(สร้างจากนวนิยายของไอแซค อาซิมอฟ)
ไว้ใจฉันไหม
ถ้าชีวิตนี้ไม่ต้องเจอคุณเลยคงดี
แต่ได้เจอแล้ว เรามาถึงตรงนี้แล้ว
ทั้งจักรวาลนี้จะหมุนรอบ การกระทําของบุคคลคนเดียวคือเธอ
เรย์ช...
ฉันว่าฉันทําเรื่องนี้ไม่ไหว
และเธอรู้ดีกว่าใคร ว่าเรากําลังมีอะไรเป็นเดิมพัน
ผมเกลียดสิ่งที่คุณทํากับเรา
ฉันรู้ ยิ่งเธอโกรธจะยิ่งง่าย
ผมไม่ได้โกรธ ผม...
ผมรักพ่อ
เรื่องนั้นพ่อก็รู้ ลูกพ่อ
จัดการ
แล้วตรงไปที่ไครโยพอด ตั้งโปรแกรมไว้ให้เธอแล้ว
อย่าแวะบอกลาสาวคนนั้น
อย่าให้เขาติดร่างแหไปด้วย
เรย์ช
ฉันยังฝันอยู่สินะ
นี่ไม่ใช่ฝัน
เธอยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง
ไม่มี ผมตายบนยานเดลิเวอเรนซ์
คุณตบตาทุกคนได้หมด
พวกเขาคิดว่าคุณมีใจ
แต่ความจริงก็คือ คุณไม่มีใจให้ใครทั้งนั้น
ทุกคนเป็นแค่จุดบนกราฟเส้นหนึ่ง
เพราะอย่างนั้นคุณถึงจะล้มเหลว
เพราะคุณไม่สนใจว่าใครจะอยู่หรือตาย
- เธอไม่ควรจะต้องตาย - แต่คุณเปลี่ยนแผน
คุณทําให้ผมดูมีความผิดเพราะคุณไม่ไว้ใจผม ถ้าไว้ใจ ผมคงไม่ตาย
แต่เพราะเป็นอย่างนี้ พวกนั้นจึงยิงผมออกจากแอร์ล็อกเหมือนเศษสวะ
ปล่อยให้ผมลอยร่างแข็งเท้งเต้งอยู่ตลอดกาล
เธอไม่ใช่เศษสวะ
ไม่ใช่
ผมคือลูกชายของพ่อ แต่พ่อยังปล่อยให้ผมตาย
แต่ผมจะแปลกใจตรงไหน เราทั้งคู่รู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
เป็นอะไรรึเปล่า
เขาไม่ได้เดินด้วยขาตัวเองมาเกินร้อยปี
ว่าแต่เรื่องขาตัวเอง ไปได้ขามายังไงนะ ฮาริ
บอกแล้วไงว่าฉันไม่รู้ คาลเลสั่งให้ฉันไปอูน่าส์เวิลด์
สั่งยังไง คุณติดอยู่ในปฐมรัศมี
เขาปรากฏร่างต่อหน้าฉัน ตอนนั้นสติสัมปชัญญะฉันแทบไม่เหลือ
พูดเป็นนัยว่าเขาเป็นร่างปรากฏของปฐมรัศมี
ฉันได้เจอ ร่างดูจับต้องได้เหมือนฉัน แต่เครื่องวัดของเราไม่ได้อ่านค่าเป็นสิ่งมีชีวิต
แต่ฉันมีชีวิตเหรอ
ใช่
ร่างของฉันเหมือนช่วงไม่กี่นาทีก่อนจะตาย
ฉันเดินเข้าถ้ํานั้นไปกับคาลเล ยืนอยู่ในความมืดมิด ไร้น้ําหนัก รอคอย
แล้วก็มารู้สึกตัวตื่นข้างๆ เธอ สัมผัสได้ถึงแรงโน้มถ่วงที่ดึงร่าง
นางทําโคลนนิ่งร่างคุณ
แปลว่าผ่านมาหนึ่งศตวรรษครึ่ง ราชวงศ์สายโลหิตมีคู่แข่งแล้ว
ฉันก็เห็นเหมือนกันว่ามันย้อนแย้ง
ต้องมีใครสักคนอยากให้คุณมีเลือดเนื้ออีกครั้ง
หลังจากที่พยายามมากมาย อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นแนวคิด
มาดูนี่สิ ฉันตรวจจับการสื่อสารได้
สถาบันสถาปนาแผ่ไปทั่วชายขอบจักรวาล
เอาคณิตประวัติศาสตร์มาขายเป็นเวทมนตร์
เอาตัวคุณมาขาย เป็นท่านศาสดา
ไม่ใช่ฉัน เขา เซลดอนอีกคนหนึ่ง
เรื่องแบบนี้ยังไงก็ต้องเกิด คนชอบคุกเข่าสยบต่ออะไรสักอย่าง
กําลังจะถึงอิกนิส
ใกล้ถึงอิกนิสแล้ว
นอกจากจะปล้นการบังคับยานจากฉันอีก
อิกนิส เคยเป็นป้อมของจักรวรรดิเมื่อพันปีก่อน
มีสิ่งมีชีวิตหลากหลาย แต่ไม่มีมนุษย์อยู่เลยตั้งแต่จักรวรรดิถอนกําลังไป
ถ้าไม่มีใครอยู่บนดาวนั้นใครเป็นคนเรียกเรามา
เข้าชั้นบรรยากาศ
- เวร! - อะไร
บรรยากาศมีอนุภาคประจุลบ ทําให้ทั้งระบบรีบูทใหม่
แปลว่าอะไรนะ
แปลว่าทําได้แค่คุมขึ้นหรือลง เหมือนบังคับหินทั้งก้อน
- มันแย่เหรอ - เออสิ!
- จะเอายานลงได้ไหม - หุบปาก!
- ต้นไม้ๆ - รู้แล้วๆ!
