Mijn beste Frodo...
Je vroeg me ooit of ik je alles over mijn avonturen had verteld.
En hoewel ik je de waarheid heb verteld...
heb ik je niet alles verteld.
Ik ben nu oud, Frodo.
Ik ben niet meer de Hobbit die ik eens was.
Volgens mij wordt het tijd dat je weet...
wat er echt gebeurd is.
Het begon allemaal lang geleden...
in een oord ver in het oosten.
Een plek zoals we die nu niet meer kennen.
Daar lag de stad Dal...
met haar beroemde markten vol overvloed.
Een vredige en welvarende stad...
want zij lag aan de poorten van het grootste rijk in Midden-aarde...
Erebor.
De vesting van Thrór, de Koning onder de Berg.
De machtigste der Dwergenvorsten.
Thrór regeerde in de zekerheid dat zijn Huis zou voortbestaan...
want zijn geslacht was veiliggesteld door zijn zoon en kleinzoon.
Ach, Frodo. Erebor.
De pracht van deze stadsvesting onder de berg was legendarisch.
Haar rijkdom ontsprong aan de aarde.
Edelstenen die uit de rots werden gehouwen...
en rijke goudaderen die als rivieren door het gesteente liepen.
Het vakmanschap van de Dwergen was ongeëvenaard.
Ze maakten prachtige voorwerpen...
van diamant, smaragd, robijn en saffier.
Ze groeven immer dieper in de duisternis.
En daar vonden ze het.
Het Hart van de Berg.
De Arkensteen.
Thrór noemde het het Koningsjuweel.
Hij zag het als bevestiging van zijn goddelijk recht als heerser.
Allen betoonden hem respect.
Zelfs de grote Elfenkoning, Thranduil.
Maar de jaren van vrede en voorspoed duurden niet voort.
De dagen werden langzaam minder prettig...
en de nacht viel steeds vroeger.
Thrórs liefde voor goud werd te groot.
Een ziekte maakte zich van hem meester.
Een geestesziekte.
En waar ziekte gedijt...
volgt het ongeluk.
Eerst kwam er een geluid als van een orkaan uit het noorden.
De bomen kraakten in de hete, droge wind.
Balin, sla alarm.
Roep de wacht bijeen. - Wat is het?
Een draak.
Draak.
Een vuurdraak uit het noorden.
Smaug was gekomen.
Die dag hing de dood in de lucht.
De stad van de Mensen betekende niets voor Smaug.
Zijn blik was ergens anders op gevestigd.
Want draken begeren goud met een woest verlangen.
Kom op.
Erebor was verloren.
Een draak bewaakt zijn buit zijn hele leven.
Ren voor je leven. - Help ons.
Thranduil waagde het leven van zijn broeders niet tegen de draak.
Die dag kwam er geen hulp van de Elfen.
Noch daarna.
Van hun thuisland beroofd...
dwaalden de Dwergen door de wildernis.
Een machtig volk op hun knieën gedwongen.
De jonge Dwergenprins werkte waar hij kon in de Mensensteden.
Maar altijd herinnerde hij zich de rook uit de berg onder de maan...
en de bomen die brandden als fakkels.
Hij had drakenvuur gezien en een stad die in as was gelegd.
En hij vergaf of vergat het nimmer.
En dat is waar mijn verhaal begint.
Want dankzij het toeval en een Tovenaar...
wilde het lot dat ik onderdeel zou worden van dit verhaal.
Het begon zoals je zou verwachten.
In een hol onder de grond woonde een Hobbit.
Maar geen naar, nat hol vol wormen en een bedompte geur.
Het was een Hobbit-hol...
en dat betekent lekker eten, een warme haard...
en al het gerief van thuis.
Dank je.
Wat is dit? - Privézaken. Handjes thuis.
Het is nog niet klaar.
Waarvoor? - Om te lezen.
Wat zijn dit?
Antwoorden op de feestuitnodigingen.
Mijn hemel. Is dat vandaag?
Ze komen allemaal, behalve de Buul-Balingsen.
Ze willen dat u ze zelf uitnodigt.
Is dat zo? Over mijn lijk. - Dat vinden ze vast niet erg.
Ze denken dat uw huis overvol is met goud.
Eén schatkistje. Nauwelijks overvol.
En het ruikt nog naar Trollen.
Wat doet u?
Voorzorgsmaatregelen treffen.
Ik heb haar ooit betrapt toen ze het zilverwerk wou stelen.
Wie? - Lobelia Buul-Balings.
Ze had al mijn lepels in haar zakken.
Vreselijke vrouw. Hou haar in de gaten wanneer ik...
Wanneer ik...
Wanneer u wat?
Het is niets.
Sommigen beginnen zich zorgen te maken over u, oom.
Ze vinden dat u raar wordt. - Raar?
Mensenschuw. - Ik? Nonsens.
Hang dit eens aan de poort.
GEEN TOEGANG BEHALVE VOOR FEESTZAKEN
Zou hij komen?
Wie? - Gandalf.
Die mist geen kans om zijn vuurwerk af te steken.
Dat wordt nog een spektakel.
Ik ga. - Waarheen?
Het Oosterkwartier. Ik ga hem verrassen.
Ga dan maar. Je wil niet te laat komen.
Hij houdt niet van te laat komen.
Niet dat ik ooit te laat was. Ik was altijd op tijd.
Ik was heel fatsoenlijk.
En er gebeurde nooit...
iets overwachts.
60 JAAR EERDER
Goedemorgen. - Wat bedoel je?
Wens je me goedemorgen, of is het dat, of ik dat wil of niet?
Of bedoel je dat jij je goed voelt vanmorgen?
Of dat het een morgen is om goed te zijn?
Alles tegelijkertijd, denk ik.
Kan ik iets voor u doen? - Dat valt nog te bezien.
Ik zoek iemand die wil deelnemen aan een avontuur.
Een avontuur?
In deze streken houdt men niet van avontuur.
Nare, ongemakkelijke zaken.
Maken dat je te laat komt voor het eten.
Dat de zoon van Belladonna Toek me afwimpelt...
alsof ik iets aan de deur kom verkopen.
Pardon?
Je bent veranderd, en niet in je voordeel, Bilbo Balings.
Ken ik u? - Alleen nog van naam.
Ik ben Gandalf en dat wil zeggen...
ik.
De zwervende Tovenaar die zo'n prachtig vuurwerk maakt?
De oude Toek had het altijd op Midzomernachtavond.
Ik wist niet dat u nog actief was.
Wat zou ik anders zijn?
Gelukkig weet je nog iets over mij.
Al is het maar om mijn vuurwerk.
Dat is dan geregeld. Voor jou zal het goed zijn...
en voor mij vermakelijk. Ik zal het de anderen vertellen.
Wie? Nee, wacht.
Wij willen hier geen avonturen. Dank u zeer.
Probeer het eens bij Overheuvel of over Het Water.
Goedemorgen.
Dwalin, tot uw dienst.
Bilbo Balings, tot uw dienst.
Kennen wij elkaar? - Nee.
Waarheen, knul? Is het hier?
Wat is waar? - Het eten.
