เกมบัลลังก์ ตอน เด็กน้อย บรรยายไทยโดย Darken Original Air Date on June 15, 2014
==
กลับไปใช้ผ้าคลุมดำแล้วสินะ
เขาส่งข้ามาเจรจากับท่าน
ดูเหมือนข้าจะวางใจ คนมากเกินไป
ก็ใช่ว่าไม่เคยเกิดแหละนะ
ตอนนั้นน่ะ จอน สโนว์ ที่เจ้าสาบานตน
ข้าหวังให้เจ้ามั่นคงกับเรา
จริงๆนะ
ฮาล์ฟแฮนสั่งให้ข้าเข้าร่วมทัพท่าน
และสืบข้อมูลกลับไปรายงาน คาสเซิล แบล็ก
เขาบังคับให้ข้าเป็นคนลงดาบ ท่านจะได้เชื่อใจข้า
ข้าน่ะมั่นคง...
กับเขาและกับคำสาบานเข้าหน่วย
ทุกข้อเลยหรือ
นางเปลี่ยนให้เจ้ามาอยู่ ฝ่ายเราไม่ได้สินะ
แล้วเจ้าเปลี่ยนนางได้หรือเปล่า
นางยิงธนูสามดอก ใส่ข้า
ตอนที่ข้าหนีมา
พบกับนางอีกไหม ทีคาสเซิล แบล็ก
- พบ - แล้วอย่างไร
นางตายแล้ว
- ฝีมือเจ้าหรือ - ไม่ใช่
เราจะดื่มเพื่อนาง
ถ้าข้าจะฆ่าเจ้าตอนนี้นะ
ยาพิษจะเป็น วิธีสุดท้ายที่เลือก
- แด่อีกริดด์ - แด่อีกริดด์
นี่ไม่ใช่ไวน์นี่นา
ก็ไม่ใช่ แต่เป็นเครื่องดื่ม ที่สมกับตอนเหนือ จอน สโนว์
เจ้าทำดีแล้ว สู้ไม่ถอย
ฆ่านักรบฝีมือดี ของเราไปได้หลายคน
ยักษ์ตอนหนึ่งบุกไปทางอุโมงค์
เขาไม่ได้ออกมา
แม็ค จอมพลัง
เขาตายแล้ว
ฆ่าเพื่อนข้า เกร็นน์ไป
เขาเป็นกษัริย์ของพวกยักษ์
สืบสายเลือดกษัตริย์ที่มียาวนาน
ตั้งแต่ก่อนพวกเฟิร์สเมนจะเข้าา
เกร็นน์ มาจากฟาร์มเล็กๆ
- แด่แม็คและเกร็นน์ - แด่เกร็นน์และแม็ค
คูลแบ็ก ช่วยทำอะไรให้กินหน่อยได้ไหม
ข้าไม่คิดว่าแขกของเรา ได้สัมผัสอาหาร
มาสักพักแล้ว
ตกลง เจ้ามานี่ เพื่อตกลงกับข้าสินะ
ให้ท่านยกทัพกลับบ้านไปเสีย
ก็รู้อยู่แก่ใจนี่ว่า ข้ารู้ว่าธนูพวกเจ้าร่อยหรอ
น้ำมันก็ไม่ค่อยมี ไหนจะกำลังพล
ตอนนี้เหลืออยู่เท่าไหร่นะ ห้าสิบคนได้
ข้าบอกทอร์มุนกับโอเรลไปแล้ว
เรามีคนมากกว่า หนึ่งพัน
ข้าให้เจ้าเห็นทุกอย่างที่ข้ามี
ทั้งกองทัพ จำนวนแสนกว่าคน
แล้วเจ้าทำอะไรไป
เจ้าระดมโจมตีเราด้วยทุกอย่างที่มี
ก็ไม่มากเท่าไหร่หรอก แต่ทันทีที่ข้าเห็น
ข้าส่งคนสี่ร้อยคน ไปปีนกำแพง
บริเวณที่ไม่มีคนเฝ้ายาม ที่กินบริเวณกว่าห้าไมล์ ทิศตะวันตกของที่นี่
จะมีหลายคนที่ไม่รอด
แต่ส่วนมากจะข้ามกำแพง ไปได้ก่อนหมดวันนี้
ข้าซื่อสัตย์กับเจ้านะ จอน สโนว์
ซึ่งก็มากกว่า ที่เจ้าทำกับข้านัก
คนของข้าต้องเสียเลือด มามากพอแล้ว
เราไม่ได้มาเพื่อยึดครอง
เรามาเพื่อหลบซ่อน หลังกำแพงของพวกเจ้า
ไม่ต่างกันหรอก เราต้องการอุโมงค์
เราทั้งคู่ต่างก็รู้ดีว่า ฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้ว
และถ้าคนของข้าไม่ได้อยู่ ทางใต้ของกำแพง เมื่อลมหนาวมา
ชะตากรรมของเรา ในตอนนั้นก็จะแย่ยิ่งกว่าตาย
อยากจะทำข้อตกลงกับข้าหรือ
ข้าเสนอว่าหยั่งงี้
เจ้าเดินทางกลับไป ไปเปิดประตูให้เรา
แล้วข้าสาบาน จะไม่มีใครต้องตายอีก
หากปฏิเสธ
เราจะฆ่าทุกคนที่คาสเซิล แบล็กให้หมด
เอ้อ เจ้ามาเพราะหยั่งงี้เองสินะ
ข้าคิดว่าเจ้าคงลงมือได้แหละ ก่อนที่ใครจะหยุดเจ้าทัน
พวกเขาจะฆ่าเจ้า แน่นอนอยู่แล้ว
จะค่อยละเลียด ให้เจ้าตายช้าๆ
แต่เจ้าก็รู้ดีตั้งแต่ก่อน เดินทางมานี่
เจ้าทำได้หรือ จอน สโนว์
ฆ่าคนในเต้นท์ของเขาเอง ทั้งๆที่เพิ่งเสนอจะสงบศึกกับเจ้า
พวกไนท์วอทช์เป็นเช่นนี้เองหรือ
เจ้าเป็นเช่นนี้เองหรือ
มีคนกำลังมา!
