ถ้าหากเจ็ดอาณาจักร
ถูกปกครองโดยหญิง และชายที่มีเกียรติล่ะ
นายคือเอกอน ทาร์แกเรียน
ทายาทตัวจริงของบัลลังก์เหล็ก
นายเป็นมาตลอด
นางไม่จำต้องเป็นสหายข้า
แต่ข้าคือราชินีของนาง
ตอนนี้เราต้องสู้ร่วมกัน
ไม่งั้นก็ตาย
ข้าทำหลายสิ่งได้เพื่อรัก
Game of Thrones Season 8 Episode 2 A Knight of The Seven Kingdoms มหาศึกชิงบัลลังก์ ปี 8 ตอน 2 อัศวินแห่งเจ็ดอาณาจักร
สมัยยังเด็ก พี่ชายข้าจะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง
เรื่องของชายที่ฆ่าพ่อของเรา
คนที่แทงข้างหลังและปาดคอพ่อ
คนที่นั่งบัลลังก์เหล็กและมองดู
เลือดของพ่อไหลรินลงสู่พื้น
พี่ยังเล่าเรื่องอื่นๆ ให้ข้าฟังด้วย
ทุกอย่างที่เราจะทำกับชายผู้นั้น
เมื่อเรายึดเจ็ดอาณาจักรคืนมาได้
และได้ตัวเขามาอยู่ในมือ
พี่สาวของท่านรับปากว่า จะส่งกองทัพของนางขึ้นเหนือ
จริงตามนั้น
ข้าไม่เห็นกองทัพที่ไหนเลย
ข้าเห็นแค่หนึ่งคนที่มีแค่หนึ่งมือ
ดูเหมือนพี่สาวท่านจะโกหกข้า
นางโกหกข้าด้วย
นางไม่เคยมีความตั้งใจ จะส่งกองทัพขึ้นเหนือ
นางมีกองเรือของยูรอน เกรย์จอย กับทหารใหม่ 20,000 นาย
กองกำลังทองคำจากเอสซอส
ที่จ่ายเงินซื้อมา
ต่อให้เรารบชนะพวกคนตาย
นางก็มีกำลังพลมากพอ ที่จะฆ่าคนที่รอดชีวิต
"เรา" งั้นหรือ
ข้าเคยสัญญาว่าจะสู้เพื่อคนเป็น
ข้าตั้งใจจะรักษาสัญญานั้น
- ฝ่าบาท ข้ารู้จักพี่ชายข้า... - เหมือนที่รู้จักพี่สาวท่านสินะ
เขามาที่นี่เพียงลำพัง โดยรู้เต็มอกว่าทางนี้จะต้อนรับยังไง
เขาจะทำเช่นนั้นทำไม หากที่เขาพูดมาไม่จริง
บางทีเขาอาจจะเชื่อว่า น้องชายจะช่วยปกป้องเขา
จนถึงนาทีที่เขาปาดคอข้า
ท่านพูดถูก เราจะไว้ใจเขาไม่ได้
เขาทำร้ายพ่อของข้า ระหว่างเดินทาง
เขาพยายามทำลายตระกูลข้า และครอบครัวข้า
เหมือนที่ทำกับท่าน
อยากให้ข้าขอโทษเรอะ
ข้าไม่ขอโทษ
ตอนนี้เราทำสงครามกัน
ทุกสิ่งที่ข้าทำ ข้าทำเพื่อวงศ์ตระกูล และครอบครัวข้า
ข้ายินดีทำทั้งหมดนั้นอีก
สิ่งเหล่านั้นที่เราทำเพื่อความรัก
งั้นทำไมตอนนี้จึงทิ้ง ตระกูลและครอบครัวเสียล่ะ
เพราะเรื่องนี้มันเกินกว่าความภักดี
นี่เกี่ยวกับความอยู่รอด
ท่านอาจไม่รู้จักข้าดี ฝ่าบาท
แต่ข้ารู้จักเซอร์เจมี่
เขาเป็นชายที่น่ายกย่อง
ข้าเคยเป็นเชลยของเขา
แต่เมื่อพวกเราเป็นนักโทษกันทั้งคู่
พวกนั้นจับตัวเราไว้ พยายามจะใช้กำลังข่มเหงข้า
เซอร์เจมี่เป็นคนปกป้องข้า
จนต้องเสียมือไปข้างหนึ่ง
หากไม่ได้เขา ท่านหญิง ท่านก็คงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
เขาให้อาวุธข้า ให้เสื้อเกราะข้า
ส่งข้าไปหาท่านและพาท่านกลับบ้าน
เพราะเขาสาบานต่อแม่ของท่านไว้
เจ้ารับรองให้เขารึ
ใช่
เจ้าจะต่อสู้เคียงข้างเขาสินะ
ใช่
ข้าเชื่อใจเจ้าด้วยชีวิต
หากเจ้าก็เชื่อใจเขาด้วยชีวิต
เราก็จะให้เขาอยู่ต่อ
ผู้พิทักษ์แดนเหนือว่ายังไง
เราต้องการชายทุกคนเท่าที่หาได้
ดีมาก
เป็นพระกรุณา ฝ่าบาท
ท่านอาจจะรู้อยู่แล้วว่าเซอร์ซีโกหก และปล่อยให้ข้าเชื่อนาง
หรือท่านอาจจะไม่รู้อะไรเลย
