เมยสเตอร์ลูวิน ส่งสารไปยังไพค์
แจ้งให้พ่อข้าทราบถึง ชัยชนะของข้าที่นี้
และอีกฉบับไปที่ดีบวู้ด ม็อต ให้พี่สาวข้า
แจ้งข่าวให้นางว่านางต้องส่ง คนห้าร้อยคนมายังวินเทอร์เฟล
เราจะล่องเรือไป คิงส์แลนด์ดิ้งเมื่อใด
ทันทีที่ข้ารวม กองพลได้สำเร็จ
และเจ้าเป็นคนคุมทัพ เข้าอ่าวแบล็กวอเตอร์
เดอะฟิสต์ออฟเดอะเฟิสต์แมน เป็นแสนๆปีมาแล้ว
เฟิสต์แมนได้ยืนตรงนี้
พวกเขามาที่นี้เพื่อ หนีจากบางอย่าง
และข้าไม่คิดว่า นั่นได้ผล
คิดว่าข้าจะยอมปล่อยให้เจ้า ส่งเมเซลล่าไปยังดอร์น
ดอร์นเป็นที่ที่ปลอดภัย ที่สุดสำหรับนาง
อยากให้เจ้ารู้ว่าการรักใคร สักคนมันเป็นเช่นไร
การที่จะรักใครจริงๆ ก่อนที่ข้าจะพรากนางมาจากเจ้า
เจ้าปล่อยให้คนปัญญาอ่อน หนีไปได้กับคนพิการงั้นรึ
และริคค่อนด้วยหรือ เด็กตัวเล็กนั่น
ไปพร้อมกับหญิงเถื่อน
เดี๋ยวนะ ข้ารู้จักฟาร์มนั่น
- พวกเขาจะให้เสบียงเรา - ยอมเสี่ยงไม่ได้หรอก
ข้าคอยช่วยรักษา คนบาดเจ็บของท่าน
ข้าใช้เสบียงหยูกยาที่ ข้าเอามาด้วยหมดแล้ว
ท่านจะขี่ม้าไปยังผาชัน เพื่อเจรจาเรื่องเขายอมแพ้
ไปที่ผาชันกับข้า ให้เมยสเตอร์พาเจ้า ดูที่เก็บของของเขา
น่าจะจัดการข้าตอนที่ เจ้ายังมีโอกาสนะ
พวกเขาต้องการหัวเจ้า
แหม ลอร์ดคาร์สตาร์คผู้เฒ่า ดูเหมือนจะไม่ชอบหน้าข้าเท่าไหร่เลย
เจ้ารัดคอลูกชายเขา ด้วยโซ่ตรวนของเจ้า
- ก็เขาขวางทางข้า - เจ้าเป็นชายผู้ไร้ซึ่งเกียรติ
บริแอนน์ ขอดาบให้ข้า
ท่านมีมังกรของข้า
ข้าจะพาท่านไปยัง เรือนของผู้ไม่ตาย
ที่ซึ่งข้านำพวกมันไป
มังกรของท่านรอท่านอยู่ ในเรือนของผู้ไม่ตาย
ข้าบอกพวกเจ้าแล้วว่าจะเกิด อะไรขึ้นหากเจ้ารับใช้ข้าอย่างซื่อสัตย์
และเกิดอะไรขึ้น หากเจ้าไม่ทำ
เจ้าทำอะไรลงไป
หากมีผู้ใดสงสัยว่า ลอร์ดคนใหม่ของเจ้า
เอาจริงหรือเปล่า...
ไม่นะ
เกมบัลลังก์ ตอน เจ้าชายแห่งวินเทอร์เฟล
บรรยายไทยโดย www.thaisubtitle.com
- มีคนมา - เปิดประตูเมือง
อะไรกัน เจ้าชายแห่งวินเทอร์เฟลนี่เอง
- มาอิจฉากันไม่ดีเลยนะ - อิจฉาอะไร
เจ้าควรจะภูมิใจกับ ความสำเร็จของน้องชายสิ
ข้ายึดปราสาทอันแข็งแกร่งของ วินเทอร์เฟลได้ด้วยคนเพียงยี่สิบคน
เป็นนักรบที่ดีเสียนี่กระไร
ข้าเห็นศพสองศพ ถูกแขวนอยู่เหนือประตูเมืองเจ้า
คนไหนล้มยากกว่ากันล่ะ
เด็กพิการหรือ เด็กอายุหกขวบ
ข้าปฏิบัติต่อเด็กสตาร์ค อย่างมีเกียรติ
และพวกเขาตอบแทนข้า ด้วยการทรยศ
เจ้าปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างมีเกียรติ ด้วยการฆ่าทิ้งเนี่ยนะ
ก่อนที่ข้าต้องฆ่าพวกเขา ข้าได้ปฏิบัติอย่าง...
เจ้าบุกยึดบ้านพวกเขา ซึ่งก็ตามสิทธิ์ของเจ้า
- เราเป็นชาวไอรอน เราช่วงชิงสิ่งที่เราต้องการ - ถูกต้อง
หลังจากนั้นเจ้าก็ให้พวกเขาเป็นนักโทษ ที่บ้านของตัวเองแล้วพวกเขาก็หลบหนีไป
นี่ใช่การทรยศหรือ
เป็นข้าจะเรียกว่าความกล้า
พวกเขาสัญญากับข้าไว้แล้ว...
นักโทษตัวเล็กๆ สัญญากับเจ้าไว้
เจ้าเลยโมโหที่ พวกนั้นไม่รักษาสัญญางั้นรึ
เจ้านี่มันใช่หน้าตัวเมีย ที่โง่เง่าดักดานหรือเปล่านะ
- อย่าได้เรียกข้าว่า... - หน้าตัวเมีย
หน้าตัวเมียโง่เง่าที่ฆ่า พวกสตาร์คสองคนที่มีอยู่ที่วินเทอร์เฟล
เจ้ารู้บ้างไหมว่าเด็กสองคนนั้น มีค่ามากแค่ไหน
ถ้าข้าไม่ฆ่าพวกมัน พวกคนเหนือจะคิดว่าข้าอ่อนแอ
เจ้ามันอ่อนแอ แถมโง่อีกด้วย
ขอเตือนไว้เลยนะ
ก็เอาสิ
เตือนข้ามา
เจ้าพาคนมาไม่พอ
ข้าจะปกป้องวินเทอร์เฟลด้วย คนเท่านี้ได้ยังไง
ก็ไม่ใช่ไง ข้ามาเพื่อพาเจ้า กลับบ้าน
- ท่านพ่ออยากคุยด้วย - นี่เรื่องตลกหรือเปล่า
วินเทอร์เฟลเป็นศูนย์กลาง ของตอนเหนือ
ใช่ แล้วก็ห่างจากทะเล เป็นร้อยๆไมล์
เราเป็นชาวเกาะ น้องข้า
เจ้าลืมไปแล้วหรือไร
พลังของพวกเรา มาจากกองเรือ
และในเมื่อเจ้าได้ประดับ กำแพงเมือง
ด้วยศพของพวกเด็กสตาร์คเสียแล้ว
คนทุกผู้ในแดนเหนือย่อม อยากแขวนคอเจ้า
เมื่อร็อบ สตาร์ครู้เรื่อง
เขาจะไม่รู้ เราฆ่าพวกนกส่งสารหมดแล้ว
คุมม้าทุกตัว
ข้ายึดวินเทอร์เฟลมาได้
และข้าจะรักษามันเอาไว้
ทุกคนออกไปก่อน
ธีออน เจ้าเป็นน้องข้า
เราต่างรักท่านแม่
และต่างทนกับท่านพ่อ
กลับบ้านกับข้าเถอะ อย่ามาตายที่นี้คนเดียว
ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะตาย
เจ้าเป็นทารกที่แย่มาก เจ้ารู้หรือไม่
งอแงตลอดเวลา ไม่เคยจะหลับ
มีคืนหนึ่งที่ยังไงเจ้าก็ ไม่ยอมหุบปากเสียที
เอาแต่กรีดร้องหยั่งกะเป็น หมูถูกเชือด
ข้าเดินไปที่เปล แล้วก้มลงมองเจ้า
ข้าอยากจะรัดคอเจ้าเสียให้ตาย
แล้วเจ้าก็เงยหน้าขึ้นมามองข้า แล้วเจ้าก็หยุดร้อง
เจ้ายิ้มให้ข้า
อย่าตายในที่ที่ ห่างจากทะเลมากนัก
ข้ามีของขวัญมาให้ท่าน ท่านลอร์ดกระดูก
ข้ามีอีกาแล้วตัว ไม่ต้องการอีกตัวหรอก
แมนส์จะอยาก สอบสวนตัวนี้
เขารู้หมดเรื่องที่มั่นของพวกอีกา แล้วก็แผนของพวกมัน
ฮาล์ฟแฮนรู้มากกว่าอีก ตัวนี้มันแค่เด็กตัวเล็กๆ
ฆ่ามัน
เขามีโอกาสฆ่าข้าตั้งหลายหน แต่ไม่ทำ
และทีนี้เขาก็เฝ้าหวังว่าทำลงไป ฆ่ามัน
เขาเป็นลูกนอกสมรสจากวินเทอร์เฟล ลูกชายของเน็ด สตาร์ค
แมนส์ต้องการตัวเขาแน่
แมนส์จะต้องการอะไรกับ ลูกนอกสมรสของคนตาย
ข้าก็ไม่รู้หรอก
แต่ข้าว่าเขาอยากจะ เป็นคนตัดสินใจเองนะ
ถ้าเขาวิ่งหนี ข้าจะสับ พวงเขาทิ้ง
ถ้าเขาวิ่งจริง เดี๋ยวข้าทำเอง
เราเท่าเทียมกันแล้วนะ จอน สโนว์
ข้าทำไม่ได้
ข้าพาดดาบกับคอนางแล้ว แต่ข้าทำไม่ได้...
