เด็กหญิงจะกลับไปที่ท่าเรือ
นางจะเฝ้าสังเกตนักพนัน
แล้วอย่างไรต่อ
ของขวัญให้ชายร่างผอม
เหตุใดข้าควรใช้เวลามานั่งฟังเจ้า
ไม่มีใครข้างกายท่าน ที่เข้าใจดินแดนที่ท่านอยากปกครอง
เจ้าว่าข้าควรทำเช่นไรกับเขาดี
ผู้ปกครองที่สังหาร คนที่อุทิศตนให้
มิใช่ผู้ปกครองที่ทำให้ มีคนอยากอุทิศตนมากนัก
พาเซอร์จอร่าห์ออกไปจากเมืองนี้
เจ้าบอกว่าใครก็ตามที่ชนะ จะได้สู้ที่ลานประลองใหญ่ต่อหน้าราชินี
ให้ข้าสู้เพื่อนาง
ธนาคารไอรอนเรียกร้องให้ ราชสำนักชดใช้หนี้
เราจะส่งราชทูตไป แสดงให้นายธนาคารเห็นว่าเราเคารพ
เซอร์เมอร์ลินจะนำ กองกำลังคุ้มครองท่าน
มันมีเพียงสองเส้นในโลกนี้
เส้นที่ข้าสวมอยู่ กับเส้นที่ข้ามอบให้เมย์เซลล่า
ให้ข้าส่งชิ้นส่วนนางกลับ ไปให้เซอร์ซีทีละชิ้นๆ
อยู่ดอร์นอันตรายกับเจ้ามากเกินไป
ข้ามาพาเจ้ากลับบ้าน
ข้ารักทริสเทน ข้าจะแต่งงานกันเขา
และเราจะอยู่กันที่นี่
นี่เพื่อความอยู่รอด
หน่วยไนท์วอทช์จะยอมให้เจ้า เดินผ่านอุโมงค์
หากเจ้าสาบานว่าจะร่วมสู้ กับพวกเราเมื่อสงครามบังเกิด
พวกไวท์วอล์กเกอร์ไม่สนใจดอก
สำหรับพวกมันแล้วก็ไม่ต่างกัน เป็นเนื้อให้ฆ่าเล่น
หากร่วมมือกัน เราเอาชนะได้
อีกไกลนักกว่าจะถึงวินเทอร์เฟล
สภาพอากาศแบบนี้คงเดินทัพไม่คืบหน้า
รอให้ถึงเวลาดีกว่ายอมเสี่ยงทุกอย่าง
นี่แหละเวลาที่เหมาะ และข้าจะเสี่ยงทุกอย่าง
เพราะถ้าข้าไม่เสี่ยง เราก็แพ้
ข้าแสดงให้ท่านเห็นอำนาจ เลือดของกษัตริย์แล้ว
ที่นี่ไม่มีลูกนอกสมรสของโรเบิร์ต
เราเตรียมพร้อมตั้งรบศึก มากกว่าพวกเขา
หิมะหนานัก
เรามิอาจส่งกองทัพไปต่อกร
แม้จะอยากก็ตาม
ข้าไม่ต้องการกองทัพ
ขอทหารแค่ยี่สิบคนก็พอ
เกมบัลลังก์ ตอน เหล่ามังกรร่ายร่ำ
บรรยายไทยโดย Darken
- ระวัง! - ไฟไหม้!
มีด้วยกัน 20 คน อาจจะน้อยกว่านั้น
ลอบเข้าและออกไป ก่อนจะมีคนจับได้
เผาทำลายเสบียงกรังเสียวอด
เครื่องมือบุกยึดพังทลาย
- ค่ายพักแรมอีกหลาย... - ม้าเล่า
กำลังนับอยู่ ฝ่าบาท แต่มีตายไปหลายร้อยตัว
คนยี่สิบบุกเข้ามา โดยที่ไม่มีคนเฝ้ายามแม้แต่คนเดียวรู้เรอะ
คนเหนือรู้จักดินแดนตัวเองดีกว่าเรา
จองจำคนเฝ้าเวรยามเมื่อคืน
หากไม่แอบหลับ ก็แสดงว่าสมคิดกับฝ่ายศัตรู
เค้นเอาความจริงมาให้ได้ แล้วแขวนคอเสีย
ฝ่าบาท
หากหิมะยังไม่ละลาย เรามิอาจเดินทัพไปวินเทอร์เฟล
เราไม่มีเสบียงพอจะเดินทาง กลับคาสเซิล แบล็ก
เราจะไม่กลับไปคาสเซิล แบล็ก
ขออภัย ฝ่าบาท
ข้าไม่เคยอวดอ้าง ว่าชำนาญการศึก
แต่หากเราเดินหน้าก็ไม่ได้ และจะไม่ถอยกลับ...
