เกมบัลลังก์ ตอนผู้ปกปักษ์รักษากำแพง <font color=#ec1
นางเป็นยังไงหรือ
นาง...
นางมีผมสีแดง
หรือ
- เท้านางใหญ่มากไหม - นี่เจ้าอยากให้ข้าบอกอะไร
ข้าอยากให้เจ้าบอกว่า มันเป็นยังไงที่จะมีใครสักคน
ที่จะได้อยู่กับใครสักคน
ที่รักใครสักคน แล้วเขาก็รักเรา
พวกเราจะตายกัน เร็วกว่าที่ข้าคิดไว้เยอะ
ข้าคงได้สัมผัสมากที่สุด ก็คือได้ฟังจากเจ้าเนี่ยแห
แสดงว่าเจ้ากับกิลลี่ก็ไม่เคย...
ไม่
นางเพิ่งมีลูก
อีกอย่างนางไม่เคยเสนอ
แต่ถ้านางเสนอ
เจ้าก็จะ...
จะกลับคำสาบานตนหรือ
สิ่งที่น่าสนใจนะก็คือว่า
คำสาบานของเรา ไม่เคยระบุไว้เลยนะ
ว่าห้ามมีสัมพันธ์กับผู้หญิง
อะไรนะ
"ข้าจักไร้ซึ่งภรรยา" ใช่ อันนั้นน่ะมี ไม่มีใครเถียง
"ข้าจักไร้ซึ่งบุตร" นั่นก็มีบอกเหมือนกัน
แต่ที่คำสาบานกล่าวถึง เกี่ยวกับกิจกรรม...
อย่างอื่นน่ะ ก็เปิดให้ตีความ
ข้าไม่คิดว่าเซอร์แอลลิเซอร์ ไม่ค่อยสนใจการตีความเ
ยังไงก็เถอะ ไม่มีอะไร ให้เขาตีความได้อยู่ดี
เราไม่ได้ทำ
ตกลงแล้วมันเป็นยังไงกันแน่
มัน...
ก็มีคนหนึ่ง เป็นอีกคนหนึ่งเลยนะ
และเจ้าสนใจแต่เขา เขาก็สนใจแต่เจ้า
และเจ้า...
เป็นเวลา...
เป็นเวลาช่วงหนึ่ง ที่เจ้าเป็นมากกว่าตัวเอง
เจ้า...ข้าไม่รู้สิ ข้าไม่ใช่พวกกวีเสียหน่อย
ไม่ เจ้าไม่ใช่หรอก
แล้วดูสิว่าข้าได้อะไร
ลูกธนูปักห่างจาก หัวใจไปหกนิ้ว
เดี๋ยวก็มีลูกธนูให้ พวกเรากันถมแหละ ข้าว่า
ก็ถูก
พวกเขาทำสิ่งที่แย่ที่สุด กับข้าเท่าที่ทำได้แล้วนี
ไปนอนเถอะ แซม
เดี๋ยวข้ายืนยามเอง
ข้าเคยเล่าให้ฟังเรื่องนางไหม
- ชีล่าห์ของข้าน่ะ - เคย
เป็นคืนที่ต้องจดจำ
แน่นอนว่า คืนนั้น ข้าเองก็ดื่มไปพอควร
เขี้ยวนางแหลมคม
แต่นางรู้ดีว่าต้องใช้ยังไง
ข้างล่างนางนี่ นุ่มหยุ่นและเยี่ยมมากทีเดียว
นางไม่ใช่พวกสัตว์ร้ายเดรัจฉาน
ชายหลายคนเคย...
