Κου-κου-τζα!
Όχι, όχι, δεν ήθελα να σε τρομάξω, γλυκό μου μωρουδάκι.
Κοιμήσου, βρικουλίνι μου
Κι η μοίρα σου δουλεύει
Θέλω να φιλήσω πισινούλι!
Καλό, όμως θέλω περισσότερο χώρο. Θέλω πολλά τέρατα εδώ.
Θα σε πιάσω, μικρή μου Μέιβις! Θα σε πιάσω!
Τι είναι έξω;
Ποτέ δεν πάμε έξω. Ποτέ.
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
"Τα τέρατα το'βαλαν στα πόδια και αναγκάστηκαν να κρυφτούν.
Όμως ο Άνθρωπος Χάρι πήδησε κάτω απ'το κρεβάτι τους...
Φοβάμαι!
...έκαψε τα ρούχα τους, και δάγκωσε τα πόδια τους!
Και τους πήρε τα γλειφιτζούρια τους!"
Μην μου πάρεις το γλειφιτζούρι!
Ρουφηχτρούλα μου, δεν πρέπει να φοβάσαι.
Υποσχέθηκα στη μαμά σου να σε προστατεύω πάντα.
Όμορφή μου Μεϊβούλα
Σου αλλάζω την πανούλα
Αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί
Με τον μπαμπά θα μείνεις εσύ
Κι αν κάποιος άνθρωπος Προσπαθήσει να σε βλάψει
Εγώ θα πω
Επειδή είσαι το κορίτσι του μπαμπά
Το κορίτσι του μπαμπά Είμαι ο μπαμπά-Βλαντ
Λύγισε τα γόνατα και πήδα. Εμπιστέψου με, ποντικάκι.
Πετάω! Πετάω!
Για κοίτα! Πιο γρήγορα, μωρό μου! Πιο γρήγορα!
Τα κατάφερες, κουκλίτσα του βουντού!
Συγγνώμη, κύριε.
Τι; Τι;
Είμαι καλά.
Είναι έτοιμο.
Καλό φαίνεται. Μόνο τέρατα μπορούν να μπουν;
Οπωσδήποτε. Είναι κρυμμένο καλά.
Έχετε μπροστά σας 400 στρέμματα στοιχειωμένου δάσους.
Στην περίμετρο έχετε τη Γη των Απέθαντων.
Όποιοι άνθρωποι τολμήσουν έστω και να κοιτάξουν, θα τρέξουν από τρομάρα.
Όμως, πρέπει να φερθείτε έξυπνα. Όχι φωτιές, όχι βεγγαλικά.
Ναι, ναι. Όχι φωτιές, κατάλαβα.
Ήρθε η ώρα, αγαπημένη μου Μάρθα.
Το σπίτι που πάντα λέγαμε για τη Μέιβις.
Κανείς δεν θα της κάνει κακό εδώ.
ΠΑΡΟΝ
ΑΠΕΘΑΝΤΟΣ
Τα'καναν χάλια στο πίσω κάθισμα.
Καλωσορίσατε στο ξενοδοχείο Τρανσυλβανία!
Χωρίς ανθρώπους από το 1898.
Ο ασφαλέστερος προορισμός σας. Πάρτε ένα φυλλάδιο.
Εγώ ο ίδιος σχεδίασα ένα έξοχο πρόγραμμα εκδηλώσεων...
...για τον γιορτασμό των γενεθλίων της κόρης μου αύριο.
Κάθε χρόνο ανυπομονούμε να έρθουμε, Κόμη.
Απολαμβάνουμε την ασφάλεια.
Φυσικά. Γι'αυτό το κτίσαμε.
Ναι, καλησπέρα.
Ευχαριστώ, Μάρτι. Κι εσύ μια χαρά χλωμός είσαι.
Κύριε! Κύριε! Έχουμε έκτακτη ανάγκη με τα υδραυλικά!
Με τα υδραυλικά; Έγινε. Κύριε Γκούλιγκαν!
Υπάρχει μια φραγμένη τουαλέτα στο δωμάτιο 348.
Δεν πειράζει, κ. Μεγαλοπόδαρε. Όλοι παθαίνουμε κοιλόπονο.
Ζήτω!
Παιδιά, χαλαρώστε! Μόνο τη μαμά και τον μπαμπά να βασανίζετε.
Είναι τρόπος συμπεριφοράς αυτός; Ξενοδοχείο είμαστε, όχι νεκροταφείο.
Συγγνώμη, θείε Δράκουλα.
Δράκουλα! Τι γίνεσαι;
Γουέιν, παλιόφιλε!
Ανυπομονούσα να'ρθει το σαββατοκύριακο για να βγω λίγο απ'τις σκιές.
Ωραία η οικογένεια!
Θα καθαρίσω τις βρομιές τους.
Καθαρίστριες!
Φράνκι, αγόρι μου! Κοίτα ομορφιές!
Ταξιδεύεις με το ταχυδρομείο, κ. Τσίπη;
Δεν είναι οικονομικό το θέμα. Φοβάμαι τα αεροπλάνα.
Οι κινητήρες μπορεί να πιάσουν...
Φωτιά. Ναι, ναι. "Φωτιά κακή." Ξέρουμε.
Αύγουστε, Πόριτζ Χεντ, μη!
Σας μοιάζει για κεφάλι του Φρανκενστάιν;
-Δρακουλάκο, τι έπαθε η κάπα σου; -Τι εννοείς;
Ποιος με τσίμπησε;
Εγώ. Είσαι τραβηχτικός.
Πολύ αστείο, Αόρατε Άνθρωπε.
Γεια σου. Χαίρομαι που σε... βλέπω!
Πάντα αστείο.
Αστόχησες.
-Αστόχησες, αστόχησες. -Εντάξει, νίκησες.
-Κράτα το μπέικον. -Γιατί κρατάω μπέικον;
Όχι! Πάρτε τα!
Έρχεται το πάρτι!
Γεια σου, Μάρι!
Δράκουλα! Πώς πάει!
Σιγά την άμμο, Μάρι! Την άμμο! Παντού σκορπάς άμμο!
Λυκάκο! Γουάντα!
Φρανκ!
Αγαπώ αυτόν τον τύπο! Πάντα είναι στις καλές του!
Φαίνεσαι κι αδύνατος!
Τώρα είσαι μόνο κεφάλι!
Θα το πληρώσεις αυτό.
Πώς πάει, Δράκουλα; Το ξενοδοχείο φαίνεται σούπερ.
Παιδιά, δείτε αυτό.
-Καλά μου είπες τις οδηγίες. -Ωραία, ωραία.
Έστριψα απ'τον Νείλο και πήρα τον Τίγρη...
...και δεν βρήκα καθόλου κίνηση.
Πλάκα μου κάνεις; Στη ρεσεψιόν μου;
Δράκουλα, σου ορκίζομαι, εγώ δεν κάνω τέτοια!
Καθαρίστριες!
Δεν το έκανα εγώ αυτό!
Έτοιμο!
ΚΑΛΑ 118 ΜΕΪΒΙΣ
Μακάρι να το'βλεπε αυτό η Μάρθα.
Είναι πάντα εδώ, Γουάντα.
Φίλοι μου, χαίρομαι που ήρθατε για να γιορτάσουμε ξανά...
τα γενέθλια της γλυκιάς μικρής μου Μέιβις...
...και άλλη μια πετυχημένη χρονιά ασφάλειας από αυτούς!
Πρόσφατες εικόνες ανθρώπων που αποκάλυψε η παρακολούθηση.
Παχαίνουν ώστε να υπερισχύσουν σε δύναμη.
Φορούν λιγότερα ρούχα για περισσότερη ευελιξία...
...ώστε να μας ανοίξουν τα κεφάλια και να βάλουν μέσα καραμέλες.
Όμως εδώ δεν θα μας βρουν.
Παλιοκακέ, δεν θα μας νικήσεις!
Η διασκέδαση αρχίζει σε 30 λεπτά.
Τώρα πρέπει να δω το κοριτσάκι μου.
Δεν είναι πια κοριτσάκι!
Είναι!
Τι γίνεται εκεί έξω; Φτάσαμε στο ξενοδοχείο;
Φρανκ, μας έκλεισες ένα διπλό μασάζ;
Μας έκλεισες τραπέζι στου Καμπούρη;
Έκανες τίποτα;
-Παρακαλώ. -Τι συμβαίνει;
Μπαμπά, είπες πως όταν κλείσω τα 118, θα μπορέσω να βγω στον κόσμο...
...όπως κάθε ενήλικος που έρχεται σε αυτό το ξενοδοχείο.
"Μαβούλα, είναι επικίνδυνο. Μπλα, μπλα-μπλα!"
Μπαμπά, υποσχέθηκες πριν 30 χρόνια.
Θυμάμαι ότι τρώγαμε ποντίκια...
...και μου έδωσες τον λόγο σου.
Μην ενοχλείτε!
-Μην ενοχλείτε! -Μην ενοχλείτε!
Μην ενοχλείτε!
Καλημέρα, εξοχότατε!
Υπηρέτρια, καθάρισε το δωμάτιο!
Εσύ είσαι. Επιτέλους ήρθες.
-Ξύπνησε; -Ναι, και είναι έτοιμη να φύγει.
Και το εννοώ όταν λέω να φύγει! Θέλει να πάει να δει τον κόσμο!