- เจ้าลอบโจมตีเราหรือ - ไม่ใช่
ก็อย่างที่ท่านบอก เราไม่มีกำลังคน
ช้าก่อน! มาหาข้า! มาหาข้า!
วางอาวุธ!
ข้าบอกว่าคนของเรา หลั่งเลือดมามากพอแล้ว
และข้าหมายความตามนั้น
จับพวกมันมัด
อยู่ดูพวกม้าแหละ
เจ้าคือ กษัตริย์เหนือกำแพงหรือ
- รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร - ไม่เคยได้รับเกียรติน่ะ
นี่คือ สแตนนิส บาราธอร์น
กษัตริย์ที่แท้จริงของเจ็ดอาณาจักร
เราไม่ได้อยู่ในเจ็ดอาณาจักร และท่านแต่งตัวไม่พร้อมรับมือกับอากาศ
ถือเป็นธรรมเนียมนะว่าต้องคุกเข่า เวลายอมจำนนกับกษัริย์นะ
พวกเราไม่คุกเข่า
พอตะวันตกดิน ข้าจะจับตัว คนของเจ้าได้นับพันคน
ไม่มีที่จะจองจำ ไม่มีอาหารให้
ข้าไม่ได้มาที่นี่ เพื่อสังหารสุนัขรับใช้
ชะตากรรมของพวกเขา ขึ้นอยู่กับตัวกษัตริย์
ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พวกเราไม่คุกเข่า
จับตัวพวกนี้ไป
แล้วคนจากหน่วยไนท์วอทช์มาทำอะไร ในที่ตั้งค่ายของพวกคนเถื่อน
ข้าถูกส่งให้มาเจรจากับ กษัตริย์เหนือกำแพง
เจ้ากำลังพูดกับกษัตริย์ที่แท้จริง อยู่นะ เจ้าหนุ่ม
ต้องเรียกขานว่า ฝ่าบาท
ข้ารู้ว่าเขาเป็นกษัตริย์ พ่อข้าตายเพื่อเขา
ข้าชื่อ จอน สโนว์ ฝ่าบาท
ข้าเป็นลูกชายของเน็ด สตาร์ค
พ่อเจ้าเป็นชายที่มีเกียรติ
ขอรับ ฝ่าบาท
เจ้าคิดว่า เขาจะทำเช่นไร กับคนเถื่อนคนนี้
ข้าเคยต้องตกเป็นเชลยของเขา
เขาจะทรมานข้าหรือ สังหารทิ้งก็ได้
แต่เขาไว้ชีวิตข้า
ข้าคิดว่าถ้าเป็นพ่อ คงจับเขาเป็นนักโทษ
ฟังดูสิว่าเขาจะพูดอะไร
ถ้างั้นก็ จับตัวเขาไว้
ฝ่าบาท
หากพ่อของข้าได้เห็น อย่างที่ข้าได้เห็น
เขาจะบอกท่านให้เผาศพ ก่อนตะวันตกดิน
ทุกร่างเลย
ข้าคงจะเสนอให้ใช้ น้ำนมของดอกป๊อปปี้
เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวด แต่ตอนนี้เขาไม่มีสติแล้ว
พวกมาร์เทลร้ายนัก
สาเหตุน่าจะเป็นพิษของแมนติคอร์
ถูกต้อง มาจากหัวของแมนติคอร์ที่ตายแล้ว
ใช่ ข้าได้อ่านตำรามาพอสมควร
เป็นยาพิษที่ร้ายแรงมาก
ส่วนมากมาจากส่วนหางน่ะ
อ๋อ! ถูกต้อง ถูกต้อง
ไม่มีอะไรจะช่วยได้
มีสิ
ขอถามได้ไหมว่าเจ้าทำอะไรอยู่
ช่วยชีวิตเขา
ฝ่าบาท ข้าก็หวังให้มีทางอื่น
แต่เซอร์เกรย์กอร์นั้น เกินเยียวยาแล้ว
เกินเยียวยาไปมากทีเดียว
ชายผู้นี้ไม่ใช่ เมยสเตอร์ด้วยซ้ำ
อย่าว่าแต่แกรนด์เมยสเตอร์เลย
ซึ่งก็ดีแล้ว
เพราะไม่มีเมยสเตอร์คนไหน รู้วิธีที่จะช่วยเขา
ความหยิ่งทะนงแบบนี้แล
ที่ทำให้ซิทาเดลไล่เขาออกจาก การเป็นเมยสเตอร์ ฝ่าบาท
มองว่า ความสนใจใคร่รู้ของเขานั้น อันตรายและไม่ปกติยิ่ง
ซึ่งก็ถูกแล้วนะ ในความคิดข้า
ท่านไปได้ แกรนด์เมยสเตอร์
แต่ฝ่าบาท นี่มันห้องทำงานของข้า
- ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว - แต่ข้า...
