SAINT-JEAN-DE-LUZ FRAKKLANDI
Líttu bara á aflann frá í morgun.
Hérna er þetta! Það er að byrja. Settu þetta þarna.
Humrarnir fara þangað.
Líttu á þessa humra. Þeir eru gullfallegir.
-Góðan daginn. -Halló.
Nóg úrval í dag.
Já, ekki slæmt.
Þetta gæti gengið. Kannski dálítið ljós.
Gengur í ravioli eða salat.
Svo þú vilt ákveða matseðilinn?
Hvað veit ég um það. Ég hef ekki efni á þessu hvort eð er.
Bráðum hef ég ekki efni á þér.
En þessi er fínn.
Settu hann á ís, takk.
Tvo gullflekki og einn humar á borð sjö.
Allt í lagi.
Farðu með humarinn, Gilberto, og þrífðu þetta.
Skal gert.
Burt með hann.
Kláraðu þetta, Gilberto.
Ég ætla út.
Ég vil komast héðan fyrir miðnætti.
HÁSKÓLASJÚKRAHÚSIÐ SAINT-JEAN-DE-LUZ, FRAKKLANDI
Hann er aðstoðarkokkur.
Hann vinnur í eldhúsinu á Le Sinquet.
-Þar sem afmælið þitt var? -Já.
Kom í morgun með fötin útbíuð í svartri ælu.
Hár hiti, niðurgangur. Við urðum að svæfa hann.
-Kokkurinn hrundi líka. -Hvenær?
Í gærkvöldi.
Fötin hans voru þakin sams konar ælu.
Hann dó áður en við komum.
Við bíðum eftir leyfi fjölskyldu fyrir krufningu.
Fyrirgefðu.
Láttu mig vita þegar niðurstöður berast. Takk, Sofia.
-Hvað gerðist? -Pabbi fór til Antwerpen.
-Hann þurfti að mæta á fund. -Hvað með Tönyu?
-Hún er í Portúgal. -Hann veit það ekki.
-Hvað? -Að við erum farin.
Það er ekkert að gera. Við eigum enga vini. Pabbi er ekki heima.
Þú hefðir átt að hringja!
Ég kann að taka lest.
-Við fórum næstum í ranga lest. -Þegiðu.
Þið getið ekki farið svona. Hvað ef eitthvað hefði gerst?
-Eins og hvað? -Það er ekki málið, Isabelle.
Við verðum að vita hvar þið eruð.
Við ræðum þetta seinna.
Ekki snerta neitt.
Af hverju segirðu þetta?
Burt með þig.
-Þrjár vikur og þú gast ekki... -Það kom dálítið upp á.
-Það er alltaf þannig. -Ég þarf að vinna, Cécile.
Þú þarft að vinna, við...
-Ég kem aftur á morgun. Ég skal... -Þau eru komin, Michael.
-Ha? -Þau komu heim.
-Sjálf? -Já, sjálf!
Ég fer þangað um helgina og keyri þau til baka.
-Heldurðu að ég leyfi þeim það? -Svona, Cécile.
Þau hefðu ekki átt að fara. Ég sagði þeim það.
En þau voru ein og það er víst ekki í fyrsta skipti.
Skilur þú þau aldrei ein eftir?
Auðvitað, en ekki yfir nótt ef enginn er hjá þeim.
Og ekki á frídögum, þegar ég hef lofað að vera með þeim.
Ætlastu til að þau sitji og bíði eftir þér?
Já, reyndar. Þetta eru börn!
Í borg sem þau þekkja ekki, án föður síns.
Ég verð að fara.
Hringdu eftir nokkra daga.
Halló.
Hæ.
Ekkert að borða?
Ef þú vildir borða hefðirðu átt að láta vita.
Ég héld þú myndir koma mér á óvart.
Ég virðist hafa gert það.
-Hvað viltu? -Nei, ég skal sækja það.
Komið að mér að koma á óvart.
Hún heldur að frí þýði sex máltíðir á dag.
Þú ert með fyrirlestur. Um... hvalahljóð.
Það er bæklingur á hótelinu.
Ég gerði það.
