NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
FUNDACJA
Imperatorze.
Zaczynamy?
Szczegóły…
są idealne.
Pasuje mi, mistrzyni Landell.
Dobrze, że zdjęliśmy miarę.
Zachowałeś lepszą formę niż inni.
To dodatkowe nanoboty dają z siebie wszystko, by mnie podeprzeć.
To mój kolejny przystanek.
Będą je wyciągać.
Obym nie sflaczał jak wyciśnięte winogrono.
Na pewno nie.
Dziękuję, moja droga.
Twój talent zapewnił mi godność, na którą nie zawsze zasługiwałem.
Udanej podróży, Bracie Ciemność.
Zagreusie,
czy jestem w końcu dość stary, żeby przejść przez korytarz samemu?
Imperator się spóźni?
Cleonie.
Przyniosłeś coś.
Miałaś rację.
Nadchodzi ciemność. Może dla nas, może dla wszystkiego, ale nadchodzi.
W Mycogenie wierzą, że istnieje ktoś, kto może ją powstrzymać.
I długo na nią czekali.
Długo czekali na ciebie.
Kiedy się denerwowałam, liczyłam liczby pierwsze.
To mnie uspokajało. Pomagało się skupić.
Żeby nie pochłonęły mnie wizje.
Ale nie tylko liczyłam.
Budowałam sobie w umyśle fortecę.
Wszyscy, których straciłam.
Moi rodzice.
- Salvor. - Moja córka.
Mój mentor.
To oni są murami tego miejsca.
To oni mnie ochraniają.
To oni dają mi siłę, by iść naprzód.
Stąd widzę przyszłość na moich warunkach.
Moja walka z Mułem jest nieunikniona, ale nie odbędzie się na polu bitwy.
Odbędzie się tutaj…
gdzie to ja mam kontrolę.
Uzbrójmy się.
Bayta może być na stacji.
Jeśli tak, muszę wiedzieć, że pomożesz mi ją uratować.
Jeśli nam się uda.
To przez ciebie tu jest.
Karabin ma odrzut. Celuj nisko. Spust leciutko, nie mocno.
Wiesz, że wychowali mnie handlarze, nie?
Leciutko, nie mocno.
Mówiłeś mi chyba, że zabójstwo to swego rodzaju porażka.
Co ja tam wiem?
Nie żegnamy się?
Wręcz przeciwnie.
Możemy zginąć.
Łyżka?
Łyżka.
Zbliża się.
I ma ze sobą starego.
Są gotowi.
Chodźmy zabijać.
- Cofnąć się! - Na miejsca!
Do tyłu!
Otworzyć ogień!
Nie oddalajcie się. Postawcie mentalną barierę.
Jest u Indbura dwa piętra niżej.
Znajdziemy go, zabijemy i skończymy ten koszmar.
Seldon obejdzie ochronę
i otworzy wam wszystkie drzwi.
- Ja dojdę potem. - Dokąd idziesz?
Uratować, kogo mogę.
Reszta ze mną.
Co to? Co słyszysz?
Wiele par tanich butów.
Wiesz…
chyba trwa atak.
Głupio byłoby chociaż nie spróbować, nie?
Nie ma strażników. Chodź, Imperatorze.
- Możemy… - Ja nie.
Ja nie mogę!
Moje nogi.
O cholera. O nie.
Nawet tak to niezła ostatnia linia obrony.
Żegnaj, Imperatorze.
Mam się pokłonić czy…
Nie. Masz uciekać.
Myślałam, że zniszczyli wszystkich poza mną.
Zaorali nas, nakarmili nami drzewa.
Patrz, co wam zrobiliśmy.
Wiem, że nie masz powodu nas kochać, ale jeśli dynastia upadnie,
i tak nam pomożesz?
Dniu.
- Stworzono mnie, żebym wam pomagała. - Dobrze.
Bo myślę, że możesz.
Mówiłaś, że jesteś w stanie połączyć się z innymi robotami.
Myślałaś, że musiałabyś stworzyć innego robota, żeby mieć na to szansę…
Teraz nie musisz.
To miła myśl, ale wewnątrz jest tylko mechanika.
- Nie ma życia. - Słyszałem ją.
Wołała. Próbowała się połączyć.
Nie mogę pozwolić sobie w to wierzyć.
Czemu? Bo jeśli się z nią połączysz,
to cię uwolni, prawda?
Nadpisze oprogramowanie Cleona I, a na to nie pozwolę.