- ท่านช่วยเขาได้หรือ - ก็พูดยากนะ ฝ่าบาท
แต่หากจะตัดสิน จากผลงานในอดีต...
...ก็พอมีลุ้นอยู่
ทำทุกอย่างที่ทำได้แล้วกัน
มาหาข้า หากมีสิ่งใด ที่ท่านต้องการ
ขอบคุณ ฝ่าบาท
ท่านควรรู้ไว้
กระบวนการของข้า อาจเปลี่ยนแปลงเขา...
ไปบ้าง
เขาจะอ่อนแอลงไหม
อ๋อ ไม่หรอก
ถ้าเช่นนั้น ก็...
ไม่ต้องพูดแล้ว
เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว มันจบแล้ว
ข้าขอรื้อมันขึ้นมา
เจ้าหมั้นอยู่กับลอร์ราส ไทเรล
ตอนนี้เจ้าก็ยังหมั้น อยู่กับลอร์ราส ไทเรล
และเจ้าจะแต่งงาน กับลอร์ราส ไทเรล
ทันทีที่ทอมเมน แต่งงานกับเมย์เจอร์รี่
ข้าจะไม่แต่ง
เจมี่แต่งงานหรือสืบต่อดินแดนไม่ได้
โทษของทีเรียน จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้
เจ้าเองก็เคยอ้างหลายครั้งหลายครา
ว่าเจ้านั้นทุ่มเทให้อนาคต ของตระกูลนี้มากแค่ไหน
บทบาทของเจ้าในอนาคตตอนนี้
สำคัญยิ่งกว่าที่แล้วๆมา
ข้าไม่สน
ข้าจะอยู่ในคิงส์ แลนด์ดิ้ง ที่ซึ่งข้าควรอยู่กับลูกชายข้า กษัตริย์ของเรา
ตอนเจ้าอายุเก้าขวบ ข้าถูกเรียกตัวมาเมืองหลวง
ข้าตัดสินใจพาน้องชายเจ้ามาด้วย ไม่ใช่เจ้า
เจ้ายืนยันว่าจะไม่ยอม ถูกทิ้งอยู่ที่คาสเตอร์ลี ร็อค
ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม และหากเจ้าจำได้...
ข้าไม่สนใจจะฟังเรื่อง ความสำเร็จที่ท่านจะโอ้อวด
ว่าท่านเอาชนะข้าหรือคนอื่นได้กี่ครั้ง
ครั้งนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น
คิดว่าเจ้าเป็นคนแรกหรือไร
ที่จะต้องถูกลากเข้าวิหาร ให้แต่งงานทั้งๆที่ไม่อยาก
ตอนที่ท่านกรีธาทัพเข้าโถง เพื่อบอกข้าว่า
เราชนะศึกที่แบล็ก วอเตอร์ ท่านจำได้ไหม
ข้านั่งอยู่บนบัลลังก์เหล็ก กับทอมเมน
ข้าเกือบจะให้เขากิน น้ำยาไนท์เชดเข้าไป
ข้าพร้อมทำถึงขั้นนั้นแหละ หาก
มีคนชั่วร้ายจะมาพราก ลูกชายจากข้าไป
คนชั่วร้ายกำลังมา และจะพรากเขาไป
- ไม่ใช่ - จอฟฟรีย์ตายแล้ว
เมย์เซลล่าถูกขาย ไปไม่ต่างจากเป็นสัตว์
แล้วทีนี้ท่านอยากจะส่งข้า ไปอยู่ที่ไฮ การ์เดนและขโมยตัวลูกไปน่ะหรือ
ลูกชายคนสุดท้ายของข้า
เมย์เจอร์รี่จะยื้อเขา
ท่านจะยื้อเขา และก็สู้กันเพื่อนแย่งเขา
เหมือนเป็นสัตว์ป่า จนกระทั่งทึ้งเขาเป็นชิ้นๆ
ข้าจะทำลายตระกูลเราให้ราบเป็นหน้ากลอง ก่อนจะยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น
แล้วเจ้าจะทำยังมิทราบ
ข้าจะบอกความจริงทุกคน
แล้วความจริง ที่ว่านี่คือ
ท่านไม่รู้ ใช่ไหมนี่
ท่านไม่เคยเชื่อ
เป็นไปได้อย่างไรกัน
นี่ข้าพูดอะไรอยู่เนี่ย แน่นอนสิว่าเป็นไปได้
คนที่หมกมุ่นอยู่กับ แนวคิดว่าครอบครัวควรจะเป็นเช่นไร
จะรับรู้ได้อย่างไรว่าตอนนี้ จริงๆแล้วครอบครัวเขาทำอะไรอยู่
พวกเราอยู่ตรงหน้านท่าน หลักฐานตำตา แต่ท่านก็ยังไม่เห็น
แค่แวบเดียว แค่แวบเดียวในรอบยี่สิบปีที่ผ่านมา
แค่ท่านเปรยตามองลูกๆของท่านเอง แล้วท่านก็จะได้รู้
