Dit land is in oorlog met Duitsland.
Hier op het platform van het Piccadilly Tube station
in het hart van Londens West End...
Velen zijn uit hun huizen gebombardeerd...
...vandaag de evacuatie van Londens schoolkinderen.
...twee aanvallen tegen Londen en zuid-oost Engeland.
...60 meter onder de grond, maar ze voelen zich hier veilig.
Maar je bent geen lafaard. - Ik wil niet dood.
En waarom zou ik? En als ik het niet doe, waarom zou iemand anders het doen?
Stil nu, je kunt nu geen vrede sluiten.
Niet nu. Je zou dat niet volhouden. Dat kun je niet.
Je hebt alleen dat ene leven, Anita. Alleen dat ene.
Dylan?
Ben jij dat?
Dylan Thomas. jij bent het, of niet?
Oh, mijn God.
Je kon minstens mijn sluier omhoog doen! - Oh, mijn God. Houd je nog steeds van me?
Heb ik dat ooit gedaan? - Doe die sluier omhoog, Vera.
Kijk jezelf nu.
Niet opgeroepen?
Dat ik geen uniform heb, wil nog niet zeggen dat ik mijn hart niet aan het volk geeft.
Ik zing in de munitiefabrieken.
Nu onder de metro. - Ik heb altijd van je stem gehouden. Altijd.
Ik hield veel van... - Kom nu niet zo af, Dylan Thomas!
Je bent niets veranderd. - Ik wel, natuurlijk, godzijdank.
Dat kun je niet en dat zal je nooit doen, nooit.
En als je dat wel doet, dan laat ik je dat niet doen.
Ik heb je op de radio gehoord.
Zoals naar huis gaan, je gedichten. Zoals teruggaan.
Waar komt dat bekakte accent vandaan? - Je had naar me moeten opkijken.
Moest ik dat?
Als ik al mijn vrienden vijf shilling kan laten doneren, dit is het plan, kijk.
Als ik ze zover kan krijgen,
dan moet ik niet mijn zielig geschreven verdomde propagandafilms verkopen...
en kan ik mijn gedichten schrijven. - Je had het leger niet in gehoeven.
Klasse drie, zit hier voor je, Vera.
Longen ineengestrengeld, zoals een zondagse hoer.
Dus... leen ons vijf shilling.
Ik zal je een sigaret geven, dat is alles. - Geef dat dan maar.
Zilver is voor de eenzamen, Vera Bera. - Wie zegt dat ik eenzaam ben?
Waar is de man die je het gouden geeft? - Dat is een aanbod, of niet?
We hebben altijd alles gedeeld. - Je hebt nooit iets te delen gehad.
Ja, maar als ik dat had, als ik dat ooit had, was jij de eerste.
Oost west, thuis best. En mensen waarmee je bent opgegroeid...
Die zijn de beste van iedereen.
Jij wint. - Snoepje.
Voor altijd en eeuwig.
Jij doet het niet, of wel? - Wat niet doen, schoonheid?
Niet weer uit mijn leven verdwijnen.
Dank je wel, kameraad.
Hallo, schoonheid!
Ik wenste om weg te gaan.
Van het gesis van de leugen.
En het voortdurende geschreeuw van de oude angst
dat vreselijker opkomt
als de dag over de heuvel trekt, de diepzee in.
Ik wenste om weg te gaan
van het oefenen van de groet.
Want er zijn spoken in de lucht.
En spookachtige echo's op papier.
Dit is Dylan Thomas van de BBC Home Service.
Hallo, lieverd! - Waar ga je heen?
Spanning, vier centenaar.
Het commentaar moet de vrouwen overhalen om zich bij de luchtballonverdediging te voegen.
Neem een Brit te grazen en misschien zal één van onze jongens jou te grazen nemen. Doe je dat?
Je talenten zijn hier echt verspild, Dylan.
We zouden straks wat kunnen drinken als je dat wilt.
Natuurlijk kunnen we dat. - Ik ben geen hond, Dylan.
Het is de brunette, of niet?
Ik had een gouden kindertijd, Anita. En hier komt al het onverwachte naar boven.
Nu kan ik de gouden kindertijd niet meer in de mond kijken, of wel?
Het commentaar, alstublieft, Dylan.
Ikzelf...
De treurders treuren rond op straat.
Branden naar een onuitputtelijk dood.
Een kind van een paar uur.
Met zijn knedende mond verkoold.
Op de zwarte borst van het graf
graaft de moeder
met haar armen in het vuur.
Alstublieft, bespaar ons de tragedie, man. Ik heb hier iets hoopvols nodig.
De leeuw, eens gekend als Jehova,
steeg op en boog zijn poot er over.
De leeuwin brult, Jehova heeft gescoord.
Over de hele sofa.
Dylan, ik eis commentaar.
Dylan! Dylan!
Caitlin?
Je zei me dat je niet zonder mij kon leven. - Waar is onze zoon?
In kleine stukjes gehakt en ingepakt met mijn slipjes in de koffer.
De politie zal je achtervolgen.
Doe niet alsof je hem hier wilt hebben. - Er zijn bommen, of niet?
Het heeft niets met bommen te maken. Je wilt hem niet. Dus bracht ik hem niet mee.
Ik ben nooit eerder een vader geweest, Cat. Het is niet ongecompliceerd.
Ben ik nog steeds het licht in je leven? - Is hij in New Forrest?
Waarom vraag je erom, Dylan? Je weet dat onze zoon bij mijn moeder is.
Ik hou van je, Cat.
Geef me een sigaret.
Ik heb geen sigaretten meer. Krab eens goed op mijn hoofd. Alstublieft?
Oh, liefje!
Waar gaan we wonen? - Nergens.
Zacht met die klauwen! - Krab je eigen hoofd!
Kom hier. - Nee.
Kus me.
Excuseer me. Je hebt je zakdoek laten vallen.
Nee, dat heb ik niet gedaan. - Ja, dat heb je wel. Daar.
Die is niet van mij, sorry.
Jij zou de zakdoek moeten aannemen en ik zou me moeten voorstellen...
door een drankje voor je te kopen. - Ik wil niets drinken.
