ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ antreastm
# Κάποτε συναντήθηκαν μια αγνή ιθαγενής κοπέλα κι ένας άγνωστος
# Κάτω απ' το μπλε φεγγάρι της Ταϊτής
# Τ' αστέρια είχε στα μάτια της
# Γαρδένια στα μαλλιά της
# Και ορκίστηκαν να φροντίζουν ο ένας τον άλλο για πάντα
# Μια μοναχική μέρα ο ξένος έφυγε μακριά
# Μ' ένα αποχαιρετιστήριο φιλί που 'ρθε πολύ νωρίς
# Και τώρα οι αληγείς άνεμοι αναστενάζουν
# Ενώ τα πλοία περνούν... #
Η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία.
# Κάποτε συναντήθηκαν μια αγνή ιθαγενής κοπέλα κι ένας άγνωστος
# Κάτω απ' το μπλε φεγγάρι της Ταϊτής
# Τ' αστέρια είχε στα μάτια της
# Γαρδένια στα μαλλιά της
Εδώ κάτω στην πλατφόρμα του σταθμού Πικαντίλλυ του μετρό
στην καρδιά του Λονδρέζικου Γουέστ Εντ...
Τα σπίτια πολλών βομβαρδίστηκαν...
... σήμερα έγινε εκκένωση του Λονδίνου απ' τα παιδιά.
... δύο επιθέσεις κατά του Λονδίνου και της νότιας Αγγλίας.
... 200 πόδια κάτω απ' το έδαφος, αλλά νιώθουν ασφαλείς εκεί.
# Ενώ τα πλοία περνούν... #
# Κάτω απ' το μπλε φεγγάρι της Ταϊτής
- Αλλά δεν είσαι δειλός. - Δε θέλω να πεθάνω.
Και γιατί να πεθάνω; Κι αν δεν πεθάνω εγώ, γιατί να πεθάνει οποιοσδήποτε άλλος;
Παρόλα αυτά, ακόμα και τώρα δε θα 'κανες ειρήνη.
Όχι τώρα. Δε θα το υποστήριζες αυτό. Δε θα μπορούσες.
Έχεις μόνο μια ζωή, Ανίτα. Μόνο αυτή.
Ντύλαν;
Εσύ δεν είσαι;
Ντύλαν Τόμας. Είσαι, δεν είσαι;
Ω, Θεέ μου!
- Θα μπορούσες τουλάχιστον να σηκώσεις το βέλο μου!
- Ω, Θεέ μου! Ακόμα μ' αγαπάς;
- Το έκανα ποτέ; - Σήκωσε το καταραμένο βέλο, Βέρα.
Κοίταξε τον εαυτό σου.
Για κοίτα! Δεν κατατάχτηκες;
Απλά επειδή δεν έχω στολή; Εγώ είμαι που εμψυχώνω το έθνος.
Τραγουδώ στα εργοστάσια Άμμο.
- Κάτω στους σωλήνες τώρα αμέσως. - Πάντα μ' άρεσε η φωνή σου. Πάντα.
- Ανάμεσα σ' άλλα πράγματα, αγάπησα... - Ας τα αυτά, Ντύλαν Τόμας!
- Δεν άλλαξες. - Φυσικά κι άλλαξα, ευχαριστώ το Θεό.
Δε μπορείς. Και δεν άλλαξες. Ποτέ.
Αν το κάνεις, δε θα σ' αφήσω.
Σ' άκουσα στο ράδιο.
Σαν επιστροφή στο σπίτι ήταν τα ποιήματά σου. Σαν επιστροφή στο παρελθόν.
- Από που προέρχεται η κομψή προφορά; - Θα 'πρεπε να μ' αναζητήσεις.
- Θα 'πρεπε; - Mμ.
Αν καταφέρω τους φίλους μου να κάνουν δωρεά
5 λίρες ο καθένας, αυτό είναι το σχέδιο, βλέπεις.
Αν τους καταφέρω να το κάνουν αυτό, δε θα 'χω ανάγκη
να πουλώ την ψυχή μου, γράφοντας καταραμένα προπαγανδιστικά φιλμ.
- Θα μπορώ να γράφω την καταραμένη ποίησή μου. - Θα 'πρεπε να καταταγείς στο στρατό.
Αυτός που στέκεται μπροστά σου είναι Ι 5, Βέρα.
Διαβρωμένοι πνεύμονες σαν "Κυριακάτικη πόρνη".
Λοιπόν... δάνεισέ μας 5 λίρες!
Θα σου δώσω ένα στριφτό, μόνο αυτό θα πάρεις.
Δωσ' το μας, τότε.
Ασήμι για τους μοναχικούς, Βέρα Μπέρα.
Ποιος λέει ότι είμαι μοναχική;
Και που είναι ο άντρας που θα σου δώσει χρυσό;
Αυτό είναι μια προσφορά, δεν είναι;
Πάντα μοιραζόμασταν μεταξύ μας.
Ποτέ δεν είχες κάτι για να μοιραστείς.
Ναι, αλλά αν είχα, εσύ θα 'σουν η πρώτη που θα το μοιραζόμουν.
Δεν υπάρχουν φίλοι σαν αυτούς απ' τον τόπο σου.
Και φίλοι που μεγαλώσατε μαζί...
είναι οι καλύτεροι απ' όλους.
- Κέρδισες. - Πω, πω, ωραία!
Για πάντα και παντοτινά.
Δε θα το κάνεις, θα το κάνεις;
- Τι δε θα κάνω, ωραίε μου; - Να ξαναχαθείς;
Ματ.
Γεια σου αγάπη μου!
Άργησα να φύγω μακριά
Απ' το σφύριγμα ενός τελειωμένου ψέματος
Και οι παλιοί φόβοι συνέχεια κλαίνε
Μεγαλώνουν τρομαχτικότεροι
Καθώς η μέρα προσπερνά το λόφο και χάνεται στη βαθιά θάλασσα
Ένιωσα σφοδρή την επιθυμία να φύγω μακριά
Από την απαγγελία των χαιρετισμών
Γιατί υπάρχουν φαντάσματα στον αέρα
Και στοιχειωμένη ηχώ στο χαρτί
Είναι ο Ντύλαν Τόμας για το BBC.
- Γεια σου, αγάπη μου! - Που πηγαίνεις;
Τεντώστε, τέσσερις από 45 κιλά.
Το σχόλιο πρέπει να πείσει τις γυναίκες να καταταχθούν στην εναέρια άμυνα.
"Παλουκώστε ένα Γερμαναρά κι ίσως ένα απ΄τα
μπλε (ραφ) αγόρια μας 'παλουκώσει' εσάς". Αυτό σου κάνει;
Το ταλέντο σου χαραμίζεται εδώ, Ντύλαν.
Μπορούμε να πάρουμε ένα ποτό, αν θες. Μετά.
- Φυσικά και μπορούμε. - Δεν είμαι σκυλί, Ντύλαν.
Είναι μελαχρινή, δεν είναι;
Είχα χρυσή παιδική ηλικία, Ανίτα. Και να που απρόσμενα ανατράπηκε.
Τώρα δε μπορώ να κοιτάζω καταπρόσωπο τη χρυσή παιδικότητά μου, μπορώ;
Το σχόλιο παρακαλώ, Ντύλαν.
Εμείς...
Οι τεθλιμμένοι θλιβόμαστε ανάμεσα στους δρόμους
καμένοι με ακούραστο θάνατο
ένα νεογέννητο παιδί
με το πεινασμένο στόμα του
απανθρακωμένο στο μαύρο στήθος στον τάφο
η μητέρα έσκαψε
και τα χέρια γεμάτα από φωτιές.
Λυπήσου μας με την τραγωδία. Χρειάζομαι κάτι ελπιδοφόρο εδώ.
Το λιοντάρι που κάποτε ήταν γνωστό ως Ιεχωβάς
σηκώθηκε και του "σηκώθηκε".
Η λιονταρίνα βρυχήθηκε, και ο Ιεχωβάς "σκόραρε"
σ' όλο τον καναπέ του καθιστικού.
Ντύλαν, χρειάζομαι ένα σχόλιο.
Ντύλαν! Ντύλαν!
Κάτλιν;
- Μου είπες ότι δε μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα.
- Πού είναι ο γιος μας;
Κομμένος σε μικρά κομμάτια και πακεταρισμένος
μαζί με τα παντελόνια μου στη βαλίτσα.
Θα σε καταδιώξει η αστυνομία.
- Μην προσποιείσαι ότι τον ήθελες εδώ. - Πέφτουν βόμβες!
Δεν έχει να κάνει με τις βόμβες.
Δεν τον θέλεις. Οπότε δεν τον έφερα.
Δεν ξανάκανα πατέρας, Κατ. Δεν είναι απλό!
- Είμαι ακόμα το φως της ζωής σου; - Στο Νιου Φόρεστ δεν είναι;
Γιατί ρωτάς, Ντύλαν; Ξέρεις πολύ καλά ότι ο γιος μας είναι με τη μητέρα μου.
Σ' αγαπώ, Κατ.
Δωσ' μας ένα τσιγάρο, τότε.
Ξέμεινα από τσιγάρα. Δωσ' μου ένα καλό ξύσιμο στο κεφάλι. Παρακαλώ;
Ωραία!
