เกมบัลลังก์ ตอนนกม็อคกิ้งเบิร์ด
บรรยายไทยโดย Darken
ข้าทำข้อตกลงเพื่อเจ้า ให้เจ้าได้รักษาหัวเนรคุณนั่นไว้
บนคอเนรคุณของเจ้าไปได้นานอีกหน่อย
ขออภัยด้วยนะ แต่ข้าเป็นหนี้บุญคุณเรื่องอะไร
โอกาสที่จะได้อาศัย และตายที่กำแพง
ในฐานะเป็นโทษของ ความผิดที่ข้าไม่ได้กระทำรึ
เจ้าโยนชีวิตเจ้าทิ้งไป เจ้าโยนมันทิ้งไปเสียหยั่งงั้น
มันไม่ใช่มุกตลกนะ เจ้าเข้าใจดี ใช่ไหม
แน่สิ มันเป็นมุกตลก แค่เป็นมุกที่ไม่ค่อยขำก็เท่านั้น
ข้าทำไม่ได้...
ข้าทนฟังนาง
ยืนอยู่ตรงนั้น แล้วพูดคำโกหกไม่ได้
ข้าทนไม่ได้จริงๆ
เจ้าตกหลุมรัก โสเภณี
ใช่ ข้าตกหลุมรัก โสเภณี
และข้าก็โง่พอที่จะเชื่อว่า นางเองก็ตกหลุมรักข้าเหมือนกัน
ข้อตกลงที่เจ้าทำ
คือทุกสิ่งทุกอย่างที่ ท่านพ่อต้องการ
เจ้ามองออกใช่ไหม
เขาได้ตัวเจ้ากลับไป ในฐานะทายาท
ลอร์ดผู้ปกครองเดอะร็อคคนต่อไป
และเขาได้ส่งข้าไปที่คาสเซิล แบล็ก
พ้นหูพ้นตาในที่สุด
ทุกอย่างช่างลงตัว
รู้สึกดีเหมือนกันนะ ที่ได้พรากมันมาจากเขา
เขารู้ดีว่าข้าบริสุทธิ์ แต่เขาก็ พร้อมที่จะสละข้าเพื่อแผนการอยู่ดี
เขาพร้อมที่จะสละ พวกเราทุกคน
ไม่ใช่เจ้าล่ะ
เจ้ามันลูกชายคนโปรด
เจ้าจะสังหารกษัตริย์ เสียมือ
นอนกับพี่สาวตัวเองยังไง เจ้าเป็นยังเป็นลูกชายคนโปรดอยู่ดี
ระวังนะ
ข้าเป็นเพื่อนคน สุดท้ายที่เจ้ามี
อย่างน้อย ข้าก็ได้ฉีกหน้ากาก จอมปลอมของทุกคนทิ้งแหละนะ
ใช่ พูดได้เยี่ยมมาก
พวกเขาคงพูดเรื่องนี้กันไม่หยุดเลย
ข้าคิดว่าเจ้ามองโลก ตามความเป็นจริงเสียอีก
ไม่เคยคิดเลยว่า เจ้าจะยอมตายเพื่อศักดิ์ศรี
อย่าเพิ่งหมดหวังในตัวข้าสิ
ข้าเคยรอดการไต่สวน โดยการประลองมาแล้วครั้งหนึ่ง
ถึงแม้จะไม่มีเจ้าคอยช่วยก็ตาม
ครั้งนี้ข้าเองก็ช่วยเจ้า ไม่ได้เหมือนกันนะ
จากที่ฝึกดู ข้าพบว่า
ข้ายังเอาชนะเด็กเลี้ยงม้า ด้วยมือซ้ายยังไม่ได้เลย
ความกระหายในการ ผจญภัยของเจ้าหายไปไหนหมด
ถึงเจ้าแพ้ ก็ลองคิดสิ
ว่าพ่อจะทำหน้ายังไง ตอนเจ้าหมดท่า
ชื่อของตระกูลดับวูบ
ด้วยการเหวี่ยงดาบครั้งเดียว
ยั่วยวนใจมาก
ก็...