Hij zei dat er veel zou zijn. - Hij? Wie is hij?
Heel lekker. Is er nog meer?
Tast toe.
Ik verwachtte eigenlijk geen bezoek.
Dat zal de deurbel zijn.
Balin, tot uw dienst.
Goedenavond. - Dat is het inderdaad.
Maar het gaat misschien regenen.
Ben ik te laat? - Waarvoor?
Goedenavond, broer.
Bij mijn baard. Je bent kleiner en dikker dan de vorige keer.
Dikker, maar niet korter.
En nog scherp genoeg voor ons allebei.
Ik wil niet storen, maar volgens mij zitten jullie fout.
Heb je al gegeten? - Ik hou wel van bezoek...
net als alle Hobbits.
Maar ik wil wel weten wie het bezoek is.
Wat is dit? - Blauw uitgeslagen kaas.
Helemaal beschimmeld. - Luister...
ik ken jullie helemaal niet...
en ik wil niet onbeleefd zijn, maar het spijt me.
Excuses aanvaard. Volschudden, broer. Niet zo zuinig.
Ik kan nog wel wat eten.
Fíli... - En Kíli.
Tot uw dienst.
U bent vast meneer Bolings. - U zit verkeerd.
Is het afgelast? - Wij wisten van niks.
Er is niets afgelast. - Mooi zo.
Voorzichtig hiermee. Ik heb ze net laten slijpen.
Mooi optrekje.
Zelf gebouwd? - Het is al jaren in de familie.
Dat is het handwerkkistje van mijn moeder. Niet doen.
Fíli, Kíli, kom eens helpen. - Meneer Dwalin.
Schuif dit weg, anders past niet iedereen.
Iedereen? Hoeveel komen er nog?
Er is niemand thuis.
Ga iemand anders lastigvallen.
Er zijn al te veel Dwergen in mijn eetkamer.
Als dit een grap is, dan kan ik enkel zeggen...
dat hij niet geslaagd is.
Ga van me af.
Blijf van mijn wijn. Zet terug. Niet de jam.
Is dat niet wat veel?
Heb je een kaasmes? - Hij eet het zo wel op.
Dat is de stoel van opa Mungo. Zet terug.
Dat is antiek. Niet om op te zitten.
Een boek is geen onderzettertje. Leg die kaart terug.
Pardon, meneer Gandalf. Wilt u wat kamillethee?
Nee, dank je, Dori. Ik wil wel wat rode wijn.
Niet mijn tomaten. Bedankt.
Je hebt gelijk, Bifur. We komen een Dwerg tekort.
Hij is naar een bijeenkomst van onze verwanten. Hij komt wel.
Een glaasje wijn, zoals u vroeg. Hij heeft een fruitig boeket.
Proost.
Bombur is al aan zijn tweede lamsbout bezig.
Dat lukt nooit van zo ver. - Wedden? Bombur, vangen.
Kijk eens aan.
Wie wil wat bier? Kijk eens aan.
Schud nog eens wat in. - Kijk eens aan.
Op drie. - Drinken.
Ik wist dat je het kon. - Dat is een kleedje, geen theedoek.
Maar hij zit vol gaten. - Het is gehaakt.
Ik hou wel van haken.
Verdraaide Dwergen. - Wat scheelt er, Bilbo?
Ik ben omringd door Dwergen. Wat doen ze hier?
Het is best een vrolijke groep als je aan ze gewend bent.
Dat wil ik niet. Ze hebben het keukenkleed verpest...
de proviandkast leeggeroofd...
en de leidingen in de badkamer zijn stuk. Wat doen ze hier?
Pardon, ik wil niet storen...
maar waar laat ik m'n bord? - Geef maar, Ori.
Dat is mijn moeders servies. Het is honderd jaar oud.
Hou op. Jullie maken ze bot.
Hebben jullie dat gehoord? We maken de messen bot.
maak vorken krom en messen bot smijt de flessen gerust kapot
schilfer de glazen en borden maar
dat vindt Bilbo Balings naar
snij in het laken, trap in het vet schenk de melk op de keukenmat
gooi de botten maar op het bed
spat de deuren met wijn maar nat
gooi de vaat in een kokende teil stamp dan het zaakje, hard en lang
en als je daar mee klaar bent
keil wat nog heel is door de gang
dat vindt Bilbo Balings naar
Hij is er.
Je zei dat het makkelijk te vinden was.
Ik ben twee keer verdwaald.
Zonder teken op de deur had ik het nooit gevonden.
Er staat geen teken op. Hij is net geverfd.
Dat heb ik erop gezet.
Laat me je voorstellen aan de leider van ons gezelschap:
Thorin Eikenschild.
Dus dit is de Hobbit.
Heb je veel gevochten? - Pardon?
Bijl of zwaard? Waar vecht je het liefst mee?
Ik ben goed in slagspelletjes, mocht je 't willen weten.
Maar waarom vraag je dat?
Dat dacht ik al. Hij is eerder een kruidenier dan een inbreker.
Hoe verliep de bijeenkomst in Ered Luin? Was iedereen er?
Gezanten van alle zeven koninkrijken.
Wat zeiden de Dwergen van de IJzerheuvels?
Steunt Dáin ons?
Ze komen niet.
Ze zeggen dat dit onze zoektocht is.
Gaan jullie op een zoektocht?
Bilbo, maak eens wat meer licht.
Ver in het oosten, voorbij bergketens en rivieren...
voorbij bossen en woestenijen...
ligt een afgezonderde berg.
'De Eenzame Berg'.
Óin heeft de voortekenen gelezen...
en die zeggen dat het tijd is.
De raven vliegen terug naar de berg, zoals voorspeld.
Als de vogels van vroeger terugkeren naar Erebor...
zal de heerschappij van het beest eindigen.
Welk beest? - Smaug de Verschrikkelijke.
De grootste ramp van ons Era.
Een vliegende vuurspuwer.
Tanden als scheermessen, klauwen als vleeshaken.
Zeer gesteld op edelmetalen. - Ik weet wat een draak is.
Ik ben niet bang. Ik zal hem wat Dwergenstaal laten proeven.
Dit zou al een opgave zijn met een leger achter ons.
Maar we zijn maar met dertien, en niet de dertien sterksten.
Of de slimsten.
Wie noem je hier dom? - Wat zei hij?
We zijn dan met weinigen, maar we zijn strijders.
Tot de laatste Dwerg. - En we hebben een Tovenaar.
Gandalf heeft vast al honderden draken gedood.
Nou, ik... - Hoeveel dan?
Hoeveel heb je er gedood?
Noem eens een getal.
Heren, alstublieft.
Genoeg.
Denken jullie dat anderen de voortekenen niet hebben gezien?
Er gaan geruchten.
Smaug is al zestig jaar niet meer gezien.
Men kijkt naar de berg en vraagt zich af hoe groot het risico is.
Misschien is de rijkdom van ons volk wel onbewaakt.
Laten we hen afpakken wat van ons is...
of grijpen we de kans om Erebor te heroveren?
De hoofdpoort is hermetisch afgesloten.
Er is geen weg naar binnen.
Dat is niet helemaal waar, Balin.
Hoe kom je daaraan?
