WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
NA PODSTAWIE "UCZTY DLA WRON" GEORGE'A R. R. MARTINA
GRA O TRON
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Pan Światła wywiązał się z obietnicy. Jego ognie stopiły śnieg.
- Możemy ruszać. - Na Winterfell.
Zdobędziesz je.
Widziałam płonące chorągwie Boltonów.
Dostaniesz to, co ci się należy.
Wasza Miłość!
- Ruszamy. - Wasza Miłość!
- Mów. - Żołnierze. Wielu zdezerterowało.
- Ilu? - Prawie połowa.
Wszyscy najemnicy. Zabrali nasze konie.
Wasza Miłość.
Mów. To nie może być gorsze niż bunt.
Odetnijcie ją.
Wasza Miłość.
Lady Melisandre opuściła obóz.
Szykować się do wymarszu.
Na Winterfell.
Uniósł ręce,
a oni powstali.
Dziesiątki tysięcy, największa armia świata.
Co zrobisz?
Oby nie umieli wspinać się na Mur.
A smocze szkło?
Nie odzyskamy go.
To bez znaczenia. Nie mieliśmy dość.
- Zabiłeś Innego! - Długim Pazurem.
- Zwykła stal trzaskała niczym szkło. - Ta jest valyriańska.
Ile takich mieczy zostało w Siedmiu Królestwach?
Za mało.
Jestem pierwszym Lordem Dowódcą, który poświęcił swoich,
by ratować dzikich.
Przyjaźnisz się z najbardziej znienawidzonym bratem w Czarnym Zamku.
Ty przyjaźniłeś się ze mną, choć nie byłem specjalnie lubiany.
Nasze zdrowie. Niech sobie sarkają.
Co?
Mam do ciebie prośbę.
Osobistą.
Wyślij mnie, Goździk i dziecko do Starego Miasta. Zostanę maesterem.
- To moje przeznaczenie. - Potrzebuję cię.
Kto mi doradzi, kiedy wyjedziesz?
Choćby Edd.
Bardziej przydam się jako maester. Zwłaszcza że zabrakło Aemona.
W Cytadeli jest największa biblioteka świata.
Poznam historię, strategię, sztukę leczenia...
Wszystko, co będzie pomocne, gdy...
nadejdą.
Goździk tu umrze.
Dziecko, które nosi moje imię, umrze.
I ja umrę, próbując ich chronić.
A wcześniej spojrzę w jej oczy i dostrzegę w nich swoją porażkę.
Wolałbym stanąć oko w oko z armią Innych.
Dziękuję.
- Oni też każą ci się wyrzec kobiet. - Niech spróbują!
Co?
- Ledwie żyłeś. W jaki sposób... - Delikatnie.
Dobrze, że koniec świata choć komuś się opłacił.
Wrócę.
Za twój powrót.
Za powrót.
Pani!
Nadchodzi Stannis Baratheon. Z armią.
- Skąd wiesz, że to on? - Widziałem chorągwie.
Po Czarnym Nurcie nigdy ich nie zapomnę.
Pierwszy okop tutaj. Drugi w pobliżu murów.
Szybko.
Bierzcie się do kopania.
Posłać ludzi po zaopatrzenie. O zmierzchu zacznie się oblężenie.
Nie będzie oblężenia, panie.
Boltonowie werbują kobiety?
Nie walczę dla Boltonów.
Jestem Brienne z Tarthu.
Służyłam w Gwardii króla Renly'ego.
Widziałam, jak zabił go cień o twoim obliczu.
Zamordowałeś go przy pomocy magii krwi?
Tak.
W imieniu Renly'ego Baratheona, Pierwszego Tego lmienia,
prawowitego króla Andalów i Pierwszych Ludzi,
władcy i obrońcy Siedmiu Królestw,
ja, Brienne z Tarthu, skazuję cię na śmierć.
Chcesz coś powiedzieć?
Czyń swą powinność.
To chyba wszyscy.
Poddaję się! Poddaję!
Przyjmuję.
Wracajmy. Moja żona na pewno już tęskni.
Pani. Odprowadzę cię do komnaty.
Idź z nią. Proszę.
Wiem, czym jest Ramsay.