ซึ่งก็คือท่านเป็นคนทรยศ ไม่ก็คนโง่
- ข้าเป็นคนโง่ - นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
เซอร์ซียังครองบัลลังก์อยู่
หากท่านช่วยข้าแย่งกลับมาไม่ได้
ข้าก็จะหาหัตถ์ที่สามารถช่วยได้
สงสัยว่าท่านคนใดคนหนึ่ง น่าจะได้ติดเข็มนี้
ก่อนที่ทุกอย่างจะจบ
ขอทางหน่อย
ท่านไม่มีอะไรทำที่ดีกว่านี้รึ
ท่านทำอาวุธให้ข้ารึยัง
ทันทีที่ข้าทำขวานหลายพันเล่มนี้เสร็จ
ท่านน่าจะทำของข้าก่อน
และต้องทำให้แข็งแรงกว่าเล่มนี้ด้วย
นี่ก็แข็งแรงพอแล้ว
ถ้าอยู่ในสุสานใต้ดิน ก็จะปลอดภัยกว่านะ
ท่านจะลงไปอยู่ในสุสานใต้ดินเหรอ
- เปล่า แต่ว่า... - แต่ท่านเป็นนักสู้
ข้าได้ทำส่วนของข้าแล้ว
ท่านสู้กับพวกนั้นมาแล้วรึ
ใช่ บางส่วน
เท่าไหร่
จำนวนหนึ่ง
แค่นั้นก็พอแล้ว
พวกมันเป็นยังไง
เลวร้าย
เลวร้ายจริงๆ
"เลวร้ายจริงๆ" รึ
แม้แต่เด็กฝึกงานตีดาบ ยังใช้คำได้ดีกว่า "เลวร้ายจริงๆ"
รูปร่างหน้าตาพวกมันเป็นยังไง กลิ่นของพวกมันเป็นยังไง
เคลื่อนไหวยังไง ฆ่าได้ยากแค่ไหน
ข้ารู้ว่าท่านอยากออกไปสู้
ข้ารู้ว่าท่านไม่เกรงกลัวฆาตกร หรือคนร้ายขืนใจหรือ...
แต่นี่ไม่เหมือนกัน นี่มัน...
นี่มันความตายนะ
ท่านอยากรู้หรือว่าพวกมันเป็นยังไง มัจจุราชไง
พวกมันเป็นอย่างนั้น
ข้ารู้จักมัจจุราช
มัจจุราชมีหลายหน้า
ข้าจะเฝ้ารอดูมัจจุราชนี้
- อาวุธของข้าล่ะ - ข้าจะเริ่มทำแล้ว
ข้าเสียใจในสิ่งที่เคยทำกับเจ้า
ตอนนั้นท่านไม่เห็นเสียใจ
ท่านปกป้องครอบครัว
ข้าไม่ใช่คนผู้นั้นอีกแล้ว
ท่านคงจะยังเป็นอยู่
ถ้าไม่ผลักข้าตกจากหน้าต่างนั่น
และข้าก็จะยังเป็นแบรนดอน สตาร์ก
- ตอนนี้ไม่ใช่แล้วรึ - ไม่ใช่
ตอนนี้ข้าเป็นอย่างอื่นแล้ว
เจ้าไม่โกรธข้า
ข้าไม่โกรธใครทั้งนั้น
ทำไมเจ้าไม่บอกพวกเขา
ท่านจะช่วยเราในศึกนี้ไม่ได้
หากข้าปล่อยให้ พวกเขาฆ่าท่านเสียก่อน
แล้วหลังจากนี้ล่ะ
ท่านรู้ได้ยังไงว่ายังมีหลังจากนี้
คนต่อไป
ปักหมุดลงในพื้น
นำมาที่กำแพง
ขึ้นไปบนกำแพง นั่นแหละ
- ดีแล้ว - ดีแล้ว
ในที่สุดเราก็มาอยู่ที่นี่
ใช่ เรามาอยู่ที่นี่
ร่วมกันอีกครั้ง
และประชาชนพากันยินดี
พวกเขารู้สึกยังไงกับ ราชินีองค์ใหม่ของตัวเอง
ราชินีองค์ใหม่ของท่านด้วย
พวกเขาจำเหตุการณ์ได้
ครั้งล่าสุดที่ทาร์แกเรียน พามังกรขึ้นเหนือน่ะ
พวกเขาจะย้ายข้างทันที
ที่เห็นว่าเดเนริสไม่ธรรมดา
แล้วนางไม่ธรรมดารึ
ใช่
- เจ้าแน่ใจในตัวนางสินะ - ใช่แล้ว
แต่นางดูไม่แน่ใจในตัวเจ้า
จะโทษนางก็ไม่ได้
ข้าพลาด อย่างที่คนฉลาดๆ มักจะพลาด
- ข้าประมาทคู่ต่อสู้เกินไป - หืม
เซอร์ซีบอกว่า พอตั้งครรภ์นางก็เปลี่ยนไป
เป็นโอกาสที่ท่านทั้งสอง จะเริ่มต้นใหม่
และข้าเชื่อนาง
ของแบบนั้นก็ทำให้จบได้
นางโกหกเรื่องเด็กด้วยรึเปล่า
ไม่ เรื่องนั้นเป็นความจริง
นางเก่งเสมอ ในการใช้ความจริงมาพูดเรื่องโกหก
ข้าไม่ว่าอะไรเจ้าหรอก
นางหลอกข้ามากกว่าใคร
ไม่ เขาอยู่ตรงนั้น
อะไร
นางไม่เคยหลอกท่าน
ท่านรู้มาตลอดว่านางเป็นคนยังไง
แต่ก็ยังรักนางอยู่ดี
ดังนั้น...