Van je vader, Thráin. Om hem veilig te bewaren.
Nu geef ik hem aan jou.
Als er een sleutel is...
dan moet er een deur zijn.
Deze runen beschrijven een geheime doorgang naar de Lagere Zalen.
Er is een andere ingang.
Als we hem kunnen vinden. Gesloten Dwergendeuren zijn onzichtbaar.
Het antwoord ligt verborgen in deze kaart.
Ik kan het niet vinden, maar er zijn anderen die dat wel kunnen.
Deze taak vereist flink wat sluwheid en moed.
Maar als jullie voorzichtig en slim zijn, lukt het wel.
Daarom hebben we een inbreker nodig.
En een goede ook. Een expert, dunkt me.
En ben je dat?
Wat ben ik? - Hij is een expert, zegt 'ie.
Nee, ik ben geen inbreker. Ik heb nog nooit iets gestolen.
Ik moet het eens zijn met meneer Balings.
Hij lijkt me geen inbreker.
De wildernis is geen plek voor iemand die zich niet kan redden.
Genoeg. Als ik zeg dat hij een inbreker is, dan is hij dat.
Hobbits zijn verrassend lichtvoetig.
Ze kunnen onopgemerkt blijven als ze dat willen.
En de draak kent de geur van Dwergen...
maar niet van Hobbits, wat voor ons voordelig is.
Je wilde dat ik een veertiende man zocht. Ik kies meneer Balings.
Hij kan meer dan je zou zeggen.
En hij heeft meer te bieden dan jullie denken.
Inclusief hijzelf.
Vertrouw me.
Goed, we doen het op jouw manier. Geef hem het contract.
Een standaardoverzicht van uitgaven, tijdsduur, betaling...
begrafenisregelingen, enzovoort. - Begrafenisregelingen?
Ik sta niet in voor zijn veiligheid. - Begrepen.
En ik ben niet verantwoordelijk voor zijn lot.
Akkoord.
De betaling bedraagt 1/14e van de eventuele winst.
Dat klinkt redelijk.
Het genootschap is niet aansprakelijk voor enig letsel...
waaronder snijwonden, verwijdering van ingewanden...
en verbranding.
Hij smelt het vlees zo van je botten.
Gaat het, knul? - Ik voel me wat slapjes.
Denk aan een vliegende oven. - Ik heb wat lucht nodig.
Een lichtflits, stekende pijn en je bent een hoopje as.
Nee. - Heel behulpzaam, Bofur.
Laat me maar even zitten. - Je zit al veel te lang.
Sinds wanneer zijn je kleedjes en servies je zo dierbaar?
Ik herinner me een jonge Hobbit die in de bossen naar Elfen zocht.
Die na het donker thuiskwam met modder aan zijn voeten.
Een Hobbit die dolgraag wou weten wat er buiten de Gouw was.
De wereld bevindt zich niet in je boeken en kaarten.
Hij is daarbuiten.
Ik kan niet zomaar weggaan.
Ik ben een Balings van Balingshoek.
Je bent ook een Toek.
Je over-over-over-grootoom, Bullebas Toek...
was zo groot dat hij op een echt paard kon rijden.
Bij de Slag van de Groene Velden viel hij de Aardmannen aan...
en sloeg zo hard met z'n stok dat het hoofd van de Aardmannenkoning...
90 meter verderop in een konijnenhol belandde.
En zo werd de slag gewonnen...
en werd tegelijkertijd het golfspel uitgevonden.
Dat heb je verzonnen.
Alle goede verhalen verdienen wat verfraaiing.
Je zal zelf wat verhalen hebben wanneer je terugkomt.
Kun je beloven dat ik terugkom?
Nee. En als je terugkomt, zul je niet meer hetzelfde zijn.
Dat dacht ik al.
Sorry, Gandalf. Ik kan dit niet tekenen.
Je hebt de verkeerde Hobbit.
Zo te zien zijn we onze inbreker kwijt.
Misschien is het beter zo. We maakten toch weinig kans.
Want wat zijn we eigenlijk?
Koopmannen, mijnwerkers...
blikwerkers en speelgoedmakers. Niet bepaald legendarische krijgers.
We hebben nog wel een paar krijgers.
Oude krijgers.
Ik verkies elk van deze Dwergen boven 'n leger van de IJzerheuvels.
Toen ik ze opriep, kwamen ze.
Trouw, eer...
een bereidwillig hart.
Om meer kan ik niet vragen.
Je hoeft dit niet te doen.
Je hebt een keuze. Je hebt ons volk geholpen.
Je hebt ons een nieuw bestaan gegeven in de Blauwe Bergen.
Een bestaan van vrede en overvloed.
Dat is meer waard dan al het goud in Erebor.
Via mijn grootvader en vader is dit aan mij doorgegeven.
Ze droomden van de dag dat wij ons thuisland zouden heroveren.
Er is geen keuze, Balin.
Voor mij niet.
Dan helpen we je, knul.
Het lukt ons wel.
ver over Nevelbergen koud
naar kerkers diep
en grotten oud
moeten wij gaan
eer dag breekt aan
op zoek naar 't lang verloren goud
de sparren brulden bergenhoog
terwijl de storm de nacht bevloog
het vuur was rood
werd angstig groot
tot boom als fakkel vlammen spoog
Waar gaat u zo snel heen? - Niet nu. Ik ben al te laat.
Waarvoor? - Ik ga op avontuur.
Zie je wel? Tijdverspilling. - Inderdaad.
Belachelijk, een Hobbit. Wiens idee was dat?
Wacht.
Ik heb het getekend.
Alles lijkt te kloppen.
Welkom, meester Balings...
bij het genootschap van Thorin Eikenschild.
Geef hem een pony. - Dat hoeft niet.
Ik hou jullie zo wel bij. Ik wandel veel.
Ik ben al eens tot Puitenlee gelopen.
Nori, betalen.
Nog eentje. - Hartelijk dank.
Waar gaat dat over?
Ze hebben gewed of je wel of niet zou komen.
De meesten dachten van niet.
Wat dacht jij?
Ik heb nooit aan je getwijfeld.
Ik kan niet tegen paardenhaar.
Wacht. Stop. We moeten terug.
Wat is er aan de hand? - Ik heb geen zakdoek bij.
Hier, gebruik dit maar.
Doorrijden.
Je zult het nog wel zonder meer gemakken moeten stellen...
voor we onze bestemming bereiken.
Je bent opgegroeid in de groene heuvels van de Gouw.
Maar je thuis ligt nu achter je.
De wereld ligt voor je.
Wat een brave meid.
Dit is ons geheimpje, Myrtle. Tegen niemand zeggen.
Wat was dat? - Orks.
Moordenaars. Tientallen. De heuvels zitten er vol mee.
Ze snijden 's nachts je keel door. Geen geschreeuw. Alleen bloed.
Vinden jullie dat grappig?
Denken jullie dat een aanval van Orks grappig is?
We bedoelden het niet zo.
Natuurlijk. Jullie weten niets van de wereld.
Laat hem maar, knul.
Thorin heeft meer reden dan de meesten om Orks te haten.
