เกมบัลลังก์ ตอน จ่าฝูงนกกระจอก บรรยายไทยโดย Darken
- วัลลา มอร์กูลิส - วัลลา ดอเฮย์ริส
ข้ากวาดพื้นนี่มาหลายวันแล้วนะ
- ดีแล้ว - ข้าไม่ได้ถ่อมาถึงที่นี่เพื่อกวาดพื้น
หรือ งั้นมาทำไมล่ะ
ท่านบอกว่าจะช่วยฝึกข้า
สอนให้ข้าเป็นคนไร้หน้า
ชายหนุ่มสอนเด็กหญิง
วัลลา ดอเฮย์ริส ทุกผู้ล้วนต้องรับใช้
โดยเฉพาะ คนไร้หน้า
ข้าอยากจะรับใช้
เด็กหญิงอยากแค่รับใช้ตัวนาง
ที่นี่เรารับใช้เทพหลายหน้า ถึงจะเรียกว่ารับใช้จริงๆ
- เด็กหญิงจะต้องไม่เป็นใครเลย - องค์ไหนคือเทพหลายหน้า
ข้าเห็นเทพแปลกหน้า เทพแห่งท้องทะเล
- ข้าเห็นดวงหน้าเทพจากป่าเวียร์วู้ด - เทพมีเพียงองค์เดียว
เด็กหญิงรู้สึกชื่อท่านดี
และไม่เป็นใครเลย รู้อำนาจของพระองค์
จะพาเขาไปไหน
ราชินีมาร์เจอรี่!
- ข้าเป็นของเขาและเขาเป็นของข้า - ข้าเป็นของนางและนางเป็นของข้า
- จากวันนี้จวบจนวันสุดท้ายในชีวิตข้า - จากวันนี้จวบจนวันสุดท้ายในชีวิตข้า
- ทำเจ้าเจ็บหรือ - เปล่าหรือ ท่านอ่อนโยนมาก
- เกิดขึ้นเร็วเกินเลย - ใช่.
ข้ากลัวว่าจะทำเจ้าเจ็บ เจ้าส่งเสียงฟังดูเหมือน...
ไม่ ไม่ ไม่...
ท่านอ่อนหวานมาก
เป็นกษัตริย์ที่อ่อนหวานยิ่งกว่าใคร
ข้าอยากทำแบบนี้ทั้งวันเลย ทุกวันตลอดชีวิตของข้า
หากทำได้ ย่อมเยี่ยมมากแน่ๆ
พักกันก่อนดีไหมเจ้าคะ
ให้เราหายใจทันเสียก่อน ไม่จำเป็นต้องรีบ ไม่ใช่หรือ
เจ้าพูดถูก
หิวหรือเปล่า
จะให้ข้าเรียกคนรับใช้ เอาขนมเค้ก หรือน้ำทับทิมหน่อยไหม
ไม่เป็นไร ข้าสบายดี...
ข้าแค่อยากอยู่กับท่านสองต่อสอง
ข้าอยากจะรู้ทุกเรื่องของกษัตริย์ทอมเมนที่หนึ่ง
กษัตริย์ทอมเมม... ได้ยินแล้วยังแปลกหูอยู่เลย
ราชินีมาร์เจอรี่ ได้ยินแล้วเจ้าว่าแปลกไหม
- แปลกมาก สามีข้า - ภรรยาที่รัก
บางครั้งก็รู้สึกขัดนัก
ข้าได้เป็นกษัตริย์ สมรมกับ หญิงสาวที่สวยที่สุดในโลกนี้
ทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็นเพราะพี่ชายข้าตาย
ข้าเข้าใจดี
แต่รู้ใช่ไหม ว่าไม่ใช่ความผิดของท่าน
ท่านต้องไม่โทษตนเอง
แต่ข้าไม่รู้สึกผิดน่ะสิ ที่บอกว่ามันขัดๆน่ะ
เจ้าชอบล่องเรือไหม
- รักมันเลยแหละ - ข้าเองก็เหมือนกัน
ข้าคิดว่าเราทั้งคู่จะมีความสุขมากทีเดียว ท่านกับข้า
ข้าก็ว่างั้น
อยู่บนหอคอยสูงจนยอดแตะก้อนเมฆ
แน่นอน ท่านย่าข้าแทบจะรอกลับบ้านไม่ไหว
สงสัยเมืองหลวงจะไม่เหมาะกับทุกคน
แม่ท่านชอบที่นี่หรือไม่
ข้าไม่คิดเช่นนั้น
นางเคยบอกข้าไม่ให้เชื่อใจใคร ที่คิงส์ แลนด์ดิ้ง
เป็นสิ่งที่วิเศษมากที่นางเคยดูแลท่าน
เหมือนนางสิงห์ดูแลลูกอ่อน
แต่ข้าเป็นหนุ่มแล้ว
ถูกต้อง
เป็นกษัตริย์ด้วย
แต่สำหรับนาง ท่านจะเป็นลูกน้อยเสมอ
ก็คงอย่างนั้น
ข้าซาบซึ้งที่นางมักจะ ใจดีกับข้าเสมอ มีเมตตา
ไหนจะเรื่องเลวร้ายที่นางต้องเผชิญ
พรากจากสามี ลูกชายคนโตและพ่อของนาง
ไม่แปลกใจเลยหากนางจะเป็นห่วงท่านนัก
ไม่ยอมปล่อยให้ท่านคลาด ออกจากสายตา
เจ้าตกอยู่ในห้วงรักทีเดียว
ช่วงเวลาแรกเริ่มแต่งงาน ก็มักมีแต่ความสุขเสมอ.
นางน่ารักมาก ใช่ไหมเล่า
เหมือนตุ๊กตาไม่มีผิด ส่งยิ่มบ่อยๆ
คิดว่านางฉลาดหรือเปล่า แม่ดูไม่ออกเลย
- ก็ใช่ว่าจะสำคัญน่ะนะ - แม่คิดถึงคาสเตอลี ร็อคบ้างไหม
ที่คาสเตอลี ร็อคไม่มีอะไรให้แม่
แต่แม่โตมาที่นั่น
แม่บอกข้าอยู่เสมอว่า ชอบผู้คนที่นั่นมากกว่า
บอกว่าที่คิงส์ แลนด์ดิ้ง เหม็นกลิ่นขี้ม้ากับนมบูดเปรี้ยว
- ทำไมเราถึงมาพูดกันเรื่องคาสเตอลี ร็อค - เวลาที่่แม่พูดถึงมัน...
