WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
NA PODSTAWIE "UCZTY DLA WRON" GEORGE'A R. R. MARTINA
GRA O TRON
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Było ich 20, może mniej.
Nikt nic nie zauważył.
Spalili zapasy żywności i broń oblężniczą.
- Namioty... - A konie?
Zginęły setki.
Zakradło się tu 20 ludzi i nikt nic nie zauważył?
Lepiej znają teren.
Wartowników w łańcuchy. Albo spali, albo im pomogli.
Winnych powieś.
Jeśli nie będzie cieplej, nie ruszymy naprzód,
- a na powrót nie mamy zapasów. - Nie zamierzam wracać.
Nie znam się na wojsku, panie,
lecz jeśli nie pójdziemy ani naprzód, ani w tył...
Martwe konie na mięso.
Otworzyć bramy.
- Poniosłem klęskę. - Nie.
Chciałem ich ocalić i zawiodłem.
Jego nie zawiodłeś.
Ani jego.
Ani jej.
Żyją tylko i wyłącznie dzięki tobie.
Oni tego nie pojmą.
Masz dobre serce, Jonie Snow.
Zginiemy przez to.
- Wzywałeś mnie, panie? - Znajdź sobie eskortę. Wracasz.
Powiedz Lordowi Dowódcy, że chcę dostać jedzenie i konie.
W zamian po objęciu tronu dam Nocnej Straży najlepszych ludzi.
Jeśli zechce, będzie mógł obsadzić wszystkie zamki.
- Uczyniłeś mnie Namiestnikiem. - Wiem.
Namiestnik nie porzuca króla w trakcie walki.
Nie porzucasz mnie, a słuchasz rozkazu.
Wykona go każdy chłopiec.
A jeśli Jon Snow odmówi, co powie mu chłopiec?
Właśnie dlatego jesteś Namiestnikiem. Nie wracaj z pustymi rękoma.
Może powinienem wziąć ze sobą królową i księżniczkę?
- Rodzina zostanie ze mną. - To chociaż Shireen!
- Oblężenie nie jest dla dzieci. - Rodzina zostanie ze mną.
Co to?
"Taniec Smoków, prawdziwa historia". Pióra maestra Munkuna.
Brzmi jak porządna opowieść.
Ser Byron Swann chciał zabić Vhagar.
Polerował tarczę, aż była jak lustro, a potem się za nią ukrył.
- Liczył, że smok ujrzy tylko siebie. - A ujrzał głupca z tarczą.
I spalił.
I tak zakończyła się kariera wielkiego smokobójcy.
Zrobiłem to dla ciebie.
- Ładny? - Piękny!
- Dziękuję. - Proszę.
- Zrobisz też łanię? Do pary. - Pewnie!
- Dlaczego dostałam prezent? - Bo zasługujesz.
Mój syn namawiał mnie do nauki czytania.
Ja się upierałem.
Mówiłem, że resztę życia przeżyję i bez tego.
Mogłem go posłuchać.
W ten sposób ci dziękuję.
Dzięki tobie dorosłem.
Nie będzie mnie kilka dni.
- Wrócę i posłucham o Tańcu Smoków. - Sam przeczytasz.
- Książę. - Wybacz, że zaczęliśmy bez ciebie.
Usiądź, proszę.
Myrcello.
- Wuju. - Wspaniała suknia.
- Nie pochwalasz? - Zmarzniesz.
Skąd! Tutejszy klimat mi sprzyja.
Książę.
- Jak szczęka? - Ledwie to poczułem.
- Co robisz w Dorne? - Dbam o bezpieczeństwo bratanicy.
Zamiast wysłać kruka lub zwrócić się do mnie,
postanowiłeś zakraść się i uprowadzić mojego gościa?
Otrzymaliśmy wiadomość.
Naszyjnik księżniczki w szczękach żmii.
Skradziono mi go.
Wspaniale.
- Ostatni posiłek skazańca? - Nie mogę cię ściąć.
Wielu z nas pragnie wojny, lecz ja za dobrze ją znam.
Widziałem stosy trupów.
Widziałem głodujące po miastach sieroty.
- Nie skażę na to poddanych. - Wolisz godzić się z Lannisterami.
