Epic (2013) OCR 23.976 fps runtime 01:42:29
มีคนเคยบอกฉันว่า
หากเรายืนนิ่งในป่าให้นานพอ
เราจะมองเห็นสัญญาณเงียบ ของการดิ้นรน
การต่อสู้ระหว่างชีวิต และการเน่าเปื่อย
ความอยู่รอดของพงไพร ขึ้นกับผลของการต่อสู้
คนดีต้องการความช่วยเหลือ เท่าที่พวกเขาจะหาได้
และหากคุณไม่เชื่อล่ะก็..เพ่งมองให้ลึกซึ้ง
และหากคุณยังไม่เชื่อ..เพ่งมองขึ้นอีก
ไปส่งมั้ย?
ไม่ต้องมาช่วย!
นายวิ่งหอบแดดแล้วนะพวก
ก็ไม่ต้องช่วยอยู่ดี
ทำไมไม่เข้ากลุ่ม?
ฉายเดี่ยวไปไวกว่า
ทำไมนายถึงไม่เข้าใจนะ
นายจะฉายเดี่ยวคนเดียวไม่ได้
รู้จักไปว่าคนอื่นบ้างได้มั้ย
แกได้ยินมั้ย? ฉันจะทำยังไงกับเจ้าเด็กนี่ดี?
เออใช่แล้ว
แกก็มีปัญหาของแกอยู่นี่นะ
นายเป็นลีฟแมน นายรู้ว่าวันนี้วันสำคัญ
รู้อะไรมั้ย ผมว่าผมไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนี้
นั่นแหละปัญหา นายมันพวกแหกคอก
ฉันเบื่อรอนายพิสูจน์ตัวเองแล้ว
นายขี่นกกลับไปหุบเขาจันทราเลย ไม่งั้นเจอดีแน่
อะไร?จะไม่ช่วยกันก่อนเหรอ
เพิ่งช่วยไปนี่
ไม่ว่ากัน!
ผมโดดไปเองก็ได้
ตามไอ้บ็อกแกน ที่เพิ่งตกลงไป
โวะโฮ่! ระเบิดพลีชีพ!
ฉันว่าในเมือง ไม่มีแมลงแบบนี้
ใช่ อยากกลับไปแล้วล่ะ
เธอพูดได้?
คิดอะไรอยู่เหรอ แม่หนู
เราจะคุยอะไรกับคนแปลกหน้าล่ะ
คนแปลกหน้า? เธอนั่งรถฉันมา 20 นาทีแล้ว
ไม่ได้หมายถึงคุณ.. แลร์รี่
หมายถึงคนที่หนูมาหาน่ะ
ฉันต้องทิ้งเธอไว้ กับคนที่เธอไม่รู้จักเหรอ
ไม่เป็นไร แลร์ เราไม่ได้แปลกหน้าตั้งแต่เกิด
บางทีหลายอย่างอาจเปลี่ยนไป
นั่นเรียกบ้านเหรอ ปลวกมาก โทรมอย่าให้เซ่ด
ไม่ต้องห่วง แลร์ ฉันจะ..
จะกลับก็โทรเรียกละกันหนู
ได้
หวัดดี!
มีใครอยู่บ้านมั้ยคะ?
หวัดดี!
จริงๆ แล้ว ฉันน่าจะลองตรวจผึ้งตัวนี้
ไม่ มันอยู่ตรงนั้น
แล้วเราก็มีเอ่อ.. ไม่สิ อยู่ตรงนั้นต่างหาก
โอเค ใช่ ไหนดูซิ
ทำจาก.. โอ๊ย กรรม!
ไม่รู้สิ เปลือกลูกโอ๊กกับหนังสัตว์ อาจเป็นหนังหนู
ขอโทษๆๆ
พูดผิด ไม่ใช่หนูสิ มันอาจเป็นหนูผี
จริงๆ อาจจะเป็นหนูนา
หวัดดีค่ะพ่อ
แมรี่ แคทเธอริน
ค่ะ
ลูกมาแล้ว!
ค่ะ
พ่อลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันนี้
เป็นวันนี้ทุกวัน
เฮ้ มาให้พ่อดูลูกซิ
ลูกดูเหมือนแม่จัง หมายถึงเมื่อก่อนน่ะ
- ตอนสาวๆ เอ่อ เข้าใจนะ - พ่อ
ลูกอยากระบายความรู้สึกมั้ย ถ้า..
ขอบคุณ แต่หนูศึกษาคู่มือระงับความเศร้า
หนูทำใจด้วยตัวเองแล้ว
หนูสบายดีแล้ว
จริงๆ มีเรื่องที่หนูอยากจะคุยกับพ่อ
ออซซี่!
ดูสิใครกลับมาบ้าน
ออซซี่ มันยังอยู่เหรอเนี่ย?
ก็ยังอยู่เกือบครบแหละ
มันเหลือแค่สามขา แต่อย่าเผลอเชียวนะ
มันเผ่นแน่บไปทันที
ออซซี่ ไปทักเพื่อนเก่าสิ
ไงไอ้หนู
เอ๊า.. วิ่งไปโน่นแล้ว
สติสตังมันก็เพี้ยนไปบ้าง
แล้วก็ชอบวิ่งวนเป็นวงกลม
เฮ้ แต่เมื่อก่อนก็ต๊องๆ อยู่ล่ะนะ
มันจำลูกได้
พ่อมีเซอร์ไพรซ์ให้ลูกอยู่ข้างบน
ตามพ่อมา ไปดูกัน
ออซซี่! อย่า ห้ามเลียฉันนะ
เอาละ ห้องของลูก
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
เหมือนสมัยก่อนเป๊ะเลย
ของลูกทุกอย่างอยู่ครบ มีตุ๊กตาของลูก
รูปถ่ายของลูก เต่าของลูก
โอ๊ะ เผลอไป
พ่อดีใจที่ลูกกลับมา แมรี่ แคทเธอริน
เดี๋ยวนี้หนูใช้ชื่อเอ็มเค
อ้อ เอ็มเค
พ่อชอบนะ ฟังดูเป็นชื่อผู้ใหญ่
พ่อต้องรับรึเปล่า
ไม่ต้อง มันเป็นเสียงตัวเซนเซอร์
พ่องานยุ่งน่ะตอนนี้
วันนี้จริงๆ แล้ว ยุ่งกว่าปกติ
คืนจันทร์เต็มดวง ครีษมายัน
ในรอบร้อยปีมีวันเดียว พ่อหมายถึง..
ลูกคงนึกออก มันวุ่นเป็นบ้าเลย
ลูกคงต้องการเวลาจัดข้าวของ
พ่อจะให้ลูกอยู่ลำพัง ตามสบายนะแมรี่ แคทเธอริน..
ไม่ ใครกันล่ะแมรี่ แคทเธอริน? เอ็มเคต่างหาก
โอเคค่ะแม่ หนูพยายามแน่
เราตกลงกันแล้ว
โอ้ว อะไรเนี่ย?
โอ้ มาแล้ว!
เร็วๆ สิแม่ เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก
เฮ้ ลีฟแมน!
เหอ? อะไรอ้ะ?
ควีนทาร่า เราต้องคุยกันเรื่องพิธีวันนี้
พวกบ็อกแกนบุกเข้ามาในเขตเรา
เจ้าได้แดดไม่พอใช่มั้ย
ใช่นั่นโรนิน
เขาเหลวไหลนะคุกเข่าอยู่ได้ ฉันห้ามเขาหลายครั้งแล้ว
บ็อกแกนแอบมาสอดส่อง แนวป้องกันเรา
มันจะทำทุกอย่าง ขัดขวางไม่ให้เธอเลือกทายาท
ไม่ต้องห่วง ฉันมีแผนรับมือ
สมัยเราเด็กๆ เขาไม่ใช่คนเครียด
เธออยากฟังแผนฉันมั้ย
และรอยยิ้มเขาน่ารัก
อย่าจัดพิธีเอิกเกริกเลย ฉันจะพาทหารกลุ่มนึงไป
แกล้งแวะดื่มน้ำ เด็ดดอกบัวกลับมาให้เธอ
รอมันบานสานต่อชีวิตป่า.. ไปเร็วมาเร็ว
มันไม่ถูกธรรมเนียม
ฉันต้องไปเลือกบัวด้วยตัวเอง
มันเป็นเรื่องของความรู้สึก
ฉันได้รับจากดอกบัว
ฉันได้รับจากพงไพร
ฉันได้รับจากเราทุกคน
มันคืออย่างนั้น
เธอไม่มีความรู้สึกเหรอ โรนิน
มี ฉันรู้สึกว่ามันไม่ดีเลย
พวกบ็อกแกนมันกำแหงยิ่งกว่าเก่า
ฉันไม่ได้อ่อนแอไร้ทางสู้ เธอก็รู้
ข้อนั้นฉันรู้
แต่เธอคือชีวิตของผืนป่า
คุ้มกันเธอคือหน้าที่ฉัน
นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่เธอทำเหรอ
เหตุผลไม่พอหรือไง?
