Quality over Quantity (QoQ) Releases Interstellar (2014)
Vertaling: RQ Controle: Scarlett
Mijn vader was boer.
Net zoals iedereen toen.
Zo is hij uiteraard niet begonnen.
Volgens de computer vlieg je te krap. - Ik heb het onder controle.
We steken de Straten over.
We sluiten af, Cooper. - Nee.
Alles wordt afgesloten. - Nee, start het weer op.
Papa?
Sorry, Murph. Ga maar weer naar bed.
Ik dacht dat u de geest was. - Nee.
Geesten bestaan niet. - Volgens opa wel.
Omdat opa bijna zelf een geest wordt. Ga naar bed.
Heeft u over de crash gedroomd?
Ga weer naar bed, Murph.
De tarwe is vergaan.
We moesten het verbranden toen de plantenpest kwam.
We hadden nog wel hectaren vol maïs.
Maar we hadden voornamelijk stof.
Ik kan het niet omschrijven. Het was altijd aanwezig.
Constant die stofstormen.
Soms droegen we lappen stof over onze neus en mond...
zodat we er niet zoveel van inademden.
Als we de tafel dekten, legden we de borden omgedraaid neer.
Glazen en kopjes, alles omgedraaid.
Opschieten. Kom op, Murph. - Tom, om vier uur gaan we in de schuur oefenen.
Begrepen? - Ja, meneer.
Niet aan tafel, Murph.
Papa, kunt u dit maken?
Wat heb je met m'n Lander gedaan? - Dat was ik niet.
Laat me raden. Dat heeft je geest gedaan. - Het heeft het van mijn boekenplank af gegooid.
Geesten bestaan niet, sufferd.
Ik heb het opgezocht. Dat heet een poltergeist. - Zegt u het maar, pa.
Dat is niet echt wetenschappelijk, Murph.
U zei dat wetenschap toegeven wat we niet weten is.
Ze heeft wel een punt.
Wees voorzichtig met onze spullen.
Coop.
Dus je wilt het over wetenschap hebben?
Je kunt niet zomaar zeggen dat je bang bent voor een geest. Nu moet je doorgaan.
Registreer feiten, analyseer 'hoe' en 'waarom' en zeg me wat je hebt geconcludeerd.
Afgesproken?
Mooi.
Veel plezier op school. - Wacht even.
Oudergesprek op school, geen grootoudergesprek.
Kalm maar, Turbo.
Is dat een stofstorm? - Nelson verbrandt al zijn gewassen.
Pest? - De laatste okra-oogst.
Voor altijd.
Hij had beter maïs kunnen planten, net als wij allemaal.
Wees een beetje aardig tegen juf Hanley. Ze is vrijgezel.
Wat bedoel je daarmee? - De aarde herbevolken.
Doe je plicht, jongeman. - Bemoei je met je eigen zaken.
Oudje.
In de tweede, Murph.
Derde.
Zet 'm in een versnelling, sufferd. - Hou je kop, Tom.
Wat heb je gedaan? - Dat komt niet door haar.
Gewoon een lekke band. - De 'Wet van Murphy'.
Hou je kop. - Pak het reservewiel, Tom.
Dat was het reservewiel.
Pak de bandenplakset.
Hoe moet ik dat hier nou plakken? - Verzin dat zelf maar.
Ik zal niet altijd in de buurt zijn.
Wat is er? - Waarom ben ik naar iets slechts vernoemd?
Dat is niet zo. - De Wet van Murphy.
De Wet van Murphy betekent niet dat er iets ergs zal gebeuren.
Het betekent dat wat kan gebeuren, zal gebeuren.
En dat klonk ons goed in de oren.
Stap in.
Stap in, we gaan.
En die lekke band dan?
Een Indiase luchtmachtdrone. Die zonnecellen leveren energie voor een hele boerderij.
Neem het stuur over.
Blijf rijden.
Richt dat daarop.
Sneller. Ik raak 'm kwijt.
Precies daarop.
Raak 'm niet kwijt.
Daar gaan we.
Goed gedaan, Tom.
Pa?
Ik ben er bijna, niet stoppen.
Pa. - Stop.
U zei dat ik door moest rijden.
Dan weet ik nu ook wat je doet als ik vraag of je in de sloot wil springen.
We zijn 'm kwijt. - Nee, hoor.
Wil je het ook eens proberen?
Land 'm maar aan de rand van het reservoir.
Netjes gedaan.
Hoelang denkt u dat het daarbuiten was?
De commandocentrale in Delhi is tien jaar geleden opgedoekt.
Heeft het tien jaar rondgevlogen?
Waarom kwam het naar beneden? - Weet ik niet.
Misschien heeft de zon zijn brein aangetast of misschien was het ergens naar op zoek.
Naar wat dan? - Geef me een schroevendraaier.
Misschien een of ander signaal? Ik weet het niet.
Wat gaat u daarmee doen?
Iets wat sociaal verantwoord is.
Ik stop het in een maaimachine. - Kunnen we het niet gewoon laten gaan?
Het deed niemand kwaad.
Dit ding moet zich aanpassen, net als wij.
Hoe werkt dit? Gaan jullie mee? - Ik moet naar de les.
Deze hier moet wachten.
Wat heb je gedaan? - Dat vertellen ze u binnen wel.
Ga ik boos worden? - Niet op mij. Houd u alstublieft in.
Rustig maar.
Ik heb het onder controle.
Beetje laat, Coop. - We hadden een lekke band.
Zo te zien ben je nog langs de gevechtsvliegtuigenwinkel geweest.
Nee, dat is een surveillancedrone.
Met uitstekende zonnecellen. Uit India.
Ga zitten.
We hebben de uitslagen van Tom binnen.
Hij wordt een uitstekende boer. - Ja, hij heeft er aanleg voor.
En de universiteit dan?
De universiteit neemt er maar weinig aan. Ze hebben de middelen niet...
Ik betaal nog steeds belasting.
Waar gaat dat geld heen? Er zijn geen legers meer.
Het gaat niet naar de universiteit.
Je moet begrijpen dat... - Je sluit mijn zoon uit voor de universiteit.
Hij is 15. - Zijn cijfers zijn gewoon niet goed genoeg.
Wat is je taillemaat? 32? Of net 33?
Ik begrijp niet waar je naartoe wil.
Dus jij hebt twee cijfers nodig om de maat van je reet te bepalen...
maar slechts één om de toekomst van mijn zoon te bepalen?
Kom op, zeg. Je bent een goed geschoolde man en piloot.
En ingenieur.
We hebben geen behoefte meer aan ingenieurs.
We hebben geen tekort aan tv's en vliegtuigen, maar aan voedsel.
De wereld heeft goede boeren nodig, zoals jij, en Tom.
Ongeschoolde boeren.
Wij zijn een verzorgingsgeneratie. Het gaat de goede kant op.
Misschien worden je kleinkinderen ingenieurs. - Zijn we klaar?
Nee.
Juffrouw Hanley wil het over Murph hebben.
Murph is een geweldig kind. Ze is heel slim, maar ze heeft wat problemen.
Dit heeft ze aan de andere leerlingen laten zien. Het stuk over maanlandingen.
Dat is een van mijn oude boeken.
Ze was gek op de plaatjes.
We hebben die oude boeken vervangen door gecorrigeerde versies.
Gecorrigeerd?
Dat de Apollo-missies verzonnen waren om de Sovjet-Unie bankroet te maken.
Gelooft u niet dat we op de maan zijn geweest?
Ik geloof dat het briljante propaganda was, waardoor de Sovjets bankroet zijn gegaan...
doordat ze alles in raketten en andere nutteloze machines hebben gestoken.
Nutteloze machines?
Als we geen herhaling van de overdaad en verkwisting van de 20ste eeuw willen...
dan moeten we onze kinderen over deze planeet onderwijzen.
Geen verhalen over het verlaten daarvan.
Een van die nutteloze machines was een MRI.
Daarmee hadden de dokters de cyste in de hersenen van mijn vrouw kunnen vinden.
Voordat ze stierf, in plaats van daarna.
Dan had zij hier gezeten, en niet ik.
En dat was goed geweest, want zij was altijd de rustige van ons tweeën.
Het spijt me van uw vrouw, meneer Cooper...
maar Murph heeft met enkele klasgenoten gevochten vanwege die Apollo-onzin.
We waren benieuwd hoe u met haar gedrag om zult gaan.
Morgen is er een wedstrijd.
Ze gaat door een baseballfase.
Haar favoriete team speelt. We hebben snoep en limonade.
Ik denk dat ik haar daarheen breng.
Hoe is het gegaan?
Door mij ben je geschorst.
Cooper hier.
De machines die je opgeknapt hebt, zijn helemaal van slag.
Gewoon de besturing resetten.
Dat heb ik gedaan. Je kunt beter even komen kijken.
Een voor een komen ze hierheen.
Er is iets wat het kompas stoort.
Magnetisme, of zoiets.
Er is niets speciaals aan die boeken. Ik ben ermee bezig, zoals u zei.
Ik tel de gaten. - Waarom?
Voor als de geest wil communiceren.
Ik probeer morse.
Ja, puntjes en streepjes...
Ik weet wat morse is, maar ik denk niet dat je boekenplank met je wil praten.
Ik moest alle kompassen resetten. De gps werd gestoord door een anomalie.
Door wat dan? - Weet ik niet.
Als het huis op magnetisch erts was gebouwd, dan was dit de eerste keer al gebeurd.
Ik hoorde dat het oudergesprek niet zo best is verlopen.
Heb je dat gehoord?
We zijn vergeten wie we zijn, Donald.
Verkenners, pioniers. Geen verzorgers.
Toen ik nog een kind was, leek het of ze iedere dag iets nieuws uitvonden.
Een gadget, of idee.
Alsof het elke dag kerst was.
Zes miljard mensen. Stel je dat eens voor.
En tot de laatste aan toe wilden ze alles hebben.
Deze wereld is zo slecht nog niet.
Het komt wel goed met Tom. Jij hoort hier niet thuis.
Je bent 40 jaar te laat of te vroeg geboren.
Mijn dochter wist het. God zegene haar.
En je kinderen weten het. Murph zeker.
We keken vroeger naar de hemel en vroegen ons af...
waar onze plek tussen de sterren was.
Nu kijken we omlaag en maken ons zorgen om onze plek in de modder.
Jij was ergens erg goed in.
En je kreeg nooit de kans om daar iets mee te doen.