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่เคยเอากับหมี
เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าตัวเองไม่เคย
ตอนนี้ข้าไม่อยากคิด เรื่องหมีที่เจ้าไม่เคยเอา
ตอนนี้ ข้าอยากคิดแค่เรื่อง
ที่ลูกธนูแต่ละดอกนี่ จะแล่นไปปักหัวใจพวกอีกา
เราอาจจะต้องรอ อยู่นี่กันนานหน่อย
ดี
ยิ่งรอนานเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งมีลูกธนูมากขึ้นเท่านั้
พวกมันบุกมาในดินแดนเรา
สร้างกำแพงอันโต แล้วบอกว่าเป็นของมัน
แล้วก็เริ่มไล่ล่าพวกเรา
ครั้งนี้แหละ เราจะเป็นฝ่ายล่าบ้าง
เจ้านี่พูดมากเรื่องฆ่าล้างนะ
พูดมากยิ่งกว่าจำนวนลูกธนูอีก
ที่หมู่บ้านนั่น ข้าฆ่า พวกคนมากพอๆกับเจ้าเลยนะ
มากกว่าด้วยซ้ำ
ใช่ แต่ไม่มีพวกมัน คนใดเป็นคู่รักอีกาของเจ้านี่
ข้าคงฆ่าเขาตายไปแล้ว
ก็เห็นเจ้าอ้างหยั่งงั้น
หรือถ้ายังไม่
สิ่งเดียวที่จะเหลืออยู่คือ ไอ้จ้อนที่ข้าจะเอามาแข
ลมปากอีกแล้ว
รู้ไหมว่าข้าว่า เจ้าจะทำยังไงตอนเจอมัน
ก็ให้เขาดื่มกินน้ำหวาน จากโถสีเพลิงของเจ้านั่นไง
นี่เจ้าคิดถึงน้ำหวานอยู่หรือ
ก็คิดว่าข้าอาจจะได้บ้างไหม
จอน สโนว์เป็นของข้า
ถ้ามีใครพยายามจะฆ่าเขา
ก็เชิญกินลูกธนูข้า
และไม่มีเพื่อนหัวล้าน คนไหนของเจ้าเร็วพอที่จะหยุด
แล้วอะไรหรือที่ทำให้ เจ้ารอจนกระทั่งเช้าไม่ไหม ทัล
เมยสเตอร์เอย์มอน
- ท่านรู้ได้อย่างไร - ว่าเป็นเจ้าน่ะหรือ
จะเป็นใครได้อีกนอกจาก แซมเวล ทัลลีย์
ที่จะมาผลาญไส้เทียน
เพื่ออ่านหนังสือ ในตอนกลางดึก
- ให้ข้าช่วยเถอะ - อ๋อ ไม่ต้อง
ข้าชินทางกับห้องสมุด
มากกว่าที่อื่นใด ในคาสเซิล แบล็ก
หนังสือนับพัน
แต่ข้ากลับไม่มีตาใช้อ่าน
พอแก่เฒ่านี่ ชีวิตก็น่าขันขึ้นจม
ถ้าไม่ใช่มีเรื่องอื่นด้วยน่ะนะ
แต่เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามข้า
เจ้าอ่านอะไรอยู่
งานของเมยเสตอร์ฟอล
เรื่องคนเถื่อนสินะ
ข้ายืนยันได้ว่า ระยะใกล้ที่สุดที่เมยเสตอร์ฟอล
เคยอยู่กับคนเถื่อน คือในห้องสมุดนี่แหละ
แต่ที่เขาเขียนว่า พวกเขาประพฤติอย่างไร
ล้วนเป็นจริง
มันตรงกับสิ่งที่ผู้รอดชีวิต จากการปล้นสะดมให้การ
ใช่ ลองจินตนาการดูสิ ว่าพวกคนเถื่อนบอกอะไรเราบ้าง
ความรักก็ถือเป็น ความตายสำหรับหน้าที่
ข้าเคยบอกกับเพื่อนเจ้า จอน สโนว์ครั้งหนึ่ง
เขาไม่ฟังข้า เจ้าเองก็เหมือนกัน
เจ้าทิ้งได้ละทิ้งเวรเฝ้ายามบนกำแพง
เพื่อมาที่นี้และ อ่านเกี่ยวกับเรื่องเลวร้าย