เราจะตายที่วินเทอร์เฟล
ไม่ใช่ความตายอย่างที่ข้าเลือก
ข้ามักจะวาดภาพตัวเอง
ตายบนเตียงของข้าเอง
ตอนอายุ 80
โดยมีเหล้าองุ่นเต็มท้องและ
- ปากผู้หญิงคาอยู่เบื้องล่าง - ปากผู้หญิงคาอยู่เบื้องล่าง
อย่างน้อยเซอร์ซีก็จะไม่ได้ฆ่าข้า
ข้าแน่ใจว่าข้าจะต้องสะใจ
ที่นางไม่ได้สมใจเช่นนั้น
ขณะที่โดนพวกคนตายฉีกทึ้งร่าง
หลังจากที่ข้าตายแล้ว
ข้าอาจจะมุ่งหน้าไปที่คิงส์แลนดิ้ง
และฉีกนางเป็นชิ้นๆ
เจ้าจะได้พบกับกองทัพความตาย
ดีแล้ว
ดีแล้ว นั่นแหละ เล็งเลย
ไม่ต้องรีบร้อน
ก้าวมาข้างหน้า
- มาสิ - เซอร์เจมี่
เลดี้บริแอนน์
- ฝีมือเขาพัฒนาไปไกลนะ - เขาพอใช้ได้
อีกครั้งเดียว เร็วเข้า
- ยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกมาก - ข้าแน่ใจว่าเจ้าจะสอนเขาได้
ดีขึ้น ดีขึ้นแล้ว
ข้ารู้มาว่าเจ้าบัญชาการปีกซ้าย
ใช่
ชัยภูมิ... ดีมาก
นั่นสิ
ที่สูงน่าจะช่วยให้เราได้เปรียบ
หากเราวางกำลังพลได้แน่นหนา
เราอาจจะตีคืนพวกมันได้
ใช่ ข้าว่าเจ้าพูดถูก
- ท่านจะทำอะไรเหรอ - อะไร
- ข้าว่าท่านรู้นะ - ข้าไม่รู้จริงๆ
เราไม่เคยคุยกันได้นานขนาดนี้
โดยที่ท่านไม่ดูถูกข้า ไม่เคยสักครั้ง
เจ้าอยากให้ข้าดูถูกรึ
- เปล่า - ก็ดี
ข้ามาวินเทอร์เฟลเพราะ...
ข้าไม่ใช่นักสู้คนเดิมที่เคยเป็น
เป็นเกียรติที่ข้าจะได้ต่อสู้ ตามที่เจ้าบัญชา
ถ้าเจ้าจะรับข้า
ข้ากลับดีกว่า
อภัยข้าด้วย คาลีซี
ท่านทำอะไรที่จะทำให้ข้าไม่พอใจรึ
หลายสิ่ง
มันนานมาแล้วและข้าอภัยไปนานแล้ว
แต่ท่านให้อภัยข้า
แม้ข้าจะทำงานล้มเหลว
ตอนที่ข้ารู้ว่า ท่านแต่งตั้งทีเรียนเป็นหัตถ์
ข้าหัวใจสลาย
ตอนข้าแต่งตั้งเขาเป็นหัตถ์
ข้าไม่รู้ว่าจะได้พบท่านอีกหรือไม่
ท่านเลือกถูกคนแล้ว
ข้ารู้สึกว่าท่านไม่ชอบเขาเท่าไหร่
ก็จริง
ปากเขาขยับไม่หยุด
ระหว่างเดินทางจากโวแลนติสไปมีรีน
ข้าต้องยั้งใจไม่จับเขาโยนลงทะเล
แต่ความคิด เบื้องหลังคำพูดทั้งหมดนั้น...
เขาทำผิดพลาด
ผิดพลาดอย่างร้ายแรง
เช่นเดียวกับเราทุกคน
เขาจะต้องรับผิดชอบเอง
และเรียนรู้จากมัน
ท่านกำลังแนะนำให้ข้าอภัย
คนที่แย่งตำแหน่งท่านไปรึ
ใช่
และมีคำแนะนำอีกอย่าง
หากท่านอนุญาตให้ข้าพูด
ทันทีที่เราให้ทหารราบคนสุดท้าย
ออกรบได้แล้ว เราควรจะปิดประตู
เปิดประตูไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ยังมีคนหลั่งไหลมาจากชนบทอีก
เลดี้ซานซ่า ข้าหวังว่าเราจะได้คุยกันตามลำพัง
ก่อนหน้านี้ข้านึกว่าเราสองคน
จะเห็นไปในทางเดียวกันซะอีก
เรื่องเซอร์เจมี่
บริแอนน์ภักดีต่อข้าเสมอมา
ข้าไว้ใจนางมากกว่าใคร
หากข้าสามารถเชื่อใจ ที่ปรึกษาข้าได้เช่นนี้ก็คงดี
ทีเรียนเป็นคนดี
เขาเป็นคนดีเสมอมาสำหรับข้า
ข้าไม่ได้ขอให้เขาเป็นหัตถ์ เพียงเพราะเขาเป็นคนดี
ข้าขอให้เขาเป็นหัตถ์
เพราะเขาเป็นคนดีและเฉลียวฉลาด
ทั้งยังโหดเหี้ยมได้หากจำเป็น
เขาไม่น่าไว้ใจเซอร์ซีเลย
ท่านเองก็เช่นกัน
ข้านึกว่าเขารู้จักพี่สาวตัวเองดี
เรื่องครอบครัวน่ะซับซ้อน
ครอบครัวเราก็เช่นกัน
เรื่องเศร้าที่เรามีเหมือนกัน
เรายังมีเรื่องอื่นที่เหมือนกันอีก
เราทั้งคู่รู้ว่ามันเป็นยังไง กับการต้องเป็นผู้นำ
ของประชาชนที่ไม่น่าจะยอมรับ การปกครองโดยสตรี
และเราต่างก็ทำได้ดี
จากที่ข้าเห็นนะ