Dat spijt me.
Je verwacht toch niet dat de modder die ons van eten voorzag...
zich tegen je zou keren en je zou vernietigen?
In april, als ik me niet vergis. De 15de.
Het was half twee, toen dat ding van boven de canyon op ons afkwam.
In mijn tijd hadden we echte spelers. Wie zijn die stumperds?
In mijn tijd vochten de mensen om voedsel en hadden geen tijd voor baseball.
Popcorn hoort niet bij een wedstrijd. Ik wil een hotdog.
Volgens je school ga je mij opvolgen.
Dat vind ik geweldig. - Vindt u dat echt?
U heeft een hekel aan het boerenleven. Dat heeft opa gezegd.
Is dat zo?
Het enige wat telt, is wat jij ervan vindt.
Ik vind het wel leuk wat u doet.
Ik vind onze boerderij leuk.
Je zult het geweldig doen.
We gaan.
Dit wordt heftig.
Maskers op.
Tom, Murph. Klaar?
Murph, Tom, hebben jullie je raam gesloten?
De geest.
Pak je kussen. Je slaapt bij Tom.
Dat is geen geest.
Dat is zwaartekracht.
Ik zet Tom af en ga dan de stad in.
Ruim je dat op, als je klaar bent met aanbidden?
Dat is geen morse, maar binair.
Dik is 1 en dun is 0.
Coördinaten.
Daar.
Ik mag dit niet missen. - Opa is over een paar uur weer terug.
Maar u weet niet wat u daar tegenkomt.
En daarom kan ik je niet meenemen.
Opa komt zo thuis. Zeg maar dat ik via de radio contact op zal nemen.
Jezus. Wat doe je nou?
Vind je dit grappig?
U zou hier niet zijn zonder mij.
Doe maar iets nuttigs dan.
Ik denk dat dit het einde van de weg is.
Heeft u de betonschaar niet meegenomen?
Dat is mijn meisje.
Ga bij het hek vandaan. - Niet schieten. Ik ben ongewapend.
Mijn dochter zit in de auto.
Niet bang zijn.
Hoe heb je deze plek gevonden?
Waar is mijn dochter?
De coördinaten stonden op je map. Hoe kom je daaraan?
Waar is mijn dochter? - Moet ik je weer neerhalen? Ga zitten.
Denk je dat je een marinier bent? Mariniers bestaan niet meer.
Ik laat schroot zoals jij mijn gras maaien.
Hoe kom je aan die coördinaten? - Je ziet er niet echt als een grasmaaier uit.
Ik denk dat ik maar een stofzuiger van je maak.
Dat doet u niet.
TARS, achteruit, alsjeblieft.
Je neemt een risico door ex-militairen als beveiliging te gebruiken.
Ze zijn oud en hun controle-units zijn onvoorspelbaar.
Meer kon de overheid niet missen.
Wie ben jij? - Dokter Brand.
Ik heb een dokter Brand gekend. Hij was een professor.
En waarom zou ik dat niet zijn? - Hij was lang zo knap niet.
Alsjeblieft, dokter Brand. Ik heb geen idee wat dit is.
Ik maak me zorgen om mijn dochter en ik wil haar bij me hebben.
Doe dat voor me, en ik vertel je alles wat je wil weten.
Breng de directeur en het meisje naar de vergaderzaal.
Uw dochter maakt het goed.
Slim kind. Ze zal wel een verstandige moeder hebben.
Het is duidelijk dat je liever geen bezoekers hebt.
Laat ons door het hek en dan gaan we wel weg.
Zo eenvoudig gaat dat niet. - Natuurlijk wel.
Ik weet niets van jullie en deze plek af.
Dat weet u wel.
Papa.
Hallo, Cooper.
Professor Brand.
Leg eens uit hoe u deze plek heeft gevonden?
We zijn er per toeval tegenaan gelopen. We zaten achter een...
U bevindt zich in het best bewaarde geheim ter wereld.
Hier loopt niemand per toeval in of uit.
Cooper, werk alsjeblieft met deze mensen mee.
Dat is moeilijk uit te leggen.
We ontdekten deze coördinaten...
door een anomalie. - Wat voor anomalie?
Ik wil niet zeggen dat het bovennatuurlijk was, maar wetenschappelijk...
U moet wat specifieker zijn, en wel nu.
Het was zwaartekracht.
Wat voor zwaartekracht? Waar was dat?
Ik vind het fijn voor je dat je opgewonden raakt van zwaartekracht...
maar je krijgt geen antwoorden zolang ik geen garanties heb.
Garanties? - Ja.
Dat we hier wegkomen. En dan niet via de kofferbak.
Weet je niet wie we zijn? - Nee, professor, dat weet ik niet.
U kent mijn vader, professor Brand.
Wij zijn van NASA.
NASA?
Dezelfde NASA waar jij voor gevlogen hebt.
Ik hoorde dat ze u op non-actief hadden gezet...
omdat u weigerde een bom in de stratosfeer van uitgehongerde mensen te droppen.
Ze beseften dat het uitmoorden van andere mensen geen effect op de lange termijn had...
dus hebben ze ons in het geheim teruggehaald.
Waarom in het geheim? - Het publiek wilde niets van ruimtereizen weten.
Zeker niet als je worstelt om eten op tafel te krijgen.
De pest. Tarwe, zeven jaar geleden.
Okra, dit jaar. Nu is er alleen nog maïs.
We telen meer dan ooit.
Maar net als met de aardappelen in Ierland en de tarwe tijdens de Dust Bowl...
zal ook de maïs vergaan. Binnenkort.
We vinden wel een manier. Dat doen we altijd.
Gedreven door het onwrikbare geloof dat de aarde van ons is.
Niet alleen van ons.
Maar het is wel ons thuis.
Onze atmosfeer bestaat voor 80 procent uit stikstof, die we niet eens inademen.
De pest wel, en zolang die welig tiert, komt er steeds minder zuurstof in onze lucht.
De laatste mensen die zullen verhongeren, zullen de eersten zijn die stikken.
En de generatie van jouw dochter...
zal de laatste zijn die op aarde overleeft.
Murph is een beetje moe. Kan ze even een tukje in mijn kantoor doen?
Ja, bedankt.
Vertel me nu maar wat uw plannen zijn om de wereld te redden.
Die zijn niet bedoeld om de aarde te redden, maar om de aarde te verlaten.
Rangers.
De laatste componenten van ons ruimteschip: de Endurance.
Onze laatste expeditie.
Hebben jullie mensen daarheen gestuurd om een nieuw thuis te zoeken?
De Lazarus-missies. - Dat klinkt vrolijk.
Lazarus kwam terug uit de dood. - Maar hij ging wel eerst dood.
Er zijn geen planeten waar leven mogelijk is...
en de dichtstbijzijnde ster is 1000 jaar hiervandaan.
Dan is 'nutteloos' nog zacht uitgedrukt.
Waar hebben jullie ze naartoe gestuurd?
Ik kan niets meer zeggen, tenzij je instemt om dit vaartuig te besturen.
Je was de beste piloot die we hadden. - Ik kwam niet verder dan de stratosfeer.
Dit team kwam niet verder dan de simulator.
We hebben een piloot nodig, en dit is de missie waarvoor je opgeleid bent.
Zonder dat ik het zelf wist?
Een uur geleden wist u niet eens dat ik nog leefde en toch zouden jullie gaan.
We hebben geen keus, maar iets heeft jou hierheen gestuurd.
Ze hebben jou uitgekozen. - Wie zijn 'ze'?
Hoelang zal ik weg zijn? - Moeilijk te zeggen.
Jaren? - Ik heb kinderen.
Doe dit, en red hen.
Wie zijn 'ze'?
We ontdekten de zwaartekrachtanomalieën zo'n 50 jaar geleden.
Voornamelijk storingen aan onze instrumenten in de bovenste atmosfeer.
Volgens mij heeft u er zelf ook mee te maken gehad.
Ja, dat was vreemd.
Ik raakte iets. Het beschadigde mijn besturingssysteem.
Precies.
Van al die anomalieën is dit de opmerkelijkste:
Bij Saturnus, een verstoring van ruimtetijd.
Is dat een wormgat? - Verscheen 48 jaar geleden.
En waar leidt het heen? - Naar een andere Melkweg.
Een wormgat ontstaat niet vanzelf. - Iemand heeft het daar geplaatst.
'Ze'?
Wie ze ook zijn, ze schijnen voor ons te zorgen.
Door dat wormgat kunnen we naar andere sterren reizen.
Het verscheen toen we het nodig hadden.
Daardoor zijn bewoonbare werelden binnen ons bereik gekomen.
Twaalf, volgens onze sondes. - Hebben jullie sondes gestuurd?
We hebben mensen gestuurd. Tien jaar geleden.
De Lazarus-missies.
Twaalf mogelijke werelden, twaalf Ranger-schepen...
die de moedigste mensen ooit vervoerden.
Onder leiding van dokter Mann.
De levenssystemen van elke landingscapsule gaan twee jaar mee.
Met een kunstmatige winterslaap kunnen ze dat een decennium rekken.
Hun missie was om hun wereld te beoordelen en als het perspectieven bood...
konden ze een bericht sturen, lang in slaap vallen...
en wachten om gered te worden. - En als die wereld niet geschikt was?
Vandaar 'moedigste'.
Jullie hebben de middelen niet om ze alle twaalf te bezoeken.
Nee.
Datatransmissie door het wormgat is rudimentair.
Simpele binaire pings op jaarlijkse basis geven ons enige indicatie...
welke werelden perspectieven bieden. Eén stelsel belooft heel wat.
Eén maar? Dat is een behoorlijke gok.
Eén stelsel met drie mogelijke werelden?
Geen behoorlijke gok.
En als we een thuis vinden...
Wat dan?
Dat is wel een behoorlijke gok.
We hebben een plan A en een plan B.
Is jou iets opgevallen aan de lanceerkamer?
Dit hele gebouw is een centrifuge.
Een of ander voertuig. Een ruimtestation?
Allebei. Plan A.
Hoe krijgt u dat de lucht in?
De eerste zwaartekrachtanomalieën hebben alles veranderd.
Opeens wisten we dat we zwaartekracht konden controleren.
Ik begon te werken aan een theorie, en toen bouwden we dit station.
Maar u heeft de oplossing nog niet gevonden.
Daarom hebben we plan B.