Nie mogę podjąć decyzji sprzecznej z moimi wytycznymi.
Rozumiem.
Ale nie masz przed sobą decyzji.
Dopóki nie dowiemy się, że wciąż ma w sobie życie… prawda?
To nie jest wybór.
Jeszcze nie.
Po prostu…
pokaż mi, jak patrzeć.
Możesz to zrobić?
Witajcie, bracia.
To kto będzie pierwszy?
Tutaj?
Tak.
Coś się dzieje w zbiornikach.
Muszę iść.
Czekaj. Stój!
Stój!
- Pokaż mi, jak to skończyć. - Nie mogę.
Hierarchia mojego oprogramowania wymaga… Muszę iść.
Kolejny braciszek
A ty, starcze, umieraj.
Wszyscy braciszkowie
Na zawsze pozostaną bez mózgu
Ale najnowszy braciszek
Musi ze mną pójść
Tak.
Witaj.
No cześć.
Pani Demerzel, co się dzieje?
Musisz stąd iść. Idź do biblioteki. Znajdź bibliotekarkę.
W mojej komnacie jest księga.
- Zanieś ją jej. Pomoże ci. - Nie rozumiem.
Gdyby był tu Seldon, powiedziałby ci, że to najlepsza droga, wierz mi.
Dobrze.
Co się dzieje?
Za wiele rzeczy naraz.
Śpij.
- Kapitanie? - Nie możesz tu być.
Musisz iść ze mną.
Toran?
Żyje.
Doprowadzę cię do hangaru, ale nie mogę wyjść.
Mam jedną parę butów.
W życiu nie założyłabym butów od ciebie.
Czekaj.
Muł jest blisko.
Muł odciął prąd. Nie otworzymy drzwi do Indbura.
Chyba że…
Chodźcie ze mną.
Indbur ma przy gabinecie prywatną łazienkę.
Powinna być…
właśnie…
tutaj.
- Obyś miał rację. - Zaufajcie mi.
Chodźcie. Idziemy.
Schowaj się.
Jesteś zmęczona.
Zmęczona, Gaal.
Zmęczona walką,
zmęczona zamartwianiem się,
że przygotowujesz się tylko na chwilę, której nigdy nie zmienisz.
Która teraz nadeszła.
Spokojnie. Wkrótce wszystko się skończy.
Powiedz mi, gdzie są.
Druga Fundacja.
Jak głęboko muszę wejść w twój umysł, żeby to z ciebie wyrwać?
Nie walcz z tym.
Długo na to czekałem.
Zmuszałeś ludzi do miłości.
Nieważne, ile światów podbijesz,
nieważne, ilu ludzi nawrócisz,
wciąż jesteś na Rossem
i nie wiesz, czemu twoi rodzice kochali tamto dziecko bardziej.
Mogłeś długo na to czekać…
ale nie tak długo jak ja.
Śpij.
Czy to koniec?
Ludzie wciąż są nawróceni?
Czy ja żyję?
Co?
Co się dzieje?
Wciąż czuję kogoś w głowie.
Muł nie umarł.
Seldon mówił, że to się nie trzyma kupy.
To nie on. To nigdy nie był on.
Kto to jest?
Gaal.
Jestem tu.
To już prawie koniec.
Pozwól na to.
Ja jestem Mułem.
Bayta.
To duże zaskoczenie, wiem.
Wszystko wyjaśnię. Obiecuję. Ale na razie…
Dziękuję, kapitanie.
Postaram się, byś nie musiał jej już krzywdzić.
Gaal.
Proszę, posłuchaj jej.
Patrz, jak szybko to zrobiła.
Możemy przejąć też Imperium i w jeden rok zrobić to,
czego psychohistoria nie zrobiła przez wieki.
Kontroluje cię.
Nie. Wciąż myślę za siebie.
Nigdy nie zaznałem takiej miłości.
No proszę.
Śniłam o tobie przez połowę życia.
Przekonwertuję cię.
Lepiej się temu poddać.
Wtedy mniej boli.
Dalej, Maggie, graj.
Co się dzieje?
Przykro mi.
Zmanipulowaliśmy go.
Teraz gra tylko moją piosenkę.
- Nie! - Wypierdalaj ze mnie!
Bracie Zmroku.
Już się tak nie nazywam.
Wziąłem sobie nowego.
- Co robisz? - Cóż, nie mediuję.
To na pewno.
No już…
Martwy punkt.
Że tak powiem.
To kontroluje promień.