แล่เนื้อม้าที่ตาย เอามาเป็นเสบียง
หยุด!
นั่นไง!
เปิดประตู
ข้าล้มเหลว
เปล่าเสียหน่อย
ข้าเดินทางไปช่วยพวกเขา และข้าล้มเหลว
เจ้าช่วยคนนั่นได้
คนนี่ด้วย
นี่ก็เหมือนกัน
ทุกคนที่มีชีวิตอยู่ ก็เป็นเพราะเจ้าคนเดียว
ข้าไม่คิดว่าพวกเขา จะดีใจเท่าใดนัก
จิตใจเจ้าดีงาม จอน สโนว์
จะพาพวกเราฉิบหายหมด
หลีกทาง
ท่านเรียกตัวข้าหรือ ฝ่าบาท
หาม้าที่ยังแข็งแรง แล้วก็อัศวินสองสามคน
ข้าจะส่งเจ้ากลับไป คาสเซิล แบล็ก
ไปบอกลอร์ดผู้การว่า กษัตริย์เขาสั่งให้
ส่งเสบียงอาหารและม้ามา
เมื่อข้าได้บัลลังก์ ข้าจะตอบแทน
ด้วยการส่งคนไปเป็นกำลัง ให้หน่วยไนท์วอทช์
เขาจะมีคนพออยู่ครบ ทั้งสิบเก้าปราการหากต้องการ
ฝ่าบาท ท่านแต่งตั้งให้ข้าเป็นมือขวา
ถูกต้อง
มือขวามิควร ทอดทิ้งตัวกษัตริย์
โดยเฉพาะในช่วงสงคราม
เจ้าไม่ได้ทอดทิ้งข้า เจ้าทำตามคำสั่งข้าต่างหาก
สั่งเด็กเป็นม้าเร็วส่ง ข้อความไปก็ได้กระมัง
แล้วถ้าจอน สโนว์ไม่ยอมรับ ม้าเร็วที่ส่งข้อความเล่า
ม้าเร็วนั่นจะตอบเยี่ยงใด
ข้าไม่ได้แต่งตั้งเจ้าเป็นมือขวา เพราะเจ้าชำนาญการรบ
ขี่ม้าไปคาสเซิล แบล็ก และอย่ากลับมามือเปล่า
ฝ่าบาท ราชินีเซลีส
กับเจ้าหญิงเชียร์รีน ขี่ม้ากลับไปกับข้าได้
ครอบครัวข้าต้องอยู่กับข้า
อย่างน้อยให้ข้าพาเชียร์รีนไปเถิด
ค่ายโอบล้อมมิใช่ ที่สำหรับเด็กหญิง
ครอบครัวข้าต้องอยู่กับข้า
อ่านเรื่องอะไรอยู่หรือ
"เหล่ามังกรร่ายร่ำ: เล่าตามจริง"
เขียนโดยแกรนด์เมยสเตอร์มุนคุน
ค่อยดูน่าฟังหน่อย
เซอร์ไบรอน สวอนน์ อยากจะฆ่ามังกรนามเวการ์
เขาใช้เวลาขัดโล่อยู่ทั้งอาทิตย์ มันจะได้เงาวับดั่งกระจก
เขาใช้โล่กำบังตน ขณะคืบคลานไปข้างหน้า
หวังให้มังกรเห็นเพียงเงาของมัน
แต่มังกรกลับเห็นชายโง่ ที่ใช้โล่เงาเหมือนกระจก
และเผาเขาเป็นจุณ
จบอาชีพการเป็นผู้ล่ามังกร
ของเซอร์ไบรอน สวอนน์
ข้าทำของมาให้ท่าน เจ้าหญิง
ชอบหรือไม่
งดงามมาก
- ขอบคุณ - หามิได้
ทำนางกวางให้ข้าด้วยได้ไหม เขาจะได้มีเพื่อน
ได้ แน่นอน
แต่เหตุใดข้าจึงได้ของขวัญ
เพราะท่านสมควรได้