Nadat de draak de Eenzame Berg ingenomen had...
wilde koning Thrór het oude Dwergenrijk Moria heroveren.
Maar onze vijand was ons voor.
Moria was ingenomen door Orklegioenen...
onder leiding van de gemeenste van hun soort.
Azog de Bevuiler.
De reusachtige Ork van Gundabad had zich voorgenomen...
het geslacht van Durin te vernietigen.
En hij begon...
door de koning te onthoofden.
Thráin, de vader van Thorin, werd gek van verdriet.
We raakten hem kwijt. Gevangengenomen of gedood.
We waren onze leiders kwijt.
De nederlaag en de dood staarden ons aan.
En toen zag ik hem.
Een jonge Dwergenprins...
die het opnam tegen de witte Ork.
Hij stond alleen tegen deze vreselijke vijand.
Hij had enkel een eikentak als schild.
Die dag leerde Azog de Bevuiler...
dat het geslacht van Durin zich niet zomaar laat vernietigen.
Onze troepen verzamelden zich...
en dreven de Orks terug.
Onze vijand was verslagen.
Maar er was geen feestmaal...
noch gezang die nacht.
Het dodental was onvoorstelbaar.
Wij enkelingen hadden het overleefd.
En ik dacht toen:
Daar staat iemand die ik zou volgen.
Daar staat iemand die ik koning zou noemen.
En de witte Ork?
Wat is er met hem gebeurd? - Teruggeslopen naar zijn hol.
Die smeerlap is allang bezweken aan zijn verwondingen.
Vertel onze meester...
dat we de smerige Dwergen hebben gevonden.
Meneer Gandalf, kunt u niks aan deze zondvloed doen?
Het regent, meester Dwerg.
En het zal blijven regenen tot het ophoudt.
Als u het weer wil veranderen, moet u een andere Tovenaar zoeken.
Zijn er dan andere Tovenaars? - We zijn met vijven.
De machtigste van onze orde is Saruman de Witte.
Dan zijn er de twee Blauwen...
wiens namen ik ben vergeten.
En de vijfde? - Dat is Radagast de Bruine.
Is hij een groot Tovenaar, of is hij zoals jij?
Ik vind hem een heel groot Tovenaar.
Op zijn eigen manier.
Een vriendelijke ziel die het gezelschap van dieren verkiest.
Hij ontfermt zich over de bossen in het oosten.
En gelukkig maar, want het kwaad wil altijd voet aan de grond krijgen.
Dit is niet goed. Helemaal niet goed.
Nee. Sebastian.
Hemeltjelief.
Geef hem wat ruimte, in hemelsnaam.
Waarom werkt het niet? Het is geen tovenarij.
Tovenarij.
Maar dat is het wel.
Een duistere en krachtige magie.
Waar komen die smerige wezens in hemelsnaam vandaan?
Het oude fort? Breng me erheen.
We slaan hier ons kamp op.
Fíli, Kíli, let op de pony's. Blijf bij ze.
Hier woonde een boer met zijn gezin.
Óin, Glóin, leg een vuur aan.
We kunnen beter doorrijden.
We kunnen naar de Verborgen Vallei gaan.
Ik zei toch dat ik daar niet heenga.
Waarom niet? De Elfen kunnen ons proviand en raad geven.
Ik heb hun raad niet nodig.
We kunnen de kaart niet lezen. Heer Elrond kan ons helpen.
Ons helpen?
Toen de draak Erebor aanviel, hielpen de Elfen ons toen?
Toen de Orks Moria en onze heilige zalen plunderden...
keken de Elfen alleen maar toe.
Moet ik hulp vragen aan degenen die mijn grootvader...
en mijn vader verraden hebben? - Jij bent hen niet.
Die kaart en sleutel waren niet om in het verleden te blijven hangen.
Ik wist niet dat ze van jou waren.
Is alles in orde? Waar ga je heen, Gandalf?
Naar de enige die hier nog verstand heeft.
Wie dan? - Ikzelf, meneer Balings.
Ik heb even genoeg gehad van Dwergen.
Kom, Bombur. We hebben honger.
Komt hij wel terug?
Gandalf is al lang weg.
Een Tovenaar doet wat hij wil. Hier, breng dit naar de jongens.
Jij hebt al genoeg gehad.
Niet slecht, Bombur. Ik heb wel eens slechter gegeten.
Als Dori kookt, ja. - Heel grappig.
Wat is er? - We moesten op de pony's letten.
Maar er is een probleempje.
Het waren er zestien. Nu zijn er nog veertien.
Daisy en Bungo zijn weg.
Dat is niet goed. Helemaal niet goed.
Moet Thorin dit niet weten? - Maak hem maar niet ongerust.
Jij bent onze inbreker. Kijk jij anders eens.
Iets groots heeft deze bomen omver gegooid.
Dat dachten wij ook. - Iets groots...
en wellicht gevaarlijks.
Daar brandt een licht.
Hierheen.
Blijf laag.
Wat zijn dat? - Trollen.
Hij heeft Myrtle en Minty.
Ze gaan ze opeten. We moeten iets doen.
Ja, je moet iets doen.
Bergtrollen zijn traag en dom. Ze zien jou over het hoofd.
Het is veilig. We staan achter je.
Als het misgaat, kras dan twee keer als een kerkuil...
en één keer als een bosuil. - Twee keer als een kerkuil...
Is dit wel zo slim?
Gisteren schapenvlees, vandaag ook weer...
en morgen zal het wel weer op schapenvlees uitdraaien.
Zeur niet zo. Dit zijn geen schapen.
Dit zijn verse paarden.
Ik hou niet van paard. Te weinig vet.
Beter dan die oude boer. Vel over been.
Ik heb nog stukjes bot tussen mijn tanden.
Lekker. Een drijver.
Misschien smaakt het beter zo. - Ik heb nog wel meer.
Waag het niet.
Ga zitten.
Haal je wel de organen eruit? Ik hou niet van ingewanden.
Zitten, zei ik.
Ik rammel. Gaan we nog paard eten?
Hou je klep. Je eet wat ik je geef.
Waarom is hij de kok? Alles smaakt hetzelfde.
Alles smaakt naar kip. - Behalve de kip.
Die smaakt naar vis. - Wat waardering zou fijn zijn.
'Dank je, Bert'.
'Lekkere stoofpot, Bert'. Is dat te veel gevraagd?
Nog een snufje eekhoorndrek.
Hé, dat is mijn rum.
Dat is prachtig in balans.
Proef dat maar eens.
Lekker, of niet? Daarom ben ik de kok.
Ik rammel. Ik moet wat eten. Ik wil vlees.
Verdraaid. Bert, kijk wat er uit mijn gok komt.
Het heeft zelfs armen en benen.
Wat is dat? - Geen idee, maar het is smerig.
Wat ben jij? Een grote eekhoorn?
Een inbreker... Hobbit. - Een inbrekerhobbit?
Kunnen we hem koken? - We kunnen het proberen.
Hij is maar een tussendoortje als je hem uitbeent.
Als er nog meer zijn, kunnen we goed eten.
Grijp hem. - Hij is te snel.
Hier, jij.