Wiem, co mi zrobi.
Jeśli mam umrzeć,
chcę to zrobić, dopóki choć w części jestem sobą.
Umrzeć?
Kto mówi o śmierci? Nie możesz umrzeć.
Ramsay potrzebuje córki Namiestnika Północy.
Choć pewnie nie całej.
Wystarczą mu te części, dzięki którym dostanie potomka.
Wiem, że ma wobec nich wspaniałe plany.
Zaczekamy na jego powrót czy zaczniemy już teraz?
Mam zdecydować?
Dobrze. Zacznijmy od razu.
Przestań!
Otworzyć bramy!
Wraca.
Muszę nad tobą popracować.
Wy dwie się wynoście.
Byłeś pierwszy na mojej liście.
Pamiętasz Syria Forela?
Pewnie nie.
Kilku dopadłam sama.
Innych ukradł mi Bóg o Wielu Twarzach.
Dobrze, że zostawił ciebie.
Wiesz, kim jestem?
Nie słyszę.
Nie wiesz? Jestem Arya Stark.
Wiesz, kim ty jesteś?
Nikim.
Niczym.
Dziewczynka zabrała życie.
Niewłaściwe życie.
- Miałam rację. - Miałaś.
Nie jesteś gotowa.
Wcale.
Nie wolno było odbierać tego życia. Dziewczynka ukradła je Bogu.
Powstał dług.
Za życie płaci się śmiercią.
Nie!
Nie umieraj!
Dlaczego płaczesz?
- Był moim przyjacielem. - Wcale nie.
Nie słuchałaś go?
On był nikim.
Jeśli ty jesteś tu...
- Kto to? - Nikt.
Dziewczynka też powinna być nikim, gdy zabierała twarz.
Tylko nikt może używać twarzy.
A ty nadal jesteś kimś.
A dla kogoś takiego twarze są niczym trucizna.
Nie widzę!
Co się dzieje?
Co się dzieje?!
- Bezpiecznej podróży. - Dziękuję.
Wybacz mi, dziecko.
Życzę ci samego szczęścia.
Może cię odwiedzę?
Albo ja ciebie.
Nie czekaj zbyt długo. Żenię się z damą.
Szukasz dobrej żony, a potrzebna ci dobra cipka.
Czekamy, panie.
Więcej go nie gub.
Nigdy go nie zdejmę.
Wiem, że nie chciałaś wyjeżdżać, ale cieszę się, że wracasz do domu.
Matka tęskni.
I cieszę się, że wieziemy Trystane'a. To dobry chłopak. Masz szczęście.
Takie małżeństwa rzadko są aż tak dobrze dobrane.
Matka go polubi?
Na pewno, gdy zobaczy, że jesteś szczęśliwa.
Wierzysz w to?
Czy ona lubi kogoś poza swoimi dziećmi?
- Ciebie. - Nie jestem tego pewien.
Chcę ci coś powiedzieć.
Powinienem to zrobić dawno.
Poznałaś świat.
Rozumiesz, jak skomplikowani potrafią być ludzie.
Lannisterowie i Martellowie nienawidzili się,
a ty i Trystane zapałaliście do siebie miłością.
Kto mógł przypuszczać, że pokochasz kogoś, kogo kazano ci poślubić?
Chodzi mi o to, że...
miłość nie wybiera.
Ona po prostu...
...się zdarza. Ględzę jak idiota. - Nie.
Próbuję ci powiedzieć, choć idzie mi tragicznie...
- Wiem, co chcesz powiedzieć. - Nie.
Tak.
Ja wiem.
O tobie i matce.
W głębi serca zawsze to wiedziałam.
Cieszę się.
Cieszę się, że jesteś moim ojcem.
Myrcello?
Obaj ją kochacie.
Oczywiście.
I wiecie, że to beznadziejne.
Najemnik z areny i okryty hańbą rycerz.
Królowa nie jest dla was.
Zwykle pragniemy tych, których nie powinniśmy.
Zawsze tyle gada?
- Jorahu z Andalów. - Szary Robaku.
- Nie powinieneś tu być. - Ale jest.
- Królowa wygnała go z miasta. - Gdyby nie on, byłaby martwa.
