Dit is goed.
Kijk, zo.
Echte vriendinnen steunen je in goede en slechte tijden.
Je kunt bij ze te rade gaan.
Vanavond hebben we het goed. En ik ben de enige die nuchter is.
Doe eens rustig, er rijdt een politiewagen achter ons.
Ik word altijd zo nerveus van ze. -Waarom rij je achter me, smeris?
Zo voelt iedereen zich. Je hebt niks gedaan en toch knijp je hem.
Ja, maar ik herinner me niet of ik iets misdaan heb.
Rustig maar. Handen netjes op het stuur.
Niks aan de hand.
Hij heeft me door.
Ik ga de bak in. -Je stopte toch? Hoe erg kan het zijn?
Ik weet het niet, misschien heb ik een strafblad of schuilnaam.
Of ik ben heel iemand anders.
Dat hadden ze gezien toen je je rijbewijs afgaf.
Ik word vast neergestoken. -Bel je neuroloog om een briefje.
Ik verhonger vast. In de film at Steve McQueen een spin.
Een duizendpoot. -Nou, lekker.
Neem een advocaat in de arm. -Andrea helpt me al.
Wil je echt dat Andrea dat doet? -Ze is er al mee bezig.
Waarom doe je zo opgefokt tegen me? -Ik ben opgefokt in het algemeen.
Geef me niet steeds goede raad, en zeg gewoon even hoe klote dit is.
Oké. Ja, dit is klote. -Ik weet het.
Weet je wat?
Waarom begin je er dan over? -Tjonge, jij begrijpt me echt niet.
Jij begrijpt me echt niet. Ik stap niet in dat vliegtuig.
Maar jij wilde Parijs toch zien?
Denk je dat ik een vlucht wil waarbij je moet overstappen?
Ik wil Parijs zien. Niet Parijs en Houston.
De vermaler is stuk. Zal ik hem maken, of zeggen hoe klote dat is?
Het spijt me van Parijs.
Nu heb je Parijs niet gezien. -Geeft niet. Jij wilde het liever dan ik.
Jammer dat jij je dingen gaat herinneren...
...die ik net probeer te vergeten.
Misschien kun je dan ook vergeten...
...dat ik artisjokblaadjes in de vermaler heb gestopt.
Wat is het oordeel? -Het is niet fraai.
Ik moet duizendpoten eten. -Dit is je dossier:
Openbare dronkenschap.
Je hebt je ex geslagen en een kerstboom gejat, uit een huis.
Wat heb ik gekregen? -Ik heb m'n best gedaan. Het spijt me.
Dus ik moet naar de gevangenis? -Nog erger.
Je hebt een taakstraf.
Echt waar? Ik wilde juist iets goeds doen.
Lekker puh.
Honderd uur afval rapen. Lijkt dat je leuk?
Kan ik niet iets binnen doen? -Ja, in de bak.
Geef eens hier.
En dit dan? Neighbourhood Workbench.
Huizen opknappen in vervallen wijken. Perfect.
Hallo, ik kom helpen. -Ik ben Allison.
We zijn altijd blij met nieuwe mensen.
Hoe heet je? -Samantha Newly.
Je hebt een taakstraf. Kom maar mee.
Wat kan ik doen? Ik kan ontwerpen en ik heb bij een makelaar gewerkt.
Ik heb grote projecten gedaan. Ik heb veel ervaring.
Dus ik ben hier erg goed in. -Ga deze spijkers maar sorteren.
Nee, ik ben hier om jullie te helpen met alles.
Dus ik wil gewoon helpen. -O, oké.
Ga deze spijkers dan maar sorteren.
Welkom bij de stoute kinderen. -Nee, dit is niet de bedoeling.
Het is vast een vergissing. Ik dacht dat ik iets goeds kon doen.
Iemand belet me dat. -Je mag mij helpen.
Kom je hier vaak? -Derde keer.
Diefstal, iemand geslagen op een bruiloft en iemands identiteit ingepikt.
Als ik m'n leven niet beter, moet ik de bak in.
Weet je, ik was net als jij. Min of meer. Maar nu niet meer.
Ik werd aangereden en dat veranderde m'n hele leven.