Leuk geprobeerd. - Ik heb dit nooit eerder gedaan.
Nee. Je bent alleen nooit eerder erop betrapt.
Hallo, lieverd.
Sodemieter dan op! - Oh, lieverd. Kieskeurig, kieskeurig.
Je bent laat. - Weet ik. Het is allemaal haar schuld.
Wie is je vriend? - Koningin van Ierland,
liefde van mijn leven, moeder van mijn kind, Caitlin Thomas.
Je vrouw, Dylan?
De enige echte.
Hij heeft het niet genoemd... - Nou, dat zou hij niet doen, of wel?
Je hebt dat zelf gemaakt, of niet?
Ik zou je kunnen mogen.
Maar toch, ik zou het ook niet kunnen.
Ik zal op je beslissing wachten, niet?
Ik zal mijn adem niet inhouden, let op.
Heb je een herenhuis dat we kunnen delen? - Ja. Twee kleine dakloze wezen.
Ik heb alleen een kamer. - Vervallen. Onbewoonbaar volgens haar zuster.
Ik zal het pakken, matrozenjongen.
Niet nodig, laat... - Een kleine vergetelheid over je vrouw?
Niets zal er ooit tussen ons komen. - Oh, God, Dylan.
Echte maatjes zijn we, Vera. Altijd geweest.
Niet doen. - Stop met over mij te praten.
Er staat een telefoon in de hal waar ik verblijf. Weet je wel, toch?
Als je mij nodig hebt, hij heeft mijn nummer.
Wat betekent het, als zij lacht?
Ik weet het niet. Nooit geweten.
God help ons. Het zijn de Visigoten uit Wales.
Je zus is hier.
Terug van de wurgende Duitsers?
Laat de andere jongens maar spelen met hun pistolen.
Allemaal ging-gang-gooley and yo-ho-ho.
Is dat wat je dichten noemt, of niet?
Kijk, geef ons een bed en we blijven bij je vandaan.
Dank je.
Oh, ja! Ik dacht dat het hilarisch was.
Ik krijg ze wel binnen. Betaal jij dus, Vera? Da's eerlijk.
Ondersteun de uitstervende dichters. - Jij bent verdomme geen dichter, Dylan.
Jij schrijft films over aanvallen op kleverige ballonnen voor je inkomen.
Er is een oorlog gaande.
Jij bent niet die man die ik trouwde.
Ik deed radslagen in een rubber corset voor Peter Robinsons raam toen ik honger had.
Je hebt nooit honger gekend. Je had altijd een man, die je voedde.
Demonstraties waren het. Maar jij kan dat niet.
Wedden dat je het niet kunt.
Hij volgt me.
Heb jij niet al het geluk? Kijk hier eens.
Chaos aan het veroorzaken, mijn liefje? - Waar heb je die slips voor nodig?
Op zoek naar een goede tijd met een paar showmeiden?
Nog drie meer, alsjeblieft. Jullie drankjes, mannen.
Chef-jager ziet af van wedijveren? - William Killick.
Vera Philips. Ze wil je erg graag ontmoeten.
Allemaal rum? - Goed.
Vier rum, alsjeblieft.
Doe jij de radslag? - Op het strand zou ik het kunnen.
Ik breng je er heen.
Je hebt het druk, zo te zien. - Ik kan wel wat zeelucht gebruiken.
Ik zou graag op het strand zitten met jou.
Herken je geen aframmeling als je er een krijgt?
Heb je wat te roken?
Ik heb genoten van de show.
Heb je dat? - Ja.
Hoi. - Hooi is voor paarden.
Kom voor een ritje.
Ze noemden het bedelen, dat zingen in metrostations.
De agenten joegen je weg.
Ik kom nog een keer, als ik mag.
Vrije wereld.
Hou je die rums voor jezelf? We lopen het gevaar, om dorst te krijgen.
Ik smelt niet bij het zicht van een uniform, dat is alles.
Ik hou niet van nieuwsgierige parkeerders. - Het is toch een burgerlijke vraag.
Ik kon gezegd hebben: 'jij bent achter mijn man aan', maar dat deed ik niet.
Hartzeer, dat is wat ik zie in dat uniform.
Ik wil niet van iemand houden alleen om samen te sterven.
Wie heeft het over liefde? Raak je nooit eenzaam?
Mijn werk is alles wat ik nodig heb. - Ik dacht altijd dat ik een danser was.
Dag en nacht gedanst.
Weet ik, jij bent een van die.
Nee. Nee! God!
Niet zo een, in godsnaam!
Een van die, die nooit over de eerste liefde heen kwam.
Natuurlijk ben ik dat.
Heeft je moeder je geen manieren geleerd?
Alles wat ik zei... - Je kan zelf wel lopen, weet ik.
Hou je hand op je geld, dat is wat mijn moeder mij leerde.
Ik raak je niet aan. - Kijk mij dan ook niet aan.
Prima.
Nee, doe dat niet!
Wat heb je tegen mij, Vera Philips?
Je kan morgen wel dood zijn.
Leef zolang je kan, leef al wat je kan.
Ik zal je niet meer zien. - Natuurlijk niet.
Ik wil mijn lamp terug.
Alsjeblieft.
Laat het licht niet uit!
Relax een beetje.
Hij moet zijn voeten weer vegen, voor hij binnenkomt.
Nee!
Cat! Cat!
Hondje moet naar het toilet.
Ga ergens anders blaffen.
Kom op, Catty.
Heb je een gedicht voor mij?
Je bent me er nog steeds een schuldig.
Ik ben geen verdomde bewaarbus.
Wat denk jij dat dit is?
Het kan wel een rebus zijn! - Kan zijn.
Het is een verdomde limerick! - Kan zijn.
Tussen al de doden in de morgenschemering was een man van 100 jaar.
Is het een vrolijk stuk? - Wil je het horen?
Wil je dat?
Wil je het horen?
Gaaf!
Toen de ochtend waakte over de oorlog
trok hij zijn kleren aan, stapte naar buiten en hij stierf.
De schutsluizen geeuwden toen een ontploffing hen wegblies.
Hij is gevallen waar hij liefhad op de gebarsten stoep.
Leefde. - Wat?
Leefde.
