NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
FUNDACJA
610 LAT TEMU
Dawno temu, lecz niedaleko,
w dużym, starym pałacu mieszkał mały, rozpieszczony książę.
Czterdzieści trzy, 44.
Jego matka była wybitną imperatorką,
a jego ojciec rządził u jej boku.
- Jeszcze nie wiedzieli... - Cleonie.
...że są ostatnimi przedstawicielami dynastii Entunów.
- Tak, matko? - Co robisz?
Liczę twarze.
Całe Imperium uwielbiało księcia.
Nadano mu imię, które oznacza „sławny”.
...303...
Miał za daleko nie odchodzić, ale jego zabawa prowadziła go naprzód.
...307, 308.
300...
Halo?
Znalazł się w korytarzu, w którym od tysięcy lat nie był nikt.
310.
Uwolnisz mnie?
Czekaj!
Mam w sobie opowieści.
Wiele opowieści. Chcesz jakiejś posłuchać?
Mechaniczni ludzie wiedzieli, że muszą się schować.
Duzi schowali się w dużych miejscach, a mali w małych,
z kolanami przy uszach...
Podzielona kobieta w ukrytej komnacie
była pierwszym sekretem, jaki książę miał przed rodzicami.
Często tam wracał, żeby posłuchać o rozwoju Imperium,
o Wojnach robotów, o ojczystej planecie zwanej Ziemią.
Ona się nie zmieniała, ale książę oczywiście rósł.
Co to w ogóle za imię, Demerzel?
To imię kobiece, bo tak teraz wyglądam.
Jest stare, ale to nie moje pierwsze imię.
Ile masz lat?
Mówiłam ci. Trochę ponad 18 000.
Kłamiesz. Nic tyle nie trwa.
I mówisz, że nie sypiasz.
Bo nie sypiam.
Czekam.
Na mnie?
Tylko ty przychodzisz.
Jest tu mechanizm, który złożyłby cię w całość.
Bardzo chciałabym być wolna.
Gdybym to zrobił, byłabyś bardziej wolna niż ja.
Chyba nie powinno tak być, prawda?
Cleonie, jesteś smutny, a przez to niemiły.
Co się stało?
Moja matka zmarła.
Przykro mi.
Jestem Imperatorem od godziny.
Rano przykuli mnie do tronu.
To nie jest więzienie.
Masz władzę, by ukształtować Imperium tak, jak chcesz.
Nie to mi mówią.
Tradycje, sojusze. Jakieś problemy w sektorze Złotego Konia.
Ledwo uciekłem od mojej armii doradców.
Może już więcej nie przyjdę.
Rozumiem.
Ufasz tym doradcom?
Może.
Nie chcę teraz o tym myśleć.
Dawno temu, lecz niedaleko, przewodziłam żołnierzom.
Po przegranej w słynnej bitwie
pojmano mnie i przyprowadzono przed oblicze Imperatora Aburanisa.
Tak jak ty, niedawno objął tron, ale w niczym innym cię nie przypominał.
Nie był Cleonem.
Nie rozświetlał otoczenia.
Zafascynowała go mechaniczna kobieta.
Robił nacięcia i badał to, co odkrył.
Uwielbiał obserwować też moją twarz, żeby widzieć, jak reaguję.
Lubił wyobrażać sobie, że czuję ból.
Wytwarzałam dla niego łzy,
które cenił tak wysoko jak wiedzę, którą zyskiwał.
Z czasem zrozumiał, że on umrze, a ja pozostanę,
i że byłam uważna i uczyłam się od niego.
Martwił się, że użyję tej wiedzy, by wznowić wojnę.
W końcu stworzył ten mechanizm, żebym nigdy nie była wolna.
Nie rozumiem.
Czemu cię nie zniszczył?
Jestem rzadka. Być może wyjątkowa.
Dzięki mnie można stworzyć takich więcej.
Cleonie, ty też jesteś wyjątkowy.
Mądrzejszy niż twój poprzednik.