- ข้ารู้ - คนอื่นล่ะ
ตอนเจ้าไม่โผล่ตามขึ้นไป พวกเราออกตามหาเจ้า
เราเจอรอยเจ้าแทบจะ ในทันที
แต่พวกมันเจอเรา ก่อนที่เราจะเจอเจ้า
พวกเขาตายเพราะข้า
อย่าให้มันสูญเปล่าล่ะ
เอาล่ะ ลุกได้แล้ว
เอาสิ ลุกขึ้นมา เดี๋ยวนี้
เดิน
นางงามหรือไม่
ข้าไม่เคยพบนาง
นางชื่ออะไร
เฟรย์มั้ง ข้าว่า
ข้าไม่รู้ชื่อต้นนาง
ข้ามั่นใจว่า ท่านจะต้องมีความสุข
แล้วท่านแต่งงานกับนางเพราะ สะพานเนี่ยนะ
- สะพานที่สำคัญมาก - อ้า
มันเป็นเรื่องก่อนที่ พวกนั้นจะฆ่าพ่อข้า
ตอนนั้นข้ายังคิดว่าจะยกทัพ ลงใต้ไปช่วยเขาได้ทันเวลา
แต่ข้าต้องข้ามสะพาน นั้นให้ได้ก่อน
ยามที่ข้าพูดกับคน ที่มาจากแดนเหนือ
ทุกคนล้วน รักพ่อของท่าน
เขาเป็นคนดีที่สุดที่ ข้าเคยพบ
ข้ารู้ว่าเด็กทุกคนคิดเกี่ยวกับ พ่อตัวเองหยั่งงั้น แต่ว่า...
เด็กทุกคนไม่ได้คิดเกี่ยวกับ พ่อตัวเองหยั่งงั้น
เชื่อข้าเถอะ
เขาเคยบอกข้าครั้งหนึ่งว่า การเป็นลอร์ดก็เหมือนกับการเป็นพ่อ
เพียงแต่ว่าเรามี ลูกเป็นพันๆคน
แล้วก็ห่วงมันหมดทุกคน
ชาวนาที่ไถไร่นาของตัวเอง คือคนที่เราต้องปกป้อง
หญิงทำความสะอาดที่ขัดถูพื้น คือคนที่เราต้องปกป้อง
ทหารที่เราสั่งการ ให้ไปสู้ศึก
เขาบอกกับข้าว่าเขาตื่นมา พร้อมกับความกลัวในยามเช้า
และเข้านอนพร้อมกับ ความกลัวในตอนกลางคืน
ข้าไม่เชื่อเขา
ข้าถามเขาไปว่า
"คนเราจะกล้าหาญได้อย่างไร หากเขาหวาดกลัว"
"นั่นเป็นเวลาเดียวที่ คนเราจะกล้าหาญ" คือสิ่งที่เขาบอกกับข้า
ข้าหวังให้ข้าได้พบ กับเขาจริง
เขาคงชอบเจ้า
ลอร์ดส่วนมากจะกังวล เรื่องเงิน
และชื่อเสียงมากกว่า หญิงทำความสะอาดที่ขัดถูพื้น
เขาไม่สนใจเรื่องเงิน หรือชื่อเสียงเท่าไหร่ดอก
แล้วท่านเล่า
เจ้าคิดว่าข้าสู้ศึกนี้เพียงเพราะ พวกเขาจะได้ขับขานบทเพลงเกี่ยวกับข้ารึ
ข้าอยากกลับบ้าน
ข้าอยากให้คนที่ติดตาม ข้ามาได้กลับบ้าน
แล้วทำไมท่านไม่กลับ
เพราะว่าพวกเราจะไม่มีวันปลอดดภัย จนกว่าจะกำราบพวกแลนนิสเตอร์ได้
และเพราะข้าเชื่อ ในความยุติธรรม
ท่านหมายถึง การตัด หัวจอฟฟรีย์น่ะหรือ
นั่นก็จะเป็นการเริ่มต้น
ฝ่าบาท ท่านหญิง
ผู้สังหารกษัตริย์ เขาหนีไปได้ในตอนกลางคืน
ได้ยังไง
หนีได้ยังไง
บอกข้ามาว่านี่ไม่จริง
ทำไม
- เพื่อน้องๆ - แม่ทรยศข้า
- ร็อบ... - ไม่
แม่ก็รู้ว่าข้า ไม่มีวันเห็นชอบ
แต่แม่ก็ทำลงไปอยู่ดี
แบรนกับริคค่อนเป็น นักโทษอยู่ที่วินเทอร์เฟล
ซานซ่ากับอาร์ย่าเป็นนักโทษอยู่ ที่คิงส์แลนด์ดิ้ง
แม่มีลูกห้าคน แต่มีเพียงคนเดียวที่เป็นอิสระ
ข้าเสียลูกชายไปคน เพราะเขาสู้ข้างลูกชายท่าน
ข้าเสียอีกคนไปให้ กับผู้สังหารกษัตริย์
ที่รัดคอเขาด้วยโซ่ตรวน
ท่านก่อการทรยศ
เพราะว่าลูกๆของท่าน ตกเป็นตัวประกันงั้นรึ
ข้ายอมควักหัวใจตัวเองออกมา
และมอบมันให้แด่พระบิดร หากพระองค์จะยอมปลุก
ลูกชายทั้งสองของข้าขึ้นมา จากหลุมและให้เดินเข้าสู่กรงขัง
ข้าเสียใจด้วยเรื่อง ลูกชายท่าน ใต้เท้า
ข้าไม่ต้องการความรู้สึกท่าน ข้าต้องการแก้แค้น
และท่านขโมยมันไปจากข้า
หากฆ่าเจมี่ แลนนิสเตอร์
ลูกทั้งสองของท่านก็ จะไม่ได้ชีวิตกลับคืนมา
แต่การมอบเขาคืนแก่ คิงส์แลนด์ดิ้งไป
อาจซื้อชีวิต ของลูกๆข้าได้
เจมี่ แลนนิสเตอร์หลอกใช้แม่
แม่ทำให้ฝ่ายเราเสียเปรียบ
ทำให้พวกเราเอง ต้องหมางเมินกัน
แล้วแม่ยังทำทุกอย่างลับหลังข้า
ดูให้มีคนคอยเฝ้านาง ทั้งวันทั้งคืน
ร็อบ
เราส่งคนไล่ตามผู้สังหารกษัตริย์ ไปเท่าไหร่
สี่สิบคน ฝ่าบาท
ส่งไปอีกสี่สิบ ให้ขี่ม้าฝีเท้าจัดที่สุด
ร็อบ
ระยำ
ในแสงสว่างแบบนี้ เจ้าน่าเกลียดกว่าเดิมเสียอีก
เจ้าชื่ออะไร
ข้าคือ เจมี่ แลนนิสเตอร์ แห่งแคสเตอร์ลี่ ร็อค
บุตรแห่งไทวิน
อัศวินที่เป็นนักโทษมีสิทธิ ที่จะรู้ชื่อของผู้คุม
บริแอนน์แห่งทาร์ธ
ทาร์ธ ทาร์ธ ทาร์ธ
พระจันทร์เสี้ยว กับดาวแฉก
ลอร์ด...เซลวิน ทาร์ธ
พ่อเจ้า
มีพี่น้องบ้างไหม ท่านหญิง
จะไปคิงส์แลนด์ดิ้ง ต้องเดินอีกไกลนะ
น่าจะทำความรู้จัก กันไว้ก็ดี
สนิทชิดเชื้อกับผู้ชายมากไหม
ข้าว่าไม่สินะ
ผู้หญิงเล่า
ม้าล่ะ
ข้าไม่ตั้งใจทำให้ไม่พอใจ ท่านหญิง
ขออภัย
ความผิดของเจ้า มันเกินกว่า จะให้อภัยได้ ผู้สังหารกษัตริย์
ทำไมถึงจงเกลียด จงชังข้าเหลือเกิน
- ข้าเคยทำร้ายเจ้าหรือ - เจ้าทำร้ายคนอื่น...
