Tijdreizen. Het lijkt sciencefiction maar we doen het dagelijks.
Een herinnering trekt je het verleden in, een wens stuwt je naar de toekomst.
Het lastige is om in het heden te blijven. In het hier en nu.
Ik wil naar huis.
Er is niets aan de hand.
Een neuroloog laat je niet komen als er niets is.
Je gaat niet dood, je bent niet warm.
Als ik weer in coma raak, schakel je niets uit. Zelfs geen radio.
Helemaal niets.
Mijn favoriete patiënte.
Je hebt vast warme oren. -Ja, wel een beetje. Is dat ernstig?
Het betekent dat er over je gepraat is.
Goed, ik heb je dus laten komen.
Gek, dat we elkaar niet wekelijks zien. Het waren net afspraakjes.
Gaat ze nu dood of niet?
Nee, we willen dat ze deelneemt aan een onderzoek.
We hebben een nieuw middel tegen geheugenverlies.
O ja? Is dat het?
Had dat dan ingesproken. -Klopt. Ik was het vergeten.
Aan deze kant zit het geheugen. Het is een heel exclusief onderzoek.
Ik ben 'n zeldzaam goed functionerende lijder aan geheugenverlies.
Met zwarte schoenen onder een bruine broek.
Einstein ging naakt de deur uit. -Wat betalen ze?
Een man kreeg 25 mille om z'n voet te amputeren.
Dat doe ik voor 13.500.
Het gaat niet om geld. Ik wil helpen.
Ik wil weten dat ik help. En dat men dat weet.
Ze gaan het het Newly-rapport noemen. -Wat voel je nu?
Ik heb nog maar net een pil geslikt. -Of het is de placebo.
Nee, ik wil de placebo niet zijn.
Wat huil je nou? Ik schrik me rot.
Geen placebo, dus.
Ging het over mij? -Nee, iets met kinderen en ballonnen.
Ik moet het opschrijven. Gratis notitieboekje.
Sam, die rotvent z'n auto staat daar.
Deze heeft vast ook iets gedaan.
Juist. Dit wordt een tikje heftig. Ik ga even liggen.
Knap maar snel op. -Dank je.
Die arme vogel.
Hallo, zeg. -Ook hallo.
En van wie zijn jullie? -Van mij.
Van mij. -Van mij, ik ben dol op ze.
Jullie boffen. Twee vrouwtjes tegelijk.
We zijn een stel. Wat grappig. -Niet, dus.
Wel een beetje. Maar dan jij 'vrouw' en ik 'vrouwtje', anders raken ze in de war.
Goedemorgen. Frank, de nieuwe portier. Aangenaam kennis te maken.
Het gaat zo. Deur openhouden, taxi's roepen en boeketten weggooien.
Dan hou je je baan, Hank.
Het spijt me, Frank.
Wat is er? -Ik ben proefpersoon in een onderzoek.
Horen die maffe ogen erbij? -Ik ben geen wetenschapper.
Red je het alleen? Ik ga een flat bekijken.
Die van gisteren had uitzicht. -En een luchtje.
Er lag een geitenkop in de koelkast. -Ik hoop dat je deze krijgt.
Voor jou. Het is natuurlijk ongemakkelijk, hier zo wonen. Voor jou.
En voor mij. Voor ons.
Vooral voor jou. En voor mij.
Ik hou je op de hoogte.
Ik ben er bijna... Bijna.
Bijna...
Bijna.
Mag ik vanavond thuiskomen?
Hoe laat is je etentje afgelopen?
Zo ben je helemaal ingericht.
Je notitieboekje.
Je pillen... en witte ruis.
Voor je vader gekocht, maar hij moest ervan plassen.
Sorry dat ik me zo aanstel, maar de beelden zijn zo levensecht.
Ik stap van de stoep af, huilend, en dan die remmen.
En ik had een felgroen jasje aan.
Misschien maar goed. Dat ding stond je niet.
Misschien moet ik eerst door de slechte om bij de goede te komen.
Net als zo'n vel op de pudding, met heerlijke chocola eronder.
Ik heb zalige herinneringen. Die zomer voordat jij kwam.
Ja, bedankt.
Ik had een geweldig lijf, die zomer.
Mij best. Maar kom niet bij mij uithuilen als je...
...bij mij komt uithuilen.
Slaap lekker.
Die pil werkt al. Todd belde dat hij een nieuwe flat heeft.
O ja? Een nieuwe flat.
Dat wilde je toch? -Ja. Maar hij heeft het ook gedaan.