Oh, nee, het is liefhebben.
Je kan je eigen handschrift niet lezen. Leefde! Leefde!
Liefde! - Hij is wel honderd jaar oud.
Hij kan zich geen liefde herinneren.
Het verdomde woord staat er omdat ik het schreef!
Gevallen waar hij liefhad.
Op die gebarsten stoepstenen.
Het is van mij, of niet?
Wat jij schrijft.
Al mijn woorden.
En elke hartslag.
Ze zijn allemaal voor jou.
Voor mij.
Kom hier, dan.
Kom op, jij!
Kom uit bed en kom kijken wat hij deze keer heeft gedaan!
Oh, schat. Stoute Dylan.
Weet jij wat dat is?
Dat is beestachtig gedrag, dat is wat het is.
Nicolette, Ik ben...
Ik ben...
Is Vera Philips er, alsjeblieft?
Een ogenblik. - Dank je.
Hallo? - Hallo, schat.
Dylan? - Natuurlijk is het dat.
Er was een jonge held genaamd Killick
Die marcheerde naar de top van een... fillick.
Hij stond met gespreide benen en toonde zijn trots.
en smeerde brylcreem over z'n hele hoofd.
Wat is een "fillick"?
Laat je onnozelheid nu zien, Cat. - William zal aardig zijn, wat dat dan ook is.
Niet dat je hem ooit terug zal zien.
Hij heeft nog steeds een mooie. - Kom hier, Vera Bera.
Kom op. Kom een knuffel halen.
Ga je gang, je mag hem van me hebben. Ik wil hem niet.
Verander niet, Vera Bera.
Je bent een ster aan mijn donkere hemel. Verander nooit.
Wat ben ik in jouw hemel? - Je bent op mijn aarde, Caitlin.
Precies waar ik wil dat je bent. Kom op.
Kom en knuffel.
Waarom lach je? Wat?
Wat?
Wat is er?
Wat? Wat?
Het is net zoals wonen met kinderen.
Oh, God! - Ik ga naar het café.
Hoe is het om een zoon te hebben?
Uitputtend.
Ik kan het me niet voorstellen.
Hij is een hele wereld bij me vandaan.
Veilig en vredig.
Je kunt tijdens een luchtaanval sterven.
Dat gebeurt niet. - Het zou kunnen.
Dit is niet hoe ik iemand zou verleiden.
Mijn vastberaden voornemen zal eeuwig duren.
Is dat een belofte? - Beloofd.
Je denkt dat je op een dichter verliefd bent. Je weet dat, of niet?
Zijn naam is Dylan. Je kunt Dylan zeggen, of kun je dat niet?
Dus je geeft toe dat je verliefd op hem bent? - Stomme advocaat.
Ik zeg niet dat ik een betere man ben, maar ik ben niet getrouwd, Vera.
En je geeft toe dat het me een voorsprong geeft.
Ik geef niets toe.
Omdat het je kan beschuldigen?
Je probeert me te provoceren, of niet?
Eerste liefdes zijn goed zolang het gaat.
Laatste liefde, dat is waar ik in geïnteresseerd ben.
Oh, je denkt dat je zo slim bent.
Wat wil je, Vera? - Oh...
De maan vanuit de hemelen, de sterren in al hun glans.
Wat nog meer?
Het zorgt ervoor dat je weet dat je leeft. Dat is wat ik denk.
Ik leef heel goed.
Ieder laatste beetje van me.
Blijf daar.
Goed, blijf stil zitten. - Goed.
Stil!
Ik ben net zo goed als hij. - Net zo goed als wie?
Dylan. De zakkenwasser.
Hij denkt dat ik op deze aarde ben gezet om zijn talent te voeden.
Kook voor hem, krijg zijn kinderen, maak voor hem schoon. Dat is alles waarvoor ik hier ben.
Wie verzorgt mijn talent.
Zal William jouw talent verzorgen? - Ik verzorg dat zelf.
Ik zou zijn vinger eraf snijden, dat is wat ik zou doen.
Dat doe ik, ik sta 's nachts geruisloos op
en dan bind ik hem vast en dan zal ik hem verminken.
Kijk naar ons. Hoe kunnen ze tegen ons leven op?
Dat kunnen ze niet, vieze sloerie.
Mijn broer is gestorven door gelijken zoals jij! - Ik vroeg hem niet om dat te doen.
Verdomde dienstweigeraar! Lik mijn laarzen!
Welshe matroos. Je ruikt ze al vanop een afstand.
Ik heb met jou geen onenigheid! - Klopt, verdomme!
Waarom bescherm je hem? Een ploert, dat is hij!
Ga terug naar je drankje. Nu. Schiet op.
Hij heeft gelijk, weet je. Besmet, dat is wat ik ben.
Ik blijf helder.
Nee, nee, nee. Ik blijf even hier. Geef me een ogenblik.
Je ligt in de urine, Dylan. - Ik heb slechtere bedden gehad.
Ik hou niet van die verkeerde kant van je.
Zie je nou wel.
Jullie, verdomde krijgers.
Jullie zijn een stel zakkenwassers, ja. Jullie weten niet eens waar jullie voor vechten.
Om zonder angst te leven, ik en mijn gezin. - Dank.
God!
Doodsbang ben ik, of niet...niets doen.
Oorlog is nuttig. Het geeft de verschrikking een focus.
Is ze daarbinnen? Vera?
Jullie helden denken dat vrouwen gewoon voor jullie voeten vallen, of niet?
Denk je van niet?
Natuurlijk, als ik opnieuw geboren kon worden, zou ik een woordje met God hebben gevoerd.
'Maak een held van me', zou ik zeggen. Deze manier is veel te veel hard werken.
Kom op. - Wat, in leven blijven?
Ik heb een genezing voor lafbekken.
Dood, dat is de enige genezing. - Dubbel?
Jij biedt je aan?
Er was een jonge dichter genaamd, Dylan.
Die had gezworen dat hij hem nooit zou doden.
Toen hij door zijn land werd opgeroepen om aan het front te dienen.
Hij zei dat hij liever...
Films maakte!
Bezeten door de hemelen.
En meegenomen door het licht in haar armen naar het lange en lieve einde.