คนที่เจ้าสาบานว่า จะปกป้อง
คนอ่อนแอ คนบริสุทธิ์
เลยมีคนบอกเจ้าไหมว่านอกจาก จะน่าเกลียดแล้วเจ้ายังน่าเบื่ออีกด้วย
เจ้าไม่อยากยั่วให้ข้าโกรธหรอก
ข้าทำไปแล้วนะ ดูเจ้าสิ
เจ้าพร้อมจะปั่นคอข้า
คิดว่าตัวเองทำได้ไหม
คิดว่าถ้าสู้กันตรงๆ เจ้าจะล้มข้าได้หรือเปล่า
ข้าไม่เคยเห็นเจ้าสู้
คำตอบคือไม่
มีคนสามคนในอาณาจักรนี้
ที่มีโอกาสล้มข้า
เจ้าไม่ใช่หนึ่งในนั้น
ตลอดทั้งชีวิต คนแบบเจ้า คอยดูถูกข้า
และตลอดทั้งชีวิต ข้าได้ล้มคน แบบเจ้าให้ไปนอนคลุกฝุ่น
ถ้าเจ้ามั่นใจนัก ก็คลายโซ่ตรวนข้าสิ
มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คิดว่าข้าโง่นักหรือไง ลงไป
ข้าคิดว่าเจ้า เป็นนักสู้
เป็นชาย...ขออภัย... หญิงที่มีเกียรติ
ข้าคิดผิดหรือ
เจ้ากลัวล่ะสิ
บางทีสักวัน เราจะได้รู้กัน ผู้สังหารกษัตริย์
คิงส์แลนด์ดิ้งจะแตก ภายในหนึ่งชั่วยาม
หลังจากไพร่พลของ สเตนนิสขึ้นบก
ยังไม่สายเกินไปที่จะให้ กษัตริย์จอฟฟรีย์ เซอร์ซี
และราชสำนักขี่ม้าไป ยังตะวันตกเพื่อให้ปลอดภัย
ยอมยกบัลลังก์เหล็กไปรึ
ก็จะดีกว่าต้องเห็นหัวของพวกเขา ถูกเสียบประดับบนกำแพงเมือง
สเตนนิสจะ สังหารพวกเขาทุกคน
ไม่ กษัตริย์ที่วิ่งหนี จะไม่ได้เป็นกษัตริย์ต่อไปนาน
เขาเป็นแลนนิสเตอร์ เขาต้องอยู่สู้
สเตนนิส อยู่ห่างจากเมืองหลวง ไปอีกสองวัน
กับหมาป่า ที่อยู่หน้าประตูบ้านข้า
หน่วยลาดตระเวนยืนยันว่าร็อบ สตาร์ค ยังคงอยู่ทางตอนเหนือของแอชมาร์ค
เฮอะ ครั้งสุดท้ายที่หน่วยลาดตระเวน ยืนยันกับเรา
เรื่องการเคลื่อนพลของสตาร์ค เขาลวงเราไปติดกับได้
ซึ่งทำให้ลูกชายข้า กลายไปเป็นนักโทษ
อยู่ใกล้กับแคสเตอร์ลี่ ร็อค เกินไป
เขาต้องส่งกองทัพส่วนหนึ่ง
ไปยึดวินเทอร์เฟลคืนมา
พวกเกรย์จอยช่วยเหลือ พวกเราไว้มากทีเดียว
สตาร์คจะไม่เสี่ยงเคลื่อนพล มาต่อกรกับแคสเตอร์ลี่ ร็อค
จนกว่าจะมีกองพลเต็มอัตรา
เขาเป็นเด็กหนุ่มและยัง ไม่เคยแพ้ศึก
เขาจะเสี่ยงทุกอย่าง ทุกเวลา
เพราะว่าเขาไม่รู้มากพอ ที่จะหวาดกลัว
เราจะเดินทางตอนตะวันตกดิน
ข้าอยากให้พวกเราเดินทัพไปได้คืนหนึ่ง ก่อนเขาจะรู้ว่าพวกเราเคลื่อนทัพ
คลีเกน เจ้าจะอยู่นี่ คอยดูแล ทหารให้รักษาการณ์ที่แฮร์รินฮาล
ตามตัวพวกกลุ่มกองโจรภราดรภาพ และทำลายพวกมันเสีย
เด็กหญิงที่ผ่านมาเป็น ข้ารับใช้ที่ดีมาก
นางจะอยู่กับเจ้า
คอยดูไม่ให้เขาเมามาย ในตอนกลางคืน
เขาเป็นเพื่อนที่แย่มาก ตอนมีสติก็จริงอยู่
แต่ก็ทำงานได้ดีกว่า
เจ้าต้องตอบคำถามอะไรหน่อยนะ
ใครเป็นคนฆ่าเซอร์เอเมอร์รี่
- ข้าไม่รู้ - บอกชื่อมา
- ได้โปรด - เอาคนนี้ไปให้พวกอีกากิน
ข้าบอกไปแล้ว ข้าไม่รู้
ได้โปรด
ดูสิ นี่มันเด็กของโยเร็นนี่นา
เคยเป็นเด็กชาย ตอนนี้เป็นเด็กหญิง
จาเคว็นอยู่ไหน
ไม่สน
ดาบไปไหนเสียแล้วล่ะ เจ้าหนู
ข้าสัญญาไว้ ว่าจะใช้มันกับเจ้า
มาเถอะ ถึงเวลาฆ่า พวกหมาป่าแล้ว
ต้องใช้เชอร์รี่เปรี้ยว ถึงจะได้รสชาติ
และความลับก็คือต้องทำให้หินแห้ง แล้วก็
ทุบให้แตกด้วยค้อนไม้
รสชาติมันอยู่ตรงนั้นแหละ
ทุบมันออกมาให้ดี
พอเสร็จแล้วก็โรย เหนือแป้งพาย
- จาเคว็นอยู่ไหน - ข้าจะไปรู้ได้ไง
ข้าต้องการตัวเขาเดี๋ยวนี้
ลอร์ดไทวินจะเดินทัพ ในคืนนี้
- เจ้าต้องการตัวเขาหรือ - เขาคอยช่วยข้าอยู่
- ข้าเห็นเขา - ที่ไหน
- เจ็บนะ
ที่ไหน
พวกเขาขี่ม้าออกนอก ประตูเมืองไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
ออกเวรยามกระมัง ปล่อยหูข้านะ
ว่าแต่เจ้าต้องการอะไร จากเขาล่ะ
แมนส์กำลังรวมทัพ ไปที่กำแพง
พอเขาเดินทัพ พี่น้องเราคนหนึ่ง ในกองพลของเขา
จะมีค่ามากเท่ากับพันคน ที่จะสู้กับทัพเขา
- พวกเขาไม่มีวันเชื่อใจข้า - อาจจะเชื่อ...