ลูกชายข้าชอบเซ้าซี้ พยายามสอนข้าให้อ่านเขียนได้
ข้าน่ะหัวรั้นมากทีเดียว
ก็อยู่มาปูนนี้โดย ที่อ่านไม่ออกแล้ว
ก็น่าจะอยู่ต่อไปได้ จนวันตาย
ข้าน่าจะฟังเขา
นี่คือวิธีขอบคุณเล็กๆน้อยๆ ในแบบฉบับของข้าเอง
ที่สอนให้ข้าเป็นผู้ใหญ่
ข้าต้องไปทำธุระสองสามวัน เจ้าหญิง
ตอนกลับมา ข้าอยากฟังท่าน เล่าเรื่อง "เหล่ามังกรร่ายรำ"
ท่านก็อ่านเองสิ
เจ้าชายดอราน
ขออภัย เราเริ่มทานไปก่อนแล้ว
ได้โปรด นั่ง
เจ้าหญิงเมย์เซลล่า
ท่านน้า
ชุดท่านงดงามมาก
- ไม่ชอบหรือ - คงจะหนาว
ไม่เลย ข้าปรับตัวเข้ากับ อากาศของดอร์นได้ดี
เจ้าชายทริสเทน
กรามเป็นอย่างไรบ้าง
หมัดกัดเท่านั้น
ท่านมาทำอะไรที่ดอร์น
ดูแลรักษาให้หลานข้า เจ้าหญิงเมย์เซลล่าปลอดภัย
แล้วแทนที่จะส่งเรเวน หรือพูดกับข้าโดยตรง
ท่านกลับลอบเข้าประเทศข้า
ใช้กำลังลักพาตัวแขกเราหรือ
เราได้รับข้อความขู่
สร้อยคอของเจ้าหญิง ในขากรรไกรอสรพิษ
สร้อยคอนั่นถูกขโมยไปจากห้องข้า
เยี่ยมดีแท้
อาหารมื้อสุดท้ายก่อนตัดหัวหรือ
ข้าตัดหัวท่านไม่ได้
ในดอร์น มีหลายคนกระหายสงคราม
แต่ข้าเคยเห็นสงครามแล้ว
ได้เห็นศพกองพะเนิน บนสมรภูมิรบ
ได้เห็นเด็กกำพร้า อดอยากอยู่ตามท้องถนน
ข้าไม่อยากเป็นคนนำ คนของข้าให้ต้องเผชิญนรกเช่นนั้น
ไม่ดอก ท่านอยากจะญาติดีกับ พวกแลนนิสเตอร์
ก็ใช่อย่างไรเล่า
ขอดื่มให้กับกษัตริย์ทอมเมนที่หนึ่ง
กษัตริย์แห่งอันเดล และเฟิร์สเมน
ผู้ปกครองทั้งเจ็ดอาณาจักร
กษัตริย์ทอมเมนยืนกราน
ให้พี่สาวพระองค์ กลับเมืองหลวงหรือ
เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น
ข้ามิอาจขัดคำสั่งกษัริย์
นางจะกลับไปคิงส์ แลนด์ดิ้งพร้อมท่าน
ลูกชายข้า เจ้าชายทริสเทน จะร่วมเดินทางไปด้วย
หากจะให้พันธมิตรระหว่าง บัลลังก์เหล็กกับดอร์นคงอยู่
ทั้งคู่ย่อมหมั้นหมายกันต่อ
ข้ายอมรับ
อีกอย่างหนึ่ง น้องชายข้าถูกแต่งตั้ง
เป็นสมาชิกสภาย่อย ก่อนเสียชีวิต
พ่อท่านเข้าใจความสำคัญ
ของการมีดอร์นอยู่ด้วย/i>
ในเมื่อโอแบรินสิ้น ทริสเทน จะนั่งในตำแหน่งเขาที่สภาย่อย
ข้าให้คำสัตย์
ลมปากของผู้สังการกษัตริย์