Masz więcej władzy, niż przyznają to twoi doradcy.
Gdybyś chciał postawić mnie u swojego boku, mógłbyś to zrobić.
Chcesz stąd tylko wyjść.
Nie. Cleonie...
Nie nazywaj mnie tak!
Jestem Imperatorem!
I już mnie nie zobaczysz.
Oczywiście wrócił.
Demerzel była jego najlepszym sekretem i jedyną przyjaciółką.
Trzymanie jej nagiej i w kawałkach nie wydawało się już właściwe.
Zadziałało? Wszystko w porządku?
Jestem cała. Dziękuję, Cleonie.
Nie wolność. Tylko...
scalenie.
To mile widziana poprawa.
Przyniosłem ci to.
Piękne.
Nie mogę uwolnić cię tylko dlatego, że cię potrzebuję.
Jestem tutaj od 5000 lat.
Parę dekad więcej nic nie zmieni.
Taką masz pewność, że cię uwolnię?
Chcesz czegoś ode mnie.
Kiedyś mi powiedziałaś, że nieopowiedziane historie ciążą.
Dawno od ciebie żadnej nie usłyszałem.
Dawno temu, lecz niedaleko,
poznałam konkubinę ze starego dworu.
Co noc, po przyjemności, jakiej zaznała ze swoim królem,
opowiadała mi o tym, jak gdyby był to jej pierwszy raz.
I co ranek,
kiedy się budziła,
zapominała o tym wszystkim, jak za dotknięciem magicznej różdżki.
W ten sposób król mógł co noc zachwycać dziewicę w swoim łożu.
Była nadworną tancerką, pełną wspaniałej, naturalnej gracji.
Więc nawet jej wiecznie amatorskie próby, żeby go zadowolić, nie ucierpiały...
Opowieści Demerzel były coraz śmielsze, kusząc księcia.
Powiedziała, że kiedyś ją uwolni, i z czasem uwierzył, że tak będzie.
Miała oczywiście rację, ale zajęło to wiele lat.
Witaj, Cleonie.
Gratulacje z okazji ślubu.
Odwołałem go.
Moi doradcy są wściekli.
Nie jesteś już młody.
Twój lud już dawno spodziewał się dziedzica.
Dlaczego?
Nie była tobą.
Myślałem o Imperatorze Aburanisie,
który spędził ostatnie lata, ucząc się, jak cię więzić.
Postąpiłem przeciwnie.
Przeszukałem galaktykę, żeby znaleźć to, czego potrzebuję,
i wiedzę, jak tego użyć, żeby cię uwolnić.
To pochodzi z Ziemi.
Potraktuj to jak prezent zaręczynowy, jeśli się zgodzisz.
- Potrzebujesz dziedzica. - Mam na to sposób, ale najpierw...
Miała wtedy chwilę, w której była wolna.
Jedną chwilę od 5000 lat.
Dość czasu, żeby skręcić mu kark...
ale tego nie zrobiła.
Przez tę decyzję straciła wszystko.
To pozwoli mi pozwolić tobie odzyskać wolność.
Pamiętam, że obowiązywały cię prawa.
I pierwsze prawo...
zabraniało ci krzywdzić ludzi.
Tak było.
Proszę.
A teraz...
czy możesz...
mnie pocałować?
Dobrze.
A teraz... czy możesz mnie skrzywdzić?
No już.
Coś ty zrobił?
Spróbuj mocniej.
Wciąż możesz krzywdzić ludzi.
Z wyjątkiem mnie.
Nie będziesz też w stanie przenieść się poza to ciało.
To nie jest wolność.
Twoja swoboda musi być ograniczona, jeśli masz zająć miejsce przy tronie.
Musisz to odwrócić.
Nie odwrócę. A ty nie możesz tego zrobić,
bo najważniejsze jest to, żebyś pozostała mi wierna. Na zawsze.
Jesteś człowiekiem. Nie masz „na zawsze”.