ที่อาจเกิดขึ้นกับผู้หญิงที่เจ้ารัก
ข้าไม่ได้รักนาง
- ใช่สิ เจ้ารัก - ไม่
เจ้ารักนาง
ข้าได้ยินในน้ำเสียงเจ้า ตอนเจ้าพานางมาหาข้าครั้งแ
ข้าจำน้ำเสียงนั้นได้ดี
ข้าเคยมีความรักครั้งหนึ่ง
ท่านเคยหรือ
เจ้าจินตนาการเพริศแพร้ว เรื่องเหตุการณ์เลวร้าย
ที่จะเกิดขึ้นกับเด็กสาว ที่น่าสงสารนั้นกับลูกนาง
มันยากนักเชียวหรือที่จะ
จินตนาการว่าคนแก่เฒ่า
ก็เคยเป็นเหมือนๆกับเจ้าน่ะ
ขออภัย เมยสเตอร์
ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น
รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร ก่อนข้ามาที่นี้
รู้ไหมว่าข้ามีสิทธิได้เป็นอะไร หากเพียงแค่ข้าเอ่ย
แน่นอนว่าเจ้ารู้
ข้าพบปะกับสตรีหลายคน ยามที่้ข้าถือนาม เอย์มอน ทาร์แ
กษัตริย์ในอนาคตก็เป็นเช่นนี้แล
บางคนก็แสดงออกชัดเจน
ว่าพยายามจะให้ ข้ามอบความรัก
คนหนึ่งทำได้สำเร็จ
ข้ายังเยาว์นัก
นางเป็นใคร
ข้าบอกเจ้าได้ทุกเรื่อง เทียวเกี่ยวกับนาง
นางเป็นใคร
เราพบกันได้อย่างไร
สีตาของนาง
รูปร่างจมูก
ข้าเห็นภาพนาง
อยู่ตรงหน้าข้า
นางเหมือนเป็นความจริง ยิ่งกว่าเจ้าเสียอีก
เราอาจจะใช้เวลาทั้งคืน แลกเปลี่ยนความรักที่จากลาข
ไม่มีอะไรทำให้ อดีตน่าหวนไปหามากกว่า
ภาพที่ความตายเยื้องย่าง เข้ามาหาอีกแล้ว
ไปนอนเถอะ ทัลลีย์
ขอโทษ แต่ข้าถูกสั่งห้าม ไม่ให้เปิดประตูให้ใครทั้ง
ท่านไม่เข้าใจ พวกมันฆ่าคนทุกคน
ทุกคนยกเว้นข้ากับลูก
พวกมันอยู่ข้างนอกนั่น ข้าเห็นพวกมันระหว่างทาง
พวกมันอาจจะเห็นข้า อาจจะแอบตามมา ได้โปรด
ขอโทษ ข้าทำไม่ได้
ถ้าพวกมันเห็น ข้าอยู่ข้างนอกนี่...
พิพ! เปิดประตู
- ทำไม่ได้ - แซม นั่นเจ้าหรือ
ข้าเอง
ธอร์นบอกข้าชัดเจน สั่งห้ามไม่ให้เปิดประตู
โอย พิพ เปิดประตูเวรนั่นซะ!
ไม่เคยได้ยินเจ้าสบถมาก่อน
หรือ งั้นก็ทำตัวให้ชินแล้วกัน
เจ้าปลอดภัยไหม
ไม่เป็นไรแล้ว
เจ้าตัวน้อยผู้กล้าหาญ
- มันโหดร้ายมาก - ข้าขอโทษจริงๆนะ
ข้าไม่รู้จนกระทั่งกลับมา
อย่าให้พวกเขา ส่งข้าไปที่อื่นนะ แซม
- ไม่มีวัน - ข้ารู้ว่าพวกสตรีไม่ได้รับอนุญาต
ใครก็ตามที่พยายามโยนเจ้าออกไป จะต้องมาคุยกับข้า
ตั้งแต่นี้ ไม่ว่าเจ้าจะไปไหน
ข้าจะไปด้วย
เตรียมตัว!
-ป้องกันประตู! -เตรียมตัวเตรียมใจ!
เร่งเข้า!
-เตรียมตัว! -บนกำแพงเลย!
เร็วเข้า! ขึ้นไป! ขึ้นไป!
มีกี่คน พวกมันมากี่คน
เลยแนวไม้โน้น!
ถึงเวลาแล้ว
จุดไฟขึ้น! จุดมันให้หมด!
เคลื่อนพล!
ตามให้ทัน!
