/W poprzednich odcinkach...
Lubisz mnie? Samotnego dziwaka?
Właśnie dlatego do ciebie wtedy podeszłam.
Pomyślałam, że skoro jesteś dziwakiem,
może mnie zrozumiesz.
Stanowi zagrożenie.
Rozumiesz, że będę spotykał się z Riley,
nawet jeśli wszyscy uważają, że to zły pomysł.
Powariowaliście.
Wszystko spłonie
i pozostaną tylko gołe czaszki!
Chciałaś pogadać?
Nie mogę tak dłużej.
- A jeśli chcę się wycofać? - Nie można się wycofać.
Opracowujemy interaktywną sztuczną inteligencję.
Witam, panie Ellison.
Nazywam się John Henry.
SI należy szkolić.
Nauczyłaś ją zasad,
ale nie ma moralności.
Co ci to mówi?
Wciąż widzę je w snach, John.
Muszą coś oznaczać.
Są namalowane krwią w mojej piwnicy.
Jesteś zmęczona.
Byłaś chora.
Tak kończy się polowanie na zabójcze roboty.
Opowiedz mi o tych trzech kropkach.
/W 1490 roku hiszpański /odkrywca Cabeza de Vaca,
/zacumował przy brzegu nowego świata /w poszukiwaniu władzy i bogactwa.
/Natychmiast został /zaatakowany i pojmany.
/Zabito prawie wszystkich /jego towarzyszy.
/Zniewolony de Vaca postanowił przyjąć /wierzenia i kulturę swoich porywaczy.
/Został uzdrowicielem.
/Po pewnym czasie został uwolniony
/i zyskał własnych zwolenników,
/którzy wierzyli, /że panuje nad życiem i śmiercią.
/Pustynia go zmieniła.
/Nie był ani pierwszym, ani ostatnim.
To tak, jakby świat uciekał mi spod stóp.
Nie wiem, co jest prawdziwe, a co nie.
Eileen, to, co opisujesz,
jest często spotykane wśród ludzi, którzy doświadczyli tego samego.
Kiedy przeżywa się coś przekraczającego ludzkie pojęcie,
odczuwamy strach,
utratę kontroli,
mamy wrażenie izolacji
i głębokiej samotności.
A ciebie,
panno cichociemna,
co tutaj sprowadza?
Mam na imię Sarah.
Witaj, Saro.
Przyszłam tutaj, ponieważ były donosy
o ludziach widzących UFO z tym znakiem.
Muszę się dowiedzieć, co on oznacza.
To dla ciebie ważne.
Śni mi się po nocach.
Mam koszmary.
To koszmary czy wspomnienia?
Mój syn myśli, że zwariowałam.
Może to zbyt mocne słowo,
ale wątpi we mnie.
Nigdy wcześniej we mnie nie wątpił.
Jeśli istnieje coś, co tutaj rozumiemy,
to właśnie wątpliwości.
Na mojej stronie zamieściłem dodatkowe zdjęcia.
Moja wizytówka.
To prawdziwe zdjęcia kalifornijskich sond.
Te pozaziemskie pojazdy widziano w różnych miejscach na terenie stanu.
Pozaziemskie, nie wojskowe?
Zdecydowanie nie wojskowe.
Możliwości tych sond przekraczają wszystko, czym dysponuje nasze wojsko.
Predatory czy Reapery nie są do nich ani trochę podobne.
A ten symbol?
Niektórzy świadkowie twierdzą, że widzieli trzy kropki na kadłubie.
Na blogu Abrahama również są o nich wzmianki.
Abraham twierdzi, że jest naukowcem
pracującym nad ściśle tajnym projektem związanym z kosmitami,
który władze ukrywają.
Metalowy hiper-stop nad którym pracował,
wykazywał odporność przekraczającą nasze istniejące technologie.
Ogień, wybuchy, wysokie ciśnienie.
Ten metal wytrzymywał wszystko.
Był praktycznie niezniszczalny.
Gdzie mogę znaleźć tego Abrahama?
To pytanie za milion dolarów.
Nie wiem.
Nikt nie wie.
Abraham napisał kilka postów,
a potem, 6 miesięcy temu, zniknął.
Myślisz, że ktoś go zabił?
Znam twój typ.
Wyjść, pooglądać czubków.
Pośmiać sie naszym kosztem.