แต่ข้าอดไม่ได้ ที่จะรู้สึกว่าเราไม่ลงรอยกัน
ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
พี่ชายเจ้า
เขารักท่าน ท่านก็รู้
ซึ่งเจ้าไม่พอใจ
บุรุษมักทำเรื่องไม่เข้าท่าเพื่อสตรี
ผู้ชายน่ะปั่นหัวง่ายมาก
ตลอดชีวิต ข้ารู้จักเพียงเป้าหมายเดียว
คือบัลลังก์เหล็ก
แย่งคืนจากคน
ที่ทำลายครอบครัวข้า และเกือบทำลายครอบครัวเจ้า
ข้าทำสงครามกับคนเหล่านั้น
จนกระทั่งข้าพบจอน
ตอนนี้ข้ามาอยู่ที่นี่ ไหลออกมาครึ่งโลก
ต่อสู้เคียงข้างในสงครามของเขา
บอกหน่อยเถิด ใครปั่นหัวใครกันแน่
ข้าน่าจะขอบคุณท่านทันทีที่ท่านมาถึง
ข้าพลาดไปแล้ว
ข้ามาที่นี่ก็เพราะรักพี่ชายเจ้า
และข้าเชื่อใจเขา
ข้ารู้ว่าเขาเป็นคนรักษาคำพูด
เขาเป็นชายคนที่สองในชีวิต
ที่สามารถพูดได้แบบนั้น
คนแรกคือใคร
คนที่สูงกว่านี้
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
เราจะกำราบพวกคนตาย เราจะทำลายเซอร์ซี
จากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น
ข้าจะยึดบัลลังก์เหล็ก
แล้วแดนเหนือเล่า
มันถูกแย่งไปจากเรา
และเรายึดคืนมาได้
เราพูดกันว่า เราจะไม่ก้มหัวให้ใครอีกเด็ดขาด
แล้วแดนเหนือเล่า
ขออภัย ท่านหญิง ฝ่าบาท...
มีอะไร
ราชินี
พี่สาวของเจ้า
นางมีเรือเพียงไม่กี่ลำ
จึงไม่สามารถมาที่นี่ได้
นางจึงแล่นเรือไปเกาะเหล็กแทน
เพื่อพาพวกเขากลับมา ในนามของท่าน
แต่ทำไมเจ้าไม่ไปกับนางล่ะ
ข้าอยากต่อสู้เพื่อวินเทอร์เฟล เลดี้ซานซ่า...
หากท่านจะยอมรับข้า
นายท่าน เราไม่ใช่ทหาร
ตอนนี้เจ้าเป็นแล้ว
ฟังนะ ข้าเป็นทหารมาตั้งหลายปี
โดยไม่เคยเฉียดใกล้การรบสักครั้ง
แต่ก็รอดศึกลูกนอกสมรสมาได้
นอกกำแพงเหล่านี้
หากเจ้าผ่านศึกนั้นมาได้ เจ้าก็จะผ่านศึกนี้ไปได้
เจ้าจะได้รับอาวุธที่โรงหลอม
ทางนั้น
ขอบคุณ
เมื่อเวลานั้นมาถึง เจ้าจะได้ลงไปในสุสานใต้ดิน
ที่นั่นปลอดภัยที่สุด
ผ่านซุ้มประตูตรงนั้นไป
ขอบคุณ
คนต่อไปใคร พ่อหนุ่มรึ
- ขอบคุณท่านมาก - กลับมานะ
ข้าควรไปทางไหน
เจ้าอยากไปทางไหนล่ะ
เด็กทุกคนจะลงไปข้างล่าง
เมื่อเวลานั้นมาถึง
แต่พี่ชายทั้งสองของข้าเป็นทหาร
ข้าอยากรบด้วย
ดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
ข้าจะไปอยู่ในสุสานใต้ดิน กับลูกชาย
และข้าจะอุ่นใจขึ้นมาก เมื่อมีเจ้าลงไปปกป้องเราที่นั่น
ข้าแน่ใจว่าจะมีคนมากมายที่อุ่นใจ
ก็ได้ งั้นข้าจะปกป้องสุสานใต้ดิน
มีคนขี่ม้าเข้ามา
อีกาของข้า
ข้านึกว่าเราเสียท่านไปแล้ว
ก็เกือบไป
วางไว้ในคอกม้า
พวกเจ้าพบกันได้ยังไง
เราพบกันที่ลาสต์ฮาร์ธ
พวกคนตายไปถึงที่นั่นก่อน
พวกอัมเบอร์ล่ะ
ตอนนี้รบให้ไนท์คิงแล้ว
เราต้องเดินทางเลี่ยงพวกมัน เพื่อมาที่นี่
ใครที่ไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้
ก็คือพวกเดียวกับมัน
เรามีเวลาแค่ไหน
ก่อนตะวันจะขึ้นในวันพรุ่งนี้
สตรีร่างใหญ่ยังอยู่ที่นี่รึเปล่า
พวกมันกำลังมา
คนต่อไป
เรามาผลึกแก้วมังกร
กับเหล็กกล้าวาลิเรียน
แต่พวกมันมีเยอะเกินไป
เยอะเกินไปมาก
ข้าศึกของเราไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ไม่ต้องหยุด
ไม่รู้สึกอะไร
เราจะเอาชนะ ด้วยการสู้รบปกติไม่ได้
แล้วเราจะทำอะไรได้
ไนท์คิงปลุกพวกมันขึ้นมา พวกมันทำตามคำสั่งเขา
หากเขาล้มล่ะก็...
