ผู้ติดตามเซอร์ซีจะทิ้งนาง
หากรู้ว่านางแพ้สงคราม
ให้โอกาสแก่พวกเขา
หากชาวเมืองยอมแพ้
พวกเขาจะสั่นระฆัง และเปิดประตูเมือง
ข้าจะไปหาท่านทีหลัง
สถานการณ์ไม่ปลอดภัย
ให้ข้าส่งคนไปกับท่านด้วยเถอะ
ข้าจะไปคนเดียว
ในนามของเดเนริส ทาร์แกเรียน
ราชินีที่แท้จริงองค์เดียว
ข้อขอสั่งประหารพวกเจ้า
เกรย์เวิร์ม
สงครามจบแล้ว
คนพวกนี้เป็นเชลย
มันยังไม่จบ จนกว่าศัตรูของราชินีจะพ่ายแพ้
จะต้องให้พวกเขาพ่ายแพ้ อีกสักแค่ไหน
- พวกเขาก็ยอมคุกเข่าให้แล้ว - แต่พวกเขายังหายใจอยู่
มองรอบตัวสิ สหาย เราชนะแล้ว
ข้าทำตามบัญชาของราชินี ไม่ใช่ท่าน
แล้วราชินีมีบัญชาว่าอะไร
"ฆ่าทุกคนที่ติดตาม เซอร์ซี แลนนิสเตอร์"
คนพวกนี้เป็นเสรีชน
และเลือกจะต่อสู้เพื่อนาง
ใจเย็นเถิด พวกเรา ใจเย็นๆก่อน
จอน
เราควรคุยกับราชินี
ฮย่า!
โลหิตแห่งโลหิตของข้า
พวกเจ้ารักษาสัญญาที่ให้ไว้กับข้า
เจ้าฆ่าศัตรูในชุดเกราะของข้า
เจ้าทำลายปราสาทหินของพวกมัน
เจ้ามอบเจ็ดอาณาจักรให้ข้า
ทอร์โก นูโด
ท่านอยู่เคียงข้างข้ามา ตั้งแต่ลานแห่งศักดิ์ศรี
ท่านเป็นชายที่กล่าหาญที่สุด เป็นทหารที่ภักดีที่สุด
ข้าขอแต่งตั้งท่านเป็น ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมดของข้า
ขุนชำนาญศึกของราชินี
ผู้ไร้มลทิน
พวกเจ้าทุกคนต้องพรากจากอกแม่ และถูกเลี้ยงดูมาในฐานะทาส
บัดนี้...
พวกเจ้าเป็นผู้กู้อิสรภาพ
พวกเจ้าปลดปล่อยชาวคิงส์แลนดิ้ง ให้พ้นจากเงื้อมมือของทรราช
แต่สงครามยังไม่จบ
เราจะไม่วางอาวุธจนกว่าจะได้ปลดแอก ประชาชนทุกคนในโลกนี้
ตั้งแต่วินเทอร์เฟลจนถึงดอร์น
ตั้งแต่แลนนิสพอร์ตจนถึงการ์ธ
ตั้งแต่หมู่เกาะฤดูร้อนจนถึงทะเลหยก
ทั้งหญิง ชาย และเด็ก
ต้องทรมานมานานเกินไปแล้ว ภายใต้กงล้อแห่งอำนาจ
พวกเจ้าจะช่วยข้าทำลายกงล้อนี้มั้ย
ท่านปล่อยตัวพี่ชายไป
ท่านทรยศ
ข้าปล่อยตัวพี่ชายไป
ส่วนท่านก็สังหารชาวเมืองนี้
พาเขาไป
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
เกิดอะไรขึ้น
ข้ามาฆ่าเซอร์ซี
แต่ราชินีของท่านไปถึงก่อน
นางเป็นราชินีของทุกคนแล้ว
ลองไปบอกซานซ่าสิ
ไปรอข้าที่หน้าประตูเมือง
- ข้าจะไปหาเจ้า - จอน
นางรู้ว่าท่านเป็นใคร
ฐานะที่แท้จริงของท่าน
ท่านจะเป็นภัยต่อนางไปตลอด
และข้าดูออกว่าใครเป็นฆาตกร
ท่านมีไวน์มาด้วยรึเปล่า
ไม่มี
อ่า...
ก็...