รู้อะไร
ข่าวลือทุกอย่างเป็นเรื่องจริง
- ที่ว่ากันเรื่องเจมี่กับข้า - ไม่
- เกียรติตระกูลของท่านล้วนจอมปลอม - ไม่ ไม่จริง ไม่
ข้าไม่เชื่อใจ
แน่จริงว่าท่านเชื่อ
เจมี่
เจ้าชนะแล้ว
น้องชายลดลงหนึ่งคน ภูมิใจในตัวเองมากเลยล่ะสิ
ไม่มีอะไรที่เจ้าจะไม่ยอมทำเลยใช่ไหม
เพื่อครอบครัวของข้า ข้าทำได้ทุกอย่าง
ข้าทำเพื่อครอบครัวได้ใน แบบที่เจ้าจินตนาการไม่ได้ด้วยซ้ำ
- ทีเรียนก็เป็นครอบครัวเจ้า - ไม่ใช่เสียหน่อย
- เลือกครอบครัวไม่ได้ - ข้าเลือกได้ เจ้าก็เหมือนกัน
เจ้าจะเลือกอ้ายสัตว์ร้ายที่ ฆ่าแม่ของเราเพื่อเกิดมาบนโลกนี้...
นี่เจ้าบ้ามากพอที่จะ โทษเขาเรื่องนั้นเลยหรือ
เขาไม่ได้ตัดสินใจที่จะฆ่านาง เขาเป็นเพียงทารก
โรคภัยก็ไม่ได้ตัดสินใจ จะฆ่าเราเช่นกัน
แต่ก็เหมือนกัน เราทำลายมันก่อนที่มันจะฆ่าเรา
เจ้าตัดสินใจว่าไง เจ้าเลือกอะไร
สิ่งที่ข้าทำลงไปเพื่อ ให้ได้กลับมาหาเจ้า
ที่ต้องแบกรับ เพียงเพื่อให้เจ้า...
ข้าเลือกเจ้า
- เป็นเพียงลมปาก - ใช่
เหมือนที่ข้าเพิ่งพูดกับพ่อไป
ข้าบอกเขา
บอกเขาว่าอะไร
บอกเขาเรื่องเรา
เจ้าบอกเขาหรือ
ข้าบอกเขาว่า ข้าจะไม่แต่งงานกับลอร์ราส ไทเรล
ข้าบอกเขาว่า ข้าจะอยู่ที่นี่ กับทอมเมน กับเจ้า
เจ้าคิดว่า เขาจะยอมหรือ
ไปถามเขาสิ
เจ้าพูดอะไรไปบ้าง
ข้าไม่อยากพูดเรื่องไทวิน แลนนิสเตอร์
ข้าไม่ได้เลือกไทวิน แลนนิสเตอร์
ข้าไม่ได้รักไทวิน แลนนิสเตอร์
ข้ารักน้องชายข้า
ข้ารักคนรักของข้า
ผู้คนจะนินทา จะล้อเลียนเรา
ปล่อยเขา
พวกเขาตัวเล็กนัก จนข้ามองไม่เห็น
ข้าเห็นเพียงสิ่งที่สำคัญ
อาจจะมีคนเดินเข้ามาก็ได้นะ
ข้าไม่สน
เบื้องหน้าเจ้าคือ เดย์เนอริส สตอร์มบอร์น
ผู้ไม่ไหม้ไฟ
ราชินีแห่งแอนดัลและรอยนาร์ และเฟิร์สเมน
คาลลิสีแห่งทุ่งทะเลหญ้า
ผู้ทลายโซ่ตรวน และมารดาแห่งมังกร
ขอบคุณที่ยอมพบข้า ฝ่าบาท
ข้ามีนามว่า เฟนเนซ
หากท่านต้องการ ข้าพูดภาษากลางก็ได้
ท่านพูดได้ดีทีเดียว
ก่อนหน้าที่ท่านปลดปล่อยข้า ข้าเป็นทาสของนายท่านมิคดาล
ข้าเป็นครูสอนลูกของเขา
ข้าสอนให้รู้ภาษา และประวัติศาสตร์
พวกเขามีความรู้ เรื่องตระกูลของท่านเพราะข้า
คัลล่าตัวน้อย อายุเพียงเจ็ดขวบ
แต่ก็ชื่นชมท่านมากทีเดียว
ข้าหวังว่าข้าจะคู่ควร กับคำชื่นชมของนาง
มีอะไรที่ข้าทำได้หรือ
ตอนที่ท่านยึดเมืองได้ พวกเด็กขอร้องข้า
ไม่ได้ออกจากบ้านไป
แต่นายท่านมิคดาลกับข้า ตกลงว่าข้าต้องจากมา
ข้าจึงไร้บ้าน
ตอนนี้ข้าอาศัยอยู่ข้างถนน
ข้าจัดแจงให้โรงอาหาร
ช่วยดูแลการกินอยู่ของอดีตทหาร และให้โรงนอนเป็นที่อาศัย
ข้าไม่ได้ตั้งใจจะลบลู่ ฝ่าบาท
แต่ข้าได้ไป ยังที่แห่งนั้นมาแล้ว
พวกคนหนุ่มเอาเปรียบคนแก่
หยิบฉวยสิ่งที่ต้องการ และทุบตีเรา เมื่อไม่ทำตาม
ทัพไร้มลทินจะดูแล ให้ทุกอย่างกลับสู่ระเบียบโดยพลัน
สหายข้า ข้าขอสัญญา
ถึงแม้ที่นั่นจะปลอดภัย แล้วข้าจะไปเป็นใคร
ข้าจะอยู่เพื่ออะไร