จับเขาให้ได้ น่าจะดีที่สุดสำหรับเรา
หากเป็นเช่นนั้นจริง เขาจะไม่มีวันเผยตัว
เขาต้องเผยตัวแน่
เขาจะต้องมาหาข้า
เขาพยายามหลายครั้งแล้ว โดยใช้อีกาสามตามากมาย
ทำไม
เขาต้องการอะไร
ราตรีที่ไม่สิ้นสุด
เขาอยากลบโลกนี้ให้หมดสิ้น แต่ข้าคือความทรงจำของโลก
นั่นก็เหมือนตายไม่ใช่รึ
การลืม
การถูกลืม
หากเราลืมว่าเราเคยอยู่ที่ไหน
และทำอะไรมาบ้าง
เราก็ไม่ใช่คนอีกต่อไป
แค่สัตว์เดรัจฉาน
ความทรงจำของเจ้า ไม่ได้มาจากหนังสือ
เรื่องราวของเจ้า ก็ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้น
หากข้าอยากลบโลกมนุษย์
ข้าจะเริ่มจากเจ้าก่อน
เขาจะหาเจ้าพบได้ยังไง
เขาทำเครื่องหมายบนตัวข้า
เขารู้เสมอว่าข้าอยู่ที่ไหน
เจ้าจะไปอยู่ในสุสานใต้ดิน
- ซึ่งปลอดภัยที่สุด - ไม่
เราต้องล่อเขาเข้ามายังที่แจ้ง
ก่อนที่กองทัพเขาจะฆ่าเราตายหมด
ข้าจะรอเขาอยู่ในป่าทวยเทพ
จะให้เราใช้เจ้าเป็นเหยื่อล่อรึ
เราจะไม่ทิ้งเจ้าไว้ที่นั่นคนเดียว
เขาจะไม่โดนทิ้ง ข้าจะอยู่กับเขาเอง
ชาวเกาะเหล็กด้วย
ข้าเคยแย่งปราสาทนี้มาจากเจ้า
ให้ข้าปกป้องเจ้าเถอะ
เราจะถ่วงเวลาพวกมันที่เหลือ ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
เมื่อเวลานั้นมาถึง
ข้ากับเซอร์ดาวอสจะขึ้นไปบนกำแพง
เพื่อให้สัญญาณพวกเจ้า จุดไฟในสนามเพลาะ
เซอร์ดาวอสสามารถ โบกคบไฟคนเดียวได้อยู่แล้ว
ท่านจะลงไปอยู่ในสุสานใต้ดิน
ฝ่าบาท ข้าเคยต่อสู้มาก่อน
ข้ายังสู้ได้อีก
เคียงข้างหญิงชาย
ที่เสี่ยงชีวิตของตน
พวกนั้นมีหลายพันคน
แต่ท่านมีคนเดียว
ท่านสู้อย่างพวกเขาไม่ได้
แต่ท่านใช้สมองคิดได้ดีกว่าพวกเขา
ท่านได้มายืนตรงนี้ก็เพราะสมอง
หากเรารอด ข้าต้องใช้สมองท่าน
มังกรน่าจะช่วยให้เรา ได้เปรียบในสนามรบ
หากมังกรลงสนาม พวกมันก็ไม่ได้คุ้มกันแบรน
เราต้องอยู่ใกล้เขาเข้าไว้
ไม่ให้ใกล้เกินไป
ไม่งั้นไนท์คิงจะไม่มา
แต่ใกล้พอที่จะติดตามได้ ถ้าเขามา
ฟังมังกรจะหยุดเขาได้มั้ย
ข้าก็ไม่รู้
ไม่มีใครเคยลองมาก่อน
เราทุกคนจะตายกันหมด
แต่อย่างน้อยเราก็ได้ตายด้วยกัน
พักผ่อนกันสักหน่อยเถอะ
ฝ่าบาท
ต้องการให้เราช่วยมั้ย
ไม่ต้อง
การเดินทางของเจ้าช่างแปลกนัก
แปลกกว่าคนส่วนใหญ่
ข้าอยากได้ฟังเรื่องราวนั้น
เรื่องมันยาวน่ะ
ถ้าเพียงแต่เราติดอยู่ในปราสาท...
กลางฤดูหนาว ไม่มีที่ไหนให้ไป
สวัสดี
เมื่อเดเนริสขึ้นครองบัลลังก์...
ที่นี่จะไม่เหลือที่สำหรับเรา
ข้าภักดีต่อราชินี
เราจะสู้เพื่อนาง จนศัตรูของนางพ่ายแพ้
แต่เมื่อสงครามสงบ และนางชนะ
เจ้าอยากจะแก่ตัวในสถานที่นี้หรือไม่
ไม่มีอะไรที่เจ้าอยากทำ
ไม่มีอะไรที่อยากเห็นอีกแล้วเหรอ
นาธ
ข้าอยากเห็นชายหาดนั้นอีกครั้ง
งั้นข้าจะพาเจ้าไปที่นั่น
คนของข้ารักสงบ
เราปกป้องตัวเองไม่ได้
คนของข้าไม่รักสงบ
เราจะปกป้องเจ้าเอง
ครับท่าน
เจ้าบอกนางรึยัง
ยัง
อืม
ระวังตัว
รอเวลา
รอจังหวะเหมาะ...