ขอบใจนะที่มาหาข้า
ราชินีไม่เก็บนักโทษไว้นานนักหรอก
ข้าว่าคงจะมีการตัดสินให้จบสิ้นไป
ข้าทรยศเพื่อนรัก และยืนดูเขาโดนเผา
ตอนนี้เถ้ากระดูกของวาริส คงบอกเถ้ากระดูกของข้าว่า
"เห็นมั้ย ข้าบอกแล้ว"
ข้าเพิ่งนึกออก
ข้ากำลังพูดคนเดียว
ที่รู้ว่าข้ากำลังจะไปไหน
ชีวิตหลังความตายมีจริงมั้ย
ข้าก็ไม่เคยเห็น
ข้าควรรู้สึกยินดีสินะ
อย่างดีที่สุดข้าคงหวังได้แค่ว่า ข้าจะไม่ต้องรับรู้อะไร
ข้าเคยรัดคอคนรักของตัวเอง
ข้ายิงหน้าไม้ใส่พ่อตัวเอง
ข้อทรยศต่อราชินีของตัวเอง
- ท่านไม่ได้ทำ - ข้าทำ
และข้าจะทำอีก
เมื่อตอนนี้ข้าเห็นแล้วว่านางทำอะไร
ข้าเลือกชะตากรรมของตัวเอง
ชาวคิงส์แลนดิ้งไม่ได้เลือก
ข้าจะไม่หาเหตุผลมาเข้าข้าง สิ่งที่เกิดขึ้น
ข้าจะไม่พยายาม
- แต่ตอนนี้สงครามสิ้นสุดแล้ว - จริงรึ
ตอนที่ท่านได้ยินนางพูดกับเหล่าทหาร
นางพูดเหมือน คนที่จะวางมือจากการรบงั้นรึ
นางปลดแอกคนในอ่าวสเลเวอร์
นางปลดแอกคนในคิงส์แลนดิ้ง
และนางจะปลดแอกต่อไป
จนกว่าคนทั้งโลกจะเป็นอิสระกันหมด
และนางได้ปกครองทุกคน
และท่านคือคนที่อยู่เคียงข้างนาง คอยให้คำปรึกษานางมาตลอด
จนถึงวันนี้
ถูกของวาริส
ข้าสิคิดผิด
ข้าโอหังเกินไป ที่คิดว่าจะชี้ทางนางได้
ธรรมชาติของราชีนี คืออัคคีและโลหิตอยู่แล้ว
ท่านคิดว่าคำขวัญประจำตระกูล ประทับอยู่บนร่างเรา
ตั้งแต่เกิดและนั่นตือตัวเรารึ
งั้นข้าก็คืออัคคีและโลหิตด้วยเช่นกัน
นางไม่เหมือนบิดา
เช่นเดียวกับที่ท่านไม่ใช่ ไทวิน แลนนิสเตอร์
บิดาของข้าเป็นชายที่โหดร้าย พี่สาวของข้าก็เป็นหญิงที่โหดร้าย
แต่ถ้าเอาศพของทุกคน
ที่พวกเขาฆ่ามากองรวมกัน
ก็ยังไม่ได้ครึ่งของ
คนที่โดนราชินีคนงามของเราฆ่าในหนึ่งวัน
เซอร์ซีไม่ให้ทางเลือกนาง
ทันทีที่ประตูเมืองพังลง
การต่อสู้สิ้นสุดลง
นางเห็นเพื่อนรักโดนตัดหัว
นางเห็นมังกรโดนยิงร่วงจากฟ้า
นางจึงเผาเมืองเพื่อเอาคืน
ท่านไม่ได้อยู่ในสนามรบ
ก็ย่อมตัดสินได้ง่าย
เป็นท่านจะทำรึเปล่า
อะไรนะ
ท่านอยู่บนนั้น บนหลังมังกร
ท่านมีอำนาจที่จะทำได้
ท่านจะเผาเมืองรึเปล่า
ข้าไม่รู้
ท่านรู้
แต่ท่านไม่ยอมพูด เพราะท่านไม่อยากทรยศต่อนาง
แต่ท่านรู้
ถ้าข้ารู้แล้วจะสำคัญตรงไหน
สำคัญกว่าสิ่งใดๆทั้งหมด