ข้าคิดมาโดยตลอดว่าแม่คิดถึง
- ว่าแม่... ว่านั่นคือบ้านจริงๆสำหรับแม่ - ที่นี่คือบ้านแม่แล้วตอนนี้
ที่ซึ่งครอบครัวแม่อยู่
ข้าอยากให้แม่มีความสุข
แม่รู้
- แม่รู้ว่าเจ้าอยาก ลูกรัก - แล้วหากอยู่คาสเตอลี ร็อค แม่จะไม่มีความสุขกว่าหรือ
ข้าก็บอกว่า "ยอดรัก แค่ 4 ครั้งก็พอแล้วกระมัง ท่านกำลังทำสถิติใหม่อยู่หรือ"
เขาก็ตอบว่า "จริงหรือ สถิติมันอยู่ที่เท่าใด ข้าว่าเราทำลายมันได้แน่ๆ"
ท่านแม่
ขอต้อบรับ
เจ้าดูงามจริงนัก
การสมรสเหมาะกับเจ้าดี
ให้พวกเราจัดหาอะไรให้ท่านดื่มหรือทานดีหรือม่
อยากให้มีไวน์รองรับท่านเหมือนกัน แต่สำหรับเรา นี่ออกจะเช้าไปหน่อย
ไม่เป็นไร... ข้าอยู่ได้ไม่นาน
แค่อยากให้เจ้ารู้ไว้ว่า...
ถ้ามีสิ่งใดที่ข้าช่วยเจ้าได้
ท่านกรุณามาก
ทอมเมนชอบราชินีคนใหม่เขามากทีเดียว
ข้าเองก็เอ็นดูพระองค์
ท่านเลี้ยงดูชายที่น่าชื่นชม
- ข้าเป็นหนี้ท่านตลอดกาล - ดีแล้ว
ดีแล้ว
ข้าดีใจที่เจ้ามีความสุข
สุดๆไปเลยล่ะ จริงๆนะ
ก็เพลียด้วย หากพูดตามจริง แต่ว่า
จะให้หวังเช่นไรเล่า เขาเป็น ลูกครึ่งราชสีห์ครึ่งกวางนี่นา
ข้าขอตัวเลยแล้วกัน
ขออภัย ข้าไม่ได้อยู่ที่ราชสำนักนานนัก ก็เลยสับสนเล็กน้อย
ตอนนี้ข้าควรเรียกท่านว่าอะไรหรือ
มารดากษัตริย์ หรือพระพันปีหลวง
ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองขนาดนั้นดอก
อย่างไรก็ดี หากวัดจาก ความกระตือรือล้นของกษัตริย์
มารดากษัตริย์คงจะได้เป็น ท่านย่ากษัตริย์ในเร็วๆนี้
คงเป็นวันที่ดีมากทีเดียว
จินตนาการเสียงเฉลิมฉลองดูสิ
จะลั่นระฆังตลอดทั้งวันและคืน
โปรดจำไว้ด้วย
ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
เราไม่อาจปกครองแดนเหนือได้ โดยใช้ความกลัวเพียงอย่างเดียว
แต่ก็ไม่อาจปกครองได้เช่นกัน ถ้ายอมให้พวกลอร์ดต่ำศักดิ์พวกนี้ดูถูกเรา
ข้าส่งเจ้ามาให้เก็บภาษี ไม่ใช่เก็บศพ
ลอร์ดเซอร์วินไม่ยอมจ่าย
เขาบอกว่าผู้คุ้มภัยแดนเหนือ จะต้องเป็นสตาร์คเท่านั้น
และเขายอมตายดีกว่า ยอมจูบรองเท้าคนทรยศ
เจ้าไม่เหลือทางเลือกให้เขานี่
ข้าถลกหนังเขาทั้งเป็น
รวมทั้งภรรยาและน้องชายเขาด้วย
บังคับให้ลูกชายเขาดู
แล้วไงต่อ
ลอร์ดเซอร์วินคนใหม่ยอมจ่ายภาษีโดยดี
ข้ามีบางอย่างสำคัญต้องบอกเจ้า
หยุดกินแล้วฟังซะ
เราไม่มีกำลังพลมากพอ ที่จะรักษาแดนเหนือไว้
หากตระกูลอื่นลุกฮือขึ้นต่อต้านเรา
เจ้าเข้าใจไหม
สัญญาที่เราทำกับแลนนิสเตอร์...
ข้าทำสัญญากับไทวิน แลนนิสเตอร์
ไทวิน แลนนิสเตอร์ตายแล้ว
พวกแลนนิสเตอร์ที่เหลืออยู่ห่างออกไปเป็นพันไมล์ กำลังทำใจรับความจริงข้อนี้อยู่
ไม่เคยมีครั้งใดเลย ในประวัติศาสตร์ของเจ็ดอาณาจักร
ที่พวกเขาจะส่งกองทัพมาเหนือขนาดนี้
ถ้าคิดว่าพวกเขาจะช่วยเรา เจ้าก็โง่มาก
เรากลายเป็นตระกูลใหญ่ได้ด้วยการ ทำสัญญาร่วมมือกับตระกูลอื่น
แล้วก็ใช้พันธมิตรดังกล่าว ถีบให้ตัวเองมีอำนาจมากขึ้น
วิธีที่ดีที่สุดในการ สร้างพันธ์มิตรที่ยั่งยืน
ไม่ใช่การแล่หนังคนออก
แต่คือการแต่งงาน
ตอนนี้ เจ้าก็ใช้สกุลบอลตันแล้ว
ถึงเวลาต้องแต่งงานกับเจ้าสาวที่เหมาะสม
และเผอิญว่า
ข้าพบตัวหญิงสาวทีเหมาะ แก่การช่วยรักษาที่มั่นเราในตอนเหนือ
- นั่นโม้ต เคทลินนี่ - ใช่
ดูอึมครึ้มใช่ไหม
ท่านเคยมาที่นี่แล้ว
ตอนที่เราเดินทางลงใต้ไปคิงส์ แลนด์ดิ้ง กับท่านพ่อ อาร์ย่าแล้วก็...
- ที่ท่านจะพาข้าไปไหน - กลับบ้าน
บอลตันคุมวินเทอร์เฟลอยู่
คำขอแต่งงานนั้น...ไม่ใช่สำหรับท่านใช่ไหม
ไม่ใช่
รูส บอลตันทรยศครอบครัวข้า เขาเป็นคนสังหารพี่ชายข้า
ถูกแล้ว
เขารับใช้พวกแลนนิสเตอร์
- ในตอนนี้ - ข้าไม่ไป
- วินเทอร์เฟลคือบ้านของท่าน - ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
มันจะเป็นตลอดไป ท่านเป็นสตาร์ค
ถึงย้อมผมไปก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้ ท่านคือซานซ่า สตาร์ค
บุตรคนโตที่ยังมีชีวิตของ เน็ดและเคทลิน สตาร์ค
ที่ของท่านคือตอนเหนือ
ข้าแต่งงานกับเขาไม่ได้ ท่านบังคับข้าไม่ได้I can't marry him. You can't make me.
