Game of Thrones 1x06 A Golden Crow
บรรยายไทยโดย www.Thaisubtitle.com
ขออภัย ฝ่าบาท
กระหม่อมอยากลุกขึ้นแสดงความเคารพ แต่...
เจ้ารู้หรือไม่ว่าภรรยาเจ้าทำอะไรไว้
นางไม่ทำในสิ่งที่กระหม่อมไม่ได้สั่ง
ใครจะนึกว่านางจะกล้า?
พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรถึงกล้ามายุ่งกับพวกของข้า?
กระหม่อมเป็นมือขวาของกษัตริย์ ดูแลความสงบเรียบร้อย
เจ้าเคยเป็นมือขวาของกษัตริย์
เจ้าต้องรับผิดชอบ
โอ้ เงียบทั้งคู่นั่นแหละ
แคทลีนต้องปล่อยตัวเทียรอนและ\\\ เจ้าก็ไปสงบศึกกับเจมี่เสีย
เขาฆ่าคนของกระหม่อม
ลอร์ดสตาร์คเมากลับออกมา
จากหอนางโลม ตอนที่คนของเขากำลังโจมตีเจมี่
- เงียบที แม่คุณ - เจมีหนีออกนอกเมืองไปแล้ว
โปรดให้กระหม่อมไปตามเขากลับมา ดำเนินการเพื่อความยุติธรรมด้วย
พระองค์เป็นถึงกษัตริย์
- เจ้าไม่ต้องพูด - เขาจู่โจม
พี่น้องคนหนึ่งของหม่อมฉัน แล้วยังจับตัวอีกคนหนึ่งไป
หม่อมฉันน่าจะเป็นคนสวมชุดเกราะ \ แล้วให้ฝ่าบาทสวมชุดกระโปรงซะมากกว่า
หม่อมฉันคงต้องรู้สึกเป็นเกียรติ
เป็นเกียรติอยู่เงียบๆไป \ ไม่งั้นจะให้จัดให้สมเกกียรติอีกซักที
เห็นที่นางทำกับข้ามั๊ย?
มเหสีสุดที่รักของข้า
ข้าไม่น่าตบนางเลย
นั่นมันไม่...
นั่นมันไม่สมกับความเป็นกษัตริย์
ถ้าเราไม่ทำอะไร
ได้เกิดสงครามแน่
ถ้างั้นก็บอกเมียเจ้าให้ส่งเจ้าเตี้ยนั่นกลับมา
ที่คิงส์แลนดิ้งซะ
นางสนุกพอแล้ว ให้มันจบได้แล้ว
ได้ยินที่ข้าพูดมั๊ย? ส่งนกสื่อสารไปบอกให้จบเรื่องนี้ได้แล้ว
แล้วเรื่อง เจมี่ แลนนิสเตอร์ ล่ะ
- จะเอายังไงกับเจมี่? - ข้าเป็นหนี้พ่อมัน
ท่วมหัว
ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีปัญหาอะไรกับพวก หัวทองห่านั่นหรอกนะ
ข้าไม่อยากจะรู้หรอก ที่สำคัญคือ
ข้าปกครองอาณาจักรไม่ได้
ถ้าพวกสตาร์คกับพวกแลนนิสเตอร์เขม่นกันอยู่อย่างนี้
พอได้แล้ว
แล้วแต่พระบัญชา\ฝ่าบาท
พอฝ่าบาทออกไปแล้ว
กระหม่อมจะกลับไปที่วินเทอร์เฟล แล้วจัดการเรื่องให้เสร็จสิ้น
ไม่ต้องไปเองหรอก ส่งนกสื่อสารไปบอก
ข้าต้องการให้เจ้าอยู่
ข้าเป็นกษัตริย์ ข้าต้องการอะไรก็ได้
ข้าไม่เคยรักพี่น้องข้าเลย
เป็นเรื่องเศร้าที่จะยอมรับออกมา แต่ก็เป็นเรื่องจริง
เจ้าเป็นสิที่ข้านับเป็นพี่น้อง
ไว้ค่อยคุยกัน หลังจากข้ากลับจากล่าสัตว์
ล่าสัตว์ ?
หาอะไรฆ่า สมองจะได้โล่งๆหน่อย
เจ้าจะต้องนั่งบัลลังก์แทน ตอนข้าไม่อยู่
เจ้าจะเกลียดการนั่งบนบัลลังก์ยิ่งกว่าข้าอีก
เด็กสาวทาร์แกเรียน...
ให้ตายสิ ไม่ต้องพูดถึงนางอีก
นางต้องตาย และข้าไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว
ติดตรานี่ซะ แล้วถ้าเจ้าถอดตรานี้ออกอีกละก็
ข้าสาบานเลยว่าจะเอาตรานี้ไปติดให้เจมี่ แลนนิสเตอร์แทนเลยคอยดู
คาลีสี?
โอ้ คาลีสี
เจ้าบาดเจ็บ
- อย่าเร็วนัก - เร็วเข้า ด๊านเซอร์
ท่านจะบอกเขาเมื่อไหร่?