บรอนน์เคยสู้เพื่อข้าครั้งหนึ่ง เขาจะทำอีกครั้งแหละ
ถ้าเขาชนะ
ข้าว่าข้าก็คง เป็นหนี้เขา
ไปตลอดชีวิต
ถ้าเขาชนะนะ
ตามตัวเขาให้ข้าได้ไหม
แล้วเซอร์ซีคิดจะให้ใคร เป็นตัวแทนนางเล่า
ข้าหวังให้เป็นเซอร์เมริน แทรนต์นะ
ข้าคงเปรมกับภาพบรอนน์คว้านไส้ เจ้าคนทำร้ายเด็กที่ดีแต่พูดโอ่นั้น
ไม่ใช่
ไม่ใช่ เซอร์เมริน
ไปสิ ขยับเข้า
ตาเจ้า
มาสิ
เมตตา
ได้โปรด
ได้โปรด เมตตาด้วย
เซอร์เกรย์กอร์ ขอต้อนรับสู่เมืองหลวง
ขอบคุณท่านที่ เร่งเดินทางมาโดยไว
ร่างกายท่านดู แข็งแรงมากทีเดียว
ข้าต้องสู้กับใคร
สำคัญด้วยหรือ
อาจจะเป็นอาหาร
หรืออาจจะเป็นพวกทหาร
เจ้าไม่ควรนั่งกลางแจ้งแบบนี้นะ
แล้วให้ไปนั่งที่ไหน
ลองเดินกลับไปที่กระท่อมแล้ว
แต่เจ็บแผลมากเกินไป
แล้วก็จำได้ว่าพวกมัน เผากระท่อมทิ้งไปแล้ว
"พวกมัน" นี่ใคร
ข้าเลิกถามไปได้สักพักแล้ว
แผลนั้นคงไม่ทุเลาขึ้นหรอกนะ
ก็ดูเหมือนจะไม่
ไปแบบนี้แย่เนอะ
แล้วยังไม่พออีกหรือ
อะไรละ
เข้าใจล่ะ
ถึงเวลาแล้ว
อยากจัดการด้วยตัวเอง
ข้าคิดแบบนั้นนะ
แล้วทำไมยังไม่ทำ
เคยตัวน่ะ
ไม่มีอะไรแย่กว่านี้หรอก
บางที ไม่มีอะไรเนี่ยแหละ ที่แย่กว่าตอนนี้
ไม่มีอะไรจะดีกว่า หรือแย่กว่าอะไรทั้งนั้น
ไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไร
เจ้าเป็นใคร
ข้าชื่ออาร์ย่า
อาร์ย่า สตาร์ค
เป็นพ่อนางหรือ
ผู้คุ้มต่างหาก
กำลังพาตัวนางไปหาน้า เพื่อเรียกค่าไถ่
แลกกันอย่างยุติธรรมสินะ
ข้ายึดถือหลักความยุติธรรม มาโดยตลอด
เวลาทำข้อตกลง
ยื่นหมูยื่นแมว
ยุติธรรม
ความเท่าเทียม
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว
มีอะไรให้ดื่มไหม
การตายนี่ก็แสบคอ เหมือนกันนะ
น่าจะเป็นไวน์
คิดเหมือนกัน
หัวใจอยู่ตรงนั้นแหละ
ถ้าจะฆ่าคนก็ทำแบบนั้น
ทำบ้าอะไรของเจ้าน่ะ
เจ้ามีค่าหัวอยู่
พวกกษัตริย์คงทำแบบนี้ ตอนเราบอกว่า ช่างหัวมันสินะ
กษัตริย์ตายแล้ว
ดื่มไวน์ผสมยาพิษเข้าไป ในงานแต่งตัวเอง
ค่าหัวของเจ้าน่ะเป็นเพราะ ฆ่าทหารของแลนนิสเตอร์
หนึ่งร้อยเหรียญเงิน
แล้วเจ้าคิดว่าจะเก็บค่าหัวข้าได้งั้นสิ
ไม่ค่อยได้คิดมากสินะ เจ้าเนี่ย
เจ้าเป็นนักโทษของโยเรน ตอนเขาจะพาข้าไปที่กำแพงนี่
เขาบอกว่า เขาจะใช้กิ่งไม้ เอาข้าให้โชกเลือด
วันนี้จะไม่เป็นตามที่ เจ้าวางแผนไว้หรอกนะ
เขาอยู่ในรายชื่อเจ้าด้วยหรือ
อยู่ไม่ได้
ข้าไม่รู้จักชื่อเขา
เจ้าชื่ออะไร
- รอจ - ขอบคุณ
เจ้าเริ่มเรียนรู้แล้ว
หน่วยลาดตระเวณกลับมาแล้ว!
พวกเขากลับมาแล้ว!