Τι θα κάνεις; Τι θα πεις;
Το έχω κανονίσει. Ηρέμησε και κάνε τη δουλειά σου.
Καλημέρα, Μεϊβούλα-Βούλα!
Χρόνια πολλά, ποντικάκι μου!
Ευχαριστώ, μπαμπά. Ξέρω πως έχω γενέθλια.
Έχω κανονίσει πολλή διασκέδαση!
Πρώτα, όμως, λέω να πιάσουμε σκορπιούς μαζί.
Mόνο οι δυο μας, έτσι, νεκρούλα μου;
Μπαμπά, άσε με να μιλήσω. Πρέπει να συζητήσουμε κάτι.
Θέλεις να βγεις στον κόσμο; Μπορείς.
Αχά! Το'ξερα πως αυτό θα έλεγες.
Μπαμπά, μου έδωσες τον λόγο σου...
...και ο λόγος του Δράκουλα είναι ιερός.
Η εμπιστοσύνη είναι ο πυρήνας της...
Τι;
Μπορείς να πας.
-Πλάκα μου κάνεις. -Όχι, όχι.
Μπορείς πια να οδηγείς νεκροφόρα και να κάνεις δικές σου επιλογές.
Μπορείς να πας.
Λυσσούλα μου! Λυσσούλα μου!
Σταμάτα!
Περίμενε λίγο, δρακουλάκι. Τι κάνεις;
Πάω στον παράδεισο και παίρνω αυτά που νομίζω πως θα μου χρειαστούν.
Παράδεισο;
Ξέρεις. Εκείνο το μέρος που εσύ και η μαμά γνωριστήκατε.
ΧΑΒΑΗ
Η θεία Γουάντα λέει πως εσείς οι δύο πάθατε το "ζινγκ"!
Δεν ξέρω τι είναι το "ζινγκ"!
Πού βρήκες αυτήν την κάρτα;
Στα συρτάρια σου.
Γιατί δεν μου λες πώς γνωριστήκατε;
Ο παράδεισος λέγεται Χαβάη.
Χα-βάς;
Γλυκιά μου, ξέρω πως είσαι ενθουσιασμένη...
...όμως όλοι ταξίδεψαν από μακριά για να σε δουν στα γενέθλιά σου.
Το ξέρω. Πάντα το κάνουν.
Δεν είμαι μεγάλη πια για τέτοια πάρτι;
Τους αγαπώ, όμως θέλω να δω καινούρια πράγματα.
Να γνωρίσω κάποιον της ηλικίας μου.
Έλα τώρα. Όχι, όχι, μην το κάνεις αυτό. Μην μου κάνεις μουτράκια.
Υπάρχει ένα χωριό ανθρώπων λίγο πιο πέρα από το νεκροταφείο.
Μπορείς να πας και να γυρίσεις σε τριάντα λεπτά.
Είναι αρκετός χρόνος για πρώτη φορά.
Δεν θα είναι σαν τη Χαϊβάνι, όμως για να κυριολεκτήσουμε, θεωρείται έξω.
Εντάξει, εντάξει!
Ευχαριστώ που μ'εμπιστεύεσαι.
Ασφαλώς, μικρή μου. Σου έδωσα τον λόγο μου.
-Γλυκιά μου! -Για κοίτα!
-Γεια, παιδιά. -Είσαι ενθουσιασμένη για αύριο;
Όχι όσο ενθουσιασμένη είμαι τώρα.
Δεν θα το πιστέψετε...
...όμως ο μπαμπάς με αφήνει να βγω μόνη μου για να δω ένα χωριό ανθρώπων!
Τι;
Με συγχωρείτε.
Δράκουλα, τα'χεις χάσει;
Αφήνεις την κόρη να πάει στους φρικτούς ανθρώπους που πάντα μας λες γι'αυτούς;
Γι'αυτό έκτισες αυτό το μέρος!
Μας μισούν! Είναι απαίσιοι!
Και πολύ φωνακλάδες!
Θεία Ευγενία, ίσως ν'άλλαξαν.
Θα πετάξω στον δρόμο να δω πώς πάει.
Γλυκιά μου, να προσέχεις.
Πάρε ζεστά ρούχα κι ένα σπαθί!
Πρόσεχε τα δικράνια!
Μην αφήσεις να σου φάνε το μυαλό.
Μείνε στις σκιές. Καλύτερα να παρα- κολουθείς κρυμμένη κάτω από ένα σπίτι.
Παιδιά, θα τα καταφέρει. Κόρη του Δράκουλα είναι, να πάρει.
Σοβαρά πάντως, να προσέχεις τη φωτιά.
Φωτιά κακή.
Γεια σε όλους!
Δράκουλα, δεν μπορώ να πιστέψω πόσο ήρεμα παίρνεις την έξοδό της.
Είμαι περήφανος για σένα. Δράκουλα;
Δράκουλα;
Πού πήγε ο Δράκουλας;
Αυτό είναι απίθανο!
Να το νεκροταφείο, όπως είπε ο μπαμπάς.
Γεια σας.
Είναι κανείς εδώ;
-Βρικόλακας! -Δαγκώσω πόδια!
Γεια σας, άνθρωποι.
Όλα εντάξει;
Με λένε Μέιβις Δράκουλα και...
Βρικόλακας!
-Κάψτε ρούχα! -Τα ρούχα μου;
-Αλήθεια; -Βρικόλακας!
Πάρουμε γλειφιτζούρι σου!
Είμαι φιλική! Αλήθεια είμαι.
-Γλειφιτζούρι. -Ηρεμήστε.
Ένα γεια θέλω να πω.
Βρικόλακας!
Σας παρακαλώ! Δεν θέλω να κάνω κακό σε κανένα. Στο σπίτι μεγάλωσα.
Σκόρδο;
Λυσσούλα μου! Εσείς καίγεστε. Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ο μπαμπάς είχε δίκιο.
Πέτυχε.
Τώρα το μωρό μου θα είναι ασφαλές. Για πάντα.
Λοιπόν, γυρίστε όλοι στις δουλειές σας.
Δεν χρειάζεσαι την κούκλα!
Άσε την κούκλα εκεί!
Πού είχες πάει; Γιατί περπατάς στα κλεφτά;
Σώπα!
Αγάπη μου, γύρισες; Τόσο γρήγορα;
Έλα, μπαμπά.
Πώς πήγε; Πώς ήταν ο κόσμος; Πώς ήταν έξω;
Καλά, μπαμπά.
Τι; Τι συμβαίνει;
Μπαμπά, είχες δίκιο!
Οι άνθρωποι είναι απαίσιοι! Ήταν ακριβώς όπως τους είπες!
-Ήθελαν να μου δαγκώσουν τα πόδια! -Τα πόδια σου;
Και είχαν σκόρδο! Πάνω σε ψωμί!
Τι; Κοίταξέ με! Έχω ανατριχιάσει από τον φόβο μου!
Λυπάμαι, αγάπη μου. Δεν ήθελα να το δεις αυτό.
Συγγνώμη που αμφέβαλλα.
Δεν θα ξαναφύγω από εδώ.
Εντάξει. Εντάξει.
Ο μπαμπάς θα σου κάνει το καλύτερο πάρτι της ζωής σου!
Κοίτα τι σου έφερα! Σκουληκόπιτες!
Μην στενοχωριέσαι.
Να θυμάσαι, είναι η χρονιά που θα ανοίξουμε το δώρο της μαμάς.
-Τι μου πήρε; -Θα δούμε.
Είπε ότι δεν πρέπει να το ανοίξεις αν δεν κλείσεις τα 118.
Τόσο καιρό περιμέναμε.
Φάε τις σκουληκόπιτές σου...
...και κατέβα όποτε είσαι έτοιμη, γλυκιά μου.
Τι έκανες;
Αυτό που έπρεπε.
Κάποια μέρα θα μ'ευχαριστεί.
Ναι. Έτσι είπε κι αυτός που μου συρρίκνωσε το κεφάλι.
Ναι. Τι θέλεις, μπισκότο;
Τα κατάφερες καλά. Προχώρα στη ζωή σου πια.
Ναι!
-Βρικόλακας! -Βρικόλακας!
Άνθρωπος!
Ποιος είσαι; Πώς βρήκες αυτό το μέρος;
Με λένε Τζόναθαν. Έκανα ορειβασία με κάτι τύπους...
...κι άκουσα για ένα τρομακτικό δάσος.
Ποιος δεν θέλει να πάει σε στοιχειωμένο δάσος, έτσι;
Μετά είδα κάτι χαζούληδες τύπους να καίγονται.
Γι'αυτό κι εγώ τους ακολούθησα, και βρέθηκα σε αυτό το τέλειο κάστρο.
Όμως, πρέπει να φερθείτε και έξυπνα. Όχι φωτιές, όχι βεγγαλικά.
Πόσοι είστε;
Μόνο εγώ. Ταξιδεύω μόνος μου.
Γνωρίζεις φοβερά άτομα στους ξενώνες.
Μια που μιλάμε για φοβερά, αυτή η κάπα είναι όλα τα λεφτά!
Κάνετε πάρτι μεταμφιεσμένων;
Τι έκανα; Δικό μου είναι το φταίξιμο.
Πρέπει να φύγεις.
Όχι.
Να ξέρετε, ένα πιράνχας σας στη λίμνη είναι αγενέστατο.
Έφαγε την κουνιάδα μου.
Έρχομαι αμέσως!
