Conan the Barbarian (2011) OCR 23.976 fps runtime 01:52:42
ระหว่างปีที่มหาสมุทร กลืนกินเกาะแอตแลนติส
สู่ยุครุ่งเรืองของบุตรหลานเผ่าอารยัน ยังมียุคซึ่งเกินกว่าจินตนาการ...
เมื่อมีบรรดาอาณาจักร เฟื่องฟูอยู่ทั่วพิภพ
และแล้วก็ถึงยุค อาณาจักรมืดแห่งแอเชอรอน
เหล่าผู้วิเศษ เสาะแสวงปริศนา แห่งการเกิดใหม่
พวกเขาแกะสลักหน้ากากจากกระดูก ของบรรดากษัตริย์
และปลุกพลังอำนาจ ด้วยเลือดบริสุทธิ์ ของเหล่าบุตรีของพวกเขาเอง
หน้ากากได้เรียกวิญญาณชั่วร้ายมาชุมนุม
มอบพลังอำนาจ ซึ่งไม่มีมนุษย์ผู้ใด ควรครอบครอง
แอเชอรอนทำให้ โลกอารยธรรมตกเป็นทาส
เหลือเพียงเหล่าเผ่าพันธุ์คนเถื่อน ที่จะยืนหยัดต่อต้านพวกเขาได้
หน้ากากถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ แอเชอรอนล่มสลาย
แต่ละเผ่าเก็บเศษเสี้ยวไว้ เผ่าละชิ้น...
เพื่อไม่ให้ใคร พยายามนำมันมาต่อติดกัน...
ให้โลกกลับโกลาหลอีกครั้ง
ชิ้นส่วนถูกกระจายไปทั่วพิภพ และถูกเก็บซ่อนไว้เนิ่นนาน
ทว่ามีคำทำนาย เอ่ยถึงบุรุษหนึ่งซึ่ง จะพยายามต่อ ชิ้นส่วนหน้ากากขึ้นใหม่
เพื่อครองโลก
และแล้วก็เข้าสู่ยุคไฮบอเรียน ยุคที่มีแต่ความมืดมนและเหี้ยมเกรียม
เด็กน้อยคนหนึ่ง ถือกำเนิดขึ้น
ท่ามกลางสงคราม
ไม่ต้องพูด ที่รัก เจ้าไม่ต้องพูด
ข้าต้องได้เห็นลูก ก่อนข้าจะตาย
ตั้งชื่อลูกเถอะ
เขาจะ...
ชื่อโคแนน
ค่อยๆ โคแนน
ชนซิมเมเรียนเมื่อกระหาย นั่นคือความกระหายเลือด
เมื่อรู้สึกถึงความเย็น นั่นคือความเย็นของเหล็กกล้า
แต่ความกล้าหาญ ของชนซิมเมเรียน นั้นคืออารมณ์
เขาไม่เคยกลัว... ความตาย ทั้งไม่รั้งรอ ที่จะเผชิญกับมัน
แต่การจะเป็น นักรบซิมเมเรียนนั้น...
เจ้าต้องมีทั้งไหวพริบ และดุลยภาพ... พอๆ กับความว่องไวและพลัง
โคแนน
ข้าให้เจ้าทำงานบ้านไง
เสร็จแล้ว ท่านพ่อ
คนแรกที่วนรอบเขา แล้วกลับมา
โดยที่ไข่ไม่แตก จะได้สิทธิ์... ร่วมรบกับเหล่านักรบ
พับผ่าสิ เจ้ารออะไรเล้า
เราต้องกลับ
โคแนน
หลบหน่อย หลบซิ
มา ช่วยกันหลอมดาบหน่อย
ซักวันดาบที่เราทำนี่ จะเป็นของเจ้า
แต่ก่อนจะกวัดแกว่งมัน เจ้าต้องเข้าใจมันก่อน
ดาบต้องงอได้ด้วย ไม่งั้นมันก็หัก
มันจะต้องถูกกำกับ
สิ่งสำคัญที่สุด เวลาหลอมดาบ... ไฟรึน้ำแข็ง
ไฟ
น้ำแข็ง
เจ้าแน่ใจเหรอ
ต้องทั้งไฟและน้ำแข็ง
นี่คือความเร้นลับของเหล็กกล้า
ใจเจ้ายังร้อนเป็นไฟอยู่
ไม่ ช้าๆ จับจังหวะก้าวเท้า
พอ
เจ้ายังไม่พร้อมสำหรับดาบนี่
ไฟ
- พ่อ - โคแนน
พ่อ
โคแนน
ตาย
พ่อ
เจ้าคนเถื่อน
อย่าได้อาย ที่จะคุกเข่าต่อหน้าข้า
นักรบผู้ภาคภูมิแต่ละคน...