ไม่ใช่ตอนนี้
- เลือดต้องแลกด้วยเลือด - แบรน : ไปเร็ว
ท่านต้องทำให้พวกแลนนิสเตอร์ชดใช้ ที่ทำกับจอรี่และคนอื่นๆ
เจ้ากำลังพูดถึงสงครามเลยนะ - ข้าพูดถึงความยุติธรรมต่างหาก
ลอร์ดแห่งวินเทอร์เฟลเท่านั้น
ที่จะเรียกรวมพลเพื่อสร้างกองทัพได้
แลนนิสเตอร์เป็นคนเอาหอกแทงที่ขาพ่อของท่านนะ
คนสังหารกษัตริย์นั่น หนีไปแคสเตอร์ลี ร็อค ที่ที่ไม่ใครจะแตะต้องเขาได้--
เจ้าจะให้ข้านำกองทัพไปที่แคสเทอร์ลี่ร็อคงั้นเหรอ?
- เจ้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ - แบรน: เร็วเข้า.
พวกมันทำร้ายพ่อของท่าน เท่ากับพวกนั้นเริ่มสงครามก่อนแล้ว
มันเป็นหน้าที่ของเจ้าที่จะเป็นตัวแทนของตระกูล ในยามที่พ่อของเจ้าทำไม่ได้
- มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของเจ้า เพราะมันไม่ใช่ตระกูลของเจ้า
แบรนไปไหนแล้ว?
ข้าก็ไม่รู้สิ ไม่ใช่เกี่ยวกับข้าหนิ
ร็อบ?
ตัวคนเดียว ในป่ามืดครึ้ม
ข้าไม่ได้มาคนเดียว ข้ามากับพี่ชายของข้า
ข้าไม่เห็นใครหนิ
เจ้าซ่อนเขาไว้ใต้เสื้อคลุมรึเปล่า?
อู้ เข็มกลัดสวยจัง
- ทำจากเงินซะด้วย - เราจะเอาเข็มกลัด
กับม้า ลงมา
เร็วๆสิ
ข้าลงไม่ได้
ติดอานม้า แล้วก็สายรัด
เจ้าเป็นอะไร? เจ้าพิการงั้นเหรอ?
ข้าคือแบรนดอน สตาร์คแห่งวินเทอร์เฟล
ถ้าพวกเจ้าไม่ให้ข้าไป ฆ่าจะสั่งฆ่าพวกเจ้าให้หมด
ตัดไอหนูของเขาแล้วจับยัดปากซะเลย
ถ้าเด็กคนนี้ตายก็ไม่มีประโยชน์อะไร
เป็นสายเลือดเดียวกับ เบนจิน สตาร์ค?
คิดถึงสิ่งที่ แมนซี่จะให้กับพวกเราสิ
ช่างหัวแมนซี่ เรย์เดอร์ ช่างหัวพวกคนทางเหนือ
เรากำลังจะลงใต้ให้ไกล เท่าที่จะไปไกลได้
ที่จะไม่มี พวกไวท์ วอล์กเกอร์ ลงมาที่ดรอน์
ทิ้งมีดซะ!
ปล่อยเขาไป แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
ร็อบ
-ร็อบ - หุบปาก
ทิ้งดาบซะ!
- อย่าทิ้ง - ทิ้งดาบสิ
เป็นอะไรรึเปล่า?
ไม่เป็นอะไร ไม่ได้รู้สึกเจ็บ
เก่งจริงนะตัวแค่นี้
ที่ไอรอนไอส์แลนด์ จะนับว่าโตเป็นหนุ่ม ก็เมื่อฆ่าศัตรูคนแรกได้
ทำได้ดี
เจ้าเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?
ถ้าเจ้าพยิงพลาดล่ะ?
มันเกือบฆ่าเจ้า แล้วก็เชือดคอเเบรนไปแล้ว
- เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะ.. - ที่จะอะไร ที่จะช่วยชีวิตน้องชายท่านงั้นเหรอ?
มันเป็นสิ่งเดียวที่ควรจะทำ ข้าก็ทำไง
แล้วจะเอายังไงกับนางดี?
ไว้ชีวิตข้า นายท่าน แล้วข้าเป็นคนของท่าน
เราจะไว้ชีวิตนาง
มอร์ด!
เทอร์คี! มอร์ด!
คนแคระ ส่งเสียงดัง!
เจ้าอยากจะรวยไหม?
คนแคระ ส่งเสียงดังอยู่ได้
ครอบครัวข้าร่ำรวยนะ
เรามีทอง ทองเยอะแยะเลย
ข้าเตรียมทองไว้ให้เจ้าเยอะแยะ...
ไม่เห็นมีทอง!
เอ่อ..ข้ายังไม่มีติดตัวตอนนี้
ไม่เห็นมีทองเลย
แม่งเอ๊ย
วันนี้ข้าไม่อยากฝึก
ไม่รึ?
พวกเขาฆ่าจอรี่
พ่อของข้าก็บาดเจ็บอยู่
ข้าไม่สนใจดาบไม้งี่เง่านี่หรอก
เจ้ามีทุกข์
- ใช่ ดีเลย!
ฝึกตอนกำลังเป็นทุกข์นี่เหมาะเลย
ตอนที่เจ้าร่ายรำอยู่ท่ามกลางตุ๊กตาและลูกแมว
มันไม่ใช่บรรยากาศของการต่อสู้
ข้าไม่ชอบตุ๊กตาและก็แม...
ใจเจ้าไม่อยู่ตรงนี้
เจ้าพะวงอยู่กับความทุกข์ของเจ้า
ถ้าเจ้ามัวแต่นึกถึงเรื่องทุกข์\\\ ตอนที่กำลังสู้อยู่...