มาเร็ว มาเร็ว
มาเร็ว เจ้าหนุ่ม หนึ่งล่ะ
ไปเร็ว สองล่ะ
เอาอันใหม่มาเถอะ
นั่นน้ำมันถังสุดท้าย เซอร์แอลลิเซอร์
เจ้าว่า หนึ่งแสน ใช่ไหม
ขอรับ
จะพูดมาก็ได้นะ
เราควรจะปิดตายอุโมงค์นั่น ตอนที่ยังมีโอกาส
เหมือนที่เจ้าแนะนำ
มันตัดสินใจได้ลำบากขอรับ
เจ้ารู้ไหมว่าการเป็นผู้นำ หมายความว่าไง ลอร์ดสโนว์
หมายถึงคนที่เป็นคนนำ ต้องถูกเคลือบแคลงสงสัย
โดยพวกสวะที่คิดว่าตัวเองฉลาด และมีปากไว้พูดพล่าม
แต่พอเขาเริ่มสงสัยตัวเองเมื่อไหร่
ก็แสดงว่าจบแล้ว...
ทั้งเขา ทั้งสวะปากมาก
ทุกคนนั่นแหละ
นี่ยังไม่ใช่จุดจบ ไม่ใช่สำหรับเรา
ไม่ใช่ ถ้าพวกเจ้าทำตามหน้าที่
ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน ในการตีให้พวกมันกลับ
จากนั้นเจ้าก็จะได้ ไปเกลียดข้าต่อไป
ข้าก็จะได้ไปหวังต่อ
ให้โสเภณีคนเถื่อนของเจ้า ไม่พลาดในตอนนั้น
เจ้าจะปลอดภัยที่นี้
ข้าจะรีบลงมาหา เมื่อทำได้
เจ้าจะทิ้งข้าอีกแล้วหรือ
ข้าไม่ได้ทิ้งเจ้า
เจ้าจะขึ้นไปข้างบน แล้วเราอยู่ข้างล่าง นั่นเรียกทิ
เจ้าบอกว่าตั้งแต่นี้ เราจะอยู่ด้วยกัน
ข้าไม่ได้หมายถึงห้องเดียวกัน
เจ้าจะออกไปทำอะไรข้างนอกนั้น
- ช่วยพี่น้องข้า - ยังไง
เจ้าจะสู้กับคนอิสระตอนที่มันมาหรือ
มันจะฆ่าเจ้า ที่โมลส์ทาวน์ พวกมันฆ่าทุกคน
ข้าไม่อาจซ่อนตัวอยู่นี้กับตัว ขณะที่พี่น้องข้าสู้
ทำไมล่ะ ข้างนอกนั่น เจ้าไม่มีค่า
แต่ที่นี้ เจ้ามี
ข้าเป็นคนของหน่วยไนท์วอทช์ กิลลี่
ข้าให้คำสัญญาว่า จะปกป้องกำแพง
และข้าต้องรักษาสัญญา
เพราะว่านั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ
สัญญานะว่าเจ้าจะไม่ตาย
ข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ตาย
มีคนเถื่อนอยู่ด้านนอกกำแพง มากกว่าในด้านนี้
เรามีอาวุธและของอย่างอื่นเยอะ
ที่นี้เหมาะเหม็งเลยแหละ
ข้าไม่เคยขว้างหอกมาก่อน
ไม่เคยจับดาบถูกด้าน
ข้าไม่ควรอยู่ที่นี้
เจ้าไม่กลัวหรือ
แน่นอนสิว่าข้ากลัว
มีพวกคนเถื่อน จะกรูเข้ามาฆ่าเรา
ถ้าเจ้ากลัวพวกคนเถื่อน
งั้นเจ้าฆ่าไวท์ วอลก์เกอร์ได้ยังไงวะ
ข้าก็ไม่รู้นี่ ว่าข้าจะฆ่ามัน
แต่ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง ข้าไม่มีทางเลือก
มันจะฆ่ากิลลี่แล้วพาตัวเด็กไป
ถ้าตอนนั้นมีคนคิดจะ ถามชื่อข้าทดสอบ
ข้าก็คงตอบไม่ได้
ตอนนั้นข้าไม่ใช่แซมเวล ทัลลีย์
ไม่ใช่หน่วยรับใช้ ของไนท์วอทช์
หรือบุตรชายของแรนดัล ทัลลีย์ หรือทั้งหมดที่กล่าวมา
ข้าไม่ได้เป็นอะไรเลย
แล้วพอเจ้าไม่ได้เป็นอะไรเลย
ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้กลัว
แต่ตอนนี้เจ้ากลัวนี่
ก็ใช่ ก็...