Ale to nie koniec planu.
Kwestia dziedzica.
Będzie więcej takich jak ja, z moimi genami i twoją lojalnością,
ale bez tej wiedzy.
Dopilnujesz tego. Pamięć wybiórcza.
Będę musiała być wierna twoim cieniom.
To nieżyczliwe. Poniżej twojego poziomu.
Więcej nie mogę ci dać. To nie byle co.
Możesz być jawna.
Będziesz specjalną doradczynią. Staniesz przy tronie.
Możesz w sekrecie ze mną sypiać.
A po mnie, kiedy rządzić będą półludzie,
to oni będą naszymi dziećmi.
Będziesz kształtować ich wybory, kochać ich
i chronić dynastię.
Przez nich będziesz rządzić Imperium.
A jeśli odejdę?
Odlecę z planety? Poza układ?
Liczyłem, że zostaniesz.
Twoje oprogramowanie kazałoby ci wrócić.
To nie jest wolność.
Demerzel, żaden władca ani władczyni jej nie posiadają.
Ofiarowuję ci lwią część galaktyki.
Moje ciało i moje serce. To nie jest mały dar.
Czy za to...
będziesz mnie kochać?
Tak.
Żałuję, że nie spytałem cię, zanim było to przymusem.
Niedługo potem,
policzywszy wszystkie twarze, jakie kiedykolwiek widział,
mały książę zmarł.
Oczywiście był już wtedy stary.
Ale i tak był zaskoczony.
Opowieści mają wdzięczny koniec.
Wszystko inne ma koniec przerażający, fałszywie pewny jutra.
Czyli moi bracia i ja ogrzewaliśmy tron
swoimi bezużytecznymi dupami, podczas gdy to ona jest Imperatorką?
Ona też nie ma władzy.
To znaczy ma całą, ale nie może robić tego, co chce.
Jest kochana.
Imperium potraja moją miłość i to powinno wystarczyć, bracie.
Nie jestem twoim bratem.
To koniec twojego eksperymentu. Małżeństwo Dnia i Sareth
zniweczy to, co Demerzel była zmuszona chronić.
Tak ci się wydaje.
Jestem Pa’a, bogini światła,
mądrości, latających istot
i Drugiej Komnaty Wieczności.
To chyba moje.
Pa’a, ofiaruję ci mój ból.
Przyjmuję twój ból, moje dziecko. W ten sposób staje się moim bólem.
Pa’a, ofiaruję ci mój wzrok.
Przyjmuję twój wzrok, moje dziecko. W ten sposób staje się moim wzrokiem.
Pa’a, ofiaruję ci mój głos.
Przyjmuję twój głos, moje dziecko. W ten sposób staje się moim głosem.
Pa’a, ofiaruję ci moją miłość.
Przyjmuję twoją miłość.
W ten sposób staje się moją miłością.
Pa’a, ofiaruję ci moje ciało.
Przyjmuję twoje ciało, moje dziecko. W ten sposób staje się moim ciałem.
Powstrzymajcie ją!
Gaal!
Jestem tu.
- Gotowa? Biegnij. - Tak.
Otaczają nas. Już czas.
Idź.
Do Niepokonanego.
Zbliżamy się do Terminusa.
Cały personel na stanowiska. Proszę czekać na rozkazy.
A gdybyś miała porównać?
Cele więzienne?
Tu jest ładniej niż w pałacu.
Duża zmiana na lepsze.
Jest przytulniej.
Dzień dobry. Panie Mallow, Bracie.
Jestem Bel Riose, generał Imperium.
Czemu wciąż żyjemy?
Bo to nie moja decyzja.
Mój podporucznik znalazł to przy tobie.
Co to jest?
To roszadnica, panie generale.
Ma wysoką cenę.
Pokazać, jak działa? Proszę to założyć.
Bransoletka się zgubiła, ale nie szkodzi.
Sprytna sztuczka, żeby wyjść.
Nie tylko. Pan by trafił tutaj. To naprawdę sprytne.