Κύριε Δράκουλα, ζητήσαμε δωμάτιο με θέα στην πισίνα.
Θέλουμε να κλείσουμε ένα μασάζ.
-Σουηδικό. -Σιάτσου.
Αρωματοθεραπεία.
-Δεν θέλουμε ζεστές πέτρες. -Θέλουμε μασάζ!
-Έρχομαι αμέσως, κύριε Λερναία Ύδρα. -Το ελπίζω.
-Μην το ξεχάσεις. -Είμαι κυρία Λερναία Ύδρα!
Χαίρομαι.
Πώς πάει; Βρομάει όταν αναπνέεις εδώ μέσα.
Δράκουλα! Πώς πήγε με τη Μέιβι;
Πού πήγες;
Αυτό το δωμάτιο είναι κάπως μικρό για τόσο μεγάλο κάστρο.
Δεν έχει κρεβάτι, αλλά κοίτα κάτι φοβερά φαράσια που σου δίνουν.
Σώπα, βλάκα!
Τι όπλα κρύβεις σε αυτό το μπαούλο; Τα δικράνια σου;
Δεν μπορώ ν'αναπνεύσω! Με σκοτώνει!
Ναι, οπωσδήποτε θέλουν πλύσιμο.
Τι είναι αυτό;
Συσκευή βασανισμού; Μυστικός έλεγχος του μυαλού;
Δεν θα διαβάσεις τις σκέψεις μου! Δεν θα σ'αφήσω!
Φίλε, μουσική είναι.
Άκου.
Μου παίρνει την ψυχή!
Είναι καλό τραγούδι. Μην κάνεις σαν παππούς.
Πρέπει να φύγεις.
Κανείς άνθρωπος δεν έχει μπει σε αυτό το κάστρο.
Αν κάποιος σε δει...
Η ασφάλεια του ξενοδοχείου. Το άσυλο!
Κανείς δεν θα ξανάρθει!
Ναι, δώσε!
"Δεν θα ξανάρθει!"
Φοβερή δρακουλοφωνή! Δεν υπάρχει, μιλάμε.
Και η Μέιβις! Αν σε δει, θα καταλάβει πως της είπα ψέματα.
Όχι!
Αυτό είναι το δωμάτιο της Μέιβις;
Γουστάρω συγκάτοικο. Μεγάλωσα με έξι αδερφούς.
Δεν μπορώ να τον σκοτώσω. Θα πάμε πίσω εκατοντάδες χρόνια.
Κάποτε στο Αμβούργο έπιασα συγκάτοικο να μου κλέβει το σαμπουάν.
Μου πέταξε μια γλάστρα πάνω μου.
Αλλά ήταν εντάξει.
Τι μουρμουράς;
Κοίτα κάτι φοβερές στολές.
Στολές!
Τι κάνεις;
Φίλε, δεν αφήνω το σακίδιό μου. Ό,τι έχω, είναι εδώ μέσα.
Εδώ θα είναι.
Αγαπάω πολύ το σακίδιό μου.
Τι κάνεις; Τι κάνεις στα μαλλιά μου;
Γαργαλιέμαι!
Δείτε, είμαι Φρανκεν-κολλητός!
-Ναι, γεια. -Κοιτάξτε με!
Όλα φυσιολογικά, κανένα πρόβλημα. Ένα τέρας που είναι μαζί μου.
Όλοι έχουν ντυθεί τέλεια!
Γιατί πάμε στην εξώπορτα; Φεύγουμε;
Μπονζούρ, Δράκουλα!
Μυταρά, τι κάνεις;
Όχι τώρα, Κουασιμόδε.
Τι;
Μην γίνεσαι αστεία. Δεν είναι άνθρωπος, είναι ο μεσιέ Δράκουλας.
Τι γελοίο. Εγώ είμαι.
Τα αβγά με σαβροδάχτυλα.
Αβγά με σαβροδάχτυλα; Εγώ ζήτησα γεμιστές σπλήνες!
Άσχημε και βλάκα! Δεν του αρέσουν τα σαβροδάχτυλα.
Μα είπες...
Κοίτα στολή!
Αλήθεια, πρέπει να σε ρωτήσω. Πώς το κάνεις αυτό το κόλπο;
Φαίνεται σαν αληθινό. Λες και μπορώ να περάσω το χέρι μου...
Τι κάνεις εκεί;
Είναι αληθινή! Είσαι αληθινός!
Ναι! Και θα φας της χρονιάς σου! Μην πιάνεις τη γυναίκα μου!
Ωχ, όχι.
Γλυκιά μου, δεν ήξερα πού ήσουν. Νομίζαμε ότι έλειπες ακόμα.
Δεν ξέρω γιατί ήθελα να φύγω. Οι άνθρωποι είναι πολύ βαρετοί.
Μέιβις, γλυκιά μου, είσαι καλά;
Ναι, έτσι νομίζω. Ήταν παράξενο αυτό.
Το κεφάλι μου πονάει.
-Ποιος είναι αυτός; -Ποιος είναι ποιος;
Α, αυτός. Δεν είναι κανείς.
- Σοβαρά, μπαμπά; -"Μπαμπά";
Ναι, ξέρω, η κόρη του Δράκουλα. Όλοι φρικάρουν στην αρχή.
"Του Δράκουλα";
Πρέπει να φύγουμε.
Μην με σκοτώσεις! Είμαι πολύ νέος!
Θέλω να γυρίσω τον κόσμο!
Έχω εισιτήρια για έξι συναυλίες των Dave Matthews Band!
Φεύγω από δω!
Βούλωσ'το επιτέλους. Δεν μπορώ να σκεφτώ με τόση φασαρία.
Συγγνώμη, Γκλεν, πέσε πάλι για ύπνο!
Δεν θα μου πιεις το αίμα;
Κλασική ανθρώπινη παράνοια.
Το ανθρώπινο αίμα είναι παχυντικό και δεν ξέρεις τι μικρόβια έχει.
Δηλαδή, ο Δράκουλας δεν πίνει αίμα;
Όχι, χρησιμοποιώ υποκατάστατο αίματος.
Με τα συνθετικά χρώματα, δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά.
Δηλαδή, είσαι ο αυθεντικός κόμης Δράκουλας;
Όπως, "Είμαι ο Δράκουλας. Μπλα, μπλα-μπλα".
Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω πει: "Μπλα, μπλα-μπλα".
Δεν ξέρω πώς μου το κόλλησαν αυτό.
Μπορώ να μάθω τι ακριβώς είναι αυτό το μέρος;
"Τι είναι αυτό το μέρος;"
Εγώ το έκτισα...
για όλα τα τέρατα που τρυπώνουν στις σκιές...
...και κρύβονται από τον κατατρεγμό των ανθρώπων.
Ένα μέρος όπου μπορούν να νιώθουν ελεύθεροι αυτοί και οι οικογένειές τους.
Ένα μέρος χωρίς δαυλούς, δικράνια και οργισμένους όχλους!
Ένα μέρος γαλήνης, ανάπαυσης και ηρεμίας.
Δηλαδή, είναι ξενοδοχείο για τέρατα;
Ακριβώς. "Ξενοδοχείο για τέρατα." Ωραίος χαρακτηρισμός.
Ανέβα στην πλάτη μου. Φεύγουμε.
Φίλε, έγινες νυχτερίδα.
Πάντα ήθελα να πετάξω. Πώς είναι;
Τα σπάει.
Στάσου! Θέλω να μείνω.
Θα μου δώσει αυτόγραφο ο Φρανκενστάιν;
Αν βάλω το χέρι μου στο στόμα του Αόρατου Ανθρώπου, θα χαθεί;
Γεια!
Μέιβι! Τι κάνεις, γλυκό μου, σαγκουίνι;
Ο φίλος μας φεύγει.
Ναι, με πετούσε απ'το παράθυρο.
Ο τύπος είναι πολύ αστείος.
Κοίτα, έχεις κάτι στο πρόσωπό σου.
Κάνε ό,τι σου λέω, αν θέλεις να δεις το πολύτιμο σακίδιό σου.
Στάσου, δεν φορούσες ρούχα όταν ήσουν νυχτερίδα;
Ή μίκρυναν κι αυτά;
Ποιος είναι αυτός;
Παρανυχίδα μου! Έχεις τα γενέθλιά σου.
Και ξέρεις ότι θέλω να έχεις το καλυτερότερο πάρτι της ζωής σου.
Γι'αυτό χρειαζόμουν βοήθεια.
Εσύ βοήθεια;
Είμαι πολύ ικανός...
όμως σκέφτηκα πως θα ήταν ακόμα "πιο καλυτερότερο"...
...αν κάποιος συνομήλικός σου με βοηθούσε να το διοργανώσω.
-Είσαι συνομήλικός μου; -Βεβαίως!
Πόσων χρονών είσαι;
118.
Εκατόν...;
Ναι. Είμαι 121.
Αλήθεια;
Βλέπεις; Όλα είναι πολύ, πολύ φυσιολογικά.
Ετοιμάζω ένα πάρτι και αυτός με βοηθάει.
-Κύριε, κατάσταση ανάγκης. -Όχι τώρα.
Δεν βλέπεις ότι ασχολούμαστε με κάτι φυσιολογικό τώρα;
Τι συμβαίνει εδώ;
Κατάσταση ανάγκης στο ξενοδοχείο σου και δεν τρέχεις να το κανονίσεις;
Εξαιτίας του;
Κοίτα το πρόσωπό μου!