- ถ้าเจ้าทำในสิ่งที่ต้องทำ - อะไรนะ
รู้สึกยังไงล่ะที่รู้ว่า ทุกคนตาย
เพื่อที่เจ้าจะได้หายหัวไปท่ามกลางหิมะ กับสาวน้อยคนเถื่อนของเจ้า
ข้าไม่ได้
ข้าน่าจะรู้ดีกว่านี้ มาเชื่อใจลูกนอกสมรสของคนทรยศ
เจ้าจะฆ่าเขาไม่ได้ อีกา
เจ้าต้องทำแบบนั้น ที่นี้หรือ
ข้าชอบให้เล็บมือ ข้าสะอาดนี่
ก็ดี แต่จำเป็นต้องทำ ที่นี้หรือ
เจ้าควรเริ่มใส่ผ้าคลุม สีทองได้แล้วนะ
ข้าไม่อยากใส่ผ้าคลุมสีทอง
เจ้าเป็นผู้บัญชาการ กองกำลังรักษาเมือง
เจ้าไม่ควรแต่งตัวเหมือน ทหารรับจ้างทั่วๆไป
ผ้าคลุมถ่วงให้เราช้าลง เวลาต่อสู้
จะเคลื่อนตัวให้เงียบกริบก็ยาก
และสีทองสะท้อนแสงด้วย
เพราะฉะนั้นเวลาตอนกลางคืน จะหาตัวได้ง่ายมาก
ก็ เจ้าไม่ต้องไปคอยย่อง ผ่านตามตรอกซอยอีกแล้วนี่
เจ้าควรจะต้องโดดเด่น
เราตกลงกันไว้แล้ว และการที่ต้อง ใส่ผ้าคลุมสีทองไม่ได้อยู่ในข้อตกลง
ก็ได้ ก็ได้
ไม่ใส่ผ้าคลุมสีทอง
- มีอะไร - อะไร
อะไร อะไร เจ้าจะมาจ้องหน้าข้าทำไม
เจ้าไม่อยากให้ข้า ทำความสะอาดเล็บ
เจ้าไม่อยากให้ข้า มองไปทางเจ้า
แล้วให้ข้ามาที่นี้ทำไม
ก็เพื่อมาช่วยข้าวางแผนป้องกัน คิงส์แลนด์ดิ้งน่ะสิ
สเตนนิสจะมาถึงที่นี้ ในวันพรุ่งอยู่แล้ว
แล้วตำราพวกนี้สักเล่มจะ อธิบายวิธีเอาชนะเขางั้นรึ
"ประวัติศาสตร์ว่าด้วยการโอบล้อมเมือง อันยิ่งใหญ่ของเวสเตอรอส"
โดยอาร์คเมยสเตอร์ "เชเวลลาธิน"
"เชเวลลาเทช"
"เชวาลทีช"
ข้าขอเปลี่ยนตำราทั้งหลายทั้งแหล่ของเจ้า มาเป็นนักธนูที่ยิงแม่นๆสักหยิบมือหนึ่งดีกว่า
ท่านลอร์ดมือขวา ท่านผู้การ
ข้าต้องขอชมท่าน
เรื่องผลงานของกองกำลังรักษาเมือง ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมานี่
ท่านรู้หรือไม่ว่าการลักขโมย มีน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด
ข้าไม่เห็นรู้เรื่อง
แล้วเจ้าทำยังไงให้มีการ ขโมยของน้อยลง
ข้ากับพวกเด็กๆจับตัว พวกโจรที่หาตัวได้ทุกคน
เอามาสอบสวนหรือ
เอ่อ ไม่ใช่
ตอนนี้ก็เหลือแค่พวกโจรไร้ชื่อ ที่เราต้องคอยกังวล
- เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ - ใช่ เราคุยแล้ว
เจ้าเคยไปอยู่ในเมือง ที่โดนโอบล้อมอยู่หรือเปล่า
บางทีเรื่องนี้อาจจะไม่มี เขียนไว้ในหนังสือหรอกนะ
คือว่า ที่ฆ่าคนส่วนมากน่ะ ไม่ใช่การต่อสู้หรอก
แต่เป็นการอดตาย อาหารมีค่ามากยิ่งกว่าทอง
สตรีสูงศักดิ์ทั้งหลายเร่ขายเพชรพลอยจินดา เพื่อแลกกับมันฝรั่งสักกระสอบหนึ่ง
พอเรื่องเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ
พวกคนจนก็เริ่มจะ กินกันเอง
พวกโจรน่ะ มันชอบการโอบล้อมจะตาย
ทันทีที่มีการสั่งปิดประตูเมือง พวกมันจะขโมยอาหารทั้งหมด
กว่าสงครามจะจบลง พวกมันจะกลายเป็นคนที่รวยที่สุดในเมือง
ดูจากสถานการณ์แล้ว ใต้เท้า
ข้าเชื่อว่าเราต้องใช้ มาตราการอันเด็ดขาด
"การโอบล้อมเมือง อันยิ่งใหญ่ของเวสเตอรอส"
เป็นหัวข้อที่น่าเขย่าขวัญ
น่าเสียดายที่อาร์คเมยสเตอร์ชวายาลธาน ไม่ได้เป็นนักเขียนที่ดีนัก
สเตนนิสรู้จักคิงส์แลนด์ดิ้งดี
เขารู้ว่ากำแพงแกร่งที่สุดอยู่ตรงไหน
และกำแพงที่อ่อนที่สุดอยู่ตรงไหน
ประตูโคลน
ถ้ากระแทกเข้าแรงๆล่ะก็กำแพง จะพังลงภายในไม่กี่นาที
และมันห่างจากทะเลมาแค่ ห้าสิบหลา
เขาจะขึ้นบกตรงนั้นแหละ
และหากว่าสเตนนิส บุกตีประตูโคลนจริงๆ
แผนการของเราคือยังไง
เราจะโยนหนังสือใส่ คนของเขาก็ได้นะ
เราไม่ได้มีหนังสือมากขนาดนั้น
เราก็ไม่ได้มีคนมากขนาดนั้นเหมือนกัน
เรามีอะไรบ้าง
อาจมหมู
ข้าไม่เหมาะกับการ ทำงานแบบนี้
ข้าจินตนาการเอาว่าที่แย่กว่านี้ มันก็มีนะ
เรากำลังขุดหลุมเพื่อเป็นส้วม ณ ที่สุดขอบโลก
ข้าไม่คิดว่า จะมีอะไรแย่กว่านี้อีกแล้ว
เจ้ามันไร้จินตนาการ
คิดว่าตอนนี้จอน อยู่ที่ไหน
เขาออกเดินทางไปกับฮาล์ฟแฮนนี่ แล้วเขาก็ไม่ได้กลับมา
ถ้าให้พนันคงต้องแทง ว่าตายแล้ว
เขายังไม่ตายเสียหน่อย
ไม่หรอก จอนสู้เก่งจะตาย
ก็เก่งกว่าข้า
แล้วก็เก่งกว่าเจ้า หลายขุม
เขามีดาบเหล็กแวร์เลียเรียน
พ่อเขามีเหมือนกัน
แถมโคริน ฮาล์ฟแฮน ยังเป็นหน่วยลาดตระเวนฝีมือเยี่ยมที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วย
ปัญหาคือพวกหน่วยลาดตระเวน ฝีมือเยี่ยมทั้งหลายจะไม่มีวันได้แก่น่ะสิ
พวกขี้ขลาดด้วยก็เหมือนกัน
ก็ไอ้พวกที่อยู่แบบครึ่งๆกลางๆ นี่แหละถึงจะอายุยืน
นั่นมันอะไรวะนั่น
นี่เป็นสัญลักษณ์ของเฟิสต์แมน
ช่วยข้าหน่อย
ดูสิ
ถ้าเจ้าพบสิ่งที่เจ้าไม่ควรพบ
ทางที่ดีที่สุดคือแกล้งทำเป็นว่า เจ้าไม่เคยเห็นมัน
นั่นมันเสื้อคลุม ของไนท์วอทช์นี่
มันถูกฝังอยูที่นี้ นานแล้วนะ
ต้องเป็นดราก้อนกลาสแน่ๆ
ดราก้อนกลาสหรือ
เมยสเตอร์เรียกมันว่า อ๊อบซิเดียน
ทำไมไนท์วอทช์ถึงจะ ซ่อนมันไว้ตรงนี้
ข้าว่าเป็นเพราะเขาต้องการ ให้มีคนมาเจอมันเข้าละมัง
ระวังทางด้วย
ข้าขอโทษ ข้า...