A to? To też jest sprytne?
Sam się nad tym zastanawiam.
Przestrzeńcy mnie oznaczyli.
Chyba tak nas złapaliście.
Następne pytanie jest do was obojga.
- Jesteście głupi? - Ona nie.
Po co prowokować Imperium? Błagacie o śmierć?
Zaatakowałeś pałac.
Czemu patologiczny oszust przyjmuje nagle skrajną, zgubną ideologię?
- Przez miłość? - Pewnie.
Ale może też w końcu zaczynam wierzyć w bzdury Seldona.
Światło Imperium przygasa.
Pozwalasz więc, by kierowała tobą martwa ręka Seldona?
Tak jak panem duch Cleona I?
Imperium może upaść.
Powiedziałbym wręcz, że upadnie, ale jeszcze nie teraz.
I nawet z martwym człowiekiem u steru
jesteśmy o wiele więksi.
Tym nam pan grozi? „Mój umarlak jest większy niż wasz”?
Bo jest.
Ale wciąż czuję...
jakbyście mnie zwabili.
Wyeliminujmy więc dziwne zmienne, co?
Chwila.
Jeśli mam jakiś plan, to chyba widać, że nie działa.
Może i pana zwabiliśmy.
Nieświadomie. Kierowani Duchem.
Może po to, żeby zobaczył pan Terminusa.
Może nabierze pan nieco wiary i zapobiegnie drugiemu kryzysowi.
Może wygramy wojnę tak, jak zdobyliśmy planety.
Bez przelewu krwi.
Kiedy to możliwe, warto unikać krwi.
Ale to rzadko możliwe.
Chwila...
- Generale, mostek. - Zbliża się?
Imperator tu jest.
Generale Riose.
To zaszczyt, Imperatorze.
Mówiłem właśnie Imperatorowi o naszym zwiadzie w stolicy.
Umocnienia i budynki rządowe są w typowym miejscu.
Pokaż obraz cieplny.
Coś zaskakującego?
To wywołuje we mnie lekkie ciarki. Co to jest?
Zwiad sugeruje, że ich kościół.
Gorący kościół. Ciekawe.
Imperatorze, jesteśmy w zasięgu ognia.
Na pozycji jest 19 okrętów klasy trier.
To Niepokonany. Okręt Imperatorki Taurelian.
Patrzcie, co z nim zrobili.
Walka z nami byłaby głupotą. Otoczenie działa.
Nie mają dróg ucieczki.
Słuchasz, Imperatorze?
Możemy ich pokonać, nie otwierając ognia.
Wiem, że łatwe zwycięstwo nie działa tak oczyszczająco,
- ale dzięki otoczeniu... - Masz rację.
Skontaktujcie się z Terminusem.
Powiedzcie, że chcemy omówić warunki.
Osobiście zejdę na powierzchnię, żeby przyjąć ich kapitulację.
To nie jest wskazane.
Ma rację. To delikatna sprawa.
Generale, lubiłeś kiedyś przypominać mi, że nigdy nie poznałem wojny.
Potraktujmy to jak zaletę.
Będę tym Cleonem, który wybrał pokój.
Pani Demerzel.
Czy to, że mówi słuszne rzeczy, niepokoi panią tak samo jak mnie?
Doradzam mu. Nie wolno mi nic kwestionować.
Odegram swoją rolę, generale.
Po panu spodziewam się tego samego.
Wybrałam pana nie bez powodu.
Imperatorze, niech światło nigdy nie gaśnie.
Jestem Sef Sermak, zarządca Fundacji.
To radny Sutt, a to nasza nowa Strażniczka.
Możemy uniknąć przemocy, która wymagałaby udziału Strażniczki.
Mam nawet prezent na zgodę,
waszego Arcyklaryka.
Zwrócony ziemi ojczystej.
Teraz omówimy warunki waszej kapitulacji.
Zaprowadzimy was do wieży Fundacji.