ถ้านั่นเป็นเหตุผลเดียวที่มี
ราชินี
จ๋า?
ฉันไม่บ้าจี้
เมื่อก่อนจั๊กจี้นี่!
เอาเถอะ ฉันเข้าใจที่เธอห่วงใย
นี่เป็นวันเดียวในรอบร้อยปี ที่ฉันจะเลือกทายาท
ถ้าฉันไม่ทำวันนี้
เราจะไม่มีอนาคตอีกต่อไป
ทำไมไม่ทำความเคารพข้า ไอ้บ้านี่!
เราเปิดศึกย่อยๆ กับลีฟแมนเมื่อเช้า
บังเอิญมีหนูหลุดเข้ามา
ลูกเลยเอามาทำเสื้อหนังซะ
เหมือนของพ่อเลยเนอะ
สืบรู้หรือยังมันทำพิธีกันที่ไหน
รู้แล้วครับ!
ออกไปไกลจากเขตแดนเรา
แกหมายถึงเขตของมัน
พวกลีฟแมนคิดว่ามันกีดกันเราได้
ล้อมเกาะเปื่อยเน่าแสนงามของเรา
ด้วยป่าฝนสีเขียวทุเรศของมัน
หนอย มันช่างบังอาจ!
มันอ้างว่าเพื่อความสมดุล! ข้าจะอ้วกเป็นสมดุล!
ไม่ว่าเราทำลายป่าของมันไปเท่าไหร่
นางราชินีก็เสกขึ้นใหม่ วาดมือปร้าดเดียว
เราต้องฆ่าตัดตอนนางราชินี! ฉับให้ถึงราก!
ก็น่านน่ะซี้!
วันนี้เราจะทำให้มันเห็นว่า มันหยุดของเน่าไม่ได้
ถ้าราชินีตาย ไม่มีทายาทรับช่วงต่อ
พวกลีฟแมน จะปลูกป่าขึ้นใหม่ไม่ได้
สมดุลจะเอียงมาทางเรา เน่าสนิท
และข้ากับเจ้า..
จะเป็นผู้ครองอาณาจักรท้อแท้ เหี่ยวแห้งแหงแก๋
ลูกไม่กล้าทำให้ผิดหวัง..
ท่านพ่อ
ลูกกตัญญูของพ่อ
แกเหมาะกับหนังหนูนะ หุ่นยังกับนายแบบ
เย้!
ระวัง! ระวัง!
ดาวเด่นของงานมาแล้ว
นายไปไหนมา?
อะไร นี่โกรธเหรอ
คุณเรียกกลับมา ผมก็กลับมา ขี่นกมาเลย
จะให้ชมเหรอ?นายมาช้า!
หานกจริงๆ มาใช้ แล้วไปยืนรวมกลุ่ม
ขอพูดเลยนะ ไม่!
ว่าไงนะ?
ผมไม่ทำ
ผมไม่ใช่เด็ก ผมเบื่อที่คุณ ทำเหมือนผมเป็นเด็ก
ฉันพยายามช่วยนาย ดูแลนายนะ
ผมไม่ได้ขอให้คุณทำ
พ่อนายขอไว้
งั้นคุณหยุดได้แล้ว
ผมสั่งยกเลิก คุณไม่ต้องเลี้ยงเด็กชายน็อดแล้ว
นายเดินหนีไปดื้อๆ ไม่ได้ ฉันเป็นผู้บังคับบัญชา!
เลิกเป็นกันที!
ผมลาออก!
ค่อยๆ บิน ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
มองหน้ามีอะไร?
เปล่าครับ ผมไม่มีความเห็นครับ
ทุกคน ขึ้นนก!
นี่พาเหรด! สนุก! ยิ้มหน่อย!
พ่อ!
นี่เป็นเวลาเหมาะจะคุย?
เดี๋ยวนะ พ่อจะลงไป
ออซซี่!
ออซซี่ หยุดก่อน!
ไปเอากล้องมา
พ่อติดตั้งกล้องจับขโมยทำไม
คนแถวนี้ขโมยหนังสือพิมพ์เก่าเหรอ
เปล่าๆ ๆ ไม่ใช่กล้องจับขโมย
พ่อติดตั้งเครือข่าย เฝ้าระวังทั่วป่า
ไม่รู้แม่เล่าเรื่อง งานของพ่อมากแค่ไหน
เอ่อ ไม่เล่าเลย
แค่บอกว่าพ่อละเมอเพ้อ เชื่อว่า..
มีสังคมของคนตัวจิ๋ว อาศัยอยู่ในป่า
และมันก็ทำลายอาชีพพ่อ
รวมทั้งชีวิตคู่
หรือ.. อะไรเนี่ย
คือ..
แม่ของลูกมีอารมณ์ขันน่ารักเสมอ
แต่พ่อไม่ได้เพ้อ พ่อรู้พวกเขามีจริง
เป็นสัญชาตญาณ เหมือนที่นักวิทยาศาสตร์ รู้ว่ามีอะตอม
คนตัวเล็กเหล่านี้ มีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศน์
จะเรียกเครื่องยนต์คงได้ พ่อจะพิสูจน์ให้ดู นี่
พ่ออัดเสียงค้างคาวลงไอพ็อด.. เพื่อ?
เพื่อศึกษาไง ค้างคาวไม่บินเข้ามา ในเส้นผมมนุษย์
นั่นมันนิทาน
แต่พ่อพยายามจะระบุ..
ความถี่ที่ดึงดูดค้างคาว ให้มารวมฝูงกัน
พ่อยืดเสียงให้ช้าลง
แล้วใส่เข้าไป ในเครื่องกรองเสียงพิเศษ
แล้วรู้มั้ย พ่อได้ยินอะไร
เสียงเหรอ?
ใช่เลย!
เทคนิคพ่อล้ำมั้ยล่ะ?
โอเค
ถ้ามีคนตัวจิ๋ว บินอยู่รอบป่า..
ทำไมหนูไม่เคยเห็นเลยล่ะคะ
อ๋อ คำตอบง่ายมาก
ก็เหมือนที่เรา ไม่ได้ยินเสียงพวกเขา
พวกเขาเคลื่อนไหวเร็วมาก เหมือนแมลง
ลูกไม่เคยสงสัยเหรอว่า ทำไมแมลงวันถึงตียาก
ทฤษฎีของพ่อคือ มันมีชีวิตที่เร็วกว่าเรา
เหมือนอยู่คนละมิติกับเรา
ฉะนั้นถึงเราจะขยับเร็วโคตร
ในสายตามันเราก็เป็นไอ้โง่บักอึ้ด..
ยืด.. ยาด
พ่อเคยเห็นพวกเขามั้ย
คือเอ่อ แบบว่า พ่อมี..
รู้มั้ย การที่ลูกไม่เห็น..
ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีนะ
คือแบบว่า.. มันเอ่อ..
เอาเหอะ
โอเค เราต้องคุยกัน
พ่อรู้มันต้องรับข้อมูลเยอะ
หนูหมายถึงเรื่องเรา
ไม่ เราจะทำด้วยกัน
ใช่เราสองคนนี่ พ่อทำนี่ให้ลูกด้วย
พ่อ ฟังนะ
หนูคิดว่าหนูโตพอจะอยู่เองได้
หนูคิดว่ามันจะดีกว่าถ้าหนู..
ลูกไม่อยากอยู่ที่นี่ อย่างนั้นใช่มั้ย
ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้น
หนูอยากให้พ่อหยุด! ทั้งหมดเนี่ย!
แล้วเป็นคนปกติ หนูต้องการพ่อที่ไม่..
อ้อ เอ่อ โอเค นี่มันเรื่องใหญ่
พ่อมีเรื่องสำคัญต้องทำ ขอพ่อหาเอ่อ..
พ่อจะไปไหน?
พ่อจะไปสืบหาที่มา..
โอเค มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่
ไหนล่ะ กล้องอยู่ไหน?
เอาจริงเหรอเนี่ย
เราต้องจับให้ได้ไล่ให้ทัน
ตอนที่มันเกิดขึ้น
ไม่งั้นเราจะพลาดโอกาส เสียมันไปเลย
พ่อกำลังพลาดโอกาสตอนนี้ พ่อฟังหนูอยู่รึเปล่า
ฟังนะลูกต้องเชื่อพ่อ ฝันพ่อใกล้เป็นจริง
พ่อต้องการก้าวสำคัญก้าวนี้ มันต้องใช่!
พ่อจะอธิบายทุกอย่างเมื่อพ่อกลับมา
พ่อสัญญา
แน่นอนสินะ
หนูจะรออยู่ที่นี่
ในโลกความจริง
ลาก่อน ออซซี่
ไม่ได้ผิดที่แกหรอก
แลร์รี่ ฉันต้องการแท็กซี่หนีตาย
คุณช่วยมารับฉันประมาณ.. ฮัลโหล?