ล้วนยอมสยบ มอบดินแดน... และสวามิภักดิ์ต่อข้าแล้ว
เพราะพวกเขารู้ว่าวันนึง ข้าจะเป็นเทพ
วันนึง...
ชนเผ่าอื่นๆ แห่งซิมเมเรีย...จะรวมพล เพื่อล้างแค้นและเมื่อนั้น ต่อให้เป็นเทพ..
เจ้าก็พินาศ
เจ้ารู้ข้ามานี่ทำไม
ชิ้นส่วนของหน้ากาก หายไปชิ้นนึง
เจ้ารู้ว่ามันคืออำนาจ มอบให้ข้าซะดีๆ..
ไม่งั้นก็ตายซะ แล้วข้าค้นหาเองก็ได้
ข้ายอมตาย
จมูกข้า
อย่า
นี่ลูกชายเจ้า
ข้าชอบนะ
มานี่สิ ลูกสาว
ท่านพ่อ.. ข้าสัมผัสได้ถึงเสี้ยวกระดูกใกล้ๆ นี่..
ช่วยหาให้ข้าได้มั้ย มารี้ค
คนเถื่อน บุตรชายเจ้าช่างกล้านัก...
แต่หากลูกสาวข้า ก็มีดีเหมือนกัน
หามัน มารี้ค
ซิมเมเรี่ยนพวกนี้สวดมนต์ไม่เป็น
นี่คือโบสถ์ของพวกเขา
คือที่ๆ พวกเขาบูชา
มันต้องอยู่นี่
นางเจอมันแล้ว ชิ้นส่วน
แม่เจ้าจะต้องภูมิใจ
- รีโม่ - หืม
รวบรวมพล เผาให้สิ้นซาก
แต่ซีม...
ไม่ใช่เด็กน้อยนั่น ยังก่อน
ดูที่มันทำกับหน้าข้าสิ
แล้วนี่ ข้าจะลงโทษเขายังไงดี
เจ็บก็ไม่กลัว ตายก็ไม่กลัว
ท่านพ่อ อย่า
ท่านพ่อ
ไม่
แย่ซะยิ่งกว่าตาย ใช่มั้ยซิมเมเรี่ยน
จะได้ดูลูกเจ้าตายเนี่ย
เพราะเขารักเจ้า
มันสมบูรณ์แล้ว
มารี้ค ครึ่งทางแล้วลูก
เมื่อใดเราพบเลือดแท้ แม่ของเจ้า...
ยอดรักของข้า จะได้กลับมา
หน้ากาก สมบูรณ์แล้ว
โคแนน เจ้าช่วยไม่ได้หรอก
ปล่อยโซ่เถอะลูก
- ข้าไม่กลัวตาย - ข้าก็ไม่
ข้ารักเจ้า
ไม่ๆ
โคแนนลาจากซิมเมเรีย และท่องไปทั่วพิภพ...
สังหาร ปล้น เอาตัวรอด...
บุกตะลุยกำแพงสูงแห่งเวนาเรี่ยม ตระเวนทั่ว ท้องทะเลมืดมิด ท่ามกลางเหล่าโจรสลัด
ทว่าบุรุษไร้ชื่อ ที่เข่นฆ่าหมู่บ้านของเขา..
ยังคงอยู่ในเงามืด
พวกนี้มันแค่ทาส โคแนน ไม่ใช่คนที่เจ้าควานหา โจมตีเพื่ออะไร
ไม่ควรมีใครต้องอยู่กับโซ่ตรวน
รบ
ถอยไป ไอ้พวกเดรัจฉาน
อิสระแล้ว
ไปซะ นายพวกเจ้าตายแล้ว เจ้าไม่ใช่ทาสอีกแล้ว
แต่เจ้าริบเอาอาหาร เอาอาวุธเราไปจนหมดแล้ว
จะให้เราไปไหนได้ล่ะ
มา
เราจะไปเม้สซานเทีย
เม้สซานเทีย
เอาซี้
เอาสิเจ้าเฒ่า
ข้าชนะ
ไงข้าก็ชนะ
ตอนเจอเขาครั้งแรก เขาตัวเท่าๆ เจ้านี่แหละ
หยั่งกะลูกหนูผอมกะหร่อง เที่ยวฉกกระเป๋าคนในซามอร่า
แต่ถึงหยั่งงั้น
ก็เขานี่แหละ... ที่ปล้นเอาหัวใจคชสาร...