- Πού μένουμε; - Πουθενά.
- Αου! Λιμάρισε τα νύχια σου! - Ξύσε μόνος σου το κεφάλι σου!
- Έλα εδώ. - Όχι.
Φίλα με.
Συγνώμη. Σας έπεσε το μαντήλι σας.
- Όχι, δε μου 'πεσε. - Ναι, σας έπεσε. Ακριβώς εκεί.
Δεν είναι δικό μου, λυπάμαι.
Υποτίθεται ότι παίρνετε το μαντήλι, υποτίθεται ότι σας συστήνομαι,
- σας κερνώ ένα ποτό. - Δε θέλω ποτό.
- Καλή προσπάθεια, πάντως. - Δεν το 'χω ξανακάνει.
Όχι. Απλά ποτέ δεν πιάστηκες πριν.
Γεια σου, αγάπη μου.
Κατεργάρης λοιπόν!
Αγαπητή μου. Ιδιότροπη, ιδιότροπη, ιδιότροπη.
- Άργησες. - Το ξέρω. Αυτή έφταιγε.
- Ποια είναι η φίλη σου; - Η βασίλισσα της Ιρλανδίας,
αγάπη της ζωής μου, μητέρα του παιδιού μου, η Κάτλιν Τόμας.
Η γυναίκα σου, Ντύλαν;
Η μια και μοναδική.
-Δεν ανέφερε... - Δε θα το ανέφερε, θα το 'κανε;
Εσύ το 'κανες αυτό, ε;
Μπορεί να σε συμπαθήσω.
Αλλά μπορεί και όχι.
Θα περιμένω την απόφασή σου.
Δε θα κρατώ την ανάσα μου, αν δεν έχεις αντίρρηση.
- Έχεις διαμέρισμα που θα μπορούσαμε να μοιραστούμε;
- Ναι. Δυο μικρά, άστεγα ορφανά.
- Έχω μόνο ένα δωμάτιο.
- Κατεργάρα. Σύμφωνα με την αδερφή της.
Θα το πάρω εγώ αυτό ναυτάκι.
Δεν έπρεπε ν' αφήσεις...
Θα ' πρεπε να νοιαστούμε για μια σύζυγο;
Τίποτα δε θα 'πρεπε να μπει ανάμεσά μας.
Θεέ μου, Ντύλαν.
Είμαστε αδελφές ψυχές, Βέρα. Πάντα ήμασταν.
- Μη! - Μη μιλάτε για μένα.
Υπάρχει ένα τηλέφωνο στο διάδρομο εκεί που μένω, ξέρετε.
Αν με θέλετε, αυτός έχει το τηλέφωνό μου.
Τι σημαίνει όταν χαμογελάει;
Δεν ξέρω. Ποτέ δεν ήξερα.
Ο Θεός να μας βοηθήσει! Είναι οι Βησιγότθοι απ' την Ουαλία.
Ήρθε η αδερφή σου.
Επέστρεψες απ' τους στραγγαλιζόμενους Γερμανούς;
Άφησα τ' άλλα αγόρια να παίζουν με τα πιστολάκια τους.
Όλο μπαμ μπουμ μπαμ και γιο χο χο.
Αυτό αποκαλείς ποίηση;
Κοίτα δώσε μας ένα κρεβάτι και δε θα μπλεκόμαστε στα πόδια σου.
# Ίσως είναι επειδή σε φίλησα πολύ
# Ίσως είναι επειδή το φιλί μου σημαίνει τόσα λίγα
# Ίσως με μια αγάπη τόσο μεγάλη και μια αγάπη τόσο μικρή
# Ίσως μείνω χωρίς καθόλου αγάπη
Μερικές φορές μπορώ να τη βγάλω μ' ένα μισόλιτρο
όλη τη βραδιά. Αλλά μόνο κάποιες φορές.
Ευχαριστώ.
Ω, ναι! Νομίζω ότι ήταν αστείο.
Θα τους βάλω μέσα. Αλλά θα πληρώσεις, Βέρα, ε; Δίκαια μερίδια.
- Να υποστηρίξεις τους πεινασμένους ποιητές. - Δεν είσαι ποιητής, Ντύλαν.
Κάνεις ταινίες για αερόστατα της αεράμυνας για να βγάζεις το ψωμί σου.
Γίνεται πόλεμος.
Ξέρεις, δεν είσαι ο άντρας που παντρεύτηκα.
Έκανα τούμπες μ' έναν ελαστικό κορσέ στο
παράθυρο του Πήτερ Ρόμπινσον όταν πεινούσα.
Ποτέ δεν ήσουν πεινασμένη. Πάντα είχες έναν άντρα να σε ταΐζει.
Ήταν για λόγους επίδειξης. Στοίχημα ότι δε μπορείς να με νικήσεις σ' αυτό.
Στοίχημα ότι μπορώ.
Μ' ακολουθεί.
Έχεις όλα τα τυχερά!
Κοίτα αυτό.
- Προκαλείς χάος αγαπητή μου. - Τι τα θες τα παντελονάκια;
Θέλεις να περάσεις καλά με δύο θεατρίνες;
Τρία ακόμα, παρακαλώ. Τα ποτά σας είναι εδώ.
Ο αρχηγός της παρακολούθησης θέτει τέρμα στον ανταγωνισμό.
Γουίλιαμ Κίλλικ.
Βέρα Φίλιπς. Χαίρεται πολύ που σας γνωρίζει.
- Ρούμι για όλους; - Μμ, ωραία!
Τέσσερα ρούμι, παρακαλώ.
- Κάνεις ακροβατικά; - Στην παραλία, ίσως.
Αα, θα σε πάω εκεί.
- Είσαι πολυάσχολος, απ' ότι φαίνεται. - Θα μ' άρεσε λίγος θαλασσινός αέρας.
Θα 'θελα να καθίσω στην παραλία μαζί σου.
Δεν αναγνωρίζεις τη "χυλόπιτα" όταν τη δέχεσαι;
Έχεις τσιγάρα;
Απόλαυσα το σόου σου.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Έι; - Το "έι" είναι για τ' άλογα.
Πάμε για έναν καλπασμό;
Το αποκαλούσα τραγωδία το να τραγουδώ σε υπόγεια θέατρα.
Οι μπάτσοι συνήθιζαν να σε διώχνουν.
Θα ξανάρθω, αν μπορώ.
Ελεύθερος κόσμος.
Κράτησες τόσο ρούμι για τον εαυτό σου; Κινδυνεύουμε να σπάσουμε από δίψα.
Δε λιώνω στη θέα μιας στολής, αυτό είναι όλο.
Κατεργάρης. Δεν συμπαθώ τους αδιάκριτους φαντάρους.
Ήταν ευγενική ερώτηση.
Θα μπορούσα να 'χα πει: "κυνηγάς τον άντρα μου;". Αλλά δεν το είπα.
Πονοκέφαλος, αυτό σκέφτομαι όταν βλέπω στολή.
Δε θα αγαπούσα κάποιον και μετά να μου πεθάνει.
Ποιος μιλάει γι' αγάπη; Δε νιώθεις ποτέ μοναξιά;
Η δουλειά μου είναι το μόνο που χρειάζομαι.
Σκεφτόμουν να γίνω χορεύτρια.
Να χορεύω νύχτα και μέρα.
Ξέρω, είσαι μια απ' αυτές.
Όχι, όχι! Προς Θεού!
Όχι μια "απ' αυτές", για όνομα του Θεού! Όχι ότι τις αντιπαθώ.
Μια απ' αυτές που δεν ξεπέρασαν ποτέ την πρώτη τους αγάπη.
Φυσικά και είμαι.
Δε σου έμαθε η μητέρα σου τρόπους;
- Το μόνο που είπα... - Μπορείς να σταθείς μόνη σου, ξέρω.
Αρκέσου σ' αυτά που έχεις, αυτό μου έμαθε η μητέρα μου.
- Δε σ' αγγίζω. - Λοιπόν, ούτε να με κοιτάς.
Εντάξει.
Όχι, μη το κάνεις αυτό!
Τι έχεις εναντίων μου, Βέρα Φίλιπς;
Αύριο μπορεί να 'σαι νεκρός.
Ζήσε όσο έχεις την ευκαιρία, ζήσε όσο μπορείς.
- Δε θα σε ξαναδώ. - Φυσικά όχι.
Θα 'θελα πίσω το φακό μου.
Παρακαλώ.
Μην αφήσεις να φανεί το φως!
Το φως της ζωής σου.
Πρέπει να σκουπίσει τα πόδια του πριν ξαναμπεί μέσα.
Όχι!
Κατ! Κατ!
Το μικρό σκυλάκι πρέπει να πάει τουαλέτα.
Πάνε να γαυγίσεις αλλού.
Έλα τώρα, Κάττυ.
Έχεις ποίημα για μένα;
Ακόμα μου χρωστάς για το τελευταίο.
Δεν είμαι κουμπαράς για κατεργάρηδες, Ντύλαν.
Τι νομίζεις ότι είναι αυτό;
- Μοιάζει με ορνιθοσκαλίσματα! - Θα μπορούσε να 'ναι.