ตอนอยู่กับนาย ข้าเป็นครู
ได้รับความเคารพ และความรักจากเด็กๆ
งั้นท่านต้องการอะไรจากข้า
ฝ่าบาท ข้าขอให้
ท่านอนุญาตให้ข้า ขายตัวเองกลับคืนสู่นายท่าน
ท่านต้องการจะกลับไปหาชาย ที่มีอำนาจเหนือท่าน
ประหนึ่งว่าท่านเป็น แพะหรือเก้าอี้หรือ
ได้โปรด ฝ่าบาท
คนหนุ่มสาวอาจดีใจ กับโลกที่ท่านสร้างให้พวกเขา
แต่สำหรับคนแบบเรา ที่แก่เกินกว่าจะเปลี่ยน
มันก็มีเพียงความกลัว และความเสื่อมทรามเท่านั้น
ข้าไม่ได้ตัวคนเดียว
มีคนรออยู่ข้างนอกที่จะ ร้องขอแบบเดียวกันกับท่าน
ข้าไม่ได้ยึดเมืองนี้ เพื่อที่จะมานั่งดู
ความอยุติธรรมที่ ข้าตั้งใจจะทำลาย
ข้ายึดเมืองนี้เพื่อให้ เสรีภาพแก่พวกท่าน
แต่เสรีภาพก็หมายถึง ทุกคนมีสิทธิเลือก
ข้าจะยินยอมให้ท่านทำสัญญา กับอดีตเจ้านายท่าน
สัญญานี้จะไม่กินเวลา เกินระยะหนึ่งปี
ขอบคุณ ฝ่าบาท
ขอบคุณ
พวกนายทาสจะฉวยโอกาส จากสถานการณ์เช่นนี้
คนที่รับใช้เขา
จะกลับไปเป็นทาสอีก ถึงแม้ว่าชื่อจะไม่ใช่ก็ตาม
มานี่เถิด สหาย
ข้าไม่เข้าใจ ฝ่าบาท
ราชินีบอกให้ท่านเข้ามาใกล้ได้
ข้านำมาให้ท่าน...
เขาโผล่มาจากท้องฟ้า
ตัวสีดำ
ปีกทะมึนประหนึ่งเงา
เขามาจากท้องฟ้า แล้วก็...
ลูกสาวข้า
ลูกสาวตัวน้อยๆของข้า
นางชื่ออะไร
ซาล่า ฝ่าบาท
- อายุเท่าไหร่น่ะ - สามขวบ
สามขวบ
ยังไม่ได้ข่าวโดรก้อนอีกหรือ
กะลาสีเห็นเขาบินวน เหนือผาทมิฬสามวันก่อน ฝ่าบาท
หลังจากนั้นก็ไร้วี่แวว
ไปพบข้าที่สุสานใต้ดิน
พวกเขามาที่นี่ทั้งจากไวท์ฮาร์บอร์ จากแบร์โรว์ตัน
จากแฟร์มาร์เก็ต และจากคิ้งส์ แลนด์ดิ้ง
ทั้งจากเหนือและใต้
จากตกและออก
พวกเขาสละชีพเพื่อปกป้องบุรุษ สตรีและเด็ก
ที่จะไม่มีวันรู้ชื่อพวกเขา
เป็นหน้าที่ของเรา ที่จะจดจำพวกเขา
พี่น้องเรา
เราจะไม่มีวัน พบใครเหมือนพวกเขาอีก
และโมงยามของเขาก็สิ้นสุด
ตาแก่ตาบอดของเจ้า ทำแผลให้ข้า
ทำไม
คำสาบานเขาผูกมัด ให้รักษาคนเจ็บทุกคน ไม่ว่ามิตรหรือศัตรู
ต้องการข้าแบบเป็นๆ เพื่อจะได้ทรมานหรือ
ไม่มีใครจะทรมานเจ้า
งั้นจะฆ่าเราแบบไหน แขวนคอ หรือตัดหัว
โยนเราลงจาก ข้างบนกำแพงหรือไร
ข้าไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกนักโทษ
ใครเป็นคนตัดสินใจ
คิดว่าคงเป็นสแตนนิส
เป็นกษัตริย์ของเจ้าแล้วงั้นสิ
ข้าไม่มีกษัตริย์
เจ้าน่ะใช้เวลากับพวกเรามากไป จอน สโนว์
เจ้าจะไม่มีวันกลับไป คุกเข่ารับใช้ได้อีก
เราจะเผาศพของพวกเจ้าด้วย
เจ้าอยากจะกล่าวอะไรไหม
กล่าว กล่าวอะไรน่ะ
ก็เวลาพิธีศพ ข้าไม่รู้ว่าชนอิสระทำกันยังไง
ทำอะไร
กล่าวลาน่ะ
คนตายไม่ได้ยินเสียงเราหรอก อ้ายหนู
สโนว์
เจ้ารักนางไหม
นางรักเจ้า
นางบอกหรือ
เปล่า
นางพูดแค่จะฆ่าเจ้าแหละ
แต่ก็ทำให้ข้ารู้
นางเป็นคนเหนือ
ตอนเหนือจริงๆ
เจ้าเข้าใจข้าไหม
เราจะหยุด จะพักก่อนก็ได้นะ
เราจะหยุดเมื่อพบ เรเวนสามตา
เราจะไม่รอดกันใช่ไหม
เราถึงแล้ว
จอเจ็น
จอเจ็น ดูนี่สิ ดูสิ
จอเจ็น! เร็วเข้า!