Veranderen.
Iedereen zeurt maar dat ik kan veranderen als ik wil.
Sorry, niet iedereen heeft het geluk te worden aangereden.
Ik ben Samantha Newly en ik zal jouw auto zijn.
Dat zal ik niet nog eens doen.
Ik zei: Dat ruim ik niet op. 'Dan ben je ontslagen.'
'En jij slaapt straks alleen.'
Verdorie, m'n stomme huisgenoot. Ik moet even opnemen.
Is ze niet enig? -Ja, we dumpen haar.
Nee, we gaan haar helpen. -Wie? Wat? Ik doe mee.
We zorgen dat ze haar leven betert. -Wat? Nee, alweer?
Waarom wil je de hele wereld redden? -Onzin. Maar als ik één mens red...
Word lekker non, dan kan ik nog om je kleren lachen.
Ze verdient ook een kans. Pay It Forward niet gezien?
Dat vond je een rotfilm. -Ze heeft geen baan.
Laten we haar helpen om werk te vinden.
Sorry, maar willen jullie betalen? -Dat heb ik net gedaan. Het geld zit...
Hoe gaat het met je project? -Niet iedereen heeft hulp nodig.
Het was kennelijk een goede keus.
Betaal jij even vooruit? Je krijgt het terug.
Mr Chapman, ik...
Nee, ik werk hier niet meer. Ik zeg Chase.
Chase... Nee, dat is niks. Ik wil met je praten over een baan.
Wat schattig. Ze komen allemaal smekend terug.
Helaas. -Het is voor Natalie.
En ik zou m'n baan wel terugkrijgen. -O, ja? Wat zoekt Natalie?
En je zou minder verdienen. -Iets simpels. Ik zou opslag krijgen.
Iets in de postkamer. Vijf procent meer. -Prima. Tien procent.
Oké, goed. En je bent aangenomen. -Ik neem ontslag.
Dit hoort niet. We hadden moeten bellen.
Dan zou het geen verrassing zijn. Dat is toch niet leuk?
Hé, Todd. Sorry, hoor. Maar dit is juist leuk.
Sam is weg. Ik repareer de gootsteen. -Zal ik helpen?
We zouden toch kruiden gaan kopen?
Nou... -Sorry, maar hij heeft m'n hulp nodig.
Ik heb goed nieuws. Gisteravond... -Je hebt een sollicitatiegesprek.
Dena, ik had een speech voorbereid. -Sorry, maar ik ben zo blij.
Nu kan het niet meer. -Een sollicitatiegesprek? Echt?
Ja, echt. Niet huilen. -Doe ik ook niet.
Maar nu vind ik het wel rot dat ik gisteren geld van jullie gejat heb.
Nu moet ik huilen.
Het spijt me. -Er ontbreekt vijf dollar.
Ik moest met de bus. -Je verandert nu al.
Sorry, maar normaal doet niemand zoiets voor mij.
Ze beloven het wel, maar het gaat nooit door.
Misschien omdat je van ze steelt. -Ik beloof dat ik je niet in de steek laat.
Laten we het over je gesprek hebben. Wat trek je aan?
Zo kon ik bij de tacobar beginnen.
We gaan eerst wel winkelen.
Wat heb je ermee gedaan?
Losgemaakt, gedemonteerd, ernaar gestaard en toen kwam u.
Als je indruk op Sam wilt maken, moet je de keuken niet vernielen.
Nee, we zijn niet meer bij elkaar. -Ik hoopte van wel.
Echt? Bedankt, maar die boot hebben we echt gemist.
De wereld is niet plat. Boten komen terug.
We zijn gewoon vrienden. -Nee, dan zou je dat niet zeggen.
Van m'n vriend Larry zeg ik nooit dat we gewoon vrienden zijn.
Goed dat ze zelf haar kleren uitzoekt. -Jazeker, ze toont initiatief.
We mochten niet eens naar binnen. -Dat mocht absoluut niet.
We moesten hier op haar wachten.
Heeft ze je eigenlijk verteld waarom ze een taakstraf heeft?
Verschillende dingen: ze heeft een bruid geslagen en een winkel beroofd.