เมื่อนางสังหาร เหล่าพ่อค้าทาสแห่งแอสตาพอร์
ข้ามั่นใจไม่มีใครโอดครวญ นอกจากพ่อค้าทาส
สุดท้าย พวกเขาเป็นคนชั่วอยู่แล้ว
เมื่อนางจับผู้สูงศักดิ์ชาวมีรีนนับร้อย ตรึงกางเขน
ใครจะว่าอะไรได้
พวกนี้ก็เป็นชายชั่ว
คาลโดธรากีที่นางเผาทั้งเป็นอีกเล่า
พวกนั้นคงจะทำกับนางมากกว่านั้น
ทุกหนแห่งที่นางเหยียบย่าง ชายชั่วต้องตาย
และเราส่งเสริมให้นางทำเช่นนั้น
จนนางมีอำนาจมากขึ้น
และแน่ใจมากขึ้น ว่าตนเองดีและถูกต้อง
นางเชื่อว่านางถูกลิขิตมา
ให้สร้างโลกที่ดีขึ้นสำหรับทุกคน
หากท่านเชื่อเช่นนั้น
หากท่านเชื่อเช่นนั้นจริงๆ
ท่านจะไม่ฆ่า
ทุกคนที่ยืนขวาง ไม่ให้ท่านสร้างแดนสวรรค์รึ
ข้ารู้ว่าท่านรักนาง
ข้าเองก็รักนาง
แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเช่นท่าน
แต่ข้าเชื่อหมดใจในตัวนาง
ความรักทรงอานุภาพกว่าเหตุผล
เราทุกคนรู้ดี
ดูอย่างพี่ชายข้าสิ
"ความรักคือจุดจบของหน้าที่"
ท่านคิดขึ้นมาเงอรึ
เมสเตอร์ เอมอน เคยพูดไว้ เมื่อนานมาแล้ว
บางครั้งหน้าที่ก็เป็นจุดจบของความรัก
ท่านคือโล่ ที่คอยปกป้องอาณาจักรมนุษย์
ท่านพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องเสมอ
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร
ท่านก็พยายามปกป้องประชาชน
แล้วเวลานี้ใครกัน ที่เป็นภัยสูงสุดต่อประชาชน
สิ่งที่ข้าขออาจเป็นเรื่องเลวร้าย
แต่ก็เป็นสิ่งถูกต้อง
ท่านคิดหรือว่า ข้าจะเป็นคนสุดท้ายที่นางสั่งประหาร
ใครเล่าจะเป็นภัยยิ่งกว่า
ทายาทผู้มีสิทธิ์อย่างถูกต้อง ในบัลลังก์เหล็ก
นั่นเป็นเรื่องที่นางต้องตัดสินใจ นางเป็นราชินี
ข้าเสียใจที่เรื่องกลายเป็นแบบนี้
แล้วบรรดาน้องสาวของท่านล่ะ
ท่านเห็นพวกนางคุกเข่าหรือไม่
พวกน้องสาวข้าจะภักดีต่อบัลลังก์
ท่านคิดว่าซานซ่าบอกความจริง เกี่ยวกับท่านให้ข้ารู้ทำไม
เพราะนางไม่ต้องการ ให้แดนีเป็นราชินี
- นางไม่มีสิทธิ์เลือก - ใช่
แต่ท่านมี
และท่านต้องเลือกเดี๋ยวนี้
สมัยข้าเป็นเด็ก พี่ชายข้าเคยบอกว่ามันสร้างขึ้น
จากดาบ 1,000 เล่ม ของศัตรูที่ล้มตายของเอกอน
ดาบ 1,000 เล่ม หน้าตาเป็นยังไงรู้ไหม
ในความคิดของเด็กหญิง ที่ยังนับเลขได้ไม่ถึง 20 น่ะ
ข้านึกภาพดาบกองเป็นภูเขาเลากา สูงเกินกว่าจะปีนป่าย