- Θα μπορούσε να 'ναι ποιηματάκι, Ντίλαν! - Θα μπορούσε.
Ανάμεσα Σε Αυτούς Που Σκοτώθηκαν Την Αυγή Ήταν Ένας Άντρας 100 Χρονών.
- Χαρούμενο κομμάτι, ε; - Θέλεις να τ' ακούσεις;
Θέλεις;
Θέλεις να τ' ακούσεις;
Βαρύ!
Καθώς το πρωινό περνούσε μέσα απ' τον πόλεμο
Φόρεσε τα ρούχα του, βγήκε έξω και πέθανε
Οι κλειδαριές άνοιξαν καθώς φύσηξε μια ριπή αέρα
Έπεσε εκεί που αγαπούσε στο διαλυμένο λιθόστρωτο...
- Έζησε. - Τι;
Έζησε.
Όχι, είναι αγάπησε!;
Δε μπορείς να διαβάσεις ούτε τα γράμματά σου. Έζησε! Έζησε!
- Αγάπησε! - Ήταν 100 χρονών!
Δε μπορεί να θυμάται την αγάπη.
Οι καταραμένες λέξεις υπάρχουν εκεί γιατί τις έγραψα!
Έμεινα εκεί που αγάπησε
- στο διαλυμένο λιθόστρωτο - Σσστ!
Είναι για μένα, ε;
Αυτά που γράφεις.
Όλες μου οι λέξεις.
Και κάθε καρδιοχτύπι.
Είναι όλα για σένα.
Για μένα;
Έλα εδώ, τότε.
Σου 'ρχομαι!
Σήκω απ' το κρεβάτι κι έλα να δεις τι έκανε αυτή τη φορά!
Ω, Θεέ μου. Κακό σκυλάκι, Ντύλαν.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Αυτό είναι συμπεριφορά ζώου.
Νικολέτ, είμαι...
Είμαι...
Είναι η Βέρα Φίλιπς εκεί, παρακαλώ;
- Μισό λεπτό. - Ευχαριστώ.
- Εμπρός; - Γεια σου αγάπη μου.
- Ντύλαν; - Φυσικά, εγώ είμαι.
Ήταν ένας νεαρός ήρωας που τον έλεγαν Κίλλικ.
Που βάδισε προς την κορυφή ενός... λόφου- λικ
Στάθηκε με τα πόδια ανοιχτά και σκούπισε την περιφάνεια του
Και άπλωσε την κρέμα του ολόγυρα στη φίλ-λικ του.
Τι είναι φίλ-λικ;
Τώρα δείχνεις την άγνοιά σου, Κατ.
Ο Γουίλιαμ θα 'ναι ωραίος, ότι και να 'ναι.
Όχι ότι θα τον ξαναδείς.
- Και πάλι θα 'ναι ωραίος. - Έλα εδώ, Βέρα Μπέρα.
Έλα εδώ. Έλα για μια αγκαλίτσα.
Πήγαινε, είσαι ευπρόσδεκτη. Δεν τον θέλω.
Μην αλλάζεις, Βέρα Μπέρα.
Είσαι το αστέρι μου στο σκοτεινό ουρανό. Μην αλλάξεις ποτέ.
- Εγώ τι είμαι στον ουρανό σου; - Είσαι η Γη μου, Κάτλιν.
Όπως ακριβώς θα 'θελα να 'σαι. Έλα.
Έλα για μια αγκαλιά.
Γιατί γελάτε; Τι;
Τι;
Τι είναι;
Τι; Τι;
Είναι σα να ζεις με παιδιά.
- Ω, Θεέ μου! - Θα πάω στην Παμπ.
Πώς είναι να 'χεις γιο;
Εξαντλητικό.
Δε μπορώ να φανταστώ.
Είναι πολύ μακριά μου.
Σώος και αβλαβής.
Θα μπορούσες να πεθάνεις στην αεροπορική επιδρομή.
- Δε θα πεθάνω. - Θα μπορούσες.
Δεν είναι αυτός ο τρόπος που θα διάλεγα για ν' αποπλανήσω κάποιον.
Οι θερμές μου προθέσεις είναι να ζήσω για πάντα.
- Αυτό είναι υπόσχεση; - Μ' όλη μου την καρδιά.
Σκέφτεσαι ότι είσαι ερωτευμένη με τον ποιητή. Το ξέρεις αυτό, ε;
Τον λένε Ντύλαν. Μπορείς να πεις Ντύλαν, δε μπορείς;
Λοιπόν, παραδέχεσαι ότι είσαι ερωτευμένη μαζί του;
Τι είσαι, καταραμένος δικηγόρος;
Δε λέω ότι είμαι καλύτερος άντρας, αλλά δεν είμαι παντρεμένος, Βέρα.
Και θα παραδεχτείς ότι αυτό μου δίνει ένα προβάδισμα.
Δεν παραδέχομαι τίποτα.
Παρόλο που αυτό μπορεί να σ' ενοχοποιήσει;
Προσπαθείς να μ' εξοργίσεις, ε;
Η πρώτη αγάπη είναι καλή μέχρι εκεί που πάει.
Η τελευταία αγάπη, αυτή είναι που μ' ενδιαφέρει.
Νομίζεις ότι είσαι τόσο σοφός;
Τι θέλεις, Βέρα;
Το φεγγάρι απ' τον ουρανό, τ' αστέρια μ' όλη τους τη λάμψη.
Τι άλλο;
Το να θέλεις σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι ζωντανός. Αυτό πιστεύω.
Είμαι ζωντανή, εντάξει.
Κάθε κομμάτι μου.
Στάσου εκεί.
- Εντάξει, στάσου ακίνητη. - Εντάξει!
Ακίνητη!
- Είμαι το ίδιο καλή μ' αυτόν. - Καλή σαν ποιον;
Το Ντύλαν. Τον κατεργάρη.
Νομίζει ότι υπάρχω στον κόσμο του για να τρέφω το ταλέντο του.
Να του μαγειρεύω, να του κάνω παιδιά, να του καθαρίζω. Μόνο γι' αυτό υπάρχω.
Ποιος τρέφει το δικό μου ταλέντο;
- Ο Γουίλιαμ τροφοδοτεί το ταλέντο σου; - Το τρέφω μόνη μου.
Μετριάζω τις υπερβολές του, αυτό κάνω μόνο.
Θα σηκωθώ αθόρυβα τη νύχτα
και θα τον δέσω και... θα τον ακρωτηριάσω.
Κοίταξέ μας. Πώς ζουν μαζί μας;
Δε ζουν, βρωμερή τσούλα!
- Ο αδερφός μου πέθανε για χάρη σου! - Δεν του το ζήτησα εγώ.
Καταραμένο σκουλήκι! Γλύψε την καταραμένη μπότα μου!
Ουαλλέ ναύτη. Τους μυρίζεις απ' ένα μίλι μακριά.
- Δε θα μαλώσω μαζί σου! - Σωστά!
Γιατί τον προστατεύεις; Είναι κάθαρμα!
Ξαναγύρνα στο ποτό σου. Τώρα. Πήγαινε.
Έχει δίκιο, ξέρεις. Είμαι εστία μόλυνσης, αυτό είμαι.
Θα μείνω καθαρός.
Όχι, όχι. Θα μείνω ξαπλωμένος εδώ για ένα λεπτό. Μόνο για ένα λεπτό.
- Ξαπλώνεις στην πίσσα, Ντύλαν. - Είχα και χειρότερα κρεβάτια.
Δε θα 'θελα να δω τη χειρότερη πλευρά σου.
Τότε, μην τη βλέπεις.
Καταραμένοι στρατιώτες.
Είστε ένα μάτσο κατεργάρηδες. Δεν ξέρετε καν για τι πολεμάτε.
Για να ζούμε χωρίς φόβο, εγώ κι οι δικοί μου.
Θεέ μου!
Τρομοκρατημένος είμαι που...δεν το κάνω.
Ο πόλεμος, βλέπεις είναι χρήσιμος. Δίνει μια προοπτική στον τρόμο.
Είναι μέσα; Η Βέρα;
Όλοι εσείς οι ήρωες, πιστεύετε ότι οι γυναίκες
πέφτουν στα πόδια σας μόλις σας δουν, έτσι;
Πιστεύεις ότι δεν πέφτουν;
Φυσικά. Αν μπορούσα να ξαναγεννηθώ, θα 'χα κανα δυο λογάκια με το Θεό.
"Κάνε με ήρωα", θα 'λεγα. Έτσι όπως είναι τώρα θέλει σκληρή δουλειά.
- Έλα τώρα. - Γιατί να συνεχίσω να ζω;
Έχω μια θεραπεία για το φόβο.
- Ο θάνατος είναι η μόνη θεραπεία. - Διπλό;
Το προσφέρεις;
#Ήταν ένας νεαρός ποιητής που λεγόταν Ντύλαν
# Που ορκίστηκε ότι δε θα τους σκότωνε ποτέ
# Όταν κλήθηκε απ' την πατρίδα του να υπηρετήσει στο μέτωπο
# Είπε ότι θα προτιμούσε να κάνει...
# Ταινιούλες! #
Στοιχειωμένος απ' τους ουρανούς
Και συνεπαρμένος απ' το φως στα χέρια της, επιτέλους
Μπορεί, χωρίς ν' αποτύχω
Υποφέρω με την πρώτη ματιά που έβαλε φωτιά στ' αστέρια
Άγγιξέ την και θα σε σκοτώσω.