Z nikogo się nie śmieję.
Miłej zabawy na pokazie dziwolągów.
Interesujesz się Abrahamem?
/Halo?
Cześć, John.
Cześć, jedziesz do domu?
Nie, złapałam trop. Wrócę późno.
Z konwentu latających spodków.
Osób doświadczonych w sprawach UFO.
Istnieje blogger zwany Abraham.
Mógł pracować nad metalem z endoszkieletu.
Wszyscy wiemy, jak rzetelni są bloggerzy.
Po co ten sarkazm?
/Mamo...
Bądź ostrożna, dobrze?
A myślałam, że mój pokój to katastrofa.
Bo jest.
Jagodowa Bonanza czy Odjazdowa Brzoskwinka?
Praca w toku, dobra?
Zawsze coś.
Wszystko w porządku?
Odjazdowo.
A co, nie wyglądam odjazdowo?
Uśmiechasz się ustami, ale nie oczami.
Właśnie to robisz.
Naskoczyłam na moją przybraną mamę.
To znaczy?
Dwoje dzieciaków się kłóciło
i trochę mnie to ruszyło,
więc zaczęłam małą tyradę.
O czym?
Są po prostu tacy naiwni.
Nie mają pojęcia, jak im dobrze.
Cały czas tylko narzekają na każdą bzdurę,
a w szkole jest tak samo.
Jak jeden wielki maraton marudzenia.
Masz szczęście, że twoja mama uczy cię w domu.
Tak, jest świetnie.
Nie kupiłaś mi koktajlu.
Przepraszam, nie wiedziałam, że tu jesteś.
Zawsze tu jestem.
Cameron, chyba zabraknie farby.
Mogłabyś pojechać dokupić?
Masz do pomalowania 40 metrów kwadratowych.
Powinno ci wystarczyć to, co masz.
Dwie warstwy.
To więcej roboty, niż się wydaje.
Ja też mam swoją.
Mogłabyś więc ją wykonywać w innym pokoju? Proszę?
Odjazdowa Brzoskwinka to mój ulubiony.
Zbliż się.
Ładna jesteś.
Jak masz na imię?
Abraham wie, że przyjechałyśmy?
Nie mieszka tu Abraham tylko ja.
Ale powiedziałaś...
Jeśli interesuje cię Abraham, będziesz chciała to zobaczyć.
/TERMINATOR KRONIKI SARY CONNOR /02x13 ZIEMIANIE WITAJĄ
Tłumaczenie: Animol Korekta: JediAdam
.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
Abraham to pseudonim.
Naprawdę nazywa się Alan Park.
Ukończył MIT.
Specjalizuje się w czymś zwanym LIDAR.
Wykrywanie i namierzanie za pomocą światła.
Skoro wiesz, od czego pochodzi nazwa,
to wiesz, że LIDAR jest optyczną technologią zdalnego wykrywania.
Jak radar,
tyle że oparty o światło.
- Jego głównym przeznaczeniem są... - Roboty.
Mówisz tak, jakby to było coś złego.
Mogę ci zaproponować tylko herbatę.
Wyglądasz raczej na zwolenniczkę kawy.
Już to słyszałam.
Typ A.
Skupiona na osiągnięciu celu.
I mimo wszystko stoję tu z kubkiem herbaty rumiankowej.
Mogę ci zadać osobiste pytanie?
A powstrzymam cię?
Co tu robisz?
Na pustyni.
Szukam odpowiedzi.
W kwestii Abrahama?
Abrahama, życia.
Czy rząd chowa małe zielone ludziki w schronach przeciwatomowych.
Jak zaparzyć idealną herbatę.
A ty?
Jeszcze nie znam wszystkich moich pytań.
Mieszkanie z niedowiarkiem raczej nie pomaga.
A ty masz rodzinę?
Czy to jednoosobowa zabawa?
Tylko ja, kojoty i ja.
Odosobnienie.
Miło je wspominam.
Przez większość czasu bardzo mi odpowiada.
Przez większość czasu.
To miejsca, w których zauważono sondy.
A to miejsca, w których widziano Abrahama.
To jest najświeższe.
Więc tam zaczniemy.
Ten pokój jest cudowny. Jak mógł ci się nie podobać?
Bo nie mam ośmiu lat.
Poza tym to podświadoma metoda mojej mamy na to, bym pozostał dzieckiem.