ศัตรูที่ล้มตายมีมากนัก
จนมองเห็นแต่ฝ่าเท้าของเอกอน
ข้าเห็นว่าตามทาง
มีการประหารนักโทษแลนนิสเตอร์
พวกเขาบอกว่าทำตามบัญชาของท่าน
- ก็มันจำเป็น - จำเป็นรึ
ท่านเคยลงไปที่นั่นไหม
ท่านเคยเห็นไหม
เด็กน่ะ เด็กตัวเล้กๆ ถูกเผา
ข้าพยายามจะสงบศึกกับเซอร์ซี
นางใช้ความบริสุทธิ์ของพวกเขา เป็นอาวุธต่อต้านข้า
นางคิดว่าจะหยุดยั้งข้าได้
แล้วทีเรียนเล่า
เขาสมคบคิดกับศัตรูลับหลังข้า
ท่านจะทำอย่างไร ต่อผู้ที่ทำกับข้าแบบนั้นล่ะ
ต่อให้มันทำให้ท่านหัวใจสลายก็เถอะ
อภัยให้เขา
- ข้าทำไม่ได้ - ท่านทำได้สิ
ท่านอภัยให้ทุกคนได้
ทำให้พวกเขารู้ตัวว่าพวกเขาทำผิด
ทำให้พวกเขาเข้าใจ
ขอร้องนะ แดนี
เราจะมามัวแต่ เมตตากรุณาเล็กๆน้อยๆไม่ได้
โลกที่เราต้องการ
สร้างขึ้นจากคนที่ยึดมั่น ในโลกปัจจุบันไม่ได้หรอก
โลกแห่งความเมตตาต่างหาก ที่เราต้องการ มันต้องเป็นเช่นนั้น
และมันจะเป็นเช่นนั้น
มันไม่ง่ายที่จะมองเห็น สิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน
โลกที่ดีงามน่ะ
ท่านรู้ได้ยังไง
ท่านรู้ได้ยังไงว่าโลกแบบนั้นจะดี
เพราะข้ารู้ว่าอะไรดีน่ะสิ
และท่านเองก็เช่นกัน
- ข้าไม่รู้ - ท่านรู้
ท่านรู้ดี ท่านรู้มาตลอด
แล้วคนอื่นๆล่ะ
คนอื่นๆทุกคน ที่คิดว่าตนเองรู้ว่าอะไรดี
พวกเขาไม่มีสิทธิ์เลือก
อยู่กับข้าเถอะ
ช่วยกันสร้างโลกใหม่กับข้า
นี่แหละเหตุผลของเรา
เหตุผลของเรามาตั้งแต่แรก
ตั้งแต่ท่านเป็นเด็กน้อย ใช้ชื่อสกุลนอกสมรส
และข้าเป็นเด็กน้อย ที่ยังนับเลขได้ไม่ถึง 20
เราจะช่วยกันสร้าง
เราจะทลายกงล้อด้วยกัน
ท่านเป็นราชินีของข้า
ทั้งตอนนี้และตลอดไป
จอนอยู่ไหน
- เขาเป็นนักโทษของเรา - เช่นเดียวกับลอร์ดทีเรียน
ทั้งคู่จะถูกนำตัวมาที่ลานชุมนุมนี้
แล้วเราจะตัดสินว่า จะทำยังไงกับนักโทษดี
นี่เป็นเมืองของเราแล้ว
หากท่านมองออกไป นอกกำแพงเมืองของท่าน
ก็จะพบเห็นชาวเหนือนับพันคน
ที่พร้อมอธิบายให้ท่านฟังว่า ทำไมการทำร้ายจอน สโนว์
จึงไม่เป็นประโยชน์กับท่าน
และท่านจะพบผู้ไร้มลทินนับพันคน
ที่เชือว่าเป็นประโยชน์
พวกท่านบางคนอาจให้อภัยได้ง่าย
แต่ชาวเกาะเหล็กไม่เป็นเช่นนั้น
ข้าสาบานตน ติดตามเดเนริส ทาร์แกเรียน
ท่านสาบานที่จะติดตามทรราช
