Hljóðin sem við greindum voru samansöfnuð
á norðurskautinu og suðurskautinu.
Rökvísi segir að manneskja eða dýr
séu líklegri til að senda skilaboð þaðan sem þau sækja mest til.
Ég held að gera megi ráð fyrir því sama hjá yrr.
Ertu að leggja til að yrr eigi einhvers konar heimkynni?
Við erum ekki með nægar upplýsingar til að gera ráð fyrir því.
Við getum gefið okkur að yrr, eins og aðrar háþróaðar sjávartegundir,
hafi æxlunarstað og ef svo er, er það örugglega ekki einn staður,
heldur nokkrir, til að tryggja afkomu.
Sem þú telur vera líka á norður- eða suðurskautinu?
Já.
Ef það er æxlunarstaður,
má búast við að það þyrfti háan umhverfisþrýsting
sem er nauðsynlegur fyrir axlunarlíffræðina.
Eftir það sem við höfum séð hingað til, giska ég á
að það sé staðsett um fimm til fimm og hálfan kílómetra neðansjávar.
Charlie, komið að þér.
Miðað við bráðnun hafíss,
hafa ýmis svæði á norðurslóðum orðið aðgengilegri
alls staðar frá.
Eitt þessara svæða er Molloy-djúpið.
Það er rétt rúmlega 5,5 kílómetrar á dýpt,
og er eitt þeirra svæða þar sem Sam greindi flest merkin.
Yrr gæti hafa lifað á þessu dýpi í tugi,
jafnvel hundruð milljóna ára.
Ótruflað og óþekkt.
Eigum við að skipuleggja ferð að Molloy-djúpi?
Já.
Ísinn dreifist og gleypir hljóð,
svo við verðum að sjá hvort tækjabúnaður okkar dugi
til að ná í gegn.
Við ættum að fara að sjá ís þegar við komum í Norður-Íshafið.
Við getum gert tilraunirnar núna.
Við getum látið róbótinn í prufukeyrslu á sama tíma.
Áður en við mætum þessu fyrirbæri, er betra að vera viðbúin.
Auk viðtalanna við alla um borð,
haldið þið líka vlogg.
Já.
Ég sendi öll viðtölin í lok dags í netþjóninn þinn.
Ásamt nánustu aðstandendum,
eru neyðarsamskiptaupplýsingar allra um borð.
Fjölskyldur þeirra kunna án efa að meta það.
Ég hleð upp vloggunum á sama tíma.
Ég vona að ég muni aldrei þurfa á þeim að halda,
en ef ske kynni að þið snúið ekki aftur,
verður að varðveita uppökur af leiðangri Johanson
og ykkur sem takið þátt í honum.
Vegna upplýsinganna og vegna sögunnar sem við skrifum.
Það eru myndavélar á aðalþilfarinu, vélarrúminu, skýlinu,
alls staðar þar sem er hreyfing um borð,
við getum því fylgst með því sem gerist,
náð vandamálum áður en þau eiga sér stað.
Ef þú vilt skoða myndskeiðið,
nota það í skýrslugerð, berið það undir mig.
Geri það.
Gjörðu svo vel.
Fáið leyfi hjá mér ef þið viljið mynda áhöfnina.
Ef þið viljið mynda í klefa, kabyssunni, annars staðar um borð,
fáið leyfi hjá mér.
Já, herra.
Að vera á skipi er eins og að vera í fiskakúlu,
jafnvel án þess að myndavélar séu í hvers manns koppi.
-Skilið? -Skilið.
Kofi, 79 gráður, 8,12 mínútur norður, 02 gráður 49,0 austur.
Móttekið, skipstjóri.
Ein spurning.
Hvenær fæ ég að taka viðtal við þig?
Um leið og ég finn tíma.
Hvenær nákvæmlega verður það?
Kannski finn ég tíma á morgun.
Ég skal minna þig á það.
Og það er "já, skipstjóri", ekki "herra".
Já, skipstjóri.
Við höfum staðfest að merkið sem við námum
hafi líklega komið frá "vitsmunaverum".
Áskorunin núna er að gera þeim ljóst að við heyrum til þeirra.
Og ef þau svara, að búa til frumeiningar
sem nota má til samskipta.
En miðað við aukna hörku árásanna,
er möguleiki á að við látum lífið áður en að því kemur.
Geturðu reynt að vera aðeins minna...
Hvað?
Úrtölumanneskja?