ช่วยพวกเขา! เดี๋ยวนี้!
อยู่กับข้านะ!
อดทนไว้!
- ฮอดอร์ - ไปช่วยเขา!
ฮอดอร์
ฮอดอร์!
ฮอดอร์
ฮอดอร์!
แบรน!
ไปช่วยร่างเจ้า เร็วเข้า!
มากับข้า แบรนดอน สตาร์ค
เขาสิ้นแล้ว
มากับข้า หรือจะตายไปกับเขา
ไปกับพวกเขาเถอะ
พวกมันตามเรามาไม่ได้
พลังอำนาจที่ใช้ ปลุกพวกมัน ไม่มีผลที่นี่
ท่านเป็นใคร
พวกเฟิร์สเมน เรียกเราว่าเด็กน้อย
แต่เราเกิดมานานก่อนพวกนั้นนัก
มาเถอะ เขารอท่านอยู่
ท่านคือเรเวนสามตาหรือ
ข้าเป็นมาหลายสิ่ง
ตอนนี้ข้าเป็นในสิ่งที่ท่านเห็น
น้องชายข้า เขาพาเรามาหาท่าน ตอนนี้เขา...
เขารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ตั้งแต่ตอนที่เขาจากมา
เขารู้ดี แต่เขาก็มาอยู่ดี
ท่านรู้ได้ยังไง
ข้าเฝ้าดูพวกเจ้า
พวกเจ้าทุกคน
ตลอดชีวิตของพวกเจ้า
ด้วยดวงตานับพันและหนึ่งเดียว
ในที่สุด เจ้าก็มาหาข้า
แบรนดอน สตาร์ค
ถึงแม้จะล่าช้าไปหน่อย
ข้าไม่อยากให้ใคร ต้องมาตายเพราะข้า
เขาตายเพื่อให้ท่านได้ค้นพบ สิ่งที่ท่านสูญเสียไป
ท่านจะช่วยให้ข้าเดินอีกครั้งหรือ
ท่านจะไม่มีวัน ได้เดินอีกครั้ง
แต่ท่านจะได้บิน
พอดริค
ม้าอยู่ไหน
ข้าผูกมันไว้แล้วนะเมื่อคืน
ผูกแบบไหน
เป็นเลขแปดตามที่ท่านสอน
หากเจ้าทำตามที่ข้าสอนจริง
ม้าก็คงยังอยู่สิ
พวกโจรหรือเปล่า
เหลืออีกอย่างน้อยสามสิบไมล์ กว่าจะถึงเอียรี
เจ้าแบกสัมภาระไปแล้วกัน
มีคนมา
เจ้าไปปลดทุกข์ทีหลังได้ไหม มีคนกำลังมา
อรุณสวัสดิ์
ข้าชอบดาบเจ้า
นี่ใกล้จะถึง ประตูเลือดหรือยัง
อีกประมาณอีกสิบไมล์
ได้ยินไหม พอดริค
อีกแค่สิบไมล์เองก็ จะถึงประตูเลือดแล้ว
ท่านเป็นอัศวินหรือ
ไม่ใช่
แต่ท่านรู้วิธีใช้ดาบ
ข้ารู้
มีชื่อหรือเปล่า
รักษาสัจจะ
ดาบข้าชื่อเข็ม
ชื่อดี
ใครสอนให้ท่านสู้
พ่อข้า
พ่อข้าไม่เคยอยากให้ข้ารู้วิธี
บอกว่าการต่อสู้ เป็นเรื่องของผู้ชาย
พ่อข้าก็ว่างั้นเหมือนกัน
แต่ข้าก็สู้กับผู้ชายอยู่เรื่อย
แล้วก็แพ้ตลอด
จนในที่สุด พ่อข้าบอกว่า "ถ้าจะสู้จริงๆ
ก็สู้ให้มันถูกแล้วกัน"
ทวยเทพอำนวยพร
ข้าชื่อบริแอนน์แห่งทาร์ธ นี่คือ พอดริค เพนย์
ต้องการอะไรหรือเปล่า
นั่นแซนดอร์ คลีเกนต์ เดอะ ฮาวน์
เจ้าคืออาร์ย่า สตาร์ค
ข้าถามว่า เจ้าต้องการอะไรหรือเปล่า
ข้าสาบานกับแม่เจ้าว่า ข้าจะพาเจ้ากลับบ้านไปหานาง
แม่ข้าตายแล้ว
ข้ารู้
ข้าหวังให้ตัวเองได้อยู่ที่นั่น จะได้ช่วยชีวิตนาง
เจ้าไม่ใช่คนเหนือ
เปล่า แต่ข้าสาบานสัจจะ ว่าจะปกป้องนาง
เช่นนั้น ทำไมเจ้าไม่ทำ