...เจ้าได้ทุกข์หนักกว่าเดิมแน่
ดังนั้นแล้ว
เจ้าจะว่องไวดั่งงู..
...หรือจะแผ่วเบาดั่งเงา
...ใจเจ้าไปอยู่ที่ใด
เจ้ากังวลเกี่ยวกับพ่อของเจ้าใช่ไหม หืม?
ถูกแล้วล่ะ
- สวดอ้อนวอนต่อพระเจ้าทั้งหลายรึเปล่า? - ทั้งองค์เก่าและองค์ใหม่
มีพระเจ้าอยู่พระองค์เดียวเท่านั้น
ซึ่งมีชื่อว่า ความตาย
เเละมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่เราจะเอ่ยแก่ความตาย
"ต้องไม่ใช่วันนี้"
นางต้องกินหัวใจทั้งก้อนเลยเหรอ?
หวังว่าคงไม่ใช่ของม้าของข้าหรอกนะ
นางทำได้ดี
นางกลืนไม่หลงหรอก
บอกข้าซิ เขาพูดว่าอะไร
เจ้าชายกำลังมา
ข้าได้ยินเสียงฝีกีบม้าอึกทึก
เขาขี่ม้าว่องไวดั่งลม
ศัตรูจะพากันเพรงกลัวเขา
บรรดาเมียของศัตรูจะพากันร่ำไห้เป็นสายเลือด
นางกำลังจะมีลูกชาย
เขาจะไม่ได้เป็นทาร์แกเรียนที่แท้จริง
เขาจะไม่ได้เป็นมังกรที่แท้จริง
" พ่อพันธ์อาชาไนย ผู้จะขึ้นครองโลกนี้ "
จะเป็นจ้าวเหนือจ้าวทั้งปวง
เขาจะรวบรวมชนเผ่าเข้าเป็นหนึ่งเดียว
ทุกคนทั้งโลกนี้จะเป็นฝูงของเขา
เรโก้ เรโก้!
พวกเขารักนาง
เรโก้ เรโก้!
วันนี้นางสมกับเป็นราชินี
อย่าให้ใครเห็นเข้า่ว่าเจ้าถือดาบใน เวส ดอธราค
เจ้ารู้กฏดี
ไม่ใช่กฏของข้่า
ัไข่เหล่านั้นไม่ใช่ของเจ้า
อะไรที่เป็นของนางก็เหมือนเป็นของข้าเช่นกัน
ก็เคยใช่กระมัง
ขายไข่มังกรหนึ่งฟอง ข้าจะมีเงินพอสามารถซื้อเรือได้หนึ่งลำ
สองฟอง ข้าจะได้เรือและกองทัพ
- และเจ้ามีถึงสามฟอง - ข้าต้องการกองทัพขนาดมโหฬาร
ข้าคือความหวังสุดท้ายของราชวงศ์มอร์มอนท์
ราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่โลกนี้เคยเห็นมา
ข้า้แบกรับภาระนี้ตั้งแต่ข้าอายุห้าขวบ
แต่ไม่เคยมีใครให้ข้าในสิ่งที่นางได้ในกระโจมนั้น
ไม่เคยเลย
ไม่เลยสักนิด
ข้าจะรับภาระ ที่ต้องแบกนี้ ได้อย่างไรถ้าไม่มีมัน
หืม?
ใครจะปกครองโดยไม่มีทรัพย์สมบัติ หรือความน่าเกรงขาม หรือความรักได้?
โอ้ เจ้ายืนอยู่ตรงนั้นคิดว่าตัวเองมีเกียรติมีศักดิ์ศรี
เจ้าคิดว่าข้าไม่เห็นที่เจ้ามองน้องสาวข้างั้นเหรอ หืม?
คิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าต้องการอะไรงั้นเหรอ?
ข้าไม่สน เจ้าจะเอานางไปก็ได้
นางจะเป็นราชินีของพวกคนป่าเถื่อน
กินเครื่องในม้าน่าขยะแขยง
แล้วเจ้าจะกินส่วนไหนของเธอก็ได้ แล้วแต่เจ้า
แต่ปล่อยข้าไป
เจ้าไปได้
แต่เจ้าเอาไข่ไปด้วยไม่ได้
เจ้าให้คำสัตย์แก่ข้า
ความภักดีไม่มีความหมายสำหรับเจ้าเลยเหรือยังไง?
มันสำคัญที่สุดสำหรับข้า
แต่เจ้าก็ยังขวางทางข้า
แต่ข้าก็ยังขวางทางเจ้า
มอร์ด!
มอร์ด
เสียงดังหนวกหูอีกแล้ว!
- เรื่องทอง... - ไม่มีทอง!
- ไม่มีทอง - ฟังข้าก่อน
ฟังข้า
บางครั้งการบอกว่ามี
ก็อาจจะไม่ได้มีอยู่กับตัวจริงๆ...
ตอนข้าถูกจับตัวมา ถึงแม้พวกเขาเอากระเป๋าข้าไปด้วย
แต่ทองก็ยังเป็นของข้าอยู่
ไหนล่ะ?
ที่ไหน? ข้าจะไปรู้ได้ยังไง
แต่เมื่อพวกเขาปล่อยตัวข้า
เจ้าอยากเป็นอิสระงั้นเหรอ?
ก็ไปเลยสิ
เจ้าเคยได้ยินที่เขาว่า
"มั่งคั่งดั่งเเลนนิสเตอร์" ไหม?
แน่ล่ะ เจ้าต้องเคยสิ!
เจ้าเป็นคนฉลาดนะ
เจ้ารู้ว่าพวกแลนนิสเตอร์เป็นใคร
ข้าก็เป็นแลนนิสเตอร์คนหนึ่ง
เทียรอน บุตรของไทวิน
และแน่นอน เจ้าคงเคยได้ยินคำพูดที่ว่า
"แลนนิสเตอร์ชดใช้หนี้ตนเสมอ"
ถ้าเจ้านำข้อความไปบอก
เลดี้ แอร์รีน ให้ข้า ข้าก็จะติดหนีเจ้า
ข้าจะเป็นหนี้ทองแก่เจ้า
ถ้าเจ้านำข้อความไปบอก
และข้ามีชีวิตรอด ซึ่งข้าจะต้องรอด
ข้อความว่าอะไร
บอกนางว่าข้าต้องการสารภาพผิด
เจ้าต้องการสารภาพผิดอย่างนั้นหรือ?
ขอรับ ท่านหญิง
ข้าต้องการขอรับ
คุกเสียดฟ้านั่น ได้ผลเสมอ
ว่ามา อิมพ์
ต่อหน้าพระเจ้าของเจ้า จงเป็นคนพูดความสัตย์
ข้าจะเริ่มยังไงดี ท่านทั้งหลาย
ข้าเป็นคนต่ำช้า
ข้ายอมรับ
ความผิดและบาปของข้าเกินจะนับได้
ข้าเคยโกหก และหลอกลวง....
เล่นการพนัน และสมสู่กับหญิง
ข้าไม่เก่งเรื่องความรุนแรงนัก
แต่ข้าเก่งเรื่องใช้ให้คนอื่นทำเรื่องรุนแรงแทนข้า
ท่านคงอยากได้ที่ชัดเจนกว่านี้กระมัง
ตอนข้าเจ็ดขวบ ข้าเห็นสาวใช้
อาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ
ข้าโขมยเสื้อคลุม
นางจำใจต้องกลับไปยังปราสาท
ทั้งเปลือยๆและน้ำตาไหลพราก
ต่อให้หลับตา
ข้ายังเห็นภาพที่นมของนางเด้งไปมาอยู่เลย
ตอนข้าสิบขวบ ข้าเอาขี้แพะใส่ในรองเท้าบูทของลุงข้า
ตอนที่ข้าต้องเผชิญกับความผิด
ข้าก็โทษเด็กรับใช้ เด็กผู้น่าสงสารต้องโดนโบย
ข้าก็รอดตัวไป
ตอนข้าอายุได้สิบสอง
ข้าเคยรีดน้ำนมปลาไหลของข้า ลงในหม้อต้มสตู
ข้าทุบตีงูตาเดียว
เคยถลกหนังใส้กรอกของข้า
ข้าทำให้ไอ้โล้นร้องไห้
น้ำตากระเซ็นลงหม้อสตู
ซึ่งข้าคิดว่า พี่สาวข้าได้ทานเข้าไป
อย่างน้อย ข้าก็หวังว่านางคงได้ทาน
ครั้งหนึ่งข้าเคยพา ไอ้ซื่อบื้อไปเปิดบริสุทธิ์
- ในซ่องแห่งหนึ่ง-- - หุบปาก!
จะเกิดอะไรขึ้น
เจ้าคิดว่า กำลังทำอะไรอยู่
สารภาพความผิดของข้า
ลอร์ด ไทเรี่ยน เจ้าถูกกล่าวหา
ว่าจ้างคนให้สังหารแบรนดของข้า ถึงห้องนอน
และมีส่วนใน แผนสังหารสามีของน้องสาวข้า
ลอร์ด จอน แอร์ริน มือขวาของกษัตริย์
โอ้ ข้าเสียใจด้วย
ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
เจ้ามีเรื่องตลกเล็กๆของเจ้า
ข้าเชื่อว่าเจ้า จะสนุกกับมัน
มอร์ด พาเขาไปที่คุก
แต่คราวนี้ เอาไปขังห้องที่เล็กกว่าเดิม
และสูงชันกว่าเดิม
นี่คือกระบวนการยุติธรรม
ที่เขาทำกันที่เวลหรือนี่?
ท่านกล่าวหาว่า ข้ากระทำความผิด
พอข้าปฏิเสธ ท่านก็เลยจับข้าไปขังในคุก
ให้อยู่อย่างหนาวเหน็บและอดอยาก?
ไหนล่ะความยุติธรรม?
ข้าถูกกล่าวหา และข้าต้องการให้มีการสอบสวน
ถ้าสอบสวนแล้วพบว่าเจ้าทำผิดจริง
ด้วยกฏหมายแห่งกษัตริย์ เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิตของเจ้า
ข้าเข้าใจกฏหมายดี
ที่อีย์รี่นี้ เราไม่มีผู้สำเร็จโทษ
เพราะถือว่าชีวิตนั้นมีค่า
เปิดประตู
ท่านต้องการให้มีการสอบสวน ท่านลอร์ดแลนนิสเตอร์
ถ้าอย่างนั้น
ลูกชายของข้าจะรับฟังสิ่งที่ท่านจะพูด
แล้วท่านก็จะได้ฟังคำตัดสินจากเขา
จากนั้นท่านจากต้องจากไปทาง..
ประตูหนึ่ง ไม่ก็อีกประตูหนึ่ง
ไม่จำเป็นต้องรบกวนลอร์ดโรบิน
ข้าขอให้สอบสวนด้วยการต่อสู้
เจ้าได้สิทธิ์นั้น
ท่านหญิง ข้าขอเป็นเกียรติในการต่อสู้
ขอให้ข้าได้เป็นผู้ชนะเถิด
ข้าขอรับเกียรตินั้นเอง
ด้วยรักและภักดีต่อสามีของท่าน
ข้าขอเป็นผู้ชำระแค้นที่ท่านลอร์ดต้องตาย
- ข้าจะสู้เพื่อท่านเองท่านหญิง - ข้ายินดีที่จะสู้
- ข้าควรได้รับเกียรตินั้น - ทำให้คนชั่วบินซะที!
ท่านวาร์ดิส
ท่านสงบเสงี่ยมเชียว
ท่านไม่ต้องการแก้แค้นให้สามีข้าหรือ?
ด้วยความเต็มใจ ท่านหญิง
แต่ ดิ อิมพ์ ตัวเล็กแต่ครึ่งเดียวของข้าเอง
มันน่าอดสูหากต้องสังหารผู้ที่ด้อยกว่าแล้วเรียกว่าสิ่งนั้นความยุติธรรม
เห็นด้วย
เจ้าร้องขอให้พิพากษาด้วยการต่อสู้เองนะ
ตอนนี้ข้ามีสิทธิ์เลือกผู้จะต่อสู้ เช่นเดียวกับท่าน
ท่านหญิง
ข้ายินดีต่อสู้กับผู้ที่ ดิ อิมพ์เลือก เพื่อท่าน
ข้าก็ไม่ได้ยินดีน้อยไปกว่าท่าน
ข้าขอเสนอพี่ชายของข้า เจมี่ เเลนนิสเตอร์
นักฆ่าของกษัตริย์
อยู่ตั้งไกลจากที่นี่
ส่งนกสื่อสารไปบอกเขาได้ ข้ายินดีที่จะรอ
การตัดสินจะต้องเกิดขึ้นวันนี้
มีใครอาสาสู้แทนข้าบ้างไหม?
มีมั๊ย?
ใครก็ได้ ซักคน?
ข้าว่าคงไม่มีใครที่อยากจะ...
ข้าจะสู้แทนเจ้าคนแคระเอง
ไวน์เพิ่มอีกไหม ฝ่าบาท
ข้าเคยพูดว่าไงนะ?/ - เวลาที่เรียบง่าย ขอรับ
ใช่แล้วๆ / เจ้ายังเด็กเกินกว่าจะจำได้
มันไม่เรียบง่ายใช่ใหม ,เซลมี่?
ใช่ขอรับ ฝ่าบาท/ -ศัตรูอยู่ที่โล่ง
ชั่วร้ายอย่างที่เจ้าชอบ, และเชิญเจ้าออกไปหลั่งเลือด
ไม่เหมือนวันนี้
- ฟังดูน่าสนุก - น่าสนุกน่ะใช่
- แต่ก็ไม่น่ารื่นเริงเท่างานเลี้ยงเอย
งานแฟนซีสวมหน้ากากเอย ที่พวกเจ้าชอบจัดกัน
เคยนอนกับสาวจากริเวอร์แลนด์สมั่งหรือยัง?
คิดว่าครั้งนึ่ง ฝ่าบาท
คิดว่างั้นเหรอ? ข้าว่าเจ้าจำได้นะ
สมัยก่อน เจ้าจะยังไม่เป็นหนุ่มแท้ๆ
ถ้าเจ้ายังไม่ได้นอนกับหญิงแต่ละคนจากแต่ละอาณาจักรทั้งเจ็ด
ส่วนริเวอร์แลนด์
- ตอนนั้นเรียกกันว่า "ทำแดนที่แปด" - หญิงสาวพวกนั้นโชคดีเสียจริง
เจ้าเคยมั้ย บาร์ริสแทน
กระหม่อมไม่มีความเชื่ออย่างนั้น ฝ่าบาท
คงต้องมีวันนั้นแน่
วันไหนกันแน่เหรอ
วันที่ชนเผ่าเวสเทอรอสทำสงครามกับ อีกชนเผ่า แล้วคนล้มตายมากมาย
หรือก่อนหน้านั้น ตอนที่ราชาบ้าสังหาร พวกผู้หญิงกับเด็กๆ
เพราะเสียงในหัวเขา สั่งให้ทำ
หรือก่อนที่ ฝูงมังกร จะเผาทั้งเมืองวอดวาย
เย็นไว้ ไอ้หนู
ต่อให้เจ้าเป็นพี่น้องข้า เจ้าก็ไม่มีสิทธิพูดเยี่ยงนี้กับพระราชา
ข้าว่า เรื่องวีระกรรมทั้งหมดนั่น...
ถ้าท่านเมามากพอ และมีหญิงงามเมือง ที่น่าสมเพธแห่งริเวอร์แลนด์ส
ให้ท่านโยก เพื่อทำให้ท่านเป็นเดอะเอจท์
ไวน์ มั้ยฝ่าบาท
พวกเขาเผาผลาญทุกสิ่งอย่าง ในริเวอร์แลนด์ส
เรือกสวนไร่นาของเรา
บ้านของเรา
เอาผู้หญิงของเราไป จากนั้นก็เอาไปอีก
เมื่อพวกมันสมใจ ก็สังหารพวกนาง
ราวกับพวกนางเป็นสัตว์
พวกมันมัดลูกหลานของเรา
ราดด้วยน้ำมัน
แล้วจุดไฟเผา
เหมือนกันกับ พวกโจรปล้นคนเดินทาง
พวกมันไม่ใช่โจร
พวกมันไม่ได้เอาข้าวของใดๆไป
พวกมันแค่ทิ้งบางอย่างไว้ ฝ่าบาท
เขาเป็นมือขวาของกษัตริย์ ที่เจ้าพูดอยู่ด้วย ไม่ใช่กษัตริย์
กษัตริย์ ออกล่าสัตว์อยู่
ปลา เครื่องหมายของบ้านทูลลี่
นั่นไม่ใช่บ้านภรรยาท่านดอกรึ ทูลลี่
คนพวกนั้น ทิ้งเครื่องหมายไว้เหรอ
- สัณญลักษณ์ - ไม่ใช่ของท่าน..
ท่านมือขวา
คนที่นำพวกเขา...
สูงกว่าคนทั่วไปทั้งหมดที่ข้าเคยเห็นมา
ได้เห็นเขาฟันช่างเหล็กขาดเป็นสองท่อน
กับหัวของม้าขาด
ในดาบเดียว
ดูเหมือนใครบางคน ที่เรารู้จัก
เดอะ เมาร์เทน
เจ้ากำลังกล่าวหา เซอร์ เกรกอร์ เครเกน
ทำไม เซอร์เกรกอร์ ถึงจะเป็นโจรไปได้
ชายผู้นี้ ใส่ร้ายอัศวิน
ข้าได้ยินเขาพูดถึง สุนัขรับใช้ของ ไทวิน เลนนิสเตอร์
ข้าแน่ใจว่า ท่านก็ได้ยินชัดเช่นกัน
ท่านคิดออกมั้ยว่า
ตระกูลเลนนิสเตอร์ อาจมี
ความโกรธแค้น ภรรยาท่าน
ถ้าตระกูลเลนนิสเตอร์
มีคำสั่งให้โจมตีหมู่บ้าน
โดยมีพระราชาให้ความคุ้มครอง
- มันก็จะเป็น... - มันก็จะเป็นเรื่องไร้ยางอาย
ทำร้ายมือขวาของกษัตริย์ บนเส้นทางของเมืองหลวง
เอ่อ..
ข้าไม่สามารถคืนบ้านให้ได้
หรือ คืนชีวิตคนตายให้ได้
แต่บางทีข้าจะให้ ความยุติธรรมเจ้าได้
ในนามแห่งกษัตริย์เรา โรเบิรต์
ลอร์ด แบริค ดันดาร์เรี่ยน
ท่านรับคำสั่งรวบรวมพล 100
- และม้า เพื่อไปจับตัวเซอร์ เกรกอร์ - ตามที่ท่านสั่ง
ในนามของโรเบิรต์ แห่งบาเรธออน
ชื่อแรกของเขา
กษัตริย์แห่งอันเดลส์ และ กษัตริย์องค์แรก ลอร์ดแห่งอาณาจักรทั้งเจ็ด
ผู้ปกครองอาณาจักร
ข้าสั่งให้เจ้า นำคำตัดสินของกษัตริย์
เพื่อไปจับอัศวินผู้มีความผิด เกรกอร์ เครเกน
กับทุกคนที่เข้าร่วมในการกระทำ ความผิดของเขา
ข้าขอประกาศว่า
เขามีความผิด
และถอดยศ ตำแหน่งทั้งมวลของเขา
พร้อมกับยึดบ้าน และที่ดินทั้งหมดของเขา
- และตัดสินให้ประหารชีวิตเขา - ท่านลอร์ด...
นี่--เป็นการลงโทษที่รุนแรง
รอให้กษัตริย์ กลับมาก่อนจะดีกว่า
- ท่าน เมเซสเตอร์ ไพเซล - ท่านลอร์ด
ส่งนักโทษคนนี้ไปขังที่ เคสเตอร์ลี่ ร็อค
แจ้งข่าวกับ ไทวิน เลนนิสเตอร์ ว่า เขาถูกเรียกตัวขึ้นศาล
เพื่อตอบเรื่องอาชญากรรมนี่ โดยคนของเขา
เขาจะต้องมาภายใน 2 สัปดาห์ ไม่เช่นนั้น เขาจะถูกตราว่าเป็นกบฏ
และเป็นผู้ทรยศ ต่อราชบังลังค์
เป็นการกระทำที่กล้าหาญ ที่น่าชมเชยนัก ท่านลอร์ด
แต่ คิดดีแล้วเหรอ ที่ไปแหย่หนวดสิงโต
ไทวิน เลนนิสเตอร์ เป็นผู้มั่งคั่งที่สุด ในเจ็ดอาณาจักร
ทองชนะสงคราม ไม่ใช่กองกำลังทหาร
แล้วโรเบิรต์ เป็นกษัตริย์
ไม่ใช่ ไทวิน เลนนิสเตอร์ ได้อย่างไร
- เอาเลย ลงมือสิ! - เร็วเข้า เซอร์ วาร์ดิส !
จู่โจม !
ปักหลัก แล้วสู้สิ คนขี้ขลาด!
ใช่ !
พอได้แล้ว เซอร์วาร์ดิส ฆ่ามันซะ
เจ้าทำอะไรอยู่ ลุกขึ้นสิ!
ลุกขึ้น ! ลุกขึ้นสิ!
ยกดาบขึ้นมา ยกสิ !
ลุกขึ้นสิ เพื่อน !
- ลุกด้วยต้วเจ้าเอง! - ลุกขึ้น!
ลุกขึ้นสู้ เซอร์ วาร์ดิส!
ไม่ ! เมตตาด้วย !
จบแล้วใช่มั้ย
เจ้าไม่ได้สู้อย่างสมเกียรติ !
ไม่
เขาต่างหาก
ข้าให้ชายตัวเล็กนี่บินได้รึยัง?
ไม่ได้
ชายน้อยคนนี้ กำลังจะกลับบ้าน
ข้าเชื่อว่า เจ้ามีของบางอย่างของข้า
ตระกูลเลนนิสเตอร์ ใช้หนี้ของเขาเสมอ
ทรงผมเจ้าเหมือน ผู้หญิงทางใต้แล้วตอนนี้
ทำไมข้าถึงจะไว้ไม่ได้ล่ะ เราก็เคยอยู่ทางใต้
ประเด็นสำคัญอยู่ที่ เพื่อระลึกถึง ถิ่นที่เจ้าจากมา
ข้าไม่แน่ใจว่า แม่ของเจ้า จะชอบทรงผมนี่
แม่ข้าไม่ได้มาจากทางเหนือ
เรื่องนั้นข้ารู้ดี
แล้วท่านห่วงอะไร
ท่านไม่มีแม้แต่เส้นผมใต้ผ้าคลุมนั่น
มีสิ ข้ามีเส้นผม
ข้าไม่เคยเห็น
เจ้าอยากจะดูมั้ยล่ะ
ไม่
ท่านมาจากที่ใด ทางเหนือหรือใต้
ข้ามาจากหมู่บ้านเล็กๆใน...
โอ้ เดี๋ยว
ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ ข้าไม่สนหรอก
- ซานซ่า... - เซพต้า
ตอนนี้ เจ้ากลายเป็นคนหยาบคายไปแล้ว
เจ้าชาย
เจ้าหญิงข้า
ข้าเกรงว่า ได้เลิกทำตัวน่ารังเกลียด
มาหลายสัปดาห์แล้ว
เจ้าจะยอมรับมันมั้ย
มันสวยมาก
เหมือนกับอันที่แม่เจ้าสวมอยู่
สักวัน เจ้าจะได้เป็นราชินี
มันเหมาะสมกับเจ้า ในเรื่องนั้น
เจ้าจะอภัยให้กับ ความหยาบคายของข้าได้มั้ย
ไม่มีผิดใด ที่จะต้องให้อภัย
เจ้าเป็นผู้หญิงของข้า
สักวัน เราจะได้แต่งงานกัน ในห้องบัลลังค์
ลอร์ด กับ ท่านผู้หญิงจากทั่วสารทิศ ในเจ็ดอาณาจักร จะมาร่วมงาน
จากทางเหนือ
ถึงสุดชายฝั่งทะเลทางใต้
และเจ้าจะเป็นราชินี เหนือพวกเขาทั้งปวง
ข้าจะไม่ดูแคลนเจ้าอีกแล้ว
จะไม่รุนแรงกับเจ้า
เข้าใจข้ามั้ย
ตอนนี้ เจ้าเป็นผู้หญิงของข้าแล้ว
นับจากวันนี้
จนกระทั่งวันสุดท้ายของข้า
หยุด
- หยุด! - โว้ว
- เจ้ากำลังทำอะไรเหรอ - กำลังจะไปคิงส์แลนด์ดิง
ไปด้วยเกวียนขนผักเนี่ยน่ะ
ข้าจะหาเรือสักลำ ที่ท่าไวท์ฮาร์เบอร์ ที่มุ่งไปทางใต้
แล้วเจ้ามีปัญญาจัดหาได้เหรอ
เพื่อนๆข้าบางคน มีใจเอื้อเฝื้อกว่าคนอื่นๆ
ในคิงส์แลนด์ดิง มีผู้หญิงอย่างเจ้านับพัน
งั้น ข้าจักมีเพื่อนมากมาย
ใช่ เจ้าจะเป็นชื่นชอบ...
จนกระทั้ง ลอร์ดอ้วนมาเยี่ยมเจ้า
กับพุงฉุๆ และไอ้นั่นเล็กจิ๊ดเดียว
และเขาไม่สามารถปลุกมันขึ้นมา เพื่อทำให้เจ้าร้องครวญครางได้
แล้วจะเกิดอะไรกับข้าเหรอ ถ้าข้าอยู่ที่นี่
ข้าจะได้เป็น เลดี้ เกรย์จอย
- ภรรยาของเดอะไอรอน ไอร์แลนดส์ - อย่าโง่ไปหน่อยเลย
ได้ยินมาว่า เจมี่ เลนนิสเตอร์ ทำร้ายลอร์ดสตาร์ค
บนเส้นทางคิงส์แลนด์ดิง
ทหารที่อยู่ไกลเป็นร้อยไมล์ จะเดินสวนสนามเข้าสู่สงครามในไม่ช้า
และพวกเขาส่วนใหญ่ จะไม่มีวันได้กลับไปอีก
ที่นี่ ไม่มีอะไรเหลือสำหรับข้า
ไปกันเถอะ สเตฟอน
ซิ้วๆ ไป
ขอข้าดูอีกสักครั้ง!
ดูอะไรเหรอ
ข้าจะคิดถึงเจ้า
ข้ารู้
พ่อจะพาเจ้าสองคน กลับวินเตอร์เฟล
- อะไรน่ะ - ฟัง--
- แล้วเรื่องจอฟฟี่ย์ล่ะ - พ่อกำลังจะตายเพราะแผลที่ข้าเหรอ
เป็นเหตุผลที่ส่งเรากลับบ้านเหรอ
อะไรน่ะ ไ่ม่
ได้โปรด ท่านพ่อ อย่า
ไม่ได้น่ะ ข้ากำลังเรียนรู้อยู่กับซีรีโอ
ข้ากำลังเก่งขึ้นเรื่อยๆ
นี่ไม่ใช่การทำโทษ
พ่อต้องการให้พวกเจ้ากลับ ก็เพื่อความปลอดภัยของเจ้า
เราพาซีรีโอ กลับไปกับเราด้วยได้มั้ย
ใครไปสนกับ ครูดาบโง่ๆของเจ้ากัน
ข้าไปไม่ได้
ข้าควรจะได้แต่งงาน กับเจ้าชายจอฟฟรี่ย์
ข้ารักเขา และข้าตั้งใจ จะเป็นราชินีของเขา
- ให้กำเนิดลูกๆของเขา - ในเจ็ดอาณาจักรนรกน่ะสิ
เมื่อเจ้าโตพอ
ข้าจะหาคู่ครองที่มีค่าควรให้เจ้า
คนที่มีความกล้าหาญ และสุภาพ เข้มแข็ง...
ข้าไม่ได้ต้องการคนกล้า สุภาพ หรือเข้มแข็ง ข้าต้องการเขา
เขาจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่เคยมีมา เป็นราชสีห์ทองคำ
และข้าจะกำเนิดบุตรชายให้เขา ที่จะมีผมบลอนด์สวย
ราชสีห์ขี้เมาต่างหาก ซื่อบื้อ
เขาก็เป็นเหมือนพ่อของเขา
เขาไม่ เขาไม่มีอะไรเหมือน กษัตริย์แก่ขี้เมาคนนั้น
เก็บเสื้อผ้าข้าวของ ของเจ้า
- เดี๋ยว! - เร็วเข้า
แต่มันไม่ยุติธรรมเลย!
" ลอร์ด บอริส บาเรธออน ผมสีดำ "
" เอคซิล บาเรธออน ผมสีดำ"
" ไลอโน บาเรธออน ผมสีดำ"
" สเตฟฟอน บาเรธออน ผมสีดำ "
" โรเบริต์ บาเรธออน ผมสีดำ "
" จอฟฟรีย์ บาเรธออน...
ผมสีทอง "
ดาเนร์ริส !
น้องข้า นางอยู่ไหน
หยุดเขา
นางอยู่ที่ไหน
ข้ามางานฉลองแล้วไง
- ฉลองให้ผู้ใดเหรอ - มานี่
เอามือเจ้าออกไป!
ไม่มีผู้ใดแตะต้องมังกรได้!
คลาล โดรโก้!
ข้ามาร่วมงานฉลอง
คลาล โดรโก้ พูดว่า นี่เป็นงานฉลองให้ท่าน
ด้านหลังนั้น
ที่นั่นไม่มีที่สำหรับ กษัตริย์
เจ้าไม่ใช่ กษัตริย์
ถอยไปให้พ้น !
ไวเซอร์เรส ได้โปรด
นางอยู่นี่เอง
วางดาบท่านลงซะ พวกเขาจะฆ่าเราทั้งหมด
พวกมันข้าเราไม่ได้
พวกมันทำให้ที่ศักดิ์สิทธิ์ เปื้อนเลือดไม่ได้
แต่ข้าทำได้
ข้าต้องการสิ่งที่ข้ามาเพื่อมัน
ข้าต้องการมงกุฏ ที่เขาเคยสัญญาไว้กับข้า
เขาซื้อเจ้า
แต่ัยังไม่เคยจ่าย
ข้าต้องการสิ่งแลกเปลี่ยน ไม่เช่นนั้น ข้าจะเอาเจ้ากลับไป
เขาจะเก็บลูกของเขา ไว้ก็ได้
ข้าจะคว้านมันออกมา แล้วทิ้งไว้ให้เขา
เขาพูดว่าอะไร
เขาพูดว่า ได้สิ
เจ้าจะได้ มงกุฏทองคำ....
ที่ใครเห็นแล้วต้องสั่นด้วยความกลัว
อย่างนั้นแหละ ที่ข้าต้องการ
อย่างที่เคยสัญญาไว้
ไม่!
ไม่! เจ้าแตะต้องข้าไม่ได้
ข้าเป็นมังกร ข้าเป็นมังกร!
ข้าต้องการมงกุฏของข้า! อ๊ากห์!
- หันไปทางอื่น คาลลีซี่ - ไม่
ไม่น่ะ แดนนี่
แดนนี่ บอกพวกมันสิ
ห้ามพวกมัน!
แดนนี่ ห้ามพวกมัน...
ไม่ เจ้าทำไม่ได้!
ได้โปรด!
แดนนี่ ได้โปรด!
มงกุฏ สำหรับกษัตริย์
คลาลีซี่
เขาไม่ใช่มังกร
ไฟ ฆ่ามังกรไม่ได้
โปรดติตตามตอนต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย LTN, BlackPearl, slamung, Thenop