Jak tylko wyjechała, złapałem za pędzel.
Gdzie pojechała?
Nie chcesz wiedzieć.
Właściwie to chcę.
Dlaczego?
Bo jest twoją mamą i się o ciebie troszczę.
Masz tu coś.
Co ci się stało?
Nic.
To siniec.
John, to nic takiego.
Kto ci to zrobił?
John, proszę.
Twój ojciec zastępczy?
Nie, nikt, dobra?
Skopię mu dupsko.
To nie on.
Przysięgam.
Odpuść sobie, proszę.
Odpowiedź wciąż brzmi "nie".
Nie mogę zrobić tego, o co pani prosi.
Szkoda.
Myślałam, że dobry sen zmieni pańskie zdanie.
Nie spałem.
John Henry potrzebuje kogoś do rozmowy,
skoro dr Sherman nie żyje.
Dr Sherman nie żyje, bo on... to go zabiło.
To nie było morderstwo, panie Ellison. Sam pan tak powiedział.
Mówił pan też, że niedbalstwem jest tworzenie Johna Henry'ego
bez nauczenia go różnicy między dobrem a złem.
To nasza szansa na naprawienie tego niedopatrzenia.
Nasza szansa?
Religijność i instynkt ojcowski robią z pana idealnego kandydata
do zajęcia się jego rozwojem moralnym.
To coś zabiło 20 agentów FBI.
Potrzebne mu o wiele więcej niż tylko rozmowa.
Program odpowiedzialny za tamte morderstwa już nie istnieje.
Oprogramowanie Johna Henry'ego jest tak odpowiedzialne
za śmierć tych agentów, jak ty czy ja.
Wielu uważa, że wrażenia dotykowe są powiązane z rozwojem SI.
Jego ciało jest zaledwie marionetką.
Interfejsem.
My je kontrolujemy.
Pan je kontroluje.
A kiedy John Henry zakończy...
swój rozwój,
kiedy zorientuje się, do czego zdolna jest ta marionetka...
Wie pani, jak będzie potężny?
Krowy są silniejsze od człowieka, panie Ellison,
ale mimo wszystko wolałabym być farmerem ze strzelbą.
Proszę z nim porozmawiać.
Nauczyć go różnicy między dobrem a złem.
Wiesz, Abrahama widziano tu ponad tydzień temu.
- Kto go zobaczył? - Nie wiem.
Jakiś anonim dał znać na czacie poświęconym UFO.
Czytujesz wiele grup dyskusyjnych?
Nie interesuję się komputerami.
Najczęściej są ze sobą związane.
Komputery, technologia, wizyty.
Nie w moim przypadku.
Interesują mnie tylko te sondy...
i symbole, które widział Abraham.
Wszystko sprowadza się do niego.
Na to wygląda.
Co my tu robimy?
Ja idę się wysikać.
Abraham.
Gdzie on jest? Jeśli wiesz, to mów.
Ja jestem Abrahamem.
To mnie szukasz.
Naprawdę nazywam się Alan Park.
Co jeszcze jest prawdziwe?
Wszystko.
Wszystko?
Badania, blogi.
To wszystko prawda.
Poza kobiecą częścią.
Groziło mi niebezpieczeństwo.
Musiałem się ukryć.
- Przed kim? - Nie wiem.
To za mało.
Kilka lat po ukończeniu MIT zacząłem pracować dla firmy lotniczej.
To tam skontaktowała się ze mną inna firma,
która potrzebowała mojej ekspertyzy w sprawie LIDARu.
Oferowali dobre pieniądze.
Nawet bardziej niż dobre. Niesamowite.
Dawali nam samochody, firmowe mieszkania...
Co to był za projekt?
W tym sęk.
Nie dowiedziałem się.
Nikt się nie dowiedział.
Wszyscy podpisaliśmy klauzule poufności.
Każdy pracował w odosobnieniu.
Ale mieliśmy dostęp do takich technologii i materiałów, jakich w życiu nie widziałem.
To wojskowy projekt?
Zacząłem blogować.
Pytałem, czy ktoś rozpoznaje to, nad czym pracowałem.
Zaczęły dziać się dziwne rzeczy.
Włamano się do mojego mieszkania,
a pewnego dnia wysiadły mi hamulce w samochodzie.
Następnego dnia poszedłem do banku,
wybrałem wszystkie oszczędności i zacząłem się ukrywać.