ไม่มีสัญญาณ!
ออซซี่! กลับมานี่!
หยุดนะ! แกล้งตาย!
มีแค่สามขาวิ่งเร็วจังนะแก
ออซซี่!
พระนางสวยมั้ยล่ะ
ราชินีเจ๋งเป้ง!
สั่งดอกไม้ต้นไม้เคลื่อนไหวได้!
แม่จ๋า โตขึ้นหนูจะเป็นราชินีนะ
ลูกจ๋า ไม่ใช่ทุกคนเป็นราชินีได้
วันนี้ควีนทาร่าจะมอบพลัง แก่ดอกบัวที่ถูกเลือก
เพื่อให้ป่าดำรงชีวิตต่อไป
มันเป็นความลี้ลับของธรรมชาติ
ลูกจ๊ะ ลูกทำอะไรน่ะ?
แม่ หนูทำได้แล้ว!
ทำอะไร?
เค้ามาแล้ว!
อย่าทำให้ฉันขายหน้านะ
เดี๋ยวฉันอดเป็นลีฟแมน
แกจะอยากเป็นลีฟแมนทำไม?
ชุดเครื่องแบบคับจะตาย
ฉันเนี่ยชอบปล่อยพุงสยาย สบายๆ
ยุ้ยไปซ้าย ย้ายไปขวา
อย่าสะบัดพุง จึ๊กกะดึ๋ยอ้ะ
อย่าแขม่วสิ เค้ารู้นะตะเองมีพุง
สองหนุ่ม
ราชินีถวายบังคม
ไม่ต้องมากพิธีนี่ฉันเอง
มั้บ กรั้บ ดอกบัวตรงนี้สวยงามไปหมด
ฉันเลือกไม่ถูก เธอมีดอกที่ชอบมั้ย
บอกตรงเลยนะ เราก็เถียงกันมาเยอะ
เถียงกันไฟแลบเลยล่ะ
ท่านต้องเลือกอย่างพิถีพิถัน ขนาด ความแน่น สีสัน
ตัวแปรมันเยอะ รีบร้อนจะไม่งาม
บึ้ม! ดอกนี้เลย!
อึ๋มที่สุดในกอเลย
อืมม์.. ดอกใหญ่ก็น่าสนใจนะ
แล้วถ้าเป็น.. ดอกนั้น?
เหวอ ดอกนั้นเหรอ?
เอาจริงอ่ะ? แต่ว่ามัน..
เพอร์เฟ็กต์! สวยเจิด!
ราชินีเรา ทรงมีสายตาแหลมคม
บางครั้งดอกใหญ่ ไม่ใช่จะดีสุด
บอกแล้ว ทาร่าไม่ชอบสีจี๊ดจ๊าด ไม่เหมือนแกหรอก เค้ามีรสนิยม
ดอกนี้ล่ะ
ทายาทของฉัน
บ็อกแกน!
ราชินีทาร่า ขึ้นเรือใบไม้!
หนูบอกแล้ว ราชินีเราเจ๋งเป้ง!
ตั้งแนวรับข้าศึก!
นี่ไงล่ะมั้บ โอกาสโชว์ผลงานเป็นลีฟ..
โชว์ผลงานเป็นอะไรนะ?
โรนิน!
ออซซี่!
โธ่ออกมาน่า ออซซี่
กำลังเราเหนือกว่า! ซุ่มโจมตีไม่ให้มันตั้งตัว!
แล้วไหงแพ้ล่ะเนี่ย?
เย็นไว้ลูกชาย ป่าไม่ได้ปลูกในวันเดียว
แต่เราทำลายได้ในวันเดียว ใช่มั้ย
ใจสู้อย่างนี้สิลูกพ่อ
ลูกไปชิงบัว พ่อจะไปเชือดควีน
เก่งมาก
ขโมยซีนฉันเลยนะเนี่ย
ราชินี มากับข้าพระองค์
ช่วยเด็กไปที่ปลอดภัย
ฉันต้องล่อมันออกไปจากพวกเรา
คุณเป็นไอดอลของหนูเลยนะ!
โอเค..
มันจริงอย่างเธอว่า
ฉันเก็บไว้เข่นเธออีกนานแน่
ลูกพ่อ ไม่นะ!
ออซซี่
เป็นไรมั้ยคะ
เป็นไรรึเปล่า
โอ๊ยแย่แล้ว นั่นลูกธนู
ให้ฉันดึงออกมั้ย ฉันทำอะไรไม่ถูก
นำดอกบัวไปให้นิมกาลู
นิมไรนะ? คุณต้องไปหาหมอนะ
ใครช่วยโทร..
นี่มันอะไรน่ะ
มันคือใยชีวิตของผืนป่า
ทาร่า!
หน้าเครียดอีกแล้วนะ
ฉันเสียใจด้วยนะ
เค้าพูดอะไรกับเธอ
เค้าพูดถึงเอ่อ.. กลู.. หรือ คานู
นิมกาลู
อารักษ์ประจำป่า
ไม่มีทาร่า เราไม่รู้จะทำยังไงกับดอกบัว
เขาอาจจะรู้
นำกลุ่มลีฟแมนไปหุบเขาจันทรา
ป้องกันให้ดี ดูแลให้ทุกคนปลอดภัย
แล้วตัวท่านล่ะ?
แมนเดร้กจะตามหาดอกบัวนี้
มันไม่สนใจลีฟแมน ที่เดินทางคนเดียว
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ถาม
ฉันรู้นายเป็นห่วงฉัน
ฉันจะส่งข่าวไป เมื่อเจอนิมกาลู
พวกคุณเป็นใครเนี่ย กองทัพหลงยุคเหรอ?
นั่นแมลงยักษ์
ไม่ แมลงทั่วไปนี่ล่ะ
แล้วไง? ฉันตัวเล็กเองรึไง?
โอ้ ไม่
ไม่
ไม่ๆ ๆ ๆ
ฉันไม่รู้ทำไม ราชินีพาเธอมาที่นี่
แต่เค้ามอบบัวให้เธอ เธอต้องไปกับฉัน
- คืนร่างให้ฉัน - อะไรนะ
ฉันไม่ไป คุณขยายร่างให้ฉันเลยนะ!
ฉันไม่มีเวทมนตร์
เธอต้องไปปรึกษานิมกาลู เขาอาจรู้อะไรดีๆ
อาจเหรอ?
เหวยๆ ๆ อย่าใจร้อนคุณตะหาน
อย่ามาแหยมกะดอกบัว รู้อ๊ะป่าว
โดยเฉพาะเมื่อมัน อยู่กับคนน่ารัก
หอยทากพูดได้
แหมตัวก้อ.. เขาเป็นหอยทาก!
ฉันเป็นทากเจ๋ยๆ ไม่มีหอย
เปลือกมันหนัก ลากช้าน่ะ
โรนิน ใช่มั้ย? หัวหน้าลีฟแมน
เป็นแฟนคลับอ่ะ
ผมชอบท่าคุณขบกรามนะ
ใช่ แบบนั้นเลย!
เราเป็นองครักษ์พิทักษ์ดอกบัว
มันจะไม่รอด ถ้าไม่มีเรา
เราให้ความชุ่มชื้น
ชุ่มชื้น.. คืองานของเรา
พูดเล่นใช่มั้ย?
ไม่ได้เล่นเหรอ.. ดี
ข่าวเรื่องราชินีแพร่ไปแล้ว เร็วมาก
แต่เราต้องไปให้เร็วกว่า
น้ำหนักบรรทุกมากขึ้น เราต้องหานกอีกตัว
นกเหรอ เอาสิ
นี่คงไม่บังเอิญ..
ว่าคุณเป็นคนในสังคมก้าวหน้าที่มี..
คนตัวจิ๋วในป่าใช่มั้ย
แต่บางตัวก็สอนให้ก้าวหน้ายาก
และผ่านไปอีกโค้ง เหล่านักแข่ง กำลังจะเข้าเส้นชัย
พวกเขาต้องชนะ เรามีเดิมพันก้อนใหญ่วันนี้
เกาะกลุ่มมาด้วยกัน...
ฉันบอกแกได้เลย นี่คือที่ของฉัน
ที่ของแก อยู่ข้างหลังโน่นเว้ย!
นี่เป็นการแข่งขันคนเก่งกว่าชนะ
ไม่มีกฎอื่น ไม่มีใครสั่งใครทำอะไร
แกมันพูดมาก
และแกจะต้องไม่ชนะนัดนี้
โทษนะไม่ได้ยิน! ฉันซิ่งเร็วเกินไป!
เฮ้ พาอีแก่ที่บ้านมาวิ่งเล่นเหรอ
นกไม่เกี่ยว มันขึ้นกับคนขี่
อ๋อเหรอ พิสูจน์ซิ
ไปคาบมา!
มีโกงกันอีกแล้ว แต่มันสนุกตรงนี้แหละครับ
โค้งสุดท้ายแล้ว!