จอดสิๆ
ฮาริ บาดเจ็บรึเปล่า
แค่นิดหน่อย ไม่ได้รู้สึกเจ็บทางกายมานาน ตื่นเต้นดีมากเลย
เจ็บทีละนิดก็ดี
วิเคราะห์สภาพยานหน่อย เดี๋ยวฉันมา
จะไปไหนน่ะ
เข้าป่า มีคนจับตาดูตอนยานเราลงมาแน่
ฉันว่าเธอน่าจะมาช่วยกันซ่อมยานก่อน
เราลงมาอย่างโหวกเหวกมาก
ถ้าจะมีใครตามเรามา ฉันอยากไปเจอเขาข้างนอกดีกว่าในยาน
แม่ง! ทางขึ้นยานพังตอนลงจอด ฉันจะออกทางแอร์ล็อก
เธอกําลังปล่อยให้นิมิตกระทบใจ หยุดเสีย
ฉันนึกแล้วว่าคงจะไม่ง่าย
พวกนั้นจําต้องห้ามไม่ให้มีบันทึกใดๆ เกี่ยวกับการลอบสังหาร
ใช่ บันทึกทุกอย่างจากห้องนอนขององค์จักรวรรดิ ถูกห้ามเข้าถึง
แล้วเรื่องครอบครัวของฉันล่ะ
ไม่เจอเลย องค์อาณาดาราจักร ขออภัย
ขอบคุณมาก มาร์คลีย์ เอาไว้เราค่อยมีคําถามอื่น
เขาลอบสังหารในห้องนอนของทิวา
ฉันคงต้องหาทางเข้าไปแอบดูเอง
แน่ใจเหรอว่านั่นเป็นทางเดียว
ไม่ชอบที่ฉันจะต้องเอาตัวเข้าแลกข้อมูลสินะ
ไม่ต้องห่วง รู ฉันไม่มีทางแลกอะไร มากกว่าที่อยากจะแลก
หวังว่าอย่างนั้น เพราะบางครั้งฉันก็สงสัยว่า เจ้าหญิงซาเรธขี้อายเศร้าๆ คนนั้นหายไปไหน
นางตายไปพร้อมกับทุกคนในครอบครัว
นางอยากมีเพศสัมพันธ์
เช่นที่ท่านหวัง ท่านอยากสร้างพันธมิตรที่แท้จริง ไม่ใช่มีแต่ในนาม
ใช่ ทุกอย่างเข้าทางไปหมด แต่เรายัง...
เรื่องแบบนั้นเราคุ้นกับคุณไปแล้ว
ท่านเป็นชาย ซ้ํายังเป็นชายผู้ยิ่งใหญ่จับใจในทุกด้าน
นางไม่เคยเจอใครเหมือนท่านแน่
ถูกต้อง
และเมื่อนางเป็นผู้เสนอการเล่นรักครั้งนี้ นางน่าจะพร้อมอยู่แล้ว คงใช้เวลาไม่นาน
ฉันก็สัมผัสได้ว่าท่านพร้อมแล้ว
- ฉันจะอยู่ไม่ไกล - ตกลง
คิดถึงฉันไว้
เชิญเลย ซาเรธ เราตั้งตารอคอยท่านอยู่
ขอบคุณที่ยอมทําเช่นนี้
เราเข้าใจว่าเรื่องรักชวนฝันสําคัญต่อสาวๆ
ส่วนลึกสุดของวิหาร ขออนุญาตได้ไหมคะ
เชิญเลย ชมได้ทั่วๆ
โอ้โฮ ดูท่านสิ ไม่ใช่เล่นๆ
ขอบคุณ
กําลังซ่อมแซมอยู่เหรอ
แค่ล้างรา มีปรสิต
ของเก่าแล้ว ตอนแรกทําขึ้นเป็นภาพของคลีออนที่หนึ่ง
แต่จะเปลี่ยนทุกครั้งยามเปลี่ยนทิวา และเสริมสิ่งที่แต่ละคนสร้าง
ให้จักรวรรดิ
ที่อยู่เหนือศีรษะท่านคือวงแหวนรอบวงโคจรรึ โดดเด่นมาก
ภราดาเป็นคนริเริ่ม แต่เราเป็นผู้ทําจนเสร็จงาน
มองเห็นได้ชัดกว่าที่คิดไว้มาก
ตอนแรกออกแบบไว้ให้มองไม่เห็นจากภาคพื้นดิน
แต่เราอยากให้ประชาชนเห็นโค้งนั้น เหมือนตรวนที่ล่ามล้อมไว้ทั่วโลก
ประชาชนต้องมีเครื่องย้ําเตือนใจเสมอว่า พวกเขายังมีชีวิตอยู่ได้
เพราะเราอนุญาตเท่านั้น
ออร่าของท่าน สวมแม้แต่ในยามมีสัมพันธ์ใกล้ชิดรึ
สวมตลอดเวลา
ระวังตัวแจเชียว แต่ถ้าอยากจะ
ไม่รู้สิ โดนตีก้นอย่างนี้ล่ะ
แถวนี้คงมีไม้ตีก้นแบบที่จะประทับตราจักรวรรดิ
ไว้บนบั้นท้ายเรา
เราจะสั่งให้เขาทําทันที
เตียงของท่านนอนสบายมาก
มีคําสุภาษิตโบราณกล่าวว่า
กษัตริย์มิอาจเอนศีรษะซบหมอนนอนสบายได้เต็มที่
เหรอคะ
เราแค่คิดว่ากษัตริย์คนอื่นๆ อาจจะต้องเปลี่ยนหมอนให้ดีกว่านี้
และฉันรู้สึกว่าท่านเคยเล่นมุกนี้มาแล้ว
ยังหัวเราะเรื่องหมอนอยู่รึ
เปล่า หัวเราะท่าน
เดี๋ยวท่านจะได้รู้ว่า เมื่อชายหญิงอยู่ใกล้ชิดกัน
หากอยากให้ทุกอย่างเข้าร่องเข้ารอย ผู้ชายต้องอยู่บน
รู้สึกโง่จริง
อีกหน่อยก็รู้เอง ถกชุดขึ้นสิ
นั่นเข่ารึ
- เปล่า - โอ๊ย! ทําอะไร...