Het probleem is zwaartekracht. Hoe krijgen we genoeg mensenlevens van deze planeet af?
Dit is één manier: plan B, een bevolkingsbom.
Meer dan 5000 bevruchte eieren, die iets minder dan 900 kilo wegen.
Hoe wil je ze opvoeden? - De eerste tien worden geïncubeerd.
Daarna zal de groei exponentieel toenemen.
Dertig jaar later kunnen we een kolonie van honderden hebben.
Het echte probleem is genetische diversiteit.
Dit is de oplossing.
Geven jullie de mensen hier gewoon op?
Mijn kinderen?
Daarom is plan A een stuk leuker.
Hoever bent u nou? - Bijna klaar.
U wilt dat ik alles riskeer...
voor 'bijna'? - Ik wil dat je me vertrouwt.
Vind een nieuw thuis, en tegen de tijd dat je terug bent...
heb ik het zwaartekrachtprobleem opgelost.
Je hebt mijn woord.
Ga weg.
Murph. - Ga weg, als u toch wilt gaan.
Deze wereld was nooit genoeg voor jou.
Omdat het voelt alsof ik geboren ben om daarheen te gaan?
En dat het me opwindt?
Dat wil niet zeggen dat het verkeerd is.
Misschien wel. Vertrouw niet op iets goeds wat voor een slechte reden gedaan wordt.
De reden waarom, is de basis. - Die reden was gegrond.
Wij boeren zitten hier elk jaar op regen te wachten en we zeggen:
Volgend jaar.
Volgend jaar zal ons niet redden, en ook die daarna niet.
Deze wereld is een schat, maar het maakt ons duidelijk dat we moeten vertrekken.
De mensheid is hier geboren, maar het was nooit de bedoeling dat hij hier zou uitsterven.
Tom redt zich wel, maar je moet het goedmaken met Murph.
Zal ik doen.
Zonder beloftes die je misschien niet na kunt komen.
Je moet tegen me praten, Murph.
We moeten dit goedmaken voor ik wegga. - Dat wil ik niet. Dan moet u wel blijven.
Toen jullie geboren waren, zei je moeder iets wat ik nooit heb begrepen.
Ze zei: Nu zijn we alleen nog maar hier...
om herinneringen voor onze kinderen te worden.
Ik denk dat ik nu begrijp wat ze bedoelde.
Als ouder ben je de geest van de toekomst van je kinderen.
U zei dat geesten niet bestaan.
Dat klopt.
Kijk me aan.
Ik kan jouw geest nu niet zijn.
Ik moet bestaan.
Ze hebben mij uitgekozen.
Dat heb je zelf gezien. Jij hebt mij naar hen geleid.
Dat is nou precies waarom u niet kunt gaan.
Ik heb het bericht ontcijferd.
Eén woord. Weet u welke?
'Blijf'. Er staat dat u moet blijven.
U gelooft me niet. Kijk naar de boeken. Er staat 'blijf'.
Waarom luistert u niet? Er staat 'blijf'.
Ik kom weer terug. - Wanneer?
Een voor jou en een voor mij.
Als ik daarboven in hyperslaap ben...
of als ik met lichtsnelheid reis...
of bij een zwart gat...
zal de tijd voor mij anders gaan.
Hij zal veel langzamer gaan.
Als wij terugkomen...
gaan we ze vergelijken. - Gaat de tijd anders voor ons?
Ja.
Als ik terugkom zijn we misschien wel even oud.
Jij en ik. Wat?
Stel je dat eens voor.
U heeft geen idee wanneer u terugkomt.
Totaal geen idee.
Laat me niet zo gaan. Toe nou, Murph.
Laat me niet zo gaan.
Ik hou van je, voor altijd. Hoor je me?
Ik hou voor altijd van je en ik kom terug.
Ik kom terug.
Hoe ging het? - Goed.
Ik hou van je, Tom. - Wees voorzichtig.
Nou moet jij voor alles zorgen, oké?
Kan ik uw truck gebruiken? - Het is nu jouw truck.
Ik zorg dat ze hem terugbrengen.
Zorg goed voor mijn kinderen, Donald.
Start hoofdmotoren over 10...
Pap.
9...
8...
7...
6...
5, start hoofdmotoren...
4...
3...
2...
1, boosters starten, en...
Alle motoren zien er goed uit. Start rolprogramma.
Voorbereiden fase 1 afscheiding.
Fase 1.
Mach 1.
Iedereen in orde? Voldoende slaven voor mijn robotkolonie?
Ze hebben hem humor gegeven, zodat hij beter bij zijn eenheid past.
Dat zou ontspannend moeten werken. - Een enorme, sarcastische robot.
Geweldig idee. - Zal ik bij een grap een lampje laten branden?
Dat zal zeker helpen.
Die kun je gebruiken om de weg terug te vinden, nadat ik je uit de luchtsluis heb geblazen.
Waar staat je humorinstelling op? - Op 100 procent.
Breng alsjeblieft terug naar 75 procent.
Fase 2 afscheiding.
Overschakelen naar handbediening.
Deactiveer sondebranders 1, 2 en 3. - Check.
Ik neem de besturing over. - Besturing overgedragen.
ABF-controle, over.
Brandstofcellen 1, 2, 3.
100 procent, x-mites.
Het is moeilijk om alles achter te laten. Mijn kinderen, jouw vader.
We zullen veel tijd samen doorbrengen. - We moeten leren praten.
En wanneer niet.
Ik ben gewoon eerlijk. - Zo eerlijk hoeft nou ook weer niet.
TARS, wat is jouw eerlijkheidsparameter?
90 procent.
Algehele eerlijkheid is niet altijd de diplomatiekste manier...
noch de veiligste manier om te communiceren met emotionele wezens.
Dan wordt het 90 procent, dokter Brand.
We naderen de Endurance. - Nog twaalf minuten.
Ik neem de besturing over.
Nader modulepoort, 500 meter.
Helemaal voor jou, Doyle.
Rustig aan.
Dat voelde goed. - Breng ons thuis.
Klemmen. - Doel geklemd. Goed gedaan.
Helmen op. - Goed gedaan.
De deur werkt niet. Laat maar zitten.
Cooper, de bediening zou nu voor jou moeten zijn. - Bediening hier.
Communicatie met ringmodule geactiveerd.
Geïnitieerd.
Klaar om te roteren? - Ogenblikje.
Hallo, Case. - Hallo, TARS.
We zijn er klaar voor. - Daar gaan we dan.
Rotatie 30 procent.
1 g.
Hoe voelt de zwaartekracht achterin? - Geweldig.
Gaat het, Romilly? Alles goed?
Ja, geef me even.
Volgens mij ligt er dramamine in het hybernatieblok. Ik ben zo terug.
Brand, neem maar lekker veel mee.
Amelia, wees voorzichtig.
Doe dokter Mann de groeten van mij. - Zal ik doen.
Het ziet er goed uit. We hebben berekend dat jullie over twee jaar bij Saturnus zijn.
Dat is een hoop dramamine.
Pas alstublieft goed op mijn gezin.
We wachten tot jullie terug zijn.
Iets ouder en wijzer, maar blij jullie weer te zien.
"Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht.
"Licht op en vlam wanneer je ouder wordt.
"Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.
"De wijze, voor wie straks het duister wacht...
"omdat geen licht meer bliksemt uit zijn woord...
"verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht.
"Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag."
Hier, je pillen.
Zo alleen.
We hebben elkaar. Het was erger voor dokter Mann.
Nee, ik bedoel hun.
De perfecte planeet. Zo een zullen we niet snel vinden.
Nee, het is niet zo dat we op zoek gaan naar een nieuw appartement.
De mensheid zal op drift raken.
Wanhopig op zoek naar een rots om zich aan vast te klampen.
Wij moeten die rots vinden.
Onze drie mogelijkheden kunnen amper menselijk leven herbergen.
Laura Millers planeet is eerst aan de beurt. Zij heeft ons biologieprogramma opgestart.
Wolf Edmunds zit hier. - Vertel eens wat over Edmunds.
Wolf is deeltjesfysicus.
Heeft niemand van hen een gezin?
Nee, geen banden. Daar stond mijn vader op.
Ze wisten dat ze weinig kans hadden om ooit nog een andere mens te zien.
Hopelijk kunnen we er drie verrassen. - En Mann?
Dokter Mann is de beste van ons.
Hij heeft elf mensen geïnspireerd hem te volgen bij de eenzaamste reis in de geschiedenis.
Wetenschappers, ontdekkingsreizigers. En daar houd ik nu van.
Daarbuiten zijn de kansen tegen ons gekeerd. De dood, maar...
geen kwaad. - Denk je niet dat de natuur slecht kan zijn?
Nee. Schrikbarend, angstaanjagend, maar niet slecht.
Is een leeuw slecht, omdat hij een gazelle in stukken scheurt?
Dus alleen wat wij zelf meebrengen?
Ja. Deze bemanning vertegenwoordigt het beste van onze mensheid.
Zelfs ik? - We hadden 90 procent afgesproken.
Da's waar ook. - Blijf niet te lang op.
Ik kom zo. - Niet vergeten, je verspilt letterlijk je adem.
TARS, laten we het traject nog een keer doornemen.
Acht maanden naar Mars.
Daarna katapulteren we veertien maanden naar Saturnus. Er is niets veranderd.
Ik wil je iets vragen.
Zijn dokter Brand en Edmunds... - Waarom fluister je? Ze kunnen je niet horen.
Zijn dokter Brand en Edmunds hecht?
Dat weet ik niet. - Is dat voor 90 of 10 procent waar?
Ik heb ook discretieparameters.
Maar geen pokerface.
Hallo, jongens.
Papa gaat zo een lang tukje doen.
Ik wilde jullie even op de hoogte houden.
De aarde ziet er prachtig uit vanaf hier.
Geen stof te bekennen.
Ik hoop echt dat het goed met jullie gaat.
Professor Brand heeft me verzekerd dat jullie dit bericht krijgen.
Weet dat ik van jullie hou.
Is hij het? - Dat denk ik niet.
U bent vast Donald.
Hallo, Murph.
Waarom heeft u mijn vaders truck?
Hij wilde dat ik het aan je broer geef.
Hij heeft een bericht voor jullie gestuurd.
Ze is boos, omdat hij wegging.
Als jullie berichten opnemen, dan kan ik ze doorsturen naar Cooper.
Murph is een helder licht.
Misschien moet ik dat vuur aanwakkeren.