เวรยามของเราเริ่มแล้ว
กิลลี่ล่ะ แซมน้อยด้วย
พวกเขาจะปลอดภัยในสุสานใต้ดิน
หากเจ้าอยากจะลงไปด้วย
เพื่อปกป้องพวกเขา
ทุกคนดูจะลืมไปว่าข้า
เป็นคนแรกที่ฆ่าไวท์วอล์กเกอร์
- ข้าฆ่าพวกเธนส์ - เธนส์คนเดียว
ข้าช่วยกิลลี่ไว้เกินหนึ่งครั้ง
ข้าขโมยหนังสือมากมาย
มาจากห้องสมุดซิตาเดล
รอดจากเขาหัตถ์แห่งปฐมชนมาได้
ท่านต้องการข้าในสนาม
หากเป็นเช่นนั้น
- เราเสียท่าแน่ - เจ้าไม่น่าใช้คำว่า "เสียท่า"
ในเมื่อไม่เคยเสียทีหญิงใด
แซมเวลล์ ทาร์ลี
ผู้สังหารไวท์วอล์กเกอร์
ชู้รักของเหล่าเลดี้
เราไม่ต้องส่งสัญญาณเพิ่ม
ว่าโลกกำลังจะแตกหรอก
นึกย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นของเราสิ
พวกเรา เกร็นน์ พิพ
ตอนนี้เหลือแค่เราสามคน
คนสุดท้ายที่เหลือรอด เผาศพพวกเราที่เหลือด้วย
อยากให้ท่านพ่ออยู่ตรงนี้จัง
ข้าอยากเห็นสีหน้าเขา
ตอนที่รู้ว่าลูกชายสองคน
กำลังจะตายเพื่อปกป้องวินเทอร์เฟล
น่าดูใช่เล่นเลยนะ
ข้าจำได้ว่าครั้งแรกที่เรามาที่นี่
ครั้งแรกที่ข้าเห็นห้องนี้
อืม
ท่านเป็นราชสีห์สีทอง
ส่วนข้าก็เป็นชายขี้เมาติดนางโลม
มันง่ายๆ แบบนั้น
มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ข้านอนกับพี่สาวตัวเอง
และเจ้าก็มีเพื่อนคนเดียวในโลก
ที่นอนกับพี่สาวตัวเอง
ข้าพูดในแง่เปรียบเทียบกัน
- เจ้าคิดถึงมันเรอะ - ก็ต้องคิดถึงสิ
ยุคราชสีห์ทองของข้ามันจบไปแล้ว
แต่การเป็นชายติดนางโลก ยังเป็นทางเลือกของเจ้า
ไม่ใช่
ถ้าใช่ อะไรๆ ก็คงง่ายกว่านี้
นี่แหละอันตราย ของการปรับปรุงตัวเอง
โอ้
ท่านหญิง
อ้อ เราไม่ได้ตั้งใจมาขัดจังหวะ
เราแค่มาหาที่อุ่นๆ เพื่อ...
ตรึกตรองถึงความตายที่ใกล้เข้ามา
ท่านมาถูกที่แล้ว
ท่านอยากดื่มเหล้าองุ่นห่วยๆ นี่บ้างมั้ย ไม่เลวหรอกนะ
- แต่ก็ไม่ดีนัก - ขอบคุณ นายท่าน
ข้าว่าไม่ฉลาดเลย
ศึกสงครามอาจเริ่มขึ้นได้ทุกเมื่อ
ครึ่งถ้วยนะ
- ท่านล่ะ - ไม่ดีกว่า ขอบคุณ
ข้าน่าจะพยายามหลับสักหน่อย
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่า
จะมีใครหลับได้ในคืนนี้
มาดื่มกับเราดีกว่า
ก็ได้
นิดเดียวนะ
อ้าว ในนี้มีอะไรัน
เซอร์ดาวอส มาดื่มกัน
ไม่ล่ะ ข้าไม่ดื่ม ขอบคุณ
ข้ามาเพราะสิ่งนี้
ข้าคิดได้ว่าข้าจะรอความตาย
อย่างหนาวเย็นอยู่ข้างนอกนั่น
หรือมารอความตายอย่างอบอุ่นที่นี่
คืนนี้อาจเป็น คืนสุดท้ายของเราบนโลกแล้วนะ
ใช่ ข้าดีใจที่ท่านมา
มาร่วมต่อสู้กับเราที่นี่
ดีใจที่ท่านรอดจากอีสต์วอทช์มาได้
ดื่มสักหน่อยมั้ย
ข้ามีของข้ามาเอง
ท่านมีฉายาว่า "ผู้ปลงพระชนม์กษัตริย์"
ข้ามั่นใจว่ามีคนเรียกเช่นนั้น
แต่เรียกข้าว่า "ผู้ฆ่ายักษ์"
อยากรู้มั้ยว่าทำไม
ข้าเคยฆ่ายักษ์ตอนอายุ 10 ขวบ
แล้วข้าก็ขึ้นไปนอน เตียงเดียวกับเมียยักษ์
พอนางตื่นขึ้น ท่านรู้มั้ยว่านางทำอะไร
นางให้ข้ากินนมอยู่สามเดือน
คิดว่าข้าเป็นลูกของนาง
ข้าถึงได้แข็งแกร่งปานนี้
นมยักษ์เชียวนะ
อืม
งั้นข้าจะดื่มแล้วกัน
เจ้าไม่เคยหุบปากได้เลย
แต่นี่เจ้านั่งเงียบเหมือนคนใบ้
ข้าคงเปลี่ยนไปแล้ว
ท่านมาทำอะไรอยู่ที่นี่
ดูเหมือนข้าทำอะไรล่ะ
ไม่ใช่ ข้าหมายความว่า ท่านมาที่นี่ทำไม
ท่านเข้าร่วมกลุ่มภราดรภาพ
ท่านออกนอกเดอะวอลล์ไปกับจอน
ตอนนี้ท่านมาที่นี่ ทำไม
ครั้งสุดท้ายที่ท่านสู้เพื่อผู้อื่น
ไม่ใช่ตัวเองคือเมื่อไหร่กัน
ข้าสู้เพื่อเจ้าไม่ใช่รึ
ให้ตายสิ
จะกลายเป็นงานแต่งงานไปซะแล้ว
ท่านหญิง
ดีใจที่ได้พบท่านอีกครั้ง
ข้าเสียใจที่เราจากกันไปเช่นนั้น
เขาอยู่ในรายชื่อของเจ้ารึเปล่า
ก็พักหนึ่ง
ไม่เป็นไร
เทพแห่งแสงจะนำเรามาพบกันอยู่ดี
นี่คือช่วงเวลาของท่านเทพ
- เมื่อแสง... - ธอรอสไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
หวังว่าท่านจะไม่เรียกเขามานะ
เพราะถ้าท่านทำเช่นนั้น
เทพแห่งแสงคงแปลกใจว่า พาเจ้ากลับมาทำไมตั้ง 19 ครั้ง
เพียงเพื่อจะดูเจ้าตาย
เมื่อข้าโยนเจ้าข้ามกำแพงนี้
เจ้าจะไปไหน
ข้าจะไม่ใช่เวลาช่วงสุดท้าย
กับคนแก่น่าสมเพชสองคนหรอก
ของข้าใช่มั้ย
ใช้ได้เลยนะ
ครั้งสุดท้ายที่ท่านเจอข้า
ท่านอยากให้ข้ามาวินเทอร์เฟล
ต้องเดินทางยาวไกล แต่...