- หน่วยลาดตระเวณกลับมาแล้ว! - สวัสดี
ไม่คิดว่าข้าจะเห็นเจ้าอีก
สบายดีนะ จอน
ยินดีต้อนรับกลับ พี่น้อง
ลอร์ดสโนว์
ที่นี้ไม่ใช่ที่สำหรับสัตว์ป่า
ขังมันเสีย
ไม่งั้นข้าจะให้ฮ็อบบ์โยนมัน ลงในหม้อสตูว์สำหรับคืนนี้
มาเถอะ โกสต์
กองทัพของแมนซ์ใกล้จะถึงคุ้มของ แครสเตอร์แล้วยามเราจากมา
เราเห็นแคมป์ไฟของพวกนั้น จากเนินออสริก
พวกเขาจะเดินทางมาถึงกำแพง ก่อนพระจันทร์เต็มดวงคืนถัดไป
ข้าล่ะแปลกใจที่เจ้าไม่ขี่้มาไปทักทายนะ
กษัตริย์นอกกำแพงนี่เพื่อนเก่าเจ้า ไม่ใช่หรือ
เราต้องเตรียมตัว
พวกเราก็เตรียมตัวมาโดยตลอด
เราควรปิดตายอุโมงค์
อัดหินกับน้ำแข็งเข้าไป
ทำให้น้ำท่วม แล้วปล่อยให้กลายเป็นน้ำแข็ง
แล้วเราจะตระเวณตอนเหนือ ได้ยังไง
- ก็ไม่ต้องทำ - ขี้ขลาด
เจ้าจะตัดขาเราทิ้ง
ควักตาเราออก
ปล่อยให้เราคุ้ดคู้ ตัวเองหลบหลังกำแพง
หวังให้พายุผ่านไปเองหรือ
เรารักษากำแพงต่อกรกับ คนเป็นแสนไม่ได้แน่
ปราสาทหลักนี้ยืนหยัดมากว่าพันปีแล้ว
หน่วยไนท์วอทช์ได้ปกปักษ์ที่นี้มากว่าพันปี
และในช่วงหลายศตวรรษนั้น เราไม่เคยต้องปิดตายอุโมงค์
ท่านเคยเห็นยักษ์ไหม เซอร์แอลลิเซอร์
ข้าเคย
ประตูอุโมงค์หยุด พวกเขาไม่ได้หรอก
กลอนของประตูนั้นหนากว่าสี่นิ้ว
เป็นเหล็กกล้าทั้งแท่ง
และมันจะไม่หยุดพวกเขา
เตือนข้าหน่อยสิว่า เจ้าขึ้นกับหน่วยใด ลอร์ดสโนว์
หน่วยบริการ
แล้วใช่หน้าที่ของหน่วยบริการ หรือที่เป็นคนดูแลบำรุงรักษาอุโมงค์
มิใช่
งั้นเป็นหน้าที่ใคร
- พวกผู้สร้าง - ใช่ พวกผู้สร้าง
หัวหน้าผู้สร้างยาร์วิก
ลอร์ดสโนว์เสนอให้ปิดตายอุโมงค์
ทำให้เราไม่อาจ ปฏิบัติตามหน้าที่
ในฐานะพี่น้องร่วมสาบาน ของหน่วยไนท์วอทช์ได้
ท่านเห็นด้วยกับเขาไหม
ไม่
ในเมื่อเจ้ามีความรู้เรื่อง กองทัพคนเถื่อนมากนัก ลอร์ดสโนว์
เจ้ากับทาร์ลีย์จะต้องรับ เวรยามตอนกลางคืนบนกำแพง
จนกว่าจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง
เรื่องต่อไป
หัวหน้าผู้สร้าง เราต้องการถัง ไว้ใช้จู่โจม หนึ่งร้อยถังบนกำแพง
รับทราบ
ใต้เท้า
เจ้าได้ชุดใหม่นี่
เจ้าชอบไหม
ถุงมือเป็นหนังกวาง
นุ่มยิ่งกว่าขาอ่อน ของสาวพรหมจรรย์
ข้าเรียกหาเจ้า เมื่อหลายวันก่อน
- ข้ายุ่งอยู่น่ะ - ทำอะไร
ชีวิตเปลี่ยวเหงา ของหนุ่มโสดจบลงแล้ว
ข้าหมั้นหมาย กับลอริส สตอกวอร์ธ
ลอริส สตอกวอร์ธหรือ
นางดูไม่เหมือนผู้หญิง แนวที่เจ้าชอบนะ
ข้าไม่คิดว่าตัวเอง จะชอบผู้หญิงแบบเดียวหรอกนะ
นางไม่มีสมอง
ถ้าข้าต้องการสมอง ข้าคงแต่งงานกับเจ้าไปแล้ว
ตอนที่พี่สาวข้า จัดแจงคู่ตุนาหงันให้เจ้าเนี่ย
นางได้บอกหรือเปล่าว่า ลอริสมีพี่สาวอยู่คน