To prawda. Ja też byłabym martwa, gdyby nie...
- mały człowiek. - Karzeł.
To chyba odpowiednie słowo.
Wybaczcie. Mój valyriański jest trochę zanurzony.
Zakurzony.
Dziękuję.
Przykro mi, że nie było mnie i nie mogłem walczyć za królową.
- Żałuj. - Nieważne.
Im dłużej tu siedzimy, tym dłużej ona będzie tam sama.
Słusznie. Smok poleciał na północ i tam musimy się udać.
My?
Jesteś Lannisterem. Królowa chce wam odebrać władzę.
- A ja jej pomogę. - Ile dni z nią spędziłeś?
Ja chronię ją, od kiedy była dzieckiem.
- I zdradzasz. - Uważaj.
Dwa razy cię wygnała!
- Raz dzięki tobie. - Nie wiń mnie za swe zbrodnie!
To prawda. Królowa wygnała Joraha. I to prawda, Jorah ocalił jej życie.
Albo zmieni zdanie, albo nie. Najlepiej ją spytać.
Niech dołączy. Jeśli obieca, że nie zabije mnie, gdy zasnę.
Może cię zabiję, ale nie wtedy, gdy będziesz spał.
Wybacz, ale po co mamy cię brać?
- Słucham? - Tropiłeś kiedyś zwierzynę?
- Nie, leczy mam inne talenty. - Umiesz walczyć?
- Tak, choć mistrzem nie jestem. - Dobrze jeździsz konno?
- Tak sobie. - Czyli tylko gadasz?
I piję. Umiem o siebie zadbać.
Szanuję to, ale nam się nie przydasz.
Przydasz się tutaj.
Tylko on potrafi rządzić miastem.
Chcesz dowieść swej wartości, zrób to w Meereen.
To obcy karzeł, który nie zna języka. Kto go posłucha?
- Nikt. Posłuchają Szarego robaka. - Ja pojadę z wami.
Znajdę królową.
- Nie masz sił. - Mam.
Bo to twardziel bez jaj. Ale nie może z nami jechać.
Ludzie wiedzą, że przemawiasz w imieniu królowej.
To prawda. Tylko Nieskalani mogą utrzymać tu pokój.
Jeśli wyjedziesz, ludzie zaczną się zabijać.
I Missandei. Królowa nikomu nie ufa jak jej.
Na pewno nie mnie.
Powiernica królowej, wódz Nieskalanych
i obcy karzeł z blizną na gębie.
Powodzenia, przyjaciele. Meereen to starożytne miasto.
Spróbujcie go nie zniszczyć.
Zostaliśmy sami.
Znajdźmy sobie konie. Mamy wiele do omówienia.
Witaj, stary druhu.
Było nam tak dobrze, a ty porzuciłeś moje towarzystwo.
Nie ma sensu pytać, jak mnie znalazłeś.
Ptaszki śpiewają wszędzie. Trzeba tylko umieć słuchać.
Ponoć udało ci się wkraść w łaski Matki smoków.
Nie straciła mnie.
Obiecujący początek.
Teraz bohaterowie ruszyli jej szukać,
ja zaś utknąłem tutaj i próbuję nie dopuścić do wojny domowej.
- Jakieś rady? - Kluczem jest wiedza.
Poznaj siłę i metody wrogów, sprawdź, którzy z nich udają twych przyjaciół.
Szkoda, że nie znam nikogo, kto dowodzi armią szpiegów.
Zaiste.
To ogromne miasto, którym władają przemoc, korupcja i zdrady.
Znasz może kogoś, kto choć raz zapanował nad podobnym tworem?
Tęskniłem za tobą.
Wiem.
Musimy wracać do domu.
Biedactwo!
Boli?
Musimy wracać.
Drogon. Możesz mnie zanieść do Meereen?
Jak daleko odlecieliśmy?
Musimy wrócić! Jestem potrzebna ludziom.
Nie mamy jedzenia. Mógłbyś chociaż upolować kolację.
Przyznaj się.
Grzeszyłam.
Teraz to widzę.
Jak mogłam być aż tak ślepa?
Chcę znów stać się czysta.
Pragnę rozgrzeszenia.