สตรีแดงต้องการอะไรจากท่าน
นางอยากได้เลือกข้า ไปปลุกเสาคาถาอะไรสักอย่าง
ทำไมต้องเป็นเลือดท่าน
ข้าเป็นลูกนอกสมรส โรเบิร์ต บาราเธียน
ข้าไม่เคยรู้จนนางบอกข้า
นางจับข้ามัดไว้ ถอดเสื้อผ้าข้า
เอาปลิงมาเกาะเต็มตัวข้า
นั่นเป็นครั้งแรกของท่านหรือ
ไม่ใช่ ก็จริง ไม่เคยมีปลิง เกาะนกเขาข้ามาก่อน
ครั้งแรกของท่านกับสตรี
อะไรนะ
ข้า... ข้าไม่ได้... ไม่ได้มีอะไรกับนาง
ท่านเคยอยู่กับสตรีอื่นก่อนหน้านั้น ในคิงส์แลนดิ้งรึเปล่า
หรือหลังจากนั้น
ท่านจำไม่ได้รึ
- เคยสิ - คนเดียวรึ
หรือสองคน
- หรือยี่สิบ - ข้าไม่เคยนับ
เคยสิ
สาม
อีกไม่นานเราก็คงตายแล้ว
ก่อนถึงเวลานั้น ข้าอยากรู้ว่ามันเป็นยังไง
อาร์ยา ข้า...
ข้าไม่ใช่สตรีแดง
ถอดกางเกงของท่านออกเองเถอะ
แปลกดีนะ ว่ามั้ย
แทบทุกคนในที่นี้ เคยต่อสู้กับพวกสตาร์ก
ไม่ครั้งใดก็ครั้งหนึ่งล่ะ
นี่เรามาอยู่ในปราสาทของพวกเรา พร้อมที่จะป้องกันปราสาทนี้
ร่วมกัน
อย่างน้อยเราก็ตายอย่างมีเกียรติ
ข้าคิดว่าเราน่าจะอยู่ต่อ
ข้า... ข้าคิดจริงๆ
พวกเรารอดตายมาแล้วรวมกันกี่ศึก
เซอร์ดาวอส ซีเวิร์ธ
ผู้รอดชีวิตจากทั้งศึกแบล็กวอเตอร์
และศึกลูกนอกสมรส
โดยไม่มีความสามารถ
- ทางการรบแม้แต่น้อย - อืม
เซอร์เจมี่ แลนนิสเตอร์ วีรบุรุษ ในตำนานแห่งศึกล้อมปราสาทไพค์
ผู้แพ้ในตำนานแห่งศึกวิสเปอริ่งวู้ด
ฟังทางนี้
เซอร์บริแอนน์แห่งทาร์ธ
สยบเดอะฮาวด์ใน...