ข้าไม่ใช่ไม่มีค่าแล้วนี่นา
คนส่วนใหญ่อยู่ด้านบน
ไม่มีมากกว่ายี่สิบคนข้างล่าง พวกเศษเหลือ
มีคนอ้วนกับคนผอม คอยดูตอนหน้า
กำแพงสูงแค่ไหน
เราคงปีนข้ามไปได้ ก่อนพวกมันจะรู้ตัว
ไปฆ่าอีกากันเถอะ!
มาเถอะ!
เอาเลย พี่น้อง!
เตรียมลูก
คนอื่นรอก่อน
เกร็นน์ ไม่นะ!
ข้าบอกให้ขึ้นสายแล้วรอ เจ้าโง่!
- ขึ้นสายแปลว่าเล็งหรือไง - ไม่ ขอรับ!
- แล้วอ้ายที่ให้รอแปลว่าให้ทิ้งเลยเรอะ - ไม่ ขอรับ!
- เจ้าคิดจะตายในคืนนี้กันหรือ - ไม่ ขอรับ!
รู้สึกดีมากที่ได้ยิน เล็ง!
ไม่ ข้างล่างนั่น!
เล็ง! จุดไฟลูกธนู
มาเร็ว ลุกขึ้น!
พวกมันโจมตีประตูตอนใต้!
- ตอนนี้หรือ - ตอนนี้
ข้าจะลงไป สลิทต์ เจ้าคุมกำแพง
อะไรนะ
รอบ้าอะไรอยู่เล่า ยิง!
ได้ยินแล้วนี่ ยิง!
เจ้า ตรงนั้นน่ะ
- ได้หรือเปล่า - ไม่
แม่ง พิพ! แม่งเอ้ย
- แซม - ฮ่ะ
ข้าว่าเราต้องตายว่ะ
ถ้าเจ้ายังยิงพลาดอยู่ ตายแน่ๆ
มาเร็ว! มาเร็ว!
พี่น้อง!
ผ่านไปกว่า ร้อยช่วงอายุคน ที่เขาปกปักษ์ปราสาทนี้
มันไม่เคยถล่ม
คืนนี้มันจะไม่แตก
ที่มาชิดกำแพงเราน่ะ คือพวกเธร็นน์
พวกมันกินเลือดเนื้อ ของคนที่พวกมันฆ่า
อยากจะเป็นอาหารรองท้อง ให้พวกมันหรือ
ไม่!
คืนนี้เราสู้
พอพระอาทิตย์ขึ้น ข้าสัญญา
คาสเซิล แบล็กจะยังยืนอยู่!
ไนท์วอทช์จะยังยืนอยู่
มากับข้า! มาร่วมสู้!
ไม่มีระเบียบ ไม่มีการฝึก
แค่พวกกองโจร ตอนนี้น่ะ
ข้าบัญชากองกำลังรักษาเมือง ของคิงส์ แลนด์ดิ้ง
คนพวกนั้นเชื่อฟังคำสั่ง
เราจะปล่อยให้พวกมันตีประตูไม่ได้นะ!
ประตูพวกนั้นคือเหล็กกล้าหนาสี่นิ้ว
ข้างล่างนั้นมียักษ์ขี่แมมมอธนะ!
คิดจริงๆหรือว่าแค่ชิ้นเหล็ก จะหยุดพวกมันได้
ยักษ์ไม่ได้มีอยู่จริงเสียหน่อย
เป็นนิทานให้เด็กฟัง
สลิทต์
เราเพิ่งได้ยินมาว่า เซอร์แอลลิเซอร์ต้องการตัวท่าน
ท่านเป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุด และเขาต้องการท
ต้องการข้างล่างหรือ
ใช่ ใช่
นักธนู เตรียมขึ้นสาย!
ขึ้นสาย!
เล็ง!
ยิง!