Είναι περιοχή της Κάτλιν;
Είναι φίλη της Κάτλιν.
# Περιφέρονται άσκοπα τ' αστέρια στην Ιντιάνα
# Ψηλά στον ουρανό του μεσονυχτίου
# Περιφέρονται άσκοπα τ' αστέρια στην Ιντιάνα
# Για να φωτίζουν το δρόμο μου για το σπίτι, πίσω σε σένα #
Ορίστε.
- Μπορώ ν' αγοράσω μόνη μου ποτό. - Απλά παρ' το.
# Μια μελωδία φτιαγμένη για δύο #
- Θέλεις να χορέψεις; - Θα το 'θελα, ευχαριστώ.
Μη φοβάσαι, δε θα μας βρουν εδώ κάτω.
# Πως μπορώ να βρω στα πράγματα που φωνάζω;
# Δεν είναι ν' απορείς που τους αρνήθηκαν όλους
# Η ευτυχία για την οποία πάλεψα #
- Η σειρά μου. - Μην κάνεις σαν παιδί.
- Τα παιδιά που ξέρεις πίνουν τζιν; - ΄Ελα να χορέψουμε.
Είμαι μια ανεξάρτητη γυναίκα. Μπορώ να παραγγείλω ένα γύρο αν θέλω.
Κι έναν καυγά. Μπορείς να το 'χεις κι αυτό.
Εντάξει, τότε.
Μετά το χορό.
# Περιφέρονται άσκοπα τ' αστέρια στην Ιντιάνα
# Για να φωτίζουν το δρόμο μου για το σπίτι, πίσω σε σένα #
- Δε θα κάνω πάντα αυτό που λες. - Ευχαριστώ για την προειδοποίηση.
- Δε θα το κάνω. - Απλά χόρευε.
Που είσαι; Μαίρη;
Έλα!
- Από 'δω. - Χρειάζομαι βοήθεια εδώ τώρα.
Βέρα! Βέρα. Βέρα, μπορείς να την αφήσεις τώρα.
- Όχι, το πεζοδρόμιο είναι βρεγμένο! - Δε θα το νιώσει.
Άφησέ την τώρα.
Έλα. Είναι εντάξει. Είναι εντάξει.
Είναι εντάξει.
Έλα. Είναι εντάξει. Είναι εντάξει.
# Τραγουδάει ο κάθε κοκκινολαίμης για τον έρωτα
# Μια μελωδία φτιαγμένη για δύο
# Μες την καρδιά μου θα υπάρχει ένα ερωτικό τραγούδι
# Ένα τραγούδι που θα συνεχίζω να σου τραγουδώ #
Στοιχηματίζω ότι τ' αφήσεις στο έδαφος.
- Γιατί να το κάνω αυτό; - Για όλα τα κορίτσια.
Δε θα με καταφέρεις...
Αυτοί οι άνθρωποι, Γουίλιαμ.
- Σςς. - Όλοι αυτοί οι άνθρωποι.
Μια σταγόνα τρέχει στο μάγουλό σου.
Σα δάκρυ.
Κάνε μου έρωτα.
Κανένα κακό δε θα σου συμβεί.
Όχι από μένα. Ούτε από κανέναν άλλο.
Όχι όσο βρίσκομαι εδώ.
Δε θα πω τίποτα που να σε πληγώσει.
Αυτό ακούγεται σαν όρκος.
Ένας άγνωστος ήρθε
Να μοιραστεί το δωμάτιό μου
Ένας άγνωστος ήρθε
Να μοιραστεί το δωμάτιό μου
Όχι εντάξει στο μυαλό
Ένα κορίτσι τρελό σαν τα πουλιά
Στοιχειώθηκε
Ποιος παραδέχεται το απατηλό φως μέσα απ' το ζωηρό τοίχο
Στοιχειωμένος απ' τους ουρανούς
Και συνεπαρμένος απ' το φως στα χέρια της, επιτέλους
Μπορεί, χωρίς ν' αποτύχω
Υποφέρω με την πρώτη ματιά που έβαλε φωτιά στ' αστέρια
Δε μ' αρέσει, Ντύλαν.
Έχω κανα δυο σειρές ακόμα στο κεφάλι μου αλλά δεν ξέρω που να τις βάλω.
- Δεν είναι τελειωμένο; - Όχι, μιλώντας με ακρίβεια.
Δε γράφεις ποιήματα για μένα πια;
Είναι απλά μια φάση.
Έλα εδώ.
Φέρε το σώμα σου πίσω σε μένα.
- Τώρα...
Σςς
- Είναι άδεια γάμου. - Ειδική.
- Όχι. - Τι;
Δε μπορείς να μ' αναγκάσεις. Κι αν δε μπορώ να σ' αγαπήσω;
- Πήρα μετάθεση, Βέρα. - Λοιπόν, αυτή κι αν είναι πρόταση!
Σ'... σ' αγαπώ.
Δε σε παντρεύομαι.
- Όχι. Δεν παίρνεις εσύ τις αποφάσεις πια. - Όχι.
- Πες το! Πες το! - Εε...Όχι.
- Πες, "Θα σε παντρευτώ." - Όχι.
Πες το! Πες ναι! Πες ναι! Ναι!
- Ναι! Πες ναι! - Ναι!
- Πες ναι! - Ω, για όνομα του Θεού, πες ναι!
Ο πρώτος μου ήταν ο Αύγουστος Τζον.
Με ξελόγιασε όταν ήμουν 15, η γριά κατσίκα.
Δε σημαίνει τίποτα, γα""το. Δεν είναι έρωτας.
Έχω μια φαγούρα, πρέπει να ξυθώ.
Θα το κάνω μόνη μου, απλά είμαι πολύ τεμπέλα.
Γιατί να κάνεις τον κόπο, αφού μπορεί να το κάνει κάποιος άλλος για σένα;
- Δεν έχει να κάνει με έρωτα; -Εε...τίποτα.
- Ποιος ήταν ο πρώτος σου; - Τι;
Δε χρειάζεται να μου πεις. Ξέρω ότι ήταν ο Ντύλαν.
Ήμασταν παιδιά. Καλύβα στην παραλία με τέντα στημένη σε πασσάλους.
- Ωραία και βολικά. - Ήμασταν παιδιά, ακόμα αθώοι.
Είμαστε ακόμα αθώοι, εγώ κι ο Ντύλαν.
Το θέλω μόνο σαν ανάμνηση. Δεν το θέλω πίσω.
Το ξέρει ο Γουίλιαμ;
Μην του το πεις. Εγώ μπορώ να συγχωρήσω το παρελθόν, εκείνος όχι.
Το παρελθόν μπορώ να το συγχωρήσω.
Με προειδοποιείς;
- Αγαπάς το Γουίλιαμ, έτσι δεν είναι; - Κάποιον πρέπει ν' αγαπάς στις μέρες μας.
Είσαι σίγουρη ότι θες να τον παντρευτείς;
Ποτέ πριν δεν είχα καλύτερη φίλη. Να. Κοίτα αν μοιάζω με γοργόνα.
Έχουμε ένα ζευγάρι καθαριστών που δέχονται να γίνουν μάρτυρες.
Θα 'ρθουν.
Λυπάμαι, έχουμε ζευγάρια που περιμένουν στη σειρά.
Λυπάμαι!
- Καταραμένη ώρα. - Βλέπεις;
- Κοίτα. Σκύψε, δε μπορείς; - Κόστισαν τρεις γκινέες.
Πόσες λέξεις χρειάζονται για λίγα φτερά κι ένα κομμάτι υφάσματος;
Που βρήκες τρεις γκινέες;
Συμπλήρωσε επιταγή. Είναι ακάλυπτη, φυσικά.
Φαίνεσαι όμορφη! Πες της ότι φαίνεται όμορφη.
Είναι όμορφη. Έλα. Ας παντρευτούμε.
- Ήταν ιδέα του Ντύλαν. Αυτός το διάλεξε. - Πάντα είχες καπέλα.
Θα σας πείραζε να δείξετε λίγο σεβασμό;
Λυπάμαι τρομερά. Καθαρά για χάρη του παλιού καιρού.
- Λυπάμαι φιλαράκο. - Με καλεί το καθήκον.
Συνέχισε λοχία.
Να μου συμπεριφερθείς σωστά, μπορείς;
Όχι, όχι! Θέλω να κάνω μια πρόποση.
Θα ζουλήξω τη ζωή έξω από σένα.
- Ναι, μετά την πρόποση. - Συνέχισε!
Με σκοτώνεις.
Συνέχισε, μεγάλε μπάσταρδε Ουαλλέ, ή θα σε σπάσω στα δυο!
Για όλα τα πράγματα που αξίζουν αληθινά.
- Και παράτα τα υπόλοιπα που δεν αξίζουν. - Στην υγειά μας.
- Μπορείς να κατεβείς, σε παρακαλώ; - Τραγούδα και μπορεί.
- Θεέ μου. - Τραγούδα, Ντάλαν!