Af hverju að sykurhjúpa hlutina?
Segðu eitthvað eins og...
"Leiðangurinn er ekki hættulaus,
og við vinnum hart að því að tryggja..."
Viltu ekki skrifa línurnar og við förum með þær fyrir þig?
Þetta verður að vera eðlilegt.
Ég var eðlileg.
Við vitum að yrr er á einhvern hátt að breyta formfræði
og hegðun þeirra tegunda sem það ræðst inn í.
Við teljum það hafa með taugakerfið að gera.
Það fyrsta sem við þurfum að gera er að greina taugavef kræklinganna,
hvalsins, humranna og krabbanna sem yrr hefur sýkt.
Og ef það er rétt hjá þér?
Að yrr breyti tegundum sem það kemst í og geri þær árásargjarnar?
Svo finnum við leið til að snúa ferlinu við.
Ég tók þjálfun í neðansjávarförum fyrir tveimur árum.
Grundvallaratriðin eru þau sömu.
Þessi hefur bara nokkrar bjöllur og flautur í viðbót
með leyfi Mifune Enterprises.
-Af hverju þú? -Af hverju ég hvað?
Af hverju fékkst þú að gera myndina?
Ég bauðst til þess.
Ég lít betur út frá vinstri.
Ég skal hafa það í huga.
Getum við farið í þetta aftur?
Athugaðu afganga í salnum.
Ég geri það.
-Ég skal athuga. -Takk.
Hvað er þetta?
Hvað segir PS?
Úttak rafals virðist í lagi.
Forði virðist í lagi.
Kemur Riku?
Hann er svolítið illa fyrirkallaður.
Cecile gaf honum eitthvað við magaverkjum.
Veltingurinn venst.
Það tekur þó tíma.
-Er allt í lagi? -Með mig? Já.
Allt í góðu. Stálmagi.
Ég vann í japönskum skemmtigarði þegar ég var í gaggó.
Launin voru léleg en ég fékk að fara frítt í tækin.
Ég þurfti að komast yfir bílveikina ef ég ætlaði að skemmta mér.
Ég lærði líka að venjast ömurlega matnum sem var í boði.
Í hreinskilni sagt hélt ég að þið væruð öll galin
þegar ég sá fyrirlesturinn þinn á ICPO.
Vitsmunavera sem hefur búið í hafinu, allan þennan tíma...
Af hverju komstu þá?
Mifune.
Hann sannfærði mig.
Ég hef lært að rengja ekki innsæi hans.
-Hefurðu unnið lengi fyrir hann? -Fjórtán ár.
Ég heyrði hann tala í háskólanum,
um að endurnýjanleg orka sé framtíðin.
Fyrirtækin hans voru þegar byrjuð, á undan öðrum orkurisum.
Á undan... öllum.
Ég kynnti mig og sagðist myndu vinna fyrir hann þegar ég útskrifaðist.
Ég skyldi vera í fararbroddi, ekki bakvörður í mínu starfi.
Ef það kemur í ljós að það er rétt hjá honum, hjá ykkur...
vil ég vera á staðnum.
Ég held við þurfum betra nafn fyrir yrr.
Ef ég finn það og segi heiminum frá uppgötvun okkar,
verður það að vera eitthvað sem fólk getur munað.
Eitthvað sem hægt er að bera fram.
Ég held við höfum mikilvægari hluti að hugsa um.
Heimurinn hefur breyst. Hvað getur verið mikilvægara en það?
Nú þegar við höfum einangrað þversnið
skilaboðanna sem við geindum,
er næsta skref að senda skilaboðin aftur út til yrr.
Svo bætum við okkar eigin broddi.
Barnsgráti.
Lítil en áberandi breyting í merkjunum,
svo það veit við erum ekki bara að spila þeirra merki.
Ef við fáum eitthvað til baka,
þar með talið okkar brodd,
vitum við að það heyrði til okkar.
-Sérðu svæðið sem ljómar? -Já.
Það gefur til kynna óeðlilegt magn glútamats,
sem bendir til að yrr sé á eftir NMDA-nemum taugafrumnanna.
-NMDA? -N-metýl-D-aspartat.
NMDA-nemar koma reglu á hegðun.
Hugsaðu þá eins og gervihnattadiska,
sem hafa samskipti við hvern krók taugakerfisins
og segir líkamanum hvernig bregðast skuli við.
Afsakið.
Glútamat er örvandi fyrir NMDA-nema.