มิหน่าท่านถึงยืนไม่ได้ กระดูกสันหลังไม่มีนี่เอง
เจ้าเป็นมารดาของ หลานข้าสี่คน
หลานที่ข้ารักมาก
เห็นแก่พวกนาง ข้าหวังว่า เจ้าจะมีชีวิตที่ยืนนานและมีความสุข
แต่พูดกับข้าแบบนั้นอีกครั้ง แล้วเราจะเห็นดีกัน
ขอข้าสอบถามเรื่อง บรอนน์ คนของข้าได้หรือไม่
บอกข้าหน่อย เซอร์เจมี่ ที่คิงส์ แลนด์ดิ้ง
เขาจัดการกับสามัญชน ที่ทำร้ายเจ้าชายกันอย่างไร
ก็ไหนบอกว่า แค่หมัดกัด
เป็นความผิดของข้าเอง
บรอนน์เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น
หากจะลงโทษใคร ก็ลงโทษข้าเถอะ
เจ้าชายทริสเทนสมควรหัด พิพากษาหากคิดจะปกครองสักวัน
ข้าให้เขาตัดสิน
ข้าได้เรียนรู้คุณค่าของการมีเมตตา มาจากท่านพ่อ
- ข้าจะปล่อยคนของท่าน - ท่านเป็นคนดี
แต่มีข้อแม้อยู่ข้อ
นี่เราเล่นกันทำไม ข้าเล่นเก่งกว่าเจ้าเยอะ
ข้าเล่นเก่งกว่าเจ้าเสมอ
ข้าพลาดสักครั้งหรือยัง
ข้าว่าไม่นะ จำไม่เห็นได้
เจ้าคงชอบความอับอายสินะ หรือความเจ็บปวดกัน
เจ้ารักอะไรมากกว่ากัน ความอับอายหรือความเจ็บปวด
ทีนั่นเจ็บใช่ไหมเล่า
จะร้องไห้หรือเปล่า
ยอมแพ้เถอะ น้องสาว
- เดี๋ยวเจ้าก็พลาด - ข้าไม่เคยพลาด
เดี๋ยวก็พลาด เจ้าคิดมากไป
ทีนี้ก็กังวลล่ะ กลัวข้าคิดถูก
- โชคช่วย - ตาข้าแล้ว
เจ้าชักช้า
เจ้าก็ชักช้าเสมอ
ข้าจะดีใจไหมเมื่อเดินสุดทาง
เดี๋ยวก็รู้
พูดให้ฟังอีกรอบหน่อย รูปหล่อ
ข้าเป็นใคร
สาวงามที่สุดในโลกนี้
และนั่นเป็นความจริง
แพศยา
เจ้าชายดอราน
เซอร์บรอนน์แห่งแบล็กวอเตอร์
ข้าไม่ยักทราบว่ามียศนี้ด้วย
มีข้าคนเดียว
ข้าว่าเจ้าคงได้พบเจ้าชายทริสเทนแล้ว
เจ้าชาย
ขอโทษด้วยเรื่องเมื่อวันก่อน
เจ้าชายทริสเทนเป็นคนมีเมตตา
เขาตกลงจะปล่อย เจ้าเป็นอิสระ
ดีใจที่ได้ยิน
พายดูน่าอร่อยนะ
แต่มีข้อแม้อยู่ข้อ
อาจจะต้องซุปแทนกระมัง
หอยนางรม หอยตลับ และหอยแครงจ้ะ
หอยนางรม หอยตลับ และหอยคะ...ว...
แล้วหอยเจ้าราคาเท่าไร
หอยนางรม หอยตลับ และหอยแครงจ้ะ
มาซี
เอาหอยนางรมหน่อย หนู!
ข้าพูดกับเจ้านะ
นี่เจ้า...
- นางหนู! - ผูกเรือไว้!
หูหนวกหรือไง เจ้า!
นางหนู!