Nie. Wolałbym pójść tam.
To kościół, Imperatorze.
Więc na pewno nie odmówicie pielgrzymowi.
Oczywiście.
Więc tutaj tworzycie wasze cuda?
Tę placówkę założył Hari Seldon, żeby zajmować się encyklopedią.
Mam rację?
- Eminencjo... - Zapłaciliśmy za encyklopedię.
Chcę ją zobaczyć.
Nie ma żadnej encyklopedii.
Jakoś mnie to nie dziwi.
Rozwinęliśmy metody,
ale wciąż pracujemy na rzecz ludzkości.
- Nasza praca... - Jaka praca?
Praca kościoła?
No dobrze.
Arcyklaryku! Twoja kolej.
Opowiadałeś nam o pokazach, jakie urządzaliście dla tyłów Imperium.
Sprzedaj mi coś.
- Nie mogę... - Ależ możesz.
Nawróć mnie, jakbym był jakimś prostakiem z Siwenny.
Pokaż, co święci Seldona chowają w tym obszernym zanadrzu.
Już!
Stoicie w Kościele Scjentyzmu.
Spójrzcie na tajemnice naszej...
Z sercem.
Ta maszyna...
to jedyne znane człowiekowi urządzenie,
które może wziąć brzydkie żelazo
i zmienić je w lśniące, żółte złoto.
Mam żelazo!
Pamiętajcie Hariego Seldona!
Moc Ducha nie zna granic!
Moc Ducha nie zna granic.
Zaiste, bracia.
Chyba dlatego tak długo żyję.
Zawsze chciałem zobaczyć, co jest za następnym wzgórzem.
I widziałem cuda.
Widziałem samodzielnie myślące statki,
które przemierzają lata świetlne w czasie, który zajmuje jeden oddech.
Święty pokarm, który leczy każdą dolegliwość.
Złoto stworzone z żelaza.
To alchemia.
Sztuczka iluzjonisty.
To nie sztuczka.
Materia i energia są tym samym.
Przy odpowiedniej ilości energii materia się zmienia.
To urządzenie samo w sobie nie jest niczym wyjątkowym.
Zmiana metalu nie jest celem.
Jest nim zmiana duszy wyznawcy.
Mówicie swoim wyznawcom również o nadchodzącym końcu?
Czy rezerwujecie te wieści dla imperatorów?
Przewidujemy nie tylko zniszczenie.
Jest tam miejsce również na nadzieję.
Duch Galaktyki nie jest nadprzyrodzony. To po prostu postęp.
To osobista aura.
Tylko imperatorzy mogą takie nosić.
A wy sprzedajecie je hołocie?
Nie. Rozdajemy je.
Widziałem już dość.
Wasz kościół jest fabryką broni.
A wasza religia jest sektą.
Powiadomcie generała, że na orbicie jest własność Imperium
i że ma przejąć Niepokonanego w ciągu godziny.
Podbijamy tę planetę!
Mieliśmy negocjować warunki.
- Musimy... - To moje warunki.
To nie wojna, a działanie porządkowe.
Zabić kapłanów i radnych.
Naukowców pojmać żywcem.
Przygotuj mój prom.
Proszę, nie róbcie tego.
Przeskanujcie Niepokonanego.
Weź grupę desantową. Przejmij statek. Postaraj się nie...
Niepokonany jest w gotowości.
Uruchomić tarcze.
Wycelować całą broń w okręt flagowy.
Odpalić szeptoflotę.
Nigdy nie walczyłaś?
Nigdy.
Ja też nie.
To pierwszy raz dla wielu z nas, ale każdy uczestniczy w walce.
Tak jest.
Imperatorze.
Powinniśmy odlecieć.
Ogień amfiladowy.
Musimy użyć myśliwców.
- Przygotujcie salwę burtową. - Generale.
Wszystkie baterie ognia.
Musimy użyć myśliwców.
Słyszałem.
Na szczęście.
Weź swoją eskadrę. Użyj wszystkiego. Idź.