Ef það er rétt, er yrr á einhvern hátt að dælast inn í tegundina
og tekur hana yfir, eins og...
leikbrúðustjórnandi sem togar í strengi brúðanna sinna.
Eða her...
sem marsérar til skyldustarfa sinna.
Ég frétti að þú ætlaðir út.
Á meðan Sam keyrir samskiptaprófið.
Skipstjórinn vill vera viss um að þetta fljóti.
-Er þetta ferskt? -Glænýtt.
Við verðum að vera viss um að það geti kafað
þangað sem þú telur að fyrirbærið lifi.
Hver fer með þér?
Ég ætla einn.
Sagðirðu ekki að þetta væri nýtt?
Jú. Ég sagði ekki að það væri gott.
Þú ert vísindamaður, þú mælir hluti...
Það er efnafræði. Ég er líffræðingur.
Það eru aðrir hér sem geta búið til kaffi.
Síðast þegar ég athugaði, var ég sú eina hér
sem hefur þjálfun á róbótinn.
Ég hélt þetta væri ónýtur björgunarkafbátur.
Þeim mun meiri ástæða til að koma með þér.
Ég get lært eitthvað nýtt.
Allt í lagi.
En þegar við komum til baka...
-Geturðu kennt mér að hella upp á. -Já.
Hægt áfram, Kofi, stöðvaðu svo vélina.
Hefjið útsendingu. Ég endurtek, hefjið útsendingu.
Þá byrjum við.
-Tilbúinn? -Tilbúinn.
ÚTSENDING
Öll kerfi kveikt, tilbúin að fara niður.
Gættu höfuðsins.
Óska eftir tengingu.
-Móttekið. -Allt tilbúið. Kveikið á vél eitt...
tvö... þrjú... fimm...
80 prósent.
Læt síga niður í laugina.
Blæs lofti úr tanki.
Opna neðri dyr.
-Má ég horfa? -Allt í lagi.
-Skipstjóri? -Horfa, já. Mynd, nei.
Þú þarf einhvern tíma að tala við mig.
-Seinna. -Hvenær?
Seinna.
Jafna við 1500 metra.
Hvað er þetta?
Ég hef ekki hugmynd.
Sérð þú eitthvað?
Nei.
Það er eitthvað í ómsjánni.
Einhvers konar massi.
Við athugum það.
Við erum með eitthvað.
Hinir ættu að hlusta á þetta.
Koltvísýringshreinsivifturnar okkar eru bilaðar.
Við erum að verða uppiskroppa með hreint loft.
Skipti á varabúnað.
Er það móttekið?
Luther, sérðu eitthvað?
Eitthvað?
-Luther, heyrirðu til mín? -Hvað er að gerast?
Sam og Leon greindu hljóð sem barst
á sama tíma og við greindum eitthvað í ómsjánni.
-Vita þau eitthvað hvað þetta er? -Nei.
Hvað sem þetta er, nálgast það.
Við hættum við.
Ekki strax! Ég held að eitthvað sé þarna úti.
Sést eitthvað frá róbótnum?
Heyrirðu?
Jasper, hringdu aftur.
Núna strax.
Luther, snúðu aftur til skips. Ég endurtek, snúðu aftur.
-Luther, heyrirðu til mín? -Skipstjóri, við misstum samband.
Segðu Sam og Leon að hætta útsendingu.
Hættið útsendingu.
Ég endurtek, hættið útsendingu.
Við hættum útsendingu en merkin halda áfram að berast...
Fjandinn. Við erum farin héðan.
...á lokastefnu.
Móttekið. Opnið neðri dyr.
Opna neðri dyr.
Róbót kemur aftur um borð.
-Lokið neðri dyrum. -Loka neðri dyrum.
Róbót er kominn um borð.
Er merkið sem þú fékkst hið sama og þú sendir?
Því hefur verið breytt og þjappað, en já, það er hið sama.
Fyrir utan... barnsgrátinn.
Sem hefur verið breytt.
Af hverju?
Til að sýna okkur að hver eða hvað sem sendi skilaboðin,
skilji hvað við gerðum og svari í sömu mynt.
Náðum við sambandi?
Já.
Takk, Sara.
-Að hverju ertu að vinna? -Ég var að hugsa um orð þín
um her sem marsérar í takt við skipanir yrr.
Ef það er rétt að yrr noti glútamat,
til að örva taugakerfi dýranna sem það tekur yfir,
var ég að hugsa hvort við getum fundið eitthvað sem veikir það.