# Myfanwy boed yr holl o'th fywyd
# Dan heulwen disglair canol dydd
# Boed i rosyn gwridog iechyd
# I ddawnsio ganmlwydd ar dy rudd #
Είναι παλιά "κληρονομιά",
αυτό τα παλιά Ουαλλέζικα που κάνουν πάντα πάταγο.
Μισεί το καταραμένο μέρος.
Ποιος;
Αλλά το μόνο που θέλει, βλέπεις, είναι να επιστρέψει.
Κι αυτή δεν είναι καλύτερη.
Όχι, δε μπορείς να μπεις ανάμεσά τους, όχι ενώ είναι τόσο δεμένοι Ουαλλοί.
- Γιατί να μπω ανάμεσά τους; - Φυσικά, πάντα έχεις εμένα.
Τέλεια.
"Για χάρη του παλιού καιρού." Αυτό είπε.
- Κανένα κακό δε θα σου συμβεί. - Πάντα θα 'ναι φίλος μου.
Δε θα πω τίποτα που θα σε πληγώσει. - Μπορώ ακόμα να 'χω φίλους.
Κλαις.
Ονειρεύομαι, αυτό είναι όλο.
- Τρέμεις. - Θα περάσει.
Θα γυρίσεις σε μένα. Το ξέρω ότι θα το κάνεις.
Πεσ' μου την αλήθεια.
Με πονάς.
Θέλω όλα να 'ναι φανερά μεταξύ μας.
- Και φρέσκα και καθαρά. - Σταμάτα.
Εσύ κι οι φίλοι σου.
Πες μου.
Ήμασταν παιδιά, Γουίλιαμ.
Ήμασταν στην παραλία και συνέβη, μια φορά. Αυτό είναι όλο.
Γουίλιαμ.
Πες μου ότι μ' αγαπάς.
Γύρνα πίσω ζωντανός και θα στο πω.
Γύρνα πίσω σε μένα και θα σου πω ότι θέλεις.
Και θα το εννοείς;
Γύρνα πίσω και θα δεις.
# Παρασύρομαι και ονειρεύομαι
# Ενώ πέφτουν οι σκιές
# Απαλά στο χάραμα
# Ακούω το κάλεσμά σου
# Η αγάπη είναι μια παλιά γλυκιά ιστορία
# Ειπωμένη με τα μάτια σου
# Παρασύρομαι και ονειρεύομαι
# Γλυκός παράδεισος #
Λοχία, κατέβασε αυτούς τους άντρες απ' το αεροσκάφος, τώρα!
Κατεβείτε όλοι κάτω!
"Φυσικά μου είπες επειδή ρώτησα.
"Καλύτερα να δάγκωνα τη γλώσσα μου.
"Είσαι το μόνο που αγαπώ. Είσαι το μόνο που χρειάζομαι.
"Είσαι αυτό που βλέπω μπροστά μου.
" Κι αν κοιτάξω πίσω απ' τον ώμο μου...
"Εκεί, μπορώ να σε δω να χαμογελάς.
" Όλη τη δόξα που θα απαρνιόμουν για σένα.
"Θα δεχόμουν να ηττηθώ αν ήσουν στο πλευρό μου."
Θεσσαλία, Ελλάδα
Βέρα.
- Θέλεις να σου κρατήσω το κεφάλι; - Χριστέ μου, όχι!
Τώρα θα χοντρύνεις και ο Ντύλαν δε θα σ' αγαπά πια.
Είσαι σκύλα.
Είναι το παρελθόν που αγαπά ο Ντύλαν.
Κι εσένα.
Δεν αγαπά εμένα καθόλου.
Πότε γυρίζει ο Γουίλιαμ;
Εγώ συνεχίζω να γράφω. Καμιά απάντηση.
Πιστεύεις ότι είναι νεκρός;
Παίρνω ακόμα το μισθό του.
Ο στρατός δε θα πλήρωνε ένα νεκρό άντρα.
Πρέπει να σταματήσεις να τραγουδάς.
Θα τραγουδώ αν θέλω.
Δε θα σ' αφήσουν.
Έγκυος όχι. Δε θα σ' αφήσουν.
Δε μπορώ να το κάνω αυτό. Δε μπορώ.
Εγώ μητέρα; Κοίταξέ με.
Τότε, ξεφορτώσου το.
Είναι του Γουίλιαμ.
Τον αγαπάς.
Τον μισώ. Ω Θεέ μου τον μισώ τόσο πολύ.
Κοίτα τι μου έκανε.
Μη γελάς. Μη τολμήσεις να γελάσεις!
- Δε μπορώ να το κάνω μόνη μου. Δε μπορώ. - Είμαι εγώ εδώ.
- Ας πάμε σπίτι, Κάτλιν. - Δεν έχω σπίτι.
- Στην Ουαλία, Κάτλιν. - Είσαι τρελή;
- Έχω λεφτά. - Τι, το μισθό του Γουίλιαμ;
Έχω οικονομίες.
Κράτα τον! Πανάθεμά σε, κράτα τον!
- Θα σ' ακούσει όλη η πόλη! - Κλείσε το καταραμένο στόμα σου!
- Βλέπεις αυτό εδώ; - Ναι.
Δώσ' το μου.
-Μη μ' αφήνεις! - Είναι μόνο ένα μωρό.
Φώναζε αν θες, Βέρα. Μ' ακούς;
"Σε παρακαλώ, γράψε μου."
"Μας λένε τι να γράψουμε στ' αγόρια μας, ώστε να κρατούμε το ηθικό σας υψηλό.
"Είναι καθήκον μας. Αναθεματισμένο καθήκον, λέω εγώ. Βλέπεις δεν είμαι ηρωίδα.
"Έχω βαρεθεί να 'μαι μόνη μου. Δε σε παντρεύτηκα γι' αυτό.
"Γύρνα σπίτι.
"Έχω κάτι που μπορεί να θέλω να σου πω. Θυμάσαι;
"Θυμάσαι, δεν θυμάσαι;
"Έλα σπίτι, θέλω να σ' αγγίξω.
"Όπου η βροχή πέφτει στο δέρμα σου.
"Πανάθεμά σε, που με κάνεις να νιώθω έτσι.
"Πανάθεμά σε, μέχρι την κόλαση και πίσω.
" Και πίσω, Γουίλιαμ.
"Και πίσω."
Κάτω. Κάτω!
Κάποιος χτυπήθηκε!
Όχι, κύριε.
Συγχώρεσέ μας
Συγχώρα μας για το θάνατό Σου που εμείς οι πιστοί
Μπορεί να κρατηθούμε σε μια μεγάλη πλημμύρα
Το αίμα να ξεπηδήσει
Και το χώμα να τραγουδήσει σαν πουλί
Καθώς οι σπόροι φυτρώνουν, καθώς ο θάνατός σου μεγαλώνει, μέσα απ' τις καρδιές μας
Κλαίγοντας
Το θάνατό σου
Κλαίμε
Παιδιά πέρα απ' την αυγή σμίκρυναν απ' τη φωτιά
Ψάλλοντας στο δρόμο τη δραστήρια θάλασσα
με το σώμα κουρσεμένο
Έλα. Καλό ύπνο.
- Πεινάω.
Κοιμάται το μωρό.
Κάνει παγωνιά! Καταραμένη Ουαλία!
Όταν ήμουν μικρή, ο πατέρας μου συνήθιζε να με ζεσταίνει έτσι.
- Τον αγαπούσες; - Τον λάτρευα.
- Μισούσα τον δικό μου. - Δεν τον μισούσες. Όχι μίσος.
Ήταν σιχαμερός.
Κρίμα που δεν είσαι άντρας. Αν ήσουν άντρας, θα μου άρεσες.
Μη νομίζεις ότι δεν ήξερα ότι είσαι εκεί.
- Εγώ δεν ήξερα. - Μπορούσα να τον μυρίσω.
Έλα εδώ, Ντύλαν. Άσε τη Βέρα να σε μυρίσει,
να μυρίσει την γυναίκα πάνω σου.
- Σταμάτα. - Πιστεύει ότι θα 'πρεπε να στρίβω τους αντίχειρές μου ενώ...
- Τι; Τι; - Μη ξυπνάς τα παιδιά, Ντύλαν.
Που είναι, Κάτλιν, ε; Που είναι οι μικροί σου φίλοι;
Ελάτε παιδιά. Ελάτε έξω. Ώρα για φαΐ.
Με σκοτώνει! Βέρα!
Θα σε σκοτώσω. Θα το κάνω!
Αν σε ξαναπιάσω να το κάνεις, θα σε σκοτώσω!
Γιατί δεν πας να δεις τα παιδιά, Κάτλιν; Πήγαινε.
- Γιατί το κάνεις; - Δεν κάνω τίποτα.
Το κάνω, κοιμάμαι με άλλες γυναίκες...
- Γεια. - Καλημέρα.
...γιατί είμαι ποιητής και ο ποιητής τρέφεται απ' τη ζωή.
Τι;
Είσαι πομπώδης κατεργάρης.
Το κάνω επειδή το κάνει κι αυτή.
Πάντα το 'κανε. Δε μπορεί να κάνει αλλιώς.
Δε σημαίνει τίποτα γι' αυτήν.