Ze heeft haar docenten al voor de gek gehouden.
Misschien moet ze u ook maar voor de gek houden.
Waar zijn ze? - Op weg naar Mars.
De volgende keer dat u iets van Cooper hoort, naderen ze Saturnus.
...maar ik kan een jaar eerder naar 'gevorderde landbouw'.
Ik moet gaan, pa. Hopelijk bent u daarboven veilig.
Het spijt me, Coop. Ik heb Murph gevraagd of ze je gedag wil zeggen...
maar ze is net zo eigenwijs als haar pa.
We proberen het de volgende keer weer.
Hoe gaat het, Ron?
Ik krijg hier de kriebels van.
Een paar millimeter aluminium en verder niets.
Miljoenen kilometers van niets, dat ons niet in luttele seconden doodt.
Wist je dat sommige van de beste zeilers ter wereld niet kunnen zwemmen?
Want als ze overboord gaan, gaan ze er toch aan.
Wij zijn ontdekkingsreizigers, Ron.
Dit is onze boot. Hier.
Dit komt van de sonde die om het wormgat heen cirkelt.
Elke keer als het eromheen cirkelt...
ontvangen we beelden van die andere Melkweg.
Net een draaiende periscoop. - Precies.
Dus we weten ongeveer wat we aan de andere kant kunnen verwachten?
Wat navigatie betreft wel.
Over drie uur zijn we bij het wormgat.
Kunnen we stoppen met draaien? - Waarom?
Omdat we dichtbij genoeg zijn om het te zien?
Bedankt.
Dat is 'm. Dat is het wormgat.
En nou zonder spugen. Het is een bol.
Natuurlijk. Wat dacht jij dan? Dacht je echt dat het een gat was?
Nee, maar op alle afbeeldingen die ik heb gezien, zijn ze...
Ik laat je wel even zien hoe het werkt.
Ze zeggen dat je van hier naar daar moet gaan.
Dat is te ver.
Een wormgat verbuigt ruimte zodanig, dat je binnendoor...
een hogere dimensie kunt bereiken.
Om aan te tonen dat ze driedimensionale ruimte...
naar twee dimensies hebben omgezet, wordt het wormgat in twee dimensies...
een cirkel. Wat is een cirkel in drie dimensies?
Een bol. - Precies, een bolvormig gat.
Maar wie heeft het daar geplaatst? Wie moeten we bedanken?
Ik bedank niemand voordat we hier heelhuids uitkomen.
Is hier nog een truc voor, Doyle?
Dat weet niemand.
De anderen hebben het toch ook gered?
Sommigen wel.
Iedereen klaar om afscheid van ons zonnestelsel te nemen?
Van onze Melkweg.
Daar gaan we dan.
De bediening werkt hier niet. We zitten in de bulk.
Ruimte voorbij onze drie dimensies.
Het enige wat je kunt doen is registreren en observeren.
Wat is dat?
Zij zijn het. - Ze vervormen de ruimtetijd.
Niet doen.
Wat was dat?
De eerste handdruk.
We... zijn er.
De laatste berichten zijn doorgekomen. - Hoe?
Het station aan deze kant heeft ze opgeslagen.
Standaard data. Geen verrassingen.
Zowel Miller als dokter Mann stuurden berichten dat alles in orde was.
Edmunds is al drie jaar stil. - Problemen met de zender?
Misschien. Tot die tijd stuurde hij ook berichten dat alles in orde was.
Die van Miller ziet er goed uit. Daar zijn we al bijna.
Er is wel een probleem.
De planeet zit dichter bij Gargantua dan we dachten.
Zo noemen we het zwarte gat waar de planeten van Miller en dokter Mann omheen draaien.
Staat die van Miller aan de horizon? - Als een basketbal rond de hoepel.
Als we daar landen komen we gevaarlijk dicht in de buurt van haar enorme aantrekkingskracht.
Ik kan rond die neutronenster... - Nee, het heeft met tijd te maken.
De zwaartekracht zou onze klok, vergeleken met die van de aarde, drastisch vertragen.
Hoe erg? - Elk uur dat we op die planeet zijn...
is gelijk aan zeven jaar op aarde.
Dat heet relativiteit.
We zouden daar kunnen landen zonder... - We hebben een missie.
Dat klopt. Ons missieplan A is...
om een planeet te vinden die de mensen op aarde kan herbergen.
Je kunt niet alleen maar aan je gezin denken. Je moet ruimer denken.
Ik denk aan mijn gezin en aan miljoenen andere gezinnen.
Plan A zal niet werken, als de mensen op aarde dood zijn tegen de tijd dat wij klaar zijn.
Nee, en daarom hebben we een plan B.
Cooper heeft gelijk. We moeten tijd als middel beschouwen...
net zoals zuurstof en voedsel. Als we daarheen gaan, kost dat middelen.
Luister...
De gegevens van dokter Mann zijn veelbelovend...
maar het duurt maanden voor we er zijn, en die van Edmunds is zelfs nog verder weg.
Wat Miller heeft gezegd was zeer veelbelovend. Water, organismen.
Dat kom je ook niet elke dag tegen. - Nee, en denk eens aan de middelen...
waaronder tijd, die nodig is om hierheen terug te komen.
Romilly, hoe ver van Millers planeet moeten we zijn...
om uit de tijdverschuivingen te blijven? - Net voor de piek.
Hier dus, net buiten Millers planeet.
Dit is Gargantua, en dit is Millers planeet.
In plaats van met de Endurance rond Millers planeet te cirkelen...
wat brandstof zou besparen, maar veel tijd zou kosten...
kunnen we wat ruimer rond Gargantua cirkelen...
evenwijdig aan Millers planeet, buiten de tijdverschuivingen om, naar hier.
Dan pakken we de Ranger, pikken Miller op, keren terug en analyseren alles.
Heen en terug. Het kost een beetje brandstof, maar we besparen heel wat tijd.
Dat kan werken. - Heel goed.
Er is geen tijd voor grappen en grollen, dus TARS, jij blijft zeker hier.
CASE, jij gaat met mij mee. De rest kan blijven.
Als we het over jaren hebben, dan kan ik de zwaartekracht bestuderen.
Observaties van het wormgat, dat zal professor Brand zeker waarderen.
TARS, bereken een baan rond Gargantua. Bespaar brandstof, minimaliseer stuwkracht.
Zorg dat we binnen bereik van Millers planeet blijven. Begrepen?
Ik zou u nooit achterlaten... dokter Brand.
Ben je er klaar voor, CASE?
Je zegt niet zo veel, hè? - TARS praat genoeg voor ons beiden.
Ontkoppelen.
Romilly, zie je die krachten? - Ongelofelijk.
Letterlijk een duister hart.
Als we de binnenkant van de geïmplodeerde ster zouden kunnen zien...
de singulariteit, dan zouden we zwaartekracht op kunnen lossen.
Krijgen we helemaal niets binnen? - Niets kan daaraan ontsnappen, zelfs licht niet.
De antwoorden zijn er, maar we kunnen niets zien. - Daar is Millers planeet.
Tot ziens, Ranger.
We gaan behoorlijk snel. Zullen we de raketten gebruiken om af te remmen?
Nee, ik ga met de aerodynamica van de Ranger brandstof besparen.
Luchtrem? - We willen toch snel aankomen?
Eigenlijk willen we heelhuids aankomen. - Hou je vast.
Brand, Doyle, bereid je voor.
Rustig aan. - Handen waar ik ze kan zien, CASE.
De enige keer dat ik neerstortte, was toen ik het op het verkeerde moment rustig aan deed.
Voorzichtigheid... - Wordt je dood, net als roekeloos rijden.
We gaan veel te snel. - Ik heb het onder controle.
Zal ik de feedback uitschakelen? - Nee, ik moet de lucht voelen.
Daar gaan we dan.
Alleen maar water.
Het levensgoedje. - 1200 meter.
Heb je haar baken gelokaliseerd? - Ja, kun je erheen manoeuvreren?
Ik moet wat snelheid minderen.
Ik ga er in een spiraal naartoe. Hou je vast.
700.
Op mijn teken, CASE.
500 meter.
Nu.
Zeer gracieus. - Nee.
Maar wel zeer efficiënt.
Waar wachten jullie op? Kom op, lopen.
Zeven jaar per uur. Zorg dat het waard is.
Hierheen.
Zo'n 200 meter.
De zwaartekracht is gruwelijk.
Te lang door de ruimte gezweefd? - 130 procent van aarde's zwaartekracht.
Kom op, kom op.
Er is niets hier. - Het zou hier moeten zijn.
Als haar signaal hiervandaan komt...
Haar baken.
Wrakstukken. - Waar is de rest?
Richting die bergen.
Dat zijn geen bergen.
Dat zijn golven.
Die gaat van ons vandaan.
We hebben de recorder nodig.
Brand, Doyle, kom meteen terug naar de Ranger.
We gaan niet weg zonder haar gegevens.
Kom terug, we hebben geen tijd.
De tweede golf komt eraan. We zitten middenin de deining.
Ik heb 'm. - Kom meteen terug naar de Ranger.
Brand, kom meteen terug.
Ga maar, Cooper. Ik haal het niet. Ga.
CASE, ga haar halen.
Ga. - Sta op, Brand.
Snel.
Ik ga het niet redden. - Jawel.
CASE heeft haar. Kom terug, Doyle.
Kom op.
Naar het luik.
Schiet op.
Ik sluit het binnenluik handmatig.
Niet doen, Cooper.
De motoren zijn verzopen. Ik moet ze uitschakelen.
Hou je vast.
Wat is het probleem, CASE? - Volgelopen met water. Wegpompen.
Verdomme. - Ik zei toch dat je moest gaan.
En ik zei dat je hierheen moest komen.
Een van ons dacht aan de missie. - Jij dacht aan hoe je thuis moet komen.
Ik wilde doen wat juist was. - Kun je dat tegen Doyle zeggen?
Hoelang nog, CASE? - 45 tot een uur.
Het levensgoedje, hè? Wat gaat dit ons kosten?
Veel. Decennia.
Wat is er met Miller gebeurd?
Aan de wrakstukken te zien, is ze meteen na aankomst door een golf gepakt.
Waarom liggen die wrakstukken na al die jaren nog bij elkaar?
Door het slippen van de tijd.
Volgens de tijd van deze planeet is ze uren geleden geland.
Ze is waarschijnlijk pas enkele minuten dood.