เขาเป็นคนทรยศ ฆาตกร
ท่านไม่ได้จะแต่งงานกับรูส บอลตัน
ไม่ใช่ แต่แต่งกับลูกชายและทายาทของเขา แรมซีย์
- วันหนึ่งเขาจะได้เป็นผู้คุ้มภัยทิศเหนือและ... - ไม่!
- ซานซ่า... - ไม่ ท่านบังคับข้าไม่ได้
ข้าจะอดอาหารตาย ข้ายอมตาย เสียดีกว่าเข้าไปยัง ณ ที่นั่น
ข้าจะไม่บังคับให้ท่านทำอไะรทั้งนั้น
จนถึงป่านนี้แล้ว ท่านยังไม่รู้หรือไร ว่าข้าเป็นห่วงท่านมากแค่ไหน
พูดแค่คำเดียว แล้วเราจะหันม้ากลับ แต่ฟังข้านะ
ฟังข้า
ท่านวิ่งหนีมาทั้งชีวิตแล้ว
สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับครอบครัวท่าน และท่านก็ร่ำไห้
นั่งอยู่คนเดียวในห้องมืดๆ คร่ำครวญไว้าอาลัยชะตากรรมพวกเขา
ท่านเป็นคนดูโศกนาฎกรรมทั้งหลาย ตั้งแต่วันที่เขาประหารพ่อท่าน
เลิกเป็นคนดูเสียที ได้ยินข้าหรือไม่ เลิกวิ่งหนี
ความยุติธรรมไม่มีอยู่จริงในโลกนี้
นอกเสียจากเราจะสร้างมันเอง
ท่านรักครอบครัวของท่าน
งั้นจงแก้แค้นให้พวกเขา
แล้วเราขะลงไปได้ยังไง
ก็ไม่ลง
เราจะอ้อมไป
ออกจากเส้นทางหลายไมล์อยู่นะ
- ตามพวกเขาไม่ทันหรอก - ไม่เป็นไร
รู้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะไปไหน
เจ้าไม่แก่เกินจะเป็นสไควร์หน่อยหรือ
มาเป็นสไควร์ให้เดอะ อิมพ์ได้ยังไง
เขาเกลียดชื่อเล่นนั่น
ก็ตอนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่ แล้วได้ยินนี่นา
ข้าเป็นสไควร์ให้อัศวินที่ชื่อโลริมอร์ ช่วงเกิดสงครามห้ากษัตริย์
คืนหนึ่ง
เขาดื่มมากเกินไปหน่อย
เขาหิวมาก เลยยืมแฮมมาขาหนึ่ง
- ยืมเรอะ - เขาไม่ใช่หัวขโมย
แค่เมาแล้วก็หิว เขาไม่ได้คิดอะไรตอนนั้น
ข้าเองก็เมา
เขาแบ่งให้ข้าครึ่งหนึ่ง
เช้าวันรุ่งขึ้น
ยามคนหนึ่งเห็นเขาหมดสติ
อยู่ใต้เกวียน พร้อมกับกระดูกแฮมคาอยู่ในมือ
ตกบ่าย เขาก็ถูกแขวนคอ
พวกเขาเตรียมจะแขวนข้าเหมือนกัน
แต่ลอร์ดไทวินได้ยินว่า ข้าสังกัดตระกูลเพยน์
เขาเลยอภัยโทษข้า
และส่งข้ามาคิงส์ แลนด์ดิ้ง เพื่อเป็นสไควร์ให้ลูกชาย
บทลงโทษหรือ
- สำหรับพวกเจ้าทั้งคู่ - ก็ไม่รู้สึกเช่นนั้นนะ
ลอร์ดทีเรียนมีเมตตากับข้าเสมอ
ลอร์ดของเจ้าทุกคนก็มีเมตตาสินะ
ทุกคนยกเว้นข้า
ขอโทษด้วยที่เจ้าต้องมาเป็น สไควร์ให้คนอุบาทว์เช่นนี้
ข้าไม่เสียใจนะ ท่านเป็นนักสู้ที่เก่งกาจมากคนหนึ่ง
ท่านเอาชนะเดอะ ฮาวน์ได้
ข้าภูมิใจที่ได้เป็นสไควร์ให้ท่าน
ขอโทษที่ข้าชอบดุว่าเจ้าเสมอ
ถ้าท่านไม่ว่า ข้าก็คงไม่เรียนรู้อะไร
อยากเป็นอัศวินหรือ พอด
ขอรับ
งั้นเริ่มต้นพรุ่งนี้ เราจะฝึก ดาบกันวันละสองรอบ
ก่อนเราขึ้นมาตอนเช้า และหลังก่อไฟตอนเย็น
แล้วข้าจะสอนให้เจ้าขี่ม้าเป็น จริงๆเสียทีด้วย
ขอบคุณท่าน
ข้าแต่งให้เจ้าเป็นอัศวินไม่ได้
แต่ข้าสอนเจ้าสู้ได้
ข้าว่านั่นสำคัญมากกว่า
ท่านไม่ใช่อัศวิน แต่ว่า
ท่านเป็นองครักษ์ให้เรนลีย์ บาราธอร์นใช่หรือไม่
ถูกแล้ว
ลอร์ดทีเรียนบอกว่า เขาเป็นคนดี
ใช่
แล้วท่านมารับใช้เรนลีย์ได้อย่างไร
ตอนที่ข้ายังเด็ก พ่อข้าจัดงานเลี้ยงเต้นรำ
ข้าเป็นลูกเพียงคนเดียว เพราะฉะนั้น เขาจึงหาอยากคู่ที่เหมาะสมให้ข้า
เขาเชิญลอร์ดทั้งหลายมาที่ทาร์ธ
ข้าไม่อยากเข้าร่วมเท่าใดนัก แต่เขาก็ลาก ข้าไปที่ห้องเต้นรำจนได้
ทุกอย่างเยี่ยมมาก
ไม่มีเด็กหนุ่มคนใดที่สังเกต ว่าข้าตัวสูงใหญ่มากเพียงใด
พวกเขาขัดคอกันขู่จะ ประลองกัน
เมื่อพวกเขาคิดว่า เป็นทีของตนที่จะได้เต้นรำ
ทุกคนกระซิบใส่หูข้า
ว่าอยากแต่งงานและพาข้า กลับไปยังปราสาทพวกเขา
พ่อข้ายิ้มให้ข้า และข้าก็ยิ้มกลับไป
ข้าไม่เคยมีความสุขเช่นนั้นมาก่อน
จนกระทั่งข้าเห็นว่าเด็กชายบางคนหัวเราะคิกคัก
แล้วทุกคนก็เริ่มหัวเราะ พวกเขาฝืนเล่นเกมต่อไปไม่ไหว
ทุกคนล้อเลียนข้า
บริแอนน์ สาวงาม เรียกข้าเช่นนั้น เป็นมุกที่น่าหัวร่อยิ่งนัก
ข้าสำเหนียกตอนนั้นเอง ว่าไม่มีหญิงคนใดน่าเกลียดไปกว่าข้า
เป็นสัตว์ตัวใหญ่งุ่มง่าม
ข้าพยายามวิ่งหนี แต่เรนลีย์ บาราธอร์น รวบข้าเข้าอ้อมกอดเขา
อย่าให้พวกมันเห็นน้ำตาเจ้า เขาบอกข้า
พวกเลวไร้ประโยชน์
ไม่ต้องไปร้องไห้เพราะ พวกเลวไร้ประโยชน์หรอก
เขาเต้นรำกับข้าและไม่มีชายคนใด กล้าจะเอ่ยปากล้อเลียน
อย่างไรเสีย เขาก็เป็นน้องชายกษัตริย์
แต่ว่า...ไม่ใช่เขา...