Ik mag zonder falen
lijden aan het eerste droombeeld dat de sterren in vlam zet.
Raak haar aan en ik vermoord je.
Caitlins territorium,
Caitlins vriend.
Hier.
Ik kan mijn eigen drankje kopen. - Pak dat verdomde ding aan.
Wilt u dansen? - Graag, dank je.
Maak je geen zorgen, Ze krijgen ons er hier niet onder.
Mijn rondje. - Doe niet zo kinderachtig.
Zijn het gin drinkers, die kinderen die je kent? - Dans. Kom op.
Ik ben een onafhankelijke vrouw. Ik kan een rondje betalen als ik dat wil.
En een gevecht, dat kun je ook. - Goed dan.
Na een dans.
Ik zal niet alles doen wat je zegt. - Bedankt voor de waarschuwing.
Dat doe ik niet. - Dans gewoon.
Waar ben je? Mary?
Kom op! Deze kant op. - Ik heb hier hulp nodig. Nu.
Vera! Vera. Vera, je kunt nu bij haar weg.
Nee, de bestrating is nat! - Nee, ze zal het niet voelen.
Ga nu bij haar weg.
Kom op. Het is goed. Het is goed.
Zingt ieder roodborstje een lied.
Een melodie alleen gemaakt voor twee.
Voor in mijn hart zal er een liefdesliedje zijn.
Een liedje dat ik graag voor je zing.
Ik wed dat je dit op de vloer legt.
Waarom zou ik dat doen? - Voor alle meisjes.
Je krijgt me niet...
Deze mensen, William.
Al deze mensen.
Je hebt regendruppels die langs de kin lopen.
Net als een traan.
Vrij met me.
Er zal je nooit iets overkomen.
Niet van mij. Niet van iemand anders.
Niet terwijl ik hier ben.
Geen woord van mij zal je pijn doen.
Dat klinkt als een belofte.
Een vreemde is gekomen
om mijn kamer in het huis te delen.
Een vreemde is gekomen
om mijn kamer in het huis te delen.
Niet recht in het hoofd.
Een meisje zo gek als vogels.
Ze is bezeten geworden.
Wie geeft toe aan het bedrieglijke licht, door de stuiterende muur.
Bezeten door de hemelen
en meegenomen door het licht in haar armen naar het lange en lieve einde.
Ik mag niet falen.
Lijden aan het eerste droombeeld dat de sterren in vlam zet.
Ik vind het niets, Dylan.
Ik heb nog een paar lijnen in mijn hoofd. Ik weet niet zeker waar ik die moet laten.
Is het dan nog niet af? - Nee, strikt genomen.
Schrijf je voor mij geen gedichten meer?
Het is gewoon een fase.
Kom hier.
Breng dat lichaam bij me terug.
Wel...
Het is een trouwvergunning. - Een speciale.
Nee. - Wat?
Je kunt me niet dwingen. Wat als ik niet van je kan houden?
Ik heb een aanzoek gedaan, Vera. - Dat is een geweldig huwelijksaanzoek.
Ik... hou... van... je.
Ik ga niet met je trouwen.
Nee. Je maakt geen beslissingen meer. - Nee.
Zeg het. Zeg het. - Nee.
Zeg: 'Ik trouw met je.' - Nee. - Zeg het. Zeg ja. Ja!
Ja! Zeg ja! - Ja!
Zeg ja! - In godsnaam, zeg ja!
Mijn eerste was Augustus John.
Hij verleidde me toen ik 15 was, de oude geit.
Het betekende helemaal niets. Het was geen liefde.
Ik kreeg jeuk, er moest worden gekrabd.
Ik doe het bij mezelf als ik te lui ben.
Waarom moeilijk doen, als je iemand kan krijgen die het voor je doet?
Heeft neuken niets met liefde te maken? - Niets.
Wie was jou eerste. - Wat?
Je hoeft het me niet te vertellen. Ik weet dat het Dylan was.
We waren kinderen. Tenten gestapeld in een strandhut.
Mooi en comfortabel. - We waren kinderen, nog steeds onschuldig.
We zijn nog steeds onschuldig, ik en Dylan.
Ik wil het alleen als een herinnering. Ik wil het niet terug.
Weet William het?
Vertel het hem nooit. Ik kan het verleden vergeven, hij niet.
Het verleden kan ik vergeten.
Waarschuw je me?
Je houdt van William, of niet? - Je moet een dezer dagen van iemand houden.
Weet je zeker dat je met hem wilt trouwen.
Ik heb nooit eerder een vaste vriend gehad. Hier. Kijk of ik op een zeemeermin lijk?
We hebben een paar schoonmakers die graag als getuigen willen optreden.
Ze zullen er zijn, zeker weten.
Het spijt me, we hebben paartjes die in de rij staan.
Sorry!
Werd tijd. - Ziet u?
Kijk. Buig even, wil je? - Het kostte drieënzestig shilling.
Hoeveel woorden zijn dat voor een paar veren en een stukje kleding?
Waar heb je drieënzestig shilling vandaan? - Hij heeft een cheque uitgeschreven.
Die zal natuurlijk geweigerd worden.
Je ziet er prachtig uit! Zeg haar dat ze er prachtig uitziet.
Ze is prachtig. Kom op, laten we gaan trouwen.
Het was eigenlijk Dylans idee. Hij koos het. - Jij had ook altijd hoedjes.
Wil er ontzettend goed opletten?
Het spijt me vreselijk. Uitsluitend vanwege de 'goede oude tijd'.
Sorry, oude kerel. - Plicht roept.
Ga door, sergeant.
Behandel me netjes, wil je?
Oh, nee, nee! Ik wil een toast uitbrengen.
Ik zal het leven uit je knijpen.
Ja, na de toast. - Ga door!
Je vermoordt me.
Ga door, geweldige Welshe hufter of ik breek je in tweeën!
Op alle dingen die echt van belang zijn.
En vervloekt diegene die dat niet zijn. - Bravo.
Kun je alstublieft naar beneden gaan? - Zing en dan doe ik het misschien.
God. - Zing, Dullun! Zing!
Dat is dat oude liedje,
dat oude Welshe ding zij zingen het steeds weer.