นางสั่งให้ข้าพาตัว เจมี่ แลนนิสเตอร์กลับไปคิ้งส์ แลนด์ดิ้ง
พวกแลนนิสเตอร์ให้เงินเจ้า
เจ้ามาที่นี่ เพื่อค่าหัวของข้าสินะ
พวกแลนนิสเตอร์ ไม่ได้ให้เงินข้า
ไม่ใช่เรอะ
ดาบเล่มสวยเชียวนะนั่น
ไปได้มาจากไหนละ
ข้าน่ะจ้องทองของพวก แลนนิสเตอร์มาทั้งชีวิต
เอาสิ แม่บริแอนน์แห่งแดนทาร์ธเฮงซวย
บอกมาว่านั่นไม่ใช่ทองของแลนนิสเตอร์
เจมี่ แลนนิสเตอร์มอบดาบเล่มนี้ให้ข้า
ประตูเลือดเดินไปอีกสิบไมล์
ข้าสาบานต่อหน้าทวยเทพโบราณ กับแม่ของเจ้า...
ข้าไม่สนว่าเจ้าจะสาบานอะไร
- อาร์ย่า! - ได้ยินนางแล้วนี่
- นางจะไม่ไปกับเจ้า - นางจะไป
เจ้าไม่ได้นักฟังที่ดีเท่าไหร่สินะ
เหล็กวาร์แลร์เรียนหรือ
ข้าอยากได้เหล็ก วาร์แลร์เรียนมานานแล้ว
มากับข้า อาร์ย่า ข้าจะพาเจ้าไปที่ปลอดภัย
ปลอดภัย มันคือที่ไหนกันหรือ
น้านางที่เอียรีตายแล้ว แม่นางตายแล้ว
พ่อนางตายแล้ว พี่ชายนางตายแล้ว
วินเทอร์เฟลกลายเป็นซากหิน
ไม่มีที่ไหนปลอดภัย นางผู้หญิงโง่
ถ้าป่านนี้เจ้ายังไม่รู้
ก็ไม่ใช่เจ้าแล้วแหละ ที่ควรดูแลนาง
แล้วนั่นคือสิ่งที่เจ้า ทำอยู่งั้นสิ
ดูแลนางน่ะ
ใช่ นั่นคือสิ่งที่ข้าอยู่
ข้าไม่ประสงค์จะฆ่าท่าน อัศวิน
ข้าไม่ใช่อัศวิน
อาร์ย่า!
- นางไปไหนแล้ว - เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลย
ทำไมเจ้าไม่ดูนาง
ข้าดูท่านอยู่ นึกว่าท่านอาจต้องการความช่วยเหลือ
ทางไหน พอด นางไปทางไหน
ข้าว่าทางนั้น
อาร์ย่า!
ยังอยู่อีกหรือ
นางร่างโตนั่นช่วยเจ้า
ข้าไม่ต้องการคนช่วย
ไม่ ไม่ใช่เจ้า เจ้าเป็นนักฆ่าแล้ว
กับทักษะร่ายรำสายน้ำ
แล้วก็เข็มของเจ้า
เจ้าจะตายหรือ
นอกเสียจากมีเมยสเตอร์ซ่อนอยู่หลังหิน
ถูกแล้ว
ข้าจบแล้วแหละ
ข้ายอมถลงหนักเจ้า เพื่อแลกกับไวน์
ไม่เอาน้ำ
ถูกผู้หญิงฆ่า
เจ้าคงชอบสินะ
เอาสิ
ตามนางไป
นางจะช่วยเจ้า
ถ้าไปคนเดียว
เจ้าไม่รอด คืนแรกหรอก
ข้าจะรอดนนานกว่าเจ้า
จำได้ไหมว่าหัวใจอยู่ตรงไหน
ช่างแม่ง
ข้าพร้อมแล้ว
เอาเลย เจ้าหนู
อีกชื่อหนึ่งจากรายชื่อ
เจ้าเฝ้าสัญญากับข้า
ข้าฆ่าเพื่อนคนแล่สัตว์ของเจ้า
ผมแดงน่ะ
เขาขอร้องความเมตตา
"ได้โปรด ท่าน อย่าฆ่าข้าเลย
ขอร้อง ได้โปรด"
เลือดท่วม ม้าข้า
อานน่ะเหม็นกลิ่นเด็กนั่น อยู่หลายอาทิตย์
ส่วนพี่สาวเจ้า
พี่สาวที่แสนสวยของเข้า
ข้าน่าจะเอานาง
คืนนั้นน่ะที่อ่าวแบล็กวอเตอร์ ลุกเป็นไฟ
ข้าน่าจะเอานางให้หนำใจ
อย่างน้อยข้าจะได้ มีความทรงจำที่มีความสุขบ้าง
นี่ข้าต้องขอร้องเจ้าหรือ
ทำสิ
ทำเลย
ทำมัน
ฆ่าข้า
ฆ่าข้าเถอะ!