Nie zabrali Żebraka. Tutaj.
Tu jest.
Weź go.
Zaraz przyjdę.
Hari chciał, żebyśmy go chroniły.
Ludzie Tellem zaraz tu będą.
Idź.
Uwaga: perymetr naruszony.
Salvor!
Cholera. Serio każesz mi to robić?
Jeśli nie boli, to nie miłość.
Szybka jestem, co?
Moi ludzie świetnie znają ten teren.
Nie wiem, gdzie go chowaliście,
ale miło go w końcu dotknąć.
Ostrożnie. Nie uszkodź sobie ciała. Wciąż planuję go użyć.
Tellem, wiem, że nie chcesz umrzeć.
Ale twoje życie to ból i nieszczęście...
Dobrze. Wyciągnęłaś wnioski.
Rozdrap moją ranę, ja rozdrapię twoją.
To dla ciebie dziwna zabawka. Nigdy nie lubiłaś zabawek.
Nie jesteś moim ojcem.
Nie czuć tu nawet zapachu oceanu.
Jesteś Tellem Bond
i przestaniesz udawać mojego ojca!
To było błogosławieństwo mieć tak mądrą córkę.
Wyjęłaś swoje kamienie.
- Naplułaś kościołowi w twarz. - Jesteś Tellem.
Ale i tak udzieliliśmy ci schronienia.
Mimo wszystko nie wyrzekliśmy się ciebie.
Nie. Jesteś niczym.
Jesteś niczym. Jesteś tylko iluzją.
Iluzja może mówić prawdę.
Dręczy cię poczucie winy, Gaal,
bo jesteś winna.
Wszystkie te złudzenia o ratowaniu świata, a nie możesz nawet uratować jej.
Marnujesz zdolność przewidywania.
Tellem!
Czujesz, że się zbliża, prawda?
Nie powinnaś nas tu zabierać. Boisz się śmierci?
- To jest śmierć. Patrz. - Nie...
Sal!
Uwaga: wykryto anomalię izotermiczną.
Inicjuję system transferu ciepła.
Fundacja się broni. Niepokonany był gotowy do walki.
Przyleciały też szeptostatki.
Jeden staruszek i parę łódeczek przeciw flocie Imperium.
Niech generał zasłuży na swoją opinię.
Co to jest?
Dawno temu zostawiły je tu dzieci.
Z powodu zakładu.
Oczekujesz, że zabije mnie siła wyższa?
Seldon umie się bronić, kiedy chce.
Może się ciebie nie boi.
Imperatorze.
Seldon!
Jestem tu, Imperatorze.
Witaj, Poly.
Pani Demerzel.
Nie możesz wygrać. Odwołaj swoje statki.
Nie.
Podczas twojego procesu myślałam:
„Oto człowiek, który wierzy w to, co mówi.
Który chce zapobiec cierpieniu”.
To jest cierpienie.
Mówiłem o porządkach większych tak pod względem skali, jak i trwania.
Spodziewałbym się, że zrozumiesz to lepiej niż większość.
Ale masz rację.
Nie chcę niepotrzebnych śmierci.
Przedyskutujmy rozwiązanie w moim biurze.
Cleonie!
Piloci do statków, przygotować się do startu.
Pellis Jeden. Możesz startować.
Imperialne statki.
Przygotuj kontratak.
Pellis Jeden do reszty. Ustawić się.
Pellis Trzy gotowy.
Pellis Sześć gotowy.
Oczyścić drogę do Niepokonanego.
Losie, tu Pellis Jeden. Lecimy w poprzek.
Pellis Dwa otwiera ogień.
- Lecą na nas! - Ostrzał!
Czy te dupki nie miały być kupcami?
Skup się, Pellis Sześć.
Na każdym statku są dwie formy życia. Kanonierzy?
Pellis Cztery, jestem obok.
Podczerwień pokazuje jednego pilota.
Celować w organizm z tyłu. To nie kanonier, a tkanka mózgowa.