Hebbes. Sluipen er nog meer kleintjes zoals jij rond?
Hij liegt. - Niet waar.
Hou zijn tenen boven het vuur, dan piept hij wel.
Laat hem los. - Wat zei je daar?
Laat hem los, zei ik.
Stop ze in de zakken.
Leg jullie wapens neer...
of we scheuren zijn armen eraf.
Bak ze maar niet. Ga op ze zitten en maak jam van ze.
We sauteren en roosteren ze met een snufje salie.
Dat klinkt inderdaad lekker. - Pak iemand van je eigen grootte.
Laat die kruiden maar. We hebben niet de hele nacht.
De zon komt zo op, dus haast je.
Ik wil niet in steen veranderen.
Wacht. Jullie maken een grote fout.
Je kunt niet met ze praten. Ze zijn onnozel.
En wat zijn wij dan?
Ik bedoel de kruiden.
Wat is er met de kruiden? - Heb je al eens aan ze geroken?
Je hebt wel meer dan salie nodig. - Verrader.
Wat weet jij nou van Dwerg koken?
Mond dicht. Laat de inbeberker-hobbit praten.
Het geheim van Dwerg koken is... - Nou, zeg het dan.
Het geheim is...
dat je ze eerst moet villen.
Tom, geef me het fileermes. - Ik vil jou.
Dit vergeet ik niet.
Wat een onzin. Ik heb er genoeg zo gegeten.
We eten ze op met laarzen en al.
Hij heeft gelijk. Niets mis met rauwe Dwerg.
Lekker knapperig.
Niet die. Hij is besmet.
Wat is hij? - Hij heeft wormen in z'n darmen.
Zij allemaal. Ze zitten vol. Ik zou ze niet opeten.
Zei hij nou wormen? - We hebben geen wormen.
Je hebt zelf wormen. - Waar heb je het over?
Ik heb wormen zo groot als mijn arm.
Ik heb de grootste wormen.
We zitten er vol mee. - Helemaal vol.
Wat wil je dan dat we doen? Ze laten gaan?
Denk je dat ik je niet door heb?
Die kleine rat houdt ons voor de gek.
Moge de dageraad jullie allen halen.
Wie is dat? - Geen idee.
Kunnen we hem ook opeten?
Haal je voet uit mijn rug.
Waar ben jij geweest? - Vooruit wezen kijken.
Waarom kwam je terug? - Omdat ik achterom keek.
Gelukkig leeft iedereen nog. - Niet dankzij je inbreker.
Hij was zo slim om tijd te rekken.
Daar dachten jullie niet aan.
Ze komen vast van de Reuzenheide.
Sinds wanneer komen Bergtrollen zo ver zuidwaarts?
Al een Era niet.
Niet sinds een donkere macht over deze landen heerste.
Ze kunnen zich niet overdag verplaatst hebben.
Er moet een grot in de buurt zijn.
Wat stinkt er zo? - Een Trollenschatkamer.
Pas op met wat je aanraakt.
Het zou zonde zijn om dit te laten liggen.
Je kan het zo meenemen. - Inderdaad.
Nori, pak een schop.
Deze zwaarden zijn niet door Trollen gemaakt.
Ze zijn ook niet door Mensenhanden gemaakt.
Ze zijn gesmeed in Gondolin, door de Hoge Elfen in de Eerste Era.
Een beter zwaard zul je nergens vinden.
We leggen wat weg voor later.
Laten we hier weggaan. Kom.
Hier. Dit is jouw maat.
Dit kan ik niet aannemen. - Het is gemaakt door Elfen...
dus het gloeit blauw als er Orks of Aardmannen nabij zijn.
Ik heb nog nooit een zwaard gebruikt.
Hopelijk hoeft dat ook nooit. Maar onthoud dit:
Echte moed is niet weten wanneer je een leven moet nemen...
maar wanneer je het kan sparen.
Er komt iets aan.
Blijf bij elkaar.
Schiet op. Te wapen.
Dieven. Brand. Moord.
Radagast. Radagast de Bruine.
Wat doe jij hier? - Ik zocht jou.
Er is iets vreselijk mis.
Wacht even.
Ik wist het net nog. Het lag op het puntje van mijn tong.
Nee, het was geen gedachte.
Het was een wandelend takje.
Het Groenewoud is ziek, Gandalf.
Er is een schaduw over gevallen. Er groeit niks meer.
Niets goeds, althans. De lucht riekt naar bederf.
Maar het ergst zijn de webben. - Wat bedoel je?
Spinnen, Gandalf. Reuzenspinnen.
Gebroed van Ungoliant, zowaar ik een Tovenaar ben.
Ik heb ze gevolgd.
Ze kwamen van Dol Guldur.
Maar het oude fort is verlaten.
Nee, Gandalf.
Dat is het niet.
Er heerst daar een donkere macht. Sterker dan ik ooit heb gevoeld.
De schaduw van een eeuwenoude verschrikking.
Iets dat de geesten van de doden kan oproepen.
Ik zag hem, Gandalf. In de duisternis.
Een Dodenbezweerder is hierheen gekomen.
Snel, snel.
Wacht op mij.
Neem een trekje pijpkruid. Het zal je kalmeren.
En uitademen.
Weet je het zeker van die Dodenbezweerder?
Dat is niet van de wereld der levenden.
Was dat een wolf? Zitten hier wolven?
Dat is geen wolf.
Kíli, je boog.
Warg-verkenners. Dan zijn er Orks in de buurt.
Wie heb je verder nog over je zoektocht verteld?
Niemand. Ik zweer het.
Wat gebeurt hier? - Er wordt op je gejaagd.
We moeten hier weg. - Kan niet. De pony's zijn weg.
Ze zijn gevlucht. - Ik leid ze wel af.
Dit zijn Wargs uit Gundabad. Ze zijn te snel.
Dit zijn Rhosgobel-konijnen.
Laat ze het maar eens proberen.
Kom me maar halen.
Vooruit.
Blijf bij elkaar.
Ori, nee. Kom terug.
Schiet op.
Waar breng je ons heen?
Daar zitten die smerige Dwergen.
Achter ze aan.
Ren.
Daar zijn ze.
Hierheen. Snel.
Er komen er nog meer.
Kíli, schiet ze neer.
We zijn omsingeld.
Waar is Gandalf? - Hij heeft ons verlaten.
Houd stand.
Hierheen, dwazen.
Vooruit.
Schiet op.
Kíli, ren.
Elfen.
Ik kan niet zien waar deze kloof heenleidt.
Zullen we hem volgen? - Natuurlijk.
Dat lijkt me verstandig.
De Vallei van Imladris.
Maar in de volksmond heet het anders.
Rivendel.
Het Laatste Huiselijke Huis ten oosten van de Zee.
Dit was je dus van plan. Schuilen bij de vijand.
Je hebt hier geen vijanden, Thorin Eikenschild.
De enige vijandigheid is de jouwe.
Denk je dat de Elfen ons hun goedkeuring zullen geven?
Ze zullen ons willen tegenhouden. - Natuurlijk. Maar wij hebben vragen.
Deze kwestie vereist behoedzaamheid en respect.
En flink wat charme.