Δε χρειάζεσαι τον Γουίλιαμ. Έχεις εμένα.
Τίποτα, εκτός από εμένα κι εσένα κι έχουμε απεριόριστο χρόνο
να περάσουμε μαζί.
Γεια σου, Νταίζυ.
Γύρνα πίσω μαζί μου. Έλα.
Θα σε πάω πίσω σε μια εποχή που ήμασταν ασφαλείς.
Δεν έπεφταν βόμβες απ' τον ουρανό και κανείς δεν πέθαινε, ποτέ.
Δε μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.
Μπορούμε.
Εσύ κι εγώ.
Δεν είναι αληθινό.
Είναι αν εμείς θέλουμε να 'ναι.
Οίκτος για το φτωχό σύζυγο.
Να αιμορραγεί μακριά για την πατρίδα του και να πληρώνει για να γυρίσει σπίτι του.
Δε σας πειράζει αν καθίσω μαζί σας;
Χώρο για μια μικρόσωμη;
Πολυτέλεια σε καιρό πολέμου.
Μπορείτε να μ' αφήσετε εδώ.
Κατ; Αυτό φαίνεται απαίσιο.
Κάττυ. Κατ, Κατ, Κατ.
Κατ, Κάττυ.
Θεέ μου, είσαι πολύ μεθυσμένη για να οδηγείς ποδήλατο.
Κι εσύ για ποιο είσαι πολύ μεθυσμένος;
- Σε πονάω; - Δε μπορείς να την πονέσεις.
Έχει δέρμα σαν του ρινόκερου.
Είμαστε μόνο φίλοι, ο Ντύλαν κι εγώ, το ξέρεις αυτό, ε;
- Μη μου πεις ποτέ ψέματα. - Δε θα σου πω. Ποτέ.
Οι φίλοι δε λένε ψέματα ο ένας στον άλλο.
Όσο μπορείς ακόμα.
Πες του να γυρίσει σπίτι, Ρόουατ.
Πες του μπαμπά σου να γυρίσει σε μένα.
Νομίζεις ότι το βλέπει, ομορφιά μου;
Το μπαμπά σου;
Πιστεύεις ότι βλέπει τη βροχή;
Μαμά, μπαμπά. - Κάτλιν, κάν' το να σκάσει!
Είσαι ο πατέρας του! Παίξε μαζί του! Αυτό θέλει.
- Γράφω! - Κατάρα!
Μπαμπά, μαμά!
Αυτό είναι το μοναδικό μου...
- Μπαμπά. - Αυτό είναι το μοναδικό μου αντίγραφο!
Θα το βρεις στο βόθρο τότε, μαζί με τη μοναδική μου ζωή!
Κατ! Κατ!
Κατ!
Όταν ήμουν ένα φοβισμένο αγόρι κι ασήμαντο
Και η μαύρη νιφάδα απ' το παρεκκλήσι έπεφτε
Αναστέναζα σοβαρός πεθαίνοντας από γυναίκες
Ακροπατούσα ντροπαλός στο δάσος με τα φραγκοστάφυλα
Η αγενής κουκουβάγια έκλαιγε σα φλύαρο πουλί
Χοροπηδούσα ντροπαλά καθώς τα μεγάλα κορίτσια λικνίζονταν
Κι έπεφτα κάτω στα βοσκοτόπια του γαϊδάρου
Και τις ρευστές Κυριακάτικες νύχτες ερωτοτροπούσα
Μ' οποιαδήποτε έβλεπα με τ' αμαρτωλά μου μάτια
Στο ακέραιο φεγγάρι θα μπορούσα ν' αγαπήσω και να φύγω
Για όνομα του Θεού, μην ξυπνήσεις τον Ρόουατ.
Όλες τις μικρές συμβίες με τα πράσινα φύλλα τους
Στον κατάμαυρο θάμνο αφήστε τες να θλίβονται
Θα μου πλύνεις την πλάτη;
Δεν υπάρχει καλύτερο από το κατάλληλο σφουγγάρι.
Δώσε μας ένα φιλί, Βέρα Φίλιπς.
- Δωσ' μας μια πέννα, τότε. - Δεν έχω μια πέννα.
Όπως ήμασταν.
Το μικρό σκυλάκι λέει: "Παίξε μαζί μου".
Μόνο αυτό θα πάρεις.
Και μη μου βρέχεις τη πυτζάμα.
- Κάναμε μαζί μπάνιο παλιά. - Ήμασταν παιδιά, τότε.
-Σου έκανα έρωτα στην παραλία. - Μια φορά. Κι είχε κρύο.
- Τόσο θλιμμένη! - Όχι για σένα.
- Πονάς γι' αυτό. - Όχι, Ντύλαν.
- Όχι, τι; - Μην κάνεις ζαβολιές.
Δεν είναι κακό.
Με βρέχεις.
Φύγε τότε.
Πήγαινε, Βέρα Φίλιπς.
Φύγε.
- Θέλεις να σ' αγαπάμε όλοι. - Για να στο ανταποδώσω.
Εντάξει, τότε.
Αγάπησέ με.
Κοίταξέ με. Έχω μουλιάσει!
Βέρα!
Γεια.
- Που ήσουν; - Πουθενά.
Θα κάνω ψωμί από φύκια. Κοίτα.
Όχι, μη.
Έκλαιγες;
Στέλνουν τον Γουίλιαμ σπίτι.
Δεν έχω ξαναδεί άντρα να αγαπάει έτσι όπως αυτός ο άντρας σ' αγαπάει.
Δεν είμαι όπως ήμουν πια.
Έχω τον Ρόουατ.
Απλά πες του ότι τον αγαπάς, Βέρα.
Κι αν είναι πολύ αργά;
Ποτέ δεν είναι αργά.
- Είναι κρύο! Είναι κρύο! - Φυσικά κι είναι κρύο!
Κάτυ!
Είμαι έγκυος, ξέρεις.
Ωω, Θεέ μου, Κατ.
Ποιανού είναι;
Δεν ξέρω.
Δε μπορώ να το κρατήσω, φυσικά. Δε θα το κρατήσω.
- Χρειάζομαι λεφτά, Βέρα. - Ξέρεις κάποιον;
- Ναι, αλλά κοστίζει. - Είναι ασφαλής;
Απλά πες μου, αν δε μπορείς να με βοηθήσεις. Θα το κάνω μόνη μου.
Ίσως ο Γουίλφρεντ να ξέρει πως. Είναι κτηνίατρος.
- Γιατί ασχολήθηκες μαζί του; - Δεν είναι ενόχληση.
Έλα, θα πάμε στην τράπεζα.
Θα σου έλεγα ότι θα τα πάρεις πίσω, αλλά δε θα με πίστευες.
Είναι κέρασμα. Έλα.
Είναι σαν να τον μισοθυμάμαι.
Σκοτεινός.
Όμορφος. Επικίνδυνος.
Δε μπορώ να ζω με αναμνήσεις, εσύ μπορείς; Υπάρχουν τόσες πολλές.
Συνήθισε να ζεις με τις αναμνήσεις.
Θα 'ταν καλύτερο μέρος, ένας κόσμος χωρίς άντρες.
Πιθανόν.
Βλέπεις, ο Ντύλαν, το σεξ γι' αυτόν είναι παιχνίδι.
Το γελοιοποιεί, με όποια κι αν είναι.
Στοιχηματίζω ότι ο Γουίλιαμ είναι ρομαντικός.
Δε μπορώ να θυμηθώ.
Θα σου πω τι πιστεύω. Πιστεύω ότι ο πατέρας σου είναι πολύ τυχερός.
Ω, Θεέ μου, κοίτα, Ρόουατ.
Ποιανού είναι αυτή η αστεία γυναίκα; Ποια είναι;
Γουίλιαμ.
Εγώ είμαι.
Το ξέρω.
Λοιπόν, τότε.
Δε μπορείς να τον αφήσεις κάτω;
Θα κλάψει.
Τι είναι αυτό;
Είναι ένα κολάζ. Για σένα.
Κράτα με, Γουίλιαμ.
- Πρέπει να φροντίσω για το ταχυδρομείο. - Ασ' τα να περιμένουν.
Στη δεξιοτεχνία μου ή στη βλοσυρή τέχνη μου
Εξασκούμαι στην ακίνητη νύχτα
Όταν μόνο το φεγγάρι λυσσομανά
- Και οι εραστές ξαπλώνουν - Γουίλιαμ;
Με όλη τη θλίψη στην αγκαλιά τους
Αγωνίζομαι με το τραγουδιστό φως
Ούτε από φιλοδοξία, ούτε για το ψωμί
Ή το καμάρι και την τέχνη της γοητείας στις φιλντισένιες σκηνές
Αλλά για τη συνηθισμένη ανταμοιβή των πιο κρυφών τους συναισθημάτων
Είσαι καλά;
- Είσαι; - Θα είμαι.
Θα είσαι;
- Δεν ξέρω που είναι. - Δωσ' του χρόνο.
- Έχει αλλάξει. - Κι εσύ το ίδιο.
Δε μ' αγαπάει πια.
Όλοι σ' αγαπούν. Και το Ντύλαν. Όλοι τον αγαπούν.
Θεέ μου!