Niets voor Todd.
Je ziet er mooi uit. Weet je al waar je heen wilt?
Ja. Een leuke tent aan Interstate 90.
I-90. Ons eerste afspraakje is een lift naar het vliegveld?
We hebben drie uur. Je boft dat het mist in New York.
Wat doe je? -Er zijn blijkbaar mannen die dit pikken.
Prettige avond. -Doe niet zo lullig.
Dat je me geen lift geeft, zegt iets over je manieren.
Wat denkt die Todd wel dat hij me niet belt? Ik bel hém niet.
Laat hem toch barsten. -Ja, je hebt gelijk.
Wil je naar de bar? -Hij heeft een auto met ritsraampjes.
Hij bezit een jet, twee flats en drie politici.
Ik bied praktisch m'n excuses aan en hij negeert me?
Nee, dat is niet zijn beslissing.
Jij. Ik dacht dat dit een kinderfeestje was.
Wat wil je? Je belt me niet terug.
Ik had het kunnen weten toen ik het adres zag. Jij bent...
Mrs Butterworth.
Ik ken niemand die Mrs heet. En wat dan nog?
Nu kun je mij fotograferen. Naakt of niet, ik ben voor alles in.
Je doet wel veel moeite. Jij valt op me.
Hou je mond. -Kleed je aan, dan gaan we eten.
Als je het in die volgorde kunt.
Zak.
Ik trek even een spijkerbroek aan.
Slecht geslapen? -Vreselijk.
Een nacht vol fout gedrag.
Fout, fout, en toen moest ik plassen.
Weer fout, weer plassen, die witte ruis uitgezet, en meer fout.
Montpelier.
Hoofdstad van Vermont. Die pillen zijn te gek.
Ja, het is feest in mijn hoofd.
Je weet hoe ik reageer op dat rokje.
Grapje.
Waarom doe je dat? -Dan denken ze dat je lesbisch bent.
Als ze maar niet denken dat ik iets met jou heb.
Niks persoonlijks. -Hoezo niet?
Als ik lesbisch was, had ik een ander. -Wie dan?
Nooit aan gedacht. -Bijvoorbeeld?
Carol van Loonadministratie.
In geen duizend jaar versier jij die lekkere Carol.
Ik krijg iedereen. Ik ben de lekkerste lesbo die het niet is.
Ik weet niet of ik dit volhoud. Ik wil helpen, maar ik ben zo'n watje.
Luister eens naar me.
Ik heb ergens gelezen... Vijf jaar geleden, ik ben geniaal.
Dat je brein je beschermt en je alleen herinneringen geeft die je aankunt.
Als je je alleen maar slechte dingen herinnert...
...is wat je niet meer weet vast nog erger.
Ja, daar knap ik van op. Dank je wel, zeg.
Samantha. Wat fijn om je stem te horen.
Hoe is het gisteren gegaan?
Het viel helemaal niet mee. Die pillen hakken er goed in.
Nogal, hè? Gooi ze anders maar weg.
Lozen. -Als u het zeker weet.
Ze stoppen met de test. Kennelijk zijn er af en toe bijwerkingen.
Wat vreselijk. Dan doe ik een andere keer maar iets voor de mensheid.
Ik vind het ook erg. Laten we anders onze eigen herinnering maken.
Ja. Dag.
Wat was dat? Dat was een fijne.
Snel een pil.
Nog één pil. Ik moet scoren, dok.
Er zijn geen pillen meer. -Zeg dat niet.
Ik moet een zoef, een flits, een knal. -Je verzint jargon.
Ik moet nog één pil. Ik kreeg flitsen van een heel fijne herinnering.
Verdorie... -Ging het over ons?
Wat nu? Raak ik m'n herinneringen kwijt?
Heel grappig. Ja, dus. Maar alleen die van de pillen.
Komen al die nieuwe herinneringen nooit meer terug?
Zodra het middel uitgewerkt is. Maar ik bel je als ze weer beginnen.
Ik wil je trouwens toch bellen. -Ik moet weten wat dit was.
Kom maar hier.
Ik moet weg. Duizend vergaderingen.
Wat doe je? -Eerst een echte knuffel.
Wat ben je toch een meid.
Nee. Je schouders zitten te hoog. Laat zakken.
Nog lager.
Ik haat je.
Weer een. Over Todd.
Maar ik raak hem kwijt, hè? -Doe nog maar eens... of niet.
Ik heb lunch voor Chase. Die assistente klinkt veel te mooi aan de telefoon.