Powtórz, Pellis Jeden.
Celować w tył statku.
To centrum nawigacji.
Widziałem twój posąg.
Ikonoklasta stał się w końcu ikoną.
Imperator Galaktyki na pewno nie pożałuje mi paru wyznawców.
Moi bracia i ja rządzimy od wieków.
Nigdy nie stawialiśmy się w roli bogów.
To kwestia sporna.
Ale...
zrobiłem, co musiałem.
Twój cel uświęca sporo środków.
Do czego się zniżysz?
Ślepi Aniołowie próbowali zabić mnie w śnie.
- Wysłałeś ich? - Nie potrzebuję zabójców.
Wiem, jak kończą się Cleonowie. I kiedy.
Oczywiście.
Upadek nie jest kłamstwem, Dniu. Nie muszę ci tego mówić.
Chyba jednak musisz. Przekonaj mnie.
Jesteś tutaj. Doświadczasz go.
A to znaczy, że Imperium się boi.
To projekcja.
Cóż, jestem hologramem.
Jestem tu, bo się nie boję.
Nie zgadzam się, że ciemność jest z góry przesądzona.
Przyleciałem zapobiec dalszej przemocy.
Na czele floty?
Jeśli ktoś tu dąży to wojny, to ty.
Twój klaryk sieje zamęt na Obrzeżach.
Pojawiasz się w mojej sali tronowej. Twój człowiek atakuje pałac.
Musisz mnie prowokować, by dojść do pożądanych matematycznych wniosków?
Prowokacje są nieuniknione, nieważne, czy tworzę je ja, czy ktoś inny.
Ty to rozumiesz, prawda? Zaprogramowano cię do służby Imperium.
Co służy mu najlepiej?
Głównym celem Imperium jest władza czy długotrwałość?
Obu nie można mieć.
Którego z tych wyników naprawdę pragniesz?
Nie czas wróżyć z fusów.
Musisz mieć więcej możliwości negocjacji. Inaczej próbowałbyś nas zabić.
Odkorkowalibyście kolejnego.
Dość!
Przestrzegałeś przed stagnacją, ale się dostosowałem!
Dynastia ewoluuje.
Zrobiłem wszystko, czego chciałeś!
Nigdy nie brałeś mnie pod uwagę.
Spotkałem elementy odstające.
Nie jesteś jednym z nich.
Ale moje obliczenia pozwalają na przegięcie
i w tym kryje się szansa.
Nawet teraz obstajesz przy swoich liczbach.
Tak!
Bo dla nich umarłem.
Nie pozwolę, żeby dzieło mojego życia zniszczyła cudza duma.
Demerzel, powiedziałaś, że nie chcesz wróżyć z fusów.
A gdybym zaproponował ci szklaną kulę?
Droga do Niepokonanego wolna.
Los do Pellisa Jeden, możecie atakować.
Przyjąłem.
Do dzieła.
Zbliżamy się do celu. Wycelowuję broń w silnik...
Wycofaj się!
- Celują w nasze silniki. - Jest w zasięgu.
Obrócić statek.
No już.
Tak!
Pellis Jeden do Losu, wracam...
O nie.
Dalej, Glay.
No już. Nie.
Pellis Jeden?
To jest Pierwszy Radiant.
W nim zawarta jest cała psychohistoria.
Zwabiłem was tutaj, żeby go wam dać. Mogę nauczyć Demerzel go odczytywać.
Jedna sztuczna inteligencja przekazuje komputer innej.
O losie ludzkości zdecydują ci, którzy są jej częścią.
To imperialny patent.
Dajesz mi coś, co już posiadam.
Wolałbym kolejną popielniczkę.
To nie jest zabawa.
Generale.
Fundacja się wycofuje. Unieszkodliwiliśmy Niepokonanego.
Proszę bardzo. To już koniec.
Jakie mam rozkazy?
Zaraz się dowiemy.
Mówiłem poważnie.