Laat mij het woord dus maar doen.
Mithrandir.
Lindir. - Wees op je hoede.
We hoorden dat je in de Vallei was.
Ik zou graag Heer Elrond spreken. - Heer Elrond is er niet.
Niet hier? Waar is hij dan?
Te wapen. - In formatie.
Gandalf. - Heer Elrond.
Mijn vriend. Waar was je?
We hebben gejaagd op een groep Orks uit het zuiden.
We hebben er enkele gedood bij de Verborgen Pas.
Vreemd dat Orks zo dicht bij onze grenzen komen.
Iets of iemand heeft ze hierheen gelokt.
Dat kunnen wij zijn geweest.
Welkom, Thorin, zoon van Thráin.
Volgens mij kennen wij elkaar niet.
Je lijkt op je grootvader.
Ik kende Thrór toen hij nog onder de berg regeerde.
Hij heeft het anders nooit over u gehad.
Wat zegt hij? Beledigt hij ons?
Nee, meester Glóin. Hij biedt jullie eten aan.
Ga dan maar voor.
Probeer gewoon een hapje. - Ik hou niet van groenvoer.
Waar is het vlees? - Hebben ze geen patat?
Bedankt voor de uitnodiging. Ik ben er niet op gekleed.
Dat ben je nooit.
Dit is Orcrist, de Aardmannenkliever.
Een beroemd zwaard, gesmeed door de Hoge Elfen, mijn verwanten.
Dat het jullie van pas mag komen.
Dit is Glamdring.
De Vijandmoker. Het zwaard van de koning van Gondolin.
Laat maar, knul. Zwaarden worden vernoemd naar hun daden.
Is mijn zwaard nooit gebruikt? - Als het al een zwaard is.
Meer een briefopener.
Hoe kom je hieraan? - Gevonden in een Trollenschatkamer.
Vlak voor we door Orks werden aangevallen.
Wat deden jullie op de Oostelijke Weg?
Dit zijn geen Elfenzaken. - Thorin, toon hem de kaart.
De nalatenschap van mijn volk is mijn verantwoordelijkheid.
Net als haar geheimen. - Bespaar me jullie koppigheid.
Die trots wordt nog eens jullie ondergang.
We zijn bij een van de weinigen die deze kaart kunnen lezen.
Laat hem aan Heer Elrond zien.
Thorin, nee.
Erebor.
Wat willen jullie met deze kaart?
Academische belangstelling.
Dit soort voorwerpen bevat soms verborgen teksten.
Kun je de Dwergentaal nog lezen?
Cirth ithil. - Maanrunen.
Natuurlijk. Makkelijk over het hoofd te zien.
Ze zijn alleen te zien tijdens dezelfde maanstand van het seizoen...
waarin ze geschreven zijn.
Kun je ze lezen?
Ze zijn van een midzomeravond met een sikkelvormige maan...
bijna 200 jaar geleden.
Het lijkt erop dat jullie komst voorbestemd was.
Het lot is met je. Dezelfde maan staat vannacht.
'Ga bij de grijze steen staan als de lijster slaat...
en de ondergaande zon zal met het laatste licht van Durinsdag...
op het sleutelgat schijnen'. - Durinsdag?
Het Nieuwe Jaar van de Dwergen.
Als de laatste herfstmaan en de eerste winterzon samenvallen.
Dit is slecht nieuws. De zomer is bijna voorbij.
Durinsdag komt eraan. - Er is nog tijd.
Waarvoor? - Om de ingang te vinden.
We moeten op de juiste plek op de juiste tijd staan.
Alleen dan zal de deur opengaan.
Dus dit is jullie doel? De berg ingaan?
En wat dan nog? - Sommigen vinden dat onverstandig.
Wie bedoel je?
Je bent niet de enige beschermer van Midden-aarde.
De Dwergen, mijnheer.
Ze zijn ontkomen.
We werden overvallen door smerige Elfen.
Bespaar me je uitvluchten.
Ik wil het hoofd van de Dwergenkoning.
We waren in de minderheid. We konden niets doen.
Ik kon nog net mezelf redden.
Het zou beter zijn geweest...
als je was gestorven.
De smerige Dwergen zullen zich snel genoeg laten zien.
Geef door...
dat er een prijs op hun hoofden staat.
Jij deed het anders ook. - Dori, hier.
Ook zonder onze hulp trekken zij op naar de berg.
Ze zijn vastberaden hun thuisland te heroveren.
Thorin legt aan niemand verantwoording af.
En ik evenmin. - Dat hoeft ook niet aan mij.
Vrouwe Galadriel.
Mithrandir.
We hebben elkaar lang niet gezien.
Ik ben oud geworden...
maar de Vrouwe van Lórien niet.
Ik wist niet dat Heer Elrond u had laten komen.
Dat heeft hij ook niet. Dat heb ik gedaan.
Saruman.
Je bent de laatste tijd druk bezig, mijn vriend.
Zeg eens, Gandalf...
dacht je dat je plannetjes onopgemerkt zouden blijven?
Onopgemerkt?
Ik doe enkel wat ik juist acht.
Je denkt al lang aan de draak.
U heeft gelijk. Smaug zweert aan niemand trouw.
Maar mocht hij zich bij de vijand voegen...
dan kan dat verschrikkelijke gevolgen hebben.
Welke vijand? De vijand is verslagen.
Sauron is overwonnen. Hij zal nooit meer zo sterk worden.
Al 400 jaar is er vrede.
Een moeizaam verkregen vrede. - Is er echt vrede?
De Trollen verlaten de bergen.
Ze plunderen dorpen en vernielen boerderijen.
Orks vallen ons op de weg aan.
Dat maakt nog geen oorlog. - Je bemoeit je altijd overal mee.
Je zoekt problemen die er niet zijn.
Laat hem spreken.
Er speelt meer dan het kwaad van Smaug. Iets veel sterkers.
We kunnen onze ogen sluiten, maar het zal ons niet negeren.
Het Groenewoud is ziek.
De Woudmensen noemen het nu Demsterwold. Ze zeggen...
Nou, ga door. Wat zeggen de Woudmensen?
Men spreekt van een Dodenbezweerder in Dol Guldur.
Een magiër die de doden kan oproepen.
Dat is absurd. Zo'n kracht bestaat niet.
Deze Dodenbezweerder is een gewoon Mens.
Een magiër die zich in zwarte magie verdiept.
Dat dacht ik ook. Maar Radagast zag...
Bespaar me je verhalen over Radagast de Bruine.
Hij is een dwaas.
Hij is wat vreemd. Hij is een kluizenaar.
Hij eet te veel paddenstoelen.
Zijn geest wordt troebel en zijn tanden geel.
Ik heb hem gewaarschuwd. Een Istari hoort niet thuis...
Je hebt iets bij je.
Je hebt het van Radagast.
Hij vond het in Dol Guldur.
Laat het me zien.
Wat is dat?
Een overblijfsel van Mordor.
Een Morgul-zwaard.
Gesmeed voor de Tovenaar-koning van Angmar.
En met hem begraven.
Na de val van Angmar namen de Noordmannen zijn lichaam mee...
en begroeven het in de hooglanden van Rhudaur.