Właśnie to zrobimy.
Wypijmy za Tommena, Pierwszego Tego Imienia,
Króla Andalów i Pierwszych Ludzi, władcę Siedmiu Królestw.
Król Tommen pragnie, by jego siostra wróciła do stolicy?
Niestety.
Nie sprzeciwię się.
Odwieziesz ją.
Pojedzie z wami mój syn, książę Trystane.
Jeśli sojusz pomiędzy koroną a Dorne ma trwać,
- nie wolno wam zerwać zaręczyn. - Zgadzam się.
Mój brat, nim zginął, zasiadał w małej radzie.
Twój ojciec wiedział, jak ważne dla królestwa jest Dorne.
Oberyn zginął, więc jego miejsce zajmie Trystane.
- Masz moje słowo. - Słowo Królobójcy?
Nic dziwnego, że nie możesz stać. Brak ci kręgosłupa!
Jesteś matką moich bratanic, które bardzo kocham.
Życzę ci długiego życia, ale obraź mnie jeszcze raz, a się ono skończy.
Mogę spytać o los mojego towarzysza, Bronna?
Jak w Królewskiej Przystani karzą człowieka z gminu,
- który uderzył księcia? - Ledwie to poczuł.
Ja jestem temu winny. Bronn jedynie wykonywał rozkazy.
To mnie powinieneś ukarać.
Trystane musi się nauczyć dokonywać osądów. Niech zdecyduje.
Ojciec pokazał mi, czym jest łaska.
- Uwolnię twojego człowieka. - Dziękuję.
Pod jednym warunkiem.
Dlaczego w to gramy? Jestem lepsza.
Za każdym razem wygrywam.
Czy choć raz nie trafiłam?
Nie pamiętam tego. Lubisz porażki czy ból?
Co wolisz?
Ból?
To musiało boleć. Rozpłaczesz się?
- Poddaj się. - Nie trafisz.
- Nigdy nie chybiam. - Zobaczysz. Za dużo myślisz.
Denerwujesz się. "A jeśli ma rację?"
- Szczęście. - Moja kolej.
Jesteś za wolna. Zawsze byłaś wolna.
- Co mnie czeka na końcu tej drogi? - Wkrótce się przekonasz.
Jeszcze raz, przystojniaku. Kim jestem?
- Najpiękniejszą kobietą na świecie. - To prawda!
Dziwka.
Książę, ser Bronn znad Czarnego Nurtu.
Nie wiedziałem, że jest taki tytuł.
- Tylko jeden. - Księcia Trystane'a poznałeś.
Książę. Wybacz szturchnięcie.
Książę jest łaskawy. Zwróci ci wolność.
Dobrze wiedzieć.
- To ciasto? - Postawił jeden warunek.
Sugeruję zupę.
Sercówki, małże, ostrygi!
- Sercówki, małże... - Ile za twoją muszelkę?
Chodźże!
Ostrygi, dziewczyno!
Ogłuchłaś?
Dziewczyno! Głucha jesteś? Chodź tu!
Dziewczyno!
Lordzie Tyrell, w imieniu Żelaznego Banku
witam cię w Wolnym Mieście Braavos.
- Podróż minęła spokojnie? - Niemal do samego końca.
Poradziliśmy sobie.
Dobrze, że starzec pilnuje portu.
Jak zbiory w Reach?
Kupcy winni powiadają, że winogrona obrodziły wyjątkowo.
Jeśli osiągniemy porozumienie,
nie zapomnę ci podesłać najlepszej beczułki, panie.
Niestety nie piję.
Niektórzy uważają lichwę za niegodne, niehonorowe zajęcie.
- Czysty nonsens. - Zgadzam się z lordem.
Wiesz, panie, że Maegor III próbował jej zakazać?
Kazał chwytać lichwiarzy i ucinać im obie dłonie.
- Rękawicznicy byli niepocieszeni. - Kto pożycza bez procentów,
nie zarobi, a może stracić, więc po co pożyczać?
Gdzie nagroda, dla której idzie na ryzyko?
Bierzesz nas za hazardzistów, lordzie?
Najlepszych na świecie.
Z zakładów, które wygraliście, powstało to.