และสังหารพ่อมดยาร่าตาย
มาๆ
แม่หญิง ขอเหล้าอีก
ใครต่อ
อารักษ์ โน่น ตรวจตรงโน้นด้วย
พวกมันตามหาเจ้าทำไม
ไม่ เปล่าๆ เดี๋ยว เจ้าไม่เข้าใจ นั่นพวกอารักษ์ของลูเซียส
พวกมันยัดเราเข้าคุกแน่ ถ้าเจ้าไม่ยอมปล่อย
ไม่แน่ข้าอาจอยากติดคุก
เจ้าลุยไอ้คนตรงกลางนะ
ข้าเหรอ
- เจ้า - ข้าลุยมันโน่น
ข้าคือเชลยของเจ้า
จะตายมิตายแหล่ ยังดูใจเย็นจังนะเจ้า
ไป
หัวหน้าเจ้าอยู่ไหน
ลิงภูเขาพูดได้ด้วยว่ะเฮ้ย ตอนนี้หัวหน้าไม่ว่าง
อย่าห่วงเลย ทุกคนได้กันทั่วถึงแน่ๆ
หยุดมัน
มานี่
หัวหน้าผู้คุมอยู่ที่ไหน
ประตู เขาถูกปิดสนิทจากด้านใน เขาคนเดียวที่เปิดได้
ยาม ประตู
อ้อ
อะไรนะ
ยามๆ
จำข้าได้รึเปล่า
เจ้าเป็นใคร
ข้าไงล่ะที่ทำให้เจ้าหล่อเหลา
อย่าทำแบบนี้ เจ้ารู้รึเปล่าข้าคือใคร
ไอ้คนที่ฆ่าพ่อข้ามันอยู่ไหน
ตามหาคาลาร์ ซีมเหรอ
ซีม เปล่า
พวกพ้องข้าถูกฆ่าโหดโดยโจรสวะ ไม่ใช่กษัตริย์
ตอนนั้นเขาเป็นโจร เดี๋ยวนี้คือผู้ยิ่งใหญ่ จ้าวแห่งเงา
จ้าวแห่งเงางั้นรึ
พูดสิ ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอก
รู้จักป่าต้องห้ามมั้ย
ที่นั่นมีแต่ซากศพ กับพวกสัตว์ที่กินศพ
ระหว่างนี้เนี่ย... คาลาร์กำลังนำกองทหารฝ่าหมอกอยู่
อีก
ยังไม่ละเอียดพอ
เดี๋ยว ป่านั่นใหญ่มากข้ารู้
แต่เวลากลับฐานที่มั่นของเขา ในคอร์ คัลบา...
เขาจะต้องใช้เส้นทางหุบเขาที่ชาห์ปัวร์
ที่นั่นคือจุดเหมาะสำหรับซุ่มโจมตี
คาลาร์ต้องการอะไรที่นั่น
เขาไปกับนังแม่มดลูกเขา กำลังค้นหาสาวแรกรุ่น
ผู้มีเลือดแท้
จะชักใยให้ข้าเขวรึเปล่า
เปล่า ข้าไม่โกหก
เขามันบ้า
เขางมงายกับไสยศาสตร์ แบบแอเชอโรเนี่ยน ข้าไม่ภักดีต่อเขาอีกแล้ว
เจ้าคนเหนือ ข้าทำตามข้อตกลงแล้วนะ
ถูกต้อง
ใช่
พระช่วย เจ้าจะทำอะไร
ฉลองให้ข้อตกลงของเรา
เฮ้ คนเหนือ
เฮ้ๆ รอข้าด้วย
พระเจ้า
เหล่าเชลยแห่งเม้สซานเทีย
กุญแจไขอิสรภาพให้พวกเจ้า... มันอยู่ในท้องหัวหน้าผู้คุม
เจ้ารับปากข้าแล้ว เจ้าสัญญาจะไว้ชีวิตข้า
ข้าพูดว่า ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า
ปลดปล่อยตัวเอง
คนเหนือ ข้าชื่ออีลา ชาน
เจ้าคงเคยได้ยินมั้งว่า ไม่มีกลอนแบบไหน ที่ข้าไขไม่ออก รึห้องลับที่ข้าเข้าไม่ได้
ถ้าเจ้าโง่พอจะตามไล่ล่าคนๆ นี้ ไปถึงคอร์ คัลบา...
