Sommige mensen zijn alleen op de wereld.
Niemand die op hen wacht.
Niemand die naar hen luistert.
Wat hebben die mensen een mazzel.
Ik leer Chinees. Er komt een dag dat ze hun eigen land verlaten.
Het is daar druk, hè?
Hoi, mam? Pap?
Samantha? We zagen je auto. -Wat doe je hier?
Wat doen jullie hier? Jullie gingen naar een rommelmarkt.
Klopt, maar ik heb slecht nieuws.
Ik moest een paar prachtige deurknoppen laten liggen.
Wat was er zo vreselijk? -We hebben toch dat appartementje?
Het is oorlog op de huizenmarkt. We hebben het verkocht.
Het is geen echte oorlog, hoor.
Het was ons enige aanbod. -En het is verkocht.
Ga het lekker vieren. -Je snapt het niet.
Ik moet iets aan te bieden hebben.
Net zoals je eerder een baan krijgt als je er al eentje hebt.
En dat zeg ik tegen iemand zonder baan.
Zet dan een advertentie, met die foto waarop we aan het bellen zijn.
Dan lijken we net een escortbureau. -Maar mensen bellen wel.
Ik heb een idee. We verkopen dit huis.
Geen denken aan. Ik heb net alle ramen gewassen.
We doen het ook niet echt. Maar zo vind ik potentiële kopers.
En ik vergroot m'n aanbod. -Ik wil geen vreemden hier.
En ook geen bekenden. -Duidelijk.
Ik heb vijf dollar gevonden. Nog twee erbij en ik kan naar de film.
Dus je gaat weg? -Ja, wil je mee?
Hè verdorie, ik kan niet. M'n moeder zit in een crisis.
Heel veel plezier.
Wat fijn. Eindelijk steun je me. -Tot ziens.
Dat betekent: ik wil iets faxen. Wie doet dat nog?
Waarom ben je niet weg? -Ik ga niet graag in m'n eentje, weet je.
Nee, dat weet ik niet. Hoe moet ik dat weten?
Oké. Zit je iets dwars?
Ik ben nooit eens alleen thuis. Jij bent er altijd.
Ik ben erg veel thuis, maar ik heb misschien 'n nieuwe baan als fotograaf.
Echt? Wanneer hoor je het? Morgen? Vandaag? Nu?
Er is nog iemand, dus ik reken er niet op.
De andere kandidaat is Wes Green. -Wes Green?
We zijn samen begonnen bij 'n kleine krant.
Hij heeft de Pulitzer-prijs gekregen voor een foto van een mijnongeluk.
Ik zou die opdracht doen, maar ik werd niet gebeld.
Ik haal een taxi. Sluit jij af? -Heb je de wodka?
Ja, en lach eens. Het is daar 25 graden. -Waarom heb ik krullen?
Todd, met Jack van de krant.
Het gaat over de mijn in Ohio. Je moet nu komen. Bel me.
Cancún of Ohio.
Bericht verwijderd.
Wat erg. Hoe kwam dat nou?
Ik weet alleen dat Wes de grote klussen doet en ik jouw bank huur.
O ja, ik betaal deze maand je huur. -Wat?
Ik dacht alleen maar aan Mexico. Ik heb z'n leven verpest.
Wat vreselijk. Hoe was Cancún?
Ik herinner me nooit de leuke dingen. Alleen de rotmomenten.
En Todd weet van niets?
Hij weet wel meer niet, en dit vertel ik hem zeker niet.
Mag ik het vertellen?
Kon ik het maar ongedaan maken en hem die baan bezorgen.
En dat kan ook, als Wes er niet zou zijn. Ik heb je hulp nodig.
Dat ik Italiaanse ben, betekent niet dat ik iemand kan laten verdwijnen.
Ik kan het wel. Ik ken iemand. Het is 'n Italiaan.
Nee, jij bent advocaat en je gaat op zoek naar z'n adres.
Dan steek je z'n banden lek. -Nee, niks slechts.
Z'n leven is verpest. Wie doet zoiets?
Ik hoor net dat m'n huis te koop staat en dat er open huis is.
M'n moeder doet zoiets.
Bedankt, hier is m'n kaartje.
Wat gebeurt hier? Hoe bent u binnengekomen?
In zo'n klein stadje doet niemand z'n deur op slot.
Ik wel. M'n huis is niet te koop. Had ik dat moeten zeggen?
Dat doe ik ook niet. Ik leg alleen contacten.
Ik heb al vier kopers ontmoet. En er was hier een vreemde man.
Dat was Mr Darcy. Dit kan echt niet.
Wat een leuk huis. We willen een bod doen.
Nee. Sorry. Tot ziens.
Blijkbaar is het huis toch niet te koop.
We willen geen gedoe. We bieden 30.000 boven de vraagprijs.
Veel geluk hier samen.
Dat is hem. Dat is Wes.
Gaaf.
Wat zal ik zeggen? Ik moet een plan hebben.