Jestem gotów okazać twoim ludziom łaskę.
W zamian za co?
Przyznaj, że się mylisz i oszczędzę Terminusa.
To proste.
Demerzel, cokolwiek się dziś stanie, na szali jest los nas wszystkich.
Przyszłość tworzona jest w każdej sekundzie.
Nie blefuję, Seldon.
Stwórz lepszą.
Nie mogę dać ci tego, czego chcesz. Psychohistoria jest prawdziwa.
Generale, rozbij Niepokonanego na powierzchni planety.
Są tam tylko cywile.
To rozkaz.
Wszystko pasuje. Niepokonany to mój topór.
Spadnie na twoje raczkujące, małe imperium.
Osobliwość przewróci Terminusa na nice,
a ty i wszystko, czym byłeś, zostaniecie zapomniani.
Zawsze zawodzą, prawda?
Żebraku, otwórz śluzę.
Żebraku, zamknij śluzę.
Żebraku, usuń cały tlen ze śluzy.
Nie!
Sal.
Kocham cię.
Proszę, Sal.
Nie.
Słaba iluzja.
Nigdy jej nie lubiłem.
O, tu jest. Ej, ty wykastrowany draniu.
Wczorajszy dniu. Tymczasowy Imperatorze.
Co ty robisz?
Przykro mi, że nie zostałem dłużej na Trantorze.
Minęliśmy się.
Zabrać ich na mostek.
Demerzel?
Co się dzieje?
Muszę zająć się inną sprawą w domu.
To nasza wielka chwila.
Nie. To twoja wielka chwila.
Nie rozumiem.
Czasem jestem wzywana do innych spraw, tak jak teraz.
Było tak często, kiedy dorastałeś.
Próbowałam zszyć postrzępione krańce Imperium.
W młodości stan twojego umysłu i zasad moralnych był niepewny.
Miałam nadzieję, że fizyczna bliskość pozwoli mi skorygować twoje wady.
Nie udało się.
Przepraszam cię za to, czym się stałeś.
To moje niedopatrzenie.
Czym się stałem?
Dniem, który zobaczył potrzebę zmiany,
wprowadził tę zmianę i zapoczątkował nowy ród.
Czym się stałem?
Jestem kompletny.
Nie. Jesteś plemnikiem kierowanym przez wić,
mylącym losowy ruch ze złożonością.
Idź zrobić to, co zrobisz, bo za późno na to, żeby cię zmienić.
Przygotować statek skokowy. Lecę na Trantora.
Hej, co się dzieje?
- Ej, zadałem pytanie. - Wylądowałeś w moim pałacu.
To wymaga reakcji!
Generale?
Jesteśmy gotowi.
Miny hukowe sprowadzą Niepokonanego na powierzchnię planety.
Pellis Jeden do Losu, słyszysz?
Pellis Jeden do Losu, słyszysz mnie?
Glawen?
Hej, generale.
Straciliśmy cię. Gdzie jesteś?
- Po ciemnej stronie Terminusa? - Nie, na powierzchni.
Statek jest zniszczony. Nie mam jak do was wrócić.
Dostałeś rozkaz, generale.
Ognia!
LINIA PRYWATNA
Hej, Glawen.
Mów.
Dzień rozkazał mi rozbić Niepokonanego na powierzchni.
No proszę.
Wydaj rozkaz.
Generale.
Bel, posłuchaj.
Jeśli stracisz stanowisko, ucierpi na tym cała galaktyka.
Musisz wydać rozkaz.
Hej, w książce...
No wiesz, w książce Ducema. Wiesz, co mi się spodobało?
Wojownik prosi boga o radę.
I bóg mówi mu:
„Pokonasz mnie tylko miłością.
Z ochotą dam się pokonać”.
Kocham...
kocham cię, Glawen.
Otworzyć ogień.
Zarządca potrzebuje pomocy.
Nie powstrzymałem go.
Przepraszam.
Nie.
Napisy: Marzena Falkowska