นางปลดปล่อยเราจากทรราชต่างหาก
เซอร์ซีตายไปก็เพราะนาง
และจอน สโนว์ก็ปักมีดลงที่หัวใจนาง
ให้ผู้ไร้มลทินมอบโทษ ที่เขาสมควรได้รับเถอะ
ขืนพูดว่าจะฆ่าพี่ชายข้าอีกคำเดียว
ข้าจะปาดคอเจ้าซะ
สหาย ได้โปรดเถอะ
เราปาดคอกันมานานพอแล้ว
ทอร์โก นูโด ข้าเรียกถูกมั้ย
ถ้าไม่ได้ท่านและคนของท่าน
เราคงแพ้สงคราม กับพวกคนตายไปแล้ว
ดินแดนนี้เป็นหนี้ท่าน อย่างที่ไม่อาจชดใช้ได้
แต่ให้เราพยายามชดใช้เถอะ
มีดินแดนในรีช
ซึ่งเป็นผืนดินอุดมสมบูรณ์
คนที่เคยอยู่ที่นั่นจากไปหมดแล้ว
ไปจับจองเสียเถอะ เริ่มสร้างบ้านของตัวเอง
โดยมีผู้ไร้มลทินเป็นผู้เชิญธง
เราทำสงครามกันมามากพอแล้ว
พวกท่านมีหลายพันคน พวกเขาก็มีหลายพันคน
ท่านย่อมรู้ว่าจะลงเอยอย่างไร
เราต้องหาทางที่ดีกว่านั้น
เราไม่ต้องการให้ท่านชดใช้
เราต้องการความยุติธรรม
จอน สโนว์จะลอยนวลไปไม่ได้
ท่านไม่ใช่คนที่จะตัดสินใจ
ท่านไม่มีสิทธิ์พูด
ทุกคนได้ยินท่านพูดมามากพอแล้ว
ถูกของท่าน
และไม่มีใครพูดถูกไปกว่านี้แล้ว
แต่ท่านไม่ใช่คนที่จะตัดสินใจ
จอนทำความผิดที่นี่
ชะตากรรมของเขา ก็ต้องให้พระราชาเราตัดสินใจ
หรือไม่ก็ราชินีของเรา
เราไม่มีทั้งราชาและราชินี
พวกท่านเป็นผู้ทรงอืทธิพลมากที่สุด ในเวสเทรอส
เลือกมาสักคนสิ
งั้นพวกท่านเลือกมา
ลอร์ดและเลดี้ทั้งหลาย
นี่น่าจะเป็นช่วงเวลา ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา
การตัดสินใจของเราในวันนี้จะส่งผล
ต่อเนื่องในประวัติศาสตร์
ข้ายืนอยู่ตรงหน้าพวกท่าน
ในฐานะลอร์ดผู้อาวุโสแห่งดินแดนนี้
ผู้ผ่านศึกมาแล้วสองครั้ง
และข้าคิดว่าประสบการณ์ทำให้ข้า
พอจะมีฝีมือในการบริหารบ้านเมือง
- และเข้าใจ... - ท่านน้า
เชิญนั่งเถอะ
เราต้องเลือกใครสักคน
อะแฮ่ม
ทำไมมีแค่เรา
เอ่อ
เราเป็นตัวแทนตระกูลใหญ่ทั้งหมด
แต่คนที่เราจะเลือก
พวกเขาจะไม่แค่ ปกครอง ลอร์ดกับเลดี้
การตัดสินใจว่า อะไรดีที่สุดสำหรับทุกคน
จึงน่าจะเป็นหน้าที่ของ...
ทุกคน
งั้นก็น่าจะให้สุนัขออกเสียงด้วยสิ
ข้าจะถามม้าของข้าดู
ท่านคงอยากสวมมงกุฎสินะ
ข้ารึ
สัตว์ประหลาดเนี่ยนะ
คนครึ่งเมืองเกลียดข้า ที่ไปรับใช้เดเนริส
อีกครึ่งนึงเกลียดข้าที่ทรยศนาง
- นึกไม่ออกแล้วจะมีใครแย่กว่านี้ - งั้นใครดี?