ลอร์ดทีเรียนบอกว่าเขา...
อือ พอด เขาชอบผู้ชาย ข้าไม่ได้โง่นะ
เขาไม่ได้รักข้า ไม่ได้ต้องการข้า
เขาเต้นรำกับข้าเพราะว่าเขามีเมตตา ไม่อยากเห็นข้าต้องเจ็บ
เขาช่วยไม่ให้คนอื่นหัวเราะเยาะข้า
นับตั้งแต่วันนั้น
จนกระทั่งวันสุดท้าย
และข้าก็ไม่อาจช่วยชีวิตเขาตอบแทน
ไม่มีอะไรน่ารังเกียจไปกว่าการล้มเหลว ที่จะปกป้องคนที่เรารักอีกแล้ว
สักวันหนึ่ง ข้าจะแก้แค้น ให้กษัตริย์เรนลีย์
แต่ท่านบอกว่าเงามืดสังหารเขา
จะสู้กับเงามืดได้อย่างไร
เงามืดที่มีใบหน้าของ สแตนนิส บาราธอร์น
ข้ารู้ว่าต้องเป็นฝีมือสแตนนิส
ข้ารู้อยู่เต็มอก
สแตนนิสเป็นคน หาใช่เงามืด
และเรา...
ก็สังหารคนได้
- ท่านผู้การ - ฝ่าบาท
อยากจะคุยด้วยตามลำพัง
โอลี่เป็นเด็กรับใชข้า เหมือนดั่งที่ข้าเป็นให้ ลอร์ดมอร์มอนต์
ข้าอยากให้เขาเข้าร่วมการประชุมของข้า จะได้เรียนรู่จากบรรดาคนที่มีประสบการณ์
วันหนึ่ง เขาอาจจะต้องนำคน
ถ้าเช่นนั้น เจ้าได้พิจารณาข้อเสนอของข้าหรือยัง
ทำแล้ว
ขอขอบคุณท่านมาก ถือเป็นการให้เกียรติข้าอย่างสูง
ตลอดชีวิตข้าอยากจะเป็นจอน สตาร์ค
งั้นก็บอกมา แล้วเจ้าจะได้เป็น
แต่ข้าคงปฏิเสธท่าน
ข้าเป็นผู้การของหน่วยไนท์วอทช์
ที่ของข้าคือตรงนี้
ข้าให้เจ้าได้มีโอกาส แก้แค้นแทนครอบครัวนะ
ยึดคืนปราสาทที่เป็นบ้านวัยเด็กของเจ้า
ให้ปกครองแดนเหนือ
ข้าอยากจะสู้เคียงข้างท่านนะ
เชื่อเถิด ข้าอยากทำจริงๆ
แต่ข้ามอบคำสัตย์ไว้แล้วที่ป่าของทวยเทพ
ข้ายกชีวิตข้าให้หน่วยไนท์วอทช์
เจ้านี่มันดื้อไม่ต่างจากพ่อ
และมีเกียรติไม่แพ้กัน
ข้าไม่คิดว่าจะมีคำชมไหน ที่ดีไปมากกว่านั้น
ข้าไม่ได้หมายความ ให้เป็นคำชม
เพราะความมีเกียรติ พ่อเจ้าจึงต้องตาย
แต่หากเจ้าตัดสินใจแล้ว ข้าก็จะไม่พยายามเกลี้ยกล่อมเจ้า
ขอถามได้หรือไม่ ฝ่าบาท
ท่านวางแผนจะอยู่ที่ คาสเซิล แบล็กนานเท่าใด
เบื่อพวกเราแล้วหรือ
ท่านช่วยเราจากทัพของแมนซ์ เรย์เดอร์
เราจะไม่มีวันลืมบุญคุณ
แต่เรื่องการอยู่รอด...
ไนท์วอทช์ไม่อาจเลี้ยงทัพท่าน และพวกเชลยศึกคนเถื่อนได้ตลอดไป
ฤดูหนาวกำลังมาเยือน
ข้ารทราบดี
เราจะยกทัพไปวินเทอร์เฟล ภายในอีกสองอาทิตย์
ก่อนที่หิมะจะกักตัวเราไว้ที่นี่
แล้วพวกคนเถื่อนเล่า
พวกเขายอมโดนเผามากกว่ารบเพื่อข้า งั้นก็ตามใจ
ข้าขอมอบให้เจ้าจัดการ
จะประหารทิ้งก็ได้ นั่นเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด
หรือจะลองดูว่าเจ้าทอร์มุนจะยอม
ประนีประนอมมากกว่าแมนซ์ หรือเปล่าก็ตามใจ
ข้าหาพี่น้องไนท์วอทช์คนอื่น อยากให้พวกคนเถื่อนสิ้นให้หมดเสียมากกว่า
พี่น้องส่วนใหญ่ ถูกแล้ว
ไม่มีใครรักใคร่ชนอิสระเท่าใดนัก
เจ้าเป็นผู้การนี่
เจ้าตัดสินใจ
เจ้ามีศัตรูมากนักที่คาสเซิล แบล็กนี่
คิดจะส่งอัลลิเซอร์ ธอร์นไปที่อื่นบ้างหรือไม่
ให้เขาไปคุมที่ปราการริมทะเลตะวันออกเถิด
ข้าเคยได้ยินว่าเก็บศัตรูไว้ใกล้ตัวดีกว่า
ใครก็ตามที่พูดแบบนั้นไม่ได้มี ศัตรูเยอะมากเท่าไร
เขาเห็นบางอย่างในตัวเจ้า
แค่ฟังจากเสียงเขาอาจจะไม่ชัดนัก
แต่เป็นความจริง พระองค์เชื่อมั่นในตัวเจ้า
เสียใจด้วยที่ทำให้เขาผิดหวัง
พระองค์เป็นคนที่ซับซ้อน
แต่ต้องการสิ่งที่ถูกที่ควร สำหรับทั้งเจ็ดอาณาจักร
ตราบเท่าที่เขายังปกครอง
ทรงเป็นกษัตริย์ทื่แท้จริงเพียงองค์เดียว
มีสิทธิสืบบัลลังก์ตามสายเลือด
ข้าสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยว กับเหตุการเมืองภายในอาณาจักร
จริงหรือ
คำสาบานของไนท์วอทช์นี่กล่าวว่าอะไรบ้างนะ
ข้าพนันได้ว่าเจ้าต้องท่องจำจนขึ้นใจ แล้วล่ะป่านนี้
คืนมืดรวมตัวและโมงยามของข้าเริ่มต้น...