De gegevens zijn van de aanvankelijke status, die eindeloos herhaald worden.
We zijn hier niet op voorbereid.
Jullie bollebozen hebben het overlevingstalent van padvinders.
We zijn wel verder gekomen dan wie dan ook in de geschiedenis.
Niet ver genoeg. En nou zitten we hier vast.
Tot er niemand meer op aarde is om te redden.
Ik tel de minuten op dezelfde manier als jij af.
Is het mogelijk.. Is er misschien een manier...
dat we een zwart gat ingaan en die jaren terugkrijgen?
Schud je hoofd niet zo naar me. - Tijd is relatief.
Het kan rekken en drukken...
maar het kan niet achteruit lopen.
Het enige wat naar andere dimensies over kan steken, is zwaartekracht.
De wezens die ons hierheen hebben geleid...
communiceren toch via zwaartekracht?
Praten ze met ons uit de toekomst? - Misschien.
Als zij dat kunnen...
Zij zijn wezens van vijf dimensies.
Voor hen is tijd misschien gewoon een fysieke dimensie.
Voor hen is het verleden misschien een kloof waar ze in kunnen klimmen...
en de toekomst een berg waar ze tegenop kunnen klimmen, maar voor ons niet.
Ik heb het verprutst. Het spijt me.
Maar je wist van de relativiteit.
Mijn dochter is tien jaar.
Ik heb haar Einsteins theorie niet uit kunnen leggen voor ik vertrok.
Kon je niet zeggen dat je de wereld ging redden?
Nee.
Wanneer je een ouder wordt, wordt één ding heel duidelijk.
En dat is dat je wil dat je kinderen zich veilig voelen.
En dan vertel je een tienjarige niet dat er een einde aan de wereld komt.
Wanneer doen de motoren het weer? - Over een minuut of twee.
Zolang hebben we niet. Helmen op.
Brand, copiloot. Jouw beurt. CASE, stuur de cabinezuurstof naar de raketten.
We gaan vonken. - Begrepen.
Vast. - Decompressie.
Motoren aan.
Hallo, Rom. - Ik heb jaren gewacht.
Hoeveel jaren?
23 jaren, 4 maanden en 8 dagen.
Doyle?
Ik dacht dat ik erop voorbereid was. Ik wist dat de theorie...
echt anders is. - En Miller?
Er is hier niets voor ons.
Waarom ben je niet gaan slapen? - Ik ben af en toe even gaan liggen.
Ik dacht dat jullie niet meer terug zouden komen.
Het leek me verkeerd om mijn leven weg te dromen.
Ik heb het zwarte gat zo goed mogelijk bestudeerd.
Maar ik kon niets naar je vader zenden.
We kunnen wel ontvangen, maar niet zenden.
Leeft hij nog? - Ja.
We hebben bestanden van jaren opgeslagen.
Cooper. - Berichten van 23 jaren.
Speel af vanaf het begin.
Hallo, pa. Ik wil even gedag zeggen.
Ben als op een na beste geslaagd.
Juf Carlin bleef me zesjes geven.
Slecht voor mijn gemiddelde, maar tweede is niet slecht.
Opa was bij de ceremonie.
Ik heb een ander meisje leren kennen.
Ik denk dat zij de ware is.
Ze heet Lois. Dat is ze.
Murphy heeft opa's auto gestolen. Ze is ermee gecrasht, maar het gaat goed met haar.
Pa, kijk hier eens naar.
U bent opa geworden. Hij heet Jesse.
Ik wilde hem Coop noemen, maar Lois zegt misschien bij de volgende.
En Donald zegt dat hij zich al 'overgroot' voelt, dus hebben we het hier maar bij gelaten.
Oké, dan. Zeg maar 'dag' tegen opa.
Sorry dat het even is geleden.
Maar... met Jesse en zo...
Opa is vorige week overleden.
We hebben hem naast ma begraven, en Jesse.
Waar we u zouden begraven, als u ooit terug zou komen.
Murph was bij de begrafenis. We zien haar niet zo vaak, maar daar was ze wel bij.
Ik weet dat u hier niet naar luistert.
Al die berichten drijven maar wat rond...
daar in die duisternis.
Lois zegt dat ik u los moet laten.
En dus...
denk ik dat ik u maar loslaat.
Ik weet niet waar u bent, maar ik hoop dat u rust heeft gevonden.
Dag.
Hallo, pa.
Hallo, Murph. - Klootzak.
Ik heb niets ingesproken toen u nog reageerde, omdat ik zo boos op u was.
En toen u niet meer reageerde...
moest ik met die beslissing leven, en dat heb ik gedaan.
Maar vandaag ben ik jarig.
En nog een bijzondere ook, want u zei...
U zei ooit dat, als u terug zou keren, wij even oud zouden kunnen zijn.
En vandaag ben ik even oud als u, toen u vertrok.
Dus dit zou een goed moment zijn om terug te keren.
Sorry dat ik je stoor, maar ik heb jou hier nog nooit gezien.
Ik ben hier ook nooit eerder geweest.
Ik praat tegen Amelia, de hele tijd.
Dat helpt. Ik ben blij dat jij dat ook doet.
Dat doe ik niet. Ik moest gewoon even iets kwijt.
Ik weet dat ze daar nog ergens zijn. - Dat weet ik.
Er zijn zo veel redenen waarom onze berichten misschien niet doorkomen.
Dat weet ik, professor. - Ik weet niet waar ik het bangst voor ben.
Dat zij nooit terugkomen, of...
dat ze terugkomen en zien dat we gefaald hebben. - Laten we dan maar slagen.
Terug naar de vierde iteratie. Laten we wat nieuwe velden proberen.
Met alle respect, professor, maar dat hebben we al honderden keren geprobeerd.
Het hoeft maar één keer te werken, Murph.
Elk boutje dat ze raken, had een kogel kunnen zijn.
We hebben het goed gedaan, in deze wereld.
Of we de vergelijking nu wel of niet kraken, voordat ik het loodje leg.
Niet zo morbide, professor. - Ik ben niet bang voor de dood.
Ik ben een oude natuurkundige.
Ik ben bang voor de tijd.
Tijd.
U bent bang voor de tijd.
We proberen al jaren de vergelijking op te lossen zonder de hypothese over tijd aan te passen.
Ja, en? - Dat betekent dat elke iteratie...
een poging is om zijn eigen bewijs te bewijzen.
Dat is recursief, onzinnig.
Zeg je dat mijn levenswerk onzin is?
Nee, ik zeg dat u het probeert op te lossen met één arm...
Nee, met beide armen op uw rug gebonden.
Ik begrijp niet waarom. - Ik ben een oude man.
Kunnen we het hier een andere keer over hebben? Ik wil met mijn dochter praten.
Wanneer we de ruimte binnenstappen...
moeten we de realiteit van interstellair reizen onder ogen zien.
We moeten verder dan onze eigen levensduur reiken.
We moeten niet als individuen denken, maar als soort.
"Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht."
TARS heeft de Endurance op de juiste plek gehouden...
maar het uitje duurde langer dan verwacht.
We hebben niet genoeg brandstof om beide werelden te bezoeken.
We moeten kiezen. Maar hoe?
Ze zijn allebei veelbelovend.
Edmunds gegevens zijn beter, maar dokter Mann zendt nog steeds uit.
We hebben geen reden om aan te nemen dat Edmunds gegevens verouderd zijn.
Zijn wereld bevat sleutelelementen om leven te herbergen.
Die van dokter Mann ook. - Dit is mijn vakgebied.
En...
Ik denk echt dat die van Edmund beter is. - Waarom?
Vanwege Gargantua.
Kijk naar Millers planeet. Koolwaterstof, organismen.
Maar geen leven. Steriel.
Dat vinden we ook op die van Mann. - Vanwege het zwarte gat?
De Wet van Murphy. Wat zou kunnen gebeuren, zal gebeuren.
Ongelukken zijn de eerste bouwstenen van evolutie...
maar rond een zwart gat kan er niet genoeg gebeuren.
Het zuigt asteroïden en kometen naar binnen. Gebeurtenissen die je anders wel zouden bereiken.
We moeten nog verder weg.
Je zei ooit dat dokter Mann de beste van ons was.
Hij is opmerkelijk. Dankzij hem zijn we hier.
En daar is hij dan, op die planeet...
en hij verstuurt een onmiskenbaar bericht dat we naar zijn planeet moeten komen.
Mee eens, maar Edmunds gegevens zijn nog veelbelovender.
Laten we stemmen. - Dan is er iets wat je moet weten.
Brand, hij heeft het recht om het te weten.
Dat heeft hier niets mee te maken. - Wat niet?
Ze is verliefd op Wolf Edmunds. - Is dat waar?
Ja.
En daarom wil ik mijn hart volgen.
Misschien hebben we te lang geprobeerd om dit met theorieën op te lossen.
Je bent wetenschapper. - Luister dan naar me.
Liefde is niet iets dat we uitgevonden hebben. Het is...
waarneembaar, krachtig.
Het moet iets betekenen. - Liefde betekent zeker iets.
Maatschappelijk nut, sociale binding, kinderen grootbrengen.
We houden van mensen die dood zijn. Wat is daar het maatschappelijk nut van?
Niets. - Misschien betekent het iets meer.
Iets wat we nu nog niet kunnen bevatten.
Misschien is het een soort bewijs, een...
artefact van een hogere dimensie, die we niet bewust waar kunnen nemen.
Ik word dwars door het heelal aangetrokken tot iemand die ik in tien jaar niet heb gezien.
Die waarschijnlijk al overleden is.
Liefde is het enige dat we waar kunnen nemen...
dat de dimensies van tijd en ruimte overstijgt.
Misschien moeten we daarin geloven, zelfs als we het nog niet kunnen bevatten.
Oké, Cooper...
Ja.
De geringste kans dat ik Wolf weer zal zien, windt me op.
Dat betekent niet dat ik het mis heb.
Eerlijk gezegd...
misschien toch wel.
TARS, plan een route naar dokter Mann.
We zullen weer een derde kwijtraken, maar volgend jaar...
Volgend jaar zal ik het goedmaken op Nelsons boerderij.
Wat is er met Nelson gebeurd?
Murph, wil je nog wat soufflé? - Nee, dank je, ik zit vol. Het was heerlijk.
Eet je bord leeg, Cooper.
Blijf je slapen? Je kamer is nog precies zoals toen je wegging.