แวะหาข้าในอาร์โกลอนให้ข้า กล่อมให้เจ้าเปลี่ยนใจนะ
ถามหาอีลา ชานใครก็รู้จัก
เห็นอะไรในอนาคตข้าบ้าง ท่านครูฟ้าสเซียร์
มันไม่ชัดเจน ทามาร่า
ข้าเห็นการเดินทาง
บุรุษหนึ่ง...เดินทางข้ามผืนทราย
อัศวินรึ
นักรบ
เส้นทางพวกเจ้าจะบรรจบ
เขาจะพาเจ้าไปยังบ้านเกิดเจ้า
ท่านเห็นเพียงเท่านั้นเองรึ ท่านครู
เลือดแท้อยู่ใกล้ๆ เนี่ย รสชาตินางลอยมาในอากาศ
เม้สซานเทียเกิดจลาจล ยืดยาวเพราะเจ้าแน่
คาลาร์ ซีม
ว่าไงนะ
ชื่อไอ้คนที่ฆ่าพ่อข้า
ซีมเหรอ
เจ้ารู้รึเปล่า นั่นคือใคร
ว่ากันว่า เขาคือเทพแห่งความตาย
คืนนี้ข้าจะไปตามล่ามัน ในชาห์ปัวร์
เราแล่นเรือไปได้ถึงอ่าว ใกล้ๆ ด่านหน้าชาห์ปัวร์
- เจ้ารอข้าที่นั่นได้ - รอเหรอ
ข้าไม่ใช่นางต้นห้องเจ้า ข้าจะไปกับเจ้า
หนนี้ห้าม อาร์ทุส งานนี้ข้าต้องทำคนเดียว
รีบไปที่วิหาร ไป เร็ว
คุ้มครองท่านครู ไปๆ
เร็วเข้า มากับข้า
ขึ้นเกวียนเร็ว
ไม่ ข้าจะอยู่ปกป้องบ้านของเรา
ไปจากนี่ซะ ถ้าเจ้าเห็นแก่พวกพ้องของเจ้า
หน้าที่เจ้าคือ ไปหาพวกพระในเฮอร์คาเนีย
อย่ามัวลังเลอย่าละล้าละลัง
ข้าไม่อยากทิ้งท่าน
เชื่อใจข้ามั้ยทามาร่า
เชื่อ ด้วยชีวิต ด้วยทุกสิ่งที่ข้ามี
งั้นก็เลิกถาม แล้วทำตามที่ข้าบอก
ไป
ไปเร็ว
อย่าให้หนีรอดซักคน
ซีม
เจ้าเป็นใคร
คาลาร์ล่ะ
คาลาร์ไหน
เสร็จข้าละ
มาซี้
หลบไป เจ้าคนเหนือ
หยุดเดี๋ยวนี้ ในนามของคาลาร์ ซีม นางคือสมบัติของคาลาร์ ซีม
ตอนนี้เป็นของข้าแล้ว
เจ้าอย่ามาถือสิทธิ์ครอบครองนาง
เปล่า แต่ข้าถือสิทธิ์เรื่องนึงกับเจ้าได้
สิทธิ์เรื่องอะไร
ตาย
เจ้าเป็นใคร
เมื่อใดเจ้าสู้กับคนซิมเมเรี่ยน แม้จะกับเด็กน้อย...
เจ้าต้องฆ่าเขาซะ
ข้าฆ่าพวกซิมเมเรี่ย มานับไม่ถ้วน
ใช่ หมดทั้งหมู่บ้าน
เผอิญข้าไม่ไหม้ตาย ในเบ้าหลอมดาบพ่อข้า
หากหนีข้าพ้น ข้าจะพลิกขุนเขาตามล่าเจ้า
ข้าจะตามล่าเจ้าไปถึงนรก
แม่หญิง มานี่
มานี่เดี๋ยวนี้
พวกเจ้าคนไหน คือเลือดแท้ล่ะเนี่ย
ใครช่วยชี้ตัวนาง คนนั้นรอด
เจ้าเหม็นแท้
ใช่เจ้ามั้ย ที่ข้าควานหา
ใช่เจ้ารึเปล่า
พวกนางไม่มีใครเลือดแท้
เจ้ารู้ข้ามาตามหาใคร
ยอมเจ็บเพื่อมันทำไม
ไม่มีเลือดแท้ ของบรรพชนเหลืออยู่แล้ว
ถ้านี่คือเรื่องจริง... บอกข้าซิ ทำไมเจ้ากับพระพวกนี้...