Niezłe przebranie.
Nie mogłem ryzykować.
Ze mną zaryzykowałeś.
Wiesz o tym coś, czego ja nie wiem.
Widzę to.
Masz dowód?
Możesz udowodnić coś z tego, co właśnie powiedziałeś?
Mam kawałek.
Metal, nad którym pracowałem. Ukradłem kawałek, zanim odszedłem.
Gdzie jest?
W przechowalni.
Wynająłem magazyn w dniu mojego zniknięcia.
Ja prowadzę.
To niebezpieczne.
Jak zawsze.
Wszystko dobrze?
Jeśli nie, to nic nie szkodzi.
Powiedz mi, jeśli coś jest nie tak.
Nic mi nie jest.
Ten czerwony kolor chyba jest zbyt jasny.
Może brązowy byłby lepszy?
Czerwony jest idealny. Po prostu nie jesteś przyzwyczajona.
Babka w sklepie powiedziała, że jestem jesienna.
Nigdy nie widziałam jesieni.
Dlaczego mnie wybrałaś?
Zawsze chciałam o to spytać.
Ale nigdy nie pytałaś.
Myślałam, że powiesz mi to, kiedy nadejdzie dobry moment.
Teraz chyba jest.
Nie, słonko.
Ten czas już minął.
Co ci się stało w twarz?
Nic.
Jak się zraniłaś?
To nic takiego.
Wpadłam w drzwi.
Jaką część?
Co?
Jaką część drzwi.
Nie wiem.
Po prostu w drzwi.
Podoba mi się twoja gwiazda.
Słucham?
Twój tatuaż. Jest wypasiony.
Dziękuję.
Też o takim myślę.
Mogę na niego spojrzeć?
To boli?
Nie za bardzo.
Wbija się igłę w skórę.
Igły potrafią być bolesne.
Hej, co się dzieje?
Oglądam jej gwiazdkę.
Też chce sobie zrobić.
Tatuaż?
Jaki?
Tygrysa albo wilka.
Jeszcze nie zdecydowałam.
Musimy pogadać.
Wszystko dobrze, naprawdę.
Gadajcie.
Nie było cię na próbie chóru.
Nie myśl, że moja żona nie zauważy, kiedy brakuje jej najlepszego barytonu.
Przepraszam.
Trochę się namotało.
Przeszedłeś trudny okres.
Musimy cię widzieć częściej, a nie rzadziej.
Pamiętasz, że pochodzę z rodziny wielodzietnej?
Siedmioro dzieci.
Zanim ożeniłem się z Lilą,
długo rozmawialiśmy po nocach o tym, ile ich chcemy mieć.
Rodzina to błogosławieństwo.
Tak, chciała trójkę, może czwórkę.
Ja chciałem cztery lub pięć.
Wygląda na to, że było miejsce na kompromis.
Chciała poczekać, aż skończy szkołę.
Zgodziłem się.
Dyplom uzyskała 1. września 2001 roku.
Zaczęliśmy się starać tej samej nocy.
Dziesięć dni później...
11. września.
Postanowiła, że nie chce zajść w ciążę.
Zrozumiała reakcja.
Ale wtedy już była.
Dowiedziałem się dopiero po jej przerwaniu.
Zawsze się zastanawiałem, co zaszło między wami.
Właśnie to.
Kiedy dzwoniłeś, powiedziałeś, że potrzebna ci porada.
Tak, to prawda.
- Ma to coś wspólnego z Lilą? - Nie.
A z dzieckiem?
Dzieckiem?
Tak.
Czy ma to coś wspólnego z dzieckiem?
Nie wiem.
Nie ma.
Przysięgam, był tu.
Sarah, musieli się włamać.
Kim jesteś?
- Czego ode mnie chcesz? - Prawdy.
Powiedziałem, że jej nie znam.
Nazwa na mojej wypłacie prowadziła do korporacji Shell.
- To ślepy zaułek. - Kłamiesz.
Nie!
Jesteś kłamcą i oszustem.
Ty jesteś oszustką!
Jesteś matką,
jesteś poszukiwaczką,
jesteś żołnierzem.
Jesteś wszystkim.
Ale też niczym.
Niczego o mnie nie wiesz.
Naprawdę?
Jestem mężczyzną, który żyje jak kobieta, a ty jesteś kobietą, która...