ไม่ใช่ ตอนท้ายๆน่ะ
ข้าคือดาบในคืนที่มืดมิด
ผู้เฝ้าระวังเหนือกำแพง
โล่ที่คอยคุ้มกันอาณาจักรของมวลมนุษย์
- ข้าขอมอบชีวี... - ตกลง พอแล้วล่ะ
โล่ที่คอยคุ้มกันอาณาจักรของมวลมนุษย์
นั่นคือคำสาบานของเจ้า
ข้าไม่ใช่คนมีความรู้มากมายนัก
แต่วิธีที่จะช่วยคนได้ดีที่สุดไม่น่าใช่
การนั่งนิ่งๆในปราสาทหิมะที่สุดขอบโลกแบบนี้
อาจจะหมายถึงการต้อง ลงไปลุยและทำให้มือเราสกปรก
ทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
แล้วต้องทำในสิ่งใด
ตราบนานที่บอลตันปกครองแดนเหนือ
ตอนเหนือจะต้องทนทุกข์
แค่เสียงเล็กๆน่ะ
เจ้าต้องการอะไร
เจ้าเป็นใครกัน
อะไรนะ
เจ้านะ คนที่เดินเข้ามาที่นี่ พร้อมเหรียญที่เจ้าไม่สมควรมี
ที่มีค่ามหาศาลแต่เจ้าไม่เคารพ
เจ้าเป็นใคร
ไม่ได้เป็นใครทั้งนั้น โอย! แพศยา!
โกหก โกหกทั้งเพ
- เจ้าเป็นใคร - ก็บอกแล้วไง ข้าไม่ได้เป็น..
ทำอีกสิแล้วข้าจะ...
เจ้าเป็นใคร
เดี๋ยวจะได้รู้กัน
ทำอะไรน่ะ
แค่เล่นเกม
เกมใบหน้าเท่านั้น
เด็กหญิงยังไม่พร้อม
เห็นได้ชัดเลยว่าไม่
ข้าพร้อมแล้ว
พร้อมอะไร
สำหรับทุกเรื่องที่ท่านต้องการ
พร้อมจะเป็นคนไร้หน้า
ที่จะไม่เป็นใครเลย
ถ้าเช่นนั้นนี่ดาบใคร
เป็นดาบของอาร์ย่า สตาร์ค
ดาบของอาร์ย่า สตาร์ค เสื้อผ้าของอาร์ย่า สตาร์ค
เงินที่อาร์ย่า สตาร์คขโมยมาได้
ชายหนุ่มสงสัยนัก
ทำไมไม่เป็นใครเลย
ถึงมีแต่ของของอาร์ย่า สตาร์ค
แล้วทำอะไรต่อหลังจาก ทำความสะอาดเขาแล้ว
เปิดประตูเมือง!
รอเดี๋ยว!
ท่านหญิงซานซ่า ขอต้อนรับ
ลอร์ดบอลตัน
ขอแนะนำให้รู้จักลูกชายข้า แรมซีย์ บอลตัน
ถือเป็นเกียรติยิ่งนัก ท่านหญิง
ประเดี๋ยวจะยกอ่างน้ำร้อนมาให้
ท่านคงอยากล้างตัวเสียหน่อย
ขอบคุณ
ขอต้อนรับกลับบ้าน ท่านหญิงสตาร์ค
แดนเหนือจดจำเสมอเจ้าค่ะ
แซม
เมยสเตอร์เอย์มอนเล่า
เขาขอโทษที่มาไม่ได้
รู้สึกไม่ดีเท่าใดนัก
ดูแลเขาด้วย
งั้นข้าดื่มแล้วกัน
เขาแพ้แน่
อย่างที่ทุกคนรู้กันดี
มันก็ล่วงเลยเวลาที่ควรจะ ขุดหลุมส้วมใหม่นานแล้ว
ผู้นำหน่วยสร้างยาร์วิกกับข้า ตัดสินใจจะแต่งตั้งฃ
กัปตันคนใหม่ไว้คอยดูแล ภารกิจที่สำคัญยิ่งดี
ไบรอัน
งานนี่ดูจะเหมาะกับพวกผมแดงนะ
เซอร์อัลลิเซอร์
ท่านมีประสบการณ์มากยิ่งกว่าทหารคนใด ที่คาสเซิล แบล็ก
แสดงให้เห็นความกล้าหาญของท่าน มาหลายต่อหลายครั้ง
ด้วยการปกป้องกำแพง จากการโจมตีของคนเถื่อน
ข้าแต่งตั้งท่านเป็นหัวหน้าหน่วยลาดตระเวน
ลอร์ดจานอส
ข้าให้ท่านดูแลหอคอยเกรย์การ์ด
แต่มันเป็นซาก
จริงอยู่ที่ปราการสภาพไม่สู้ดีนัก
จงฟื้นฟูมันให้ดีที่สุด
หัวหน้าผู้สร้างยาร์วิกจะช่วย...
ข้าได้รับมอบหมายให้ดูแลคิงส์ แลนด์ดิ้ง
ตอนที่เจ้ายังทำผ้าอ้อมเลอะอยู่เลยด้วยซ้ำ
เก็บซากของเจ้าไว้เถอะ
เอาล่ะ เอาล่ะ
เลิกบ่น
เข้าใจข้าผิดแล้ว ใต้เท้า
นั่นเป็นคำสั่ง มิใช่ข้อเสนอ
จัดอาวุธและเครื่องเกราะ กล่าวลาเพื่อนๆเสีย
และขี่ม้าไปเกรย์การ์ด
ข้าจะไม่ยอมออกไปหนาวตาย อยู่ข้างนอกนั่นง่ายๆหรอก
ยกมันให้พวกโง่ที่ลงคะแนนให้เจ้าซี
ข้าไม่เอา
ได้ยินไหม อ้ายหนุ่ม
ข้าไม่เอา!