จึงเลือกหลบซ่อนอยู่ที่นี่ ดุจหนูโสโครก นานนับพันๆ ปี
เราอยู่นี่กันอย่างสงบ
เราไม่มั่งคั่ง เราไม่รบกับใคร
เราเห็นคุณค่าชีวิต
เจ้าเห็นคุณค่าชีวิต
ลืมแล้วรึไงว่า เกิดอะไรขึ้นในป่าที่โอเฟียร์
ตอนที่ทุกเชื้อชาติของไฮโบเรีย... รุมตามล่าหญิงนางนึง ดังว่านางคือสัตว์
ขณะที่ข้ากับลูกสาว ถูกบังคับให้มองดูมาลิวา.. เมียผู้บริสุทธิ์ของข้า...
ถูกโบยคากงจักรแล้วจุดไฟเผา
เปล่า เจ้าเห็นคุณค่าความตาย
พวกพระที่นี่ไม่เกี่ยวอะไร กับการตายของนาง
เลือดแท้นั่นอยู่ไหน
วางใจเถอะ ท่านพ่อ
เขาบอกความลับกับข้าแน่ๆ
ทุกคนบอกความลับให้ข้าฟังเสมอ
เจ้าตามไล่ล่าปริศนาแห่งแอเชอรอน...
เพราะกระสันในอำนาจ หาใช่ด้วยรักในชีวิต
"เมียผู้บริสุทธิ์" ของเจ้า
ต้องการทำให้ทั้งไฮโบเรีย ตกอยู่ใต้เวทมนต์ของนาง
นางสมควรถูกเผา
เจ้าจะไม่มีวันได้ปกครอง...
และมาลิวาจะไม่มีวันฟื้น
ตาย
ใต้เท้า
รีโม่กำลังตามหานางนึง ที่หนีไปได้
นางคือเลือดแท้
รีโม่จับนางมาให้ข้าได้แน่
มา
หยุด เอ้าลง
ท่านครูบอกว่า ข้าจะเจอท่าน
บอกว่าเส้นทางเรา จะมาบรรจบ
เจ้าคือคนที่คาลาร์ ซีมควานหา
นั่นข้าไม่รู้เรื่องด้วย
พวกที่ไล่ตามเจ้า คือสมุนของเขา
พวกมันโจมตีวิหารของเรา
แล้วนี่จะพาข้า ไปเฮอร์คาเนียมั้ยเนี่ย
เราจะรอคาลาร์
เราเหรอ...เราที่ไหนล่ะ
ข้าจะไปเฮอร์คาเนีย ตามที่ท่านครูสั่งไว้
ข้าบอกว่าเราจะรอ
ข้าบอกว่า ข้าจะไปเฮอร์คาเนีย
ทำไมข้าต้องถูกมัดเนี่ย
เงียบไว้ แล้วทำตามที่ข้าบอก
เจ้าจะทำยังไงกับมัน
ข้าจะรอจนมันฟื้น
ข้าอยากจ้องตามัน ในขณะที่ข้าฆ่ามัน
มีชื่อรึเปล่าเจ้า
ข้าชื่อทามาร่า อมาเลียท จอร์วี่ คารูชาน
ท่านล่ะ
โคแนน
ห้วนๆ เงี้ย
จะให้ชื่อยาวไปไหนเล่า
ช่วยข้าทำไม ถ้าจะจับข้ามัดแบบเนี้ย
คาลาร์คือคนที่หาตัวเจอยาก
หากข้าครอบครองเจ้า มันต้องมาหาข้าแน่
ครอบครอง...ข้าไม่ใช่สมบัติของท่านนะ
นอนซะ
ข้าไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่งใคร
ข้าคือพระ ของนิกายแห่งชาห์ปัวร์
พวกพ้องข้า ไม่เคยโดนคนแบบเจ้ากำราบ
และข้าจะไม่ยอม...
เปิด
อะไร
เงียบ
รีโม่กับพวก ยังไม่ส่งข่าวอีกรึ
ไปกันหมด รีโม่นำนางมาที่นี่แน่ เขาไม่เคยทำให้ข้าผิดหวัง
รางวัลใกล้มาถึงแล้ว ท่านพ่อ
ไม่ช้าท่านจะไม่เพียงแค่มีหน้ากาก... แต่จะมีเลือดให้เติมมันด้วย
มารี้ค แม่เจ้าถวิลหาเวทมนต์แห่งแอเชอรอน
ลองนึกถึงเคล็ดลับที่นาง จะนำกลับมาจากดินแดนมรณะ
และความไร้เทียมทานของข้า ยามที่มีนางเคียงข้างอีกสิ
ท่านพ่อ...
หากสาวน้อยนางนั้นหายไป รึพิธีกรรมล้มเหลว...