Hij haat die plek, of niet?
Wie doet dat niet?
Maar het enige wat hij wilt, is daarnaar terugkeren.
Zij is niet anders.
Nee, je komt nooit tussen hen in, niet als ze samen Welsh zijn.
Waarom zou ik tussen hen willen komen? - Natuurlijk, je hebt altijd mij.
Perfect.
'Vanwege 'de goede oude tijd'. Dat heeft hij gezegd.
Jou zal nooit niets overkomen. - Hij zal altijd mijn vriend zijn.
Geen enkel woord van mij zal je ooit pijn doen. - Ik kan nog steeds vrienden hebben.
Je huilt.
Dromen, dat is alles.
Je bibbert. - Dat gaat over.
Je zult bij me terugkomen. Ik weet dat je dat zal doen.
Vertel me de waarheid.
Je doet me pijn.
Ik wil dat alles tussen ons oprecht is.
En vers en schoon. - Stop daarmee.
Jij en je vriend.
Vertel het me.
We waren kinderen, William.
We waren op het strand en het gebeurde één keer. Dat is alles.
William.
Zeg dat je van me houdt.
Kom levend terug en ik zal het zeggen.
Kom bij me terug en ik zal alles zeggen wat je wilt.
En het ook menen?
Kom terug en beleef het.
Sergeant, haal deze mannen uit het vliegtuig, nu! - Iedereen uit het vliegtuig!
Natuurlijk zei je het tegen me omdat ik erom vroeg.
Ik had mijn tong eraf moeten bijten.
Je bent mijn hele liefde. Je bent helemaal mijn behoefte.
Je bent wat ik voor me zie.
En als ik over mijn schouder kijk, daar...
Daar kan ik je glimlach zien.
Ik zou alle eer voor je opgeven.
Ik zou de nederlaag accepteren al je naast mijn zijde stond.
Hoe heet ze?
Vera.
Je raakt haar kwijt, je Vera.
Laat haar los voor een tijdje,
dan win je haar misschien terug.
Wil je dat ik jouw hoofd vasthoud? - Jezus, nee!
Nu zul je dik worden en Dylan zal niet meer van je houden.
Je bent een trut.
Het is afgelopen met de liefde van Dylan.
En jij.
Houdt helemaal niet meer van mij.
Wanneer komt William terug?
Ik blijf schrijven. Geen woord.
Denk je dat hij dood is?
Ik krijg nog steeds zijn loon.
Het leger zou een dode niet uitbetalen.
Je moet stoppen met zingen.
Ik zing als ik dat wil.
Dat laten ze niet doen.
Niet zwanger, dat doen ze niet.
Ik kan dit niet doen. Ik kan het niet.
Een moeder, ik? Kijk naar me.
Laat het dan wegdoen.
Het is van William.
Je houdt van hem.
Ik haat hem. God, ik haat hem zo erg.
Kijk wat hij me heeft aangedaan.
Lach niet. Lach, verdomme niet!
Ik kan dit niet alleen doen. Ik kan het niet. - Ik ben hier, of niet?
Laten we naar huis gaan, Caitlin. - Ik heb geen thuis.
Wales, Caitlin. - Ben je krankzinnig, vrouw?
Ik heb geld. - Wat, Williams loon?
Ik heb gespaard. Natuurlijk heb ik dat.
Houd hem vast! Houd hem verdomme vast!
De hele stad zal je horen! - Houd je verdomde kop!
Zie je dit hier? - Ja.
Geef het hier.
Laat niet los! - Het is maar een baby.
Je schreeuwt als je dat wilt, Vera. Hoor je me?
Alstublieft, schrijf me.
Ze zeggen ons wat we naar onze jongens moeten schrijven, om het moraal hoog houden.
Het is onze plicht. Kloteplicht, zeg ik. Ik ben geen heldin, zie je.
Ik heb er genoeg van om alleen te zijn. Daar trouwde ik je niet voor.
Kom naar huis.
lk heb iets wat ik tegen je wil zeggen. Weet je nog?
Je herinnert het je toch, of niet?
Kom naar huis. Ik wil je aanraken.
Waar de regen op je huid valt.
Val dood omdat je me zo laat lijden.
Val dood naar de hel en terug.
En terug, William.
En terug.
Liggen. Liggen!
Man neergeschoten!
Nee, sir.
Vergeef ons
Vergeef ons uw dood die ons, de gelovigen,
in een grote overstroming moge houden.
Tot het bloed zal vloeien.
En het stof als een vogel zal zingen.
Als het graan bloeit, zoals uw dood groeit, door uw hart.
Huilen.
Uw stervende. Huil.
Kinderen in de ochtendglorie door de brandende straten.
Wij zingen de vliegende zee
in het beroofde lichaam.
Kom op. Slaap zacht.
Ik heb honger.
Baby slaapt.
Het is steenkoud. Klote Wales!
Toen ik klein was, warmde mijn vader me altijd zo op.
Hield je van hem? - Ik aanbad hem
Ik haatte die van mij. - Je haatte hem niet. Geen haat.
Hij was walgelijk.
Jammer dat je geen man bent. Als je een man was, had ik zin in je.
Denk niet dat ik niet wist dat je daar stond.
Ik wist het niet. - Ik kon hem ruiken.
Kom hier, Dylan. Laat Vera je ruiken, de vrouw op je ruiken.
Stop ermee. - Ze denkt dat ik met mijn duimen moet draaien terwijl...
Wat? Wat? - Maak de kinderen niet wakker, Dylan.
Waar zijn ze, Caitlin? Waar zijn je kleine vrienden?
Kom op, jongens. Kom te voorschijn. Etenstijd.
Ze vermoordt me! Vera!
Ik zal je vermoorden. Ik zal het doen!
Als ik je weer betrap, zal ik het doen!
Waarom ga je niet naar de kinderen kijken, Caitlin? Schiet op.
Waarom doe je het? - Ik doe niets.
Ik doe het, met andere vrouwen slapen...
Hallo. - Morgen.
... omdat ik een dichter ben, en een dichter eet van het leven.
Wat? - Een opgeblazen lamstraal ben je.
Ik doe het omdat zij het doet.