Όχι, κοκαλάκια μου, δεν το κάνω εξαιτίας αυτού.
Ωραία. Πήγαινε να δεις την κατάσταση ανάγκης και θα του κρατήσω παρέα.
-Όχι! Αυτό αποκλείεται! -Τι;
Επειδή, ξέρεις, χρειάζεται χρόνο με την οργάνωση.
Αν του κρατήσεις εσύ παρέα, δεν θα οργανώσει.
Αν κάνετε παρέα, τότε η οργάνωση δεν θα οργανωθεί.
-Σωστό. -Σκάσε!
Ίσως, λοιπόν, αν δεν οργανώνεις τίποτα μετά, μπορούμε να τα πούμε;
-Καλή ιδέα. -Ναι.
Το ακούς αυτό; Καλή ιδέα.
Θα τα πείτε.
Τα λέμε αργότερα, γλυκιά μου. Υπέροχα!
Λοιπόν, δεν θα τα πείτε.
Επειδή θα φύγεις.
Μα είπες το αντίθετο!
Κύριε, η κατάσταση ανάγκης!
Ακολούθα με.
Πολλή βρόμα αυτό το παιδί.
Πού πηγαίνουμε;
Θα σε ξεφορτωθώ από ένα μυστικό τούνελ για να μην μας δει η Μέιβις.
Να σου κάνω μια ερώτηση; Είναι αλήθεια αυτό για τα σκόρδα;
Ναι, δεν μπορώ να φάω. Πρήζεται ο λαιμός μου.
-Παλούκι στην καρδιά; -Ναι, αλλά και ποιον δε θα σκότωνε;
Εδώ είμαστε.
Συγγνώμη! Χάθηκα λιγάκι!
Ξέρω πως είναι ο μήνας του μέλιτός σας. Ζητώ συγγνώμη. Συνεχίστε.
Δεν έρχομαι συχνά. Είναι έξοδος κινδύνου σε περίπτωση που εισβάλουν άνθρωποι.
Δηλαδή, είμαι ο πρώτος άνθρωπος εδώ; Αυτό είναι τέλειο.
Να πάρει. Νομίζω πως είναι από δω.
-Τι συμβαίνει; -Λυπάμαι πολύ! Λάθος μου!
Μα τι έχετε πάθει;
Αυτό το μέρος είναι απίστευτο!
Χρειάζομαι λίγη ησυχία τώρα.
Τρίτη φορά και τυχερή.
Δράκουλα!
Ναι, Φράνκι;
Τι κάνεις;
Ακίνητος.
Δεν έχει σημασία. Εσείς τι κάνετε;
Θέλουμε να κάνουμε πρόβα...
...και δεν κατεβαίνουν από τη σκηνή.
Άσε κάτω τον ζόμπι Μότσαρτ, Μπαχ και Μπετόβεν αμέσως.
Πρόλαβες να κάνεις πρόβα, ζόμπι Μπετόβεν;
Δράκουλα, θέλουμε να παίξουμε κάτι όπως παλιά.
Είπαμε μήπως τραγουδήσεις μαζί μας.
Παιδιά, ξέρετε ότι δεν έχω τραγουδήσει από τότε που έχασα τη Μάρθα.
Θ'άρεσε πολύ στη Μέιβις.
Είπα όχι! Μην το ξαναζητήσετε!
Καλά. Ν'αγκαλιάσουμε τα ζόμπι. Να φιλιώσουμε.
Σε τρόμαξε πολύ.
Δεν τρόμαξα. Φέρθηκα ευγενικά.
Τι κάνεις εδώ; Νόμιζα ότι οργάνωνες το πάρτι.
Δεν μου είπες τ'όνομά σου.
Με λένε Μέιβις.
Μέιβις; Πολύ ωραίο όνομα.
Η μαμά μου το διάλεξε.
Εσύ θα μου πεις τ'όνομά σου;
Εγώ; Τ'όνομά μου; Καλή ερώτηση.
Προφανώς είμαι Φρανκενστάιν.
Όχι, δεν είσαι.
Φρανκενστάιν είναι ο θείος μου. Ο κύριος που αγκαλιάζει το ζόμπι Μότσαρτ.
Μάλιστα. Φυσικά και είναι ο θείος σου.
Εγώ δεν είμαι ο Φρανκενστάιν.
Είμαι ο ξάδερφός του, ο Τζονιστάιν.
"Τζονιστάιν";
Ποιος είναι αυτός;
Αυτά τα τέρατα θα με σκοτώσουν;
Όχι όσο νομίζουν πως είσαι τέρας.
-Είναι κάπως ρατσιστικό. -Τα λέμε αργότερα.
Μήπως με κοροϊδεύει;
Όχι, όχι! Ασφαλώς και όχι, επειδή είναι...
Είναι ο ξάδερφός σου, ο Τζονιστάιν!
Ναι, ναι.
Δεν έχω ξάδερφο.
Όχι, έχεις. Είναι έκτος σου ξάδερφος, προς τριτοξάδερφος.
Από την πλευρά το δεξιού σου χεριού.
Έχεις ξάδερφο;
Αν το χέρι σου μιλούσε, θα έλεγε ότι ο πρώτος ιδιοκτήτης του είχε έναν αδερφό.
-Παντρεύτηκε μια γυναίκα. -Που...
Επειδή έπνιξε ένα γουρούνι!
Έχω αίμα γουρουνοπνίχτη στο χέρι μου; Τέλειο.
Ξάδερφε, χαίρω πολύ!
-Τι σε φέρνει εδώ, Τζόνι; -Τι ήταν αυτό;
Πρέπει να καθαρίζω τον λαιμό μου πριν μιλήσω.
Τελοσπάντων, τι σε φέρνει εδώ;
Οργανώνω πάρτι.
Ναι, προσέλαβα τον κ. Στάιν για να με βοηθήσει στο πάρτι της Μέιβις.
Μια στιγμή, ζήτησες από κάποιον να σε βοηθήσει;
Ο κ. Μανιακός με τον έλεγχο;
Κόμης είμαι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμος ένας συνομήλικος της Μέιβις.
Ναι, χρειαζόταν μια πιο φρέσκια ματιά.
Τζόνι, ο κ. Συντηρούκλας ήθελε...
...να βάλει αυτούς τους πουδραρισμένους ξενέρωτους να παίξουν στο πάρτι.
Πρέπει να ζωντανέψουμε τα πράγματα.
Παίζετε όλοι; Θέλω να σας ακούσω!
Κορίτσι
Δεν μπορώ να πιστέψω Πως είναι η μεγάλη σου βραδιά
Μόλις χτες θυμάμαι Που έτρωγες κουνούπια
Και τώρα τρως βατράχια και ποντίκια
Τα κατεβάζεις σαν Doritos
Πες μου
Πού πήγε τόσος χρόνος, κορίτσι;
Ώπα, ώπα. Σταματήστε, παιδιά.
Είναι χαριτωμένο, αλλά παλιομοδίτικο.
Ευχαριστώ, Τζόνι.
Πρέπει να ανεβάσουμε το τέμπο.
Να σας δείξω.
Λυκάνθρωπε, τζαμάρισε!
Δύο, τρία, τέσσερα!
Δρακουλίνα με δόντια μυτερά
Χαριτωμένη φράντζα και όμορφα μαλλιά
Η πριγκίπισσα βασίλισσα θα γίνει
Η νυχτεριδούλα τα 118 κλείνει
-118! -Πείτε 118!
118!
Ναι! Βουτιά!
Φοβερό.
Είναι τέλειο!
Νομίζω πως το ξαδερφάκι μου θα κάνει...
...το καλύτερο πάρτι!
Ίσως μπορέσω να βρω και μερικές κοπελιές εδώ.
Δεν θα κάνουμε τέτοια! Θα τηρήσουμε το πρόγραμμα, εντάξει;
Εντάξει, μπαμπά. Τζόνι, θα έρθεις κι εσύ.
Πρέπει να σιγουρευτώ ότι ο Δράκουλας λέει εντάξει.
Ν-27.
G-61.
Μπίνγκο! Μπίνγκο!
Πώς τολμάς! Ξέρεις ποιος γιατρός με έφτιαξε;
Δεν το έκανα εγώ.
Κύκλοι.
"Η μύγα";
-Χέρια; -Ταινία.
- Εμετός. -"Ο εμετός."
-"Το ξέρασμα." - Αυτό δεν ήταν στοιχείο.
-Τίποτα; -Κενό;
Γυαλιά;
Γυαλιά τρέμουν;
Γυαλιά τρέμουν στο πλάι;
"Μέσα από τον καθρέφτη."
Είμαι απαίσιος σ'αυτό το παιχνίδι.
Δεν το έκανα εγώ.
Τα χέρια πίσω. Και πάνω. Και σπρώξτε.
Και στρίψτε. Και πίσω.
Και πάνω. Και στρίψτε.
Και σπρώξτε.
Όχι! Μην το κάνετε αυτό.
Και πίσω. Και πάνω. Και στρίψτε.
Θέλω μια βουβωνική ομελέτα με μύτη άλκης...
...πάστα κατσαρίδας και μαρμελάδα ποντικού.
Μόνο τα ασπράδια.
Μπονζούρ, μεσιέ Δράκουλα. Θέλετε να σας φτιάξω μια ομελέτα;
Όχι, όχι, δεν πεινάω.