มันต้องไม่ล้มเหลว
หากมันล้มเหลว
มันจะไม่
แม่ของเจ้าจะกลับมาหาข้า
พลังในร่างข้า กำลังเพิ่มพูนมากขึ้นทุกที
โลหิตแม่ข้า ไหลเวียนทั่วร่างของข้า
ข้าสามารถช่วยพ่อ... ไขเคล็ดลับแห่งแอเชอรอนได้...
ไม่แพ้ท่านแม่
ข้าจะทำให้ทุกคน คุกเข่าเบื้องหน้าท่าน..
เหมือนที่ข้าทำอยู่ตอนนี้
มารี้คเอ๋ย เจ้าเหมือนแม่ของเจ้ามาก
ในหลายๆ แง่
แต่เจ้าไม่ใช่นาง
หิวน้ำมั้ย เอ้า
หนนี้ขอเรื่องจริง ทำไมคาลาร์ต้องการตัวเจ้านัก
ข้าคือพระธรรมดาๆ ไม่ได้มีค่าสำหรับขุนศึก
นางโกหก
เลือดของนางมันพิเศษ นางคือเชื้อสายแอเชอรอน คนสุดท้าย
เดี๋ยว
อย่าเพิ่งฆ่าเขา
เจ้าน่ะเข้าใจผิด
เชื้อสายนั่นน่ะ สิ้นสุดไปเป็นพันปีแล้ว
โกหก นังแพศยา
เอาละ ฆ่าเขาได้แล้ว
อย่านะ
ข้าจะขอองค์กษัตริย์ ให้จ่ายค่าไถ่นาง จริงๆ นะ
คาลาร์ควานหาตัว ลูกหลานพวกเลือดแท้ มา 20 ปีแล้ว
งั้นเราจะรอคาลาร์
ไม่ เขาจะไม่มาทางนี้
ซีมจะตั้งค่ายรอข้า อยู่ในหุบเขาชาห์ปัวร์
ข้าพาเจ้าไปได้
ดี
มา เร็วเข้า
เอ้าเร็วๆ เข้า
เห็นมั้ย ข้าพูดความจริง
ถ้าเจ้าเรียกร้อง... เขาจะจ่ายทองคำ หนักเท่าตัวหญิงนางนี้ให้เจ้า
ข้าจะประสานให้เอง ข้าจะนำข่าวไปแจ้ง
อ๋อแน่นอน
รีโม่มาแล้ว
มันว่าไง
ด่านหน้าชาห์ปัวร์ตอนเที่ยงวัน
มาคนเดียว
กลิ่นนาง
ใจถึงมาก เจ้าคนเหนือ
ต้องชมว่าเจ้ากล้า แม้ว่ามันออกจะโง่
รางวัลเจ้า
- ข้าไม่ต้องการทองของเจ้า - เหรอ
งั้นอะไร
ข้าต้องการหัวเจ้า
แน่นอน เจ้าต้องการ
ฆ่ามัน
แล้วลากตัวนางมาให้ข้า
โคแนน
เจ้าคือใคร
เจ้าทิ้งข้าไว้ ให้เฝ้าดูพ่อข้าตาย
ซิมเมเรี่ยน
หนนั้นคือโอกาสรอดของเจ้า หนนี้อย่าหวัง
พ่อเจ้าจะขายหน้าเพราะเจ้ามั้ยเนี่ย
เยี่ยม
ลุกมาซี้
ไง ไอ้หนู
วิ่ง
ไม่ ไม่มีทางไปแล้ว
ช้าทำไม โดด
เกือบแล้วเชียว
เกือบไปแล้ว อาร์ทุส
ทวยเทพไม่เข้าข้าง
อย่าโทษเหล่าเทพ เรื่องนี้พวกท่านไม่เกี่ยว
ข้าต่างหากพลาดเอง
แล้วที่เล่ากันนั่นล่ะ จริงมั้ย
ลูกตาแดงเป็นไฟ ใส่เกราะเกล็ดทองคำรึเปล่า
ก็แค่คนธรรมดา
งั้นก็เขาต่างหากที่พลาด
จริงๆ เจ้าอาจเป็นคนเดียวในไฮบอเรีย... ที่สู้กับคาลาร์ ซีมแล้วรอดตาย
ข้าต้องขึ้นฝั่ง ไปตามหามัน
พอข้าไปแล้ว... เจ้าต้องพานาง ไปยังที่ๆ ปลอดภัย
นางช่วยชีวิตข้าไว้
ดังนั้น ข้าต้องภักดีต่อนาง
ถ้างั้น ข้าก็ภักดีนางด้วย
มีเสน่ห์นะ เพื่อนเจ้า
คนส่วนใหญ่ เกิดมาก็ดื่มนมแม่
แต่รสชาติแรกที่เขาได้ชิม คือเลือดแม่เขา
เขาเกิดกลางสงคราม
เลยฆ่าคนเป็นอย่างเดียวเลยเหรอ
อ๋อไม่ เขามีหัวใจดุจราชา...