ไม่ๆ เราทําได้ๆ
นั่นนิ้วเท้า โอเค เราทําได้
- ต้องให้ฉัน... - อย่าพูด
ท่านเคยทําเรื่องแบบนี้มาแล้ว
เรียนตามตรง ไม่ได้เหมือนแบบนี้
นี่เป็นการแสดง เรารู้ว่าท่านเคยมีคนรัก
เขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุที่ส่งให้ได้ครองบัลลังก์
ทําไมถึงไม่ประหลาดใจที่ท่าน รู้เรื่องวันท้ายๆ ของครอบครัวฉันมากขนาดนี้
ท่านไม่ได้อยากร่วมเตียงกับเรา
เรารู้ว่าท่านมาที่นี่ทําไม เราเกือบตายในห้องนี้
อ้าว ห้องนี้เองเหรอ
เราจับตาดูท่านเดินนวยนาดไปทั่ว นึกภาพเรื่องทั้งหมด
หาจุดที่พวกนั้นทําพลาด
อยากให้ฆาตกรทําสําเร็จสินะ
หรือท่านคิดว่านั่นจะช่วยสร้างสมดุล ให้ความยุติธรรมในจินตนาการขึ้นมาได้
หรือท่านเป็นผู้จ่ายจ้างให้ได้แบบนั้น
ใช่! ฉันกําลังพยายามคิดว่า มือสังหารเข้ามาในนี้ได้ยังไง
แต่ไม่ใช่เพราะฉันเป็นคนจ้างมา
เพราะฉันกําลังพยายามคิดว่า จะปลอดภัยไหมถ้าจะมาใช้ชีวิตที่นี่
ท่านเคยคิดถึงเรื่องจากมุมมองของฉันบ้างไหม
รู้ไหมว่ามุมมองอื่นที่ไม่ใช่ของตัวเองเป็นยังไง
จะรู้ได้ยังไง คนที่ใกล้ชิดสนิทกับท่านที่สุดคือตัวท่านเอง
คิดว่าเราทําให้ท่านปลอดภัยไม่ได้รึ
เรากําลังพลิกแผ่นดินแทรนทอร์ เราจะหาไอ้คนทรยศนั่น...
ท่านหามาตั้งหลายวันแล้ว ยังไม่พบอะไรทั้งสิ้น
ขออภัยนะ องค์จักรวรรดิ แต่ฉันไม่อาจวางใจ
ถ้าจะปฏิเสธไม่รับข้อเสนอแต่งงานก็พูดออกมา
แล้วลงนามใบสั่งตายของตัวเองน่ะนะ
ไปหาคนทรยศให้เจอและสาบานว่าปลอดภัย ถ้าทําได้ ฉันจะยอมรับ
เราทําได้อยู่แล้ว เรื่องนี้สาบานได้!
- งั้นก็รับข้อเสนอ! - ออกไปได้!
ได้ยินทั้งหมดรึเปล่า
เปล่าค่ะ ฉันเข้าไปอยู่ในทางเดินข้ารับใช้
นางสงสัยว่าเราสั่งฆ่าครอบครัวนาง เราเลยต้องกล่าวหาว่านางพยายามฆ่าเรา
เถียงกันใหญ่โต แต่เราหมั้นกันแล้ว
ขอให้โชคดีค่ะ
ส่วนเรื่องสังหารครอบครัวนาง ไม่มีหลักฐานย้อนกลับมาถึงท่านได้
ฉันดูแลเรียบร้อยแล้ว
เราต้องระวังนางให้ดี
นางฉลาดและอาจมีแผนของตัวเอง
ว่าที่จักรพรรดินีโชคดีกว่าที่คู่ควร
และตอนนี้ท่านยังไม่สมใจ
(30 ปีก่อน...)
ขอบคุณค่ะ องค์จักรวรรดิ
เรียกเราว่าคลีออนเถอะ
แบบนี้ชอบ
เธอช่างสวยน่ากิน ทําไมถึงอร่อยแบบนี้
ขยันกินเกลือมั้งคะ คลีออน
ปรุงรสไว้แล้วในตัว
เธอชื่ออะไร
รูค่ะ รู โครินธาจากอาณาดาราจักร
ชื่อก็งามงด คนก็งดงาม
เราจะลดปฏิกิริยาสนามพลังลง เผื่อเธออยากจะกัดตอบ
น่าทึ่งนัก
กรอไปดูก่อนหน้านี้ได้ไหมคะ ตอนที่ท่านเลือกฉันที่กอสซาเมอร์คอร์ท
แต่ตรงนี้กําลังถึงจุดน่าสนใจเชียวนะ
เดี๋ยวเราจะกลับไปดูอีก การรอก็เป็นส่วนหนึ่งของความสนุก
ก็ได้ ย้อนไปก่อนหน้านั้น
นี่รวมมาจากกล้องหลายตัวในกอสซาเมอร์คอร์ท
เธออยู่นั่นเอง
คิดว่าพวกนั้นพยายามเรียกความสนใจจากท่าน
หนึ่งในนั้นอาจกําลังทําจนร่างเคล็ด
น่าเศร้า
แล้วเธอล่ะทําอะไรหากต้องการเรียกความสนใจ
ฉันรึ ฉันไม่ยอมเงยหน้าจากเกมตรงหน้า
แล้วได้ผลตามที่ต้องการหรือไม่
ฉันมองเห็นแค่เท้าของท่านจึงไม่ค่อยแน่ใจ แต่คําที่โต้ตอบกันก็ท่าจะดี
ฉันจําส่วนนั้นได้ ความทรงจําฉันตัดไปตรงนั้น
ตอนนี้กลับไปฉากเซ็กซ์ได้แล้วค่ะ
เธอรู้ไหมว่ามันหายไป ความทรงจําน่ะ
ไม่รู้
ฉันเอื้อมจับมือท่าน อีกทีก็อยู่บนยานที่พากลับดาวบ้านเกิด...
พร้อมรอยกัดที่บ่าและบัญชีธนาคารเต็มๆ
ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล เหมือนไม่มีอะไรหายไปทั้งสิ้น
จริงรึ
เรานึกภาพว่าคงเหมือนที่ว่างโหวง ชวนตะขิดตะขวงใจ เหมือน...
มีก้อนสําลีขาวอยู่ในความทรงจํา
ฉันเคยคิดว่า ในเมื่อสามารถทําอย่างนั้นได้ ท่านอาจ...