Hætti við eftir allt sem hefur gerst.
Hlýtur að hafa verið hræðilegt.
Þú ert...
hvalafræðingur?
En þú?
Þú horfir þangað út...
Ég...
lít þangað upp.
Stjörnufræðingur?
Stjarneðlisfræðingur.
Þeir segja að við vitum meira um geiminn en hafið.
Ég veit ekki hverjir þessir "þeir" eru.
Foreldrar mínir spurðu mig af hverju ég vildi eyða ævinni
í að leita að einhverju sem enginn vissi að væri til.
-Hvað sagðir þú? -Von.
Hljómaði vel þá.
Innst inni samt...
er hugmyndin um að vera ekki ein...
undarlega...
huggandi.
Ég ætti að koma mér.
Hérna.
Við gistum á kránni í nokkrar nætur í viðbót.
Ef þú vilt ræða málin...
sendu mér skilaboð.
THORVALDSON - RANNSÓKNARSKIP NOREGSHAFI
Tuttugu og fimm nálgast, tuttugu og fimm.
AA137 var að lenda.
Velkominn um borð.
Skipstjóri.
Þú ert eldri, Sigur.
Munar sex árum.
Þú hefur ekkert elst, Jasper.
Kannski er ég búinn með það.
Hissa á að þú sért enn á Norðurleiðinni.
Aldrei verið gefinn fyrir hita.
Eða land, ef því er að skipta.
Halló, Sigur.
Tina.
Eigum við að fara niður?
Stýrðu núll-einn-fjóra.
Þeir ættu að koma í ljós um það bil...
núna.
Sirsoe methanicola.
-Hvað er það? -Ísormar.
-Hvað hafa þeir verið þarna lengi? -Við fundum þá fyrir nokkrum dögum.
Ég héld þú sagðir að þeir þektu 50 fermetra.
Þeir gerðu það þegar við fundum þá fyrst.
-Er þetta örugglega sami staður? -Ég skal athuga það.
Sami staður.
Kemstu nær?
-Hvað eru þeir að gera? -Þeir eru að borða.
-Hvað? -Sérðu brúnu flekkina?
Það er bakteríumottan sem ormarnir nærast á.
Hvítu blettirnir eru frosið metan.
Hefurðu upptökuna frá fyrstu köfuninni?
-Já. -Ég vil sjá hana.
Ég læt setja hana upp.
Hækkaðu.
-Hvað var þetta? -Það eru stundum truflanir.
Út af brotum í strengnum.
Þarna, mynd.
Mynd.
Takk.
Mynd.
-Geturðu sent þessar? -Allar, prófessor?
Gerðu það.
Viltu gjöra svo vel?
Þú færð ekki svona í borðsalnum.
Datt í hug að maturinn bragðaðist betur.
Vildirðu sýna mér eitthvað?
Það eru ísormategundir sem lifa svona norðarlega, en...
engin þeirra hefur tennur, hvað þá kjálka, eins og þessi.
Og ekki bara það.
Ísormar dreifa eggjum.
Þeir spúa milljörðum sæðisfruma og eggja út í sjóinn.
Örlítið hlutfall frjóvgast, og þau sem gera það
eru margar vikur að klekjast út.
Engin þekkt tegund getur fjölgað sér nógu hratt
til að þekja svona stórt svæði á nokkrum dögum.
Þeir eru líka stærri.
Næstum tvöfalt stærri en þeir sem þú sást fyrir nokkrum dögum.
Ég veit þetta er ekki það sem þú vildir heyra, en
mitt besta gisk er að þetta sé ný tegund,
og ef það er satt...
nefni ég hana eftir þér.
Þú mátt líta á það sem...
kveðjugjöf frá gömlum vini.
Ég sendi þér nöfn sérfræðinga sem þú getur leitað til.
-Ég vil halda mig við þig. -Tina.
Það verður ekki eins og síðast.
-Í alvöru. -Það er eina leiðin...
Ég hefði ekki hringt í þig ef það væri þannig.
Þú hringdir af því þú þarfnaðist mín.
Hovestad Energy þarfnast mín.