สองสามสัปดาห์นี้ ข้าไม่มีอะไรทำ ได้แต่นั่งคิด
เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเรา
เกี่ยวกับความผิดพลาดที่เราก่อ
อะไรที่จะรวมใจชาวประชาไว้ได้
กองทัพรึ
หรือทองคำ
หรือธง
เป็นเรื่องราวต่างหาก
ไม่มีอะไรในโลกนี้ จะมีอานุภาพไปมากกว่า
เรื่องราวดีๆ
และจะไม่มีอะไรหยุดยั้งได้
ไม่มีศัตรูที่ไหนจะมาพิชิตได้
จะมีใครเล่าจะมีเรื่องราวที่น่าสนใจ
มากกว่าแบรนผู้ไม่สมบูรณ์
เด็กชายที่ตกจากหอคอยสูงและรอดชีวิต
เขารู้ว่าตนเองจะเดินไม่ได้อีก เขาจึงหัดบิน
เขาข้ามเดอะวอลล์ไปได้
เด็กพิการคนนึงน่ะ
และกลายเป็นอีกาสามตา
เขาคือความจำของเรา
ผู้เก็บรักษาเรื่องราวทั้งหมดของเรา
สงคราม งานวิวาห์ การเกิด การสังหารหมู่ ความอดอยาก
ชัยชนะของเรา
ความพ่ายแพ้ของเรา
อดีตของเรา
จะมีใครเหมาะเป็นผู้นำพาเรา ไปสู่อนาคตมากกว่านี้อีกล่ะ
แบรนไม่สนใจจะปกครองบ้านเมือง เขามีลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ
ก็ดีนะ
โอรสของกษัตริย์ อาจะโหดร้ายและโง่เขลาก็ได้
ท่านเองก็รู้ดี
ไม่มีทางที่โอรสของเขา จะทรมานเราได้
นั่นแหละกงล้อ ที่ราชินีของเราอยากจะทำลาย
นับจากนี้ไป ผู้ปกครองเมือง จะไม่ได้มากจากชาติกำเนิด
แต่จะถูกเลือกในที่นี้
โดยบรรดาลอร์ดและเลดี้ แห่งเวสเทรอส
เพื่อทำประโยชน์ให้อาณาจักร
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ต้องการ
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ไยดีต่ออำนาจ
แต่บัดนี้ข้าขอถาม หากเราเลือกเจ้า
เจ้าจะสวมมงกุฎหรือไม่
เจ้าจะเป็นผู้นำเจ็ดอาณาจักร อย่างเต็มความสามารถ
นับจากวันนี้ จนถึงวันสุดท้ายของเจ้าหรือไม่
ท่านคิดว่า ข้ามาถึงที่นี่เพื่ออะไรเล่า
สำหรับแบรนดอนแห่งตระกูลสตาร์ก
ข้าเห็นด้วย
เห็นด้วย
- เห็นด้วย - เห็นด้วย
เห็นด้วย
ข้าไม่แน่ใจว่ามีสิทธิ์ออกเสียงมั้ย แต่ข้าเห็นด้วย
เห็นด้วย
ข้ารักเจ้านะ น้องชายข้า และจะรักเสมอ
เจ้าจะเป็นกษัตริย์ที่ดี
แต่ชาวเหนือหลายหมื่นคน
ล้มตายในมหาสงคราม เพื่อปกป้องเวสเทรอสทั้งหมด
และผู้ที่รอดมาได้ก็เห็นอะไรมามาก
และต่อสู้มามากเกินกว่า จะคุกเข่าให้ใครอีก
แดนเหนือจะยังเป็นอาณาจักรอิสระ
อย่างที่เป็นมานานนับพันปี
ทุกท่าน คารวะแบรนผู้ไม่สมบูรณ์
ผู้แรกในนามนี้
ราชาแห่งอัลดาลส์และปฐมชน
ลอร์ดแห่งหกอาณาจักร และผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักร
ทุกคน คารวะแบรนผู้ไม่สมบูรณ์
ลอร์ดทีเรียน
ท่านจะเป็นหัตถ์ของข้า
ม...