ท่านไม่เคยตัดต่อความทรงจําตนเองเลยรึ
ฉันนึกภาพจักรพรรดิที่อยาก ตัดจังหวะที่เลือกจะลืมออก
แต่ไม่สามารถปล่อยให้เรื่องเหล่านั้น หายไปจากประวัติศาสตร์
ไม่หาย มันจะอยู่ในชีวประวัติศาสตร์ พร้อมกับการตรวจสอบความจําทั้งหมด
แต่เป็นแนวคิดที่น่าสนใจมาก
อะไรคะ
จุดจบของความเสียใจ
ถ้าเป็นเธอจะทําไหม
ไม่มีทาง ฉันเปิดใจรับความเสียใจ
ฉันอยากจดจําภาพทิวทัศน์บนยอดเขา
ต่อให้นั่นแปลว่าต้องระลึกถึงตอนร่วงตกลงมา
ท่านโชคดีมากที่สามารถไว้ใจความจําตัวเองได้
ดูเหมือนยังไม่เก่งเรื่องศิลปะการแอบตามหลังคน
เธอเก่งมาก น่าจะคิดเรื่อง...
ทิ้งมีด
ยกมือให้เห็น ถอดหน้ากาก
หวัดดี ซัล
ไม่จริง ป่านนี้คุณต้องตายไปแล้ว
- ผิดหวังเหรอ - ไม่ใช่ แต่...
แต่เธอเป็นเธอ เมื่อได้ม้าเป็นของขวัญ เธอต้องตรวจดูก่อนว่าไม่มีศัตรูอยู่ข้างใน
เบกการ์ส่งข้อความให้รู้ว่าเธอกําลังจะเข้าจําศีล
ที่เทอร์มินัสไม่เหลืออะไรให้ทําแล้ว ซัล ฉันเลยไปจําศีลบ้าง
ถึงจะมอบยานให้อยู่ใต้คําสั่งเธอแล้ว แต่ยานก็ยังเข้ารหัสพันธุกรรมกับตัวฉัน
ฉันตั้งไครโยพอดให้ปลุกฉัน พร้อมๆ กับวงจรบนยานเบกการ์
ทันทีที่เธอตัดสินใจจะลืมตากลับมายังโลก ฉันจะตื่นด้วย
แต่คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
เธอเที่ยวไปทั่วควอแรนท์นี้เลย ซัล
จับสัญญาณได้จริงๆ บนดาวอูน่าส์เวิลด์
ฉันมาถึงอิกนิสก่อนเธอแค่ครึ่งวัน
รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงทุ้มนุ่มหูของเธออีกครั้ง
ฉันขอโทษ
ไม่ได้ตั้งใจพูดอะไรใจร้ายมาก เกี่ยวกับซัลวอร์และนิมิตของเธอ
ฉันหยุดคิดไม่ได้เลย
ดังนั้นจะมาบอกให้ฉันเลิกคิดก็ไม่มีประโยชน์
จะช่วยฉันหรือไม่งั้นก็ไม่ต้องพูดอะไร
สมมติฐานทั้งหมดของคณิตประวัติศาสตร์คือ อนาคตไม่ใช่สิ่งแน่นอน
แต่นิมิตของฉันทั้งหมดกลายเป็นจริง
ตอนอยู่ซินแนกซ์ เธอฝันว่ามีคลื่นยักษ์โถมทับท่วม
แต่ไม่เกิดขึ้น เธอมาอยู่ตรงนี้
งั้นเราจะรู้ได้ยังไงว่าการกระทําครั้งไหน
จะหยุดชะตานั้นของซัลวอร์ได้
ไม่มีทางรู้ หรือต่อให้รู้ได้ ควรจะรู้เหรอ
คุณก็แค่อยากให้ฉันเลิกพยายาม
เพราะไม่สามารถสั่งตัวเอง ให้มีใจกับอะไรหรือ...
นี่ เขาเป็นลูกของเรย์ชด้วย
เท่ากับนั่นคือหลานสาวของฉัน
ถ้าฉันรู้มาก่อน...
ทําไม รู้แล้วจะทําอะไรต่างจากนี้เหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน อยากเชื่อว่าจะทํา
แต่ตอนเป็นแค่เอ็มบริโอมันคนละเรื่อง กับตอนโตขึ้นมาเป็นคนจริงๆ แล้ว
ตอนนั้นเรายังไม่ได้ตัดสินใจ
ว่าจะให้ลูกเกิดมาหรือไม่
เพราะเขารู้ว่าตัวเองจะไม่ได้อยู่ด้วย เราทั้งคู่ต้องการลูก
แต่เธอมีจังหวะนี้ที่จะอยู่กับเขาได้ ไม่ใช่จะได้โอกาสนี้กันทุกคน
(เบกการ์สลาเมนท์ - ระบบคุมประตู)
เกล ปฐมรัศมีอยู่ไหน
อยู่ในห้องนักบิน ทําไมเหรอ
เขายิ้ม
เอาไปซ่อน ไม่ต้องบอกฉันว่าซ่อนที่ไหน
ซ่อนเดี๋ยวนี้
ซัลวอร์ ระบุตัวตนคนแปลกหน้าที่จะพาขึ้นยานเรา
จริงๆ แล้วต้องบอกว่าเป็นยานของฉัน
โอเค
ฮิวโก้ คราสต์จากเทอร์มินัส
เขาคือประภาคารของฉัน คนที่เคยเล่าให้ฟัง
เป็นมากกว่าประภาคารนิดนึงนะ ซัล
เปิดแอร์ล็อกสิ
โอเค
(ล็อก)
ฮาริ เปิดประตู
เปิดสิ ฮาริ
(จํากัดการเข้าถึง)
(ให้เข้าได้)
ฮิวโก้ คุณสูงแค่ไหนนะ
เกือบสองเมตร
- จากบันทึกของเบกการ์ 181 เซนติเมตร - ฮาริ ทําอะไรน่ะ
เบกการ์บอกว่าน้ําหนักของเธอสองคนรวมกัน ผิดจากเดิมไปสามกิโลกรัม
ล้อเล่นรึเปล่า อาจจะเหงื่อออก ตอนอยู่ในป่าก็ได้ เปิดสิ
นั่นไม่ใช่ฮิวโก้
ฮาริ สามกิโลมันนิดเดียวเองนะ กินเบียร์ไม่กี่แก้ว
นั่นคือมวลและมวลของฮิวโก้ไม่สมดุล
อาจเป็นอุปกรณ์ที่ถือ อะไรก็ได้
ฉันปิดระบบของยานไว้แล้ว เธอจะเปิดประตูไม่ได้
ดร.เซลดอน ผมเอง ฮิวโก้ ผมอยู่ตรงนั้นตอนเกิดวิกฤตแรก
ผมคือคนที่ไปเรียกชาวเธสพินมาไง
"ไชโยให้ฮิวโก้" จําอะไรแบบนั้นได้ไหม
เขาจําไม่ได้หรอก
ฮิวโก้เป็นพวกเรา นี่ยานของเขา
ยานของเขาเหรอ ยานเธสพิน
ถ้าอย่างนั้นรหัสพันธุกรรมเขา ก็จะยังอยู่ในระบบยาน
ใช่ ถูกต้อง เบกการ์รู้จักเขาดี
ส่งการควบคุมกลับไปให้เขาสิ
ทําไม่ได้ เขาผูกยานไว้กับฉันตลอดกาล
จริงเหรอ แต่ฉันรีเซทยานให้กลายเป็นค่าเริ่มต้น ตอนอยู่ในเมนเฟรม
ให้ตาย ถ้าคุณไม่เปิดประตู ฉันจะถ่ายอํานาจสั่งการให้เขาจริง
ซัลวอร์ เดี๋ยว
ทําสิ
เบกการ์ เรียกใช้โปรโตคอล
โยนอํานาจสั่งยานกลับให้ฮิวโก้ คราสต์
(สแกนรอบยานเบกการ์)
ทีนี้เขาจะได้เปิดล็อกเองละ
เปิดสิ
ฮาริ เราเดือดร้อนแล้ว
ซัลวอร์ ระวัง!