ใต้เท้า
ลอร์ดไทเรล
ในนามของธนาคารไอรอน
ขอให้ข้าเป็นคนแรกที่ต้อนรับท่าน
สู่เสรีนครบราวอส
หวังว่าการเดินทางไม่ได้ พบเจออุปสรรคอันใด
ก็มีบ้างช่วงสองสามวันสุดท้าย
แต่ก็ไม่มีอะไรแย่เกินทน
ดีใจที่ยังเห็นรูปปั้น ปกปักษ์รักษาอ่าว
แล้วผลผลิตในดินแดนรีช เป็นอย่างไรบ้าง
พวกคนทำไวน์บอกว่า
น่าจะเป็นปีที่ดีที่สุดสำหรับ องุ่นแดงในรอบครึ่งศตวรรษ
และหากเราทั้งสอง ตกลงกันตามที่พอใจได้
ข้าจะส่งลังบรรจุไวน์รสดี จากอาร์เบอร์มาให้ท่านแน่นอน
เกรงว่าข้าจะขอผ่าน
บางคนอาจมองว่าการคิดดอกเบี้ย ก็สิ่งที่หยาบช้า ไร้เกียรติ
คิดไร้สาระมาก แน่นอน
ข้าดีใจที่เราทั้งสองต่างเห็นตรงกัน
รู้ไหม ช่วงหนึ่งกษัตริย์เมย์กอร์ที่สาม
พยายามทำให้การคิดดอกเบี้ย ที่เจ็ดอาณาจักรผิดกฎหมาย
เขาอยากจะจับ ทุกคนที่คิดดอกเบี้ย
และตัดมือทิ้งเสียสองข้าง
น่าสงสารพวกช่างทำถุงมือ
หากเราให้กู้ยืม โดยที่ไม่คิดดอกเบี้ย
เราก็ไม่ได้อะไรเลย หนำซ้ำยังเสี่ยงเสียอีกด้วย
เหตุใดจำต้องเสี่ยง
ในเมื่อหวังได้รางวัล
คนเราจึงยอมเล่นพนัน
ที่ธนาคารไอรอน พวกเรามิใช่ นักพนัน ลอร์ดไทเรล
ท่านเป็นนักพนันตัวฉกาจ ของโลกนี้ต่างหาก
และใช้เดิมพันที่ได้มา สร้างที่นี่
เราน่าจะฉลองกันหน่อยนะ
ข้าเกรงว่ายังมี พันธกิจติดค้าง
ไร้สาระ งานจบแล้ว ท่านร้องเพลงไหม
- ข้าไม่มีพรสวรรค์ - ไม่ใช่พรสวรรค์เสียหน่อย
แต่เป็นทักษะ ใคร ๆ ก็เรียนรู้ได้
จูบข้าหน่อย ที่ริมคลองยาว
ขอสองจูบเลย ในซอลตี้ ทาวน์
หากวันพรุ่ง เราต้องชีวาวาย
ขอทานไร้มาลา กษัตริย์แลมงกุฎพระองค์...
คิดว่าอ้ายเฒ่านั่นจะ ไม่หยุดแหกปากเสียแล้ว
ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
พวกไทเรลไปลงนรกได้เลย
อ้ายพวกจอมทรยศ
มันคิดจะดันอ้ายลักเพศ เรนลีย์เป็นกษัตริย์
ที่นี่แหละ หนุ่มๆ
ย่านหญิงงามเมืองของบราวอส
- ท่านจะซื้อหรือ - อ๋อ แน่นอน
แต่ข้าไม่ชอบแบ่งดอกนะ
ไปขายปลาเจ้าที่อื่น
ให้นางเข้ามาเถอะ บรัสโก ข้าหิว
มาเถอะจ้ะ สาวน้อย
ว่ากันว่า หอยนางรม เป็นยาช่วยอย่างดี
เราขอครึ่งโหล
สามเหรียญทองแดงเจ้าค่ะ
เอาหนึ่งเหรียญเงินไปเลย แม่นางชอบเจ้า
แก่ไป
เบรีย
แก่ไป
ข้ามีคนหนึ่งเหมาะเจาะทีเดียว อนอร่า
สาวที่ราคาแพงที่สุด
แต่ข้าขอรับรองว่าคุ้มค่า
แก่ไป
เจ้ามีสิ่งที่ข้าต้องการหรือไม่
มีเจ้าค่ะ มี
สดหรือเปล่า
มาเร็ว พวกเราหิวนัก
แข็งๆแบบนี้ ไม่มีอะไรดีกว่า ได้ซดหอยนางรมอีกแล้ว
- เอ้า ขอบคุณ - ข้าเอาด้วย>
น้ำสมสายชูไหม
ใครปล่อยให้นางเข้ามาเนี่ย ไป! ไป๊!
ดี
ข้าบอกเอง ว่าจะเสร็จเมื่อไร
หาคนใหม่มาให้ข้าด้วยพรุ่งนี้
รับทราบ
ข้าจะสั่งเฆี่ยนเจ้า
ไปซี ออกไป ไป๊
วัลลาร์ มอร์กูลิส
ว่าอย่างไร
วันนี้ชายร่างผอมไม่หิว
เพราะอย่างนี้กระมัง เขาจึงผอม
พรุ่งนี้แล้วกัน
- วันพรุ่งนี้
เด็กหญิงมีงานต้องทำ
การกบฏของเจ้าจบแล้ว
จงสาบานจะภักดีต่อข้าตอนนี้...