Eru þetta börnin þín?
Já. Þetta er í fyrrasumar.
-Þau eru falleg. -Takk.
Áttu börn?
Nei.
Ég hef íhugað það.
En í hreinskilni sagt,
jafnvel þótt við lifum þetta af...
Ég þyrfti að velta fyrir mér hvort ég vildi fæða barn inn í...
inn í þann heim sem þetta mun verða.
Ég gat ekki séð mig ekki sem móður.
Það var minn fyrrverandi sem vildi þau.
En þau koma og þú getur ekki ímyndað þér hversu heitt þú elskar þau.
Ég man þegar Isabelle var lítil,
ég stóð undir klifurgrindinni en hún fór sífellt hærra,
ég logandi hrædd um að hún myndi detta, tilbúin til að grípa hana...
Það sem enginn segir manni...
það sem enginn minnist á, er óttinn.
Þú óttast um þau á þann hátt sem þú gerir aldrei gagnvart sjálfri sér.
Og að þú myndir gera allt til að vernda þau.
Við heyrðum frá skipstjóranum rétt áður en við misstum sambandið.
Sáuð þið ekkert?
-Charlie sagðist hafa séð eitthvað. -Sagði hún hvað?
Bara að það væri eitthvað þarna úti.
Svona norðarlega, vatnið, veldur ísinn sjónhverfingum með ljósið.
-Viltu vita hvað mér finnst? -Veltur á ýmsu.
Viljirðu sjá eitthvað, sérðu eitthvað.
Sérstaklega ef þú hefur gott ímyndunarafl.
Eins og Charlie og þið öll hljótið að hafa mikið af,
til að dreyma um eitthvað eins og yrr.
Af hverju komstu með?
Til að sjá hvort þú hefðir rétt fyrir þér.
Þýðir þetta að ég sleppi það sem eftir er ferðar?
Ég lofa engu.
Hver lína táknar bylgjulengd skilaboðanna sem við fengum.
Ég get teygt eða minnkað hverja línu...
til að búa til mynd,
sem ég get sent út þegar skiptstjórinn segir til.
Ég er viss um að yrr mun skilja það.
Skipstjóri?
Settu hana á borðið.
Hvað er þetta?
Heilamænuvökvi.
Það merkir að það kann að vera rifa í skæninum
sem umlykur heilann og mænuna.
Hún hlýtur að hafa dottið og rotast.
Við verðum að hægja á hjartslættinum og draga úr blóðþrýstingnum
og stöðva bólgur í höfðinu.
Það eru róandi lyf í skápnum.
Pentobarbital, Thiopental...
Geturðu útvegað ís og kæliteppi?
Geturðu útbúið dreypi á meðan ég stjórna aðgerðum?
Já.
Ókei...
Þegar rafmagnið sveiflaðist, kom hljóðbylgja.
Lágtíðnihljóð, undir neðri mörkum heyranleika,
svo það heyrðist ekki.
Var það svipað og hljóðbylgjan sem heyrðist áður?
Já, en þessi var sterkari.
Veistu hvað olli henni?
Nei, en ég er nokkuð viss um að hún eigi upptök innan úr skipinu.
Innan úr skipinu?
Í þetta skipti, já.
Geturðu sent mér það sem þú ert með um hana?
Við gerum athuganir og sjáum hvort við getum staðsett upptökin.
-Núna? -Já.
Hvernig líður Aliciu?
Líðan hennar er stöðug.
Mun hún hafa það af?
Það er of snemmt að segja.
Er eitthvað af því sem við gerum að kalla fram hljóðmerki?
Ekkert frá vélunum.
Hefurðu greint eitthvað?
Ekkert, skipstjóri.
-Bilun í gírum? -Engin bilun.
Eru kjölfestutankarnir í lagi?
Já.
Hvað er þetta á handleggnum?
Ég veit það ekki, þetta bara birtist.
Á handleggjum og fótleggjum.
Mér datt í hug blóðtappi en það er engin óeðlilegur litur.
Þetta gæti verið merki um innri taugaáverka.
Áverkar á taugakerfi birtist ekki á þennan hátt, er það?
Nei, en ég held við getum ekkert útilokað.
Ég held við ættum að taka mænustungu,
svo við getum rannsakað mænuvökvann.
Geturðu gert það um borð?
Þetta er frekar einfalt.
Ég þarf að biðja þig að halda henni kyrri á meðan ég geri þetta.