Ik moet terug. - Mijn naaimachine staat daar, maar er is...
Ik moet...
Te veel herinneringen. - Daar hebben we iets voor.
Het stof.
Lois, ik heb een vriend die naar zijn longen kan kijken.
Het spijt me, Amelia. - Je bent gewoon objectief.
Of ben je me aan het straffen, omdat ik het op Millers planeet verprutst heb?
Nee, dit was geen persoonlijke beslissing.
Als je het mis hebt, zal je een heel erg persoonlijke beslissing moeten nemen.
Je brandstofberekeningen zijn gebaseerd op een retourvlucht.
Als Manns planeet niets wordt, dan moet je kiezen tussen een reis naar huis...
of doorreizen naar Edmunds met plan B.
Een nieuwe kolonie kan ons voor uitsterven behoeden.
Misschien moet je kiezen tussen je kinderen en de toekomst van de mensheid.
Ik neem aan dat je dan net zo objectief zult zijn.
Hij vraagt steeds naar jou sinds hij bij bewustzijn is. We probeerden je te bereiken.
Ik ben hier, professor. - Ik heb iedereen teleurgesteld.
Nee, u heeft ons ver gebracht. We zijn er bijna.
Ik zal afmaken waar u mee begonnen bent. - Dat is fijn, Murph.
Jij geloofde erin.
Al die jaren.
Ik vroeg jou om erin te geloven.
Ik wilde dat je geloofde...
dat je vader...
terug zou komen. - Dat geloof ik ook, professor.
Vergeef me. - Er valt niets te vergeven.
Ik heb gelogen.
Ik heb tegen je gelogen.
Het had geen zin...
om terug te komen.
Wij kunnen niet geholpen worden.
En plan A dan? Dit allemaal?
Al die mensen? En de vergelijking?
Wist mijn vader het?
Heeft hij me verlaten?
"Verdwijn niet...
"zomaar..."
Nee.
U mag niet gaan.
Dokter Brand, het spijt me u te moeten vertellen dat uw vader vandaag overleden is.
Hij had geen pijn, hij was vredig.
Mijn innige deelneming.
Brand, wist u het?
Hij heeft het u vast verteld.
U wist het.
Dit was allemaal nep.
Jullie hebben ons hier achtergelaten.
Om te stikken.
Om te verhongeren.
Bevroren wolk.
Het is al goed.
Bid dat je nooit ervaart...
hoe fijn het kan zijn om een ander gezicht te zien.
Ik had al niet zo veel hoop en na een tijd helemaal niet meer.
Mijn voorraden zijn volledig uitgeput.
De laatste keer dat ik ging slapen, heb ik niet eens een wektijd ingesteld.
Jullie hebben me letterlijk uit de dood doen herrijzen.
Lazarus.
En de anderen? - Ik vrees dat u de enige bent.
Tot nu toe, zeker?
Nee, in onze huidige situatie...
is er weinig kans dat we anderen kunnen redden.
Dokter Mann...
vertel ons over uw wereld.
Onze wereld, hopelijk.
Onze wereld is koud, grimmig...
maar ontegenzeggelijk mooi.
De dagen duren 67 uur, koud.
De nachten duren ook 67 uur en zijn nog kouder.
De zwaartekracht is een aangename 80 procent van die van de aarde.
Waar ik ben geland, is het water alkalisch.
Er zit te veel ammoniak in de lucht om langer dan een paar minuten te kunnen ademen...
maar bij de ondergrond, en die is er...
vervliegt het chloor en maakt ammoniak plaats voor kristallijn koolwaterstof.
Inadembare lucht, voor organismen.
Misschien zelfs voor leven.
Het kan zijn dat we deze wereld delen. - Zijn deze gegevens van de oppervlakte?
Door de jaren heen heb ik meerdere sondes gelanceerd.
Tot waar heeft u verkend?
Meerdere grote expedities, maar met een beperkte voorraad zuurstof...
heeft KIPP het meeste loopwerk gedaan.
Wat is er met hem gebeurd? - Degeneratie.
Hij heeft de eerste organismen die we vonden verkeerd geïdentificeerd.
We hebben het nog even geprobeerd, maar ik heb hem uiteindelijk maar ontmanteld.
Met zijn krachtbron heb ik de missie voort kunnen zetten.
Ik dacht ik alleen was, voor ik hem uitzette.
Wilt u dat ik er even naar kijk? - Nee, dat is mensenwerk.
Dokter Brand, CASE stuurt een bericht naar u door.
Oké, ik kom er aan.
Dokter Brand, het spijt me u te moeten vertellen dat uw vader vandaag overleden is.
Hij had geen pijn.
Hij was vredig.
Mijn innige deelneming.
Is dat Murph? Ze is gegroeid.
Brand, wist u het?
Hij heeft het u vast verteld.
U wist het.
Dit was allemaal nep. Jullie hebben ons hier achtergelaten.
Om te stikken.
Om te verhongeren.
Wist mijn vader het ook?
Pa.
Ik wil gewoon weten...
of u mij achter heeft gelaten om te sterven.
Ik moet het weten.
Mijn vader heeft zijn leven gewijd aan plan A.
Ik heb geen idee waar ze het over heeft.
Ik wel.
Had hij nooit de hoop dat mensen de aarde zouden verlaten?
Nee.
Maar hij probeert de zwaartekrachtvergelijking al veertig jaar op te lossen?
Je vader had die vergelijking al opgelost voor ik vertrok.
Waarom gebruikte hij het dan niet?
Zwaartekracht kon niet in overeenstemming gebracht worden met kwantummechanica.
Er is meer voor nodig. - Meer wat?
Meer gegevens. Je moet in een zwart gat kunnen kijken.
De natuurwetten staan een naakte singulariteit niet toe.
Is dat waar, Romilly?
Als een zwart gat een oester is, dan is de singulariteit de parel.
De zwaartekracht is zo sterk, dat het altijd in duisternis achter de horizon verstopt is.
Daarom noemen we het een 'zwart' gat.
Wat als we voorbij de horizon kijken?
Dat kunnen we niet. - Sommige dingen horen we niet te weten.
Je vader moest een andere manier vinden om de mensheid te redden.
Plan B: een kolonie. - Maar waarom hebben ze dat niet gezegd?
Waarom heeft hij ons niet... - Omdat hij wist hoe moeilijk het zou zijn...
om mensen samen te laten werken om de soort te redden, in plaats van henzelf.
Of hun kinderen. - Onzin.
Je was nooit gekomen als je niet had gedacht dat je hen zou redden.
Evolutie moet die simpele barrière nog overstijgen.
We geven intens en met overgave om degenen die we kennen...
maar die empathie reikt zelden verder dan ons blikveld.
Maar die leugen.
Die afschuwelijke leugen.
Onvergeeflijk, en dat wist hij.
Hij was bereid zijn eigen menselijkheid te vernietigen, om zo de soort te redden.
Hij heeft een enorm offer gebracht. - Nee.
Een enorm offer is gebracht door de mensen op aarde, die zullen sterven.
In al zijn arrogantie heeft hij hen alle hoop ontnomen.
Het spijt me, Cooper, maar er is geen hoop voor hen.
Nee.
Wij zijn de toekomst.
Wat kan ik doen?
Laat me naar huis gaan.
Weet je dat heel zeker?
Zijn uitkomst klopte. Hij had het jaren geleden al.
Is het waardeloos? - Het is een halve oplossing.
En hoe vind je de andere helft?
Daarbuiten, in een zwart gat. Maar hier op aarde?
Ik weet niet of dat mogelijk is.
Ze pakken alles in en vertrekken.
Waar zijn ze mee bezig? - Overleven.
Verdomme.
Hebben de mensen het recht niet om het te weten?
Paniek zal niet helpen. We moeten gewoon doorgaan, zoals altijd.
Is dat niet precies hoe professor Brand ons manipuleerde om...
Brand had ons opgegeven. Ik wil dit nog steeds oplossen.
Heb je een idee? - Een gevoel.
Ik heb je over mijn geest verteld.
Mijn pa dacht dat ik het een geest noemde, omdat ik er bang voor was.
Maar ik was er nooit bang voor.
Ik noemde het een geest, omdat het...
Het voelde aan als een persoon.
Die me iets probeerde te vertellen.
Als er hier op aarde een antwoord is, dan is het daar.
Ergens in die kamer. Dus ik moet het gewoon vinden.
We hebben bijna geen tijd meer.
En de extra zuurstofschrobbers?
Laat die maar zitten, CASE. Ik zal de meeste tijd toch slapen.
Ik heb een suggestie voor je terugreis. - Wat dan?
Werp nog een laatste blik op het zwarte gat.
Ik ga naar huis, - Dat weet ik, maar dit kost geen tijd.
Het is een kans voor de mensen op aarde.
Zeg het maar. - Gargantua is een ouder draaiend zwart gat.
Dat is wat we een 'zachte' singulariteit noemen.
Niet echt zacht. De zwaartekracht is zo snel...
dat iets wat snel over de horizon schiet het zou kunnen overleven. Bijvoorbeeld een sonde.
Wat gebeurt er daarna mee? - Achter de horizon is het een mysterie.
Dus waarom zou de sonde geen blik kunnen werpen en de kwantumgegevens door kunnen sturen?
Als hij uitgerust is om elke pulserende energievorm uit te zenden.
Wanneer is die sonde een 'hij' geworden?
TARS is de geschikte kandidaat. Ik heb hem al verteld waar hij naar moet zoeken.
Ik heb de optische zender van KIPP nodig. - Zou je dit voor ons doen?
Voor je gaat huilen moet je wel beseffen dat ik als robot alles moet doen wat je zegt.
Je lampje knippert. - Dit is geen grapje.
TARS moet wat onderdelen uit KIPP verwijderen en aanpassen.
Ik wil zijn archieffuncties niet verstoren. - Ik houd wel toezicht.
Goed dan. - We moeten drie veilige locaties zoeken.
Een voor Brands lab en twee voor woonruimte.
Als die modules eenmaal geland zijn, zijn ze niet te verplaatsen.
Ik kan je naar de onderzoeklocaties brengen, maar ik denk niet dat...
deze omstandigheden aan zullen houden. We kunnen beter wachten.
CASE gaat weer terug met de rest van de destilleeruitrusting.
Ik wil die locaties het liefst veiligstellen voor het donker wordt.
Deze rukwinden trekken meestal voorbij. - Goed dan.
