HUANCHACO - PERU POŁUDNIOWY PACYFIK
ODWET OCEANU
VANCOUVER - KANADA PÓŁNOCNY PACYFIK
Wypłynęła na plażę najpewniej jakąś godzinę temu.
Wraz z przypływem.
Zobaczył ją spacerowicz.
Ponoć już nie żyła.
Nie żył.
- Co? - To samiec.
Ze stada, które co roku migruje do Vancouver.
Nie było go tu od zeszłego roku.
Wiatr wieje na północ.
Na północny zachód.
Nie żyje może ze dwie, trzy godziny.
- Czyli był w okolicy... - Murray Cove.
Zobaczmy, co oni na to.
Ogrodzicie obszar?
Ktoś z Instytutu przyjedzie go zakryć.
To ślady po ugryzieniach?
Co miałoby ugryźć orkę?
- Leon. - Jak się masz, Kit?
- Jack. - Kit.
- Trochę minęło. - Za długo.
Kit, słyszałeś coś o samcu orki, którego wyrzuciło dziś na plażę?
Skończ tu, zaraz wrócę.
Coś wam pokażę.
To niby dzieło orki?
Chłopaki mówili, że to się stało z rana.
Samiec kilka razy podpłynął do łodzi.
Myśleli, że z ciekawości, ale zaczął być agresywny.
Próbowali go odepchnąć, ale wciąż podpływał.
Wbijał się w bok łodzi, dziwnie zachowywał.
Tak duży waleń i taka mała łódka?
Musieli zacząć z nim walczyć.
Hakami, ostrzami, wszystkim, co było pod ręką.
Musieli?
Myślisz, że walczyliby z orką dla kilku rybek?
Połowy są coraz gorsze.
Postaw zwierzę między człowieka i jego cel,
a zaskoczy cię, do czego będzie zdolny.
Nikt tutaj nie chciałby skrzywdzić orki.
Jeśli mówią, że atakowała,
to tak było.
Muszę wracać.
- Na razie, Leon. - Na razie.
SKAW - SZETLANDY SZKOCJA
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE
INSTYTUT BIOLOGII MORSKIEJ KILONIA - NIEMCY
- Jak tam Skała? - Pełna myszy.
- To tylko kilka tygodni. - I zimno tu.
Jak profesor Lehmann?
Dobry humor, zły?
Zależy z kim rozmawia.
To chyba lepiej, że nie ze mną.
Dlatego dzwonię ja, a nie ona.
- To co tam? - Zmieniła obszary dna morskiego,
które chce zmapować. Wyślę ci nowe specyfikacje.
Okej.
Co?
Chce, żeby pojazdy zbierały dane
na 25 metrach powyżej dna, a dopiero potem na dziesięciu.
Rahim, mówimy o setkach kilometrów.
- Wiem. - Utknę tu na całe lato.
Wiem.
Czemu mam zaczynać na 25 metrach?
Żeby pojazd nie uderzył o dno.
- Jak... - Poprzednim razem, wiem.
Żadnych skrótów, dobrze?
Charlie!
- Brakowało nam cię wczoraj. - Wczoraj?
Mam od ciebie dziwnego SMS-a z piątej rano.
Poszłaś chociaż do łóżka?
Prześpię się w samolocie.
Czegoś ci potrzeba?
Od czego zacząć...
Jak coś, to dawaj znać.
Dzieje się coś dziwnego. Muszę iść.
No dobra.
Szlag.
INSTYTUT MORSKI W VANCOUVER MURRAY COVE - KANADA
Dziękuję za telefon.
Nie, badam efekty aktywności sejsmicznej na zwierzęta morskie.
Czytałam pani raport z badań geologicznych
i poszukiwań ropy naftowej.
Tak, jestem ze Światowej Komisji Oceanograficznej.
Byłoby wspaniale umówić się na prawdziwy wywiad.
Jeszcze przez miesiąc stacjonuję w Kanadzie.
Tak, może być wideokonferencja.
Nazywam się Alicia Delaware.
Tak, jak ten stan.
Strona to woc.org.