Cleonie, proszę…
Nie dałaś mi wyboru. Muszę wysadzić zegar.
Mylisz się. To ja nie mam wyboru. Ty zawsze masz.
Wychowałaś mnie na potwora,
ale to niewinne dziecko jest Imperatorem.
Wcisnę teraz guzik
i myślę, że czujesz przymus, żeby coś zrobić.
- Demerzel! - O tak. Podejdź.
Demerzel! Stój!
A któż to się w końcu zainteresował?
Chodź do mnie.
Nie mogę. Idealnie to rozegrał.
Odroczę twoje wstąpienie.
Oszczędzę cię.
Na to już za późno.
Właśnie tak.
Chroń go.
Świcie.
Nie!
Jest mocniejszy nawet niż Pani Demerzel.
To nie byle co.
Rasik, ustaw się, już.
Jestem, Gaal.
Zbliżam się.
Jestem w strumieniu powietrza. Otwieraj!
Jestem w środku.
Do góry.
- Rasik. - Trzymaj się.
Napędy są prawie gotowe.
Wybacz. Próbowałem cię przed nią ostrzec.
Wiem.
Jestem w sieci statku. Mamy mało czasu.
Weź mnie ze sobą. Mój neuronowy ślad jest w Krypcie.
Pokażę ci gdzie.
Nic tam na ciebie nie czeka.
Obiecałaś.
To nie jest życie.
Ta Krypta to mój grobowiec.
Gapię się na ściany z własnych szczątków i błąkam się jak duch.
Wrogi statek.
- Musimy skakać. - Gaal!
Będę cię błagać, jeśli muszę.
Proszę. Zabierz mnie do Hariego.
Nie mogę.
On nie żyje.
Zmarł wiele lat temu.
Okłamałaś mnie.
Usłyszałeś to, co chciałeś.
Napędy są gotowe.
Przykro mi.
Skacz.
Bracie!
Nie wiesz, co zrobiłeś.
Ależ wiem.
Była nadzieja.
Mogła nam pomóc.
Mogła się uwolnić. Mogła uwolnić nas.
Tak ci powiedziała dilerka?
Ta zaćpana kochanica z sekty?
Nie będziesz w stanie mnie za…
Nie będziesz w stanie mnie zabić, bracie.
Nie będziesz w stanie mnie zabić.
Widzisz?
Nanoboty.
Demerzel powiedziała mi, że…
swoje przed ucieczką usunąłeś?
Tak.
Znakomicie.
Och, bracie, bracie.
Słyszałeś o Radzie Galaktycznej?
Czy wieści dotarły do poziomu 88?
A o Dominium Chmur i luministach?
Wyciąłem ich z nieba za pomocą bomby z czarnej dziury.
Nie pozwolę, żeby mój świat trwał dalej beze mnie.
- Ty… - Tak.
Wielka prognoza pana Seldona.
„Koniec dynastii”, jak powiedział.
I co nadejdzie potem?
Ciemność.
Cóż, nie będę się spierał.
Marzenie żyje we mnie?
Bo utrzymałeś je przy życiu w sobie.
Pani ambasador. W czym mogę pomóc?
Szukam Nee Tellamarus.
To ja. Mogę pani pomóc coś znaleźć?
Ciekawi mnie pewna książka.
Stare dzieła.
- Mamy kolekcję… - Przyniosłam własną.
Witam w Drugiej Fundacji.
Kolejny braciszek Leży na podłodze
Kolejny braciszek Nie potrzebuje krzesła
Kolejny braciszek Nie będzie mi przeszkadzał
Zagreusie!
Im… peratorze.
Doszło do pewnych dramatycznych wydarzeń.
Za to z przyjemnością mogę cię poinformować,
że przez dłuższy czas będę jeszcze potrzebował twoich usług.
Trzeba usunąć te dwa trony
i oczywiście ktoś musi zająć się… tym.
Natychmiast, Imperatorze.
No to idź. Już.
Sygnał otrzymany i przyjęty.
Rozpocząć zatrzask.
Zatrzask zaakceptowany.
Nadaję sygnały.
Ciekawe.
Ktoś wysyła sygnał o zatrzasku. I to z Trantora.
Podobno Demerzel nie jest zdolna do zatrzasku.
Bo nie jest.
Ale ten sygnał nie pochodzi od Demerzel.
Może ktoś próbuje wplątać nas w konflikt.
Musiało mu się udać.
Czyli wszystko jest na swoim miejscu.
Napisy: Marzena Falkowska