Τι; Εσμεράλδα, πάλι το μυρίζεις;
-Άνθρωπος; -Δεν πεινάω!
Τζόνι, έχεις πάει στο Ταζ Μαχάλ;
Κανένα τέρας δεν έχει πάει στο Ταζ.
Μακάρι να μπορούσα να πάω.
Θα πάρω πενήντα ομελέτες!
Άκουσες τι είπε! Φτιάξ'τες!
Πώς γλιτώνεις από τον όχλο;
Είναι τρέλα το καλοκαίρι. Όμως πρέπει να ρολάρεις.
Ρολάρει. Εντάξει, ρολάρει.
Ναι, εντάξει.
Κακαδάκι μου, σου έφερα ένα κουλούρι με το αγαπημένο σου τσιριχτό τυρί.
Λυσσούλα μου! Ευχαριστώ!
Τζόνι, δοκίμασε τσιριχτό τυρί! Φοβερό!
Τέλειο!
Όμως έχω δυσανεξία στο τσιριχτό τυρί. Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω.
Ασφαλώς.
Τζόνι, να μιλήσουμε για το πάρτι ένα λεπτό;
Τι κάνεις; Αν μάθουν πως είσαι άνθρωπος, θα δαιμονιστούν!
Ηρέμησε. Κανείς δεν υποψιάζεται.
Το μόνο που φαίνεται περίεργο είναι που ψιθυρίζεις τόσο.
Τελείωνε! Θα πεις ότι πας στην πισίνα και θα δείχνεις ενθουσιασμένος.
Μετά θα πεις ότι χτύπησες τη μέση σου και ότι πρέπει να φύγεις.
Τώρα έρχονται τα καλά!
Παιδιά! Η μέση μου!
Είμαι στη μέση σου!
Όχι, όχι! Είπε, "Η μέση μου!"
-Ανέβα στη μέση μου! -Πάμε!
Πάμε για κόντρα! Σπρώξε τους!
Πάμε για κόντρα!
Τζόνι, θα σε νικήσουμε!
Ναι, θα το δούμε, "Μεϊβούλα"!
Λοιπόν, ηρεμήστε με τις κόντρες! Σταματήστε να χτυπιέστε!
Φρανκ, αν χτυπήσεις...
Αγάπη μου, οι Στάιν είναι φτιαγμένοι για τέτοια πράγματα.
Αέρα!
Παιδιά, γιατί το κάνατε αυτό;
Ήμουν στην πισίνα! Το νερό είναι κρύο. Μου σούρωσε!
Τζόνι! Το μακιγιάζ σου! Το μακιγιάζ σου!
Βγες τώρα.
Πω-πω!
Μάλλον ο Κόμης ήθελε κολυμπήσει!
Μπόμπα!
Τα έκανες θάλασσα. Τα έκανες θάλασσα για τα καλά!
Σου είπα να ηρεμήσεις.
Πάει το ξενοδοχείο αν το μάθουν!
Ίσως ζηλεύεις επειδή ο κόσμος επιτέλους διασκεδάζει εδώ!
Αυτό; Δεν ήταν διασκέδαση αυτό.
Όλοι να τρέχουν, να πηδούν, να κολυμπούν χωρίς τάξη.
Ήταν το αντίθετο της διασκέδασης!
Ξέρεις τι είναι διασκέδαση;
Εγώ την εφεύρα!
Λάθος άνθρωποι γίνονται αθάνατοι.
Κοίτα με.
Δεν θυμάσαι τίποτα από αυτή τη συνάντηση.
Δεν έχεις καμιά ανάμνηση αυτού του μέρους...
...ούτε των τεράτων που γνώρισες.
Τώρα φύγε και μην ξανάρθεις.
Να μην ξανάρθω στο ξενοδοχείο;
Τι; Υποτίθεται πως θα λησμονούσες.
Χρησιμοποίησα τις δυνάμεις μου να σβήσω τη μνήμη σου! Σε κοίταξα στα μάτια!
-Ίσως φταίνε οι φακοί επαφής. -Τι;
Τα πλαστικά που με βοηθούν να βλέπω.
Θα προσπαθήσω να τους βγάλω γρήγορα.
Αυτό είναι ό,τι πιο αηδιαστικό έχω δει!
-Κοντεύω. -Σταμάτα.
Σε παρακαλώ!
Μακριά τα δάχτυλα από τα μάτια! Φτάνει!
Άκουσέ με.
Δεν πρέπει να ξανάρθεις εδώ.
Θα μείνεις μακριά και δεν θα πεις στους ανθρώπους γι'αυτό το μέρος.
Αλλιώς θα σε ανακαλύψω...
και θα ρουφήξω το αίμα από το σώμα σου ως την τελευταία σταγόνα...
...ώσπου να μοιάζεις σαν ξεφούσκωτο μπαλόνι.
Πήγαινε.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι φεύγω. Θα ήταν καταπληκτικά!
Ο τύπος τα χάλασε όλα!
Ρούφα το αίμα μου.
Έπρεπε να πω, "Εδώ θα μείνω, γέρο!"
Να τον κλοτσούσα σαν τον Μπρους Λι.
Μπουμ! Στoυς κυν...
Θεέ μου! Κόμη Δράκουλα, σε παρακαλώ, μην με σκοτώσεις! Φεύγω!
Ακολούθα με.
Όχι, Μέιβις, δεν μπορώ. Πρέπει να φύγω.
Είσαι σίγουρος; Θα διασκεδάσουμε.
Εντάξει.
Δεν θα με δει ο μπαμπάς σου, έτσι;
Φοβερή θέα έχει εδώ πάνω!
Σχεδόν βλέπεις τη Βουδαπέστη.
Την Ποια-πέσ'τη; Είναι κοντά στη Χαϊβάνι;
Ε; Εννοείς τη Χαβάη.
Ναι, είναι απίστευτη.
Πήγα σε ένα φεστιβάλ μουσικής εκεί.
Φεστιβάλ μουσικής για ανθρώπους;
Έτσι νομίζω.
Δαγκώνουν τα πόδια σου και σου χώνουν σκορδόψωμο στο στόμα;
Όχι.
Κάποιος δάγκωσε πιο πολύ απ'όσο περίμενα την γκοφρέτα μου...
...όμως έφταιγε η ζέστη.
Απίστευτο. Έχεις πάει παντού.
Τι άλλο να κάνω;
Να μείνω στο σπίτι, να μην εξερευνώ, να μην έχω δει τι είναι εκεί έξω;
Μια φορά είσαι 121, έτσι;
Πρέπει να το ζήσεις.
Ναι.
Να πάρει. Η ανατολή από εδώ πρέπει να είναι καταπληκ...
Συγγνώμη.
Δεν έχεις δει ποτέ ανατολή, έτσι;
Όχι, ποτέ.
-Γιατί; -Έλα! Έχω μια ιδέα.
Δες.
Δεν σας είπα ότι θα διασκεδάζαμε εδώ μέσα;
Δεν είναι τέλεια;
Ναι, ιδρώνω πολύ.
Εκείνος ο Τζόνι πότε θα τελειώσει με την οργάνωση; Είναι αφασία.
Ναι, και χάρηκα που είδα τη Μέιβις να γελάει και να φλερτάρει μαζί του.
Ποιος φλερτάρει με ποιον; Σε παρακαλώ.
Η Μέιβις ποτέ δεν θα φλέρταρε με κάποιον του είδους του.
Ορίστε;
"Το είδος του";
Λες πως το είδος μας δεν είναι αντάξιό σου, κύριε λόρδε;
Όχι, όχι! Φρανκ!
Εννοούσα ότι δεν θα της άρεσε ένας κοκκινομάλλης με σγουρά μαλλιά.
Τι έχουν τα κόκκινα, σγουρά μαλλιά;
Γιατί εκνευρίζεσαι;
Εγώ έχω κόκκινα, σγουρά μαλλιά!
Και πώς να το ξέρω αυτό;
Είναι το πιο απίστευτο πράγμα που έχω δει ποτέ.
Τζόνι;
Ηρεμήστε, παιδιά. Όλα αυτά δεν έχουν σημασία, διότι ο Τζόνι έφυγε!
Έφυγε;
Ναι! Αποφάσισε ότι δεν του αρέσει η Μέιβις, ούτε κανένας από εμάς.
Γεια.
Ο Τζόνι το μετάνιωσε.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έμεινες!
Δεν καταλαβαίνεις! Σε περιμένουν μεγάλα κακά!
Πρέπει να μαζέψω το μυαλό μου.
Εντάξει. Βλέπεις αυτά τα τραπέζια;
Μπορείς να περάσεις όλη τη μέρα...
...σύροντάς τα και τοποθετώντας τα, οργανωτή του πάρτι.
Τέλεια. Είμαι παγιδευμένος εδώ.
Τώρα ξέρω πώς νιώθει η κόρη σου.
Αρκετά! Σταμάτα!
Πήγαινε σε μια γωνία τιμωρία!
Τιμωρία; Είμαι ολόκληρος άντρας!
Λοιπόν.
Τραπέζι 57, παρακαλώ, μεταφέρσου στη θέση 23.
Τέλειο.
Κοίτα τον τοίχο.
Το 17 στο 48.
Το 16 στο 47, το 19 στο 50.
Τα σπάει.
Άσε με να κάνω τη δουλειά μου!
Το 29 στο 35.
Το 42 στο 18, το 10 στο 44.
Το 39 στο 24.