Mam mnóstwo pracy.
- Śpiewasz, panie? - Nie.
To całkiem proste.
Pocałuj mnie przy Długim Kanale
I daj mi dwa buziaki w Słonym Mieście
Bo jutro czeka nas śmierć
Żebrak z gołą głową Król ze swą koroną...
- Myślałem, że dureń nie skończy! - Nieźle mu szło.
Tyrellowie zgniją w piekle.
Zdradzieckie pizdy. Chcieli zrobić królem Renly'ego!
To tutaj, chłopcy.
Najlepsze dziewki w Braavos.
- Płacisz? - Pewnie.
Ale się nie dzielę.
- Sprzedawaj ryby gdzie indziej. - Wpuść ją. Jestem głodna.
Chodź, kochana.
Powiadają, że ostrygi dodają wigoru.
Weźmiemy sześć.
Trzy miedziaki.
Sztuka srebra. Dama cię lubi.
Za stara.
Mam taką, której szukasz. Anara!
Jest najdroższa.
Lecz warta wydanych pieniędzy.
Za stara.
Macie, czego chcę?
Oczywiście, panie.
Świeże?
Chodź. Jesteśmy głodni.
Nic tak nie utwardza kutasa jak ostrygi!
Jedną.
Masz ocet?
Kto ją tu wpuścił?
Dobra.
Dam znać, kiedy skończę.
- Rano znajdziesz mi nową? - Oczywiście.
Każę cię wychłostać! Uciekaj!
Wynoś się!
I co?
Chudzielec nie był głodny.
Może dlatego jest chudy.
- Jutro. - Jutro.
Dziewczynka ma pracę.
Twój bunt się skończył.
Albo przysięgniesz mi wierność, albo umrzesz.
Wierzę w drugą szansę.
Ale nie w trzecią.
Piszesz jak siedmiolatek.
- Wasz maester skopiuje wieści. - Za darmo?
Widać się zmienił.
- Królowa ucieszy się z wiadomości. - Wiem.
- Bardzo ją kochasz? - To moja bratanica.
Nie o niej mówię.
Myślisz, że tego nie pochwalam? Dlaczego?
Bo twoi rodacy tego nie robią? Tak samo patrzyli na mnie i Oberyna.
Tutaj nikt się nawet nie skrzywił.
100 lat temu u was też by tak było. Gdybyś zwał się Targaryen.
W różnych czasach wolno nam kochać różne osoby.
A my zawsze kochamy tych, których chcemy kochać.
Wiem, że twoja córka nie jest winna śmierci mojego ukochanego.
Może i ty nie jesteś.
Ojcze?
Nie zimno ci?
Nie. Co czytasz?
- "Taniec Smoków". - O czym to?
O wojnie pomiędzy Rhaenyrą Targaryen i jej bratem Aegonem.
Oboje pragnęli Żelaznego Tronu.
Zaczęli gromadzić zwolenników i podzielili królestwo na pół.
Bracia walczyli z braćmi, smoki ze smokami.
Nim skończyli, zginęły tysiące.
Dla Targaryenów też była to klęska. Nie podnieśli się po niej.
Taniec Smoków?
Dlaczego taniec?
- Taka nazwa. - Bezsensowna.
Poetycka.
Gdybyś musiała wybierać pomiędzy Rhaenyrą i Aegonem,
- kogo byś wybrała? - Nikogo.
Od tego zaczął się podział.
Czasem trzeba wybrać.
Czasem świat zmusza do wyboru.
Jeśli człowiek wie, kim jest,
i pozostaje wobec siebie szczery,
wybór przestaje być wyborem.
Musi wypełnić przeznaczenie
i zrobić to, co jest mu pisane.
Choć bardzo tego nie chce.
Rozumiem.
Nie wiesz, o czym mówię.
To nieważne. Chcę ci pomóc.
Mogę?
- Możesz. - W takim razie to zrobię.
Jestem księżniczką Shireen, twoją córką.
Wybacz mi.
- Gdzie mój ojciec? Chcę go zobaczyć. - To nie potrwa długo.
Gdzie jest mój ojciec?! Nie możecie tego zrobić! Ojcze!