ปิดอาวุธด้านนอกยานเสีย ไม่งั้นจะฆ่านาง
ฮาริ!
- ซัลวอร์! - เกล!
สั่งสมองมันให้หมดความคิด
ทําการหมั้นเรียบร้อย
เขาสงสัยว่าฉันจะเป็นอันตรายต่อเขา เลยต้องทําให้เขาใจเย็นลง
แล้วก็เหมือนที่คุณสอนไว้ ยิ่งถูกดึงเข้าใกล้บัลลังก์ก็มีข้อดี
ฉันได้รู้แล้วว่ามือสังหารเข้าไปถึงห้องนอนเขาได้
พวกนั้นใช้ดาบเรเซอร์ และภาพสลักผนังด้านหลังเตียงยังมีหย่อมเลือด
แต่เขาร่วมมื้ออาหารค่ํากับเราคืนต่อมาทันที
เป็นไปได้เหรอ หรือเขาจะเป็นตัวตายตัวแทน
มาร์คลีย์ เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้น วันที่มีการลอบสังหาร
ยืนยันได้เลย องค์อาณาดาราจักร ไม่มีใครเข้าถึงบันทึกนั่นได้
องค์จักรวรรดิก็ถูกตรวจสอบความทรงจํา เหมือนกับเหล่าคณิกา
และคนอื่นๆ ที่ทํางานในวัง
เขาจะเก็บไว้ตลอดกาล
ความทรงจําต้นฉบับถูกเก็บไว้ ในสถานที่เรียกว่าหอชีวประวัติศาสตร์
คุณเข้าไปได้ไหม
ได้ แต่ความทรงจําของคลีออนน่ะนะ พวกนั้นไม่มีทางยอมให้ดู
หรือไม่ต้องใช้ความทรงจําของทิวา
แต่ต้องมีคนที่รักษาแผลให้เขาแน่
- คลาวิเจอร์ - อารักษ์ยาร์เทลล์ คําสั่งจากองค์จักรวรรดิ
ทิวาต้องการตรวจสอบความทรงจํา จากอโรคยาศาลา
นี่คือวันที่และเวลาพร้อมหมายเลขประจํากลุ่ม
เอามาเลย
ช่วงลอบสังหาร
ทิวาน่าจะมีข้อมูลเหล่านี้อยู่แล้ว
คือมีคนตรวจหรือเปล่าว่าสั่งอะไรกันมาบ้าง
เขาไล่ดูรายละเอียดทุกอย่างของทุกคนจากวันนั้น
- ไปจนถึงผู้ช่วยพ่อครัวคนที่สาม - ผมก็แค่ทําตามคําสั่ง
ขอบคุณ อารักษ์
เรากังวลนะ ดีเมอร์เซล
จะบอกว่ามีแต่ทิวา ที่มีอํานาจเปลี่ยนความทรงจําตัวเองรึ
ถูกต้องค่ะ หรือความทรงจําของท่านและอรุณา
ไม่ถูกแล้ว
เราทุกคนควรมีอํานาจเท่าเทียมกัน
ครั้งหนึ่งมีเช่นนั้นจริง แต่ผลที่ตามมาหลังจากการลอบสังหาร
ทิวาเกิดสงสัยในตัวท่านทั้งสองคน
แต่เขาเห็นที่สแกนความทรงจําแล้ว รู้ว่าเราทั้งคู่ไม่ผิด เขา...