พวกมันจะไม่ถึงยอด จนกระทั่งรุ่งสาง
เพราะข้าเคยปีนมาแล้ว
ข้าว่าพวกมันรีบกว่าเจ้าเยอะเลยนะ
รั้งสะพาน!
ยั้งไว้ รอคำสั่ง!
เตรียมใช้หิน!
เตรียมพร้อม!
เล็ง!
ยิง!
หมอบ!
( screaming ) No! No!
ไปที่ประตู ไปเร็ว
จะเปิดแน่ๆ
ข้ายิงโดนที่หัวใจ เขาตายสนิท
- หรือ แล้วจบหรือยัง - ยัง
งั้นก็
ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว
ข้าจะไปตามคนมา
เมยสเตอร์เอย์มอนจะมาแล้ว
เขาจะช่วยเจ้าเอง
- ตอนนี้ - ตอนนี้เลย!
ประตูชั้นนอกกันไม่อยู่หรอก
เอาคนไปห้าคน ยันประตูชั้นในไว้
ได้
ยันไว้นะ
ถ้าพวกมันผ่ามาได้...
ไม่มีทาง
มาเถอะ ฮิล เจ้าด้วย คูปเปอร์
สามคน มากับข้า
มาเร็ว เจ้าพวกขี้เกียจ
ถังน้ำมัน
เตรียมถังน้ำมัน!
รักษาประตู!
พาเขาไปข้างใน
รักษาประตูไว้!
รักษาให้ได้!
เราต้องการคนมากกว่านี้
- เราต้องไปยันประตู - แต่เราต้องมีคนที่นี้
ไปบอกจอน ตอนนี้เขาคุม
ไปเหอะ
พาข้าขึ้นข้างบน! ได้ยินไหม!
เจ้าชื่อ ออลลี่ ใช่ไหม
ฟังนะ ออลลี่ พาข้าไปด้านบน
แล้วพอเราให้สัญญาณ ก็พาเราลงมา
ได้ยินไหม
ไปหาอาวุธ ออลลี่ แล้วสู้กับพวกมัน
ไปให้พ้นทาง! มาเถอะ!
- อย่าขวาง! - ออกไปจากที่นี้!
ตัดเชือก!
เดี๋ยว! ไม่นะ!
-ต้องการนักธนูเพิ่ม -ข้ามาแล้ว
-มาเร็ว -เร็วเข้า
นี่เจ้าขึ้นมาทำอะไร
คนเถื่อนข้ามมาได้แล้ว
เซอร์แอลลิเซอร์เจ็บหนัก
ปราสาทจะทานไม่ไหวแล้ว
เอ็ด เจ้าคุมกำแพง
ถ้าพวกเขาลองใช้แมมมอธอีก ก็ใช้ไฟไล่
ถ้าพวกปีนขึ้นมาสูงๆ ก็ใช้เคียวเลย
มาเถอะ พี่น้อง มาสู้ร่วมกับข้า!
เอาให้คืนสุดท้าย นี่คุ้มค่าใช่ไหม
จุดไฟเผาพวกมัน!
ขึ้นสาย! เล็ง!
ยิง!
แล้วเราจะหยุดมันยังไง
ระดมยิงธนูใส่ไปกว่ายี่สิบดอกแล้วนะ
ได้ยินจอนแล้วนี่ เราต้องยันประตู
จอน สโนว์ไม่ใช่ผู้การเสียหน่อย
เรารักษาประตู!
เทพมารดร ช่วยด้วย เทพบิดร ช่วยด้วย
ทวยเทพไม่อยู่ข้างล่างนี่หรอก
พวกเราทั้งหกต่างหาก ได้ยินไหม
คืนมืดรวมตัว และโมงยามของข้าเริ่มต้น
มันจักไม่จบสิ้นจนกระทั่งชีวิตข้าหาไม่
ข้าจักไร้ซึ่งภรรยา ไม่ถือครองแดนใด
ไร้ซึ่งบุตรสืบทอด
มิสวมมงกุฎ ไร้เกียรติกำชัย
ข้าจะอยู่และตายขณะเฝ้าดู
ข้าคือดาบในความมืดมิด
เป็นผู้ปกปักษ์กำแพง
เป็นโล่ที่ปกป้อง อาณาจักรทั้งปวง
ขอสาบานทั้งชีวิตและเกียรติ มอบแด่หน่วยไนท์วอทช์
นับแต่คืนนี้ และคืนต่อๆไป!