ฆ่าข้า!
ฆ่าข้าสิ!
ลงมือเลยสิ เจ้าลูกโสเภณี
นี่ใช่ตำที่ควรใช้เรียก แม่ของเราหรือ
เจ้าทำอะไรน่ะ
เจ้าคิดว่าข้ากำลังทำอะไรละ
เรือรออยู่ที่อ่าว จุดหมายคือเมืองอิสระ
- ใครช่วยเจ้า - แวร์รีส
- แวร์รีสหรือ - เจ้ามีเพื่อนเยอะกว่าที่คิดนะ
สุดขั้นบันไดมีประตู ที่ลงดาลไว้อยู่
เคาะสองรอบ แล้วเคาะอีกสองรอบ
แวร์รีสจะเปิดประตูให้
งั้นเราคงต้องลากันแล้วสินะ
ลาก่อน น้องชาย
เจมี่
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้า
รีบไปเถอะ
ไทวิน
ราชสีห์ของข้า
ข้าขอโทษ
ทีเรียน
วางหน้าไม้ลง
ใครปล่อยตัวเจ้ามา
คงเป็นพี่ชายของเจ้าสินะ
เขามักจะมีจุดอ่อน เรื่องเจ้าเสมอ
มาเถอะ เราจะไปพูดกันต่อ ที่ห้องของข้า
นี่เจ้าอยากจะพูดกับข้าใน สภาพนี้หรือ
การทำให้พ่อต้องอับอาย ทำให้เจ้ามีควมสุขตลอดเลยสินะ
ตลอดชีวิตข้า
ท่านอยากให้ข้าย
ใช่
แต่เจ้าก็ไม่ยอมตายเสียที
ข้าเคารพในข้อนั้นนะ
ชื่นชมเสียด้วยซ้ำ
เจ้าลุกขึ้นสู้ เพื่อสิทธิของเจ้า
ข้าจะไม่ปล่อยให้ พวกเขาประหารเจ้าหรอก
นี่คือสิ่งที่เจ้ากลัวหรือ
ข้าจะไม่ยอมให้อิลลิน เพนย์ ตัดหัวเจ้า
เจ้าเป็นแลนนิสเตอร์
เจ้าเป็นลูกชายข้า
ข้ารักนาง
ใครนะ
เชย์
โธ่ ทีเรียน
- วางหน้าไม้ลง - ข้าฆ่านาง
ด้วยมือของข้าเอง
- มันไม่สำคัญ - ไม่สำคัญหรือ
นางเป็นโสเภณี
- พูดคำนั้นอีกครั้ง... - แล้วอย่างไร
เจ้าจะฆ่าพ่อตัวเองในห้องส้วมหรือ
ไม่
เจ้าเป็นลูกชายข้า
เอาละ เลิกพูดจาไร้สาระ
ข้าเป็นลูกชายท่าน และท่านส่งข้าไปตาย
ท่านรู้ว่าข้าไม่ได้วางยาจอฟฟรีย์
แต่ท่านก็ยังส่งข้าไปตายอยู่ดี
- ทำไม - พอได้แล้ว
เราจะกลับไป ที่ห้องของข้า
และพูดกัน อย่างมีเกียรติหน่อย
ข้ากลับไปห้องนั้นไม่ได้ นางอยู่ที่นั่น
เจ้ากลัวศพโสเภณีหรือ
เจ้ายิงข้า
เจ้าไม่ใช่ลูกข้า
ข้าเป็นลูกท่าน
ข้าเป็นลูกท่านมาโดยตลอด
ท่านทำอะไรลงไป
เร็วเข้า
เชื่อข้าเถอะ สหาย ข้าพาท่านมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว
ข้าอยากพบกัปตัน
กำลังพูดอยู่
ข้าอยากไปตอนเหนือแถวกำแพง
ไม่ได้หรอก
ข้ามีเงิน
ที่ตอนเหนือไม่มีอะไร นอกจากน้ำแข็งและพวกโจรสลัด
ไม่ต้องมีห้องก็ได้ ได้โปรด
ทำงานให้ได้ ช่วยขัดพื้น
ข้าไม่ได้ไปตอนเหนือ เด็กน้อย ข้าจะกลับบ้าน
- บ้านท่านอยู่ไหน - นครอิสระ บราวอส
เดี๋ยว ข้ามีอย่างอื่นอีก
เหรียญเงินก็ไม่สร้าง ความแตกต่างหรอกนะ
ไม่ใช่เงิน เหล็กต่างหาก
นี่...
เจ้าไปได้มา...
วัลล่าร์ มอร์กูลิส
วัลล่าร์ ดอไฮริส
แน่นอน ท่านจะได้ห้องส่วนตัว
ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายของซีซั่น ขอขอบคุณ
โช Theme music ends โช