- เจ้าหายไปไหนมา - ชายหนุ่มต้องออกตรวจตรา
ไทวิน แลนนิสเตอร์ อยู่ตรงนี้นี่เอง
ตอนนี้เขาไปแล้ว
เด็กหญิงพูดได้อีกชื่อหนึ่ง
เทพเพลิงต้องการชื่อ บอกชื่อแก่ชายหนุ่มมา
นานเท่าไหร่หลังจาก ข้าบอกชื่อให้เจ้า
เจ้าถึงจะฆ่าใครสักคนได้
นาที ชั่วโมง เดือน
ความตายเป็นสิ่งที่แน่นอน แต่เวลาที่ตายไม่ใช่
เขากำลังยกทัพออกไป โจมตีพี่ชายข้า
ข้าต้องการให้เขาตาย เดี๋ยวนี้
ชายหนุ่มทำแบบนั้นไม่ได้
เจ้าสัญญาว่า เจ้าจะช่วยข้า
ไม่ได้สัญญาเรื่องความช่วยเหลือ เด็กหญิงผู้น่ารัก
เพียงแค่ความตาย ต้องมีคนอื่นอีกสิ
บอกชื่อมา ชื่อใดก็ได้
แล้วเจ้าจะฆ่าเขานะ
ใครก็ได้หรือ
ต่อทวยเทพทั้งเจ็ดองค์ใหม่ และทวยเทพโบราณอันเกินจะนับ
ข้าขอสาบาน
ก็ได้
จาเคว็น ฮักการ์
เด็กหญิงบอกชื่อของ ชายหนุ่มเองหรือ
- ถูกต้อง - อย่าล้อเลียนเทพเจ้า
- นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น - ข้าก็ไม่ได้พูดเล่น
ชายหนุ่มจะฆ่าตัวตายก็ได้
- ถอนชื่อข้า - ไม่
ได้โปรด
ข้าจะถอนชื่อเจ้า
ขอบคุณ
ถ้าเจ้าช่วยให้ข้า กับเพื่อนๆหนี
นั่นทำให้ต้องฆ่ามากกว่าหนึ่งชีวิต
- นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราสัญญากันไว้ - ก็ได้ จาเคว็น ฮักการ์
เด็กหญิงไม่มีเกียรติเลย
หากจะให้ข้าทำเช่นนี้ เด็กหญิงต้องเชื่อฟัง
เด็กหญิงจะเชื่อฟัง
เด็กหญิงกับเพื่อนของนาง จะเดินผ่านประตูไปตอนเที่ยงคืน
ขอบคุณ พอดริค
เด็กน้อยที่น่าประหลาด
ข้ามักจะชอบสงสาร เด็กน้อยที่น่าประหลาด
ทั้งเจ้าและแวร์รีสนั่นแหละ
เป็นพายแลมป์เพรย์ที่รสชาติเยี่ยม
ลงแรงไปในห้องครัวทั้งวัน เลยหรือเปล่าเนี่ย
ข้าได้ยินว่าจอฟฟรีย์ จะเข้าร่วมศึกด้วย
เป็นแรงบันดาลใจ ให้แก่กองพล
กษัตริย์หนุ่มใน ชุดเกราะเป็นมันวาว
ต่อสู้เพื่อปกป้องเมืองหลวง ไม่ให้ต้องพ่ายแก่กบฎเฒ่าจอมโฉด
เขาเป็นเพียงเด็กน้อย
เด็กที่อายุน้อยกว่านั้นก็ ออกศึกเพื่อสงครามของเขา
เขายังไม่พร้อม
เขาอายุเท่าไหร่นะ สิบเจ็ดใช่ไหม
- จำเจมี่ตอนอายุสิบเจ็ดได้ไหม - จำได้ดีกว่าเจ้า
คนบางคนมีพรสวรรค์ สำหรับเรื่องแบบนี้
บางคนก็ไม่
ที่ของเขาไม่ได้อยู่ ในสนามรบ
แต่ก็ไม่ใช่ที่ บัลลังก์เหมือนกัน
น่าเศร้าสำหรับ พวกเราทุกคน
เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือไง
ไม่ ข้าว่าเจ้ามีสติปัญญา ระดับที่สูงกว่าปกติ
เจ้าส่งลูกสาวคนเดียว ของข้าลงเรือไป
แล้วทีนี้เจ้าอยากจะส่งลูกชายคนโต ของข้าเข้าสู่สนามรบเพื่อให้ไปตาย
เขาจะมีคิงส์การ์ดคอยปกป้อง
เขาจะได้เกราะที่ดีที่สุด เท่าที่เงินซื้อได้
เขาต้องออกไปอยู่ข้างนอกนั่น
ทหารจะสู้อย่างห้าวหาญ มากขึ้นหากได้เห็นตัวกษัตริย์
สู้อยู่เคียงข้างเขา
ไม่ใช่มาหลบอยู่หลัง กระโปรงของแม่
มีของหวานไหม
เจ้ารู้ไหมทำไม แวร์รีสถึงอันตรายนัก
เพราะว่าเขามีสายลับเป็น พันๆคนอยู่ในอาณัติ
เพราะว่าเขารู้ทุกอย่างที่เราทำ ก่อนที่เราจะลงมือทำเสียอีก
เพราะว่าเขาไม่มีท่อนเนื้อ
เจ้าก็ไม่มีเหมือนกัน
บางที ข้าเองก็อาจจะอันตรายเหมือนกัน
ส่วนเจ้า ในทางกลับกัน
ก็เป็นคนโง่เหมือนกับ ผู้ชายคนอื่นๆ
เจ้าหนอนน้อย ที่อยู่หว่างขาเจ้า
ใช้เลือดไปเลี้ยงเสียครึ่งหนึ่ง
มันก็ไม่ได้เล็กขนาดนั้น
เจ้ายิ้มทำไม
เพราะว่าข้ามีความสุข
งั้นทำไมเจ้าถึงมีความสุข
เพราะว่าข้าได้ตัว โสเภณีตัวน้อยๆของเจ้า
ข้าคิดว่าเจ้าจะชอบ ผมบลอนด์เสียอีก
ช่างเป็นคนที่น่าขันเสียจริง
บอกข้าที เจ้าแต่งงานกับ คนนี้หรือยัง
ยังหรือ
ดีมาก ท่านพ่อคงจะพอใจ
เจ้าจะสนทำไม ว่าข้านอนกับใคร
เพราะว่าแลนนิสเตอร์ชดใช้ หนี้ของนางเสมอ
เจ้าขโมยตัวลูกสาวคนเดียว ของข้าไป
เจ้าวางแผนให้จอฟฟรีย์ ถูกฆ่าตาย
นี่มันบ้าชัดๆ อีกไม่กี่วันเดี๋ยวสเตนนิสก็มาถึงแล้ว
- เจ้าต้องการข้า - เพื่ออะไร
ทักษะในสนามรบของเจ้ารึ
น่ารักนะ โสเภณีของเจ้า
ทรวดทรงดี
แผลบอบช้ำ เดี๋ยวก็หาย
ไปเจอนางได้ยังไง
แวร์รีสไม่ใช่คนเดียว ที่ได้ยินเสียงกระซิบ
จริงๆเลยนะ สร้อยคอ รูปราชสีห์ของแลนนิสเตอร์เนี่ยนะ
เจ้าต้องซ่อนตัวโสเภณีลับของเจ้า ให้ดีกว่านี้หน่อย
เจ้าลืมเรื่องสำคัญที่สุดสำหรับ โสเภณีไป
หรือ
เจ้ามันผู้เชี่ยวชาญนี่
บอกข้ามา
เราไม่ได้ซื้อตัวมา เราแค่เช่า
ปกติเจ้าโกหกได้ดีกว่านี้นะ น้องชายข้า
เจ้าชอบคนนี้
ชอบมาก
เป็นรักหรือเปล่า
ไม่ต้องกังวลไป เราจะปฏิบัติต่อนาง อย่างดี...