นี่คือการแข่งนก ไม่ใช่พาเหรด
ดูเหมือนน็อด จะออกจากการแข่ง
เดี๋ยวก่อนครับนั่น...
น็อดยังไม่ยอมถอดใจ
อย่าเพิ่งดูถูก นกแก่ครับ!
ไอ้หนุ่มนักซิ่งกลับเข้ามาแล้ว
รู้รึเปล่า ถ้าแกชนะจะเป็นยังไง
ฉันชนะ แกก็แพ้สิ
โค้งสุดท้ายสูสี ปากจิกปาก ปีกเฉือนปีก
และน็อดเฉือนเข้าเส้นชัย ไปแค่ขนหาง
ใครแทงตัวเต็งได้รวยอื้อซ่า
รับรองว่ามีรอยยิ้มแป้น ในหมู่คนดูแล้วตอนนี้
นี่แกเรียกกำปั้นเรอะ
เจ็บรึยัง?
คันๆ
น็อด แกก็รู้ฉันชอบแก
ใช่ ฉันก็ชอบนาย คุณบูโฟ
แล้วทำไมแก ไม่ทำตามตกลง
เราตกลงให้แกแพ้ แต่แกดันชนะ
ห้ามยาก คนมันไว
อยากให้ฉันแพ้ หาคู่แข่งที่เก่งกว่าฉันสิ
เขาเรียกว่าทีมเวิร์ค
ถ้าแกเข้าใจคำนี้
พวกลีฟแมนคงไม่ถีบแกออกมา
ไม่มีใครถีบฉันนะ ฉันลาออกเอง
ฉันนับถือนิสัยบ้าบิ่นของแก น็อด แล้วจะทำบุญไปให้
อยู่ไปก็หนักโลก เอาไปให้งูกิน
อย่าเลย งูมันเขมือบทีทั้งตัว
โยนเข้ารังแตน เร้าใจกว่า
มาแล้วโรนิน ฮีโร่ปกป้องผู้อ่อนแอ
ตัวทำงานกร่อย หมดกันความสนุก
ฉันไม่ได้ทำเซ็งหมด นายซ้อมเขาแล้ว
สองรอบ
ไปได้แล้วนักเลงกบ
ระวังปาก โรนิน ป่านี้กว้างใหญ่นัก
ลีฟแมนก็มีวันเผลอนะ
เสียเวลาเปล่า ผมไม่กลับไปหรอก
ฉันไม่ได้ขอร้อง
อ้อเข้าใจล่ะ หลักจิตวิทยา
ทำให้ผมรู้สึกผิด และขอกลับไปเอง
ฉันไม่ได้มาตามนาย ราชินีตายแล้ว
อะไรนะ? ได้ไง?
บ็อกแกนซุ่มโจมตี
โรนิน ผมพูดไม่ถูกเลยเนี่ย..
เธอเป็น..
ผมเสียใจด้วย
จะเกิดอะไรกับเรา? กับป่า?
ถ้าส่งดอกบัวไม่ถึงมือนิมกาลู ป่าจะตาย
ผมไปเอาอานก่อน
อะไร? ฉันไม่ได้ขอให้นายช่วย
จริงเหรอ คุณน่าจะพึ่งความสามารถในการ..
ทนไม้ทนมือน่ะเหรอ?
สถานการณ์เราแย่แล้ว อย่าให้มันแย่ไปกว่านี้
ตามใจ แต่ใครจะไปกับคุณ? ใครจะนำฝูงบิน?
โอ๊ะโอ!
- ไปหยิบอานเลย - ผมจะไปหยิบอาน
มันไม่ได้เอ่อ.. คือว่า มันก็มีเหตุผล
แมรี่ แคทเธอริน ลูกจะต้องไม่เชื่อ ค่าความถี่..
แรงทะลุชาร์ตเลย!
ทั้งลม ทั้งฝนสายฟ้า
แล้วนกพากันบิน.. ในพายุ!
โอเค มันไม่ธรรมดา
ซึ่งพิสูจน์ว่า..
พ่อทำอาหารเที่ยง แล้วจะเล่าให้ฟัง
พ่อจะเล่าทุกอย่าง
ออซซี่ แกมาทำอะไรข้างนอก
แกก็เห็นใช่มั้ย บอกสิว่าแกเห็น
แมรี่ แคทเธอ.. ไม่สิ เอ็มเค!
เอ็มเค ลูกอยากคุยกับพ่อเรื่องอะไร?
มีอะไรเหรอ ออซซี่
เฮ้ ฉันชื่อน็อดนะ
หวัดดี ฉันเอ็มเค
เธอหันหน้าไปทางนกบินได้มั้ย
ไม่ต้องห่วง นกมันบินของมันได้
เยี่ยม, พอดีฉันเพิ่งขึ้นหลังนกครั้งแรก
พูดจริงเหรอ งั้นช่วยได้ แขนเกาะเอวฉันไว้
เราเพิ่งเจอกัน
รู้น่า แต่เธอต้องหาที่เกาะนะ
เธอเป็นบ้าอะไรนะ?
เธอรู้มั้ยจะขี่นกยังไงไม่ให้ตกลงไป
รู้แล้วไง
น็อด ไปเกาะคอน
ผมแค่อยากจะให้น้ำหนัก..
เบา
ใครเป็นคนทำ?
แมนเดร้ก
อำนาจทาร่า เคยควบคุมมันได้
ตอนนี้ไม่มีใครลบล้าง สิ่งที่มันทำลายได้
นอกจากดอกบัวนั้น
เราต้องอ้อมไป
ตัวเดียวก็กลัวเหรอ
เคยเห็นบ็อกแกนมาตัวเดียวเหรอ
- กอดฉันแน่นๆ - เราเพิ่งเจอกันนะ
น็อด รอเดี๋ยว!
โอ้โห!
ลงพื้นดินก่อน!
ทางนี้!
ไปอีกทาง
นั่นคือตัวอะไร?
เธอไม่เคยเห็นบ็อกแกนเหรอ
ชีวิตวัยเด็กมีความสุขน่าอิจฉา
มาเหอะ ไปรวมกลุ่มกัน
ให้ขึ้นไปเจอพวกนั้นน่ะเหรอ
มันเกือบฆ่าเรานะ
อย่าหันกลับไป
มีบูกกี้อยู่ข้างหลัง?
เดินมาหาฉัน.. ช้าๆ นะ
โธ่ ก็แค่หนู
ไงจ๊ะหนู ฉันเกือบทำแกตกใจแล้วซี
เธอทำอะไรน่ะ?
ดูสิมือเล็กๆ กับหนวดเล็กๆ ของมัน
นี่เธอ! ฉันยังอยู่นี่!
- โดด! - มันสูงฉันโดดไม่ถึง!
เธอเห็นมั้ยฉันโดดได้
ออกมา! โดดออกมา!
โธ่ เซ็งสิงี้!
เฮ้ย ฉันอยู่ทางนี้ ทางนี้!
เหวอ หยุดๆๆๆ
หนูน้อยขนปุย
หางยาวสวย พลังยืดหยุ่นสูง
ช่วยด้วย!
หนูมีหนวดที่ไวต่อสัมผัส
รู้มั้ย ผมปราบมันได้นะ
อ่าฮะ
เธอเป็นไรมั้ย
พ่อ หนูฝันมั่วเละเทะเลย
หนูเจอทากพูดได้ พี่ตะหานตัวจิ๋วแล้วก็..
ฮัลหลู!
โธ่.. เซ็งเลย!
รีบไปกันเถอะ
ที่ไหนมีหนู ที่นั่นมักจะมี.. ชิพมังค์
ต้องจับคู่กันใหม่
เธอนั่งไปกับฉัน
ขอบคุณ
นายไปกับทาก
แหยะเมือกอ่ะ
ตกลงนายมีปัญหากับฉันเหรอ?
ไม่ดีกว่ามั้ง
นายทำอะไรเค้า?
คุยเจ๊าะแจ๊ะ? ทำเป็นน่ารัก?
กะจีบอ่ะดิ?
นายพูดอะไรเนี่ย
ลูกผู้ชายอย่างเรามีกฎอยู่นะ
กฎข้อนั้นก็คือ..
ฉันเห็นเธอก่อน
โอ๊ย!
แกเป็นทากนะ!
ทากแล้วไง คิดว่าสาวปิ๊งแกเรอะ
มองดูรอบตัวมั่งเหอะ
จริงดั้วะ! แกมองไม่รอบตัว!
เพราะลูกตาแกมันฝังอยู่ในหัว!
เป็นไรล่ะ หน้าแบนจะร้องไห้แย้วเหยอ?
จะให้เค้าเรียกแม่ให้ตะเองอ๊ะป่าว?
แกรู้ใช่มั้ยว่าฉันไม่กลัวแก มีแต่หยะแหยง
แหยงเตือนแกแล้วนะ!
โอ๊ย!