Chcę się z nim zobaczyć!
Nie pozwól jej na to, ojcze!
Puśćcie mnie!
Gdzie jesteś, ojcze?!
Tego chce pan. To dobra decyzja.
Wielka.
Usłysz nas, panie!
Ofiarujemy ci tę dziewczynę.
Niech twój ogień ją oczyści i wskaże nam drogę.
Jeśli nic nie zrobimy, umrzemy z głodu.
- Lecz jeśli ją poświęcimy... - Przyjmij naszą ofiarę
i prowadź nas poprzez ciemność.
- Wskaż nam drogę! - Proszę cię, matko!
Matko!
- Nie możemy! - Płynie w niej królewska krew.
- Panie Światła! - Ojcze!
Ojcze! Nie rób tego, ojcze!
Proszę!
Nie róbcie tego!
Ojcze! Matko!
- Pomocy! - Nie!
Matko!
Pomóż mi! Błagam!
Nie rób tego, matko!
Proszę cię!
Nie!
- Gdzie byłeś? - Sprawdzałem, czy wszystko gotowe.
Wolni mieszkańcy Meereen!
Dzięki błogosławieństwu Łask
i Jej Miłości królowej
witam was na Wielkiej Arenie!
Pierwszy pojedynek, moja królowo.
Kto zatryumfuje?
Silny czy szybki?
Walczę i umieram dla twej chwały,
wielka królowo.
Walczę i umieram dla twej chwały,
wielka królowo.
Czekają na twój znak. Klaśnij w dłonie.
Postaw na mniejszego. Gwarantuję, że wygra.
- Słusznie. - Nie zrobię tego.
Władcy nie obstawiają walk. Znajdź kogoś innego.
Przeciwko mnie też chcieli stawiać. Tacy jak on. Nie zna się.
Od dawna obserwuję walki. Z doświadczenia wiem,
że więksi tryumfują znacznie częściej.
W walce też masz doświadczenie?
Próbowałeś kiedyś zabić kogoś, kto chciał zabić ciebie?
Ilekroć wychodziłem przeciwko takiemu potworowi,
ludzie widzieli chudzielca
i gotową do mordu górę mięśni, ale nie zdążyli obstawić.
Góry mięśni nigdy nie miały mięśni tutaj
albo... tutaj.
I były za wolne, żeby na czas zatrzymać mój sztylet.
Ilekroć stawałem naprzeciw szczerzącego zęby wielkoluda,
wiedziałem, że walka jest przesądzona.
- Nie pochwalasz tego? - Napatrzyłem się na śmierć.
- W wolnym czasie wolę sobie darować. - Rozumiem.
Czy któryś wielki król osiągnął coś bez zabijania i okrucieństw?
Łatwo pomylić praktykę z teorią,
zwłaszcza gdy układa się po twojej myśli.
Nie mówię o sobie,
- lecz o tym, jak osiągnąć wielkość. - To ma być wielkość?
To jedna z tradycji wielkiego miasta,
które stało tu przed tobą
i będzie stać, gdy oboje obrócimy się w pył.
Mój ojciec byłby tobą zachwycony.
Pytam raz jeszcze!
Kto zatryumfuje?
Kiedyś to miasto obróci się w pył.
- Na twój rozkaz? - Możliwe.
Mistrz Meereen...
- Zginie wielu ludzi, by to osiągnąć. - Zginą w słusznym celu.
- Sądzą, że w takim umierają. - Mylą się.
Twój cel jest słuszny, a ich nie? Lepiej wiesz, czego chcą?
Słusznie. Jesteś elokwentny.
Możesz nawet mieć rację. Elokwentni często ją mają.
Równie często jak głupcy.
...czy rycerz z Westeros?
Walczę i umieram dla twej chwały,
wielka królowo.
- Pani... - Zamknij się!
- Zakończ to. - Nie może.
Możesz!
Chrońcie królową!
Chodź ze mną, pani!
Za nimi!
Tędy!
Na drugą stronę!
Chronić królową!
Drogonie!
Leć.
Na podstawie "Uczty dla wron" George'a R. R. Martina
wydanej przez Wydawnictwo Zysk i Spółka
Tekst: Wojtek Stybliński