Naprawdę doceniam. Do usłyszenia.
Słyszałam o orce.
Pierwszy waleń sezonu i wypływa martwy?
No...
Jak myślisz, co się dzieje?
- Już wcześniej się spóźniały. - Ale nie tyle.
Wybacz, to nie najlepsza chwila.
Jasne, przepraszam.
Złapiemy się.
WITAMY OBSERWACJE WIELORYBÓW
Nigdy nie ma gwarancji, ale oferujemy wycieczkę za pół ceny
dla tych, którzy zechcą spróbować również jutro.
- Hej, jak on się nazywa? - Brian.
Szkoda, że znajomi Briana się nie pojawili.
Czasami się wstydzą.
Może jutro przypłyną.
Możemy już iść?
- Dziękuję. - Dzięki.
- Dziękujemy. - Dziękuję.
Czarna, dwie łyżki cukru.
- Z cytryną, bez lodu. - Dzięki.
Kolejna grupa odpadła. Już czwarta w tym tygodniu.
Jak tak dalej pójdzie,
może będziesz musiał sprzedać łódź.
Muszę odpuścić naszą wycieczkę.
Nie mogę wydawać pieniędzy, których nie mam.
Jeśli potrzebujesz pomocy...
- Przy twojej pensji? - Mam oszczędności.
Mówi się na nie tak dlatego, że się je oszczędza.
Dałaś mi pracę na studiach, kiedy mogłem się nie utrzymać.
Nie ja, tylko tata. I zapracowałeś na nią.
To nie była pożyczka.
Oddasz mi,
jak już wydasz pierwszą książkę.
Naprawdę, doceniam ofertę. Ale nie mogę wziąć pożyczki.
Nie, jeśli nie wiem, kiedy oddam.
Dobra.
Wiesz, że na Instytucie robię wykłady o śpiewie waleni?
- Co z nimi? - Mogę dawać je tutaj.
W Wielorybiej Stacji. Kilka wieczorów tygodniowo.
- Zatrzymasz utarg. - Dzięki, Leon.
A w razie czego w Instytucie potrzeba pilotów wycieczek.
Tak zdesperowana nie jestem.
Charlie!
Witajcie na Skale!
- Ile zostaniecie? - Nie zostaniemy.
Musimy dostać się na Juno i polecieć dziś do bazy.
Pomożecie mi rozpakować?
Ciebie też miło widzieć, Tomas.
- Co się stało? - Nie mam pojęcia.
Nie wiem, stracił napęd, więc go wyjęłam.
Izolacja się stopiła.
- Sprawdziłaś przed odpaleniem? - Oczywiście.
Nie ma luźnych kabli.
Wiem, jak sprawdzić pojazd przed odpaleniem, Tomas.
Jak więc wytłumaczysz to?
Nie wytłumaczę.
Mówiłam ci, że stracił napęd.
Na pewno nic nie zrobiłaś?
- Co on mówi? - Że ona kryje sobie tyłek.
- Zostaw, ja to zrobię. - Może jednak ja.
Jak zepsujesz kolejny, to mi się dostanie.
To kiedy wypływacie?
Jutro, z Húsavík.
Miło będzie wyjść z laboratorium.
Spędzić trochę czasu w terenie.
Będzie super.
Szkoda, że bez ciebie.
Miałabym to zostawić?
To ważne badania, wiesz?
Ważne są dane zebrane przez pojazd.
Sterowanie nim to praca dla pierwszoroczniaka.
Obie wiemy, czemu tu jestem.
Zrobię swoje, poszanuję zasady i wszystko zostanie przebaczone.
Do następnego razu.
Dzień dobry.
- Whiskey, poproszę. - Mamy ich sporo.
Jakąś konkretną?
Jakąś dobrą.
Polecam Macnally.
Jasne.
Daj dwie, Iona.
A ty co zrobiłaś?
- Słucham? - Gość, co był na stacji
zeszłego lata...
Stefan?
- Tak jest. - Co z nim?
Mówił, że w Niemczech spowodował pożar.
Ta, prawie sfajczył laboratorium.