ถ้าฉันมาผิดเวลา
ฉันกลับมาใหม่ก็ได้ ให้แกทำสวนครัวก่อน
อ้าวเฮ้ย!
แกคงสงสัยว่าฉันเชิญแกมาทำไม
ฉันโดนหอกแทงตูดเด้งมาเนี่ย
บ้านแกเรียกเชิญเหรอ
ฉันให้แกมีขาเดินมาไง
ฮุ้ยตลก ขำหลุด
มุขตลกของพวกโรคจิต
ข่าวลือกันว่า ลีฟแมนโรนิน ไปเยือนแหล่งหากินแก
และเขาเอาบัวราชินีไปได้
จ๋อยล่ะสิ
แกกำจัดราชินีได้ แต่ปล่อยบัวหลุดมือ
แถมแม่ทัพปัญญาอ่อนของแก ก็ดันกลายเป็นปุ๋ย
ไอ้แม่ทัพปัญญาอ่อนนั่น..
มันลูกชายฉันเว้ย!
เป็นลูกแหงๆ หล่อเหมือนนายเป๊ะ
ผิวสีเทาแทนมาดแมนเหมือนพ่อ
และใจดีให้อภัยคน
หุบปากเว้ย!
แกจะเอาไงว่ามา บูโฟ
แกจะยอมบอก?
หรืออยากเป็นกบตากแห้ง?
มันเอาบัวราชินีไปไหน?
ทางสะดวก
ให้เขามาทำไม? ไม่เห็นช่วยอะไร
ถึงเขาจะนิสัยอีเดียต..
แต่เป็นนักบินที่เก่ง
เก่งสุดก็ว่าได้
และพ่อเขาเป็นเพื่อนฉัน ฉันต้องดูแลเขา
"หลายใบไม้ รวมเป็นต้น"
แปลว่าอะไร
เราต่างคนต่างที่มา แต่เชื่อมถึงกัน
นั่นคือคติชีวิตเรา
พวกคุณอาจเชื่อมถึงกัน แต่ฉันตัวคนเดียว
ไม่มีใครตัวคนเดียว
แม้แต่หมอนั่น
เฮ้น็อด วิวงามป่ะ?
เอาล่ะ
เรามาถึงแล้ว
ฉันนึกว่านี่ เป็นภารกิจลับของลีฟแมน
ราชินีบอกพวกเขาไว้กี่คนล่ะเนี่ย
พวกเขามารอคำตอบ
ไม่มีใครรู้ว่าราชินีตายแล้ว
รู้แค่มีการทำลายป่าลุกลาม
ผู้เฒ่านิ่มจะบอกพวกเขามั้ย
เขาเป็นอารักษ์บันทึกประวัติศาสตร์
อย่าว่าแต่ไม่รู้เรื่องราชินีเลย
ปกติเขาก็ไม่ได้ข่าวไว
แต่เขาช่วยได้ใช่มั้ย
ผู้เฒ่าทรงภูมิปัญญาในป่าใหญ่
เขาเป็นเหมือนตาลุงบ๊องๆ นะ
ทุ่งหญ้าตายหมดเลย
ทุกอย่างที่เคยเป็นสีเขียว กลับเหี่ยวแห้ง
ฉันโตมากับทุ่งหญ้านั้น
ทำไมราชินีไม่ฟื้นฟูป่า?
ถ้ามีเรื่องร้ายกับเธอ.. ทุกอย่างจะเน่าเปื่อย!
เราตายแน่ เราตายแน่!
ตั้งสติหน่อยสิเธอ!
อุ๊ย โทษที
สหาย!
เพื่อนบ้าน!
พร้อมขับไล่ความกังวล..
ให้หายไป!
ข้ารู้ว่ามีข่าวลือ.. พัดกระพือ!
แต่ความจริงไม่ได้แย่ เหมือนที่ได้ยิน
ข้าเพิ่งกลับขึ้นมา จากก้นบึ้ง ของต้นไม้ใหญ่
จากวงแหวนแห่งความรู้
ที่ซึ่งทุกความจำ
ทุกเหตุการณ์ ที่เคยเกิดขึ้นในป่านี้
บันทึกไว้ในหนังสือม้วน
เอ้อ ฉันมีเรื่องมาเล่าให้ฟัง โปรดหันมาทางนี้
เช็ดน้ำตาให้ดี พวกเราอีกเดี๋ยวก็โอเค
ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล ต้องคิดกันอีกแล้ว
วงแหวนแห่งความรู้ บอกเราได้ในทุกสิ่ง
หนังสือไม่เคยโกหกใคร นายเชื่อใจพี่นิมซี่
อยู่ในมือพี่นี่ไง หนังสือ 6 ม้วนมากันเต็ม
ดังนั้นจงเอาความกลัว ม้วนเก็บเอาไว้ที่ใต้เตียง
มันบอกตรงนี้ว่าราชินี...
ว่าเอ่อ ราชินี..
อะไร?
- บอกสิมันเขียนว่ายังไง - ว่าไง?
เขาไม่รู้อะไรซักอย่าง! ฮาป่า!
หลอกลวง
เช็ดน้ำตาให้ดี อีกเดี๋ยวก็ซำบาย
ทุกๆ อย่างจะดี ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไร
โรนิน นายรู้ข่าวราชินีรึยัง
ร้ายแรงมาก!
ฉันรู้แต่..
เราต้องทำอะไรซักอย่าง
ไม่ให้ทุกคนประสาทแตก!
ใช่เราถึงได้..
ดอกบัว.. เราต้องซ่อนบัวราชินี ในที่ปลอดภัย
ไกลๆ เลย แล้ว..
เอามานี่ทำไม?
คำสั่งสุดท้ายของนางคือ "นำดอกบัวมาให้นิมกาลู"
มีอะไรอีกมั้ย คำแนะนำ? จดหมายไรงี้?
นางสั่งไว้แค่นั้นแหละ ฉันนึกว่าลุงขมังเวท
เวทมนต์เป็นเรื่องขี้โม้
ฉันใช้เสน่ห์ดารา โอปป้าน่าร๊อกอ้ะ
คุณรู้มั้ยว่าต้องทำไงกับดอกบัว?
ฉันไม่รู้ แต่รู้ว่าต้องไปดูที่ไหน
ตามโอปป้ามา!
นั่นไง ศิลปินลวงโลก!
เอ่อ ติ่งคลั่ง.. ไปทางอื่นกันเหอะ
วงแหวนแห่งความรู้
ทุกเหตุการณ์ จะถูกบันทึกในนี้เหรอ
ถูกต้อง
คุณอ่านหนังสือทุกม้วน?
ก็.. อ่านผ่านๆ
แล้วเรื่องนี้มีบันทึกมั้ย ตอนนี้?
แน่นอน
แล้วนี่ล่ะ?
มี
แล้วถ้านี่ล่ะ?
มี
แล้วถ้า.. แบบนี้ล่ะ?
มี
มันคงจะอยู่แถวนี้ล่ะ
ขอบใจมาร์ตี้
โอเค ดอกบัวบาน
เราต้องย้อนกลับไปหน่อย
เอาล่ะเจอแล้วนี่ไง
ไหนดูซิ
"ดอกบัว ดูแล ให้ความชุ่มชื้นเสมอ"
ข่าวดีคือ เมื่อราชินีเลือกแล้ว
ไม่ว่ายังไงมันก็จะบาน
แต่มันต้องบานคืนนี้
ใต้แสงจันทร์เต็มดวง แสงสุกสกาว
ใช่คืนครีษมายัน..
จันทร์เต็มดวง แสงสุกสกาว เอ่ยถึงหลายครั้งเลย
แล้วจะเป็นไงถ้ามันไม่ได้แสงจันทร์
ไม่รู้อ่ะ เพราะท่อนสุดท้ายหายไป
บอกตรงๆ นะ ใต้นี้ปลวกมันเยอะ
ทีแรกฉันนึกว่าเราจะแย่แล้ว
แบบนี้มันต้องฉลอง!
ฉันก็ว่าเราต้องฉลอง
เดี๋ยวค่ะ
มันอาจฟังดูแปลกๆ แต่..
ฉันไม่ใช่คนโลกนี้
มันอาจมีหนังสือสักม้วนที่บอก..
วิธีพาฉันกลับบ้าน
ประวัติศาสตร์ไม่ใช่อนาคต
มันชี้นำทางเราด้วยบทเรียนในอดีต
เฮ้ คำคมนะเนี่ย
พวกแกจดทันใช่มั้ย
คุณช่วยฉันไม่ได้สินะ
ก็ไม่ได้ว่างั้น
ฉันอ่านไม่ออก
ฝุ่นจับหนาเตอะ เป่าก่อน
คุณน่ะเอง
แต่ฉันเห็นคุณ กลายเป็นละอองธุลี
มาใกล้ๆ สิ
วิเศษเลยค่ะ คุณคืนร่างให้ฉันได้
มาใกล้ๆ
มันเป็นความทรงจำ
ถ้าเธอได้ยินเสียงฉันคราวนี้..