Dat heeft ze altijd gedaan. Ze kan er zelf niets aan doen.
Het betekent niets voor haar.
Je hebt William niet nodig. Je hebt mij.
Niets anders dan jij en ik met de tijd in onze hand.
En elkaar om het leven door te brengen.
Hallo, Daisy.
Kom bij me terug. Kom op.
Ik breng je terug naar een tijd waar we veilig zijn.
Waar geen bommen uit de lucht vallen en er niemand dood gaat, ooit.
Je kunt niet terug.
We kunnen dat wel.
Jij en ik.
Het is niet echt.
Wel als we het echt willen.
Jammer van die arme echtgenoot.
Bloedde voor zijn land en betaalde voor de pret thuis.
Vind je het niet erg als ik erbij kom zitten?
Kamer voor een kleintje?
Luxe in oorlogstijd.
U kunt me hier afzetten.
Cat? - Dat ziet er eng uit.
Catty, Catty. Cat, Cat, Cat.
Cat, Catty.
God, je bent zelfs te zat om op een fiets te rijden.
En wat heb je gedronken?
Doe ik je pijn? - Je kunt haar geen pijn doen.
Ze heeft een huid als een neushoorn.
We zijn alleen maar vrienden, Dylan en ik, je weet dat, of niet?
Lieg nooit tegen me. - Dat doe ik niet. Nooit.
Vrienden liegen niet tegen elkaar.
Zo stil als je kunt blijven zitten.
Vertel hem dat hij terug moet komen, Rowatt.
Vertel je papa dat hij bij me terug moet komen.
Denk je dat hij het ziet, lieverd?
Je papa?
Denk je dat hij de regen ziet?
Mama, papa. - Caitlin, houd je mond!
Jij bent zijn vader! Speel met hem! Dat is wat hij wil.
Ik ben aan het schrijven. - Verdomme!
Papa! Mama!
Dat is mijn enige...
Papa. - Dat is mijn enige concept!
Je vindt het in de beerput, samen met mijn enige leven!
Cat! Cat!
Cat!
Toen ik een schijterige jongen was
en het zwarte spuug van de kapelgemeente
zuchtte de oude poetsstok sterven aan vrouwen.
Behoedzaam gooi ik in de kruisbessenstruik.
De wilde uil huilde als een klikspaan klier
Bloosde van schaamte bij de radslag van een groot meisje.
Kegel de gewone ezels omver.
En op een schommelende zondagavond streef ik na.
Wie dan ook, met mijn goddeloze ogen.
Ik zou van de hele maan kunnen houden en weggaan.
In godsnaam, maak Rowatt niet wakker.
Al de groene blaadjes met kleine getrouwde vrouwen.
In de steenkool zwarte struik en liet hen treuren.
Was mijn rug voor me?
Er is niets beter dan een goede spons.
Geef ons een kus, Vera Phillips.
Geef ons dan een stuiver. - Ik heb geen stuiver.
Zoals wij altijd waren.
Kleine hond zegt: 'Speel met me'.
Dat is alles wat je krijgt.
En maak niet mijn pullover nat.
We zijn vaker samen in bad geweest. - Toen waren we kinderen.
Ik heb met je op het strand gevreeën. - Eén keer. En het was koud.
Zo eenzaam. - Niet voor jou.
Je pijnigt me. - Nee, Dylan.
Wat niet? - Plaag niet.
Er zit een gevaar in.
Je maakt me nat.
Loop dan weg.
Ga dan, Vera Phillips.
Loop weg.
Je wilt dat wij van je houden. - Dan kan ik van jou houden.
Goed dan.
Hou van me..
Kijk naar me. Ik ben kletsnat.
Vera!
Hallo.
Waar ben je geweest? - Nergens.
Ik ga zeewierbrood maken, Kijk.
Nee, doe niet.
Heb je gehuild?
Ze sturen William naar huis.
Ik heb nooit een man zo van iemand zien houden op de manier zoals ik een man van jou zag houden.
Ik ben diegene niet meer.
Ik heb Rowatt.
Zeg gewoon dat je van hem houdt, Vera.
Wat als het te laat is?
Het is nooit te laat.
Het is koud! Het is koud! - Natuurlijk is het verdomde koud!
Catty!
Ik ben zwanger, weet je.
Oh, God, Cat.
Van wie is het?
Ik weet het niet.
Ik kan het niet krijgen, natuurlijk. Ik wil het niet krijgen.
Ik heb geld nodig, Vera. - Weet je iemand?
Hij is duur. - Is hij veilig?
Zeg gewoon als je niet kunt helpen. Ik doe het dan zelf.
Misschien weet Wilfred hoe, hij is een dierenarts.
Waar had jij last van met hem? - Hij is niet tot last.
Kom op, we gaan naar de bank.
Ik zeg je dat ik het je terug geef maar je gelooft mij niet.
Behandelen. Kom op.
Ik herinner me niet alles meer.
Donker.
Knap. Gevaarlijk.
Kan niet op herinneringen leven, jij wel? Er zijn er zoveel van hen.
Jij leeft zelf met herinneringen.
Het is een betere plek, in een wereld zonder mannen.
Mogelijk. - Dylan, kijkt, seks is voor hem een gelach.
Hij maakt er een grap van, met wie hij ook is.
Maar William is romantisch.
Ik kan het me niet herinneren.
Ik zal je zeggen wat ik denk. Ik denk dat je papa erg gelukkig is.
Oh, God, kijk, Rowatt.
Wie is die grappige vrouw? Wie is ze?
William.
Ik ben het.
Weet ik.
Nou dan
Kun je niet neerzetten?
Hij huilt alleen maar.
Wat is dat?
Het is een collage. Voor jou.
Houd me vast, William.
Ik moet naar de postbode toe. - Laat hem wachten.
In mijn vak van sombere kunst.
Uitgeoefend in de stille nacht.
Wanneer slechts de maan woedt.
En de minnaars liggen in bed.
Met al hun zorgen in hun wapens.
Ik werk door helder te zingen.
Niet voor ambitie noch brood.
Van de steun en ambacht van betovering van ivoren platvormen.
Maar voor de gemeenschappelijke lonen van hun geheime harten<./i>
Alles goed moet je?