Ik ga met hem naar bed. -En m'n plan dan?
Welk plan? -Laat maar.
Ik ben Samantha, een vriendin van Todd.
Ja, natuurlijk. Hoe gaat het met hem? -Heel goed.
Herinner je je die Pulitzerprijs nog? Die was eigenlijk voor hem bedoeld.
Oké. Ik zal hem even halen.
Je mag dat ding houden.
Gun Todd asjeblieft die baan.
Waarom zou ik? -Die opdracht was eigenlijk voor hem.
Maar ik ben vergeten het door te geven. Dus eigenlijk heb je die prijs dankzij mij.
Je bent me iets schuldig.
Heel erg bedankt voor die prijs. -Dat zit wel goed.
Alhoewel ik jou niet in die mijn zag, tussen het stof en de lijken.
En je was daar ook niet om het licht te regelen...
...om die duisternis vast te leggen.
Dus je hebt een camera. Die zit ook op m'n telefoon.
Dus ik hou die prijs en ik ga zo meteen naar m'n sollicitatie.
Ik ga me voorbereiden. Doe Todd de groetjes.
Gebruik dit maar.
Ligt dat in je auto? -Bij jou niet dan?
Ik kan dit niet.
Jawel, je snijdt gewoon van buiten naar binnen.
Ik was even kwaad, maar het is verkeerd. Laten we gaan.
Ga maar naar huis.
Waar dankzij jou een werkloze Todd zich de hele dag loopt te vervelen.
Het is net als fietsen, toch?
Ongelooflijk. Ik heb van de grote Wes Green gewonnen.
Geen probleem. -Wat?
Geen probleem. Voor jou. Ga zo door. Veel succes.
Dank je. -Doei.
Ik heb die baan geregeld. En dat blijft onder ons.
Daar gaat m'n medestudent Chinees.
Jij. Jij daar.
Blijf hier. -Rustig maar.
Ik stuur hem een fax. -Bedankt.
Wat flik je me nou? -Wat is er?
Vraag maar aan haar. -Hé, ik ken jou.
Kerel, hoe weet je m'n adres? -Ik heb Todd ooit thuisgebracht.
Iemand heeft m'n banden lek gestoken, om haar vriend te helpen.
Ga je gang. -Kom op. Banden?
Daar kun je bijna niet in snijden. Maar dat weet ik natuurlijk niet.
Oké, het spijt me. Maar je begint een beetje te flipperen.
Flipper...Flippen. Flipperig. Je bent kwaad, en dat snap ik.
Voor Todd is deze baan heel erg belangrijk.
Echt waar? Omdat z'n vrouw wil scheiden en hij werk moet hebben...
...omdat ie anders z'n kinderen verliest? -Weet ik veel.
Nu is jouw leven ook verpest. Ik maak het goed.
Ik praat met Todd, en je ex-vrouw... -Nee.
Als je in de buurt van m'n familie komt, rij ik je omver.
Welke buslijn pak je dan?
Niet grappig.
Nu moet ik Todds carrière om zeep helpen. Alweer.
Trouwens, ik ben gelukkig. Ik hoef jouw hulp niet.
Het is een geweldig aanbod. -Ik weet het.
Ze bieden 30.000 boven de vraagprijs. -Ik weet het.
Dat is heel veel geld. -In deze tijd?
Niemand krijgt z'n huis verkocht. Je lacht ze gewoon uit.
Dit was m'n moeders huis. Ik heb hier altijd gewoond.
Dana, weet je waar je moeder nu is?
In een muur. -In je hart.
Ik bedoelde figuurlijk.
Wat ik bedoel, is dat ze niet hier in dit huis is.
Ze is in de hemel.
Je vriendje woont in de stad. En Samantha woont in de stad.
Daar ligt je toekomst.
Ik geef je een toekomst. -Dank je wel.
Hoe was je eerste dag? -Super. Geweldig.
Hier heb ik altijd van gedroomd. -Echt?
Leuker dan een baan in een fotowinkel? -Deze baan is geweldig.
De opdrachten die ik krijg.
Criminele bendes, honkbalverslagen. Misschien wel Londen 2012.
Misschien Londen 2012? Alleen als je het goed aanpakt?
Als je alleen nog maar werkt. Logisch dat je zo gestrest bent.
Ik heb geen stress. -Doe even rustig, man. Haal even adem.
Je hebt Wes verslagen. Je kunt iets veel beters krijgen.
Ik geloof in je.
Je was zo blij dat ik deze baan had. -Oké, ik zal eerlijk zijn.
Ik heb je werk gezien, en het viel me nogal tegen.
Ongelooflijk. -Wat?
Je blijft me kleineren. -Dat is niet zo.
Wat dan? Waarom moet ik stoppen? -Omdat...
Omdat ik...
Ik mis je heel erg. Het is hier zo stil zonder jou.
En dat ik op de bank hing, vond je fijn?
Daarom lukte vroeger nooit iets. Maar nu dus wel.