มิฉะนั้นก็ตายเสีย
ข้าเชื่อเรื่องให้โอกาสครั้งที่สอง
แต่ข้าไม่เชื่อเรื่องโอกาสครั้งที่สาม
ท่านเขียนหนังสือ เหมือนเด็กเจ็ดปี
เมยสเตอร์ของท่านตกลง จะคัดลอกมันให้ข้า
เขาไม่คิดค่าใช้จ่ายหรือ
ไม่คิด
สงสัยจะเปลี่ยนไปแล้ว
ราชินีคงดีใจที่ได้รู้ว่า ท่านพาลูกสาวนางกลับบ้าน
แน่นอน
ท่านรักนางมากเลยใช่หรือไม่
แน่นอน นางเป็นหลานสาวข้า
ข้ามิได้พูดถึงนาง
คิดว่าข้าจะประณามท่านหรือ
เหตุใด
เพราะว่าคนที่ที่ท่านจากมา ประณามเรื่องแบบนี้หรือ
ที่นั่น เขาประณามเรื่องข้ากับโอแบริน
ที่นี่ ไม่มีใครสนใจ
หากเป็นเมื่อร้อยปีก่อน
จะไม่มีใครสนใจเรื่องท่าน
หากท่านอยู่สกุลทาร์แกเรียน
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเสมอ คนไหนที่เราควรจะรัก คนไหนที่ไม่ควร
สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยน
คือ เราก็รักคนที่เรารัก
ข้ารู้ว่าลูกสาวท่านไม่มี ส่วนเกี่ยวข้องกับ
ชะตากรรมที่เกิดขึ้นกับ ชายที่ข้ารัก
บางทีท่านเองก็อาจ บริสุทธิ์เหมือนกัน
ท่านพ่อ
ไม่หนาวหรือ
ไม่ เจ้าอ่านอะไรอยู่
- "เหล่ามังกรร่ายร่ำ" - เกี่ยวกับอะไรน่ะ
เรื่องราวการต่อสู้ ระหว่างเรย์เนียร่า ทาร์แกเรียน
กับน้องชายต่างพ่อ เอย์กอน เพื่อแย่งกันเป็นใหญ่เหนือเจ็ดอาณาจักร
ทั้งคู่ต่างคิดว่าตัวเอง เหมาะจะนั่งบัลลังก์เหล็ก
เมื่อผู้คนเริ่มเลือกฝักเรื่องฝ่าย
สงครามระหว่างทั้งคู่แบ่งแยก อาณาจักรเป็นสอง
พี่น้องสู้กัน มังกรสู้กัน
กว่าสงครามจะสงบ คนนับแสนก็สิ้นชีวิต
ทาร์แกเรียนเองก็ได้รับผลไม่น้อย
พวกเขาไม่เคยฟื้นฟูกำลังกลับคืน
"เหล่ามังกรร่ายร่ำ"
เหตุใดจึงเรียกว่าการร่ายร่ำ
ก็แค่ใช้เรียกขาน
ไม่เห็นสมเหตุผล
ข้าว่าภาษากวีน่ะ
หากเจ้าต้องเลือก
ระหว่างเรเนียร่ากับเอย์กอน
เจ้าจะเลือกใคร
ข้าจะไม่เลือกทั้งคู่
เพราะว่าเลือกข้างกันเนี่ยแล ทุกอย่างจึงเลวร้าย
บางครั้งคนเราก็ต้องเลือก
บางครั้งโลกก็บังคับเรา
หากเรารู้ว่าเป็นตัวเองใคร...
และซื่อตรงกับตัวเอง...
ก็ไม่เลือกทางเลือกใดให้เดิน
ต้องทำตามคำทำนาย...
และกลายเป็นคน อย่างที่ควรเป็น
แม้ว่าจะเกลียดชังมันมากเพียงใด
ไม่เป็นไร ท่านพ่อ
เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าพ่อพูดเรื่องใดอยู่
ไม่สำคัญ
ลูกอยากช่วย
มีทางไหนที่ข้าช่วยได้หรือไม่
มีสิ
ดี ข้าอยากช่วย
ลูกคือเจ้าหญิงเชียร์รีน แห่งตระกูลบาราธอร์น
เป็นลูกสาวท่าน
ยกโทษให้ข้าด้วย
ท่านพ่ออยู่ไหน ข้าอยากเจอท่านพ่อ
ใช้เวลาไม่นานดอก เจ้าหญิง
ไม่นะ
พ่อข้าอยู่ที่ไหน
ท่านทำเช่นนี้ไม่ได้นะ ท่านพ่อ ท่านอยู่ไหน
ได้โปรด ให้ข้าได้เจอท่านพ่อ
ท่านพ่อ ท่านอยู่ไหน ได้โปรด อย่าให้นางทำ
ได้โปรด ปล่อยข้าไป!