แสดงว่าเธอไปถึงนิมกาลูแล้ว
ดอกบัวต้องพึ่งพาเธอ
ฉันไม่สามารถอยู่ช่วยได้แล้ว
ไม่ อย่าทำอย่างนั้น
ทำไมท่านมอบให้ฉัน
ท่านไม่เข้าใจ ฉันต้องกลับบ้าน
นี่มันไม่เกี่ยวกับฉัน
การที่เธอมาที่นี่ต้องมีเหตุผล
ตอนนี้เธอ อาจยังไม่เห็นความเกี่ยวข้อง
แต่การที่เธอไม่เห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่มี
ฉันรู้ว่าเธอกลัว อยู่กับดอกบัวเถอะ
อยู่ใกล้ยามบัวบาน..
แล้วเธอจะได้กลับบ้านของเธอ
เธอจะได้กลับไป
แหม เข้มข้นสมจริงนะ
สงสัยต้องมาอ่านบ่อยๆ ซะแล้ว
แปลว่าฉันจะได้กลับบ้าน
ถ้าเธออยากกลับบ้านมาก แล้วหนีมาทำไม?
วางดาบเถอะโรนิน มันจบแล้ว
ไม่จนกว่าดอกบัวจะบาน
เราจะนำมันไปหุบเขาจันทรา
นายเฝ้าให้ดี ฉันจะสั่งพวกลีฟแมนรอรับเรา
ผมช่วยคุณมานี่ แต่ไม่กลับไปอีกแล้ว
นายคิดว่าเมื่อไม่ใช่ลีฟแมนแล้ว
นายจะไม่เกี่ยวเหรอ
ชะตากรรมของดอกบัว ส่งผลกับเราทุกคน
ราชินีตายแล้ว
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยน พระองค์ยังดูแลเรา
แม้ในช่วงเวลาสุดท้าย
คืนนี้เมื่อดอกบัวบาน ราชินีคนใหม่จะกำเนิด!
ข้ารู้ว่าเจ้าโศกเศร้า
ข้าก็เช่นกัน
แต่ทาร่าไม่อยากให้เราเศร้าหรอก
นางต้องการให้เราฉลองชีวิตใหม่
และชีวิตของผืนป่า!
เอาละ พิทักษ์ดอกบัวไว้
ดาบอย่าให้ห่างตัว
ฉันคิดว่าตอนแรกเจอกัน ฉันทำตัวไม่ดี
ไม่เป็นไร ไม่เคยมีผู้ชายสู้กับหนู เพื่อฉันมาก่อน
เธอไม่ใช่คนแถวนี้ใช่มั้ย
แล้วทำไมรู้ล่ะ?
ถ้าใช่ ฉันต้องจำเธอได้
เพื่อราชินีทาร่า! เพื่อราชินี!
เธออยากไปที่เงียบๆ มั้ย
แล้วโรนินจะว่ามั้ย
เขาสั่งให้เฝ้าดอกบัว..
แต่ต้นไม้ของนิม ปลอดภัยที่สุดแล้ว
ฉันว่าเขาเศร้าเรื่องราชินีน่ะ
มานี่ ฉันจะพาไปดูอะไร
อะไร?
มันก็เล่นไม่ยากนี่
อะไร?
ว้าว
- จับสิ - อะไร?
แขนกอดฉันไว้สิ
แต่เราเพิ่งรู้จักกันนะ
เธออยากขี่กวางหรือเปล่าล่ะ
ประวัติบันทึกว่า นายช่วยอะไรเธอไม่ได้ โรนิน
นายควรต้องรู้
แจ้งข่าวพวกลีฟแมน
ว่าบัวปลอดภัย เราจะพามันกลับบ้าน
ได้ยินแล้วนะ บินไปส่งข่าว!
ชั่วโมงสุขสันต์ที่บ้านนิม
ทำงานเสร็จค่อยกลับมาสนุกนะ
ฉันยอมรับนะ เหิรฟ้าก็ดี แต่นั่งแบบนี้สุขใจจัง
ไม่ใช่ทุกคนจะทำได้
เธอต้องอ่อนโยนกับกวาง พ่อฉันสอนไว้
มันคือภาพจำที่ฉันมีต่อพ่อ
เธอคงคิดถึงพ่อเธอมาก
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
แมลงหวี่เหรอ
เล่าหน่อยสิ วงจรชีวิตสั้นเป็นยังไง
แจ่มครับลุง พอผมเกิดปั๊บ..
แก่ปุ๊บ..
ไม่ทันทำอะไรก็ตายแล้ว ไอ้หนู
ป่าลั่นเพราะสะเทือนใจ กับการตายของแมลงหวี่
ขอโทษนะ แต่ฉันสูญเสีย สิ่งที่มีค่าต่อจิตใจ
มันถูกทิ้งไว้โดยเพื่อนผู้จากไปแล้ว
แกหามันเจอ!
ถ้าแกจะช่วงชิงบัว ต้องข้ามศพเราไปก่อน
อย่าจริงจัง ฉันไม่ได้จะทำร้าย
ฉันอยากให้มันอยู่รอด
เราเท่านั้นที่รักษาดอกบัวให้รอดได้
ขอบคุณที่แนะนำ
อยู่เฝ้าดอกบัว! แค่นี้ก็ทำไม่ได้!
ใช่ แต่ฉันคิดว่า..
เคยคิดถึงคนอื่นนอกจากตัวเองมั้ย
เขาไม่ได้ผิดคนเดียว
เธอด้วย! ฉันรู้ว่าเขาต้องทิ้งงาน
ฉันนึกว่าเธอจะรู้จักคิด
เราขอโทษจริงๆ
ฉันไม่ฟังคำแก้ตัว
นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ราชินี..
มอบเป็นความหวังให้เรา
ราชินีมอบให้ฉัน ฉันละทิ้งหน้าที่
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันคืนมา
ขอบใจ แต่ป่าพิโรธอันตรายเกินไป
คุณไปคนเดียวไม่ได้
แล้วคำขวัญต้นไม้ใบไม้.. ที่คุณเคยพูดล่ะ?
นิม พูดกับเขาที
ฟังนะ ดวงจันทร์ใกล้ขึ้นแล้ว
ความเป็นความตาย
ถ้าไม่มีแผนดีๆ ล่ะก็..
ทำไมไม่ปลอมตัวเข้าไป?
ไอเดียสุดยอด
ฉันปลอมเป็นตั๊กแตน นายเป็นจิ้งหรีดเพื่อนสาว
มันอันตราย เดี๋ยวผมถูกฆ่าตาย ถูกใจล่ะสิ
ฉันไม่มีชุดเกราะบ็อกแกน นายมีเหรอ
ฉันรู้จะหาได้ที่ไหน
ไปมั้ย?
ฉันว่าหกมือย่อมดีกว่าสองมือ
ตามประสบการณ์ของพี่นิม
เธอคงต้องเกาะแน่นๆ
หยุดทีเหอะ ได้โปรด
ลูกชายข้า เกิดในคืนที่เหมือนกับคืนนี้
นี่คือเขี้ยวฟันน้ำนม
นี่คือลอกคราบเก่า อันแรกของเขาเลย
เขาเป็นหนอนดักแด้ตัวใหญ่
ตัวโตเหมือนแม่น่ะ
อย่าทรมานฉัน ด้วยเรื่องดราม่าน่าเบื่อ
ลีฟแมนพรากลูกข้าไป
ข้าก็ขอเอาคืน เวรย่อมระงับด้วยเวร
ลูกตา กะ ลูกตา!
โอ๊ย.. บ้า!
คืนนี้ดอกบัวของแกจะบานในถ้ำ
และเมื่อมันบานในความมืด มันจะเป็น..
ของความมืด
มันจะกลายเป็นเจ้าชายมืดของข้า
ข้าจะทำลายป่า ด้วยสิ่งที่แกหวังจะกอบกู้
ไม่อยากฉีกหน้านะ หนังสือม้วนไม่ได้เขียนไว้เฟ้ย
มันอยู่ในท่อนที่ข้าจกมา
ชุดเกราะบ็อกแกน..
อยู่ไหนล่ะ?
อยู่ทางนั้น
ลงมือให้ไวเถอะ
มาซี่
โอ๊ย!
แอ็คชั่นสุดยอด มานี่
ขึ้นมาสิ
อะไรติดขาล่ะเนี่ย
อย่า นั่นโลหะ อย่าแตะโดน!
โอ๊ย!
อย่าเล่นน่า
โอ๊ย หยุดนะ
โอ๊ย เธอแหละหยุด
- ฉันไม่ได้.. - หยุดสิ!
โอ๊ย ฉันไม่ได้ทำก่อน..
มา!
มาน่า!
รู้มั้ย
บางชิ้นมันดูคุ้นตานะ
เฮ้ นั่นอานของฉัน
นี่ที่ไหนกันแน่?