Það er satt, en það þýðir ekki...
Ríkisstjórnin ætlar að opna 50 ný vinnslusvæði í Noregshafi.
Til að bora eftir olíu, gasi, steinefnum
sem enginn mun geta gert
nema umhverfissamtökin sem anda ofan í hálsmál
Hovestad, gefi grænt ljós.
Þess vegna viltu bæta mínu nafni við lista yfir sérfræðinga
-sem ráðgast var við. -Við gerum þetta rétt núna.
-Þú segir það bara... -Ég meina það.
Ef ormarnir, eða eitthvað sem við finnum,
reynast næmir fyrir umhverfisbreytingum,
verður það í skýrslunni.
Ekkert verður þurrkað út eða falið í neðanmálsgreinum.
Hvað ef það útilokar draum Hovestad um vinnslu?
Það verður samt í skýrslunni.
Ókei, en í þetta skipti, þegar þú...
skrifar skýrsluna, áður en þú sendir hana,
árita ég hana. Hverja síðu. Efst og neðst.
Ókei.
Hvað tók prófið langan tíma?
Aðeins meira en sólarhring.
Þú sérð að ormarnir átu sig í gegnum bakteríuhimnuna
og héldu svo áfram inn í ísinn.
Það útskýrir tennurnar og stóru kjálkana.
Það útskýrir ekki af hverju þeir átu gegnum bakteríurnar.
Það er engin næring í ísnum.
Hver sem ástæðan er, héldu þeir áfram þar til þeir köfnuðu.
Af hverju gera þeir það?
Sumar tegundir hafa sjálfseyðingarhvöt.
Stundum er það til að takmarka stofnstærð,
fórna sér fyrir hópinn, en það virðist ekki vera málið hérna.
Við athuguðum líka fjölgunartíðni bakteríanna.
Þær fjölga sér hraðar en nokkur önnur þekkt tegund.
Þið virðist hafa rekist á nýja tegund ísorma.
Og líka nýjan bakteríustofn.
Í miðju Hovestad-svæðinu í Noregshafi.
Skrifið athuganirnar niður og sendið skýrsluna til...
Til mín.
Með afriti til Sigur.
Ég kem því áfram til Hovestad.
Má ég hringja?
Notaðu skrifstofuna mína.
Hvað heldurðu að þau segi?
Hver? Hovestad?
Þau geta ekki mikið sagt.
Þetta er ný tegund. Það er staðreynd.
Upplýsingarnar eru það, en það sem gert er við þær,
það er önnur spurning.
Það er satt.
Því miður er það ekki mitt að ákveða.
Ekkert annað?
Þú... sendir skýrsluna,
færð greitt og... heldur áfram?
-Þetta er nóg, Rahim. -Nei, nei, allt í lagi.
Af hverju tekur þú ekki þínar orrustur á þinn hátt,
og ég á minn hátt.
Takk, Katherina, og vertu viss um að...
þú sendir mér afrit.
-Auðvitað. -Jebb.
Þú mátt hafa þína skoðun, hvort sem ég er sammála eða ekki.
En það sem þú mátt ekki
er að móðga einhvern sem stofnunin á í samskiptum við.
Viltu andmæla dr. Johanson?
Farðu þá til Þrándheims.
Mættu í tíma og þegar hann biður um spurningar,
spurðu hann þá.
Þangað til,
sýnirðu honum þá virðingu sem hann á skilið.
HOVESTAD ENERGY BJÖRGVIN - NOREGI
-Hvað gerum við með þá? -Gera með þá?
Ormana þína. Hvað gerum við með þá?
Þið vinnið áfram eftir norskum reglum um umhverfisáhrif
á sjávarbotni, í olíu- og gasvinnslu.
Það sem við viljum vita, dr. Johanson,
er hvort við getum eitthvað gert til að hraða ferlinu.
Ef þið viljið gera þetta samkvæmt bókinni...
Sem ég fullvissaði dr. Johanson um.
Hvort þið þurfið að hætta þróun eða ekki
veltur á því hversu útbreidd tegundin er.
Ef hún er dreifð um stærra svæði en vinnsla nær til,
sé ég enga hættu á minni líffjölbreytni svo...