Κάττυ.
Πονάει;
Δεν πίστευα ότι θα μ' ένοιαζε.
Φυσικά, είναι ανακούφιση.
Θα σταματήσω.
Σ' ένα λεπτό.
Να, είδες; Χαρούμενη Κάτλιν.
# Σφυρίζοντας μια μέλωδία όλη τη μέρα
# Αν θέλεις να ξέρεις γιατί
# Μπορώ να σου πω ειλικρινά
# Νιώθω κάτι γι' αυτήν
# Ήταν κάτι που είπε
# Με κάνει να περπατώ στις μύτες των ποδιών μου
- # Το καπέλο μου είναι στραβά στο κεφάλι μου # - Ας το πετάξουμε αυτό.
# Όλα μου τα προβλήματα διορθώθηκαν
# Είναι η βελόνα κι η κλωστή μου
# Γιατί με κάνει να περπατώ στις μύτες των ποδιών μου... #
Συγνώμη, εγώ...
Συγνώμη. Δε θυμάμαι από πότε έχω...
# Έχω την αίσθηση ότι τη βρήκα
# Ήταν κάτι που είπε #
Να κάνουμε τσάι;
# Το καπέλο μου είναι στραβά στο κεφάλι μου
# Όλα μου τα προβλήματα διορθώθηκαν
# Είναι η βελόνα κι η κλωστή μου
# Γιατί με κάνει να περπατώ στις μύτες των ποδιών μου
# Το καπέλο μου είναι στραβά στο κεφάλι μου #
# Παράξενο πράγμα τι μπορεί να κάνει η αγάπη
# Ρίξε μου μια μικρή ματιά #
Όλοι εσείς οι ήρωες, νομίζετε ότι οι γυναίκες θα πέσουν στα πόδια σας.
Θα 'ναι πάντα φίλος μου, ο Ντύλαν.
Είναι αλεπού. Είναι αλεπού, αυτό είναι μόνο.
Τι τρέχει, Γουίλιαμ;
Μίλα μου.
Σε παρακαλώ.
# Αντίο μικρό πουλάκι μου
# Ο μπαμπάς πήγε για κυνήγι
# Πήγε να φέρει ένα δέρμα λαγού
# Να τυλίξει το μικρό πουλάκι #
Γιατί με ήθελες;
Για τα λεφτά; Γι' αυτό ήταν; Αυτό ήταν όλο;
Μη... μην ξυπνήσεις τον Ρόουατ.
Τα χρήματά μου για να κρατήσεις το σαχλό ποιητή σου.
Είχα και καλύτερες προσφορές. Πιο πλούσιες.
Εσύ; Κοίταξες τον εαυτό σου;
Είναι φίλοι μου. Τους τάιζα.
- Πρέπει να ταΐζεις αυτούς που δεν έχουν. - Δε μου 'χει μείνει τίποτα.
Έχεις τον Ρόουατ!
Τουλάχιστον κοίταξέ τον, Γουίλιαμ! Γιατί δε μπορείς να τον κρατήσεις;
Είναι του Ντύλαν;
Αυτό λένε όλοι, Βέρα. "Είναι παιδί του Ντύλαν."
Σ' αγαπώ.
Και πότε έγινε αυτό;
Είπα, γύρνα πίσω και θα σου πω. Το είπα!
Πήγες μαζί του.
Έτσι δεν είναι;
Έι!
Έι.
Έι. Έι.
- Τι θέλουν, αίμα; - Ένα ολοκληρωμένο σενάριο.
- Πληρώθηκες γι' αυτό! - Ναι, αλλά όχι αρκετά.
- Κάν' το όπως πρέπει... - Είναι σα να κάνω τη σχολική εργασία μου.
Δεν είναι καν σπασμένο σε σκηνές ακόμα.
- Δεν είμαι γραμματέας, Ανίτα! - Κι εγώ δεν είμαι συγγραφέας!
- Ψάχνω το Ντύλαν Τόμας. - Κερασμένο, Λοχαγέ Κίλλικ.
- Α, ναι, η επιστροφή του ήρωα. - Θα υπάρχει κι άλλο όταν το τελειώσεις.
Tο λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.
Που είναι;
Να το. Σε περιμένει, βλέπεις;
Είναι το φάσμα του κομουνισμού.
Αυτό τους φοβίζει, τους Συμμάχους.
- Δυο μπίτερ κι ένα τζιν με τόνικ. - Κάνε το δικό μου σκέτο.
Η Ελλάδα. Τώρα η Ελλάδα.
Είναι οι κομουνιστές αντάρες που ρισκάρουν τις ζωές τους
να πολεμούν τους Γερμανούς, όχι τους Βρετανούς.
Τι επιδιώκουν, μυστικά, οι Σύμμαχοι,
να καθαρίσουν οι Γερμανοί τους αντάρτες,
να καθαρίσουν τους κομουνιστές,
ώστε να μη έχουν προβλήματα μαζί τους μετά τον πόλεμο.
Μ' ακούς.
Κρατούσα ένα αγόρι καθώς ο λοχίας μου του έκοβε το χέρι.
Μετά τον κρατούσα ενώ πέθαινε. Ήταν Βρετανός.
Αυτό έγινε στην Ελλάδα.
- Ορίστε; - Πολεμήσαμε εκεί πέρα!
Ώστε εσύ κι οι φίλοι σου να κάθεστε στο Χάμπστεντ και να φιλοσοφείτε.
Το κάνατε ενώ πεθαίναμε αιμορραγώντας.
Τι ξέρετε από πόλεμο;
Εσείς, τι ξέρετε από πόλεμο;
Πιείτε αγόρια και κορίτσια, πιείτε.
Σύστησέ με στους διανοούμενους φίλους σου, Ντύλαν.
Σε παρακαλώ, σύστησέ με. Θα 'μαι γοητευμένος.
Θα το κάνω μόλις ηρεμήσεις.
Μπορείς να πάρεις τα λεφτά μου.
Μπορείς να παίρνεις τα λεφτά μου αλλά δε μπορείς να με συστήσεις στους φίλους σου;
Είμαι απλά ένας αναθεματισμένος Βρετανός στρατιώτης.
Πέρασε η ώρα, κύριοι!
Κύριοι, σας παρακαλώ. Πέρασε η ώρα.
- Διπλό ουίσκι. - Πέρασε η ώρα.
Αρνείσαι να με σερβίρεις;
- Είπα ότι πέρασε η ώρα. - Τι εννοείς, πέρασε;
Πήγαινε σπίτι, Λοχαγέ Κίλλικ.
Όχι, μη γελάτε μαζί μου.
Παίξε τον τρανό άντρα.
Έλα. Είναι εύκολο απέναντι σε μια γυναίκα, δεν είναι;
Ακούσαμε μόνο τη δική σου πλευρά ότι δε λουφάζατε στα μετόπισθεν...
... κατουρημένοι απ' το φόβο σας.
Γουίλιαμ, έλα.
Μην τους δίνεις σημασία, Λοχαγέ Κίλλικ.
Καλύτερα πάνε σπίτι.
- Γουίλιαμ; Για τ' όνομα του Θεού... - Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.
- Ασ' το κάτω! - Σε παρακαλώ, πάρε τα χέρια σου.
- Ασ' το κάτω! - Βέρα!
Βέρα; Βέρα;
Δωσ' μου λέξεις... και είμαι γίγαντας.
Πάνω απ' όλες τις γυναίκες. Λέξεις.
Πέρα απ΄το ποτό.
Πιο πολύ απ' την αγάπη. Καλύτερο κι απ' το σεξ.
Λέξεις... για μένα.
... σου 'χω πει για την πρώτη νύχτα μαζί στο Γουίτσιφ;
Προσέφερε σ' αυτήν τιμή, έτσι τίμησα την προσφορά της!
Ακόμα την έχω σε προσφορά.
Πολύ εύκολα ψυχαγωγείται.
Νομίζει ότι λίγο ποτό με πατάτα μέσα είναι κοκτέιλ.
Συμφωνείς, αγάπη μου;
Γουίλιαμ, όχι!
Όχι! Όχι!
Όχι!
Όχι! Όχι! Όχι!
- Όχι! Όχι! - Γουίλιαμ!
Γουίλιαμ, σταμάτα σε παρακαλώ!
Σταμάτα σε παρακαλώ!
Κανείς εδώ δε θέλει να σου κάνει κακό. Σε παρακαλώ.
Δε νοιάζεσαι;
Ο άντρας σου κι η γυναίκα μου.
Ο γιος μου.
Έχεις μια μελανιά.
Πάρε με σπίτι.
Εγώ το 'κανα αυτό;
Πήγαινέ την σπίτι, Γουίλιαμ.
Όχι χωρίς το όπλο μου.
Δωσ 'μου τ' όπλο. Ή θα τραβήξω την περόνη και θα πεθάνουμε όλοι.
Ο γιος μου.
Γιατί της το 'δωσες, παλαβέ;
Δεν υπάρχει περόνη, Γουίλιαμ.
Ή είναι ελαττωματική ή...
έπεσε και στεκόμαστε εδώ κοιτάζοντάς την κι είμαστε νεκροί.
Κοίτα το παιδί κλαίει.
Πάμε σπίτι, Γουίλιαμ.