ท่านปฏิเสธจะเชื่อฟังคำสั่งข้ารึ
เอาคำสั่งยัดบั้นท้ายนอกสมรสเจ้าไปได้เลย
นำตัวลอร์ดจานอสออกไปข้างนอก
โอลี่ หยิบดาบข้ามา
เจ้าทำไม่ได้นะ!
ปล่อยข้า!
พวกเศษสวะ เจ้าทุกตัว!
อ้ายหนุ่มคิดว่าข้าจะกลัวเรอะ
คิดผิดแล้วแหละ คิดผิดมหันต์เลยทีเดียว
ต่ำช้า!
ข้ามีเพื่อน เพื่อนที่มีชื่อเสียงมาก ในเมืองหลวง!
เดี๋ยวรู้กัน!
ใต้เท้า ถ้ามีคำใดจะสั่งเสีย...
ก็พูดำได้เลย
ข้าผิดไปแล้ว ท่านเป็นลอร์ดผู้การ!
พวกเราทุกคนรับใช้ท่าน ข้าขอโทษ ไม่ใช่แค่เรื่องนี้ แต่ทุกอย่างที่ข้าทำหรือพูดออกไป
ข้าผิดไปแล้ว!
ใต้เท้า ได้โปรด มีเมตตาด้วย! เมตตา!
ข้ายอมไป! I จริงๆนะ!
ได้โปรด
ข้ากลัว
ข้าหวาดกลัวมาโดยตลอด
เจ้าได้รับใช้เราอย่างดี บุตรแห่งข้า
ขอบคุณ พระองค์!
วันนี้เจ้าจะบูชาเทพทั้งเจ็ดองค์ใด
เทพีดรุณี...เทพีดรุณีอยู่ไหนกัน
และเทพแปลกหน้า
- สองคนนี่คิดพิเศษนะ ท่านทราบ... - แน่นอน แน่นอน
ทำอะไรน่ะ
ที่เป็นสถานบันเทิงของ ลอร์ดปีเตอร์ เบย์ลิช ไม่อาจเข้ามา...
เจ้าดูหมิ่นศรัทธาของเรา
ศรัทธาของบิดาและบรรพบุรุษทั้งมวล
ข้าคือไฮเซบตันของ...
เจ้ามันคนบาป
และจะต้องถูกลงโทษ
คนบาป! คนบาป!
คนบาป! สำนึกผิดเสีย!
คนบาป! คนบาป!
คนบาป! คนบาป! คนบาป!
คนบาป! หน้าไม่อาย! คนบาป!
ฝ่าบาท แกรนด์เมยสเตอร์ ลอร์ดไทเรล...
ไม่ต้องสนใจข้า
ในฐานะที่เป็นไฮเซบตัน ตัวแทนทวยเทพทั้งเจ็ด
ข้าคือสื่อกลางแสดงเจตจำนงเหล่าพระองค์
และเป็นทาสรับใช้ผู้ใกล้ชิด
การดูหมิ่นข้าก็เหมือนการดูหมิ่นเทพ
การจู่โจมตัวข้า
ก็คือการจู่โจมตัวศาสนา
ท่านถูกจู่โจมหรือ
ถูกแล้ว
โดยกลุ่มบ้าคลั่งที่เรียก ตัวเองว่ากลุ่มนกกระจอก
พวกมันทำให้ข้าอับอาย พวกมัน...
ทบุตีข้า ทิ้งข้าให้จมกองเลือด เปลือยเปล่าอยู่ข้างถนน
เคราะห์ดีที่ข้ายังมีชีวิต
ได้ยินว่าเรื่องเริ่มที่ซ่องของ ลิตเติ้ลฟิงเกอร์
ไฮเซบตัน ข่าวน่าตกใจยิ่งนะ
ข้ารับใช้ทั้งคนที่สูงและต่ำที่สุดในสังคม
แม้เป็นโสเภณีก็มีสิทธิ ได้รับความเมตตาจากเทพีมารดร
งั้นแสดงว่าท่านไปตามความต้องการ ทางศาสนาของพวกโสเภณีงั้นสิ
เรื่องส่วนตัวก็ควร จะเป็นเรื่องส่วนตัว
ท่านต้องการสิ่งใดหรือ ไฮเซบตัน
ความยุติธรรม!
ข้าขอให้ท่านปกป้องศาสนาเรา ด้วยการจับตัวอาชญกรพวกนี้
โยนพวกมันลงคุกใต้ดินเสีย
ข้าขอให้ท่านประหารชีวิตผู้นำมัน
อ้ายจ่าฝูงนกกระจอกนี่
เขาเป็นภัยต่อทุกสิ่งที่เราศรัทธา.
- หากเขายังลอยนวล... - จะหาชายผู้นี้ได้ที่ไหน
จ่าฝูงนกกระจอกน่ะ
ข้าไม่คิดว่านี่จะเป็นความคิดที่ดีนัก ฝ่าบาท
ไร้สาระ เซอร์เมอร์ลิน คนพวกนี้เคร่งศาสนานัก
จะหาจ่าฝูงนกกระจอกได้ที่ใด
ขอเทพอำนวยพร...
ขอบคุณทวยเทพ
อีกหน่อยนะ
ขอบคุณสำหรับซุป
หนุ่มน้อยบอกว่าข้าจะหา ตัวจ่าฝูงนกกระจอกได้ที่นี่ เขาอยู่ไหนกัน
จ่าฝูงหรือ
ฟังดูน่าหัวร่อ ใช่ไหมเล่า
เหมือนลอร์ดก๊าบ ก๊าบ หรือกษัตริย์เต่าคลาน
มีไว้เพื่อ...