Wegens winkeldiefstal.
Ze is aan het stelen. -Dit is de vluchtauto.
Wat doe je? Nee. -Ik ga weg. Ik wil geen vluchtauto zijn.
Kunnen we nog even wachten? We hebben geen bewijs.
Dus laten we er goed over nadenken.
Oké, ze heeft vroeger winkels beroofd. Ze is in een winkel. Die berooft ze.
Dan had ze al buiten gestaan. Zoiets is zo gepiept.
Ik wil m'n leven niet vergooien... -Ik wil haar niet in de steek laten...
Oké, rijden maar.
Bedoel je zo snel mogelijk, want we worden achtervolgd?
Nee, vooruit, want we hebben zo een sollicitatiegesprek.
Wat heb je gejat, gekocht? Wat heb je aangeschaft?
Dit.
Zie ik er nu niet ouder uit? -Dat is mooi.
Ja, waar is de tas? Ik krijg er altijd een tas bij.
Koop je nooit schoenen die je direct draagt?
Ze droeg hem niet. -Ze wil geen kreukels.
Dus stopt ze hem in haar rugzak. -Ze is milieubewust, ze probeert...
Waarom heb je geen tas? -Parkeer de auto. Vooruit.
Neem de auto maar. We hebben je gezicht niet gezien.
Wat doe je nu?
Jullie denken dat ik hem gejat heb. -Dat denk ik niet.
Alleen dat je hem had meegenomen zonder te betalen.
En dit bonnetje dan? Kijk dan. Dat wil je toch?
Zie je wel. Daarom is m'n leven een zootje.
Mensen laten me sowieso altijd vallen.
Ik laat je niet vallen. Ik twijfelde even.
Het is net een bot dat breekt. Als het geneest, wordt het sterker.
Niet als je het goed breekt, dan blijft het gebroken.
Dat is goed om te weten.
Het spijt me. Dat meen ik echt.
Kom hier. Kom.
We gaan solliciteren. Kom mee.
Dena, doe open.
Soms word ik gek van haar.
Laatst gaf ik haar advies en toen werd ze boos.
En ik wil niet tegen uw voeten praten. -Oké, dat is klaar.
Bedankt. -Brand je vingers er niet weer aan.
Ik bel de loodgieter. -Ik bedoel Samantha.
Een vrouw is geen afvoer. Laat nooit merken dat er iets mis is.
Nee, luister gewoon, knik af en toe en zeg dan:
Wat rot dat je je zo voelt.
Dan is het weer goed. -Dus eigenlijk doe je niks.
Klinkt als een truc. -Je moet laten zien dat je luistert.
Het is een gebaar.
Zo zei Regina ooit dat ze een Ferrari wilde.
Dus ik luisterde, ik knikte en gaf haar een speelgoedautootje.
Ik zei: Tot ik een echte kan betalen. -35 jaar geleden en ik wacht nog.
Ik hoorde je niet. -Ik heb een sleutel laten maken.
Samantha vergeet dat steeds. -Was het leuk?
Het was vreselijk. Ze hadden nergens saffraan.
Dan bestel je het toch op internet? -Nee, ik wilde het nu hebben.
Je maakt het alleen maar erger.
O jee. Liefje, wat ontzettend rot voor je.
Ik wil even zeggen dat ze heel betrouwbaar is en een heel brave meid.
Ik wil... Natuurlijk, dit is jouw gesprek.
Geef ze van katoen, kleintje.
Ik wacht buiten. Goed?
Glimlachen.
Kijk hem aan.
Je moet stralen. -Newly.
Waarom zei je je vorige baan op? -Doet er niet toe. Volgende vraag.
Waar zie je jezelf over vijf jaar? -Moet ze de toekomst voorspellen?
Waar zie jij jezelf? Wat een vragen. Is dit een quiz of zo?
Ze is niet perfect, maar geef haar een kans.
Oké, mafketel. Rustig aan.
Is ze geschikt of niet? -Jawel.
Ja, zeker. -Echt? Je bent aangenomen.
Het is je gelukt. Je hebt de baan. -Ik heb de baan.
In vredesnaam.
Je begint in de postkamer. Maandag om acht uur meld je je op kantoor.