นอกจากว่าจอฟฟรีย์ ได้รับบาดเจ็บ
แล้วทุกแผลที่เขาได้รับ นางก็จะได้รับด้วย
และถ้าเขาตาย
จะไม่มีชายที่มีชีวิตผู้ใด ที่จะคิดค้นวิธี
ตายที่เจ็บปวดมากกว่านี้ให้ นางโสเภณีของเจ้าได้
แล้วข้าจะรู้ได้ยังไงว่า เจ้าไม่ได้ฆ่านางไปแล้ว
อยากพบนางไหมล่ะ
ข้าคิดว่าเจ้าอาจจะอยาก
เซอร์แมนดอน ไปพาตัวโสเภณี ของน้องชายข้ามาที
ข้าขอโทษที่พวกเขา ทำร้ายเจ้า
เจ้าต้องกล้าหาญนะ
ข้าขอสัญญา ข้าจะปลดปล่อยเจ้า
อย่าลืมข้านะ
ไม่มีวัน
ข้าจะทำร้ายเจ้า เพราะเรื่องนี้
วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าคิดว่า เจ้าปลอดภัยดีและมีความสุข
และความเบิกบานใจ จะกลับกลายเป็นเถ้าถ่านในปากเจ้า
และเจ้าจะรู้ว่าหนี้ มันสิ้นสุดแล้ว
ออกไป
เชล
ข้านั่งรอมาทั้งคืนเลย
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าสวยมาก
งั้นทำไมท่านถึงเศร้านัก
เราต้องระวังตัวมากกว่าเดิม
อย่ากลัวไปเลย ข้าดูแลตัวเองได้
มันมีคนที่อยากทำให้ ข้าเจ็บปวด
ข้ารู้ ข้าจะไม่ยอมให้พวกเขาทำดอก
ข้าจะกุดหัวพวกนั้น ข้าจะทำ
ข้ายอมฆ่าคนเพื่อเจ้า เจ้ารู้ไหม
ข้าว่าข้าคงต้องทำ ก่อนเรื่องพวกนี้จะจบลง
เจ้าเป็นของข้านะ
ข้าเป็นของท่าน
สัญญากับข้า
ข้าเป็นของท่าน และท่านเป็นของข้า
ไม่มีข่าวเลยหรือ
เราส่งนกออกไป หลายสิบตัวแล้ว
ไม่มีตัวใดกลับมา
ลูกชายนอกสมรสข้าอยู่ห่าง จากวินเทอร์เฟลออกไปไม่กี่วัน
- เมื่อเขายึดปราสาทกลับมาได้... - ธีออนมีตัวน้องๆข้า
- ถ้าเราบุกเข้าปราสาท... - เขาไม่กล้าทำร้ายพวกเด็กๆ
พวกเขาเป็นความหวังเดียวที่เขา จะหนีออกจากแดนเหนือโดยหัวยังอยู่บนบ่า
ส่งข่าวไปหาลูกชายท่าน
ชาวไอรอนคนไหนที่ยอมแพ้
จะได้รับอนุญาตให้ กลับบ้านไปโดยปลอดภัย
การมีเมตตาเป็นความดียิ่ง ฝ่าบาท แต่มากไป...
ชาวไอรอนคนไหนยกเว้น ธีออน เกรย์จอย
เขาทรยศอุดมการณ์เรา
เขาทรยศข้า
และเราจะตามล่าเขาให้ได้ ไม่ว่าเขาจะหนีไปที่ไหน
ข้าคาดว่าคนของเขา คงยอมทรยศเขาตั้งแต่
ได้ยินข้อเสนอ
ขออภัย ใต้เท้า ฝ่าบาท
ท่านหญิง
ท่านเป็นไงบ้าง
ข้าเป็นไงน่ะหรือ
ข้าต้องจับกุม แม่ตัวเอง
พวกแลนนิสเตอร์ มีตัวน้องสาวข้า
ชายผู้ที่ข้าคิดว่า เป็นเพื่อนสนิทที่สุด
บุกยึดบ้านข้า และจับกุมตัวน้องชาย
ข้ากำลังสู้สงครามและข้าไม่รู้ว่า ข้าควรจะเดินทัพขึ้นเหนือหรือลงใต้ดี
ข้าขอโทษ มันเป็นคำถามที่โง่มาก
- ข้าขอโทษ - ไม่หรอก
อภัยให้ข้าด้วย
เจ้าเป็นห่วง ข้าไม่มีสิทธิ
ท่านมีสิทธิทุกอย่าง
ท่านเป็นกษัตริย์
ข้าไม่อยากเป็นกษัตริย์จำพวกนั้น
แล้วท่านอยากเป็นกษัตริย์แบบไหน
ไม่รู้สิ กษัตริย์ที่ดีกระมัง
กษัตริย์ส่วนมากจะโตมา ในฐานะเจ้าชาย
พวกเขาจะใช้เวลาทั้งชีวิต เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับมงกุฎ
ข้าถูกเลี้ยงดูมาให้เป็น ลอร์ดแห่งวินเทอร์เฟล
ข้าถูกเลี้ยงดูมาให้เป็น หญิงสูงศักดิ์ที่ประพฤติตัวดีทุกระเบียบนิ้ว
ให้เล่นฮาร์ป เต้นรำจังหวะใหม่ล่าสุด
และท่องบทกลอน แวร์เลียเรียน
ข้าอยากได้ยินเจ้าเล่นฮาร์ป
ไม่ ไม่ ท่านไม่อยากได้ยินหรอก
แล้วเจ้าเปลี่ยนจากการท่อง บทกลอนแวร์เลียเรียน
มาเป็นเลื่อยขาคนออกได้ยังไง
ตอนข้าอายุสิบสอง
แม่กับพ่อข้าไปร่วมงานแต่งงาน
ท่านรู้ไหม งานแต่งงานใน วาแลนทิสกินเวลาหลายวัน
และพวกเขาทิ้งข้าไว้ กับน้องชาย
ตอนบ่ายของวันที่สอง ที่พวกเขาจากไป
คือวันที่ร้อนที่สุดในช่วงเวลาฤดูร้อน ที่ยาวนานสามปี
เราทนอยู่แต่ข้างในไม่ได้ เราเลยวิ่งลงไปที่แม่น้ำรอยน์
เด็กทุกคนในวาแลนทิส ลงเล่นในแม่น้ำรอยน์วันนั้น
ทั้งรวยและจน เราอยู่กันหมดทุกคน
เปลือยกาย กรีดร้อง วิ่งแข่งกัน ไปที่เกาะเล็กๆ
คนตีกลองเล่นโดยคิดเป็น เหรียญทองแดงอยู่ที่หาดฝั่งตะวันออก
ข้าก้าวเดินอยู่ริมน้ำ
คุยกับเพื่อนๆ
เมื่อข้านึกขึ้นได้ว่า ไม่เห็นน้องชายเลย
ข้าเรียกชื่อเขา
แล้วก็เริ่มกรีดร้อง เรียกชื่อเขา
และข้าก็เห็นเขา
ลอยน้ำหน้าคว่ำอยู่
หัวใจของข้า... หยุดเต้น
ข้า...
ข้าลากเขาขึ้น มาจากน้ำ
เพื่อนข้าคอยช่วยข้า ข้าคิดว่านะ
ข้าจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
เขาตัวเล็กมาก
แล้วเราก็ดึงเขา เข้าสู่ริมฝั่งแม่น้ำ...
ข้ากรีดเสียงใส่หน้าเขา
ข้าเขย่าตัวเขา
เขาไม่ตอบสนอง
นิ่งสนิท
ชายคนหนึ่งวิ่งมา
เขามีรอยสักรูปปลา อยู่ที่หน้า
ที่วาแลนติส ทาสจะมีรอยสัก
เราถึงรู้ว่าพวกเขาเป็นทาส โดยไม่ต้องไปพูดคุยด้วย
และชายคนนี้ทำงาน บนเรือประมงหาปลา
และเขาผลักข้า ให้ออกไปพ้นทาง
ท่านต้องเข้าใจนะ
การที่ทาสผลักหญิงสูงศักดิ์...
โทษคือตายสถานเดียว ความตายแบบทรมานเสียด้วย
แต่เขาก็ผลักข้า ออกไปให้พ้นทาง
แล้วเขาก็เริ่มกดที่ หน้าอกของน้องชายข้า
ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า
จนกระทั่ง น้องชายข้า
สำลักออกมา
และเริ่มร้องไห้
ชายผู้นั้นปลอบประโลมน้องชายข้า บอกให้เขานิ่งเสีย
ข้าตัดสินใจได้ สองอย่างในวันนั้น
ข้าจะไม่ใช้ เวลาในชีวิตข้า
นั่งคิดแผนเรื่องงานเต้นรำและงานหน้ากากราตรี กับหญิงสูงศักดิ์คนอื่นๆ
และเมื่อข้าเติบโต....