Je hebt wel een langeafstandszender nodig. - Heb ik.
Opgeladen? Volg mij maar.
TARS, nog 72 uur. - Begrepen, Cooper.
Brand heeft me verteld waarom je vindt dat je terug moet gaan.
Maar ik zou nalatig zijn als ik niet zou zeggen...
dat een missie als deze een extra technicus goed kan gebruiken.
Rustig aan, turbo. Veiligheid eerst, weet je nog?
Veiligheid eerst, Cooper.
Ik moet zeggen dat het een eer is om hier deel van uit te maken.
Maar zodra het basiskamp er staat en de modules veiliggesteld zijn...
zit mijn werk er hier op. Ik ga naar huis.
Jij hebt banden, maar zelfs zonder familie kan ik je beloven...
dat het verlangen om bij andere mensen te zijn, zeer krachtig is.
Die emotie staat aan de basis van wat ons menselijk maakt.
Daar moet je niet te licht over denken.
Hoelang heb je dat kuchje al? - Een tijdje.
Ik mag hier spelen van mama.
Ik kom niet aan uw spullen.
Doe gewoon rustig aan.
Je weet toch wel waarom we geen machines op deze missies sturen?
Een machine kan niet goed improviseren, omdat je doodsangst niet kan programmeren.
Ons overlevingsinstinct is onze grootste inspiratiebron.
Neem jou nou, bijvoorbeeld.
Een vader, met een overlevingsinstinct dat zich uitstrekt tot je kinderen.
Wat is volgens onderzoeken het laatste wat je ziet, net voor je sterft?
Je kinderen, hun gezichten.
Net voor je sterft, zal je verstand je iets harder aansporen om te overleven.
Voor hen.
Haal diep adem.
Jij moet Coop zijn. Ga hier even zitten.
Het is niet best. Ze kunnen hier niet blijven.
Waarom duurt het zo lang, TARS? - Ik heb problemen met de boot-up.
Dat begrijp ik niet.
Grappig.
Toen ik de aarde verliet, dacht ik dat ik op de dood voorbereid was.
Maar de waarheid is...
dat ik nooit overwogen had of mijn planeet wel de juiste voor mij was.
Niets is verlopen zoals gepland. - Kom mee.
Neem eens heel diep adem.
Wat gebeurt hier?
Wat doe je nou? - Sorry, maar ik kan jullie niet laten vertrekken.
We hebben het nodig om de missie af te maken.
Zodra de anderen erachter komen wat deze plek niet is, kunnen we hier niet overleven.
Het spijt me.
Ze kunnen hier niet langer blijven. - Jullie moeten hier meteen weg.
Laat ik heel duidelijk zijn. Je bent verantwoordelijk voor...
Pak haar spullen, Coop. Ze gaat naar huis.
Pa heeft je niet opgevoed om zo dom te zijn. - Opa heeft me opgevoed.
En hij ligt buiten in zijn graf, naast ma en Jesse.
Heb je alle gegevens vervalst?
Ja.
Er is geen ondergrond? - Nee.
Ik probeerde mijn plicht te doen, maar ik wist, vanaf de dag dat ik aankwam...
dat hier niets was. Ik heb de verleiding jaren weerstaan...
maar ik wist dat, als ik op die knop zou drukken...
iemand mij zou komen redden. - Je bent een lafaard.
Ja.
Als jij niet wil gaan, laat dan je gezin gaan. Red je gezin.
Gaan we dan met jou onder de grond leven en bidden dat papa ons komt redden?
Pa komt niet terug, nooit meer. Het komt nu op mij aan.
Ga jij iedereen redden, omdat pa het niet kon?
Pa heeft het niet eens geprobeerd. Hij heeft ons verlaten.
Hij heeft ons hier achtergelaten om te sterven.
Niemand gaat met jou mee.
Ga je wachten tot je volgende kind doodgaat?
Ga weg, en kom niet meer terug.
Hou mijn spullen maar.
Hou op.
Nee.
Er is 50 procent kans dat u er zelf aan gaat.
Zo'n goede kans heb ik jaren niet gehad.
Veroordeel me niet. Jij bent nooit zo op de proef gesteld.
Dat zijn er maar een paar.
Je hebt je best gedaan.
Voel je het? Het overlevingsinstinct?
Dat is wat mij en ons allemaal beweegt en ons zal redden.
Ik wil ons allemaal redden. Voor jou, Cooper.
Het spijt me. Ik kan niet aanzien hoe je lijdt.
Ik dacht dat ik het kon.
Ik ben hier voor je.
Luister gewoon naar mijn stem. Ik ben hier.
Je bent niet alleen.
Zie je je kinderen?
Het is al goed. Ze zijn bij je.
Heeft professor Brand dat gedicht nog voorgedragen, voor je vertrok? Ken je het nog?
"Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht.
"Licht op en vlam wanneer je ouder wordt.
"Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag."
Help.
CASE.
Geen lucht. Ammoniak.
Cooper, we komen er aan. - Ik heb hem.
Ga, ga. - En weg zijn we.
We komen er aan, niet praten. Probeer zo weinig mogelijk te ademen. We zijn er bijna.
Er zit een beveiliging op. Een persoon is nodig om toegang te krijgen.
Ga uw gang.
Probeer geen adem te halen. We komen eraan.
We moeten sneller.
Hou vol.
Ik zie hem. Naar rechts.
Ik ben er.
Haal de watertruck.
Deze gegevens slaan nergens op.
Het spijt me.
Mann heeft gelogen.
Romilly. - Romilly, kun je me horen?
Maak alstublieft geen...
Romilly. - Romilly, kun je me horen?
Blijf hier.
Lois.
Ik dacht dat je zo voorzichtig was? - Veiligheid eerst.
Romilly, kun je me horen? Dit is Brand.
Dokter Brand, Cooper, er was een explosie. Dokter Manns verblijf.
TARS, op tien uur.
Zeg me wanneer TARS aan boord is.
Romilly heeft het niet overleefd.
Ik kon hem niet redden. - TARS is binnen.
Ik neem het over. Weten we waar de Ranger is? - Hij gaat in een omloopbaan.
Als hij het schip overneemt, zijn we dood.
Zou hij ons hier achterlaten? - Hij gaat ons hier achterlaten.
Ik zie jullie beneden. Wacht bij de auto.
Schiet op. Geef me je tas. Ga achterin zitten.
Dokter Mann, reageer alstublieft.
Hij kent de koppelprocedures niet. - Maar de automatische piloot wel.
Niet sinds TARS die uitgeschakeld heeft. - Netjes.
Wat zijn jouw vertrouwensinstellingen? - Blijkbaar lager dan die van jou.
Probeer niet te koppelen. Ik herhaal: probeer niet te koppelen. Reageer alstu...
Autokoppeling geweigerd. - Opheffen.
Niet geautoriseerd. - Opheffen.
Niet geautoriseerd.
Probeer niet te koppelen. Ik herhaal: probeer niet te koppelen. Reageer alstu...
Langzaam naar de Endurance.
Onvolledig contact. - Opheffen.
Is hij al gekoppeld? - Onvolledig.
Dokter Mann, niet...
Luikblokkering opgeheven.
Dokter Mann, open dat luik niet.
Ik herhaal: open dat luik niet. Anders valt de luchtdruk in de sluis weg.
Wat gebeurt er als hij het luik opblaast? - Niet veel goeds.
Terug, terug. Remraketten op maximum. Terug.
CASE, zend mijn bericht naar de boordcomputer en laat het als alarmoproep omroepen.
Dokter Mann, open dat luik niet.
Ik herhaal: open dat... - Brand?
Ik weet niet wat hij gezegd heeft, maar ik neem het bevel van de Endurance over.
Daarna kunnen we praten over het afronden van de missie.
Dokter Mann, luister naar me.
Dit gaat niet over mijn leven, of die van Cooper.
Dit gaat over de mensheid.
Er is een moment...
Het is niet...
Mijn God.
Het heeft geen zin om je brandstof... - Analyseer de rotatie van de Endurance.
Wat ga je doen? - Koppelen.
De rotatie van de Endurance is 68 tpm. - Pas onze draai aan met de remraketten.
Dat is niet mogelijk. - Nee, het is noodzakelijk.
De Endurance raakt de stratosfeer.
Ze heeft geen hitteschild.
CASE, ben je er klaar voor? - Klaar.
Cooper, dit is niet het moment om voorzichtig te zijn.
CASE, als ik flauwval, neem jij de knuppel over.
TARS, sta klaar om het koppelmechanisme te activeren.
De Endurance wordt heet. - Nog zes meter.
Drie graden stuurboord, Cooper. - Nog drie meter.
Cooper, we staan in lijn.
Begin rotatie.
Kom op, TARS.
Koppeling compleet. - Langzaam omhoog.
Langzaam.
Remraketten.
Hoofdmotoren aan.
We verlaten de omloopbaan. Kom op, schatje.
Hoofdmotoren uit.
We hebben de omloopbaan verlaten.
Op naar onze volgende truc.
Dat kan dan beter een goeie zijn. We gaan richting Gargantua.
CASE, neem de knuppel over. - Begrepen.
Cooper, we glijden af richting Gargantua. Zal ik de hoofdmotoren gebruiken?
Nee, laat haar maar zo ver mogelijk glijden.
Zeg het maar. - Er is goed nieuws en slecht nieuws.
Dat ken ik. Zeg het nou maar.
De back-upgenerator werkt, dus het systeem is stabiel. Alles functioneert.
Het navigatiecentrum is volledig vernield.
We hebben niet genoeg reddingsmiddelen om terug naar de aarde te kunnen, maar...
ik denk dat we Edmunds net kunnen bereiken. - En de brandstof?
Niet genoeg, maar ik heb een plan.
We laten ons door Gargantua naar de horizon trekken...
en dan katapulteren we eromheen naar Edmunds planeet.
Handmatig? - Daarom ben ik hier.
Dan komen we net in een omloopbaan. - En de tijdverschuiving?
We hebben geen van beiden tijd om ons druk te maken om relativiteit.
Sorry, Cooper.
Zodra we genoeg snelheid rond Gargantua hebben...
gebruiken we Lander 1 en Ranger 2 als raketten...
om ons uit de aantrekkingskracht van het zwarte gat te duwen.
De overbrenging naar de Lander is vernield, dus we moeten het handmatig bedienen.
Zodra Lander 1 op is, zal TARS ontkoppelen...
en wordt hij het zwarte gat ingezogen.