อ้อ บ้านของชายคนนี้เอง
ไม่อยากเชื่อเลย
เขาเดินย่ำทั่วป่า ยังกะหมีตั้งหลายปี
จอมย่ำเท้าส่วนใหญ่มาแล้วไป แต่หมอนี่อึดแท้
เดี๋ยวนะ จอมย่ำเท้า?
ใช่
เขาดูคล้ายเรา แต่ตัวใหญ่โง่ อืดอาด..
เดินเหยียบนั่นย่ำนี่ตีนหนักย่ำเท้า
และคนนี้หมกมุ่นตามหาเรา
เขาอาจเป็นอันตรายต่อเรา
จะให้เท้าใหญ่โตเขา ย่ำหุบเขาจันทราไม่ได้
ตีนใหญ่บ๊ะเฮิ่ม หนาเทอะทะ สกปรกเหม็น..
โอเค เข้าใจแล้ว
เราหลอกให้เขาเป๋ออกนอกทาง
คุณแกล้งให้เขาสับสน?
แต่เขาเจอของพวกนี้
เราจงใจให้เขาเจอ
ดูแผนที่เขาสิ
เราให้เขาค้นหาทุกที่ ยกเว้นที่ๆ เราอยู่
ฉันชอบเวลานายคนนี้พูด
"ดู-ดอก-ไม้-นี่-สิ"
"ข้อ-ศอก-ฉัน-เจ็บ-จัง-เลย"
พวกคุณใจร้ายนะ
"ใคร-พูด-นะ?"
มันเป็นงานทั้งชีวิตเขา
เขาเป็นพ่อฉัน!
อะไรนะ?
ฉันเป็นจอมย่ำเท้า
แล้วเธอโดนย่อส่วน?
ใช่ เขาก็รู้
ถามจริง?
มันเป็นวันประหลาดสำหรับทุกคน
นายรังเกียจจอมย่ำเท้าเหรอ
จอมย่ำเหยียบลุงฉันตาย
อุ๊ยตายแล้ว จริงเหรอ
เปล่า ฉันอำเล่น
เล่นแรงไปเหรอ
เล่นอีกสิ เค้าจะได้ผลักกระเด็น
ฉัน-ขอ-โทษ
ที่เธอพูดถึงฉันมันถูกแล้ว ออซซี่
ทั้งหมดที่ฉันทำคือ..
ทำ-ให้-คน-หนี-กัน-ไป-หมด
ไม่ค่ะพ่อ เปล่าเลย หนูอยู่นี่!
และพ่อพูดถูกทุกอย่าง อย่าเลิกหานะ
อย่ายอมแพ้
พ่อ พ่อ หันมาทางนี้สิ!
โอ๊ะโอ
ออซซี่
ห้ามเลียกันนะ
ออซซี่
ฉันดูเป็นไง?
มาดโหดอย่างนี้หายาก
เธอโอเคมั้ย
วิ่ง!
ออซ แกเลิกเล่นได้มั้ย
ใช่ๆๆ
พวกเขาอยู่นี่! อยู่ในบ้านฉัน!
อย่า!
โอย!
ข้อ-ศอก-ฉัน-เจ็บ-จัง!
ได้ยินรึเปล่า เขาพูดแล้ว!
ไม่นะ อย่าปล่อยมือ!
อย่าปล่อยมือ! อย่า!
หวัดดีเพื่อนตัวเล็กของฉัน
พ่อ! พ่อ!
ไปเถอะ
เธออยู่ไม่ได้ เธอเป็นพวกเราแล้ว
หนูจะรีบกลับบ้าน พ่อ หนูสัญญา
มาเถอะเอ็มเค เราต้องไปแล้ว
เขาจะปลอดภัยมั้ย
ปลอดภัยสิ หัวแข็งยังกับหิน
เอ่อ.. ฉลาด เจ๋ง
จะน่าเกลียดไปไหน
เหม็นเหมือนมีอะไรตายในนี้
ก็ตายจริง
รู้เหรอว่าต้องไปที่ไหน
ฉันเคยไปมาแล้ว..
กับพ่อของนาย
พ่อไม่เคยเล่า
เขาไม่มีโอกาส
เจ้าชายมืดของฉันเป็นไง
สบายดี
ดี เพราะถ้าเขาตาย.. แกตาย
เรารู้แล้วน่า นายเคยบอก
ขี้เหร่ต้องถาม..
อะไร?!
เปล่าหนิ
ทางออกอยู่นั่น
กลับมาเจอกันที่นี่ เมื่อนายได้บัวกับทากแล้ว
เราจะหามันเจอได้ไง
ตามรอยเมือกไป
คุณไม่ไปกับเราเหรอ
ฉันจะคุมหลังไม่ให้ใครตามเธอไป
ไม่ต้องเป็นห่วง นายได้งานง่าย
แต่ฉันได้งานสนุก
เฮ้ดูนี่! ลีฟแมนอยู่ตรงนี้!
เล่นกันง่ายๆ นะ
ฉันวิ่งหนี
แกวิ่งไล่จับ
ไปกันเร็ว
ถ้าฉันตัวใหญ่อีกที ฉันจะกลับมาพร้อมยาฆ่าแมลง
มั้บ! กรั้บ!
เค้าอยู่นี่นะตัว!
ฉันบอกแล้ว เธอจะมาช่วยฉัน
แม่สาวคนนี้รักฉันจัง
ส่งดอกบัวมา!
ปัดโธ่หัดทำมือแข็งๆ หน่อย
มือนิ่มเป็นหญิงเชียว
ไม่ ไม่ ไม่!
เร็วสิ เดี๋ยวพวกมันกลับมานะ
ไม่ทันแล้ว!
ฉันมีแผน! ด่วน!
ทุกคนหลบเข้าฝาใครฝามัน!
อ้อ งั้นใช้แผนใหม่นะ
ไปๆๆ
โอ๊ย เจ็บนะ!
ลูกกะตาฉันนะ!
ไปเร็วกว่านี้ได้มั้ยล่ะ?
มันยากนะเฟ้ย เล่นดึงสมองกันซะอย่างเงี้ยะ
โรนิน!
มาไม่บอกกล่าว!
ฉันไม่ค่อยมีแขกมาเยี่ยม
เพราะแกตัวเหม็นไง ใครๆ ก็ไม่รัก
ไม่เป็นไร
โรนินเขาเป็น..
จะเรียกว่ายังไงนะ คนที่เรารู้จักมานาน..
และอยากจะฟาดฟันมาตลอด!
ฉันแน่ใจว่าแกต้องมาลุย
แต่ไม่คิดว่าแกจะลุยเดี่ยว
ใครว่าลุยเดี่ยว?
เหวอ!
แผนแกคือยังไงล่ะ?
ลีฟแมนหนึ่งกองร้อย หรือหนึ่งกองพัน?
น้ำหน้าอย่างแกเนี่ยนะ
แล้วฉันต้องอายมั้ยล่ะเนี่ย
ระดมลิ่วล้อมาซะเยอะ
ไปเร็วๆๆ
ฉันสงสัยว่าตอนแกออกไป..
มันจะยากกว่าตอนเข้ามา
โรนิน
อดทนไว้!
หนี! เอาดอกบัวไปหุบเขาจันทรา!
ผมไม่ทิ้งคุณหรอก
นายเริ่มพูดเหมือนลีฟแมนแล้วสินะ
โรนิน!
มาเร็ว!
พวกเรารอนายอยู่ แล้วโรนินล่ะ?
เขาให้เราล่วงหน้ามาก่อน
พวกบ็อกแกนตามมาไม่ไกล
พวกเธอทำได้! นึกแล้ว!
หนังสือม้วนบอกเหรอ?
เรื่องบางอย่างใจรู้เอง
ไหนดูซิ
แสงจันทร์เข้ามาในนี้ ทอดยาวมานี่
เราวางดอกบัวตรงนี้
เมื่อจันทร์ส่องสุกสกาวแรงจ้า
ได้เวลาบัวแย้มบาน
นายเข้าใจมั้ยว่าคืออะไร?
ป่ารอดได้ด้วยมือของเรา!
แปะตา! แปะล่าง! ช้าเกิน!
พอดอกบัวบานแล้ว เธอจะเป็นยังไง
ฉันคงได้กลับบ้าน
งั้นฉันว่านี่คง..
ใช่ ก็คงอย่างนั้น
ฝูงค้างคาวแมนเดร้ก
มันไม่จู่โจมเรา แค่บินไปบังแสงจันทร์
พร้อมลุยหรือยัง
ล้อเล่นป่ะ?
คนน้อยกว่า เวลาไม่มี แถมโลกใกล้แตกสลาย
ทำไมฉันลาออกนะ?
เจอกันข้างบนนะ
ทันทีที่ฉันหาหมวกเจอนะ
ขอบใจ
นี่พวก!