Hij is diep in het gesteente begraven...
in een tombe zo donker...
dat men hem nooit zou vinden. - Dit kan niet.
Die tombes zijn verzegeld met een krachtige betovering.
Hoe weten we dat dit wapen van zijn graf komt?
Ik heb geen bewijs. - Omdat er geen bewijs is.
Laten we de feiten bekijken.
Een enkele groep Orks waagt zich over de Bruinen.
Een oude dolk is aangetroffen.
En een Menselijke Tovenaar die zich de Dodenbezweerder noemt...
heeft zijn intrek genomen in een vervallen fort.
Dat zegt niet veel.
De kwestie van deze Dwergen baart mij echter diepe zorgen.
Ik vrees dat ik hun zoektocht niet kan goedkeuren.
Ik had hen deze teleurstelling kunnen besparen.
Ik weet niet waarom je ze doet geloven...
Ze vertrekken.
Jij wist het.
Heer Elrond, de Dwergen...
zijn weg.
Wees op je hoede. We gaan de Rand van de Wildernis over.
Balin, jij kent deze wegen. Ga ons voor.
Meester Balings. Probeer ons bij te houden.
Je zal ze volgen. - Ja.
Je doet er goed aan om Thorin Eikenschild te helpen.
Maar deze zoektocht heeft tot onvoorziene kwesties geleid.
De vraag omtrent het Morgul-zwaard moet beantwoord worden.
Er roert zich iets in de duisternis. Het laat zich nog niet zien.
Maar elke dag wordt het sterker. Je moet voorzichtig zijn.
Waarom de Halfling?
Ik weet het niet.
Saruman gelooft dat enkel grote macht het kwaad kan tegenhouden.
Maar zo zie ik het niet.
Het zijn de kleine daden van gewone mensen...
die de duisternis bedwingen.
Simpele daden van goedheid en liefde.
Waarom Bilbo Balings?
Misschien omdat ik bang ben...
en hij me moed geeft.
Wees niet bang, Mithrandir.
Je staat niet alleen.
Als je mijn hulp nodig hebt...
zal ik er zijn.
Hou je vast.
We moeten beschutting vinden.
Kijk uit.
Pas op. - Hou je vast.
Dit is geen onweersbui. Dit is een gevecht.
Kijk.
Mijn hemel. De legendes zijn waar.
Steenreuzen.
Zoek dekking. - Hou je vast.
Wat gebeurt er? - Kíli, Pak mijn hand.
Weg hier. - Spring eraf.
Pas op.
Spring eraf.
Hou je vast.
Alles in orde. We leven nog.
Waar is Bilbo? Waar is de Hobbit? - Daar.
Pak hem.
Pak mijn hand.
Ik heb je vast.
Kom op. Pak hem.
Omhoog.
Ik dacht dat we onze inbreker verloren waren.
Hij is al verloren sinds hij van huis weg is.
Hij had niet mee moeten komen. Hij hoort niet bij ons.
Het ziet er veilig uit. - Kijk eerst rond.
Berggrotten zijn zelden onbewoond.
Niks te zien.
Tijd voor een vuur. - Nee, niet hier.
Slaap wat. We vertrekken bij zonsopgang.
We zouden in de bergen wachten tot Gandalf kwam.
Dat was het plan. - Plannen veranderen.
Bofur, jij hebt de eerste wacht.
Deze sporen zijn vers.
Ze zitten in de bergen.
Waar ga jij heen?
Terug naar Rivendel.
Je kan niet terug. Je hoort bij het genootschap.
Je bent een van ons. - Maar dat is niet zo.
Thorin had gelijk.
Ik ben een Balings, geen Toek. Wat bezielde me?
Ik had niet moeten gaan. - Je hebt heimwee.
Ik begrijp het. - Nee. Jullie zijn Dwergen.
Jullie zijn gewend aan dolen. Aan nergens thuishoren.
Het spijt me. Ik wilde niet...
Nee, je hebt gelijk.
We horen nergens thuis.
Ik wens je het allerbeste toe.
Dat meen ik echt.
Wat is dat?
Wakker worden.
Kijk uit.
Ga weg.
Smerige onderkruipsels. - Blijf weg.
Hier zullen jullie voor boeten.
Blijf van me af.
Laat me los.
Pas maar op.
Wie durft er gewapend mijn rijk te betreden?
Spionnen? Dieven? Moordenaars?
Dwergen, Uwe Boosaardigheid. - Dwergen?
Ze zaten in ons voorportaal. - Sta niet te kijken. Fouilleer ze.
Elke zak en tas.
Wat doen jullie hier? Spreek.
Goed dan. Als ze niet willen spreken...
zullen we ze breken.
Breng de Mangelaar. Breng de Bottenbreker.
Begin met de jongste. - Wacht.
Zo, zo.
Kijk wie we daar hebben.
Thorin, zoon van Thráin, zoon van Thrór.
De Koning onder de Berg.
Maar wacht, je hebt geen berg.
En je bent geen koning. Eigenlijk ben je dus niemand.
Ik ken iemand die veel wil betalen voor je hoofd.
Alleen het hoofd, meer niet.
Misschien weet je wel wie.
Een oude vijand van je.
Een witte Ork. Op een witte Warg.
Azog de Bevuiler is dood.
Hij is op het slagveld gedood.
Denk je dat zijn bevuilende dagen geteld zijn?
Geef dit door aan de witte Ork.
Zeg hem dat ik zijn trofee gevonden heb.
Vieze Aardmansen...
zijn beter dan oude botten, liefje. Beter dan niks.
Te veel botten, liefje. Er zit geen vlees aan.
Mond dicht en vil hem.
Begin bij zijn hoofd.
het koude land dat bijt aan hand
en knaagt aan voet
rots en steen zijn hard als been
geen vlees, zo zoet
Aardmanvlees zo levenloos smaakt ons ook goed
Zegen ons en spetter ons, liefje. Wat een sappig hapje.
Blijf weg. Ik waarschuw je. Kom niet dichterbij.
Het heeft een Elfenzwaard, meer het is geen Elfs.
Geen Elfs, nee. Wat is het dan, liefje?
Wat is het? - Mijn naam is Bilbo Balings.
Balingses?
Wat is een Balingses, liefje?
Een Hobbit, van de Gouw.
We houden van Aardmansen, vleermuizen en vissen...
maar we hebben nog nooit Hobbitses geproefd.
Is het zacht? Is het sappig?
Blijf daar. Ik gebruik dit als het moet.
Ik wil geen problemen.
Wijs me alleen de uitgang. - Waarom? Is het verdwaald?
Ja, en ik wil zo snel mogelijk onverdwaald zijn.
Wij weten veilige doorgangen voor Hobbitses.
Veilige gangen in het donker. Hou je mond.
Ik zei niks. - Ik had het niet tegen jou.
Wel waar, liefje.
Ik weet niet wat voor spelletje je speelt...
Spelletjes?
We zijn gek op spelletjes. Nietwaar, liefje?
Houdt het van spelletjes?
Misschien.
Wat heeft wortels die niemand ziet...
is hoger dan bomen...
rijst op in 't verschiet zonder hoger te komen?