ให้ข้าได้พบท่านพ่อ! ท่านอยู่ไหนกัน ได้โปรดเถอะ!
- นี่เป็นสิ่งที่พระองค์ประสงค์ - ไม่
- ขอร้อง! ปล่อยข้า! ไม่นะ! - เป็นสิ่งดี
- เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ - หยุดนะ หยุด!
- ได้โปรด! - จงฟังคำเราด้วยพระองค์
ท่านทำแบบนี้ไม่ได้นะ!
เราขอมอบเด็กสาวนางนี้ให้พระองค์
ได้โปรด!
เพื่อที่พระองค์จะได้ชำระล้างนางด้วยพระเพลิง
และให้แสง เป็นเครืองนำทางเรา
ได้โปรด! ไม่ ให้ข้า ได้คุยกับท่านพ่อเถอะ
ถ้าเราไม่ทำ เราจะอดตายกันที่นี่
พวกเราทุกคน
แต่ถ้าเราสังเวย...
จงรับสิ่งแสดงศรัทธาเราด้วย พระองค์
และนำทางเราให้พ้นจากความมืด
- เทพแห่งแสง นำทางเราด้วย - ท่านแม่!
ท่านแม่ ได้โปรด!
ท่านแม่ ช่วยด้วย! ท่านแม่!
- ท่านแม่! - ไม่ได้
- ไม่มีทางเลือกอื่น
- นางมีเลือดของกษัตริย์ -ได้โปรดอย่าทำแบบนี้!
เทพแห่งแสง ปกป้องเราด้วย
ได้โปรด! ท่านพ่อ ช่วยด้วย!
ด้วยค่ำคืนนั้นยาวนาน และเต็มไปด้วยภยันตราย
ท่านพ่อ!
พ่อขา อย่าทำแบบนี้! ได้โปรด!
ท่านแม่ ไม่นะ! ได้โปรด! ช่วยลูกด้วย!
อย่าทำแบบนี้!
ได้โปรด ท่านพ่อ! ท่านแม่ ช่วยด้วย!
ไม่
ไม่นะ ได้โปรด! อย่าทำแบบนี้!
อย่าทำแบบนี้ ท่านแม่!
ได้โปรด ท่านแม่! ท่านแม่ ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
ได้โปรด อย่าทำแบบนี้ ท่านแม่!
ได้โปรด!
ได้โปรด ท่านแม่! ช่วยลูก!
ไม่นะ! ไม่!
ได้โปรด! ไม่เอา!
ไม่!
ไปไหนมา
แค่ดูแลให้ทุกอย่างเรียบร้อย
พลเมืองผู้มีเสรีแห่งเมียร์รีน!
ด้วยคำอวยพรจากทวยเทพ
และองค์ราชินี
ขอต้อนรับ
สู่งานประลองรื่นเริง!