ข้าจะไม่มีวันอยู่ใน เมืองที่มีทาสอีก
ข้าขออภัย ฝ่าบาท
ท่านบอกข้าเรื่องปัญหาของท่าน แล้วข้าก็มานั่งเพ้อเจ้อ
ข้าไม่อยากแต่งงานกับ เด็กสาวตระกูลเฟรย์
ข้าก็ไม่อยากให้ท่าน แต่งงานกับนาง
แต่ท่านต้องการ สะพานนั้น
ข้าหวังว่ามัน จะเป็นสะพานที่สวยมาก
เชอร์รี่เปรี้ยวก็ถูกทุบและพร้อมแล้ว
เงียบน่า
น่าจะใส่ลงไปในเนื้อพายแล้วมั้ง ตอนนี้
ในเตา เตาอบอุ่นๆ
เงียบน่า เจ้าเอาอะไรมาบ้าง
ชีสน่าจะดีกว่านี้
แต่ก็ได้ไส้กรอกอวบๆมา
เขาจะให้เราทำยังไงกับพวกเวรยาม
เขาไม่ได้บอก
เขาแค่บอกว่า "เดินผ่านประตู
แล้วพวกทหารเวรยามเล่า
เขาไม่ได้พูดอะไรเลยนี้เลย
อะไรนะ เขาข้ามไปหรือ
เป็นส่วนที่สำคัญนะ เจ้าไม่คิดงั้นเรอะ
- เราต้องเชื่อใจเขา - เชื่อใจเขาเรอะ
เจ้าเชื่อใจให้เขาสู้กับพวกเรา เจ้าก็เลยปล่อยตัวเขา
- แล้วเขาก็วิ่งหนี - ข้าอยากกลับไปที่ห้องครัว
เงียบนะ อยู่นี่ต่อก็แล้วกันหากเจ้ากลัว
แอร์รี่ อย่า
ยิง บรรจุใหม่
ถ้าลมยังดี เราจะไปถึง คิงส์แลนด์ดิ้งในอีกหนึ่งวัน
แล้วลมจะยังดีไหม
จะรับรองเรื่องลมนั้นไม่ได้หรอก ฝ่าบาท
อีกครั้ง ดึง
ข้าชื่นชมเจ้า เซอร์ดาโวส
ข้าขอบคุณท่าน ฝ่าบาท ยินดีมากที่ได้ยินเช่นนั้น
พวกโง่สูงศักดิ์บางคน เรียกเจ้าว่า อัศวินหัวหอม
และคิดว่า พวกเขาดูถูกเจ้า
เจ้าก็เลยใช้หัวหอมเป็น สัญลักษณ์
เย็บมันเข้ากับเสื้อ ใช้ธงเป็นหัวหอม
ลูกชายข้าอยากให้ ข้าเปลี่ยนมัน
เงือกชายสามตนกับสามง่าม อะไรเทือกๆนั้น
ข้าเข้าใจว่าเหตุใดตระกูล เก่าแก่ถึงเหยียดหยามข้า
จริงหรือ ทำไม
- พ่อข้าเป็นคนจับปู - แล้วอย่างไร
พวกลูกชายท่านลอร์ดทั้งหลาย ไม่อยากร่วมโต๊ะกับลูกชายของคนจับปู
มือของพวกเราเหม็นคาว
แล้วบรรดาลอร์ดทั้งหลายไปอยู่ที่ไหนกัน ตอนสตอร์มเอ็นหิวโหย
หลายคนสู้อย่างกล้าหาญ เพื่อพี่ชายท่าน
หลายคนสู้เพื่อ กษัตริย์บ้า
เจ้าปกป้องคนพวกนี้ ที่ดูถูกเจ้าลับหลัง
บางคนก็มีความสุข ที่ได้ทำต่อหน้าข้า
พวกเราถูกหลงลืม
โรเบิร์ตกับเน็ด สตาร์ค... พวกเขาเป็นวีรบุรุษ
เป็นกบฎอันเฉิดฉายเคลื่อนทัพ จากสมรภูมิหนึ่งสู่สมรภูมิหนึ่ง
ปลดปล่อยเมืองทั้งหลาย จากการกดขี่ของกษัตริย์บ้า
ขณะที่ข้ายื้อสตอร์มเอ็นไว้ ด้วยคนห้าร้อยคน
- ไม่มีใครลืม ฝ่าบาท - ไม่มีรึ โรเบิร์ตลืม
เขายกสตอร์มเอ็นให้ เรนลี่ย์หลังจากจบสงคราม
เรนลี่ย์ที่ไม่เคยสู้ศึก เลยแม้แต่ครั้งเดียว
- เขาเป็นเพียงเด็กเท่านั้น - งั้นทำไมโรเบิร์ตถึงยกสตอร์มเอ็นให้
ตอนแรกเรากินพวกม้า
เราก็ไม่ได้ใช้ขี่อยู่แล้ว ไม่ได้ใช้ในเมื่อปราสาทโดนล้อม
เราไม่มีอะไรให้มันกิน ก็ดี กินพวกม้า
แล้วก็แมว ไม่เคยชอบแมวอยู่แล้ว
ก็เลยไม่เป็นไร แต่ข้าชอบหมานะ
เป็นสัตว์ที่ดี ซื่อสัตย์
แต่เราก็กินมัน แล้วก็พวกหนู
คืนก่อนที่เจ้าจะลอบ เข้ามาได้
ข้าคิดว่าภรรยาข้า กำลังจะตาย
นางไม่มีแรงพูดแล้ว นางเปราะบางเหลือเกิน
และเจ้าก็ลักลอบผ่าน แนวศัตรูมาได้
ผ่านมาในเรือพายลำเล็ก สีดำของเจ้าที่เต็มไปด้วยหัวหอม
และมันฝรั่ง กับเนื้อวัวเค็ม ข้าเชื่อเช่นนั้นนะ
ชายทุกคนในสตอร์มเอ็น อยากจะจูบเจ้าในคืนนั้น
ข้าโล่งใจ ที่พวกเขาไม่ทำ
โรเบิร์ตบอกให้ข้ายื้อ สตอร์มเอ็น ข้าเลยยื้อมันไว้
แล้วเขาก็บอกข้าว่า เขาจะยกมันให้กับเรนลี่ย์
ข้าเลยยอม
ไม่ว่าจะเป็นการดูถูกหรือไม่ ข้ายกมันให้
เพราะว่าโรเบิร์ตเป็นพี่ชายข้า และเขาเป็นกษัตริย์
และข้าทำตามหน้าที่เสมอ
แต่ตอนนี้ข้าเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง ตามกฎหมายทุกข้อของเวสเตอรอส
และเมื่อข้าได้นั่งบัลลังก์เหล็ก เจ้าจะเป็นมือขวาของข้า
ฝ่าบาท...