จงรักภักดีดุจสุนัข
คนเถื่อนอาจเป็นนักรบก็จริง
แต่พวกเขา จะไม่จับลูกหลานสังเวย... รึจับพันธมิตรมาเป็นทาส
เหมือนพวกพระ พวกเจ้าชายชาวโลกที่เจริญแล้ว
ส่วนกิริยาท่าทางเขา...
ดูหยั่งกะนางคณิกาแน่ะเจ้า
ใช่ และข้าคือหญิงนางเดียว ที่ท่านเจอหน้า แต่ปรากฏว่าข้าไม่ใช่
หญิงชาวซิมเมเรี่ยน แต่งตัวแบบนักรบ
หาเครื่องหนังกับเสื้อเกราะให้นางที
ข้าว่าเขาชอบเจ้าแฮะ
ตื่นเร็ว ตื่นๆ
ทุกคน มาบนดาดฟ้า
ไม่
มีซิมเมเรี่ยนกี่คน ที่ตายเพราะคมดาบนั่น
รับ
ไม่เลว
ลาก่อนเพื่อนรัก
ขอให้เจอสิ่งที่เจ้าค้นหา โคแนน
รู้สึกเพื่อนเรา จะลืมแผนที่แนวชายฝั่งไว้
เจ้าควรเอาไปให้เขา
แล้วก็บอกลา
เรือจะออกตอนฟ้าสาง
อย่าช้าเกิน
เจ้ากลับเรือจะดีกว่า
เคยสงสัยมั้ยว่า สิ่งที่เราทำนี่ เกิดจากเพราะมีแผน
จุดประสงค์ที่มวลเทพกำหนด
รึเราทุกคน แค่ถูกกำหนดให้ต้องพินาศ
ข้าไม่รู้ และไม่ใส่ใจ
ข้าอยู่ ข้ารัก... ข้าฆ่า และข้าพึงพอใจ
ลาก่อน
โคแนน
อ้าว แม่จอมหนีนี่เอง เชิญ
ผิดตัวแล้ว ข้าไม่ใช่คนที่เจ้าควานหาอยู่
ใช่นาง
ลูกหลานสายเลือดแท้ ของพ่อมดแห่งแอเชอรอน
ข้าตามหาโจรคนนึง
อาร์กาลอน มีแต่โจรทั้งเมือง
ข้าตามหาโจรชื่ออีลา ชาน
เจ้าคือใครถึงกล้ามาถาม เจ้าคนเถื่อน
เฉยไว้ เจ้าพวกโง่
เขาคว้านพวกเจ้าได้ไว เหมือนคว้านไส้ปลาแน่
ข้าเป็นหนี้ชีวิตคนๆ นี้
เอาละอีลา ชาน เจ้ามีโอกาสชดใช้ละ
มา
บ้าชัดๆ
ดอดเข้าปราการของคาลาร์ ซีน
นี่พอๆ กับขโมย ไข่มังกรหลับแท้ๆ
เพื่ออะไรเนี่ย
ข้างในมีผู้หญิงนางนึง
นางคงงามมากสิท่า
แม่ข้าสวมอาภรณ์ชุดนี้ ในวันวิวาห์ของนาง เจ้าใส่ขึ้นนะ
ข้าไม่ใช่แม่เจ้า
เปล่า แต่เดี๋ยวก็ใช่
นึกภาพร่างกายเจ้า กลายเป็นนาวา
วิญญาณเจ้า เป็นน้ำที่เติมใส่มัน
เมื่อเลือดเจ้าไปหล่อเลี้ยงหน้ากาก... พ่อข้าจะทำให้เจ้าว่างเปล่า
งั้นข้าขอยอมตาย
ความตายเจ้า จะนำมาซึ่งยุคใหม่ของแอเชอรอน
วิญญาณที่ข้าปลุก จะละลายเนื้อ จากกระดูกของเหล่ากษัตริย์
เมียข้าจะทำให้ข้าเป็นเทพ...