Nie spowodowałam pożaru, jeśli o to pytasz.
To co zrobiłaś?
Lubię działać po swojemu.
I co? Podoba się to szefom?
Promotorce.
I nie podoba się.
To jak się im nie przymilasz, to co robisz?
Próbuję skończyć doktorat.
I?
Nie chcę cię zanudzać.
Polecam się.
Monitoruję fluktuacje pływowe i inne stresory ekosystemu,
jak przełowienie, zanieczyszczenie wody...
Przełowienie?
To w tych okolicach kontrowersyjne określenie.
Cóż, zasoby są na granicy zapaści,
więc to chyba przełowienie, nie?
Albo ludzie próbujący wykarmić rodziny.
Nie, jeśli ryb zabraknie.
A ty czym się zajmujesz?
Jestem rybakiem.
Naturalnie.
Douglas McKinnon.
- A to jest Iona. - Cześć.
- Charlie Wagner. - Gdybyś szukała świeżych ryb,
- z rana często zahaczam o stację. - Nie jem ryb.
Naturalnie.
Normalnie nie jestem taka szorstka. Przynajmniej nie z początku.
Dzięki za ostrzeżenie.
Dobra, ja stawiam. Iona?
Ależ dziękuję pięknie.
- Możesz wpadać ponownie. - Ano, możesz.
Cóż, zawsze jest ten pierwszy raz.
Zazwyczaj to ja się wymykam.
Więc to dla ciebie nowość.
Duży jestem, poradzę sobie.
Jak pociągniesz drzwi, to się zatrzasną.
Tam jest kawa, jeśli masz ochotę.
Wierz mi albo nie,
ale chciałem zaprosić cię na śniadanie.
Nie jadam śniadań.
Ewidentnie.
Muszę rozłożyć sprzęt, więc...
- To nie potrwa długo. - Zbliża się burza.
- Może się zrobić niebezpiecznie. - Szybko wrócę.
Mogę cię jakoś przekonać?
Tak też myślałem.
- Co robisz? - Idę z tobą.
- Wiem, co robię. - Nie wątpię.
Ale nawet i ja nie wyszedłbym tam sam.
- Tak bez prysznica? - A zaczekałabyś?
- Nie. - Otóż to.
Dobra, na trzy. Raz, dwa, trzy.
- Okej. - Dobra.
Widzisz to?
Co to jest?
Podaj ten hak.
Dzięki.
Masz zapalniczkę?
Dziękuję.
Boże!
To hydrat metanu.
Ognisty lód.
Martwe glony spadają na dno i zagrzebują w piachu.
A gdy się rozpadają,
wypuszczają metan, który zamarza.
Czasami kawałki uwalniają się i wypływają na górę.
Sporo tego.
Więcej niż kilka kawałków.
Nieźle.
Masz kilka minut, przygotowuję rozmowę.
STATEK BADAWCZY JUNO OCEAN ARKTYCZNY
Hej wam!
Charlie, dostaliśmy zapis.
Mam do ciebie jedno ważne pytanie.
Co to za gość na łódce?
- Nazywa się Douglas. - Mamy i imię!
To tylko znajomy, nic więcej.
- A teraz odwalcie się. - Już jest.
Zaczynajmy.
To było tylko w tym miejscu?
Wrócę tam i sprawdzę inne obszary, żeby oszacować skalę.
Jaka jest tam głębokość?
Około 800 metrów.
Ale sprawdzałam prądy pływowe, temperaturę i ciśnienie wody
i wydaje mi się, że hydraty uwolniły się
z dna na poziomie 600 metrów.
Ustaw profiler Dopplera w pojeździe w dół,
by zmierzyć prądy.
Może tak potwierdzisz lokalizację.
- Oczywiście. - Wyślij mi dane.
I to bez przypominania.
- Oczywiście. - Ustawmy kolejne spotkanie
na koniec tygodnia.
Jess, Tomas, zostaniecie?
- Wyłączę się... - Nie, czekaj.
Co to za facet na łodzi?
On mi tylko pomagał.
Tutejsze morze bywa gwałtowne.
Następnym razem spytaj.