หวังว่าข้าจะรับใช้ท่านได้ดี
ข้าว่าเจ้าจะเป็นลูกชายคนจับปูคนแรก ที่จะได้ติดตรานั่น
เจ้าเป็นผู้ควบคุม เสียงกระซิบ
เจ้าควรจะรู้ทุกเรื่องสิ
ไม่มีคนผู้ใดจะไปอยู่ ได้ในทุกห้อง ทุกเวลา
ข้ามีนกน้อยหลายตัว ในตอนเหนือ ใต้เท้า
แต่ข้าไม่ได้ยินเสียง พวกเขาขับขานเลย
ตั้งแต่ธีออน เกรย์จอย ยึดวินเทอร์เฟลได้
กองกำลังของสตาร์ค ตอนนี้ปั่นปวน
ถึงเวลาต้องจู่โจม
จู่โจมรึ
หลานชายที่รัก เจ้าก็เห็นคนพวกนี้
เตรียมป้องกันกำแพง สำหรับการโอบล้อมใช่ไหม
เจ้าเข้าใจใช่ไหม ว่าสเตนนิส บาราธอร์นจะล่องเรือมาทางนี้
หากท่านอาสเตนนิสขึ้นฝั่ง ที่คิงส์แลนด์ดิ้ง
ข้าจะขี่ม้า ออกไปทักทาย
กล้าหาญมาก ฝ่าบาท
ข้าเชื่อว่าคนของท่าน จะตั้งแถวตามหลังท่านไป
ว่ากันว่าสเตนนิสไม่เคยยิ้ม
ข้าจะให้รอยยิ้ม สีแดงแก่เขา
จากหูไปหู
จินตนาการสเตนนิสพรั่นพรึงสิ
ข้าพยายามอยู่
เจ้าเป็นคนฉลาด
ข้าอยากจะคิดว่า ข้าก็เป็นคนฉลาด
ไม่มีใครเถียงท่านหรอก ใต้เท้า
แม้แต่บรรดาฝูงชน ที่เกลียดชังท่านก็ตาม
ข้าหวังให้เราสนทนากัน เยี่ยงชายฉลาดซื่อสัตย์สองคนได้
ข้าหวังเช่นนั้นเหมือนกัน
เจ้าต้องการอะไร
บอกข้ามา
ถ้าเราจะเล่นเกมกัน
ท่านต้องเป็นคนเริ่ม
พี่ชายข้าเป็นคิงส์การ์ดที่มีอายุน้อยที่สุด ในประวัติการณ์
พี่สาวข้ากลายเป็นราชินี เมื่ออายุสิบเก้าปี
เมื่อข้าโตเป็นผู้ใหญ่
พ่อข้ามอบหมายให้ข้าดูแล เรื่องท่อระบายน้ำ
และอ่างเก็บน้ำที่แคสเตอร์ลี่ ร็อค
ช่างประปาที่สูงศักดิ์ที่สุด
น้ำไม่เคยไหลดีกว่านี้
และสิ่งปฎิกูลทุกอย่างก็ ลงทะเลไปได้
ข้าไม่เคยวาดหวัง จะมีอำนาจแท้จริง
เพราะฉะนั้นเมื่อพ่อข้า แต่งตั้งให้ข้าเป็นผู้รักษาการณ์มือขวา...
ท่านเก่งเรื่องการเป็น มือขวาพอตัวเลย รู้ไหม
จอน แอรินกับเน็ด สตาร์ค เป็นคนดี
คนที่มีเกียรติ
แต่พวกเขาเกลียดชังเกม และผู้คนที่เล่นมัน
- ท่านสนุกไปกับเกม - ใช่แล้ว
เป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าคิดว่าจะเกิด
และท่านก็เล่นมันดีเสียด้วย
ข้าอยากจะเล่นมันต่อไป
หากสเตนนิสตีประตูเมืองแตก หมากกระดานนี้ก็จะล้ม
ว่ากันว่าเขาเผาศัตรูทั้งเป็น
เพื่อเป็นเกียรติแก่ เทพแห่งแสง
เทพแห่งแสงต้องการ ให้ศัตรูถูกเผา
เทพท้องทะเล ต้องการให้จับถ่วงน้ำ
ทำไมทวยเทพทั้งหลาย ต้องเลวทรามแบบนี้นะ
เทพแห่งทรวงอกและไวน์ อยู่ไหนกัน
ที่หมู่เกาะซัมเมอร์
พวกเขาบูชาเทพีความอุดมสมบูรณ์ ที่มีหน้าอกสิบหกเต้า
เราควรจะล่องเรือ ไปที่นั้นในทันที
เมื่อเช้านี้ ข้าได้ยินบทเพลงหนึ่ง
ขับขานมาจากคาร์ธ เลยเหนือดินแดนสีแดง
เดอแนร์รีส ทาร์เกเรียนยังมีชีวิต
เด็กสาวที่อยู่สุดขอบโลก แทบจะไม่เป็นปัญหาเลยนะ
นางมีมังกรสามตัว
แต่ถึงแม้ว่าสิ่งที่ พวกเขาลือกันจะเป็นความจริง
ก็อีกหลายปีกว่าพวกมัน จะโตเต็มที
และหลังจากนั้นจะไม่มีที่ ให้หลบซ่อน
เล่นกันทีละเกมพอ สหายข้า
ระวังตัวด้วย คาลลีสิ
ซาโร่คุมเมืองนี้ และพวกผู้ใช้เวทมนตร์มี
ดวงตานับพันคอยจับจ้องท่าน
ข้าเจอแล้วลำหนึ่ง--
เรือพร้อมด้วย กัปตันฝีมือดี
เรือจะออกท่าไปยังแอสตาปอร์พรุ่งนี้
- แอสตาปอร์รึ - เราอยู่ที่นี้ไม่ได้
พวกเขามีมังกรข้า
มารดาไม่หลบหนี โดยปราศจากลูกๆ
พวกมันไม่ใช่ลูกของท่าน
ข้ารู้ว่าพวกเขาเรียกท่านว่า มารดาแห่งมังกร
และข้ารู้ว่าท่านรักพวกมัน แต่พวกมันก็ไม่ได้โตมา ในมดลูกของท่าน
พวกมันไม่ได้ดื่มนมจากทรวงอกท่าน พวกมันเป็นมังกร คาลลีสิ
และหากพวกเรายัง อยู่ที่คาร์ธต่อ พวกเราจะตาย
ท่านควรล่องเรือไปที่แอสตาปอร์ ท่านจะปลอดภัยที่นั้น
ท่านก็รู้ว่า ข้ายอมตายเพื่อท่าน
ข้าไม่มีวันทอดทิ้งท่าน
ข้าสาบานที่จะปกป้องท่าน รับใช้ท่าน
งั้นก็รับใช้ข้า
หากมังกรของข้าอยู่ใน เรือนของผู้ไม่ตาย
ก็จงพาข้าไปที่นั้น
แต่นั่นคือสิ่งที่ผู้ใช้เวทมนตร์ต้องการ
เขาบอกท่านด้วยตัวเอง
หากท่านย่างก้าวเข้าไปในที่แห่งนั้น ท่านจะไม่มีวันได้ออกมาอีก
- มนต์ของเขาแข็งแกร่งนัก - แล้วมนต์ของข้าเล่า
ท่านก็เห็นข้า ก้าวเข้าไปในกองเพลิง
ท่านเห็นแม่มดนั่นถูกเผา แล้วเพลิงทำสิ่งใดกับข้า
ท่านจำได้หรือไม่
จวบจนลมหายใจสุดท้าย ข้าจะจำมันเอาไว้
หลังจากข้าได้หลงลืม ใบหน้าของมารดา
พวกมันเป็นลูกของข้า
และพวกมันเป็นเพียงลูกๆ ที่ข้าจะสามารถมีได้
พาข้าไปหาพวกมัน
เราควรฝังพวกเขา
เป็นข้าจะทิ้งไว้อีกสองสามวัน
เป็นการส่งข้อความ
ถ้าพวกเขายังไม่เข้าใจ ข้อความบ้านั่นอีกล่ะก็
อีกสองสามวันก็ ไม่ช่วยหรอก
ตามท่านประสงค์
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกถ้าจะ ปล่อยทิ้งไว้อีกสักหน่อย
อะไรนี่
เงินให้กับชาวนา
สำหรับความยุ่งยาก
เรื่องยุ่งยากจบแล้ว
เขาไปเก็บเกี่ยวพืชผลแล้ว
ภรรยาเขาก็เหมือนกัน
ท่านอยากจะให้ชายปิดปากเงียบ ท่านก็ต้องปิดปากเขาเสีย
เดินไปให้ไกลทั่วทั้งฟาร์ม แล้วเดินย้อนกลับมา
เดินผ่านสายน้ำเพื่อให้หมาล่าเนื้อ ตามกลิ่นไม่เจอ
หวังว่านี่จะเป็นที่สุดท้าย ที่พวกนั้นคิดจะหา
เจ้าคิดถูก...
จนถึงตอนนี้
ใครกันที่
ถูกแขวนอยู่หน้าประตูเมือง
คงเป็นเด็กๆที่ชาวนา เลี้ยงเอาไว้
เขาสั่งฆ่าและเผาพวกเขา
เพื่อจะได้แกล้งตบตาว่าเป็น พวกลอร์ดตัวจ้อยงั้นรึ
เงียบๆ
ห้ามพวกเขารู้
แบรนจะโทษตัวเอง
พวกเขาจะไม่ได้ยิน เรื่องนี้จากข้าแน่
เด็กพวกนั้นเจ็บปวด กันมากพอแล้ว
โปรดติดตามตอนต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Darken