Το 36 πάνω.
Το 29 στο 35.
Το 31 στο 19.
Το 24 πάνω!
Το 7 στο 25.
Το 14 στο 30.
Πού πήγες, παππού;
Μην φρικάρεις με τη βαρύτητα.
Φάε τη σκόνη μου, σκυλόδοντε!
56 και 43, δίπλα μου!
Ετοιμάσου να κλάψεις, σακιδιάκια.
Έτσι το κάνουμε! Ράμπα χαφ πάιπ!
Τελοσπάντων.
Ναι! Συνέχισε να μυρίζεις.
Θα πιάσεις τον άνθρωπο κι εγώ θα τον κάνω βραστό κατσαρόλας!
27, 45, 65, 76, 48, κλείστε του τον δρόμο.
Κλείστε τον!
Έλα τώρα, κολλητέ! Ωραία!
Σ'έπιασα, φίλε.
Μην ενοχλείτε! Ο κόσμος κοιμάται!
Το είδες αυτό; Ποιος είναι αυτός, ο σερ Κατσαρολικός;
Πω-πω, ομολογώ ότι...
...ήταν διασκεδαστικό.
Εντάξει; Η διασκέδαση που έλεγες πριν.
Την κατάφερα!
Τζόνι;
Ο Κουασιμόδος!
Μέιβις; Γιατί είσαι ξύπνια ακόμα;
Βγήκε ο ήλιος. Θα σε σκοτώσει, μελένια μου.
Έχω αϋπνίες. Πού πήγε ο Τζόνι;
Δεν ξέρω.
Γιατί ρωτάς;
Σου αρέσει;
Τι; Όχι.
Έλα τώρα, μπαμπά. Είναι αλλόκοτος.
Μου'ρχεται να ρωτήσω, "Είσαι ηλίθιος ή ξέρεις πως είσαι αξιολάτρευτος";
Περίμενε.
Εντόπισες τον Κουασιμόδο;
Μάλιστα. Περνούν από τη ρεσεψιόν στην κουζίνα.
Πρέπει να τους σταματήσετε αμέσως.
Μάλιστα! Πηγαίνουμε.
Αστόχησες!
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Άφησέ με να περάσω!
Κουασιμόδε Γουίλσον, έλα μαζί μας!
Γιατί με πόνεσε αυτό;
Γλυκιά μου, δεν μπορείς να ερωτευτείς στην ηλικία σου.
Η μαμά ήταν στην ηλικία μου.
Η Ευγενία λέει πως η μαμά σε φίλησε πρώτη επειδή εσύ φοβόσουν.
Ναι, ναι. Να ξεχάσεις εμένα και τη μαμά, και τα φιλιά.
Μπαμπά, κάποια στιγμή θα παντρευτώ.
Δεν θα μείνω εδώ για πάντα!
Τι; Γιατί όχι;
Μόλις τώρα έβγαλες καινούριους κυνόδοντες.
Ο Κουάσι κερδίζει πάλι!
Μου μπαίνεις με τις μπάντες, βγαίνεις με τις ζάντες!
Γιατί αυτό το ξαφνικό ενδιαφέρον;
Όποτε μιλούσαμε για τον έρωτα, εσύ μου έλεγες:
"Μπαμπά, αυτό είναι αηδία" και "μπαμπά, δεν θέλω να ξέρω".
Δεν ξέρω.
-Κύριε έφτασε στην κουζίνα. -Ορίστε;
Τι σε πληρώνω;
Γλυκιά μου, πρέπει να φύγω!
Δεν με πληρώνει.
Πριν με σκοτώσεις, μπορώ να μιλήσω στο σακίδιό μου μια τελευταία φορά;
Δεν θέλω ν'αφήσω εκκρεμότητες.
Μπονζούρ, μεσιέ Δράκουλα.
Βούλωσ'το!
Τον βοηθάς τώρα; Τι μανία έχεις με αυτόν τον άνθρωπο;
Δεν είναι άνθρωπος! Είναι ένας Στάιν!
Καλά σου λέει, κοντέ! Είμαι ένας Στάιν!
Αν είναι τέρας, ας τρομάξει την Εσμεράλδα!
Το ποντίκι;
Δεν υπάρχει αμφιβολία.
Λοιπόν, πάω.
Ένας άνθρωπος!
Ο μεσιέ Δράκουλας έφερε έναν άνθρωπο στο ξενοδοχείο!
Εσμεράλδα, βοήθεια!
Σ'ευχαριστώ που μ'έσωσες. Ο τύπος είναι τρελός! Προσπάθησε να με φάει.
Άλλη μια φορά μου έχει τύχει αυτό με έναν τύπο σε συναυλία των Slipknot.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Σε κηδεία ήρθαμε;
Στάσου, όχι, είναι το κρεβάτι σου.
Ανατριχιαστικό και τέλειο.
Την ξέρω αυτή.
Έχω δει αυτόν τον πίνακα στα ερείπια του Λουμπόφ. Το αγαπημένο μου κάστρο.
Υπάρχει ένας θρύλος γι'αυτή την κυρία.
Θρύλος;
Τη λαίδη Λουμπόφ.
Λένε ότι κάποιος μοναχικός κόμης τη γνώρισε τυχαία...
...και λένε πως οι ψυχές τους ήταν φτιαγμένες η μία για την άλλη.
Εγκαταστάθηκαν στο κάστρο Λουμπόφ και έκαναν ένα παιδί.
Τότε, όμως, τους χτύπησε μια φοβερή τραγωδία.
Μια νύχτα έπιασε φωτιά από άγνωστη αιτία που σκότωσε και τους δύο.
Όταν πήγα στο κάστρο, ένιωσα αυτή τη δυνατή αγάπη.
Λένε πως είναι σαν μία ψυχή να έχει παγιδευτεί στα ερείπια.
Ο θρύλος είναι λάθος.
Μόνο η γυναίκα πέθανε.
Και δεν ήταν μυστήριο ποιος τη σκότωσε.
Τη σκότωσαν κάποιοι του είδους σου!
Βρικόλακας!
-Γλυκέ μου; -Κρύψου. Θα το κανονίσω εγώ.
Βρικόλακας!
Μάρθα!
Αυτοί είναι τα πραγματικά τέρατα.
Έκτισα αυτό το μέρος για την αγάπη μου, για να προστατέψω το παιδί της.
Σαν πατέρας, κάνεις τα πάντα για να φυλάξεις την οικογένειά σου...
...έστω κι αν πρέπει να μην σεβαστείς την εμπιστοσύνη τους.
Τώρα όμως...
...η Μέιβις τρέφει αισθήματα για σένα.
Τι;
Εγώ...
Φοβερό.
Δεν πειράζει. Καλός είσαι.
Αν ο κόσμος ήταν διαφορετικός, ίσως να ήταν δυνατόν.
Δράκουλα, είμαστε στον 21ο αιώνα. Οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι όπως τότε.
Μπορείς να μου πεις με βεβαιότητα πως αν εμφανιστούμε, θα μας δεχτούν όλοι;
Όλοι;
Όχι. Έχεις δίκιο.
Τώρα θα φύγω για τα καλά.
Μπορείς να πεις πως κάτι μου'τυχε ή ότι μ'έφαγε η κα Γκρέμλιν.
Όχι, όχι, όχι.
Δεν θέλω να της χαλάσω τα γενέθλια.
Μπορείς να το σκάσεις κρυφά αφού τελειώσουν όλα.
Λυπάμαι.
Δεν θέλω να την πληγώσω.
Ούτε εσένα.
Ξέρεις, δεν είσαι ο πιο πιστευτός Φρανκενστάιν...
...όμως θα γινόσουν καταπληκτικός βρικόλακας.
Αλήθεια; Γιατί νομίζω πως έχω καταφέρει τα υπνο-μάτια σου.
Άντε πάλι. Για να δω.
Πρόσεχε, σε εξουσιάζω.
Σε διατάζω να γίνεις λυκάνθρωπος.
Έχω πάρα πολλά παιδιά.
Κάποιος να με ξύσει, έχω ψύλλους.
Επειδή είναι λύκος, έχει ψύλλους.
Μην το εξηγείς. Δεν είναι αστείο όταν το κάνεις αυτό.
Δεν ζήτησα αφύπνιση.
Ο κόμης Δράκουλας το κανόνισε για όλα τα δωμάτια.
Από πού κλείνει;
Δεν κλείνει. Το πάρτι είναι σήμερα.
Ναι, περφέτο!
Ευτυχισμένα 118α γενέθλια από τη μαμά
Κορίτσι
Δεν μπορώ να πιστέψω Πως είναι η μεγάλη σου βραδιά
Έφαγες βατράχια Και το πάρτι είναι μια χαρά
Πού πήγε τόσος χρόνος, κορίτσι;
Και, κορίτσι, κάποτε είχες πιπίλα
Τώρα ρουφάς το αίμα από καμήλα
Είσαι πανέμορφη.
Σ'ευχαριστώ για το πάρτι.
Σου αρέσουν οι ιδέες μου;
Παρίσι
Νέα Υόρκη
ΜΟΣΧΑ
ΧΑΒΑΒΑΗ
Είναι καταπληκτικά.
Τέλειο πάρτι.
-Ξεπέρασες τον εαυτό σου, Δράκουλα. -Το καλύτερο εδώ και 500 χρόνια.
Συγγνώμη, μεγάλε.