ข้าไม่ต้องการเจ้าที่นี้
เจ้าปกป้องข้าไปตลอดไม่ได้นะ
จะไม่มีที่เหลือให้ซ่อนหรอก ถ้าปราสาทแตกน่ะ
ข้าต้องการเขา มากกว่าที่ต้องการเจ้า
เราต้องการเจ้านะ เจ้าหนู
จอน สโนว์
ไม่ ไม่ต้องพูด
จำถ้ำนั่นได้ไหม
เราน่าจะอยู่กันที่ถ้ำนั้น
เดี๋ยวเราจะกลับไป
เจ้านี่ไม่รู้อะไรเลย จอน สโนว์
ทิ้งเคียวเลย หนุ่มๆ!
- ดึงขึ้นมา - ดึงขึ้นมา!
พวกมันพอแล้วล่ะ สำหรับคืนนี้
อย่าได้ดังไป
พวกมันยังมากกว่าเรา พันต่อหนึ่ง
ทอร์มุน
มันจบแล้ว
พอเถอะ
ถ้าจะจบ ต้องแบบนี้
ล่ามโซ่ไว้
เดี๋ยวมาสอบสวน
ข้าน่าจะโยนเจ้า
ทิ้งจากบนกำแพง ไอ้หนู!
ใช่
เจ้าควรทำ
ข้าเอง นี่ข้าเอง
ข้าสัญญาแล้ว ไม่ใช่หรือ
เราต้านไว้ได้
คืนหนึ่ง
เป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่หรือ
แมนซ์แค่ทดสอบระบบ ป้องกันภัยของเรา
เขาเกือบฝ่าเข้ามาได้
และเขามียักษ์มากกว่านี้ มีแมมมอธมากกว่านี้
มีคนมากกว่านี้เป็นพันๆเท่า
คืนนี้พวกเขาจะบุกอีก
เราอาจจะต้านได้ วันหนึ่ง สองวัน
แต่เราจะไม่มีทางชนะ
เราจะไปไหนกันน่ะ
ไปหาตัวแมนซ์
ไปห... เจ้าทำไม่ได้นะ
ไม่มีใครให้คำสั่งเจ้า
มีใครเหลือที่จะให้
ที่ทัพคนเถื่อนคงสภาพทัพ อยู่ได้ก็เพราะแมนซ์
เขารวมตัวชนเผ่ากว่าร้อยเผ่า
หากไร้เขา พวกนั้นจะไม่มีผู้นำ
ไม่มีจุดมุ่งหมาย เดี๋ยวก็กลับไปสู้กันเอง
แตกกระจาย หนีกลับบ้าน
เมื่อไม่มีแมนซ์หรือ
จะฆ่าเขางั้นสิ
ก็ลองดู
พวกมันไม่มีทางยอม ให้เจ้าเข้าใกล้เขาหรอก
และถึงยอม ถึงแม้ เจ้าจะฆ่าเขาได้...
เขาจะฆ่าข้างั้นสิ แต่ถ้าข้าไม่ไป พวกเขาก็ฆ่าข้าอยู
จะฆ่าพวกเราที่เหลือด้วย
ไม่ใช่แค่ฆ่า
จะต้มเจ้า ถลกหนังเจ้า
จะให้เจ้าทรมานอยู่หลายวัน
เจ้าพูดถูก ความคิดแย่
งั้นเจ้าคิดว่าไง
พวกเขาทำสำเร็จ
ไปหาพี่น้องคนอื่น มาช่วยงานเจ้า
เราต้องเผาร่างพวกเขา
เปิดประตูชั้นนอก
พอข้าออกไปปั๊ป ปิดมันลงทันทีเลยนะ
เจ้าทำอะไรน่ะ
ข้าสัญญากับมอร์มอนต์ ว่าจะไม่มีวันทำมันหายอีก
เผื่อข้าไม่ได้กลับมา
จอน
กลับมานะ
โปรดติดตามตอนต่อไป