แต่เขากลับเก็บเรื่องที่ถืออํานาจไว้เพียงผู้เดียว เป็นความลับจากเราทุกคน
หากทิวาตัดความทรงจําจากเราหรือจากอรุณา
เราจะรู้ได้อย่างไร
ความทรงจําทั้งหมดของท่าน ถูกเก็บรักษาไว้ในหอชีวประวัติศาสตร์
และที่สมบูรณ์ยิ่งกว่านั้น ความทรงจําของฉันไม่อาจตัดแต่งเปลี่ยนแปลงได้
เท่ากับมีสํารองสองชุดแล้ว หากมีคําถามใดๆ
แต่เราจะไม่รู้เลยว่าต้องถามอะไร
เราจะไม่รู้สึกว่ามีอะไรหายไป
หากภราดาทิวาทําการใหญ่ขนาดนั้น เขาต้องบอกฉัน
และอย่างที่ท่านทราบ ตัวฉันจะทําสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ ต่อจักรวรรดิทั้งผอง ไม่ใช่เพียงทิวาผู้เดียว
ฉันต้องบอกท่านแน่ค่ะ ภราดาสนธยา
ฉันจะอยู่ที่นี่เสมอ ดังที่อยู่มาเสมอ
ภราดาทิวารับภาระเกินไปมากทีเดียว
ขอบใจมาก มาร์คลีย์
เปิดเลย
ถ้าไม่เห็นตอนกวัดแกว่งดาบ มาดูกันว่ามันฟันโดนใคร
แล้วเขาทําอย่างไร
สารพิษนาโนท็อกซินถูกนําส่งผ่านใบมีดโมเลกุล
มีเวลา 12 วินาทีก่อนที่อาการบวมน้ํา จะทําให้ก้านสมองตาย
เอามาให้ฉัน
- เหลือแค่ครึ่งหัว - เป็นไปไม่ได้
- นั่นดีเมอร์เซล - ในนั้นคือจักรกลรึ เห็นมีกลไก
แทรนทอร์เคยมีมนุษย์กล แต่นั่นมันเมื่อหลายพันปีก่อน
สูญหมดแล้ว ถูกห้าม ไม่มีใครรอด
ฉันเคยแตะมือนาง ทั้งอุ่นและเหมือนมีชีวิตจริง
แต่นั่นไม่ใช่เลือด
ไม่ว่าจะเป็นอะไร มันกระจายได้
นางอยู่ในห้องนอนกับเขา
และนางคือหุ่นยนต์
เรารู้ว่าเราจะต้องมาถึงตรงนี้ ทันทีที่ทิวาขอให้เราออกจากท้องพระโรง
เขาตัดสินใจตามลําพัง ส่งนายพลที่กระด้างกระเดื่องไปทําภารกิจ
แล้วตอนนี้ยังริบอํานาจนี้ไปจากเราอีก
- นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาตั้งใจไว้แน่ - เราไม่เคยคุยกับเขาเลย
เราก็ไม่เคยเหมือนกัน ไม่เคยเจียมตัวพอที่จะยอมรับว่าจําเป็นต้องคุย
มาลองกัน
ถ้าเกิดการปรับแก้พันธุกรรมของเรา ยังไม่เพียงพอ
ที่จะทําให้ลายฝ่ามือของเราเหมือนกัน
อย่าได้พูดเชียว
หากรู้ว่าเราไม่ได้ถูกสร้างจากลักษณ์ของเขาแล้ว เขาเชือดเราทิ้งแน่
เงียบเสีย
คลีออน เรามายืนต่อหน้าท่าน
เหล่าบุตร ภราดา ตถาตน ขอเข้าเฝ้าความทรงจําศักดิ์สิทธิ์
จากแหล่งกําเนิดทุกอย่างแห่งเรา
มือเราเล่าประวัติเรา และเฉกนั้นคือประวัติท่าน
โปรดรับฟังคําถามจากเรา
เป็นที่ฝ่ามือเราแน่
เราคือความทรงจําของคลีออนที่หนึ่ง ใครเรียกเรามา
เราเอง ตัวตายตัวแทนลําดับที่ 16 และ 18 ของท่าน
ขอบพระทัยที่มอบชีวิตให้
ถามคําถามมาเลย ภราดา
ภราดาทิวาริบอํานาจ ที่จะตัดต่อแก้ไขความทรงจําเราไป
เราไม่มีสิทธิ์สั่งการ ที่จะหาว่าเขาทําเช่นนั้นกับเราไหม
นี่คือสิ่งที่ท่านตั้งใจเอาไว้หรือ
ทะเลาะกันเองสินะ
เขาเอาอํานาจไปไว้กับตัวเองมากไป
ทั้งสามด้านของจักรวรรดิเริ่มไม่สมดุล เราต้องปรับใหม่...
พอแล้ว
พวกเจ้าคือคนคนเดียว
หากพวกเจ้าแตกแยกกัน ถือว่าลบหลู่ข้าและสิ่งที่ข้าวางรากฐานไว้
การรวมเป็นหนึ่งคือสถานะปกติ
การริษยาทิวา เท่ากับเจ้าริษยาตนเอง
ในทางพันธุกรรม พวกเราเคาะพิมพ์ออกมาเหมือนกัน
แต่ด้านอารมณ์นั้นต้องปรับตามปัจจัยต่างๆ และทิวาผู้นี้
เขายอมให้ด้านที่ผยองเอาแต่ใจเป็น...
ข้ารู้ดีว่าข้ามีหลากอารมณ์ แต่ละอารมณ์มีขั้นลําดับต่างๆ กัน
ทุกอย่างถูกเตรียมรับมือไว้แล้ว
หมายความว่าอะไร
นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกเจ้าต้องสนใจ
พูดแบบนั้นได้ยังไง
ท่านสร้างระบบสนทนานี้ขึ้นมา เพื่อให้เราขอความช่วยเหลือได้ไม่ใช่รึ
เราอยู่ตรงนี้เพื่อมอบสิ่งที่จําเป็นให้ แต่ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
ฝันนั้นถูกส่งต่อในตัวพวกท่าน
เพราะท่านคงฝันนั้นให้มีชีวิตในตน
อารักษ์ เราอยากเห็นข้อมูลเกี่ยวกับคลังความจําของเรา
ขอถามเจาะจง ไฟล์ความจําเราใหญ่แค่ไหน
ไม่ทราบเลยว่าองค์จักรวรรดิสนใจเมตะดาต้า
ที่เรียกข้อมูลไปก่อนหน้านี้ยังไม่พบสิ่งที่ต้องการรึ
ไม่พบ
ครับ งั้นผมต้องขอเวลาหาก่อน
ไหนๆ หาแล้ว เอาข้อมูลของคลีออนทุกคนเลย
จะได้เอามาเปรียบเทียบกันได้
ทุกคนเลยรึ ย้อนไปถึงไหน
ย้อนไปจนถึงคนแรก ที่จริงพวกเรามีกันแค่ 18 คน
นายทําได้แน่
ผมต้องขอเวลาสักครู่ ช่วยไปรอทางซ้าย
โง่แล้วยังหยิ่ง
น่าจะสั่งตัดนิ้วมันเสียเลย
เคยรู้สึกไหมว่าพวกเราไม่ใช่ จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแถวนี้แล้ว
คิดหรือเปล่าว่า... คือว่า...