Waarom moet TARS ontkoppelen? - We moeten ballast kwijtraken om te ontsnappen.
Newtons Derde Wet.
De enige manier die mensen verzonnen hebben om ergens te komen, is door iets achter te laten.
Je kunt niet van TARS verlangen dat hij dit voor ons doet.
Hij is een robot, dus je hoeft hem helemaal niets te vragen.
Klootzak. - Sorry, je viel even weg.
Dat is wat we beoogd hebben. Het is onze enige kans om mensen op aarde te redden.
Als ik de kwantumgegevens door kan zenden, dan redden ze het misschien.
Laten we hopen dat er nog iemand is om te redden.
Maximumsnelheid bereikt. Sta klaar om ontsnappingsraketten te ontbranden.
Klaar?
Hoofdmotoren aan over 3, 2, 1...
Nu.
Motoren Lander 1, op mijn teken.
3, 2, 1... Nu.
Motoren Ranger 2, op mijn teken.
3, 2, 1... Nu.
Deze manoeuvre gaat ons 51 jaar kosten.
Je klinkt niet slecht voor iemand van 120.
Lander 1, sta klaar om te ontkoppelen, op mijn teken.
3, 2, 1...
Nu. - Ontkoppelen.
Tot ziens, TARS. - Tot ziens. Ik zie je aan de andere kant, Coop.
Tot dan, wijsneus.
Goed zo, CASE. Netjes roekeloos gevlogen.
Van de meester geleerd.
Ranger 2, sta klaar om te ontkoppelen.
Nee. Cooper, waar ben je mee bezig?
Newtons Derde Wet. Je moet iets achterlaten.
Je zei dat er genoeg middelen voor ons beiden was.
We waren het erover eens... 90 procent.
Niet doen.
Ontkoppelen.
Ik ga er recht op af.
Ik nader de horizon.
Bakboordzijde. Ik duik eronderdoor.
Ik ga richting duisternis.
Ik heb het in het zicht. Helemaal zwart.
TARS, kun je me horen? Helemaal zwart.
TARS, kun je me horen, over?
De schermen.
Er is storing.
Ik raak de controle over de knuppel kwijt. Allemaal flitsen.
Flitsen van licht en duisternis.
De turbulentie neemt toe.
De computer houdt er mee op.
Zwaartekracht. Ik raak de controle kwijt.
Schiet op, Murph.
Nee, nee, nee.
Nee, nee.
Als u toch vertrekt, ga dan maar.
Nee.
Nee, ga niet weg, idioot. Ga niet weg.
Morse.
'B'...
'L'...
'I'...
streep...
We hebben hier geen tijd voor. Schiet op.
'F'.
'BLIJF'.
Kom op, Murph. Kom op.
Wat staat er?
Er staat 'BLIJF'.
Vertel het 'm, Murph. Laat hem blijven.
Laat hem blijven, Murph.
BLIJF
Laat hem blijven, Murph.
Laat me niet gaan, Murph.
Nee, nee.
U was het.
U was mijn geest.
Cooper. Kom er eens in, Cooper.
TARS? - Correct.
Je hebt het overleefd. - Ergens, in hun vijfde dimensie...
hebben ze ons gered.
Wie zijn 'zij'? En waarom zouden ze ons helpen?
Dat weet ik niet, maar ze hebben deze driedimensionale ruimte gecreëerd...
binnen hun vijfdimensionale werkelijkheid, zodat jij het kunt begrijpen.
Jammer dat het niet werkt. - Jawel, hoor.
Tijd wordt hier weergegeven als een fysieke dimensie.
Je hebt ervaren dat je wel kracht door de ruimtetijd kunt uitoefenen.
Zwaartekracht, om een bericht te sturen. - Correct.
Zwaartekracht kan dimensies overschrijden, waaronder tijd.
Blijkbaar.
Heb je de kwantumgegevens? - Ja, die heb ik.
Ik zend het op alle golflengtes uit, maar er komt niets door.
Ik kan dit.
Zulke gecompliceerde gegevens voor een kind? - Niet zomaar een kind.
Kom op, pa.
Het vuur is uit. Schiet op.
Zelfs als je het over kan brengen, zal het jaren duren voordat ze het begrijpt.
Dat weet ik, maar we moeten iets verzinnen.
De mensen op aarde gaan dood. Denk na.
Ze hebben ons niet hierheen gehaald om het verleden te veranderen.
Zeg dat nog eens.
Ze hebben ons niet hierheen gehaald om het verleden te veranderen.
Zij hebben ons ook niet hierheen gebracht.
Dat hebben wij zelf gedaan.
Geef me de coördinaten voor NASA, binair.
Binair, begrepen. Komt eraan.
Het is geen geest. Het is zwaartekracht.
Snap je het nou nog niet? Ik heb mezelf hierheen gebracht.
Wij zijn hier om te communiceren met de driedimensionale wereld. Wij zijn de brug.
Ik dacht dat ze mij hadden uitgekozen.
Ze hebben haar uitgekozen. - Waarom?
Om de wereld te redden.
Dit alles is de slaapkamer van een klein meisje.
Elk moment. Het is oneindig complex.
Ze hebben toegang tot oneindige tijd en ruimte, maar ze zijn nergens aan gebonden.
Ze kunnen een bepaalde plaats in de tijd vinden, maar ze kunnen niet communiceren.
Ik ben hier om een manier te vinden om het Murph te vertellen, net zoals ik dit heb gevonden.
Hoe dan? - Liefde.
Zoals Brand al zei, is mijn band met Murph meetbaar. Dat is de sleutel.
Wat moeten we hier doen?
Uitvinden hoe we het haar vertellen.
Het horloge.
Het horloge. Dat is het.
We encoderen de gegevens in de beweging van de secondewijzer.
Vertaal de gegevens naar morse en zend het naar mij.
Ik vertaal naar morse. Wat als ze nooit terugkomt?
Dat doet ze wel.
Ik zie zijn auto. Hij komt eraan.
Ik kom eraan.
Hoe weet je dat?
Omdat ik het aan haar heb gegeven.
Begrepen. Morse is: punt, punt, streep, punt.
Punt, punt, streep, punt.
Punt, streep, punt, punt.
Punt, streep, punt.
Hij is teruggekomen.
Hij was het al die tijd. Ik wist het.
Pa gaat ons redden.
Eureka.
Dat is traditie.
Eureka.
Is het gelukt? - Dat denk ik wel.
Hoe weet je dat? - Omdat de wezens de tesseract afsluiten.
Snap je het nou nog niet?
Het zijn geen wezens. Wij zijn het.
Wat ik voor Murph doe, doen zij voor mij. Voor ons allemaal.
Mensen kunnen dit niet bouwen.
Nee, nog niet. Maar ooit wel.
Niet jij en ik, maar wel mensen.
Een beschaving die voorbij de vier dimensies die wij kennen is geëvolueerd.
Wat gaat er nu gebeuren?
Meneer Cooper.
Rustig aan, meneer. Langzaamaan.
U bent de jongste niet meer. Eigenlijk bent u zelfs 124 jaar.
Rustig aan.
U heeft heel veel geluk gehad.
Toen de Rangers u vonden, had u nog maar voor een paar minuten zuurstof.
Waar ben ik?
Cooper Station.
Momenteel in een baan rond Saturnus.
Cooper Station?
Heel aardig dat u het naar mij vernoemd heeft.
Het is niet naar u vernoemd, maar naar uw dochter.
Ze heeft wel altijd betoogd hoe belangrijk u was.
Leeft ze nog?
Ze zal hier over een paar weken aankomen.
Ze is veel te oud om overgebracht te worden, maar toen ze hoorde dat ze u gevonden hadden...
Maar we hebben het natuurlijk wel over Murphy Cooper.
Echt wel.
U kunt hier over een paar dagen weg.
U zult vast graag willen weten wat u te wachten staat.
Op school heb ik een scriptie over u geschreven.
Ik weet alles over uw leven op aarde.
Dat is waar ook.
Als u mij wilt volgen. U heeft echt een heel mooie locatie.
Toen ik het aan mevrouw Cooper voorstelde...
was ik verheugd te horen dat ze het perfect vond.
Uiteraard heb ik haar niet persoonlijk gesproken.
Mijn vader was boer, net zoals iedereen toen.
Er was gewoon niet genoeg voedsel.
We hadden lappen stof over onze neus en mond...
zodat we er niet zoveel van in zouden ademen.
Ze bevestigde hoeveel u van het boerenleven hield.
Deed ze dat?
Er is geen plek zoals thuis.
Alles is zo waarheidsgetrouw mogelijk vervangen.
Is dit... - Ja, die machine vonden we bij Saturnus...
toen we u vonden. De energiebron is leeg, maar we kunnen een nieuwe inbrengen.
Ja, graag.
Instellingen, algemene instellingen, veiligheidsinstellingen.
Eerlijkheid, nieuwe instellingen:
95 procent. - Bevestigd. Verdere aanpassingen?
Humor:
75 procent. - Bevestigd.
Zelfvernietiging over 10, 9...
Maak daar maar 60 procent van.
60 procent. Bevestigd.
Klop-klop. - Wil je naar 55?
Zag het er echt zo uit?
Zo schoon was ik nooit, wijsneus.
Ik geef hier niet veel om, net doen alsof we terug bij af zijn.
Ik wil weten waar we zijn.
Waar we heengaan.
Meneer Cooper, uw familie is al binnen.
Ze zijn allemaal voor haar gekomen. Ze is bijna twee jaar in cryo-slaap geweest.
Heb jij gezegd dat ik van het boerenleven hou?
Ik was het, Murph.
Ik was je geest.
Dat weet ik.
Ze geloofden me niet, ze dachten dat ik het zelf deed.
Ik wist wie het was.
Niemand geloofde me, maar ik wist dat je terug zou komen.
Hoe?
Omdat mijn vader dat beloofd had.
Ik ben er nu, Murph. Ik ben er.
Geen enkele ouder zou zijn eigen kind moeten zien sterven.
Mijn kinderen zijn hier nu voor mij.
Ga maar.
Waarheen?
Brand.
Zij is daar ergens.
Een kamp aan het opzetten.
Alleen.
In een vreemde Melkweg.
Misschien bereidt ze zich nu voor op de lange slaap.
In het licht van onze nieuwe zon.
In ons nieuwe thuis.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: RQ ~ Controle: Scarlett