Μέιβις;
Έχω πεθάνει από τον φόβο μου τώρα.
Ίσως αυτό να είναι καλό.
Πώς μπόρεσες; Εγώ σου είπα τον πόνο μου!
-Μα, όχι... -Μπαμπά, ένα φιλί ήταν.
Δεν επιτρέπεται να φιλιέσαι!
Μπαμπά, επιτρέπεται να κάνω πολλά. Δεν είμαι 83 πια.
Επιτρέπεται να ξαναδώ τον κόσμο.
Τι; Τον είδες! Είπες ότι δεν σου άρεσε!
Θα δώσω άλλη μια ευκαιρία στο χωριό.
Απλά πρέπει να ρολάρω. Όπως κάνει ο Τζόνι.
Όχι, δεν μπορείς να ξαναπάς στο χωριό!
-Να τους πεις να γίνουμε φίλοι. -Δεν είναι δυνατόν!
-Είναι θέμα αντιμετώπισης. -Δεν έχει σημασία!
-Πώς το ξέρεις; -Επειδή δεν έχει!
-Γιατί δεν έχει; -Διότι το χωριό δεν υπάρχει!
Τι εννοείς, "Δεν υπάρχει";
Τι έκανες;
Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω.
Ποιο, δηλαδή; Τι ακριβώς έπρεπε να κάνεις;
Πες μου!
Εγώ έφτιαξα την πόλη.
Το προσωπικό την έστησε.
Τα ζόμπι ντύθηκαν σαν κάτοικοι της πόλης.
Σε παρακαλώ.
Αν πήγαινες εκεί έξω και κάτι σου συνέβαινε...
...δεν θα μπορούσα να ζήσω.
Μπορείς να ζήσεις λέγοντάς μου ψέματα; Ξεγελώντας με;
Θέλεις να με κρατήσεις εδώ, ενώ ξέρεις ότι ονειρεύομαι να φύγω!
Ψεύτη! Ψεύτη! Ψεύτη!
Νέφτι;
Μίλα καθαρά, παρακαλώ. Η φωνή σου είναι εκνευριστική.
Σταθείτε, μιλάω Παγωνικά.
Λέει, "Ο Δράκουλας έφερε έναν άνθρωπο στο ξενοδοχείο".
-Έναν άνθρωπο; -Κοντά μου, τζουτζούκα.
Λέει, "Αυτό είναι άντγωπο".
Έχει γαλλική προφορά.
Ο Τζόνι δεν είναι άνθρωπος. Είναι ξάδερφος του δεξιού μου χεριού.
Λέει ψέματα.
Και γιατί σκαλίζει τη μύτη του;
Λέει, "Είναι μεγάλη ιστορία".
Στάσου! Άσε με!
Λέει, "Ζείτε τον άντγωπο".
Δεν το πιστεύω.
Είναι αλήθεια; Είσαι άνθρωπος;
Ναι.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν με νοιάζει. Θέλω ακόμα να είμαι μαζί σου.
Κρίμα.
Εγώ δεν θέλω να είμαι μαζί σου.
Γιατί είσαι τέρας...
...και μισώ τα τέρατα!
Αντίο!
Μην με χτυπήσεις!
Εσύ φταις!
-Πάμε να φύγουμε. -Δεν πρόκειται να ξανάρθω.
Καλά μύρισα άνθρωπο εγώ.
Η μηχανή για τον πάγο είναι χαλασμένη!
Έρχεται ο κ. Μπουρδάκουλας.
Χαίρομαι που τα μάτια μου είναι ραμμένα, γιατί δεν θέλω...
Μέιβις, γλυκιά μου, είσαι εκεί μέσα;
Μέιβις!
Μέιβις;
Μέιβις, πού είσαι;
Μέιβις!
Μπαμπά...
...μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;
Ναι, ναι, ασφαλώς, αγάπη μου. Ό,τι θέλεις.
Θα σβήσεις το μυαλό μου;
Όχι, όχι. Δεν θα το κάνω αυτό.
Είναι πολλά που θέλω να θυμάσαι.
Είχες δίκιο, μπαμπά. Οι άνθρωποι μας μισούν.
Γλυκιά μου, υπάρχουν πολλά τέρατα σε ηλικία γάμου.
Είσαι πολύ μικρή για να...
Τι είναι αυτό; Τι διαβάζεις;
Αληθινή Αγάπη από τη μαμά
Για τα 118α σου γενέθλια
Δυο μοναχικές νυχτερίδες βρέθ ηκαν μέσα στη νύχτα.
Ένιωσαν ένα ζινγκ, έρωτ α με την πρώτη ματιά.
Κατάλαβαν αμέσως ότι πήγαιναν για παντρειά.
Γιατίτο ζινγκ συμβαίνει στη ζωή μια φορά.
Το ζινγκ σου θα έρθει, αγάπη μου.
Φύλαξέ το.
Με αγάπη, μαμά.
Νόμιζα πως ζινγκάραμε, μπαμπά.
Εσύ και ο Τζόνι;
Μάλλον το ένιωσα μόνο εγώ.
Όμως πρέπει να χαίρεσαι, μπαμπά. Δεν υπάρχει λόγος να φύγω.
Δεν έχω πια όνειρα.
Τώρα είμαι σαν εσένα.
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ Θα τον βρείτε στη Χαβάη!
Μάρθα, τι έκανα;
Τον λογαριασμό μου!
Το κλειδί μου!
Δεν είναι ο λογαριασμός μου!
Με χρεώσατε από το μινιμπάρ;
Τα παιδιά το πέταξαν από το παράθυρο.
Και φταίμε εμείς;
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη, έχω ένα ζευγάρι για ταχυδρομική αποστολή εξπρές.
Φίλοι, παρακαλώ σταματήστε.
Πολύ αργά, νυχτεριδάκια!
Σας παρακαλώ, σας ικετεύω.
Θέλω να με βοηθήσετε για να βρω τον Τζόνι.
Τον άνθρωπο; Θα μας σκότωνε!
Άγγιξε την κιθάρα μου!
Έβαλε το χέρι του στο στόμα μου για να δει αν θα εξαφανιστεί.
Με άφησε να φάω το σκούτερ του!
Ξέρω ότι είπα ψέματα.
Έκανα λάθος.
Όμως πρέπει να πιστέψετε το εξής:
Ο Τζόνι δεν ήταν κακός.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω αν οι άνθρωποι είναι πια κακοί.
Φρανκ, έλα, φιλαράκο. Ξέρω ότι με καταλαβαίνεις.
Δεν σου μιλάει.
Πρώτα λες ότι οι άνθρωποι είναι κακοί και τώρα λες πως είναι καλοί.
Τα πάνω κάτω, τα γκρέμλιν δεν βρομάνε.
Επ!
Εμένα μ'άρεσε ο Τζόνι, ξάδερφος ή όχι.
Έλεγε αστείες ιστορίες.
Νομίζω ότι ζίνγκαραν.
Ζίνγκαραν;
Όμως μπήκα στη μέση εγώ.
Μια φορά ζινγκάρεις στη ζωή σου.
Τώρα βραχυκυκλώνεις.
Δεν με νοιάζει!
Μα τι κάνουμε; Πάμε να βρούμε τον Τζόνι!
-Ναι, πάμε! -Ελάτε!
Έπρεπε να πάμε ταξίδι του μέλιτος στο σπίτι των γονιών σου!
Εντάξει, πού πάω;
Στον κόσμο των ανθρώπων, πριν ο Τζόνι χαθεί για πάντα.
Και ο ήλιος;
Δεν ξέρω. Πρέπει μόνο να ρολάρω.
Ρολαροκατάσταση.
Ακολουθούμε τα ίχνη του.
Όταν τελειώσουν, θ'αναλάβεις εσύ, Γουέιν.
-Εγώ; -Εκεί!
Το'ξερα πως κάτι θα έπεφτε από το σακίδιό του.
Μπλιαχ, αυτό βρομάει!
Κάνε το μαγικό σου.
Θέλεις ν'ακολουθήσω τη μυρωδιά;
Όχι. Πάνε οι μέρες που είχα καλή μύτη.
Ξέρεις πόσες πάνες έχω αλλάξει;
Πόσα κακάκια κατέστρεψαν αυτό εδώ;
Μα...
Ήρεμα. Προσοχή!
Καθίστε.
Μυρίστε.
Είπα μυρίστε.
Όχι εμένα, το μπλουζάκι!
Υπάρχει κάποιο παιδί σου που σε σέβεται;
Να σκεφτώ.
Ναι.
Γουίνι! Έλα μπροστά!
Μπήκε σ'ένα αμάξι. Ένα Fiat του '86.
Το σασμάν του θέλει φτιάξιμο, αλλά κατά τα άλλα είναι εντάξει.
Διέσχισε την πόλη και πήγε στο αεροδρόμιο.
Πτήση 497.
Αναχωρεί στις 8 π.μ.
Σε δεκαπέντε λεπτά.
Θέση 23 Α.
Ζήτησε φαγητό βετζετέριαν.
Σ'ευχαριστώ, γλυκούλα.
Και τώρα, πίσω στη μητέρα σας!
Πρόβατο!
Κολλήστε το! Εδώ είναι το χέρι.
-Πολλά πρόβατα! -Θα το κανονίσω.
Ε, τι; Τώρα δεν υπάρχουν πρόβατα στον δρόμο. Πάμε.
Πολύ αηδιαστικό.