และเราจะขับไล่เหล่าอริ จนตกทะเลเลือด
ได้โปรด ข้าขอเป็นครั้งสุดท้าย อย่าทำแบบนี้ เรากลับดีกว่า
มาซี้
รู้มั้ย ข้าเคยเจอคนเถื่อนของเจ้าแล้ว ตอนเขายังเล็กๆ
ทั้งยังยึดดาบเล่มนี้ จากเขามาด้วย
เขาว่าเหล็กกล้าซิมเมเรี่ยนคมกว่า แข็งกล้ายิ่งกว่าเหล็กใดๆ
จนยามบาดเนื้อ ความเจ็บนั้นเกือบทำให้พึงใจ
ข้ารู้เจ้าต้องพอใจแน่ๆ
นั่นเป็นปราการสุดท้าย
เห็นมั้ย บอกแล้ว ข้าเข้าถึงตัวเขาได้แน่ๆ
เจ้า
เหยื่อสำหรับดาบข้า
เปล่า เจ้าต่างหากเหยื่ออสูร
- ระวัง - ไม่
โคแนน
โคแนน ดูให้ดี
ไม่
โคแนน
เวรเอ๊ย
- ช่วยข้าออกไปที - ไขกุญแจสิ
- ไม่ได้ ข้าทำมันตก - งั้นสะเดาะกลอนเข้า
ด้วยอะไรล่ะ
เฮ้ ช่วยด้วย
ระวัง ระวังนะ
ทิ้ง
เร็วๆ หน่อย เร็วเข้า ให้ไว
ช่วยข้าด้วย
เอาข้าออกไปที
ข้ากำลังจะตาย
กรี๊ดเป็นผู้หญิงไปได้
น่าจะทางนี้มั้ง เฮ้ๆ รอด้วย
ใช่ ข้าว่าเขามุ่งไปถ้ำกะโหลกแน่
ข้างล่างนั่น ข้ามองไม่เห็นกลอนแล้วด้วย
เจ้าชดใช้หนี้แล้ว
ลาก่อน
มีอะไรให้ช่วย ก็ไปตามข้าละกันนะ
ในเมื่อดาบของคนเถื่อน เคยฟันหน้ากากแหลกเป็นเสี่ยงๆ มาแล้ว..
ดังนั้นดาบคนเถื่อน ก็จะฟื้นมันขึ้นมาเช่นกัน
เลือดบริสุทธิ์
จงดู...
และยอมสยบ...
ต่อนายใหม่ของเจ้า
มาลิวา
ราชินีข้า
ข้าเรียกหาเจ้า
เจ้าคนเถื่อน
ข้าเกลียดเจ้าแล้ว
โดดเร็ว
หาที่ซ่อน
เมื่อกี๊คือโอกาสของเจ้า คาลาร์
ต่อไปไม่มีอีกแล้ว
ข้าได้กลิ่นนะ
โคแนน
เจ้าคนเถื่อน
เจ้ามาช้าเกิน นางเป็นของข้าแล้ว
ตายซะ
หลบเร็ว ทามาร่า ไปให้พ้น
ข้าจะฆ่าเจ้า ด้วยดาบของพ่อเจ้าเอง
เจ้าไม่คู่ควร กับดาบของพ่อข้า
มา
เร็ว
ลุกขึ้น
เร็ว
วิ่ง
เจ้าคนเถื่อน ข้าตามล่าเจ้าแน่
ทามาร่า
มาลิวา
เจ้าจงมาหาข้า
เวทมนต์เขาครอบข้าแล้ว
ข้าต้านนางไม่อยู่
ไม่
ปล่อยเถอะ โคแนน
และแล้วเด็กน้อยซิมเมเรี่ยน... ก็ต้องวุ่นดึงโซ่ซ้ำอีกหน
ปล่อยข้านะ
ปล่อยข้า
เด็กเอ๋ย
คุกเข่าตรงหน้าข้า มันไม่น่าอายหรอก
โคแนน ได้โปรด
นางจะอยู่เป็นอมตะ
ปล่อยโซ่สิ
ปล่อยโซ่เถอะโคแนน
แล้วให้คนอื่น ตายแทนเจ้าอีกใช่มั้ย
แบบพ่อเจ้าใช่มั้ย
ปล่อยสิ
ข้าเตือนเขาแล้ว ว่าวันนึง...
ข้าจะกลายเป็นเทพ
พ่อข้าก็เตือนเจ้า ว่าต่อให้เป็นเทพ...
ปล่อยข้านะ
เจ้าก็จะพินาศ
มาลิวา
ยื่นมือมา
ขอบคุณที่พาข้ากลับมาบ้าน
ข้ารู้ เจ้าจะต้องออกมา
จงอยู่เป็นสุข ทามาร่า
จนกว่าจะพบกัน
ซักวันดาบที่เราหลอมนี่ จะเป็นของเจ้า
แต่ก่อนจะกวัดแกว่งมัน เจ้าต้องเข้าใจมันก่อน
[THAI]