De berg.
We doen er nog eentje. Vraag ons iets.
Nee, geen raadsels meer. Maak hem af.
Ik wil spelen. Echt waar.
Ik kan zien dat je hier heel goed in bent.
Waarom spelen wij...
geen raadspelletje? Alleen wij tweeën.
Alleen wij.
En als ik win...
dan wijs jij me de uitgang.
En als het verliest? Wat dan?
Als het verliest, eten we het op.
Als Balings verliest, eten we het op.
Goed dan.
Balings eerst.
Dertig witte paarden op een heuvel rood.
Eerst kauwen ze, dan stampen ze...
dan staan ze als dood.
Tanden?
Tanden. Ja, liefje.
Maar wij hebben er maar negen.
Onze beurt.
Stemloos krijt hij...
vliegt vleugelloos rond.
Tandeloos bijt hij...
mompelt zonder mond.
Momentje.
Wij weten het. Hou je mond.
Wind. Het is de wind, natuurlijk.
Heel slim, Hobbitses. Heel slim.
Zonder deksel, scharnieren of slot bevat...
dit doosje niettemin een gouden schat.
Een doos, een deksel, een sleutel...
Nou? - Het is moeilijk.
Geef je op? - Geef ons een kans.
Eiersen.
Natte, knapperige eiersen.
Oma leerde ons hoe we ze leeg moesten zuigen.
Nu hebben wij er een voor jou.
Dit verslindt al dat men kan noemen.
Dieren, beesten, bomen, bloemen.
Knaagt ijzer, bijt staal...
en kan de hardste stenen malen.
Geef antwoord. - Ik liet jou ook lang denken.
Deze ken ik niet. - Is het lekker?
Is het heerlijk?
Is het knapperig? - Laat me denken.
Het weet het niet.
Balingses weet het niet.
De tijd is om.
De tijd. Het antwoord is de tijd.
Dat was niet zo moeilijk.
Laatste vraag.
Laatste kans.
Stel ons een vraag.
- Goed.
Wat heb ik in mijn zak?
Dat is oneerlijk.
Dat is tegen de regels.
Vraag ons iets anders. - Nee, jij wilde een vraag.
Dat is mijn vraag. Wat heb ik in mijn zak?
Drie kansen, liefje. Geef ons drie kansen.
Drie kansen. Raad maar.
Handsen. - Mis. Opnieuw.
Visgraten, Aardmantanden, schelpen, vleermuisvleugels...
Een mes. Hou je mond. - Weer mis. Laatste kans.
Touw of niets. - Twee tegelijk. Allebei fout.
Kom, je zou me de uitgang wijzen.
Zeiden we dat, liefje?
Zeiden we dat?
Wat heeft het in zijn zaksen?
Dat gaat je niks aan. Jij hebt verloren.
Verloren?
Waar is het?
Verloren. Zegen ons en spetter ons.
Mijn liefje is verloren.
Wat ben je kwijt? - Niet vragen. Niet zijn zaken.
Wat heeft het...
in zijn vieze, kleine zaksen?
Hij heeft het gestolen.
botten gaan we breken, je nek wordt gehakt
je wordt gemept en geslagen, op de rotsen gesmakt
we gooien je in het diepste gat
zo doen we dat in Aardmanstad
Ik ken dat zwaard. De Aardmannenkliever.
De Bijter. Het zwaard dat duizenden hoofden heeft afgehakt.
Pak ze. Sla ze. Maak ze af.
Dood ze en snij zijn hoofd eraf.
Pak jullie wapens.
Vecht.
Hij heeft de Vijandmoker. De Slachter. Helder als daglicht.
Volg mij. Snel.
Ren.
Geef het ons terug.
Hij is van ons. Van ons.
Dief.
Balings.
Schiet op.
Ren door.
Pak die paal.
Ram ze.
Snij de touwen door.
Schiet op.
Spring.
Schiet op.
Duwen.
Dachten jullie aan mij te ontsnappen?
Wat wil je nu doen, Tovenaar?
Dat is genoeg.
Dat had erger gekund.
Dat meen je toch niet.
Het zijn er te veel. We kunnen ze niet aan.
Alleen daglicht kan ons redden. Vooruit.
Sta op.
Wacht. Mijn liefje.
Snel.
Hierheen.
Balings.
Dief.
Smerig en vervloekt. We haten het voor altijd.
Vijf, zes, zeven, acht...
Bifur en Bofur. Tien. Fíli en Kíli. Dat zijn er twaalf.
En Bombur. Dertien.
Waar is Bilbo? Waar is onze Hobbit?
Vervloekte Halfling. - Ik dacht dat hij bij Dori was.
Geef mij niet de schuld. - Waar heb je hem nog gezien?
Ik zag hem wegglippen toen ze ons meenamen.
Wat is er gebeurd? - Dat zal ik je zeggen.
Hij zag zijn kans schoon.
Al vanaf het begin verlangt hij naar zijn warme haard en bedje.
Onze Hobbit zien we niet meer terug. Hij is ervandoor.
Nee, dat is hij niet.
Bilbo Balings. Ik ben nog nooit zo blij geweest iemand te zien.
We hadden je al afgeschreven. - Hoe ben je ontsnapt?
Inderdaad.
Wat maakt het uit? Hij is terecht.
Het maakt veel uit. Ik wil het weten.
Waarom ben je teruggekomen?
Ik weet dat je aan me twijfelt.
En ik denk inderdaad vaak aan Balingshoek.
Ik mis mijn boeken.
En mijn leunstoel en mijn tuin.
Daar hoor ik. Dat is mijn thuis.
En daarom kwam ik terug...
want jullie hebben geen thuis.
Het is jullie ontnomen.
Maar ik doe mijn best het te helpen heroveren.
Dood ze. Rijt ze aan stukken.
Van de regen... - In de drup. Ren.
De bomen in, allemaal. Bilbo, klim omhoog.
Ze komen eraan.
Azog.
Ruiken jullie dat?
De geur van angst.
Dezelfde geur die je vader had...
Thorin, zoon van Thráin.
Dit kan niet.
Die is van mij.
Dood de rest.
Drink hun bloed.
Hij valt.
Meneer Gandalf.
Nee. Dori.
Breng me het hoofd van de Dwerg.
Dood hem.
De Halfling. - Het is in orde.
Bilbo is hier. Hij is veilig.
Jij.
Wat bezielde je? Je was bijna dood.
Zei ik niet dat je een last was?
Dat je het niet zou redden in de wildernis?
En dat je niet bij ons hoort?
Ik heb me nog nooit zo vergist.
Sorry dat ik aan je twijfelde. - Dat had ik ook gedaan.
Ik ben geen held of een strijder.
Niet eens een inbreker.
Is dat wat ik denk?
Erebor. De Eenzame Berg.
Het laatste van de grote Dwergenrijken in Midden-aarde.
Ons thuis.
Een raaf. De vogels keren terug naar de berg.
Dat is een lijster, mijn beste Óin.
Maar wij zien het als een teken.
Een goed voorteken. - Je hebt gelijk.
Het ergste zal nu voorbij zijn.
Vertaling door SkepSubs