Przestań.
Co cię tak zahartowało?
Dla kogo pracujesz?
Przez ciebie prawie zginąłem.
Mów. Powiedz mi coś o metalu,
o symbolach.
Kule.
Czułem je, były blisko.
Tak blisko.
Prawie zginęliśmy.
Nie odczuwasz tego.
Czemu tego nie odczuwasz?
Nie żywię do nich nienawiści.
Próbowali cię zabić. Dwukrotnie.
Zabili mnie.
Zabili Alana Parka.
Dziękuję im za to.
To dar.
Życie, które bałem się wieść.
Zanim to się stało, byłem tylko trybikiem w maszynie.
Byłem zwykły, stłumiony.
Ilu ludzi śmie żyć życiem, o którym marzą?
Stawić czoła prawdziwemu strachowi tego, kim naprawdę są.
Nie domowi, pracy, zwyczajom,
tylko ich najgłębszemu, prawdziwemu jestestwu.
Masz pojęcie, o czym mówię?
Kiedyś byłam kelnerką.
Ona też zginęła.
Opowiedz mi o swoim laboratorium. Gdzie ono jest?
Upewnili się, że nie będziemy wiedzieć.
Przyjeżdżali po nas każdego ranka
i zawozili do placówki samochodem z zakrytymi szybami.
O co chodzi?
Może istnieć sposób, abyś sobie przypomniała.
/HIPNOTERAPEUTA
Co tu robisz?
Przepraszam, Jesse.
Nikt mnie nie śledził. Odwracałam się, tak jak mnie uczyłaś.
Jesse, naprawdę mi przykro.
- Nie złość się na mnie. - Od tego mamy telefony.
Nie wiedziałam, dokąd się udać.
No cóż...
Nie tutaj, kotku.
Gdziekolwiek, byle nie tu.
Rodzina zastępcza wywaliła mnie z domu.
Że co?
Wyrzucili mnie, bo uderzyłam Kay, moją zastępczą mamę.
Odbiło mi coś.
Zaczęłam o wszystkim myśleć.
O tym, co czeka nas wszystkich.
Ich.
Muszę z kimś porozmawiać.
Potrzebuję cię.
Pomyślałam, że zamiast szukać kolejnej rodziny zastępczej,
mogłybyśmy zamieszkać gdzieś razem.
Jakieś mieszkanie czy coś.
Powiem Johnowi, że rzuciłam szkołę i...
I że możemy być razem.
Nie jestem tu, żeby bawić się w niańkę.
A ty nie jesteś tu, żeby się nad sobą użalać.
Nie jestem twoją przyjaciółką.
Nie jestem twoją matką.
A ty jesteś tutaj po to,
żeby trzymać Johna Connora z dala od niej.
Idź dokończyć robotę.
Wio.
Kłamie.
O czym?
Nie wiem, ale podskoczyło jej tętno, a dłoń zaczęła się pocić.
Kłamie.
Tętno jej wzrosło, bo ją wystraszyłaś.
Jak zwykle.
Co jej się stało w twarz?
Nie wiem.
Nie powiedziała.
Mogę ją zmusić do powiedzenia prawdy.
Trzymaj się od niej z daleka.
Riley.
Riley, odezwij się.
Otwieraj.
Już.
Nowe wspomnienia mogą być dezorientujące.
Pytanie Sally jest bardzo ważne.
Po jakim czasie mówimy nowej osobie w naszym życiu, że nas porwano?
Dr Morris? Jestem Sarah.
Poznałyśmy się na konwencie UFO.
Jestem teraz zajęta,
ale jeśli chcesz się umówić...
Żadnego umawiania, to nagły wypadek.
Co by się nie stało,
nie wrócę do poprzedniego życia.
Powodzenia.
Usiądź.
Kto nauczył cię grać w szachy?
Sam się nauczyłem.
Grałeś z doktorem Shermanem?
Nie.
Graliśmy w inne gry.
Słowne.
Brakuje ci doktora Shermana?
Jestem zaprojektowany do uczenia się.
Pomagał mi się uczyć.
Jego nieobecność spowalnia mój rozwój.
Jego nieobecność znaczy coś więcej.
Jego wartość jest czymś więcej niż funkcją dla ciebie.
Istoty ludzkie nie są jak figury szachowe.
Nasze życie i śmierć ma znaczenie.