องค์ราชินี คู่ประลองคู่แรก
ผู้ใดจักกำชัย
คนแข็งแกร่ง
หรือคนที่ว่องไว
ข้าจะสู้และตายเพื่อท่าน
ราชินีผู้ยิ่งใหญ่
ข้าจะสู้และตายเพื่อท่าน
ราชินีผู้ยิ่งใหญ่
ทุกคนรอท่าน
ปรบมือเถิด
คนนั่นน่ะ ที่ตัวเล็กกว่า
ไม่ต้องสงสัย ควรลงพนันข้างเขา
งั้นก็ลงข้างคนตัวเล็ก
ข้าจะไม่ลงข้างไหนทั้งนั้น
กษัตริย์และราชินีไม่เคยลงพนัน
บางทีเจ้าควรไปหาคนอื่นดีกว่า
คนมักพนันข้างคู่ต่อสู้ข้า ยามข้าลงสู่สนาม
เขาคงจะไม่พนันข้างข้า ความผิดพลาดของพวกฝึกหัด
ข้าใช้เวลาที่ลานแห่งนี้มานักต่อนัก
จากประสบการณ์ คนตัวใหญ่มี
ชัยชนะเหนือคนตัวเล็กเสียบ่อย
เจ้าเคยสู้หรือประลองบ้างหรือไหม
ตัวเองน่ะ
เคยพยายามฆ่าคนอื่นที่ เขาพยายามฆ่าเจ้าไหม
เมื่อใดที่ข้าก้าวลง ลานประลองปะกับศัตรูแบบนั้น
ประชาชนเห็นข้า สภาพผอมทั้งติดกระดูก
แล้วก็เห็นคนเต็มไปด้วยมัดกล้าม ที่พร้อมจะสังหารข้า
ควักเงินกันออกมา แทบไม่ทันเลยทีเดียว
แต่ชายคนที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามน่ะ ไม่มีกล้ามเนื้อกันตรงนี้
หรือ...ตรงนี้
และคนตัวใหญ่มักจะงุ่มงาม
หยุดไม่ให้มีดข้าปัก ส่วนที่ไม่มีกล้ามเนื้อไม่ทัน
ฉะนั้น เมื่อใดที่ข้าเห็นศัตรู แบบนั้นยืนต่อหน้าข้า
ทำสีหน้าขู่ ข้าก็รู้แล้วว่าสบายล่ะ
เจ้าไม่ชอบรึ
แค่นี้โลกข้าก็ฆ่าล้างกันมากพอแล้ว
ถ้ายามสำราญไม่ต้องเห็นอีก ก็จะดีมาก
ก็จริง ว่ามันเป็น คำถามที่ไม่โสภานัก
แต่จะทำการใหญ่ให้สำเร็จ โดยไม่ฆ่าฟันหรือทำสิ่งโหดร้ายได้หรือ
ง่ายนักที่จะสับสนสิ่งที่เป็น กับสิ่งที่ควรเป็น
โดยเฉพาะในเมื่อสิ่งที่เป็นอยู่ มันก็อยู่ข้างเราเสียด้วย
ข้าไม่ได้พูดถึงตัวข้าเอง
หากแต่กล่าวถึงสิ่งที่จำเป็น สำหรับความยิ่งใหญ่
นี่หรือความยิ่งใหญ่
นี่คือส่วนสำคัญของมหานครเมียร์รีน
ที่ซึ่งมีมานานก่อนท่านหรือข้า
และจะยืนหยัดอยู่ต่อไป แม้เราทั้งคู่จะกลับสู่ผืนดิน
พ่อข้าคงจะชอบเจ้ามากทีเดียว
ขอถามอีกครั้งผู้ใดจักกำชัย
วันหนึ่งมหานครของเจ้า ก็ต้องกลับสู่ผืนดินเช่นกัน
- ตามคำสั่งท่านหรือ - ก็ถ้าจำเป็น
นักรบชาวเมียร์รีน
แล้วต้องมีคร่าชีวิตกันกี่คน จึงจะเกิดขึ้นได้
หากต้องเป็นเช่นนั้น ก็ถือว่าพลีชีพเพื่อสิ่งดี
คนเหล่านี้้ล้วนคิดว่า ตนพลีชีพเพื่อสิ่งดี
สิ่งดีของคนอื่นน่ะสิ
งั้นเหตุผลของท่านดี หากแต่ของคนอื่นเลวหรือ
พวกเขาไม่ล่วงรู้จิตใจตน หากแต่ท่านรู้หรือ
พูดได้ดี วาจาเจ้าคมคาย
ไม่ได้แปลว่าเจ้าผิด
แต่จากประสบการณ์ข้า คนวาจาคมคายก็พูด
ถูกได้บ่อยเท่าคนปัญญาอ่อน
หรือจะเป็นอัศวินเวสเตอรอส
ข้าจะสู้และตายเพื่อท่าน
ราชินีผู้ยิ่งใหญ่
- ฝ่าบาท... - หุบปากเจ้า
- ท่านยุติมันได้ - นางทำไม่ได้
พิทักษ์องค์ราชินี!
ไป!
ฝ่าบาท! ฝ่าบาท!
มากับข้า ข้ารู้ทางออก
ข้ารู้ทาง...
อย่าห่างล่ะ
ทางนี้
ไปอีกทาง
ตามข้ามา
ปกป้องราชินี!
โดรก้อน!
วาลาด
ขอขอบคุณ