Γουίλιαμ.
Το μόνο που τους νοιάζει είναι να κρατήσουν τον έλεγχο, αλλά...
αυτή είναι η Ουαλλία.
Δε θέλουν ο κόσμος ν' ασχολείται με τις υποθέσεις τους.
Θα μπορούσαμε να 'χαμε σκοτωθεί!
Κατ.
Δεν έχω άλλα λεφτά.
Δε μου 'μεινε τίποτα, Ντύλαν.
Έπιασα τα δαχτυλάκια! Έπιασα τα δαχτυλάκια!
- Μπορώ να... - Κράτησέ τον.
Βλέπεις;
Δε θα τον πονέσεις.
Ευχαριστώ.
Να τον βγάλουμε έξω;
Τώρα;
Είσαι ειδικός.
Βλεφαρίδες σα φτερά. Σαν τις δικές σου.
Λοχαγέ Κίλλικ, αστυνομία. Ανοίξτε.
Θεέ μου.
- Ένας τρόπος να με ξεφορτωθείς, ε; - Γουίλιαμ.
Σ' αγαπώ.
Έλα 'δω.
Μη νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνω. Είναι κάπως βίαιος, εννοώ.
Καταλαβαίνω.
Απλά δεν έχω ξαναπιάσει όπλο Στεν στα χέρια μου.
Το τσάι έχει βρωμιές μέσα.
Ο Γουίλιαμ πιστεύει ότι είναι του Ντύλαν;
- Είναι του Ντύλαν; - Όχι.
Κοιμήθηκες μαζί του;
Αγαπώ τον άντρα μου.
Θα 'πρεπε να σε σκοτώσω.
Είσαι φίλη μου.
Για τα ψέματα, εννοώ.
Που μου λες ψέματα... Βέρα.
Φαίνεσαι κομψή. Σχεδόν ο παλιός σου εαυτός.
Οι τοίχοι ήταν φτιαγμένοι από ξύλο κι αμίαντο,
οι σφαίρες διαπέρασαν το καθιστικό,
όπου βρήκα επίσης κι άλλες πέντε άδειες θήκες από σφαίρες.
- Στο μπάγκαλοου του Λοχαγού Κίλλικ... - Είμαι ο βάρδος. Μόλις τον γνώρισαν.
...ένα ρεβόλβερ μια χειροβομβίδα και 100 δεσμίδες από πυρομαχικά 9 χιλιοστών.
Όταν άφηνε μια περιοχή συνήθιζε να σκάβει τα ορύγματα που κρυβόταν.
Γιατί δεν παίρνεις το κουτί του μάρτυρα
και να ψάλεις επαίνους για την κρίση του Κίλλικ;
- Γιατί δεν το κάνεις; - Όλοι αγαπούν έναν ήρωα.
Θέλετε να μου πείτε ότι ο Λοχαγός Κίλλικ δεν ήξερε ότι έπρεπε να παραδώσει τα όπλα του;
Ο Λοχαγός Γουίλιαμ Κίλλικ είναι έξοχος σκοπευτής.
Αν ήθελε να σκοτώσει κάποιον δε θα 'χε αποτύχει.
Θα 'μουνα υπόχρεος αν απλά απαντούσατε στην ερώτηση που σας έκανα, αντισυνταγματάρχα.
Ξύσε μου το κεφάλι, Κατ.
Δε μπορώ.
Υπάρχει λόγος
γιατί ένας άντρας της τάξης σας θα χτυπούσε μια γυναίκα στο πρόσωπο;
Όχι, κύριε.
Γιατί πήγατε στο μπάγκολοου του Τόμας τόσο αργά τη νύχτα;
Δεν έχω ιδέα γιατί. Μου γύρισαν την πλάτη.
Υποθέτω ότι δεν ήθελαν να δουν τη χήνα με τα χρυσά αβγά.
Ήθελα να τους δείξω ότι ο πόλεμος είναι πραγματικός.
Είδα ότι δεν ήταν κανείς στην ακτίνα βολής μου και πυροβόλησα στον αέρα.
Δε φαντάστηκα ότι οι σφαίρες θα διαπερνούσαν τον τοίχο.
Οι τοίχοι ήταν από αμίαντο, Λοχαγέ Κίλλικ.
Δεν το 'ξερα αυτό.
Ήθελα να τους τρομάξω, αυτό είναι όλο.
Ήταν παρών κι ένα παιδί.
Είναι ερώτηση αυτό, κύριε;
Δε μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν.
Ήξερες ότι ολόκληρη η μονάδα σκοτώθηκε όταν γύρισαν εκεί έξω;
Τους καθάρισαν. Αυτό έπρεπε να πάθει κι αυτός.
Σε εκλιπαρώ να τον βοηθήσεις.
Έσωσε τη ζωή του αυτή η δίκη.
Του 'κανε χάρη.
Ντύλαν... σε παρακαλώ.
Ήσουν τ' αστέρι στον ουρανό μου.
Δε μπορείς να μείνεις ίδιος όλη σου τη ζωή.
Μπορώ.
Θα τον βοηθήσεις;
Σημαίνει τόσα πολλά για σένα;
Ο Γουίλιαμ είναι ο κόσμος μου.
Αυτός και ο Ρόουατ.
Δεν έχω χώρο για κανέναν άλλο.
Δε θέλω κανέναν άλλο.
Κατάλαβα.
Καταλαβαίνω.
κ. Τόμας;
Ο Λοχαγός Κίλλικ κι εγώ δεν ήμασταν κάτι περισσότερο από απλοί γνώριμοι.
Περιστασιακά στεκόμασταν δίπλα δίπλα στο μπαρ.
Ο Λοχαγός Κίλλικ ήταν ψυχρός και νηφάλιος την νύχτα των πυροβολισμών
και είναι θερμή μου πίστη ότι προσπάθησε να με σκοτώσει,
προσπάθησε να σκοτώσει τη γυναίκα μου και προσπάθησε να σκοτώσει το γιο μου.
Γιατί;
Εσύ.
Άφησε την Κάτλιν.
Άντε. Άφησε την Κάτλιν.
Ξεφορτώθηκες τον αντίπαλλο. Τώρα προχώρα.
Άφησε τη γυναίκα σου και ζήσε μαζί μου.
Βλέπεις;
Θέλεις ένα 15χρονο κορίτσι όπως παλιά στην παραλία.
Όχι εμένα.
Δε με βλέπεις καν, ε;
Ντύλαν!
Το μόνο που έχεις είναι ιστορίες στο κεφάλι σου. Λέξεις.
Και πρέπει να 'μαι πραγματική.
Ο Γουίλιαμ... με κάνει πραγματική.
Αν έστειλες τον αγαπημένο μου σύζυγο στη φυλακή...
δε θα στο συγχωρήσω ποτέ.
Είναι η γνώμη μου ότι δεν είναι αθώο το χέρι που χειρίζεται όπλο
ενάντια σε πολίτες.
Παρόλα αυτά, είναι οι ομότιμοί σου που σε κρίνουν, Λοχαγέ Κίλλικ κι όχι εγώ.
Βρίσκουν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις που να
στηρίζουν κατηγορία για απόπειρα φόνου.
Δεν έχω άλλη επιλογή απ' το να σ' αφήσω ελεύθερο.
Να αυτό το χαμόγελο.
Δεν ήθελα να σου κάνω κακό.
Θα μπορούσα κι εγώ το ίδιο, υποθέτω.
Το χαμόγελο εννοώ.
Γράψε μου, Κάττυ.
- Θα το αφήσω στον Ντύλαν. - Γράψε σε μένα.
Μην είσαι θλιμένη.
Ούτε κι εσύ, Κάττυ.
Ούτε κι εσύ.
Ούτε για τον περήφανο άντρα ξέχωρα
Απ' το ασυνήθιστο φεγγάρι γράφω
Σ' αυτές τις ραντισμένες με θάλασσα σελίδες
Ούτε για τους επιβλητικούς νεκρούς
Με τα αηδόνια τους και τους ψαλμούς
Αλλά για εραστές, που τα χέρια τους
Αγκαλιάζουν τις δυστυχίες των αιώνων
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ antreastm
# Was it a marriage made in heaven;
# Was it a gift from God above;
# Do you believe the things you told me;
# Or was it simply careless love;
# You told me once when we were dreaming
# Through life together we would walk
# Those words of love seemed set in starlight
# But now it seems like careless talk
# All your lies are jolly melancholy
# Your eyes were always slightly sad
# But now you're always saying sorry
# We've lost the good times that we had
# Over all this careless talk of love
# This careless talk
# This careless
# Talk
# The four of us, oh, yes, alone again
# Our curtains drawn into the setting sun
# Beautiful children that pretend to play
# Pretending it's such fun
# Playing with fire with you and with life
# Only good men dying young
# Soldiers and sailors and planes up above
# All careless talk and careless love
# You called it love, I called it lies
# You stole my dreams but no one ever cries
# Oh- ho-ho! #
# Playing with fire with you and with life
# Only good men dying young
# Soldiers and sailors and planes up above
# All careless talk and careless love
# You called it love, I called it lies
# You stole my dreams but no one ever cries
# Just dies, just dies
# Just dies #