เรามักจะลงเอกับ ชื่อที่เหล่าศัตรูตั้งให้
ความคิดที่ว่าในสายตาของ ทวยเทพทั้งหลาย มนุษย์ทุกผู้เท่าเทียมกัน
ไม่ค่อยถูกโฉลกคนบางคน พวกเขาจึงล้อเลียนข้า
- ขอเทพอำนวยพร... - ต่อเจ้าด้วยเช่นกัน ที่รัก
เป็นเพียงชื่อ ไม่ถือเป็น ภาระอันใด
ง่ายกว่าของนางทีเดียว
ทำไมไม่สวมรองเท้า
เพราะข้ายกมันไปให้คนที่ ต้องการมากกว่าข้า
เราทุกคนทำเช่นนั้น
มันช่วยไม่ให้เราลืมว่า จริงๆแล้วเราเป็นใคร
เพราะเช่นนี้ท่านถึงได้ มาที่คิงส์ แลนด์ดิ้งหรือ
เพื่อย้ำเตือนทุกคน
ทุกคนหรือ แค่ตัวเอง ข้าก็ย้ำเตือนไม่พอแล้ว
ข้าบอกพวกเขาว่า ไม่มีใครพิเศษกว่าคนอื่น
พวกเขาคิดว่าเพราะข้าบอกแบบนั้น ข้าจึงพิเศษยิ่งกว่าใคร
บางทีพวกเขาอาจจะคิดถูก
เชื่อเช่นนั้นได้ เราก็สบายใจ จริงไหม
ทวยเทพส่งท่านมาหลอกล่อข้าหรือ
หวังว่าไม่นะ
ข้าเดาว่า
ท่านมาเพื่อจับกุมข้า
เพราะเหตุที่เกิดขึ้นกับไฮเซบตันสินะ
เป็นวิธีที่รับไม่ได้ ปฏิบัติต่อตัวแทนที่ทวยเทพ
เลือกมาเช่นนั้น ท่านว่าไหม
การพูดจาสองหน้าก็เหมือนตุ่มหนอง
บีบและฝานหนองออกไม่ใช่เรื่อง ที่สนุกเท่าใด
แต่ก็ พวกเขาน่าจะใช้ ดาบให้ระวังมากกว่านั้นหน่อย
ไฮเซบตันมาพูดกับข้าวันนี้
ข้าไม่ได้อยากให้ข้าจับกุมท่าน เขาอยากให้ข้าประหารท่าน
ข้าไม่กล้าทึกทักว่า ตัวเองรู้ว่าท่านคิดเช่นไร
ข้าคิดเห็นไม่ต่างจากท่าน
พฤติกรรมและความคิดของ ไฮเซบตันกัดกร่อนศาสนาเรา
การมีคนเช่นนั้นอยู่ที่วิหาร รั้งแต่จะทำลายศรัทธาจากภายใน
ฉะนั้นข้าจึงจองจำเขาไว้ ที่คุกของคุ้มแดงแทน
ศรัทธาและราชสำนักคือ สองเสาหลักของโลกนี้
หากเสาหนึ่งพังภินท์ อีกเสาก็เช่นกัน
ท่านจงทำทุกสิ่งที่เห็นควร
เพื่อปกป้องทั้งสองอย่าง
ฝ่าบาท
ส่งข้อความไปหาลิตเติ้ลฟิงเกอร์
ที่เอียรี หรือที่ใดก็ตาม ที่เขาเลื้อยอยู่ตอนนี้
ได้เลย ฝ่าบาท
- งานเจ้าเป็นไงบ้างวันนี้ - ดีทีเดียว
- คืนหน้าหรือ - มากกว่าที่คาดไว้
ก็ยังเลือกอีกมา แต่...
ดีแล้ว ข้าไม่กวนเจ้าดีกว่า
ให้แน่ใจนะว่าลิตเติ้ลฟิงเกอร์เข้าใจ คำว่า "ด่วนที่สุด" น่ะ
เงียบเสีย...
ไม่เป็นไรหรอก สหาย
มาเถอะ เด็กๆ
นางงดงามมาก
ข้าหวังจะทำให้นางมีความสุข
ข้าเองก็หวังเช่นนั้น
เวลาที่เดินทางมาร่วมกัน ทำให้ข้าเป็นห่วงท่านหญิงซานซ่า
นางทรมานมามากพอแล้ว
ข้าไม่มีวันทำร้ายนาง
รับรองได้
ข้าได้ยินเรื่องราว ของเจ้าน้อยมาก
ซึ่งถือว่าประหลาดยิ่ง สำหรับบรรดาพวกลอร์ดทั้งหลาย
ข้าไม่ได้เป็นลอร์ดนานขนาดนั้น
- เป็นลูกนอกสมรส - และไม่ใช่อีกแล้ว
ขอให้ข้าได้พูดกับ ลอร์ดเบย์ลิชตามลำพัง
ขอรับ ท่านพ่อ และขอบคุณท่าน ลอร์ดเบย์ลิช
ข้าเป็นหนี้ท่านตลอดกาล
เขาดูพอใจนะ
แล้วไม่ควรหรือ
รับรองได้ว่านางยังบริสุทธิ์
ทีเรียนไม่เคยได้ใช้สิทธิ ตามกฎของแผ่นดิน นางไม่เคยเป็นภรรยาใคร
เชิญตรวจสอบดูได้
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนคุมซ่องก็แล้วกัน
ข้าต้องการชื่อตระกูลนาง ไม่ใช่ความบริสุทธิ์
ข้านำส่งทุกอย่างตามที่สัญญา
แล้วพร้อมรับผลที่ตามมาแน่นะ
เมื่อแลนนิสเตอร์ได้ยินว่าข้า จัดการให้ซานซ่า สตาร์คแต่งงานกับแรมซีย์
ชื่อเสียงของแลนนิสเตอร์ ไม่เหมือนวันวานอีกแล้ว
ไทวินตายแล้ว
เพราะเขาเท่านั้นตระกูล ถึงยังมีอำนาจ
เมื่อไม่มีเขา
เจมีเหลือมือข้างเดียว และไร้พันธมิตร
ทอมเมนเป็นเด็กนุ่มนิ่ม
ไม่ใช่กษัตริย์ที่น่าหวั่นเกรง
ราชินีคงพิโรธมากทีเดียว
ราชินีมาร์เจอรี่เอ็นดูซานซ่า
เซอร์ซีเป็นมารดากษัตริย์
ตำแหน่งที่ด้อยความสำคัญ ลงไปทุกวันๆ
อย่าลืมแล้วกัน ว่านางยังคงมี
สหายหลายคนที่นางขอความช่วยเหลือได้
สารถึงเจ้า จากเซอร์ซี แลนนิสเตอร์
ม้าเร็วเดินทางมาจากเอียรี ก่อนฟ้าสางไม่นานนัก
ดูเหมือนนางยังคิดว่า ตอนนี้เจ้าอยู่ที่เดอะ เวล
ท่านบอกว่า สารถึงข้า
น่าแปลกที่ถูกเปิดอ่านแล้ว
ข้าว่าท่านน่าจะเข้าใจ สถานการณ์ของข้าดี ลอร์ดเบย์ลิช
หากท่านได้รับสารในตอนกลางคืน จากมารดากษัตริย์
มันก็ทำให้ข้าสงสัยเรื่องพันธมิตรระหว่างเรา
แลนนิสเตอร์ทำให้ท่าน มีอำนาจขึ้นมาในเวสเตอรอส
กระนั้น ในตอนเหนือนี่ ท่านกลับบ่อนทำลายอำนาจพวกเขา
เหตุใดถึงยังทุ่มพนัน ในตำแหน่งเช่นนี้
ทุกการเคลื่อนไหว ถือเป็นการพนัน
ท่านเล่นพนันยามที่เสียบมีด ทะลุหัวใจของร๊อบบ์ สตาร์ค
เห็นได้ชัดว่าผลออกมาอยู่ข้างท่าน
ท่านได้เป็นผู้คุ้มภัยทิศเหนือ
ข้ามีไทวิน แลนนิสเตอร์หนุนหลัง
แล้วตอนนี้ใครสนับสนุนข้าเล่า ท่านหรือ
เอียรีเป็นของข้า
ครั้งสุดท้ายที่ลอร์ดแห่งเอียรีร่วมเป็นพันธมิตร กับลอร์ดของแดนเหนือ
พวกเขาทำลายราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ ที่สุดที่โลกใบนี้รู้จัก
ข้าอยากขอยืนนกเรเวนท่านหน่อย
เซอร์ซีย่อมรอคำตอบอยู่
ข้าอยากอ่านคำตอบนั้น
ข้าอยากจะออกจากบ้านรถเข็นนี่เสียที
โวแลนทิสเป็นเมืองใหญ่
ข้าอยากจะออกจากบ้านรถเข็นนี่เสียที
โอกาสที่ท่านจะถูกพบเห็น
เพิ่มขึ้นสูงเป็นร้อยเท่า
ข้าอยากจะออกจากบ้านรถเข็นนี่เสียที
ข้าไม่มั่นใจว่าจะมีวิธีประโยคเดิมใหม่ๆอีกกี่แบบกัน
ข้าจะไม่มีประโยชน์อันใด ต่อแดเนอรีส ทาร์เเกเรียน
หากข้าเสียสติไปเสียก่อน
จำไม่ได้แล้วว่าใบหน้า สุดท้ายที่เคยเห็นที่ไม่ได้หน้าเจ้าเป็นยังไง
หน้าข้าก็ออกจะดี
ข้ากำลังเสียสติ
หากมีคนจำท่านได้ ท่านจะเสียมากกว่า...