Εσύ δεν τρως αρνίσια παϊδάκια;
Δεν έχουμε καιρό γι'αυτά. Πάμε!
Κοιτάξτε, ένας άνθρωπος.
Καλωσορίσατε στην Τρανσυλβανία!
Ανατρίχιασα.
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ
Τι είναι η γιορτή των τεράτων;
ΑΓΑΠΑΜΕ ΔΡΑΚΟΥΛΑ
ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΪΝ
Ήξεραν ότι θα έρθουμε;
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΔΡΑΚΟΥΛΑ
Μας αγαπούν; Αλήθεια;
Συγγνώμη. Ποιος είναι ο πιο σύντομος δρόμος για το αεροδρόμιο;
Ναι, συν-Δράκουλα. Μόνο ένας δρόμος υπάρχει. Μπλα, μπλα-μπλα.
Είναι μπλοκαρισμένος. Δεν θα φτάσουμε εγκαίρως!
Έπρεπε να φεύγατε μια ώρα νωρίτερα. Μπλα, μπλα-μπλα.
Δεν λέω "Μπλα, μπλα-μπλα"!
Εντάξει, λοιπόν, θα περάσουμε το πλήθος με τα πόδια.
Δράκουλα, αυτό θα σε προστατέψει.
"Μπλα, μπλα-μπλα."
Φαντάσου αν ο τύπος ήξερε πως μιλούσε στον αληθινό Δράκουλα.
Θα το'βαζε στα πόδια!
Για σταθείτε! Για σταθείτε! Αυτή είναι καλή ιδέα!
Για να καταλάβουν ότι είμαστε οι αυθεντικοί, πρέπει να το δείξουμε.
Μπορεί να πετύχει.
Να τους τρομάξουμε;
Αιώνες έχουμε να τρομάξουμε κόσμο. Δεν νομίζω ότι το'χω πια μέσα μου.
Δεν έχω τίποτα.
Να τελειώνουμε.
Φωτιά!
Προσπαθώ να σας τρομάξω!
Ο αυθεντικός Φρανκενστάιν!
Το ξέρουμε! Σ'αγαπάμε!
Υπογράφεις τον δαυλό μου;
Πριν κάνω οτιδήποτε άλλο, εκεί είναι ο αυθεντικός Δράκουλας!
Απόδειξέ το!
Συνέχισε.
Η κόρη του Δράκουλα είναι ερωτευμένη και πρέπει να πάει στο αεροδρόμιο!
Δεν μπορεί να περάσει απ'το πλήθος!
Δεν πετάει;
Ο ήλιος, χαζέ! Βρικόλακας είναι!
Σωστά! Ευχαριστώ, ψώνιο με τα τέρατα.
Άνθρωποι, αν είστε φίλοι μας, ανοίξτε δρόμο για τον Δράκουλα.
Εντάξει! Όλοι οι Δράκουλες μπείτε στη γραμμή. Μπλα, μπλα-μπλα!
Όλοι οι άλλοι, σηκώστε τις κάπες!
Προστατέψτε τον φίλο. Μπλα, μπλα-μπλα!
Για σένα, φίλε.
Πήγαινε.
-Καλή τύχη! -Βάλε τα δυνατά σου!
Όρμα, Δράκουλα!
Σ'αγαπάμε, Δράκουλα!
Σ'αγαπάμε!
Βάλε τα δυνατά σου!
Τρέχα, Δράκουλα, τρέχα!
Σ'αγαπάμε, Δράκουλα!
Δεν γίνεται αλλιώς.
Πρέπει να το κάνω αυτό.
Τζόναθαν! Τζόναθαν, με ακούς;
Πες μου, ονειρεύεσαι ότι είσαι βρικόλακας;
Έτσι μας παρουσιάζουν. Απίστευτο.
Τζόναθαν! Τζόναθαν!
Με ακούς;
Νυχτερίδα! Στάσου, μιλάει.
Δράκουλα; Εσύ είσαι;
Δράκουλα!
Δεν σε καταλαβαίνω.
Τι; Το χέρι μου σε παπούτσι μαύρο;
Τι; Οι Γιαπωνέζοι τρώνε γάβρο;
Το ξέρεις πως καπνίζεις;
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη.
Με συγχωρείτε!
-Τι στο καλό; -Πώς ανέβηκε εδώ πάνω η νυχτερίδα;
Θα ανάψω την ένδειξη για τη ζώνη ασφαλείας. Είναι μια προφύλαξη.
Και θα ακούσουμε μια ανακοίνωση για τον αγαπητό μου φίλο Τζόναθαν.
Δράκουλα;
Καλό μου παιδί, έκανα ένα φρικτό λάθος.
Προσπαθούσα να κρατήσω το μωρό μου για τον εαυτό μου...
...επειδή ήξερα ότι θα την προστατεύω πάντα.
Όμως τώρα καταλαβαίνω ότι τα παιδιά πρέπει να ανακαλύπτουν τον κόσμο.
Θα κάνουν λάθη, θα πέσουν, θα γελάσουν, θα κλάψουν...
...όμως έτσι είναι η ζωή.
Η αλήθεια είναι πως εσύ και η Μέιβις είστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο.
Ζινγκάρατε.
Αν πρέπει να εμπιστευτεί κάποιον άλλο...
...θα είμαι ευχαριστημένος αν αυτός είσαι εσύ, Τζόναθαν.
Ελπίζω να με ακούς και να με συγχωρήσεις.
Λοιπόν, θα επιστρέψουμε στο αεροδρόμιο για ανεφοδιασμό...
...και θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας.
Αφήστε την γκρίνια! Καίγομαι εδώ έξω!
Μπαμπά;
Καλά είμαι. Μ'έκαψε λίγο ο ήλιος.
Γλυκιά μου...
...πάντα θεωρούσα ότι το χειρότερο θα ήταν να σ'έβλεπα να φεύγεις.
Όμως το χειρότερο είναι να σε βλέπω δυστυχισμένη.
Μέιβι, θέλω να ζήσεις τη ζωή σου.
Δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό.
Η μαμά σού έδωσε ήδη το δώρο της για τα γενέθλιά σου.
Μπορώ τώρα να σου δώσω το δικό μου;
Τι το θέλω αυτό;
Έχει και ένα αξεσουάρ.
Εσύ;
Εσύ.
Γιατί γύρισες;
Επειδή είσαι το ζινγκ μου, Μέιβις.
Είμαι το ζινγκ σου;
Μα εσύ μου είπες ότι μισείς τα τέρατα.
Φοβόμουν ότι ο μπαμπάς σου...
...θα μου ρουφούσε όλο το αίμα αν δεν το έλεγα αυτό.
Εγώ δεν θα...
-Έχει δίκιο, αυτό θα έκανα. -Μπαμπά!
Έκανα λάθος, διαβολάκι μου.
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Το λες σοβαρά, μπαμπά;
Πήγαινε να φτιάξεις τον παράδεισό σου.
Να προσπαθήσουμε πάλι να φιληθούμε;
Νομίζω ότι μπορούμε.
Συγγνώμη. Πρέπει να το συνηθίσω.
Εμπρός, κάντε τα δικά σας.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕΪΒΙΣ
Σταματήστε!
Νόμιζα πως βρήκα την αγάπη Και ήταν κάτι της στιγμής
Μα βρήκα μια κοπέλα διαφορετική
Μου βρήκες το κουμπί
Μου κόβεται η αναπνοή
Ένα τραγούδι γίνεται η ζωή
Και ακούω τις μπαλάντες του Στινγκ
Τα μάτια σου είναι άνοιξη ζεστή
Σαν τη Νάλα στο Lion King
Το ζινγκ είναι στον αέρα Κι όλα έχουν ξεχαστεί
Μου δίνει χαρά το ζινγκ Που έχουμε μοιραστεί
Ζινγκάρω στη βροχή Και πόνο δεν νιώθω
Ήρθε η στιγμή για να γιορτάσω
Επειδή εσύ είσαι το δικό μου ζινγκ
Δράκουλα! Έτοιμος να ραπάρεις;
Όχι, ήρθα πιο κοντά για να σε ακούσω καλύτερα.
Έλα, κάνε μια προσπάθεια!
Εντάξει, λίγο μόνο.
Ερωτευμένοι από δω ως το Πεκίνο
Ζήστε τη ζωή χωρίς πολλή σκέψη
Γιατί η αγάπη είναι χρυσή
-Μαζί με το ζινγκ, το βέλος του έρωτα -Ένα μικρό κεντρί
Και ζινγκ, και ζανγκ, και ζινγκ-ζανγκ
Για μένα μόνο μια κυρία είχε ζινγκ
Αν σε χτυπήσει το ζινγκ
-Μόνο ένα πράγμα κάνει μπλινγκ -Η βέρα
Το ζινγκ είναι στον αέρα Κι όλα έχουν ξεχαστεί
Μου δίνει χαρά το ζινγκ Που έχουμε μοιραστεί
Ζινγκάρω στη βροχή Και πόνο δεν νιώθω
Ήρθε η στιγμή για να γιορτάσω
Γιατί είσαι το δικό μου ζινγκ
Νιώστε όλοι το ζινγκ
Θα πέσετε από το ρινγκ
Δώστε όλα, παιδιά, yo
Ακούστε τι λέει ο απέθαντος, yo
ΤΕΛΟΣ
Καθαρίστριες!
Δεν το έκανα εγώ.
[B]Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης