เกมบัลลังก์ ตอนที่ 9 "เบย์เลอร์"
วันเดือนปีของท่าน เคยดีกว่านี้นะ ใต้เท้า
มาเยี่ยมอีกคราหรือ
ดูเหมือน ข้าจะเหลือเจ้า เป็นเพื่อนคนสุดท้าย
ไม่ เปล่าเลย ยังคงมีหลายคนที่รักท่าน
ซานซ่ามาเยือนราชสำนัก เมื่อรุ่งสาง
เพื่อร้องขอชีวิตท่าน
นางคุกเข่า ร้องขอให้ไว้ชีวิตข้า
ท่านได้ร่วมหัวเราะ ไปกับคนอื่นๆหรือไม่
ท่านมองข้าผิดไปนะ ใต้เท้า
เลือดท่าน เป็นสิ่งท้ายสุดที่ข้าจะต้องการ
ข้าไม่รู้สิว่า เจ้าต้องการอะไร
ข้าเบื่อที่จะคาดเดาแล้ว
ตอนที่ข้ายังเป็นเด็ก--
ก่อนที่พวกเขา จะตัดอัณทะข้าออก ด้วยมีดลนไฟ--
ข้าเคยเดินทางกับกลุ่มศิลปิน ผ่านเมืองต่างๆ
พวกเขาสอนข้าว่า เราทุกคนมีบทบาทที่ต้องเล่น
เช่นเดียวกับที่ ราชสำนัก
ข้าคือผู้ควบคุม บรรดาข่าวลือ
ข้าจำเป็นต้องมีเล่ห์เหลี่ยม ช่างประจบและไร้ซึ่งศีลธรรม
ข้าเล่นบทได้ดีเทียว ใต้เท้า
งั้นหรือ ท่านช่วยปล่อยข้าออกจากที่นี้ได้หรือไม่
ข้าทำได้
แต่ข้าจะทำหรือไม่
ไม่
อย่างที่กล่าวไป ข้ามิใช่วีรบุรุษ
ท่านต้องการสิ่งใด บอกข้าที
เลิกปริศนา บรรดาเรื่องเล่า บอกข้ามาว่าท่านต้องการสิ่งใด
สันติสุข
รู้หรือไม่ว่า ลูกชายท่านมุ่งหน้าลงใต้
พร้อมบรรดากองทัพคนเหนือ เด็กที่ซื่อสัตย์
สู้เพื่อ อิสรภาพของพ่อเขา
ร็อบรึ
เขาเป็นเพียงเด็กชาย
เด็กชายก็เคยได้ เป็นผู้พิชิตมาก่อน
หากแต่ชายที่ทำให้ เซอร์ซีหวาดผวา
คือน้องชาย ของกษัตริย์ทื่ล่วงลับ
ลอร์ดสเตนนิสมีสิทธิ์อ้าง มากที่สุดต่อบัลลังก์
เขาเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยมยิ่ง และไร้ซึ่งความเมตตาใดๆ
สเตนนิส บาราธอร์น คือทายาทที่แท้จริงของโรเบิร์ต
ตามสิทธิแล้ว บัลลังก์เป็นของเขา
ท่าน ท่า ซานซ่า ร้องขอชีวิตท่านไว้น่าสะเทือนใจยิ่ง
ได้โปรดอย่า ปัดมันทิ้งไปเหมือนสิ่งไร้ค่า
เซอร์ซีมิใช่คนโง่
นางรู้ว่าหมาป่าที่เชื่อง มีประโยชน์กว่าตัวที่ตายแล้วนัก
ท่านอยากให้ข้ารับใช้ หญิงที่ลอบสังหารกษัตริย์
ที่ฆ่าคนของข้า ทำให้ลูกชายข้าพิการ
ข้าอยากให้ท่าน รับใช้อาณาจักร
บอกราชินีว่าท่านจะ ยอมสารภาพการทรยศทื่หยาบช้านี้เสีย
บอกลูกชายท่านให้ วางดาบ
และประกาศว่าจอฟฟรีย์ คือทายาทที่แท้จริง
เซอร์ซีนางรู้ว่าท่านเป็นคนซื่อสัตย์
หากท่านให้สันติสุข อย่างที่นางต้องการ
และสัญญาจะ ไม่มีวันปริปากความลับกับใคร
ข้าเชื่อว่านางจะยอมปล่อยให้ท่าน เข้ากลุ่มไนท์วอทช์และใช้ชีวิต
ไปอยู่ที่กำแพงกับน้องชายและลูกนอกสมรสของท่าน
ท่านคิดว่าชีวิตข้า มีค่ามากนักหรือ
คิดว่าข้าจะยอมแลกเกียรติ กับเวลาอีกสองสามปีเพื่อ...
เพื่อสิ่งใดเล่า
ท่านโตมากับเหล่านักแสดง
ท่านได้เรียนรู้ทักษะ และอย่างดีเสียด้วย
แต่ข้าโตมากับ ทหาร
ข้าพร้อมที่จะตาย นานมาแล้ว
น่าเสียดาย
น่าเสียดายยิ่งนัก
แล้วชีวิตของ บุตรสาวท่านเล่า ใต้เท้า
นั่นมีค่า สำหรับท่านหรือไม่
ข้อความอวยพรวันเกิด วัลด้า เหลนของเขา
มิฉะนั้นวัลดอร์ เฟรย์ ก็อยากให้เราคิดแบบนั้น
ยิ่งพวกมันเข้า เรายอมเสี่ยงให้ลอร์ดวัลดอร์
ส่งข่าวเรื่องลูกเคลื่อนพล ไปให้พวกเลนนิสเตอร์ไม่ได้
เขาเป็นคนในปกครองของพ่อท่าน เรานับเขาอยู่ข้างเราไม่ได้หรือ
อย่าได้หวังอะไรจากวัลดอร์ เฟรย์ แล้วท่านจะไม่มีวันแปลกใจ
ดูนั่น
ท่านพ่อถูกขังลืม ในคุกใต้ดิน
อีกนานเท่าใดกว่า พวกเขาจะสั่งตัดหัว
เราต้องข้ามไทรเดนต์ และในตอนนี้เลยด้วย
ก็ยกพลไปยังประตูปราสาท และบอกว่าท่านจะข้ามไป
เรามีคนมากกว่าเขาห้าเท่า ท่านจะยึดเดอะ ทวินส์ไปเลยก็ได้หากจำเป็น
ไม่มีเวลาแล้ว ไทวิน เลนนิสเตอร์ เคลื่อนพลขึ้นเหนือในตอนนี้อยู่
ตระกูลเฟรย์รักษา สะพานข้ามมากว่าหกร้อยปีแล้ว
และไม่เคยเก็บค่าผ่านทาง ไม่สำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว
ใส่อานม้าข้าให้ดี และเตรียมพร้อมไว้
ไปยังเดอะ ทวินส์คนเดียว เขาก็จะขายท่านให้พวกเลนนิสเตอร์
ไม่ก็โยนท่านเข้าคุกใต้ดิน ปาดคอท่าน
พ่อข้าจะทำทุกอย่าง เพื่อให้เราข้ามอย่างราบรื่น
ทุกอย่างที่ต้องทำ
หากข้าจะ เป็นคนนำทัพ
ข้าไม่อาจปล่อยให้ คนอื่นทำหน้าที่เจรจาแทนข้า
ข้าเห็นด้วย
- แม่จะไปเอง - ท่านไปไม่ได้
แม่รู้จักลอร์ดวัลดอร์ ตั้งแต่แม่ยังเล็ก
เขาไม่มีวัน ทำร้ายแม่
นอกจากมี ผลประโยชน์มาเกี่ยวข้อง
เจ้าต้องการอะไร
ยินดียิ่งที่ได้พบท่าน หลังจากผ่านมาเนิ่นนาน ใต้เท้า
ขอทีเถอะ
ลูกชายเจ้าหยิ่งเกินกว่า\ จะมาหาข้าด้วยตนเอง
ข้าควรจะทำ อะไรกับเจ้าดีเนี่ย
ท่านพ่อ กรุณาอย่าลืมตัว ท่านหญิงสตาร์คมาที่นี้
ใครถามเจ้า? -เจ้ายังไม่ใช่ลอร์ดเฟรย์
ไม่จนกว่าข้าจะตาย ข้าดูเหมือนคนตายแล้วรึ?
ท่านพ่อ ได้โปรด..
ข้าต้องเรียนวิชามารยาท จากเจ้าอีกหรือไง ลูกนอกสมรส
แม่เจ้าคงยังเป็นแค่ คนรีดนม
หากข้าไม่ได้เสก เจ้าเข้าท้องนาง
เอาเถอะ เจ้าเดินมาหาข้า
นั่นแหละ ในเมื่อข้าทำตาม กฎมารยาทแล้ว
ลูกชายทั้งหลายคงช่วย หุบปากได้เสียที
มีที่ใดที่เรา ปรึกษากันได้หรือไม่
เราก็คุย กันอยู่นี่
ก็ได้
ออกไป พวกเจ้าทุกคน
เจ้าด้วย
เห็นไหม
นางอายุสิบห้า
ดอกไม้แรกแย้ม
และน้ำหวานนั้นเป็นของข้า
ข้าแน่ใจว่านางจะมีลูกชายให้ท่านหลายคน
เฮอะ พ่อเจ้าไม่ได้ มาร่วมงานสมรสข้า
ท่านไม่สบาย ใต้เท้า
ไม่ได้มา งานครั้งก่อนด้วย
หรือก่อนหน้านั้นอีก
ครอบครัวเจ้าดูถูก ข้าเสมอ
- ใต้เท้า ข้า - อย่าปฏิเสธเชียว เจ้าก็รู้ว่ามันจริง
ลอร์ดทูลลี่ย์ผู้สูงศักดิ์
ไม่มีวันให้บุตรของเขา สมรสกับตระกูลข้า
ข้ามั่นใจว่า มันมีเหตุผล
ข้าไม่ต้องการเหตุผล ข้าต้องการกำจัด
ลูกสาวลูกชาย เห็นไหมว่าพวกเขากองพะเนินกันแล้ว
เจ้ามาที่นี่ทำไม?
เพื่อขอร้องท่าน
เปิดประตูเถิด ใต้เท้า
ลูกชายข้าและคนในปกครองจะได้ ข้ามไทรเดนต์และเดินทางต่อไป
ทำไมข้าต้องให้พวกเขาข้าม
หากท่าน ปีนไปบนเชิงกำแพงได้
ท่านก็คงได้ว่าเขามี คนสองหมื่นคนอยู่นอกปราสาท
ก็จะเป็นสองหมื่นศพ ยามที่ไทวิน เลนนิสเตอร์เดินทางมาถึง
ไม่ต้องพยายามขู่ข้าหรอก ท่านหญิง สตาร์ค
สามีท่านอยู่ในห้องขัง ใต้คุ้มแดง
และลูกชายท่านไร้ขนสัตว์ ให้เขาอบอุ่น
ท่านสาบานตน ต่อพ่อข้า
โอ้ใช่ ข้าเคยพูดบางคำ
และถ้าจำไม่ผิด ข้าก็สาบานต่อบัลลังก์ด้วย
จอฟฟรีย์เป็นกษัตริย์แล้ว นั่นทำให้ลูกชายเจ้า
และร่างที่จะกลายเป็นซากศพของเขา เป็นเพียงกบฎ
ถ้าข้ามีสติดี ทวยเทพได้มอบปลาแก่เขา
ข้าคงส่งตัว เจ้าทั้งคู่ให้กับพวกเลนนิสเตอร์
- แล้วทำไมไม่ทำ - สตาร์ค ทูลลี่ย์
เลนนิสเตอร์ บาราธอร์น
ให้เหตุผลข้ามาสักข้อ
ว่าเหตุใดข้าต้อง เสียเวลาแลความคิดกับพวกเจ้าด้วย
และ...โจมตี
เมื่อใดที่เอย์มอนว่า เจ้าจะใช้การมือข้างนั้นได้
- เขาบอกว่า เร็วๆนี้ขอรับ - ดี
เจ้าก็คงพร้อม รับเจ้านี้แล้วล่ะ
ข้าคิดว่าหมาป่า น่าจะเหมาะกับเจ้ามากกว่า
หมีนะ
ข้าเลยสั่งให้ทำหัวด้ามดาบใหม่ มันมีชื่อว่าเล็บคม
ใช้ได้ดีกับหมาป่า เช่นเดียวกับหมีนะ ข้าว่า
เป็นเหล็กแวร์เลียเรียน
มันเคยเป็นดาบของพ่อข้า
และพ่อของเขา
ตระกูลมอรมอนต์ได้ถือดาบ เล่มนี้มากว่าห้าศตวรรษ
มันเป็นของ จอร่าห์ลูกชายข้า
เขาทำให้เกียรติของตระกุล เราเสื่อมเสีย
และเขาก็มีความดี มากพอที่จะทิ้งดาบไว้
ก่อนที่เขาจะ หนีไปจากเวสเตอรอส
ใต้เท้า เป็นเกียรติเหลือเกิน แต่ข้าไม่อาจ
เจ้าทำได้ และเจ้าจะทำ
ข้าคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่เป็นเพราะเจ้าและหมาป่าของเจ้า
เจ้าคนตายอัปรีย์ นั่นพยายามฆ่าข้า
เพราะฉะนั้นเจ้าต้องรับมันไป ข้าไม่ขอฟังคำทัดทาน
- เข้าใจหรือไม่ - ขอรับ ใต้เท้า
ดี ที่นี้นี่ไม่ได้หมายความว่า
ข้าเห็นชอบ เรื่องไร้สาระ
ระหว่าง เจ้ากับแอลลิสเซอร์ ธอร์น
นั่นเป็นดาบของชายชาตรี
ต้องเป็นชายชาตรี ถึงจะใช้มันได้
ข้าจะไปขออภัย เซอร์แอลลิสเซอร์คืนนี้
ไม่ได้
ข้าส่งเขาไปยังคิงส์แลนด์ดิ้งเมื่อวาน
มือที่หมาป่าเจ้า
ทึ้งมาจาก ข้อมือของสิ่งนั้น
ข้าสั่งให้ธอร์นวาง มันแทบเท้า
กษัตริย์เด็กนั่น
สิ่งนั่นน่าจะกระตุ้น ความสนใจของเด็กจอฟฟรีย์
และทำให้เจ้ากับ ธอร์น
อยู่ห่างกันเป็นพันๆไมล์
ไปเสีย อย่าลืม เก็บดาบให้ดีด้วย
และนำ มื้อเย็นมาให้ข้า
ขอรับ ใต้เท้า
- เยี่ยมมาก - เยี่ยมมาก
เจ้าควรได้รับมัน สโนว์
เยี่ยมมาก
เอาเลย ขอดูหน่อย
- ดูอะไร - ดาบ ขอเราดูดาบหน่อย
ดาบ ดาบ ดาบ ดาบ
- มาดูกัน - ไปให้พ้น
อย่าแตะมันนะ ไปให้พ้น
เอามานี่ ข้าอยากเห็น ตอนส่องไฟ
เอามานี่
มีอะไรหรือ
- ข้า - ดูมันสิ
- เอามานี้ - ข้าทำไม่ได้
ทำอะไรไม่ได้
ข้าไม่ควร จะพูดไป
แต่กระนั้นเจ้าก็อยากพูด
เจ้าอยากจะพูดอะไร?
มีนกส่งข่าวมา
ข้าอ่านให้ เมยสเตอร์เอย์มอนฟัง
มันเกี่ยวกับพี่ชายของเจ้า ร็อบ
อะไรนะ?
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เขามุ่งหน้าลงใต้
ทำสงคราม
คนในปกครองทุกคน อยู่ข้างกายเขาหนา พวกเขาจะปกป้องร็อบ
ข้าน่าจะอยู่ที่นั่น
ข้าควรจะอยู่กับเขา
ถ้าเราทำเช่นนั้น พวกเขา จะไม่มีวันข้ามกลับมาได้
เป็นอย่างไร
เขาบอกว่ากระไร
ลอร์ดวัลดอร์ยอมให้ ลูกข้ามไปได้
- คนของเขาอยู่ข้างเราเช่นกัน
แต่ขอคนสี่ร้อยคน ไว้ดูแลสะพาน
ต่อต้านกับใครก็ตาม ที่ตามล่าลูก
และเขาต้องการ สิ่งใดตอบแทน
ลูกต้องรับบุตรชายเขา โอลิวาร์เป็นเด็กรับใช้ส่วนตัวเจ้า
- ในเวลาอันสมควร เขาก็ต้องรับยศอัศวิน - ตกลง
แล้ว?
และอาร์ย่า
จะแต่งงานกับลูกชายวาร์ดรอน
- เมื่อถึงเวลา - นางต้องไม่พอใจแน่ๆ
ฮืมมม
แล้วสิ่งใดอีก
และ
เมื่อสงคราม จบลง
ลูกต้องสมรส กับลูกสาวเขาคนหนึ่ง
ตามแต่เจ้าเลือก
เขามีจำนวนหนึ่งที่คิดว่า คงเหมาะสม
เข้าใจแล้ว
แม่ได้สังเกตบุตรสาวหรือไม่
แม่เห็น
แล้วอย่างไร
คนหนึ่งก็...
ลูกยินยอมหรือไม่
ข้าปฏิเสธได้หรือ
ไม่ ถ้าเจ้าอยากข้ามไป
งั้นข้าก็ยินยอม
แซมบอกว่าท่านอยากพบข้า
ใช่แล้ว
เจ้าคงมีความกรุณามากพอ ที่จะช่วยเหลือข้ากระมัง
บอกที เจ้าเคยสงสัยไหม
ว่าเหตุใดคนใน กลุ่มไนท์วอท์ช
ไร้ซึ่งภรรยา ไร้ซึ่งบุตร
ไม่
เพราะเขาจะได้ไม่มีความรัก
รักเป็นดั่ง ความตายต่อหน้าที่
หากมีวันหนึ่งที่ พ่อเจ้าจำต้องเลือก
ระหว่างเกียรติแลศักดิ์ศรี
กับ คนที่เขารัก
เขาจะทำเช่นไร
เขาจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ว่าอะไรก็ตาม
เช่นนั้นลอร์ดสตาร์ค จะเป็นหนึ่งในบรรดาหมื่นคน
คนส่วนใหญ่ มิได้แข็งแกร่งเช่นนั้น
เกียรติยศคือสิ่งใดกัน
เมื่อเทียบกับ ความรักจากอิสตรี
หน้าที่คือสิ่งใด
เมื่อเทียบกันความรู้สึกยามลูกชายที่เกิดใหม่ นอนนิ่งในอ้อมแขน
หรือรอยยิ้มของพี่น้อง
แซมบอกท่านแล้ว
เราทุกคนล้วนเป็นแค่คน
เราทุกคนทำตามหน้าที่ เมื่อมันไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายใดๆ
เกียรติยศมาได้โดยง่าย
แต่ไม่ช้าก็เร็ว
ในชีวิตของคนทุกผู้
จะมีวัน ที่มันไม่ง่าย
สักวัน ที่เขาต้องเลือก
และนี่คือวันของข้าหรือ
ท่านกำลังพูด เช่นนั้นใช่ไหม
มันเจ็บ เด็กน้อย เจ็บเหลือ
- ข้ารู้ดี - ท่านไม่รู้
ไม่มีใครรู้ทั้งนั้น
ข้าอาจจะเป็นลูกนอกสมรส
แต่เขาเป็นพ่อข้า และร็อบเป็นพี่ชายข้า
ทวยทวพโหดร้ายยิ่งนักเพราะ ยามที่พระองค์ทดสอบคำสาบนข้า
พระองค์รอกระทั่งข้าขรา
ข้าทำสิ่งใดได้เมื่อนก นำข่าวจากแดนใต้มาให้
ตระกูลข้าล่มสลาย ครอบครัวถูกสังหารสิ้น
ข้าช่วยอะไรไม่ได้เลย
ตาบอด เปราะบาง
แต่ยามที่ข้าได้ยิน
ว่าเขาฆ่า ลูกชายของพี่ชายข้า
และลูกที่น่าสงสารของเขา
และเด็กๆ
แม้แต่เด็กตัวน้อยๆ
ท่านเป็นใครกันแน่
พ่อข้าชื่อเมย์ก้า
ที่หนึ่ง
พี่ชายของเอย์กอน สืบทอดต่อจากเขา
ตอนที่ข้าปฏิเสธ ราชบัลลังก์
และลูกชายเขา แอริส ผู้เดินตามรอยเขา
ผู้ซึ่งผู้คนขนานนามเขาว่า กษัตริย์บ้า
ท่านก็คือ เอมอน ทาร์เกเรียน
ข้าเป็นมาเอสเตอร์แห่งป้อมปราการ
ผู้ให้สัญญารับใช้ คาสเซิทแบล็ค และหน่วยไนท์วอทช์
ข้าจะไม่บอกเจ้าให้อยู่หรือไป
เจ้าต้องตัดสินใจเอาเอง
และมีชีวิตอยู่กับมัน ไปตลอดชีวิตที่เหลือของเจ้า
เหมือนที่ข้าเคยทำ
นายข้า...
พระอาทิตย์และดวงดาวของข้า...
โดรโก้
Sajo anni
อาชาของข้า....
เลือดแห่งสายเลือดข้า....
ไม่ ข้าต้องขี่
เขาตกจากหลังม้า
คาล ที่ไม่สามารถขี่ม้า ไม่ใช่คาล
เขาเหนื่อย ก็แค่นั้น เขาต้องการพัก
วันนี้เราขี่ม้ามาไกลพอแล้ว เราจะตั้งแคมป์ที่นี่
ที่นี่ ไม่มีที่ให้ตั้งแคมป์
ผู้หญิง สั่งพวกเราไม่ได้ ถึงจะเป็นคาลลีสี ก็เถอะ
เราจะตั้งแคมป์ที่นี่ บอกพวกเขาว่า เป็นคำสั่งของคาลโดรโก้
ท่านสั่งข้าไม่ได้ คาลลีสี
ไมริ เมส ดัวร์ พานางมาหาข้า
นังแม่มดเหรอ ข้าจะเด็ดหัวนาง มาให้ท่าน คาลลีสี
พานางมาหาข้า อย่างปลอดภัย ไม่งั้น คาลโดรโก้จะรู้ว่าเจ้าขัดคำสั่งข้า
หน่วยสอดแนม บอกเราว่า
กองทัของสตาร์ค มุ่งหน้าลงใต้จากเดอะ ทวินส์
พร้อมด้วยกองหนุน จากลอร์ดเฟรย์
พวกเขาอยู่ห่างไปหนึ่งวัน หากเดินทางไปทิศเหนือ
เด็กนั่นอาจ ไร้ประสบการณ์และหัวคิด
แต่เขาก็มี ความกล้า
- ในแบบของเขาเช่นกัน
พูดต่อเถิด ข้าไม่ได้ตั้งใจขัดจังหวะ
ข้าหวังว่าคนเถื่อนของเจ้า จะมีประโยชน์บ้างนา
มิฉะนั้นเราก็เสีย อาวุธเลอค่าแก่พวกมัน
คนที่ขนดกยืนยันว่าเขา ต้องได้ขวานสองด้าม
เป็นเหล็กกล้าสีดำ และใช้ได้สองด้าน
แชงค์กาโปรดปรานขวาน
เมื่อการต่อสู้เริ่มต้น เจ้ากับคนป่าของเจ้า
ต้องอยู่ในแนวหน้า
- แนวหน้ารึ
ข้ากับชนเผ่า อยู่แนวหน้า
พวกเขาดู ดุร้ายดีนะ
ดุร้ายรึ เมื่อคืน
มูนบราเทอร์แทง สโตนครอว์เพื่อแย่งไส้กรอก
สโตนครอว์สามคนยึดตัว มูนบราเทอร์ไว้แล้วปาดคอเขา
บรอนน์จัดการดึงตัวแชงค์กา ไม่ให้ไปตัดไอ้นั่นของคนตายได้
ซึ่งก็โชคดีมาก แต่ก็ยัง
อัลฟ์ต้องการ เลือดชดใช้
ซึ่งแชงค์กากับกุนเธอร์ ไม่ยอมจ่าย
ยามที่ทหารไร้ระเบียบ ความผิดอยู่ที่ผู้นำ
แน่นอนว่า มีวิธีฆ่าข้าอีกหลายวิธี
ที่เป็นอันตรายน้อยกว่า ให้ร่วมศึก
ข้าจะไม่พูด เรื่องนี้อีก
เหมือนว่าข้าจะ ไม่หิวแหะ
ขออภัย ทุกท่าน
เจ้าไปหาสาวงาม มาจากไหนในยามนี้
- ข้าชิงตัวนางมา - ชิงตัว
- จากใคร - จาก
เซอร์ ชื่ออะไรหนอ
ข้าไม่รู้ อยู่ห่างไปอีกสามเต็นท์น่ะ
แล้วเขาไม่ว่าอะไร เจ้าเลยรึ
เขาก็พูดอะไรนิดหน่อย
โอกาสที่ข้า จะอยู่นานพอ
ให้เขาโต้ตอบ ลดลงอย่างฮวบฮาบเลย
เราเป็น แนวหน้าพรุ่งนี้
งั้น
ข้าว่าข้าไปหา ให้ตัวเองอีกสักคนดีกว่า
เจ้าเป็นใคร
ท่านอยากให้ข้าเป็นใคร
แม่เจ้าเรียกเจ้า ว่ากระไร
เชล
แม่ท่านเรียก ท่านว่ากระไร
แม่ข้าตายตอนให้กำเนิดข้า
ข้ามาที่นี้เพราะงั้นหรือ เราจะได้พูดเรื่องแม่ของเรา
- นั่นสำเนียงจากที่ไหน - ต่างชาติ
ต่าง...
ท่านต้องการสิ่งใดจากข้า
ข้าต้องการสิ่งใดจากเจ้า
ข้าต้องการให้เจ้าร่วมเต็นท์
ให้เจ้ารินไวน์ หัวเราะเมื่อข้าเล่ามุข
นวดขาที่ปวดเมื่อย หลังจากขี่ม้ามาทั้งวัน
ข้าต้องการไม่ให้ เจ้าไปนอนกับใครอีก
ตราบเท่าที่ เรายังอยู่ด้วยกัน
และข้าต้องการเสพสุขกับเจ้า เหมือนเป็นคืนสุดท้ายบนโลก
ซึ่งก็อาจเป็นเช่นนั้น
แล้วข้าจะได้อะไร
อย่างแรกก็ความปลอดภัย
ไม่มีใครทำร้ายเจ้า ตราบเท่าที่เจ้าเป็นของข้า
อย่างที่สอง การที่มี ข้าเป็นคู่ร่วมเตียง
ซึ่งข้าได้ยินมาว่า มันยอดเยี่ยม
ใครบอกท่านกัน ผู้หญิงที่ท่านจ่ายเงินให้หรือ
อย่างที่สาม เงินมากเกิน
กว่าเจ้าจะใช้หมด แม้จะอยู่ไปอีกนับพันปี
ยอมรับข้อเสนอข้าไหม
มาเริ่มคืนสุดท้าย บนโลกของท่านกันดีกว่า
ดอธ--ดอแรธ...
Ki ha-- hammi...
Ish nokitta...
Qana'th...
คาลิสี
เข้ามา
เขาแข็งแกร่งมาก
ไม่มีใครรู้หรอกว่า เขาแกร่งเพียงใด
- เขาจะตายคืนนี้ คาลลีสี - เขาไม่อาจตายได้
เขาตายไม่ได้ ข้าไม่ยอม
แม้แต่ ราชินี ก็ไม่มีพลังอำนาจอย่างนั้น
เราต้องรีบไป ข้าได้ยินมาว่า มีท่าเรือที่ แอสไซ--
- ข้าจะไม่ทิ้งเขา - เขาพร้อมจะจากไปแล้ว คาลลีสี
ดอแรธ--
ถ้าหากว่า--
หากว่าเขาตาย
ข้าจะหนีไปทำไมกัน
ข้าเป็นถึงคาลลีสี
และลูก ลูกชายข้าจะเป็นคาลต่อจากโดรโก
ที่นี่ไม่ใช่ เวสท์เตอรอส ที่ถือสายเลือดราชนิกูล
ที่นี่พวกเขาถือแต่ความแข็งแกร่ง พวกเขาจะต่อสู้
หลังจากโดรโกตาย
ใครที่ชนะการต่อสู้ จะเป็นคาลคนใหม่
เขาจะไม่ต้องการ ให้มีเสี้ยนหนามเหลือไว้
ลูกชายท่าน จะถูกพรากไปจากอกท่าน
และโยนให้ฝูงหมา
ข้าจะไม่ทิ้งเขา
แผลติดเชื้อแล้ว
เจ้าเป็นคนทำ แม่มด
หยุดซะ!
ข้าไม่อยากให้นางเจ็บ
ไม่หรือ เจ้าไม่อยากให้นางบาดเจ็บ
อ้อนวอนเถิดว่าเราจะไม่ทำร้ายเจ้าด้วย เจ้าปล่อยให้นางแม่มดแตะต้องคาล
ระวังปากเจ้าเสีย นางยังเป็นคาลลีสิของเจ้าอยู่
แค่ในยามที่เลือดแห่งสายเลือดข้า ยังมีชีวิตเท่านั้น
เมื่อเขาตาย นางก็ไร้ค่า
ข้าไม่เคยไร้ค่า ข้าคือสายเลือดของมังกร
มังกรตายหมดแล้วคาลลิสี
ข้าคิดว่าท่านควร สวมเกราะคืนนี้
ข้าว่าท่านพูดถูก
ท่านช่วย ชีวิตข้าอีกครา
และเจ้าต้อง ช่วยเขา
มันเหลือกว่า ผู้รักษาจะทำได้แล้ว
ข้าทำได้เพียง บรรเทาความเจ็บปวด
ช่วยเขาและข้าจะให้อิสระแก่เจ้า ข้าสาบาน
เจ้าต้องรู้สักวิธี
สัก...
เวทย์มนต์สักบท
มีคาถาอยู่หนึ่ง
บางคนบอกว่าความตาย อาจจะดีกว่า
ทำเสีย
ช่วยเขา
มันมีราคา
เงินทอง อะไรก็ได้ตามเจ้าต้องการ
ไม่ใช่เรื่องเงินทอง มันคือมนต์ดำ
เพียงความตายเท่านั้นที่จ่ายแก่ชีวิต
ความตายของข้า
ไม่ ไม่ใช่ของท่าน คาลลีสิ
นำม้าเขามาให้ข้า
คาลลีสิ อย่าทำแบบนี้
- ให้ข้าฆ่านางแม่มด - ฆ่านางแล้วเจ้าจะฆ่าคาลของเจ้า
มันเป็นมนต์ดำ ของต้องห้าม
ข้าคือคาลลีสิ ข้าบอกเองว่าสิ่งใดต้องห้าม
ไปเสีย
- พาตัวนางออกไปด้วย
ไปสิ
อิรริยา
ท่านก็ต้องไปเช่นกัน
เมื่อข้าเริ่มร่ายคาถา ห้ามผู้ใดเข้ามา
คนตาย จะมาชุมนุมกันที่นี้
จักไม่มีผู้ใดเข้ามา
พาเขากลับมาหาข้า
ท่านทำอะไรลงไป
ข้าต้องช่วยเขา
เราคงเดินทางไปได้สิบไมล์ ไกลจากที่นี้มุ่งสู่เออชายด์
ท่านคงได้ปลอดภัย
ต้องไม่เป็นแบบนี้
มันต้องเป็นแบบนี้
แม่มด
Mra qothoon vosaan--
ไม่ เจ้าห้าม
คาลลีสิ
อย่าขยับ ดอธแรคคี
ท่านบาดเจ็บหรือไม่
- เด็ก
กำลังจะคลอด
- ตามตัวหมอตำแย - พวกนางจะไม่มา
พวกนางว่าคาลิสีต้องคำสาป
นางต้องมา มิฉะนั้นข้าจะสั่งตัดหัว
แม่มดนั้น นางทำคลอดได้
ข้าเคยได้ยินมา
ท่านทรมานอยู่หรือ ราชสีห์ข้า
- ไม่ - สีหน้าท่านดูเหมือนกำลังทรมาน
ไฟกำลังเผาไหม้ ผิวอ่อนนุ่ม
สาปส่งเจ้า เจ้าไร้ความรู้สึกหรือไร
- แค่คุ้นชิน - ดื่ม
มาเล่นเกมใหม่ดีกว่า
มีเกมทีใช้มีดบราโวซี ที่ข้าสอนเจ้าเล่นได้
มันมีโอกาส ที่ต้องเสียนิ้วหรือเปล่า
- ไม่ดอกหากเจ้าชนะ - งั้นผ่าน
ไม่เอาเกมที่ใช้ไฟ หรือเล่นมีด
มาเล่นใน สิ่งที่ข้าถนัดดีกว่า
ท่านถนัดเรื่องใด
เผอิญว่าข้า เก่งเรื่องสังเกตบุคลิก
- ฟังดูน่าเบื่อหน่าย - ไม่เลย
เล่นแบบนี้นะ ข้าจะพูด
เกี่ยวกับอดีตเจ้า ถ้าข้าพูดถูก
เจ้าดื่ม หากข้าผิด ข้าดื่ม
ห้ามโกหก ข้ารู้ถ้าเจ้าโกหก
ข้าไม่อยากเล่นเกมนี้
ก็ได้ บรอนน์ก่อน
พ่อทุบตีเจ้า
แต่แม่ข้า ตีแรงกว่า
เจ้าฆ่าชายคนแรก ก่อนอายุสิบสอง
ผู้หญิงต่างหาก
นางเหวี่ยง ขวานใส่ข้า
เจ้าเคยไป ตอนเหนือของกำแพง
ไปทำอะไรที่นั้น
ทำงาน
และ
เจ้าเคยรักหญิงคนหนึ่ง เมื่อนานมาแล้ว
แต่มันกลายเป็นเรื่องเลวร้าย เจ้าจึง ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองรักใครอีก
เดี๋ยว นั่นมันข้านี่หว่า
ตาเจ้า หญิงต่างชาติ ที่ลึกลับของข้า
ข้าไม่อยากเล่น
แต่มันสนุกดีออก ดูสิว่าเราสนุกกันแค่ไหน
แม่เจ้า เป็นโสเภณี
ดื่ม
ตกลง
พ่อเจ้าทิ้งครอบครัวไป ตอนเจ้ายังเด็กมาก
- และไม่เคยกลับมา - ดื่ม
ข้าว่าเราตั้งกฎ ห้ามโกหกแล้วนะ
ดื่ม !
อืมมมม
เจ้าต้องการ ชีวิตที่แตกต่างออกไป
เจ้ามาจากที่หนึ่ง และอยากอยู่ในอีกที่หนึ่ง
คนทั้งโลก คงต้องดื่มกับข้อนั้น
งั้นเจาะจง
เจ้าอยากอยู่ที่อื่น หากเจ้าจะไปได้อย่างไร
ข้าไม่คิดว่าชีวิตของ เหล่าซิสเตอร์ผู้เงียบงันเหมาะกับเจ้า
งั้นสาวไร้ชาติตระกูล ต้องทำเช่นไร
ดื่ม
- แน่ใจหรือว่า - ดื่ม
และอย่าพูดเกี่ยวกับ พ่อแม่ข้าอีก
มิฉะนั้นข้าจะควัก ลูกตาท่านออกมา
แม่หญิงของข้า หาก ข้าทำให้ท่านไม่พอใจ ข้าขออภัย
ตาข้า
ตกลง
ถามมาเลย
พยายามอ่าน คนประหลาดเช่นข้า
- ท่านเคยตกหลุมรักใคร - เกมไม่ได้เล่นแบบนี้เสียหน่อย
ข้าไม่สนว่าเกม ต้องเล่นเช่นไร
ใต้เท้าเรานี่ เคยผ่านการสมรส
- สมรสหรือ - เจ้าได้ยินมาจากไหน
เราได้ยินหลายอย่าง ตอนเล่นทอดลูกเต๋ากับทหารเลนนิสเตอร์
คืนอื่น ดีกว่ากระมัง
ไม่ใช่คืนอื่น คืนนี้
มันไม่ใช่ เรื่องน่าปรีดาอะไรนัก
- บางทีข้าอาจจะร้องไห้ - ข้าว่าแม่หญิงกับข้า
เล่าเรื่องไม่น่าปรีดาได้เศร้ากว่า ของใต้เท้า
งั้นก็
ตอนนั้นข้าอายุสิบหก พี่ชายข้า เจมี่ กับข้ากำลังขี่ม้า
ตอนเราได้ยินเสียงกรีดร้อง นางวิ่งมาบนถนน
เสื้อผ้าขาดวิ่น และคนสองคนไล่กวดมา
เจมี่ไล่คนพวกนั้นได้อย่างง่ายดาย ขณะข้าคลุมเสื้อให้แก่นาง
นางกลัวเกินว่า จะเดินทางต่อด้วยตนเอง
ฉะนั้นขณะเจมี่ ไล่กวดพวกสารเลวนั้น
ข้าพานางไปที่ โรงเตี๊ยมที่ใกล้ที่สุดแลหาอาหารแก่นาง
นางชื่อไทช่า
นางเป็น ลูกกำพร้าของคนซ่อมล้อรถม้า
และนางหิวโหย
เราจัดการไก่สามตัวกับ ไวน์ไปหนึ่งเหยือกด้วยกัน
ถึงแม้จะฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่ข้าก็เคย ไม่คุ้นกับไวน์เหมือนกัน
ข้าลืมไปเลยว่า เคยกลัวแค่ไหนตอนอยู่กับผู้หญิง
ว่าข้าเคยแต่เฝ้ารอ ให้พวกนางหัวเราะใส่
หรือเมินไปด้วยความอาย
หรือถามข้าเรื่อง พี่ชายตัวสูงผู้หล่อเหลาของข้า
ข้าลืมทุกอย่างสิ้น เมื่ออยู่กับไทช่า
และแล้วข้าก็พบ ตัวเองอยู่บนเตียงกับนาง
สำหรับไก่สามตัว ข้าควรจะหวังเช่นนั้นเนอะ
มันไม่ได้ยาวนานดอก ข้าไม่รู้ตัว ว่าทำสิ่งใดอยู่
แต่นางดีกับข้า
นางจูบข้าหลังจากนั้น
และร้องเพลงกล่อม
พอรุ่งสางข้าก็ ตกอยู่ในห้วงรักจนขอให้นางสมรสกับข้า
คำโกหกเล็กน้อย เงินเหรียญทองสองสามเหรียญ และเซบตันที่เมามาย
ท่านก็จะได้พีธีสมรส สามีแลภรรยา
เป็นเวลาสองอาทิตย์ จนกระทั่งเซบตันได้สติ
และบอกพ่อข้า
ข้าคิดว่า มันจะจบแค่นั้นสิเนอะ
ก็ไม่เชิง
ทีแรก พ่อข้าบังคับ ให้เจมี่บอกความจริง
นางเป็นโสเภณี
เจมี่จัดการ ทุกอย่าง
ถนน พวกสารเลวนั้น ทุกอย่าง
เขาคิดว่าถึงเวลา ที่ข้าจะได้นอนกับสตรี
หลังจากพี่ชายข้าสารภาพ
พ่อข้าสั่งให้นำตัวภรรยาข้าเข้ามา
และมอบนางแก่ ทหารเขา
เขาจ่ายนางอย่างงาม\ หนึ่งเหรียญเงินสำหรับชายหนึ่งคน
มีโสเภณีกี่คนเชียว ที่มีราคาสูงเพียงนี้
เขานำตัวข้าเข้าไปที่นั้น และบังคับให้ข้าดู
พอท้ายสุด นางก็มีเหรียญเงินมากเสียจน
มันลื่นหลุดจาก นิ้วมือนาง
และกลิ้งลง พื้นดิน
เป็นข้าจะฆ่า ชายที่ทำเช่นนั้นกับข้า
ท่านควรจะรู้ ว่านางเป็นโสเภณี
จริงหรือ
ข้าอายุสิบหก เมามาย และเมารัก
หญิงที่เกือบ จะถูกข่มขืน
จะไม่ชวนชายอื่น ขึ้นเตียงหลังจากนั้นสองชั่วโมง
อย่างที่พูด ข้ายังเด็กและโง่เขลา
ท่านก็ยัง เด็กและโง่เขลา
มีอะไร เจ้าต้องการอะไร
สงคราม เริ่มแล้ว ตื่น
- อะไรนะ - พวกเขาเดินทางตอนกลางคืนด้วย
อยู่ห่างไปอีกไมล์ทางเหนือ
- ไปหาตัวเด็กรับใช้มา - เจ้าไม่มีเด็กรับใช้
หากข้าตาย ร่ำไห้เพื่อข้าด้วย
ท่านก็ตายแล้ว จะรู้ได้อย่างไร
ข้ารู้น่า
ระวัง ไปสิ
ออกไปให้พ้นทาง
หลบไป
อยู่ต่ำๆไว้
อยู่ต่ำๆหรือ
ถ้าเจ้าโชคดี จะไม่มีคนสังเกตเห็นเจ้า
ข้าเกิดมาโชคดี
ชนเผ่าแห่งเวลทั้งหลาย
มารวมตัวกัน
สโตนครอว์
แบล็ก เอียส์ เบิร์นแมน
- มูนบราเทอร์ - เพนเท็ท ด๊อก
และเพนเท็ท ด็อก
เจ้าจักได้เริ่ม ควบคุมเวลตั้งแต่บัดนี้
มุ่งหน้าอ้างสิทธิ สิ่งที่เป็นของเจ้า
ครึ่งคน ครึ่งคน
สู่ศึก
เจ้าเป็นทหารที่ห่วยแตก
ข้ายังไม่ตายหรือ
เจ้ายังไม่ตาย
เราชนะใช่หรือไม่?