Starucha przyszła do mnie z uniesioną lampą,
- w której świetle... - Chcesz wyznać winy?
- Czy wtedy będę wolna? - To zależy od popełnionych grzechów.
Niech więc Matka się zlituje.
Spałam z mężczyzną, który nie był mi mężem.
Kto to?
- Lancel Lannister. - Twój kuzyn.
- I giermek króla. - Byłam samotna i przerażona.
- Miałaś męża. - Który wolał kurwy!
Jego grzechy nie usprawiedliwiają twoich.
Niech bogowie mi wybaczą.
Byli też inni?
Nie.
Ani jeden?
Nie.
Kłamstwo przed obliczem bogów jest wielką zbrodnią.
- Pojmujesz to? - Tak.
Ponoć twoje dzieci nie są potomkami króla Roberta,
lecz zrodziły się z kazirodztwa i cudzołóstwa.
Kłamstwo!
Wymyślone przez Stannisa.
Pragnie tronu, a dzieci brata stały mu na drodze, więc je oczernił.
Plugawa kalumnia, w której nie ma słowa prawdy.
Zaprzeczam jej.
Dobrze.
Zarzuty są straszliwe.
Królestwo musi poznać prawdę.
Jeśli dałaś jej świadectwo, proces dowiedzie twej niewinności.
- Proces? Przyznałam się. - Do jednego grzechu.
Pozostałym zaprzeczyłaś. Proces oddzieli prawdę od fałszu.
Chylę czoło przed twą mądrością.
Czy wolno mi błagać o choć jedną kroplę łaskawości Matki?
Minęło mnóstwo czasu, odkąd ostatni raz widziałam syna.
Muszę się z nim zobaczyć.
Wstąpiłaś na ścieżkę wiodącą ku prawości.
W związku z tym pozwolę ci wrócić do Czerwonej Twierdzy.
Dziękuję.
Matka jest miłosierna. To jej powinnaś dziękować.
Podziękuję.
Przysięgam.
Dobrze.
Mogę odejść?
Po pokucie.
Pokucie?
Stoi przed wami grzesznica.
Cersei z rodu Lannisterów,
matka króla Tommena,
wdowa po królu Robercie.
Jest winna kłamstw i czynów nierządnych.
Wyznała swe winy i błagała o wybaczenie.
By dowieść swej skruchy, odrzuci wszelką dumę
i sztuczność,
i ukaże się taka, jaką stworzyli ją bogowie.
Wam,
zacnym mieszkańcom tego miasta.
Stoi przed wami z pokorą w sercu,
odarta z sekretów,
naga przed oczami bogów i ludzi,
gotowa odbyć pokutny marsz.
Wstyd!
Wstyd.
Kurwa!
Nawet ja nie miałam tylu kutasów!
Grzesznica!
Mnie też obciągnij!
Wasza Miłość!
Dobrze, że wróciłaś.
Chodźmy do środka. Muszę obejrzeć twoje stopy.
Przedstawiam ci nowego członka Gwardii Królewskiej.
Złożył święte śluby milczenia.
Nie wymówi słowa, nim nie zginą wszyscy wrogowie Jego Miłości,
a z królestwa nie zostanie przegnane zło.
Udzielił ci pomocy, a teraz sam jej potrzebuje.
- Brak mi ludzi, by coś zmienić. - Masz dzikich!
- Nie zgodzą się walczyć za Stannisa! - Ocaliłeś im życie.
Jeśli chcą żyć za naszym Murem, niech wywalczą sobie za nim miejsce!
To nie ich walka!
Stannis?
Shireen? Księżniczka?
Lordzie Dowódco! Jeden z dzikich twierdzi,
że twój wuj Benjen żyje!
- Jesteś pewien? - Mówi o pierwszym zwiadowcy.
Podobno wie, gdzie go znaleźć.
Podczas ostatniej pełni widział go w Hardhome.
- Może kłamać. - Wiem. Trzeba sprawdzić.
- Gdzie on jest? - Tam.
ZDRAJCA
W imię Straży.
Na podstawie "Uczty dla wron" George'a R. R. Martina
wydanej przez Wydawnictwo Zysk i Spółka
Tekst: Wojtek Stybliński