En met jou? - Ook goed.
Wat wil je?
Ik weet niet waar hij is. - Geef hem de tijd.
Hij is veranderd. - Net als jij.
Hij houdt niet meer van mij.
Iedereen houdt van jou. En Dylan. Iedereen houdt van hem.
Oh, God!
Oh, Catty.
Doet het pijn?
Ik dacht dat het niets zou betekenen.
Natuurlijk, het is een opluchting.
Ik zal stoppen.
Zo meteen.
Daar, zie je wel? Blije Caitlin.
Sorry, ik...
Het spijt me. Ik kan het me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst...
Zullen we thee drinken?
Helden, denk je dat de vrouwen gewoon voor je voeten vallen?
Hij zal altijd mijn vriend zijn, Dylan.
Het is een fox, dat is alles.
Wat scheelt er, William?
Praat tegen me.
Alstublieft.
Waar heb je me voor nodig?
Was het voor het geld. Was dat het? Wat dat alles?
Maak... Maak Rowatt niet wakker.
Mijn geld om je dichter mak te houden.
Ik had betere en rijkere aanbiedingen. - Jij? Heb je naar jezelf gekeken?
Zij zijn mijn vrienden. Ik heb eten voor ze gekocht.
Je moet mensen eten geven. - Ik heb niets meer over.
Je hebt Rowatt!
Kijk tenminste naar hem, William! Waarom kun je hem niet vasthouden.
Is hij van Dylan?
Dat zeggen ze daarbuiten, Vera. "Hij is het kind van Dylan."
Ik hou van je.
Wanneer is dat gebeurd?
Ik heb gezegd, kom terug en ik heb het gezegd. Ik heb het gezegd!
Je bent met hem gegaan.
Of is dat niet zo?
Wat willen ze, bloed? - Een script wat af is.
Je bent ervoor betaald! - Ja, maar niet genoeg.
Dat mag dan zo zijn... - Het is net alsof ik mijn huiswerk maak.
Het is zelfs nog niet in hoofdstukken gezet.
Dat is omdat ik geen secretaresse ben, Anita! - Nou, ik ben geen schrijver!
Ik ben op zoek naar Dylan Thomas. - Van het huis, Captain Killick.
Ah, ja, een teruggekeerde held. - Er zullen anderen komen als jij er niet meer bent.
Het minste wat we kunnen doen.
Waar is hij?
Daar is het. Wachtend op jou, zie je?
Het is het schrikbeeld van communisme.
Dat is wat ze bang maakt, de geallieerden.
Twee glazen bitter en gin en tonic. - Maakt de geest helder.
Griekenland. Nu, Griekenland
Het zijn de communistische aanhangers die hun leven riskeren
om tegen de Duisters te vechten, niet de Britse 'Tommy'.
Waar ze naar streven, in het geheim, de geallieerden,
is voor de Duisters om de aanhangers weg te vegen,
de communisten wegvagen,
zodat ze na de oorlog niets meer met hen te maken hebben.
Luister naar me.
Ik hield een jongens vast terwijl mijn sergeant zijn arm eraf hakte.
Later hield ik hem vast toen hij stierf. Het was een Britse jongen.
Dat was in Griekenland.
Pardon? - We vochten! Daarginds.
Zodat u en uw vrienden in Hampstead rond kunnen zitten en speculeren.
Doe dat terwijl wij doodbloeden.
Wat weet u over oorlog?
Jullie mensen, wat weten jullie over oorlog, hmm?
Drink het op, jongens en meisjes, drink het op.
Introduceer me aan je slimme vrienden, Dylan.
Alstublieft, introduceer me. Ik zou verrukt zijn. - Dat doe ik zo gauw je bent gekalmeerd.
Oh, je kunt mijn geld aannemen.
Je kunt mijn geld aannemen maar je kunt me zelfs niet aan je vrienden introduceren?
Ik ben gewoon een verdomde Tommy.
Tijd, heren!
Heren, alstublieft. Het is tijd.
Whisky, dubbele. - Tijd om ter sluiten is aangekondigd.
Weiger je me te bedienen?
Ik zei dat het tijd is om te sluiten. - Wat bedoel je met tijd om te sluiten?
Ga naar huis, kapitein Killick.
Nee, lach me niet uit.
Oh, speel de grote man.
Kom op. Makkelijk in bijzijn van een vrouw, of niet?
We hebben alleen jouw woord maar misschien zat je gluiperig achterin...
...met urine die langs je been naar beneden liep.
William, kom op.
Maak je om hen niet druk, kapitein Killick.
Het beste is om naar huis te gaan.
William? Wat is er in godsnaam... - Blijf met je handen van me af.
Leg het weg. - Alstublieft! Blijf met je handen van me af.
Leg dat verdomde ding weg! - Vera!
Vera? Vera?
Geef me woorden... en ik ben een reus.
Boven alle vrouwen. Hmm? Woorden.
Behalve de fles.
Meer dan liefde. Beter dan seks.
Woorden... voor mij.
.. vertel eens over onze eerste nacht samen in de hooimijt?
Ze bood haar eer aan dus eerde ik haar aanbod!
Ik heb haar nog steeds in aanbieding.
Deze is zeer vermakelijk.
Stel je een pint Guinness met een aardappel erin voor en het is een cocktail.
Of niet, lieverd?
William, nee!
Nee! Nee!
Nee.
Nee! Nee! Nee!
Nee! Nee! - William!
William, stop, alstublieft!
Alstublieft stop!
Niemand hier heeft je ooit pijn gedaan. Alstublieft.
Trek jij het je niet aan?
Je man en mijn vrouw.
Mijn zoon.
Je hebt een blauwe plek.
Breng me thuis.
Heb ik dat gedaan?
Breng haar naar huis, William.
Niet zonder mijn geweer.
Geef mij het geweer. Anders trek ik de pin hieruit en dan gaan we allemaal dood.
Mijn zoon.
Waarom heb je het haar aangedaan, gekke lamstraal?
Er zit geen pin in, William.
Of hij is onklaar gemaakt...
of het gaat af, en we kijken hier de dood tegemoet.
Kijk, de jongen gilt.
Ga naar huis, William.