Ik ga uit eten met m'n redacteur. Accepteer het maar.
Ik kan zagen wat ik wil, maar dit is gewoon niet scherp genoeg.
Totaal niet.
Je hebt z'n banden lek gestoken? -Hij luisterde niet.
Het lukte alleen omdat Andrea een mes had.
Het is nauwelijks mijn schuld. -Nu moet ik wel ontslag nemen.
Fijn dat je het begrijpt. Z'n leven ligt in puin.
Hij gaat scheiden. Z'n band is lek. -Ik verdien het niet.
Jawel. En de volgende baan is voor jou. -Ik stop ermee.
Met fotograferen? Waarom?
Zonder jou in de buurt krijg ik nooit zo'n baan als die van Wes.
Wel als ik niet zo stom had gedaan. -Wat?
Bedankt dat u alles nakijkt. -Geen probleem.
Die loodgieters doen maar wat. Prutsers zijn het.
Er zit een een blauwe vlek in de wasbak.
Daar maakte m'n moeder haar bosbessentaarten.
Dat is zo weg met wat bleekmiddel. -Wat? Nee.
Tijdens de afwas denk ik altijd aan haar. Ik neem die wasbak wel mee.
Daar komen ze ooit wel achter. -En deze deurpost.
M'n moeder zette elk jaar een streep bij m'n lengte.
Deze zit iets hoger omdat ik m'n helm niet af wilde doen.
Die haal ik er ook uit.
En de voordeur? -Ook.
Daar zoende Chase en ik voor het eerst. En de vloer bij de haard.
Daar hebben we voor het eerst... Laat maar. Maar die moet ook mee.
Wil je het huis wel echt verkopen? -Ja, natuurlijk.
Ik heb getekend. Iedereen rekent op me.
Hallo. Ik had net de kopers aan de telefoon.
Ze wilde zeker weten... dat je de Snoopy-brievenbus hier liet.
Alsof je die mee zou nemen. -Die hou ik.
Slecht nieuws. De verkoop gaat niet door.
Ik zag zojuist dat de kelder vol met schimmel zit.
Die lucht krijgen we wel weg.
Niemand koopt zo'n huis.
Je mag ook niet verzwijgen dat er schimmel is.
Bedankt, maar je bent geen expert.
En je mag niet tegen je vrouw getuigen.
Ik haal een fles wijn en pijnstillers. Morgen herinner je je niks meer.
Wacht heel even. Geef hem niet de schuld. Het ligt aan mij.
Ik ben gelukkig hier. Ik heb een mooi leven.
Ik heb een vriendje en een beste vriendin.
Een huis met een tuin. Daar wachten sommigen hun hele leven op.
Ik wil hier niet weg.
Oké. Schimmel, dus.
Ik heb niet eens een kelder. -Ik ben ook geen expert.
Bedankt. -Niks te danken.
O ja, de bedrading in je slaapkamer is kapot.
Ik heb hem door. -Ik meen het.
De boel kan zo in brand vliegen.
Een vakantie was belangrijker dan die baan?
Bekijk het eens van de andere kant.
Ik heb je een gunst bewezen. -Hoe dan?
Stel dat je die opdracht had gekregen.
Dan was je misschien net als Wes geëindigd.
Je had je kinderen niet mogen zien. -Ik had ze niet verwaarloosd.
Jawel, je was nooit thuis geweest. -Doe jij het zo goed dan?
Ik breng ze overal heen en help ze met hun huiswerk.
Waar hebben we het over? -Geen flauw idee.
Ik schaam me zo.
Het spijt me zo dat ik je leven heb verpest.
Het is niet verpest. -Het is redelijk verpest. Door mij.
Niet verpest. -Jawel.
Zo erg is het niet. -Zonder mij had je nu die mooie auto.
Hou op. -Kun je schakelen?
Je hebt niet alle touwtjes in handen. Je bent God niet.
Wat lief. Maar dat is niet waar. -Ik wou dat alles jouw schuld was.
En je had me dat bericht moeten geven.
Maar ik heb zelf ook een hoop verpest. -Je zei dat ik je klein hield.
Nou ja. Ik was boos.
Ik neem nooit het initiatief. Jij moest me altijd aansporen.
Echt waar? -En sinds we uit elkaar zijn...
...sta ik stil.
Snel. Doe een goed woordje voor Wes. We vinden wel iets beters voor je.
Een fotowinkel? -Iets veel beters.
Zoals ik al zei, maar dan anders:
Het is fijn om mensen om je heen te hebben.
Maar ze hebben hun eigen lot in handen.
Je kunt niet alles voor ze doen, hoe graag je ook wilt.
Hoe graag ze ook willen dat jij de kar trekt, doe het niet.
Geef ze een duwtje in de goede richting, en duim voor ze.
Dan heb je ook meer tijd voor je eigen leven.
En voor je eigen problemen. Groot en klein.
Zoals een puzzel maken terwijl je je niks herinnert.
Ik puntje puntje Lucy. Wie is Lucy?