ไม่ ฝ่าบาท ข้าไม่ต้องการ
ข้าก็ไม่ต้องการเป็นพระราชา
ข้าไม่คู่ควรกับมัน
ข้าเคยคิดว่าตนฉลาด แต่ก็เปล่า
ข้านึกว่าตนรู้ว่าอะไรถูกต้อง แต่ก็ไม่ใช่เลย
เลือกเซอร์ดาวอสเถอะ
หรือเลือกใครก็ได้
- ข้าเลือกท่าน - ท่านเลือกไม่ได้
ข้าเลือกได้สิ
- ข้าเป็นราชา - ชายผู้นี้เป็นอาชญากร
- เขาควรได้รับโทษ - เขาได้รับโทษไปแล้ว
เขาทำความผิดอันเลวร้ายมากมาย
เขาจะใช้เวลาที่เหลือทั้งหมด ในชีวิตเพื่อแก้ไขมัน
แค่นั้นยังไม่พอ
หากส่งท่านให้ผู้ไร้มลทิน ก็เท่ากับเริ่มก่อสงคราม
หากปล่อยท่านเป็นอิสระ ก็เท่ากับเริ่มก่อสงคราม
ราชาองค์ใหม่ของเราจึงเลือก
ที่จะส่งท่านไปหน่วยไนท์สวอทซ์
ยังมีไนท์สวอทซ์อยู่อีกเหรอ
โลกย่อมต้องมีบ้านสำหรับ
ลูกนอกสมรสและคนไม่สมบูรณ์
ท่านจะไม่มีเมีย
ไม่ครองดินแดน
ไม่มีลูก
ผู้ไร้มลทินต้องการหัวท่านก็จริง
แต่เกรย์เวิร์มยอมรับ ที่จะให้ท่านรับโทษตลอดชีวิต
ส่วนซานซ่ากับอาร์ยา ต้องการให้ท่านเป็นอิสระ
แต่ก็เข้าใจที่ราชาองค์ใหม่ ต้องการสันติภาพ
ไม่มีใครพอใจเต็มที่
ก็น่าจะหมายความว่า ประนีประนอมได้อย่างดี
ข้าว่าอย่างนั้น
มันถูกต้องแล้วหรือ
สิ่งที่ข้าทำน่ะ
สิ่งที่เราทำต่างหาก
ข้ารู้สึกว่าไม่ถูกต้อง
อีก 10 ปีค่อยมาถามข้าใหม่
ข้าไม่คิดว่าเราจะได้พบกันอีกนะ
ข้าไม่แน่ใจนักหรอก
พอเป็นหัตถ์ของราชาหลายๆปี
อาจทำให้คนเรา อยากปัสสาวะที่ขอบโลก
ข้าอยากให้มันมีทางอื่น
ท่านจะอภัยให้ข้าได้มั้ย
แดนเหนือเป็นอิสระก็เพราะเจ้า
แต่พวกเขาสูญเสียพระราชาไป
บุตรสาวเน็ด สตาร์ก จะเป็นปากเสียงให้พวกเขา
นางดีที่สุดแล้ว ที่พวกเขาจะหาได้
เจ้ามาหาข้าที่คาสเซิลแบล็กก็ได้นะ
ข้าไปไม่ได้หรอก
เจ้าคิดว่าจะมีใครกล้าบอกเจ้ารึ ว่าห้ามสตรีเข้าไป
ข้าจะไม่กลับไปทางเหนืออีก
แล้วเจ้าจะไปไหน
ทางตะวันตกของเวสเทรอสมีอะไร
ข้าไม่รู้
ไม่มีใครรู้
แผนที่ทุกฉบับสิ้นสุดเพียงเท่านั้น
ข้าจะไปที่นั่น
เจ้ามีดาบนีดเดิลของเจ้าไหม
อยู่นี่
ฝ่าบาท
ข้าเสียใจที่ไม่อยู่ ในยามที่ท่านต้องการข้า
ท่านอยู่ในที่ที่ท่านสมควรอยู่แล้ว
"เซอร์เจมี่ แลนนิสเตอร์ ที่รู้จักในนามผู้ปลงพระชนม์กษัตริย์"
"หลังจากที่กษัตริย์จอฟฟรีย์ถูกปลงพระชนม์ โดยทีเรียน แลนนิสเตอร์"
"ได้รับใช้กษัตริย์ทอมเมนที่หนึ่ง"
"ถูกจับที่สนามรลที่วิสเปอริ่งวู้ด"
"แต่เลดี้แคทอลีน สตาร์กปล่อยตัว"
"สาบานตนเข้าร่วมกองกำลัง"
"และขี่ม้าขึ้นเหนือไปสมทบ กับพวกเขาที่วินเทอร์เฟล"
"หลบหนีจากการคุมขัง แล้วขี่ม้าลงใต้ด้วยพยายาม"
"ป้องกันเมืองหลวงจากการถูกทำลาย เสียชีวิตในการปกป้องราชินีของเขา"
นั่นไม่ใช่...
นี่อะไร
บทเพลงแห่งน้ำแข็งและอัคคี
อาร์ชเมสเตอร์เอโบรส เล่าที่มาของสงคราม
หลังจากสิ้นกษัตริย์โรเบิร์ต
ข้าช่วยเขาตั้งชื่อเอง
ข้าคงจะต้องช่วยวิจารณ์อย่างหนัก
ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น
เขาเมตตาข้านัก ไม่เคยคิดเลย
เขาไม่ใช่คนมีเมตตารึ
- เขา... - เขาทำไม?
