas trwania wynosi 138 standardowych lat imperialnych.
Potwierdź cel.
86 982 041.
86 982 043.
86 982 061.
Zephyr Halimo.
Dziękuję, że zainspirowałaś mnie do podjęcia tej transformacyjnej wędrówki.
Gdybym nie wysłuchał twojej mowy,
nigdy bym nie zdobył się na odwagę, żeby podjąć się Spirali.
Potrójnie ci błogosławię, imperatorze.
A ja tobie.
Proszę, wejdź.
Wszyscy są mile widziani.
Chciałam złożyć kondolencje.
Byłabyś fascynującą proximą.
Tak.
Chyba tego właśnie bał się Cleon.
Tak czy siak, dostał to, czego chciał.
Zephyr Gilat zostanie wybrana, a ja wrócę na swoją planetę.
Nie cieszy cię ten rezultat?
Zakładałam, że poinstruowałaś imperatora, co ma powiedzieć.
Nie.
Zapewniam też, że moje szczęście nie ma żadnego znaczenia.
Nie zgadzam się.
Wiem, że ludzie wykorzystują reinkarnację jako wymówkę, żeby ignorować intuicję.
Żeby odrzucić każdą szansę na szczęście.
Ale czy tak postępując, można naprawdę się rozwijać?
Mój rozwój się nie liczy.
Jeśli przestaniesz go wspierać, możesz znaleźć inną drogę.
To niemożliwe.
Ależ skąd. Nie jesteś więźniem.
Nie rozumiesz. Nie mam wyboru.
Każdy ma wybór. Nawet jeśli wydaje się mu inaczej.
Wiem, jak to brzmi, ale przysięgam na Pannę, że ja nie.
Jak to możliwe?
Wspominałaś, że przeszłaś Wielką Spiralę.
Kiedy to było?
Jedenaście tysięcy lat temu.
A więc to prawda?
Słyszałam plotki, że Cleon ma ostatniego inteligentnego robota w galaktyce.
Musiałaś widzieć tak wiele.
A teraz musisz przy nim trwać i robić wszystko, co…
To on cię tu przysłał.
Nie opuszczę tego pokoju żywa, prawda?
Tylko dlatego powiedziałaś mi prawdę.
Tak jak imperator, nie odczuwam indywidualnie.
Dlatego również nie posiadam duszy.
Gdybym ją posiadała, może mogłabym się mu sprzeciwić.
Jesteś pewna, że jej nie posiadasz?
Gdybym pozwoliła ci teraz uciec, nie mogłabym się powstrzymać.
Wytropiłabym cię i rozerwała na strzępy.
Przepraszam.
Widzę w twoim sercu szczere współczucie.
Prawdziwe wyrzuty sumienia. Nie potrafię tego wyjaśnić,
ale wiem, że posiadasz duszę.
Ale ten, który cię do tego zmusza,
który okrutnie testuje twoją wiarę i lojalność,
to człowiek bez duszy.
Wybaczam ci, Demerzel.
Pamiętaj, co głosi Pismo.
To nie jest mój koniec.
Odrodzę się.
Przysłał cię do mnie nie Cleon, lecz Matka.
Rób, co musisz.
Zgodnie z Jej wolą.
Powiedz, jak to się stanie?
Już się stało.
Kiedy dotknęłaś mojej skóry, wydzieliła się trucizna.
Nie poczujesz bólu.
Uwaga. Skok transprzestrzenny za pięć minut.
Proszę się przygotować.
Zaraz skoczymy!
Nie mogę wyłączyć mechanizmu zabezpieczającego.
To otwórz drzwi inaczej.
Dobra, podłącz mnie.
Nawet nie wiem, czy to możliwe.
Skok na orbitę planety wymaga absolutnej precyzji.
Albo szczęścia.
Pamiętaj, kim jestem.
To pewnie tak, jakbym rzucała monetą, prawda?
Może gdybyś rzuciła tysiąc razy.
Zacznijmy rzucać.
- Każesz mi cię zabić. - Lewis, nie rozumiesz?
Właśnie to jest mi pisane.
Wszystko, co się stało, doprowadziło mnie tutaj.
To nasza jedyna szansa.
Dlatego muszę spróbować.
My musimy spróbować.
W kryzysie pozostaje nam tylko to.
Próbowanie.
Jeśli umrę, daj to mojej matce, dobrze?
Jesteś wyjątkowa.
Żałuję, że tego nie widziałem.
Zrób to.
Lewis?
Zabij ją!
Nic ci nie będzie, słyszysz? Zostań ze mną.
Zabij tę sukę!
No już.
Od boku!
Wykryto wrogi statek.
Uruchamiam automatyczną obronę.
Thespijskie lansjery.
Udało ci się, Hugo.
Pół minuty do skoku transprzestrzennego.
Proszę wejść do kriokapsuł.
Poddajcie się.
Natychmiast przekażcie nam statek albo zginiecie.
Skieruj na nich wszystkie działa!
Piętnaście…
czternaście, trzynaście…
jedenaście…
dziesięć, dziewięć…
osiem…
sześć, pięć…
cztery…
trzy, dwa…
jeden…
Skaczemy.
I jak?
Już po wszystkim.
Będzie to wyglądało na zgon z przyczyn naturalnych.
To dobrze. Nie chcemy zaczynać świętej wojny.
Chcesz coś powiedzieć?
Pokonałeś ją. Wygrałeś.
Twój brak zrozumienia nie zobowiązuje mnie do wyjaśnień.
Oczywiście, że nie.
Jesteś imperatorem.
I miałeś świętą wizję.
To prawda.
Mam na toaletce stary trójlist, sprasowany i oprawiony.
Zerwałam go, kiedy sama przechodziłam Spiralę.
Wzięłam go ze sobą w tę podróż.
Czyżby?
Pomyślałam, że mogłeś go zobaczyć, kiedy byłeś w moim pokoju.
Nie przypominam sobie.
To chyba tylko przypadek,
że widziałeś ten sam kwiat.
Ale nie chcę się wtrącać. Wiem, jak osobiste potrafią być te wizje.
Choć było to eony temu, to, co zobaczyłam…
zmieniło mój sposób postrzegania wszystkiego.
Ty miałaś wizję? Robot?
Tak. I cieszę się, że ty też zostałeś nią zaszczycony.
Nie zobaczyć niczego…
nikomu nie życzyłabym takiej pustki.
Oby twoja wizja dodała ci siły podczas podróży powrotnej na Trantora.
Poproszę Przestrzeńców, żeby przygotowali cię na skok.
Nie zobaczyć niczego…
nikomu nie życzyłabym takiej pustki.
Napisy: Marzena Falkowska