เราคงไม่ตกอยู่ในอันตรายอะไรใช่ไหม เราเป็นองค์จักรวรรดิ
จําได้ไหมว่าเขาเป็นใคร
จักรพรรดิอัลเกรนเหรอ ก่อนราชวงศ์คลีออน
ใช่ ดูฝีแปรงเขาสิ สีเขียวที่คอ
เติมเข้าไปหลังจากเสียชีวิต เป็นเชิงอรรถ เป็นสัญญะถึงอะไร
ถือเป็นแถบสลักสําคัญ
ชี้ให้เห็นคนทรยศ แทงข้างหลัง เขาถูกประหารข้อหาทรยศชาติ
พวกเราอาจมีหลายชีวิต แต่เราก็เป็นมนุษย์
เราน่าจะมองออกว่าจะเป็นอย่างนี้ เราน่าจะมองออกทุกอย่าง
ส่วนทิวา
ทิวาทุกคนจะอยากจดจารตัวไว้ในประวัติศาสตร์ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
และทุกคนก็ได้ทํา
ความขัดแย้งวุ่นวายทั้งหมดที่เกิดในรัชสมัยเรา
แทบทั้งหมดเป็นเรื่องเดิมๆ ที่เกิดซ้ําๆ ในช่วงนับร้อยๆ ปี
และตัวเราไม่ต้องจัดการเองแม้แต่เรื่องเดียว
ดีเมอร์เซลปราบทั้งจักรวาลให้เรา
แต่ทิวา แม้แต่ตอนที่เขายังเด็ก เขากลับอับอายที่ตัวเราไม่เจอศึกหนัก
เขาถามว่า ประวัติศาสตร์จะจารชื่อตัวเราในนามใด
แน่นอนว่าไม่ใช่ผู้รักษาความสงบ หรือผู้พิชิตหรือแม้แต่คนทรยศ
ท่านยังไม่ตาย
ประวัติของท่านยังไม่จบ
ยามที่เราแก่ เราไม่สนใจหรอกว่าจําอะไรได้บ้าง
สนใจแต่ว่าคนจะจําเราไว้อย่างไรบ้าง
ท้ายที่สุด เราทุกคนก็เป็นแค่ชีวประวัติศาสตร์
ทิวาอาจช่วยเจ้าไว้ ด้วยการยกบัลลังก์ของเจ้าให้คนอื่น
ตอนนี้เจ้าจะสามารถได้สิ่งที่เราต้องการมาเสมอ
ท่านเคยต้องการสิ่งใด
สิ่งที่ชายหนุ่มทุกคนต้องการ
ได้ใช้ชีวิต
ได้มีรัก
เมื่อก่อนเราช่างงามนัก
องค์จักรวรรดิ
ไปเสีย
เจ็ดสิบแปด
จํานวนคาตาฟิลของความทรงจําเราทั้งหมด
ของเราเท่าไหร่
ยี่สิบเก้า
มาดูของคลีออนคนอื่นๆ กัน
แปดสิบเก้า 87 82
แปดสิบสาม แล้วก็ 87 เท่ากัน
ค่อยใจชื้นหน่อย
เราน่าจะมีความทรงจําใกล้เคียงค่าเฉลี่ย ก่อนที่เราจะอายุ...
- อะไรเนี่ย - มีอะไร
คลีออนที่หนึ่งมีความทรงจํา 213 คาตาฟิลเหรอ
แต่เขาเป็นคนพิเศษ
ไม่ประหลาดที่เขาจะมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า
ก็จริง
แต่มากกว่าขนาดนั้นเลยเหรอ
เขาได้ใช้ชีวิตเติมเต็มมากกว่าเราขนาดนั้น
หรือมีเรื่องที่หายไปจากสมองพวกเราที่เหลือ
แล้วเราจะทํายังไงกันดี
ไม่ทําอะไรทั้งนั้น จนกว่าจะหาข้อต่อรองได้
ซัลวอร์
เป็นอะไรไหม
ทางกายไม่เป็นอะไร
- สัญชาตญาณของคุณถูกต้อง - รู้ตอนนี้ก็ไม่ช่วยอะไร
มันริบอาวุธฉันไป
- งั้นเราก็เป็นนักโทษ - เป็นนักโทษของใครและอยู่ที่ไหน
อาคารทั้งหมดนี้มาก่อนราชวงศ์สายโลหิต
จักรพรรดิคันดาร์ที่ห้า นี่วังฤดูร้อนของเขา คลีออนน่าจะปล่อยทิ้งให้พังเอง
ไม่มียามเฝ้า
เป็นคุกที่ประหลาด
ได้ยินรึเปล่า
เราต้องไปทางนั้น
ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
ฉันได้ยิน เสียงคน เสียงกระซิบ
เสียงมาจากบนนั้น
ข้าคือเทลเลม บอนด์ อวตารร่างที่เจ็ดของพา'อา
เทพีแห่งแสงสว่าง ปัญญา สัตว์บินได้ และโถงแห่งกาลนานที่สอง
พา'อาขอต้อนรับ จงทําสัญญะและแนะนําตัวเสีย
เทพี ผมชื่อฮาริ เซลดอน จากมหาวิทยาลัยสตรีลลิ่ง
สองคนนี้คือเพื่อนร่วมงาน
เขาพูดเองไม่ได้รึ
เกล ดอร์นิคาจากซินแนกซ์
ซัลวอร์
ขอต้อนรับ ฮาริ เซลดอน เกล ดอร์นิค
และซัลวอร์ ฮาร์ดินแห่งเทอร์มินัส
พวกท่านคือแขกของเรา
บางครั้งพรก็ทวนคลื่นมา
อาหาร จากเทพสู่มนุษย์
ขอบคุณที่ต้อนรับขับสู้เรา เทพี
จะรู้ได้ยังไงว่ากินได้ไม่มีพิษ
ข้าอาจจะฆ่าพวกท่านเสียตอนยังหลับก็ได้ จะปลุกขึ้นมาเพื่อวางยาพิษทําไม
แต่นั่นก็ยิ่งทําให้สงสัยว่า ทําไมต้องทําให้หมดสติแต่แรก
เราอยู่ห่างไกลผู้คน ไม่ค่อยได้ต้อนรับแขก
เราจําเป็นต้องรู้เป้าหมายที่มาของพวกท่านก่อน แต่ถ้าทําให้รู้สึกเหมือนถูกคุมขัง
ได้อาวุธแล้วรู้สึกปลอดภัยขึ้นไหม
อย่างน้อยก็รู้สึกมีเขี้ยวเล็บ
ท่านเพ่งพิจารณาเทพีอย่างหนักทีเดียว ฮาริ เซลดอนแห่งสตรีลลิ่ง