En dan krijg je je naamplaatje. -Nee.
Acht uur is echt veel te vroeg. Ze is toch geen varkensboer?
Kom op. Dat is belachelijk. -Sam, ik wil de baan.
Dat snap ik. Dit gesprek is ten einde. Het spijt me. Ze neemt ontslag.
Wil er nou niemand voor mij werken? Echt niet?
Acht uur zou ik best redden. Ik zou niet gaan slapen.
Jij houdt je mond. -Wat is je probleem?
Dit is mijn probleem.
Ik heb hem betaald. Je hebt het bonnetje gezien.
Laat nog maar eens zien. -Ik weet niet waar het is.
Yoghurtijs.
Yoghurt, yoghurt.
We gaan yoghurt halen, want ze is aangenomen.
Het ging heel goed. Ga je mee? -Misschien wel.
Je kunt vast niet. Je hebt het druk. Je bent er al. Tot gauw.
Tot ziens.
Oké, misschien... -Het kan me niet schelen.
Ik ben klaar met jou. Geef me die jas.
Ik breng hem wel terug.
Kom mee, we moeten hier weg. -Nee.
Hoezo? We gaan de bak in. -Nee, ik ga de bak in.
Wat bedoel je? -Dat zal ik je vertellen.
Ik kreeg toch een tweede kans na dat auto-ongeluk?
Nou, hier is jouw auto.
Zie maar wat je doet.
Maar gebruik nooit meer het excuus dat iedereen jou altijd laat vallen.
Ga nu maar. Ik meen het. Daar is de achterdeur.
Sam, rennen. Ik heb alles bekend. -Hier ben ik. Ik heb het gedaan.
Dit gebeurt nooit als ik Newfoundlanders red.
Dena, toe. Zeg iets.
Het spijt me. Ik deed het omdat... -Ik weet het. Omdat je zo goed bent.
Weet je waar ik goed in ben? M'n plas uren ophouden. Dat wist ik niet.
Ze zijn zo schattig. Ik kan niet kiezen.
Moet er nu een worden afgemaakt? -Kom je ons halen of uitlachen?
Die vraag heb ik net beantwoord. -Toe, ik moet zo nodig.
Echt? -Ja.
Niet doen.
Kom mee, je bent vrij. -Oké, ik ga meteen.
Laat mij maar hier. Ik ben een loser.
Ben ik geen loser? -Ik luister hier niet naar.
Ik heb borg betaald. Ik ben klaar. -Zelfs háár kon ik niet veranderen.
Nee, haar niet. Ze wil niet veranderen.
Ik kan jou toch ook niet veranderen? -Ik had haar moeten aanrijden.
Het kan nog. Staat je auto hier? -Hou op over die wonderauto.
Hielp die auto je met ontslag nemen?
Zorgde hij dat je het huis uit ging?
Rende hij vijf km voor het goede doel?
Ik krijg nog 50 dollar van je. -Ongelooflijk.
Sinds jij wakker bent, hoor ik elke dag dat het lastig is om keuzes te maken.
En nu komt het ineens door die auto? Je moet dat ding verkopen.
De Goed-mobiel? -Juist.
Je hebt gelijk. Maar ik werk echt hard. Het is heel moeilijk om zo goed te zijn.
Ik word al moe als ik naar je kijk.
Gelukkig zijn m'n vrienden heel geduldig.
Ze snappen dat ik dingen leer die ik allang had moeten weten.
Bijvoorbeeld dat je alleen jezelf echt kunt veranderen.
Als je je zo druk om anderen maakt dat je niet aan je eigen leven toekomt...
...mis je misschien wel iets heel bijzonders.
Dus richt ik me vanaf nu op de weg die voor me ligt.
Ik volg m'n eigen pad.
Het valt niet altijd mee, maar het is de moeite waard.
Luister, als je een lichaamsdeel vindt, blaas dan op je fluitje.
En ik kan gerust zijn, want waarheen die weg ook leidt...
...m'n beste vrienden zijn er ook.
Aan de kant. Ik ben hier niet om vrienden te maken.
Ook al is dat alleen omdat het moet van de rechter.