þið haldið áfram.
Það er ekki vandamál.
Hins vegar...
ef hún er það ekki,
þá verðið þið að hætta.
Þess vegna verðum við að fara aftur.
Sjá hver útbreiðslan er,
taka fleiri botnsýni.
Ormarnir þínir virðast gera sjálfum sér meiri skaða
en við gætum nokkurn tíma gert.
Ég er ekki að reyna að stoppa þig, Aaren.
Ég er að vinna verkið sem þið réðuð mig til.
Tryggja að við gerum hlutina
á eins umhverfislega ábyrgan hátt og mögulegt er.
Ég talaði við Alban skipstjóra.
Við getum leigt Thorvaldson í viku í viðbót, tvær ef þarf.
Því fyrr sem við komumst þangað,
því fyrr vitum við hversu stórt vandamálið er.
Allt í lagi. Og Aaren?
Ég vil að þú farir með þeim.
Með ánægju.
Við getum örugglega notað aukahendur.
Ekkert mál.
Ég hlakka bara til þess að verja tíma með ykkur.
Aaren er alveg eins og mig minnti.
Það gæti verið verra. Og Erika?
-Hún er betri. -Í hverju?
Í að segja eitthvað án þess að segja neitt í raun.
Þarftu far?
Ég er með far, takk.
Já, ókei. Svo...
Ég sé þig úti á sjó.
-Já. -Já?
-Sjáumst á sjónum. -Algjörlega.
-Er allt í lagi? -Já.
Skrópuðu fleiri í dag?
Einn af lærlingunum.
Lét hann vita?
Ertu með heimilisfangið?
Ég ætla að líta til hans.
Já, á skrifstofunni.
Geturðu gefið mér afrit af pöntunarlistanum
frá því í gærkvöldi?
Svo ég geti athugað hvort fleiri hafi veikst?
Hlýtur að hafa verið humarinn.
Humarinn?
Já, kokkurinn, herra Bouquillon, var að elda hann og hann...
-Hvað? -Hann bara... sprakk.
Hvað kom fyrir humarinn?
Gilberto fór að þrífa það upp
og síðan henti lærlingurinn, Alaina, honum.
Hvert?
Í ruslkvörnina.
Gilberto... er hann...
Hann er í góðum höndum. Ég lofa.
Súrefni, adrenalín, núna!
Haldið honum!
Alaina?
Er einhver heima?
-Já. -Cécile?
-Hvar ertu? -Heima hjá lærlingnum.
Við misstum Gilberto.
Cécile?
Cécile, ertu þarna?
Leon Anawak, Hafrannsóknastofnun Vancouver-eyju.
Að leita að Clive Roberts.
Hleypið honum í gegn!
Fyrir átján dögum...
allt í góðu lagi.
Kom inn í kanadískt hafsvæði í gær.
Ekkert óvenjulegt.
Síðan... engin stjórn.
Ekkert gerðist þegar ég tók í stýrið.
Misstuð þið afl?
Nei. Nei, það var afl.
Stýrið... virkaði ekki.
Fast.
Dráttarbátarnir komu,
festu víra.
Ég sá...
skugga.
Í sjónum.
Hann færðist hratt að okkur og dráttarbátunum.
Skugginn nálgaðist...
og síðan fór hann niður.
Hvarf.
Og...
síðan kom hann upp.
Upp úr sjónum.
Hnúfubakur...
lenti á dráttarbátnum.
Og annar hnúfubakur...
lenti á öðrum dráttarbát.
Hefurðu séð fleiri hvali?
Kálfa? Litla hvali?
Nei.
Bara tvo stóra.
Af hverju spurðirðu um kálfa?
Hvalir ráðast stundum á skip til að vernda ungviði.
Eða í tilhugalífinu.
En... þeir makast ekki hérna.
Við höfum frétt af fleiri tilvikum
norðar og líka í Bandaríkjunum.
Þetta er að valda hörmungum. Skip hafa bakkað,
og bíða með að leggja að.
Við reynum að fá leyfi til að senda
nokkur fraktskip til Róbertseyjar.