Dlaczego?
Każdy człowiek w końcu umiera.
Tak, to prawda.
Ale nasze życia są święte.
Wiesz, co to oznacza?
Uświęcone, godne szacunku, wybitne.
Wiesz, dlaczego życie ludzkie jest święte?
Ponieważ niewielu jest ludzi żywych w stosunku do umarłych?
Nie.
Ponieważ jesteśmy dziełem Boga.
Bóg stworzył wszystko.
Gwiazdy, Ziemię,
wszystko na tej planecie.
Wszyscy jesteśmy dziećmi Boga.
Ja też?
To jedna z rzeczy, o których musimy porozmawiać.
Szach-mat.
Wygrałem.
Chcesz zagrać jeszcze raz?
Twoje ciało jest zrelaksowane,
a umsył oczyszczony i otwarty.
Policzę od pięciu w dół,
a kiedy dojdę do jedynki, znajdziesz się w parku.
czekając na transport do pracy. Gotowa?
Tak.
5... 4...
3... 2... 1.
Gdzie jesteś?
Co widzisz?
Czekam na ławce. Jest ze mną pięcioro ludzi.
Wszyscy mieszkamy w mieście.
/Wsiadamy do vana.
/Zatrzymujemy się po kilku milach.
/Słychać dźwięk.
/Na końcu szutrowej drogi /znajduje się magazyn.
Od frontu widać biuro.
/Bez okien.
/Nie można spojrzeć /do środka ani na zewnątrz.
/Martwi cię to?
/Nie, lubię, kiedy nikt mnie nie widzi.
Van zatrzymuje się obok.
Kierowca otwiera drzwi.
Udajemy się do środka.
Mogę w czymś pomóc?
/Spytałam, czy mogę w czymś pomóc.
/Twoje ciało jest zrelaksowane,
/a umysł oczyszczony i otwarty.
/Policzę od pięciu w dół.
/Kiedy dojdę do jedynki, /znajdziesz się w parku,
/czekając na transport do pracy. /Gotowa?
/Tak.
/5... 4...
/3... 2...
/1.
/Gdzie jesteś? /Co widzisz?
/Czekam na ławce. /Jest ze mną pięcioro ludzi.
/Wszyscy mieszkamy w mieście.
/Nadjeżdża van.
/Podjeżdża z lewej strony.
/Wsiadamy do środka.
/Wyjeżdża z miasta /w kierunku północnym.
/W środku jest ciemno.
/Prawie nic nie widzę.
/Czy ciemność cię niepokoi?
/Nie.
/Tajemniczość mi nie przeszkadza,
/ponieważ sama mam sekret.
/Jaki?
/Nie jestem tym, /za kogo mnie uważają.
/Zatrzymujemy się po kilku milach.
/Słychać dźwięk.
/Co to jest?
/Eileen?
/Nie wiem.
/Ten dźwięk nie...
/Zaufaj sobie.
/Prawda jest w tobie.
/Co słyszysz?
/Deszcz.
/Każdego dnia.
/Ale gorąc... /Jesteśmy na pustyni.
/To bez sensu.
/Nic nie ma sensu.
/Jedziemy szutrową drogą.
/Słychać wybój.
/Łomot pod kołami.
/Na końcu drogi /znajduje się magazyn.
/Od frontu widać biuro.
/Bez okien.
/Nie można spojrzeć /do środka ani na zewnątrz.
/Martwi cię to?
/Nie, lubię, kiedy nikt mnie nie widzi.
/Nie wiem, kim oni są,
/ale mi to nie przeszkadza,
/bo oni też nie wiedzą, /kim naprawdę jestem.
/A kim jesteś?
/Jestem kelnerką.
Zrobi się. Z samego ranka.
Przepraszam, ale zamknięte.
Gdzie metal?
Proszę, nie strzelaj.
Gdzie jest metal?
Nie wiem, o czym mówisz.
Kim jesteś?
Mam na imię Winston.
Instaluję klimatyzacje.
Nie rób mi krzywdy.
Mam żonę i syna.
Jestem jego trenerem.
Jestem jego trenerem z Małej Ligi.
Ręce na głowę.
Co jest w magazynie?
Nie wiem.
Mój szef wynajmuje go innej firmie.
Jestem tylko instalatorem.
Wiem, gdzie mieszkasz.
Nie wzywaj policji.
.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.