Ik heb blijkbaar 'n mooie telefoonstem. -Joan Didion, zo goed.
Met Andrea Belladonna. -Dit was Slouching Towards Bethlehem.
Nu ga ik Play It As It Lays herlezen.
Mooie blouse heb je aan. De mijne zit strak. Zo staat hij open.
Dat werkte drie keer met de kerstborrel. Ze werken altijd.
Met Sam. -En Todd.
Wat doe je? -Ik mag er ook op.
Dat doen we niet. -Het is onze telefoon.
Zet anders 'eigendom van Todd' op m'n kont.
Of slok me op, als een boosaardige tweelingbroer.
Heb je de elektra niet betaald? Vraag ik je één ding...
Wat doe je? Sta op.
Hij vroeg me.
Hou op. Het gaat goed zo. -Daarom wil ik meer.
We wonen samen. Dat heb ik nooit gedaan. Wees dankbaar.
Maak er maar een bedankring van. -Je stoot me af uit angst.
Zeg me niet wat ik voel. -Ik hou van je.
Dan deed je dit niet. -Je hebt gelijk.
Laat maar zitten. Stom van me.
Het is niet gebeurd. Zo beter?
Moet ik me nu schuldig voelen? -Voel maar wat je wilt, zoals altijd.
Het beste.
Romantisch, hoor.
Geef me snel een pen. -Ik heb geen pen.
Wacht, hier heb je een lipstick.
Ik was de angsthaas. En nu stoot ik 'm weer af. Ik moet hem tegenhouden.
Mooie kleur, zeg. -Je mag hem wel houden.
Todd, met mij. Neem op. Ik ben onderweg naar de flat.
Ik herinner me je aanzoek. We moeten praten.
Aanzoek, aanzoek.
Aanzoek, aanzoek. Niets zeggen.
Altijd mijn eerste keus.
Wat ik ook doe, het is niet genoeg.
Jij maakt het niet uit. -Dat doe ik dus nu.
Het is kort. Todd hield van lang haar, dat zal hem leren.
Heb je gehoord dat ik een flat heb? -Luister.
Hij is klein, donker, maar vrij van geitenkoppen.
We moeten praten. Ik moet je zeggen dat het me zo spijt van...
Van wat?
Ik heb het hier staan. Van...
Het is uitgelopen. Aanz... zegt dat je iets?
Wacht, er is een bericht.
Todd, met mij. Neem op. Ik ben onderweg...
Je bent er nu. Wat was er?
Ik ben het kwijt. -Het komt wel weer.
Nee hoor.
Misschien was het wel niets.
Ik zit weer eens in Didion. Er gaat niets boven...
...een indringende blik op het huwelijk, zegt The New Yorker... Zeg ik.
Waarom stalk je mij? -Dat doe ik...
Als je mij belt, zie ik je doorkiesnummer.
Echt waar?
Ik bel het hele kantoor. Waarom vind je me niet leuk?
Pardon?
Kus me. Vooruit.
Jij hebt een onderhoud met Personeelszaken.
Carol, wacht.
Val haar niet te hard. Ze is niet helemaal normaal.
Snap je wel?
Voor jou, dan.
Waarom valt ze niet op me? Ik vind haar stom.
Misschien valt ze niet op uiterlijk.
Of ze mag je niet vanwege je persoonlijkheid.
Denk je?
Het leven zoekt altijd evenwicht.
Mooi van buiten is meestal niet mooi van binnen.
En jij, Andrea, bent heel, heel mooi van buiten.
Ik ben afgewezen voor die flat.
Het was rond. Het was mijn waardeloze woning.
Weet je... Je kunt ook hier blijven.
Pardon? -Tot je hebt wat je echt wilt.
Sinds wanneer telt wat ik wil?
Ik weet het. Ik kan het niet goed uitleggen, maar als ik dit lees...
...eindigt alles met 'zeg Todd dat het je spijt'...
...of 'geef Todd een nieuwe vogel'. -Dat was jij.
Ik wil alles zo graag goedmaken. -Dus ik doe iets voor jou.
Als je het niet erg vindt. -Geen huur?
Het is geen liefdadigheid. -Als vrienden, dus.
Natuurlijk. Als vrienden.
Of niet. Als je dat niet wilt. Dan zijn we flatgenoten.
Als vrienden lijkt me leuk. Dat is beter voor als ik de huur af en toe oversla.
Door je herinneringen laveren valt niet mee.
Misschien weet je brein echt waar het wel en niet veilig is.
Tot de tijd rijp is, tenminste.