William.
Het enige waarover ze zich zorgen maken is dat het deksel erop zit, maar...
dat is Wales voor jou.
De wereld niet laten weten dat het een probleem is.
We hadden dood kunnen zijn!
Cat.
Ik heb geen geld meer.
Ik heb niets meer over, Dylan.
Heb je teen. Heb je teen!
Kan ik... - Houd hem vast.
Zie je?
Je zal hem geen pijn doen.
Dankjewel.
Zullen we hem eruit halen?
Nu.
Je bent een expert.
Wimpers als veren. Net als die van jou.
Kapitein Killick, dit is de politie. Maak open.
Oh, God.
Een manier om van mij af te komen, eh? - William.
Ik hou van je.
Kom hier.
Denk niet dat ik het niet begrijp. Ik bedoel, hij is een beetje gewelddadig.
Ik wel.
Het is gewoon dat ik geen stengun binnen bereik heb.
Er zit schuim op de thee.
Hij is een schoonheid.
Denkt William dat hij van Dylan is?
Is hij van Dylan? - Nee.
Ik heb al de suiker opgemaakt.
Heb je met hem geslapen?
Ik hou van mijn man.
Ik zou je van kant moeten maken.
Je bent mijn vriendin.
Voor het liegen, bedoel ik.
Het liegen tegen me... Vera.
Je ziet er intelligent uit.
Ik heb vijf lege kogelhulzen in het grind ontdekt.
De muren zijn gemaakt van hout en asbest,
de kogels zijn dwars door de woonkamer gegaan,
waar ik nog eens vijf lege kogelhulzen heb gevonden.
Ze staan allemaal achter hem, of niet? Het hele verdomde dorp.
In kapitein Killick's bungalow... - Ik ben de dichter. Ze hebben hem net ontmoet.
...een revolver, een granaat, en een rol met honderd 9millimeter munitie.
Hij zou gewoonlijk mijnvelden aanleggen, kapitein Killick.
Als hij een gebied verliet, groef hij de mijnen op die hij had gelegd.
Waarom vraagt u hem niet als getuige
en laat Killick door een rechter beoordelen.
Waarom doet u dat niet? Iedereen houdt van een held.
Zegt u me dat Killick niet wist dat hij zijn wapens moest inleveren?
Kapitein William Killick is een uitstekend scherpschutter.
Als hij het doel had om te doden, zou hij niet hebben gefaald.
Ik zou blij zijn als u gewoon de vragen die ik stel beantwoord, Luitenant Kolonel.
Kom op, krab op mijn hoofd, Cat.
Kan ik niet.
Is er enige reden
waarom een man in uw positie een vrouw in haar gezicht zou slaan?
Nee, meneer.
Waarom ging die 's avonds laat naar de bungalow van Thomas?
Ik heb geen idee waarom ze me dood verklaarden.
Ik denk niet dat ze wilde zien dat de gans de gouden eieren had gelegd.
Ik dacht dat ik ze moest laten zien dat oorlog echt was.
Ik kon zien dat er niemand in mijn vuurlinie zat, dus schoot ik op de tussenmuur.
Ik had me nooit voor kunnen stellen dat de kogels dwars door de muur gingen.
De muren waren van asbest, kapitein Killick. - Ik wist dat niet.
Ik wilde ze bang maken, dat was alles.
Er was daar een kind aanwezig.
Is... is dat een vraag, meneer?
Ik kan niet zonder hem leven.
Wist je dat de hele eenheid is gedood toen ze daar waren?
Weggevaagd. Dat had hij kunnen zijn.
Ik smeek je om hem te helpen.
Het zou zijn leven redden, deze rechtszaak.
Heb hem een dienst bewezen.
Dylan... alstublieft.
Je was de ster in mijn hemel.
Je kunt je hele leven niet hetzelfde blijven. - Dat kan ik wel.
Je zult hem helpen, of niet?
Betekent dat zoveel voor je?
William is mijn wereld.
Hij en Rowatt.
Ik heb geen plaats voor iemand anders.
Ik wil... niemand anders.
Ik begrijp het.
Echt, ik begrijp heb.
Mr Thomas?
Kapitein Killick en ik waren... niet meer dan een kennis.
We stonden toevallig naast elkaar bij de bar.
Kapitein Killick was absoluut nuchter tijdens de nacht van de schietpartij
en het is mijn overtuiging dat hij me probeerde te doden,
en dat hij mijn vrouw en mijn zoon probeerde te doden.
Waarom?
Jij.
Verlaat Caitlin.
Schiet op. Verlaat Caitlin.
Je bent je concurrent kwijt. Nu moet je doorzetten.
Verlaat je vrouw en ga bij mij wonen.
Begrijp je?
Je wilt een 15 jaar oud meisje achterin op het strand.
Mij niet.
Je ziet me zelfs niet staan, of wel?
Dylan!
Je hebt alleen maar verhalen in je hoofd. Woorden.
En ik moet realistisch zijn.
William... maakt me realistisch.
Als je mijn geliefde man naar de gevangenis stuurt..
zal ik je nooit vergeven.
In mijn oordeel is het niet dat een onschuldige hand dat een geweer hanteert
tegen een een burgerlijk huishouden.
Het zijn, evenwel, uw collega's in dezelfde rang die u moeten veroordelen, kapitein Killick, en niet ik.
Ze vonden dat er geen bewijs was om een aanklacht voor poging tot moord, te ondersteunen.
Ik heb daarom geen andere keus dan u vrij te spreken.
Daar is die glimlach.
Het was nooit de bedoeling geweest om je pijn te doen.
Zou evenwel kunnen, veronderstel ik.
Glimlachten, bedoel ik.
Schrijf, Catty.
Ik laat dat aan Dylan over. - Schrijf me.
Wees niet eenzaam.
Jij ook niet, Catty.
Jij ook niet.
Niet voor de trotse man apart
Van de woedende man, schrijf ik
op deze verwaaide pagina's
Noch voor de torenhoge doden
Met hun nachtegalen en psalmen
Maar voor de minnaars, hun wapens
Om de zorgen van de leeftijden
Vertaling: United CustomNl ReleaseS
Gedownload van www.ondertitel.com