Allt í lagi.
Sjálfsagt.
Ókei.
Þetta er allt í lagi.
Búið.
Ég hélt aldrei að ég fengi að sjá þetta.
-Norðurskautið? -Norðurskautið...
eða annað í 100 mílna fjarlægð að heiman.
Mig dreymdi um það.
Sá sjálfan mig fyrir mér á svona skipi,
horfandi út á haf sem ég hafði aldrei augum litið.
Verandi óttasleginn, einhver að meiðast...
var ekki hluti af draumnum.
Ég varði miklum tíma um borð í hafrannsóknarskipum sem barn,
með foreldrum mínum.
Hvar?
Aðallega sunnan við miðbaug.
Nýja Sjálandi. Máritíus. Grænhöfðaeyjum.
Er þetta þín fyrsta ferð svona langt norður?
Svona langt norður, já.
Á norðurheimskautið, nei.
Ég var vakin eina nótt.
Stormur.
Mamma sagði mér að allt yrði í lagi.
Kom mér fyrir í björgunarbát, sagði mér að bíða þar.
En...
þau komu aldrei.
Öllum finnst ég eigi að hafa óbeit á hafinu,
vera hrædd við það, en...
Mér finnst ég vera nær þeim.
Mér finnst þau vera nærri, vernda mig...
Skyggnan til hægri er mynd af taugafrumum Aliciu,
sem teknar voru úr mænuvökva hennar.
Frumurnar eru eðlilegar, heilbrigðar.
Taugafrumurnr til vinstri eru úr sama sýni,
og eru illa skaddaðar.
Veistu hvað olli því?
Sérðu hvítu þræðina?
Þetta er sama efni og við fundum í dýrunum sem voru sýkt af yrr.
Við teljum að efnið hafi reynt að renna saman við frumurnar,
á sama hátt og gerðist hjá þeim.
Er yrr innan í henni?
Yrr eða efnið sem það framleiðir
til að taka yfir taugakerfi þeirra tegunda sem það ræðst á.
Hún hefur þá komist í snertingu við það?
Já.
Þegar við vorum að koma til baka, í róbótinum.
Mér fannst ég sjá eitthvað...
-Hvað sástu? -Ég veit það ekki, en...
hvað sem það var, held ég það hafi elt okkur inn.
Ef svo er, gæti það enn verið um borð í skipinu.
Við verðum að tryggja skýlið.
Við verðum að gera tilraunir,
gæta þess að hætta ekki lífum annarra
fyrr en við komumst að því hvað þetta er.
Öll í leiðangrinum vissu að þau kynnu kannski ekki að snúa aftur.
Já.
Þegar ég var í sjóhernum, voru allir hásetar með lista yfir hjátrú.
Alltaf stíga um borð með hægri fæti.
Aldrei leggja úr höfn á föstudegi, ekki breyta nafni báts.
Aldrei segja "bless" við brottför.
Við teljum okkur öll sjá heiminn greinilega eins og hann er,
en við gerum það ekki.
Við sjáum heiminn eins og við þurfum að sjá hann svo lífið sé bærilegt.
Aldrei kveðja og það verður aldrei kveðjustund.
Þannig komumst við í gegnum þetta.
Hvernig hefur hún það?
Ástand hennar er stöðugt.
Meðferð um borð hefur þó sínar takmarkanir.
Á hún fjölskyldu?
Móðir hennar er skráð sem nánasti ættingi.
Ef við komum henni á spítala í Ravenna...
Krabbar eru að koma á land í Adría...
Þetta nær til Ravenna.
Við segjum móður hennar að það hafi orðið slys
og að dóttir hennar sé í góðum höndum.
Við snúum aftur til Ítalíu þegar það er öruggt fyrir hana að ferðast.
Við leyfum þessa einu undantekningu.
Samskiptaleysið er enn í gildi.
Þegar við sendum skilaboð út í geiminn,
sendum við með myndir af okkur sjálfum.
Mér datt því í hug að senda eitthvað um okkur og yrr.
Hvernig hafið ól okkur bæði.
Þróun.
Eins og ég kýs að kalla það, sameiginleg fortíð.
Allt í lagi, gerum þetta.
Já.
Þarftu pásu?
Gastu ekki sofið?
Nei.
Hérna.
Láttu mig vita ef þú heyrir eitthvað.
Geri það.
Ég verð fyrir utan.
Sam?
Þýðandi: Pálína Sigurðardóttir plint.com