เราคงไม่ได้นั่งคุยกัน หากไม่ชนะ
ชนเผ่าเรา เป็นเยี่ยงใดบ้าง
ก็ดี
เยี่ยมจริง ที่พวกเขาเข้ากันได้
เจ้าบาดเจ็บ
ดียิ่งที่ท่านสังเกตเห็น
ได้ยินว่าเราชนะ
เฮอะ\ หน่วยลาดตระเวนผิดพลาด
มีคนในปกครองของสตาร์คสองพันคน มิใช่สองหมื่น
เราได้ตัวเด็กสตาร์คนั้นหรือไม่ อย่างน้อยๆ
เขาไม่อยู่ที่นี้
แล้วอยู่ที่ใด
กับผู้คนอีก18,000คน
แล้วพวกเขาอยู่ที่ใด
เราควรไปได้แล้วท่านหญิง -ไม่!
ท่านหญิง!
กว่าพวกเขาจะรู้ว่า เกิดอะไรขึ้น มันก็เกิดไปแล้ว
ท่านหญิงสตาร์ค ข้าคงยกดาบเคารพท่าน
แต่เหมือนว่าข้า จะทำมันหาย
ข้าไม่ต้องการดาบเจ้า
ส่งตัวลูกสาวข้าคืนมา
ส่งตัวสามีข้ามา
ข้าเกรงว่า ข้าเสียพวกเขาไปเหมือนกัน
ฆ่าเขาเสีย ร็อบ แล้วส่งหัวเขาให้ไทวิน
เขาฆ่าพวกเราไปสิบคน ท่านก็เห็นนี่
เขามีประโยชน์ หากมีชีวิตมากกว่าตาย
นำตัวเขาไป และตรึงโซ่เสีย
เราจบสงครามกันตอนนี้ ได้เลย เจ้าหนู
ช่วยชีวิตคนอีกนับพัน
ท่านสู้เพื่อสตาร์ค ข้าสู้เพื่อเลนนิสเตอร์
ดาบ ทวน ฟัน เล็บ เลือกอาวุธเจ้ามา
จบมันซะ ที่นี่ ตอนนี้
ถ้าเราทำแบบเจ้า ผู้สังหารกษัตริย์
เจ้าก็ชนะ
เราจะไม่ทำแบบเจ้า
มากัน เจ้าหน้าหล่อ
ข้าส่งคนสองพัน คนไปตายวันนี้
เหล่ากวีจักขับขาน การเสียสละนี้
ใช่ แต่คนที่ตายไปแล้ว ไม่ได้ยินดอก
ชัยชนะครั้งเดียวมิได้ทำให้ เราเป็นผู้พิชิต
เราปลดปล่อยพ่อข้าได้ฤๅ
ฤๅช่วยน้องสาวข้า จากราชีนี
ฤๅให้อิสระแก่คนเหนือจาก พวกที่ต้องการให้เรานอบน้อม
สงครามนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
ขอข้าชิ้นหนึ่งได้ไหม
ที่เป็นเลมอน หรืออันใดก็ได้
สามเหรียญทองแดง
แลกกับ พิราบตัวอ้วนได้หรือไม่
ไสหัวไป ไปสิ
มีของเหลือ จากเมื่อวานหรือไม่
- หรือที่ไหม้ก็ได้ - ไส้หัวไป
ทุกคนไปไหนกันหรือ เกิดอะไรขึ้น
พวกเขากำลังนำเขาNไปที่วิหารของเบย์ลอร์
ใคร?
มือขวาของกษัตริย์
- คนทรยศ - คนขี้ขลาด
เบย์เลอร์
คนทรยศ คนทรยศ
ข้าคือเอ็ดดาร์ด สตาร์ค
ลอร์ดแห่งวินเทอร์เฟล
และมือขวาของกษัตริย์
ข้าขอสารภาพ ความผิดกบฎของข้า
ภายใต้สายตาของทวยเทพ แลมนุษย์
ข้าทรยศศรัทธา ของกษัตริย์ข้า
และความไว้วางใจ ของโรเบิร์ต เพื่อนข้า
ข้าได้สาบานจักปกป้อง และดูแลบุตรของเขา
แต่ก่อนที่เลือดเขา จะแห้งขอด
ข้ากลับวางแผน ลอบสังหารตัวลูกชาย
และชิงบัลลังก์ แก่ตนเอง
คนทรยศ
ขอให้หัวหน้าเซบตัน
และเบย์เลอร์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นพยานต่อคำกล่าวข้าด้ว
จอฟฟรีย์ บาราธอร์น
คือทายาทที่แท้จริง แด่ราชบัลลังก์
และตามทวยเทพ ทั้งหลาย
เป็นลอร์ดแห่งอาณาจักรทั้งเจ็ด
และผู้ปกป้องดินแดน
เนื่องจากเรามีบาป
เราจึงทนทุกข์
ชายผู้นี้ได้สารภาพ ความผิดตน
ต่อหน้า ทวยเทพและมนุษย์ทุกผู้
ทวพเทพยุติธรรม
แต่เบย์เลอร์ที่รักยิ่ง สอนเราว่า
ทวยเทพมีเมตตาด้วย เช่นกัน
เราจะทำเช่นไร
กับกบฎผู้นี้ดี ฝ่าบาท
แม่ข้ามีประสงค์ให้ข้าปล่อย ลอร์ดเอ็ดดาร์ดให้ร่วมกลุ่มไนท์วอทช์
ให้ถูกถอนยศ แลอำนาจทุกประการ
เขาจักต้องรับใช้ดินแดน ด้วยโทษเนรเทศตลอดกาล
และแม่หญิงซานซ่า
ได้ขอให้มีเมตตา ต่อพ่อนาง
แต่พวกนางมี จิตใจอ่อนโยนของอิสตรี
ตราบเท่าที่ข้าเป็นกษัตริย์
กบฎจะไม่มีวัน ได้ยกเว้นโทษ
เซอร์อิลเลน
นำหัวเขามาให้ข้า
ไม่นะ หยุด
ท่านพ่อ ใครก็ได้หยุดเขาที
ลูกข้า นี่มันบ้าคลั่งยิ่ง
กดให้เขาคุกเข่า
- อย่ามอง\ - ปล่อยข้านะ
ปล่อยข้า! -เงียบซะ! มองข้าสิ
มองข้า! อย่า! ท่านพ่อ!
- หยุดนะ ไม่ - กบฎ
อย่า !
หยุดเขา หยุด
โปรดติดตามตอนต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Darken, bubblebo, BlackPearl