ฉันต้องใช้ชุดนักรบ นกด้วยนะ
ไม่เป็นไร ฉันหาเองก็ได้
ลีฟแมนพึ่งตนเอง
เธอทำอะไรเนี่ย
- ไปช่วยพวกเขา - เดี๋ยวๆ
ราชินีสั่งไว้ ถ้าอยากกลับบ้าน
เธอต้องอยู่ข้างดอกบัวบาน
เธอจะกลับบ้านไม่ใช่เหรอ
แล้วให้นั่งเฉยๆ เหรอ
ก็ไม่ได้ว่างั้น
งั้นฉันจะขึ้นไป
ฉันก็ไม่ได้ว่างั้น
คุณไม่รู้เลยว่าคุณพูดอะไร
ใครล่ะที่สละทุกสิ่ง..
เพื่อโลกที่ไม่ใช่โลกของตัวเอง
พ่อ.. พ่อฉันไง
ฉันต้องไปตามพ่อ
แล้วเธอจะไปตามที่ไหน?
ราชินีบอกว่าฉันมาเพราะมีเหตุผล
เหตุผลนี้แน่
ต้องอย่างนี้สิสาวน้อย
โห.. ไม่ยอมอ่ะ!
แมนเดร้กตรงไปหุบเขาจันทรา!
กรั้บ! ดอกบัว! มันจะบานในความมืด!
โว้ว! ย่าห์!
พ่อคะ!
มาด่วนหนูต้องการให้ช่วย
จริงอย่างพวกเขาว่าฉัน ออซซี่
หลายปีฉันตามหา สิ่งที่ไม่มีตัวตน
ฉันคิดว่าฉันเห็นลูกสาวฉัน สูง 2 นิ้ว อยู่ในโถแมลง
ฉันบ้าไปแล้ว
แล้วฉันก็พูดกับหมา
พ่อจ๋า
ได้โปรด หนูต้องการให้พ่อช่วย
อะไร? ไม่ ไม่!
พ่อ ดูหนูนี่!
หนูอยู่ตรงนี้! มองกล้องหน่อยซี่!
ออซซี่ ขอร้องล่ะ
ฉันตัดสินใจแล้ว เข้าใจมั้ย
เงียบเหอะ
ฉันไม่แคร์แล้ว
ที่ฉันต้องการคือหาลูกสาวฉัน
พ่อ ได้โปรด
ได้โปรด หนูต้องการพ่อ
เอ็มเค!
รำคาญแล้วนะไอ้พวกบ็อกแกน
ออซซี่!
พ่อ!
อย่าเป็นลม
ไม่-เป็น-ลม
พ่อหาหนูเจอได้ไงคะ
พ่อ-ได้-สาร-ลับ-ของ-ลูก
พ่อคิดถูกแล้ว
เรื่อง-อา-ราย
ทุกเรื่องเลยค่ะ
หนูขอโทษ
เหมือนกัน
ทำไม-ลูก-ตัว-เล็ก-นัก-ล่ะ?
พ่อมันอัศจรรย์มาก พวกเขามีจริง!
และต้องการให้พ่อช่วย
ตามหนูมา
พลาดว่ะ
ไม่ได้เล็งแกซะหน่อย
นี่คงจะเป็นห้องกำเนิดสินะ
วู้ว! พ่อหนุ่ม หลงทางเหรอ เดินตรงไป..
เลี้ยวซ้าย พอเห็นภารโรงลูกกะตาแปลกๆ..
หุบเหงือกไปเหอะ!
เจ้าชายมืด..
มาหาป๊ะป๋ามะ
ฉันว่าเขาไม่ชอบแกว่ะ
โรนิน!
รู้มั้ยฉันตบกระโหลกบ็อกแกนกี่ตัว กว่าจะมาถึง
พูดตรงๆ นะ นับไม่ถ้วน
เพิ่มแกอีกตัวละกัน
ทุกอย่างเป็นจริง
อยู่ที่นี่จริงๆ
พ่อ! ค้างคาว! ไล่มันออกจากดวงจันทร์!
มัน-สวย-จริง-จริง-เลย
ไม่มีเวลาแล้ว
แต่-สิ่ง-สำ-คัญ-ที่-สุด-คือ..
ปัดโธ่ เดี๋ยวนี้เลย!
โอ้ว!
อ๋อ จะให้พ่อเปิดเสียงความถี่..
ล่อให้เอ่อ..
วิ่ง! หนูจะไปหาพ่อนะ
หนูต้องรีบกลับไปก่อนที่..
ค้างคาวบินเข้าเส้นผมจริงๆ
ครั้งนี้ฉันจะปล่อยให้แกตาย
และแกจะต้องตายอยู่อย่างนั้น
พวกแกมีคำคมว่าอะไรนะ
"หลายใบไม้ นาร้าย นารายณ์อะไรนะ"
ฮึกเหิมให้แรงบันดาลใจ
แต่สุดท้ายไม้ทุกใบร่วงหล่น และตายอย่างโดดเดี่ยว
ไม่มีใครอยู่โดดเดี่ยว
แม้แต่หมอนั่น
ดูแลพวกเขาแทนฉัน
รอยยิ้มที่คุ้นเคย
ข้าแต่ราชินี
หน้าช้ำดำปึ้ดเลย
นายเห็นมั้ย ฉันโดนอัดไปกี่ดอก
บักอึ้ดเหมือนนายไง
คุณคงไม่กะให้ผมพูดว่า..
ผมก็เก่งเหมือนคุณหรอกนะ?
นายเก่งเหมือนพ่อนายแหละ
ฉันเป็นตัวแทนที่ไม่ได้เรื่อง
อย่าจ๋อยไปเลย หลังๆ คุณมีแววดีขึ้น
โธ่ ขอร้องล่ะ
รักกันก็บอกกันเถอะ
เราก็เพิ่งบอกกันไง
อ้าว เธอยังอยู่นี่
ใช่
ฉันกลับมาไม่ทัน
ฉันเสียใจด้วย
แต่มันก็มีข้อดีนะ
ว้าว มือคีบเหล็ก
เกิดอะไรขึ้น
ราชินีพาเธอมา ก็ให้ราชินีส่งเธอกลับไป
ทำได้แล้ว!
เราต้องบอกลากันแล้ว
ทำไมต้องลา?
เธอเป็นพวกเรานะ
หลายใบไม้ เหมือนที่ฉันพูดเสมอ
หมายถึง ที่ลีฟแมนพูด..
ฉันไม่ใช่ลีฟแมนนี่นะ
ใครว่าล่ะ?
เราจะหากันจนเจอ
ตามหาเมือกเค้านะตัว
ได้เลย มั้บ
เธอจะไปจริงๆ
แขนกอดฉันเอาไว้
พ่อหวังมาตลอดถ้าพ่อ เอ่อ..
ถ้าพิสูจน์ให้แม่เห็นได้..
แม่จะเอ่อ..
เข้าใจนะ
เอาละ คิดว่าไง
เหมือนมากค่ะพ่อ
เพียงแต่บู๊ทต้องสูงอีกนิด แขนเสื้อยาวอีกหน่อย
และพวกเขาใส่หมวกเกราะ ไม่ใช่ลูกโอ๊ก
จริงเหรอ
พวกเขาน่าจะเอาไปลองใช้ดูนะ
ออซซี่
นี่ไงล่ะเจ้าหนู
รับสิ มันก็เป็นของลูกอยู่แล้ว
- เฮ้ - เฮ้!
งานเป็นไง
ทำสิ่งที่รัก มันจะไม่เหมือนงาน
"หลายใบไม้รวมเป็นต้น" คำขวัญฉัน
อ่าฮะ
นายคิดว่านายทำอะไร.. ลีฟบอย
ลีฟแมนเฟ้ย! นายก็รู้ ฉันเป็นลีฟแมน!
จริงเหยอ?
ฉันก็ไม่แน่ใจนะ เฮ้ เอ็มเค!
เป็นไงบ้างจ๊ะแฟนสาว
หวัดดี มั้บ
เราคุยกันก่อน
มีป้ายเขียนว่า "หุบปากซะ ไอ้หน้าแบน" บนต้นไม้
นายไปเก็บซะสิ
ฟังนะเจ้าเมือก
หนุ่มๆ อย่าทะเลาะกัน
ไม่ได้ทะเลาะ เอาจริงฉันผูกตา ยังซัดเขาได้นะ
ก็ลองดูสิ หอยน้อยพุงกระเพื่อม
ฉันไม่อยากทำ แบบนี้หรอกนะ
มั้บ คายหัวเขาออกมานะ
พ่อ หนูต้องไปช่วยเพื่อนจากทากน้อย
ใช่ มันดูแปลกๆ นะ
นี่ อย่าลืมนี่ล่ะ
ฝาก-บอก-พวก-เขา-เรื่อง-หมวก-ลูก-โอ๊ก
พ่อไปบอกเองก็ได้
ไปกันเลย ออซซี่
บุกอาณาจักรคนต้นไม้
บรรยายไทย: ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล
[THAI]