ขออภัย เลดี้บริแอนน์
นางไม่ใช่เซอร์รึ
ท่านไม่ใช่อัศวินเหรอ
สตรีเป็นอัศวินไม่ได้
- ทำไมล่ะ - ตามประเพณี
ช่างหัวประเพณี
ข้าไม่เห็นอยากเป็นอัศวิน
ข้าไม่ใช่พระราชา
แต่หากข้าเป็น
ข้าจะแต่งตั้งท่าน เป็นอัศวิน 10 ครั้งซ้อน
ท่านไม่ต้องเป็นพระราชา
อัศวินคนไหน ก็แต่งตั้งผู้อื่นเป็นอัศวินได้
ข้าจะพิสูจน์ให้ดู
คุกเข่า เลดี้บริแอนน์
ท่านอยากเป็นอัศวินหรือไม่
คุกเข่า
ในนามแห่งนักรบ
ข้าขอสั่งให้ท่านกล้าหาญ
ในนามแห่งบิดา
ข้าขอสั่งให้ท่านยุติธรรม
ในนามแห่งมารดา
ข้าขอสั่งให้ท่านปกป้องผู้บริสุทธิ์
ลุกขึ้น บริแอนน์แห่งทาร์ธ
อัศวินแห่งเจ็ดอาณาจักร
เซอร์บริแอนน์แห่งทาร์ธ
อัศวินแห่งเจ็ดอาณาจักร
เรามีทุกอย่างพร้อมที่จะชนะศึกนี้แล้ว
ข้าฝึกฝนคนของข้า ทั้งชาย หญิง และเด็ก
ข้าเคยสู้มาก่อน ข้ายังสู้อีกได้
ฟังข้าหน่อยเถอะ เจ้าเป็นอนาคตของตระกูลเรานะ
ท่านไม่ต้องมาย้ำข้าเรื่องนี้หรอก
เจ้าอยู่ในสุสานจะปลอดภัยกว่า สิ่งที่เราจะต่อสู้น่ะ
ข้าจะไม่ซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน
ข้าเคยสัญญาว่าจะสู้เพื่อแดนเหนือ
แล้วข้าก็จะสู้
ขออภัย ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะ
ไม่เป็นไร
เราคุยกันจบแล้ว
ขอให้โชคดี ญาติข้า
ขอบคุณ ท่านหญิง
- ท่านหญิง - ท่านหญิง
นั่นเจ้าเอาอะไรมาด้วย
มันชื่อดาบฮาร์ทเบน
ดาบประจำครอบครัวข้า
เจ้ายังมีครอบครัว
ใช่ และข้ายินดี ใช้ดาบเล่มนี้ปกป้องพวกเขา
แต่ข้าชูดาบขึ้นไม่ไหว
พ่อท่านเคยสอนข้าว่า ลูกผู้ชายนั้นเป็นกันยังไง
จะทำสิ่งที่ถูกต้องยังไง
นี่แหละถูกต้อง
เหล็กกล้าวาลิเรียน
จะเป็นเกียรติมากหากท่านรับไป
ข้าจะกวัดไกวเพื่อระลึกถึงพ่อ
เพื่อปกป้องอาณาจักรแห่งชายชาญ
ข้าจะไปพบท่านเมื่อภารกิจเสร็จสิ้น
ข้าหวังว่าเราจะชนะ
- เราน่าจะไปพักกันสักหน่อย - ไม่ อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะ
เหล้าองุ่นหมดแล้ว
ขับลำนำสักเพลงเป็นไง
ต้องมีใครรู้จักสักเพลงสิ
เซอร์ดาวอส
ท่านจะภาวนาให้ตัวเองตายเร็วๆ
เซอร์บริแอนน์
"ในท้องพระโรง ของเหล่าราชาที่จรจาก"
"เจนนี่จะเริงระบำกับภูตผี"
"ทั้งผู้ที่นางสูญเสีย และผู้ที่นางพบพาน"
"และผู้ที่รักนางหาใดปาน"
"อีกทั้งผู้ที่จาก"
"ไปแสนเนิ่นนาน"
"นางจำชื่อของพวกเขาไม่ได้"
"พวกเขาหมุนนางไปรอบๆ"
"บนก้อนหินเก่าที่ชื้น"
"ขจัดความโศกเศร้า และความเจ็บปวดของนาง"
"และนางไม่อยากจากไปไหน"
"ไม่อยากจากไปเลย"
นั่นใครเหรอ
ลีอันนา สตาร์ก
เรการ์ พี่ชายข้า...
ทุกคนบอกข้าว่า เขาเป็นคนดีและมีใจกรุณา
เขาชอบขับลำนำ
ให้เงินเด็กยากไร้
และเขาข่มขืนนาง
เขาไม่ได้ทำ
เขารักกับนาง
ทั้งสองแอบแต่งงานกัน
หลังจากเรการ์ตกใส่หอกสามง่าม
นางก็มีบุตรชาย
โรเบิร์ตจะฆ่าเด็กคนนี้
หากเขารู้เข้า และลีอันนาก็รู้ดี
สิ่งสุดท้ายที่นางทำ
ก่อนเสียเลือดจนตาย บนเตียงที่คลอดบุตร
นางมอบเด็กชายคนนั้นให้พี่ชาย
เน็ด สตาร์ก
เพื่อเลี้ยงเป็นลูกนอกสมรส
ชื่อของข้า
นามจริงของข้า
คือเอกอน ทาร์แกเรียน
- เป็นไปไม่ได้ - ข้าก็อยากให้เป็นเช่นนั้น
ใครเอาเรื่องนี้มาบอกท่าน
แบรน
- เขาเห็น - เขาเห็นงั้นเหรอ
และแซมเวลล์ก็ยืนยัน
เขาอ่านเรื่องที่ ทั้งคู่สมรสกันที่ซิตาเดล
โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันหมายถึงอะไร
ความลับที่ไม่มีใครในโลกล่วงรู้
นอกจากน้องชายกับเพื่อนรักของท่าน
ท่านไม่รู้สึกแปลกๆ เหรอ
เป็นความจริง แดนี่
ข้ารู้ว่าเป็นความจริง
หากว่าเป็นความจริง
ท่านก็จะเป็นทายาทชายคนสุดท้าย ของตระกูลทาร์แกเรียน
ท่านมีสิทธิ์ในบัลลังก์เหล็ก
ตั้งแถว
subtitle by chavatchai
"ในท้องพระโรง ของเหล่าราชาที่จรจาก"
"เจนนี่จะเริงระบำกับภูตผี"
"ทั้งผู้ที่นางสูญเสีย"
"และผู้ที่นางพบพาน"
"และผู้ที่รักนางหาใดปาน"
"อีกทั้งผู้ที่จากไปเนิ่นนาน"
"นางจำชื่อของพวกเขาไม่ได้"
"พวกเขาหมุนตัวนางไปรอบๆ บนก้อนหินเก่าที่ชื้น"
"ขจัดความโศกเศร้า และความเจ็บปวดของนาง"
"และนางไม่อยากจากไปไหน"
"ไม่อยากจากไปเลย"
สิ่งกล้าหาญที่สุด ที่เราทำได้ตอนนี้
คือมองความจริงตรงหน้า
ไนท์คิงกำลังมา
ความตายมาถึงที่นี่แล้ว
ยืนหยัดต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย chavatchai