W razie wypadku możemy mieć spore problemy.
Kwestie ubezpieczenia dla niezatrudnionych...
Przepraszam, powinnam była spytać.
Nie mam problemu z tym, byś poprosiła o pomoc.
Ale na otwartym morzu
wszyscy muszą nosić kamizelki ratunkowe.
Znasz zasady i oczekuję, że będziesz ich przestrzegać.
To się nie powtórzy.
Czyżby daleka podróż na darmo?
Myślałem, że walenie dopasują się do mojego grafiku,
ale chyba miały inny pomysł.
Jakim cudem Włoszka ma nazwisko po amerykańskim stanie?
Delaware?
A może to stan nazwano po mnie?
Musiałbyś spytać mojego ojca, Amerykanina.
Chyba nie mieszka w Delaware?
Ostatnio był ponoć w Ohio.
Powiedz mi,
jak wylądowałeś w Kanadzie?
Wydalono mnie ze służby.
- Byłeś wojskowym? - Marynarka USA.
Byłem trenerem. Głównie delfinów.
Z ich pomocą czyściliśmy miny w Zatoce Perskiej
i podczas inwazji Iraku w 2003 roku.
Po wycofaniu ich ze służby,
nie wiedzieli, co z nimi zrobić.
Sądzili, że nie mogą wrócić do oceanów.
Ponoć martwili się, że nie przeżyją.
Więc trzymali je w zamknięciu.
W zagrodach,
zbyt małych do pływania.
Trzymali je żywe, by zdechły.
Więc uwolniłem je, złapano mnie i wydalono z marynarki.
Kilka lat się szlajałem.
Ale wydalenie ze służby raczej nie nastraja ludzi optymistycznie.
Ludzie z Instytutu byli ciut bardziej...
wyrozumiali.
- Lizzie, wieloryby wróciły. - Wiem.
Zaczynają spływać pogłoski. I to nie tylko tutaj.
Widziano je na całej długości wybrzeża.
Wszędzie? Jednocześnie?
Muszę uciekać. Chcę wypłynąć jako pierwsza.
Dziękuję.
Dzięki.
Witamy na pokładzie.
- Dzięki. - Dzień dobry.
Hej!
Gotowa zobaczyć je naprawdę?
- Hej... - Proszę.
Dobrze, że zostaliśmy.
Mimo pewnych protestów.
Cieszycie się?
Witamy serdecznie!
Nie sądziłam, że je zobaczę.
Nie pani jedna. Poncza są obok kamizelek.
Dzięki!
No dobra, ziemioluby, wszyscy na pokład!
STACJA WIELORYBIA W COVE
Są stada wielorybów,
które na stałe zamieszkują obszar Vancouver.
Ale nasi najciekawsi goście
to wieloryby, które rok temu zmigrowały na południe,
a teraz właśnie do nas wracają.
Widzieliście?
Wiesz, co to za waleń?
- Nie. - To orka.
- Orka. - A wiesz, że Brian
używa tego do nawigacji, jak na statku?
Na statku jest radar, którym poruszasz,
a on wskazuje kierunek. Po to jest to.
Proszę, proszę, mamy pierwszego gościa!
Dorosły okaz humbaka osiąga nawet 15 metrów długości
i waży do 30 ton!
Są większe od Godzilli!
- Gdzie on się podział? - Odpłynął.
Lizzie, zgłoś się!
Gdzie on zniknął?
Lady Wexham, tu Zodiac, zgłoś się.
Lizzie, słyszysz mnie?
Tu Zodiak, zgłoś się.
Uwaga, zaraz kolejny prysznic!
Moja córeczka!
Gdzie moja córeczka?
Tu Zodiac, pomocy!
Powtarzam, wzywam pomoc!
Wychodzić z wody!
Alicia!
Mamusiu!
- Mamusiu! - Szybko!
Złap mnie za rękę!
Szybko!
- Mamusiu! - Na łódkę!
Na górę!
Lizzie!
Proszę!
Lizzie, dawaj!
- Lizzie! - Leon!
Nie!
Napisy: Andrzej Rogoś