ขออภัย แต่แสงอาทิตย์ส่องเหนือร่างท่านอย่างแรง
พา'อาเป็นเทพีแห่งแสง
ถูกต้อง แต่แม้แสงอาทิตย์จะส่องสว่างเพียงใด
ท่านก็ดูเหมือนไม่มีเงาแม้แต่นิดเดียว
ร่างอวตารของท่านเหมือนไม่มีร่างนะ เทพี
ไม่ว่าใครที่เป็นคนคุมที่นี่จริงๆ ขอเถอะ เลิกเล่นละครฉากนี้เสียที
เทลเลม บอนด์ตัวจริงสินะ
นึกแล้วว่าคุณน่าจะเป็นคนที่สังเกตได้
หากเป็นผู้บกพร่องทางจิต มักจะชดเชยด้วยสัมผัสด้านอื่นๆ
ขออภัย แต่ฉันอยากจับตาดูพวกคุณ โดยที่ไม่โดนจับตามองกลับ
หากคุณได้ใช้เวลากับพวกเราแล้ว จะเข้าใจเองว่าทําไมเราจึงต้องระวังตัวขนาดนี้
พวกคุณมาที่ดาวของเราเพราะอะไร
เพราะสัญชาตญาณ
ราวกับมีคนเรียกเราอยู่ ได้ยินรึเปล่า
ได้ยินแล้ว
หมายถึงเสียงเรียก เสียงของฉัน
ดาวนี้เป็นเช่นนั้น เราเป็นที่พักพิง
พวกคุณได้ยินข้อความต้อนรับของเรา
พวกคุณสองคนได้ยินเสียงเพราะเป็นเหมือนเรา มีสัมผัสทุกด้านครบถ้วน
บางคนเรียกว่าเป็นเจตกร แต่ฉันชอบให้เรียกว่า "ผู้เล็งเห็น"
ฉันเป็นคนแรกที่มาถึงที่นี่
คิดว่าอิกนิสน่าจะเป็นที่พักพิงให้เหล่าผู้เล็งเห็น ฉันจึงเรียกทุกคนมา
เหมือนประภาคารเรียกเรือที่ลอยผ่าน แต่นี่ก็ยืมภาษาภาพพจน์ของคุณ
ตัวฉันเองมักเห็นเป็นภาพ เศษตะไบเหล็กลอยหาแม่เหล็ก
หรือแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ
ไม่อันตรายถึงชีวิตขนาดนั้น
แต่นั่นแหละ เมื่อเราหากันและกันพบ เราจะปลอดภัยเข้มแข็ง
ผู้มีพลังจิตซึ่งมีทักษะความสามารถแตกต่างกันไป
เทพีน้อยแสนเศร้าคนนั้นคือคุณตอนเด็ก
ความสามารถของฉันถูกตีความเป็นพลังเทพ ความผิดซึ่งเกือบทําให้ฉันเสียสติ
อย่าได้นําเด็กมาบูชา ไม่ดีต่อใจของเด็ก
แต่คนส่วนใหญ่เจอมาหนักกว่านั้น
ถูกลงทัณฑ์จากดาวของตัวเอง ต้องหนีซมซานมาก่อนจะโดนฆ่า
ดูรอยไหม้บนผิวของลอรอนสิ
หรือแผลเป็นของโจไซอาห์
คุณรู้นี่ว่าชีวิตแบบนั้นเป็นอย่างไร เกล
ต้องหนีก่อนที่เขาจะฆ่าเราได้
ฉันเห็นรอยแผลเล็กๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งในการหนี
ช่างย้อนแย้งนัก ที่ผู้เล็งเห็นกลับถูกเมินอยู่นอกสายตาพระเจ้า
แต่ฉันเห็นคุณ แม้พระเจ้าของคุณไม่อาจเห็น
ส่วนคุณผู้ซึ่งอยู่ชายขอบชุมชนเสมอ อยากเข้าเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่นสุดใจ
คุณอ่านใจพวกเรา
ความคิดของคุณแจ่มชัดเหมือนน้ําใส
สิ่งที่คุณเสียไป คนที่จากไป
ขอโทษจริงๆ ที่ต้องใช้ภาพชายของคุณนะ ซัลวอร์
ที่จริงคุณเป็นคนใจอ่อนยิ่งกว่าที่เผยให้ใครรู้
เออ เขาจูบฉันด้วย ขอได้รับความไปตาย
ไม่ได้คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนั้น ขอโทษ
แต่คุณโกรธมากกว่าที่เราบอกว่าคุณใจอ่อน
ฉันชอบคุณนะ
คุณคือคนที่สร้างภาพว่าเป็นเรย์ช คนที่เข้ามาอยู่ในหัวผม
ฮาริ เซลดอนมีชื่อเสียงโด่งดัง มีการตายที่เลื่องลือแถมยังอ่านใจยากมาก
ฉันจําเป็นต้องให้คุณ คิดถึงการตายและการเกิดใหม่ของตัวเอง
เพื่อจะได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วเข้าใจหรือยัง เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้เลย ในใจของฮาริขุ่นมัวดั่งน้ําโคลน
แต่ดูออกว่าคุณมีแผน
และคุณคิดว่าที่นี่ และกลุ่มผู้เล็งเห็นของฉัน จะเป็นส่วนหนึ่งของแผนนั้น
นั่นถูกต้อง ที่นี่ใช่ และพวกเขาก็ใช่
พรุ่งนี้มาหาฉัน เราจะได้คุยกัน
การที่พวกคุณทุกคนอยู่ตรงนี้ทําให้เครียดมาก
เพราะคิดกันดังเหลือเกิน
คนของฉันต้องพักก่อน
คุณอ่านอะไรไปบ้างจากน้ําโคลนในใจผม
อ่านได้มากพอจ้ะ
มีอะไร
พูดถึงสิ่งนี้เหรอ
เชื่อว่าเขาเรียกว่าปฐมรัศมี
ใช่ ถูกแล้ว
ทุกคนพยายามไม่คิดถึงของสิ่งนั้นหนักมาก
ผมได้ยินฮาริบอกให้เกลเอาไปซ่อน
ฉันจะหาให้เจอแล้วทําลายเสีย
จะต้องไม่มีสถาบันสถาปนาที่สอง
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์