เขาพูดถึงข้าว่ายังไง
ข้าเชื่อว่าเขาไม่ได้พูดถึงท่าน
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
ดูเหมือนเราจะขาด หัวหน้าหน่วยสืบข่าว
และขุนนิติ
- ขุนชำนาญศึกด้วย - ใช่ ฝ่าบาท
เราจะนำตัวผู้เหมาะสมต่อตำแหน่ง
มาเข้าพบท่านภายในไม่กี่สัปดาห์นี้
แล้วโดรกอนล่ะ ได้ข่าวบ้างไหม
พบเห็นล่าสุด บินไปทางตะวันออก มุ่งสู่...
ยิ่งไปไกลเท่าไหร่ยิ่งดี
ข้าอาจหามันพบก็ได้
จัดการเรื่องที่เหลือต่อนะ
ตามที่ท่านปรารถนา ฝ่าบาท
เซอร์พ็อดริก
เราจะปฏิบัติตามที่ท่านประสงค์ พระราชาแบรนผู้ไม่สมบูรณ์
ผู้ปกครองหกอาณาจักร และผู้พิทักษ์อาณาจักร
- ครองราชย์ชั่วกาลนาน - ครองราชย์ชั่วกาลนาน
ครองราชย์ชั่วกาลนาน
เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
ข้าก็แน่ใจเช่นนั้น
เซอร์บรอน์นแห่งแบล็กวอเตอร์
ลอร์ดแห่งไฮการ์เดน
ลอร์ดสูงสุดแห่งรีช
และขุนกษาปณ์
พูดได้มั้ยว่า ท่านได้รับชดใช้หนี้จากฝ่าบาทแล้ว
เต็มจำนวนทีเดียว ท่านหัตถ์
ดี
ได้เวลาเริ่มก่อหนี้ใหม่แล้ว
เราต้องเลี้ยงประชาชนที่หิวโหย
เราจะคาดหวังความช่วยเหลือได้หรือไม่
ย่อมได้อย่างแน่นอน
ลอร์ดดาวอส เราต้องสร้าง เรือรบใหม่ และต้องซ่อมท่าเรือด้วย
ถูกต้อง งานเหล่านี้จะเริ่มขึ้นทันทีที่
ได้รับเงินสนับสนุนจากขุนกษาปณ์ และลอร์ดที่มีตำแหน่งสูงส่ง
ขุนกษาปณ์ตั้งตารอ ที่จะช่วยเหลือขุนนาวา
แต่เขาต้องแน่ใจเสียก่อนว่า จะไม่เอาเงินเราไปล้างผลาญ
ไม่เช่นนั้น ไม่ช้าคลังก็จะหมดเงิน
"เงินก็จะหมดคลัง"
ท่านเป็นขุนไวยากรณ์แล้วหรือ
แกรนด์เมสเตอร์
ทฤษฎีของข้าหลังจากศึกษาท่อระบาย
ของคาสเตอร์ลี่ล็อกอยู่หลายปี
น้ำสะอาดนำพาชาวประชา ให้มีสุขภาพที่ดีขึ้น
อาร์ชเมสเตอร์ได้ศึกษาเรื่องนี้แล้ว
ได้ความว่า...
แข็งแกร่งจึงรอด อ่อนแอไม่รอด
หาช่างก่อสร้างที่ดีที่สุด มอบหมายให้ทำงานนี้
พูดถึงช่างก่อสร้าง ซ่องนางโลมดีๆโดนเผาวอดหมด
ขุนกษาปณ์ยินดีที่จะให้เงิน สนับสนุนเพื่อสร้างขึ้นใหม่
อาร์ชเมสเตอร์ไม่กระตือรือร้น
เรื่องประโยชน์ของซ่องเอาเสียเลย
เขาคงไม่ได้ใช้มันอย่างจริงจังน่ะ
ข้าคิดว่าเราทุกคนน่าจะเห็นตรงกัน
เรือเป็นเรื่องสำคัญที่มาก่อนซ่อง
นั่นเป็นคำพูดที่อวดดีมาก
ข้าเคยเอาลา
กับรวงผึ้งเข้าไปซ่องด้วยนะ
ราชินีแห่งแดนเหนือ
บรรยายไทยโดย JIRATHIP