Ekki skrýtið með stýrið.
Ég hef aldrei séð þvílíkt magn kræklinga.
Nakamura skipstjóri sagði
að skrokkurinn hafi verið hreinn í byrjun ferðar.
Má ég...
Við eigum nóg af þessu.
Ókei, slakið honum niður!
Rólega.
Aðeins meira.
-Hæ. -Hæ.
Sjö einn fjórir metrar.
Þeir eru stærri.
Miklu stærri.
Tilbúinn til notkunar.
Hvað? Hvað er að?
Borinn er kominn í gegn.
Ég verð í brúnni.
Þegar borinn fór í gegnum botninn,
leysti hann úr læðingi metan.
Við sjáum það stundum á borpöllum,
stjórnlausan útblástur hráolíu þegar þrýstingskerfin bregðast.
Ef þið hefðuð verið á minna skipi
hefðuð þið getað sokkið.
Lehman prófessor...
Ég fékk það á skjáinn.
Við skoðuðum alla borkjarnana sem þú komst með
til að skilja af hverju borinn fór beint í gegn.
En í þetta sinn...
létum við prófin standa lengur.
Við uppgötvuðum að holurnar í ísnum
dýpkuðu áfram eftir að ormarnir dóu.
Ef það eru ekki ormarnir,
er þá eitthvað annað að bora sig gegnum ísinn?
Það er það.
-Bakteríurnar. -Já.
Ef ekkert stöðvar þær, hversu djúpt komast þær?
Alla leið á botninn, býst ég við.
Metanlosun ætti að vera lítilsháttar.
Það næði ekki út í andrúmsloftið
svo það er engin ástæða til að óttast gróðurhúsaáhrif.
En miðað við tímgunarhraða ormanna,
er líklega þess virði að athuga hvort einhver annar
hafi fundið sömu orma.
-Hérna. -Takk.
Ekkert mál.
Er allt í lagi?
Já...
Ég hafði bara ekki áttað mig á hættunni.
Ekki ég heldur.
Það er ráðstefna í Genf á morgun,
sem Alþjóðaorkuráðið heldur.
Ég ætlaði ekki að fara, en eftir það sem Katherina sagði...
Það gæti verið tækifæri til að sjá hvort fleiri
hafi fundið sömu ormana.
Já.
Þú ættir að fara.
Ég var að vona að þú kæmir með mér.
Ég er með... mikla kennslu.
Á næstu önn.
Ég hef verið lengur frá en ég hefði átt að gera.
Við gætum farið og verið í einn dag.
-Í mesta lagi tvo. -Tina.
Ég vinn fyrir Hovestad.
Fólk á erfiðara með að tala við mig.
Þú heyrðir í Katharinu.
Við hefðum sokkið á minna skipi.
Ég veit um einn sem getur komist að því...
hvað, ef nokkuð, aðrir hafa fundið.
Einn dag.
Ég sé um það.
Takk.
Ókei, þetta nægir.
Ég þarf loft og mat. Og drykk.
Byrjum á drykknum.
Kemurðu með?
Fimm mínútur.
Sjáumst uppi.
-Hérna. -Þú ert best.
-Og fyrir þig. -Takk.
Dálítið mikið fyrir föstudagskvöld.
Hvað get ég sagt? Mér finnst það gaman.
Þú mátt vera með,
en mjög ýtinn prófessor bíður eftir gögnum.
Hljómar freistandi, en ég læt þig um þetta.
En ef þú vilt, þú veist, samtal,
venjulegan drykk á kránni, þá erum við þarna.
-Fimm mínútur. -Tek það.
-Skál. -Skál.
Til hamingju með afmælið!
Takk fyrir skilaboðin, Charlie.
Þrítug!
Hvernig gerðist það?
Vildi að þú værir hér til að lina höggið.
Við gætum endurupplifað brjálæðið í fyrra.
Kannski ekki, miðað við allt.
Alla vega...
Vonandi svararðu ekki af því...
að þú sért með flotta gaurnum á bátnum.
Sakna þín.
Þýðandi: Áki Guðni Karlsson plint.com