นี่ พวกเราอยู่ห่างจากเวสเตอรอส นับพันไมล์
ข้าเป็นอะไร
แต่คนแคระขี้เมาคนหนึ่ง
เราต้องไปเดี๋ยวนี้ มาถึง
รอเดี๋ยว รอเดี๋ยว!
- ทาสหรือ - ถูกแล้ว
นายทาสที่โวแลนทิสมีระบบจัดการที่ดี
รอยสักแมลงวันสำหรับแรงงาน
ค้อนสำหรับพวกช่าง
น้ำตาสำหรับโสเภณี
เผื่อพวกเขาลืม
พระองค์มอบแสงสว่างให้พวกเรา
ด้วยกลางคืนมันมืดมิดและเต็มไปด้วยภยันตราย
เราไปต่อเถอะ
ครั้งหนึ่งข้าเป็นเหมือนพวกเจ้า
ถูกซื้อและถูกขาย
กดขี่และตราหน้า
นักบวชเพลิงคนเดียวที่เรามี ที่คิงส์ แลนด์ดิ้งคือธอรอสแห่งมีร์
คนนี่ดูดีกว่าเยอะ
เทพแห่งแสงได้ยินเสียงพวกเจ้า
ได้ยินเสียงกษัตริย์เช่นเดียวกับเสียงทาส
ได้ยินเสียงพวกคนหินที่โหยหวน
คนหินงั้นหรือ
โชคดีกับการหยุดไม่ให้เกล็ดเทา แพร่ระบาดด้วยเสียงภาวนา
ระงับโรคอื่นยังมีโชคเสียยิ่งกว่า
พระองค์ได้ส่งผู้ช่วยให้รอดมาแล้ว!
นางถือกำเนิดใหม่จากเปลวเพลิงเพื่อเปลี่ยนโลกให้เรา!
มารดาแห่งมังกร!
เราจะได้พบผู้ช่วยให้รอด!
ท่านน่าจะบอกข้านะ
ใครกันที่ไม่อยากพบผู้ช่วยให้รอด
มาเถอะ
ไปหาซ่องกัน
ลูบหัวคนแคระแล้วจะได้โชค
โชคสองชั้นเลยถ้าอมท่อนให้คนแคระ
เห็นไหม เรากลมกลืนจะตาย
แค่นักเดินทางสองคน ที่มากด้วยตัณหา
ขอบคุณ
ผมสีแปลกมาก
มารดาแห่งมังกร
ดูเหมือนท่านจะไม่ใช่คนเดียว ที่สนับสนุนทาร์แกเรียน
คนที่ให้แรงบันดาลใจทั้ง นักบวชและโสเภณีย่อมมีดีพอตัว
ทำไมค่าตัวเจ้าแพงนัก
เวทมนตร์
มีคนจ่ายให้นางแล้ว
ไปไหนน่ะ
ไปคุยกับคนที่มีผมน่ะสิ
- สวัสดี - สวัสดี
- ไม่เห็นเจ้ามีเครื่องดื่ม - ไม่เห็นเจ้ามีเงิน
ข้าดูเหมือนคนที่ไม่มีเงินหรือ
อย่าเชื่อรูปลักษณ์ภายนอก
จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ข้าเป็นหนึ่งในคนที่รวยที่สุดในโลก
แต่จะเอาเงินไปทำไม หากทำให้สตรีหัวเราะได้
ข้าชดใช้หนี้เสมอ ทุกคนทราบดี
ชอบนางหรือ
ทุกคนชอบนาง
ทุกคนอยากเอาราชินี
- เพราะพวกเขาไม่เคยพบนาง - เจ้าก็พูดไปงั้นแหละ
เจ้าดูออกว่าใครโกหก
หากข้าต้องเลือกหญิงในห้องนี้
ข้าจะเลือกเจ้า
ทำไม
เพราะว่าเจ้าไม่เชื่อใครง่ายๆ
ก็ได้ แต่เตือนก่อนนะ เจ้าต้องอาบน้ำก่อน
ไปกัน
ข้าขอโทษด้วย ทำไม่ได้
ทำได้สิ
เจ้าแค่อาย
เปล่า
อีกแก้วไหม
ยินดี แต่ว่า ข้าทำไม่ได้
เชื่อเถอะ ไม่มีใครตกใจ เท่าข้าหรอก
หวังว่ามันจะผ่านไป
ไม่งั้นข้าคงไม่มีอะไรทำ
ขอเวลาสักครู่ หวังว่ามันจะหยุดลง
ไม่ต้องกังวลไป ข้าแค่... โอ้...
ข้าคิดว่าท่านเป็นคนอื่น
การแสดงเกือบจบแล้วแหละ
ช้าเชื่อว่าสาวๆข้างใน น่าจะพร้อมสนองท่าน
ท่านทำพลาดแล้วนะ เหตุใดไม่บอกมา ว่าท่านคิดจะทำอะไรและ...
ข้าจะพาเจ้าไปหาราชินี
โปรดติดตามตอนต่อไป ขอขอบคุณ