ฟาลีซ
ใช่ ข้ารู้เรื่องพี่สาว
และเจ้าเข้าใจกฎการสืบต่อนะ
ฟาลีซอายุสี่สิบแล้ว เป็นหมันอีกตั้งหาก
แต่นางก็ยังได้ปราสาทสตอกเวิร์ธ ยามที่พ่อนางตายนะ
ก็ถูก
นอกเสียจากว่า นางเผอิญตายก่อนพ่อ
ถ้าอย่างนั้น ลอริสจะได้แทน
อะไร พวกท่านหญิง ตกจากหลังม้า
คอหักตายกันออกจะบ่อย
เจ้ากับพี่สาวข้า นี่เหมาะสมกันจริงๆ
งั้นเจ้าเสียเวลา มาที่นี้ทำไม
เจ้าเคยบอกว่าหากมีใคร ขอให้ข้าหักหลังเจ้า
เจ้าจะให้มากกว่าสองเท่า
เจ้าอยากได้ภรรยาสองคน หรือปราสาทสองหลัง
อย่างละหนึ่งก็พอ
แต่ถ้าเจ้าอยากให้ ข้าฆ่าขุนเขาเพื่อเจ้าล่ะก็
จะต้องเป็นปราสาท หลังใหญ่มากทีเดียวนะ
ตอนนี้ข้าไม่ใคร่ จะมีปราสาทเสียด้วย
แต่ข้าให้ทอง กับคำขอบคุณเจ้าได้
ข้ามีทองแล้ว
คำขอบคุณจากเจ้า ซื้ออะไรได้
เจ้าอาจจะประหลาดใจนะ
แต่แลนนิสเตอร์ชดใช้หนี้ตนเสมอ
พี่สาวเจ้าก็เป็น แลนนิสเตอร์เหมือนกันนะ
ภรรยาข้าเป็น ทายาทของวินเทอร์เฟล
หากข้ารอดไปได้ โดยยังมีหัวอยู่บนบ่า
วันหนึ่ง ข้าอาจได้ปกครอง แดนเหนือในนามนาง
มีสิทธิที่้ข้าจะยกดินแดนส่วนหนึ่งให้เจ้า
ถ้า อาจ จะ
แดนเหนือหนาวเป็นบ้า
ลอริสทั้งอุ่นและนุ่ม
อยู่ใกล้ด้วย
ถ้าข้าให้เจ้าเลือก ระหว่างเอากับลอริส
หรือสู้กับขุนเขา เจ้าก็คงถอดกางเกง
และควักไอ้นั่นออกมา ก่อนที่ข้าจะทันกระพริบตา
เจ้ากลัวเขาขนาดนั้นเชียว
ข้าคงเป็นไอ้โง่ หากเขาไม่ทำให้ข้ากลัว
เขาตัวใหญ่มหึมา แถมแข็งแรงมหาศาล
ไม่นับว่ายังรวดเร็ว กว่าที่คาดสำหรับคนตัวเท่านั้นอีก
ข้าอาจจะล้มเขาได้
เต้นไปเรื่อยๆจน กระทั่งเขาเหนื่อย
กับการพยายามฟาดข้า เขาทิ้งดาบลง
ทำให้เขาล้มด้วยสักวิธี
แต่ก้าวพลาดก้าวเดียว...
...ข้าก็ตายทันที
ทำไมข้าถึงต้องเสี่ยงด้วย
เพราะเจ้าเป็นเพื่อนข้า
ใช่ ข้าเป็นเพื่อนเจ้า
แล้วเมื่อไหร่กันที่เจ้า เคยเสี่ยงชีวิตเพื่อข้า
ข้าชอบเจ้านะ
ถึงแม้จะเป็น เด็กเอาแต่ใจแบบนี้ก็ตาม
ข้าแค่ชอบตัวข้ามากกว่าก็เท่านั้น
ข้าเข้าใจดี
ข้าขอโทษด้วย ที่มันกลายมาเป็นแบบนี้
เจ้าจะขอโทษทำไม
เพราะว่าเจ้าเป็นอ้ายสารเลว
ที่ไม่มีจิตสำนึก และไม่มีหัวใจหรือ
นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ ข้าชอบเจ้าตั้งแต่ต้นนะ
เรามีช่วงเวลาดีๆร่วมกัน
ถูกต้อง
แล้วเจ้าจะทำยังไงต่อ
คิดว่าข้าคงต้องฆ่าขุนเขา ด้วยตัวข้าเองกระมัง
คงเป็นบทเพลง ขับขานที่เยี่ยมเนอะ
ข้าหวังจะได้ยิน ใครร้องมันสักวันนะ
เจ้าเข้ามาได้ยังไง
เวรยามประตูท่านแน่นหนา
แต่ที่หน้าต่างไม่ค่อยเท่าไหร่
ข้าว่ายน้ำไปยังเกาะที่อยู่ห่าง ออกไปเป็นไมล์เพื่อเก็บนี่มา
อย่าได้ทำอีก
ไม่เคยพบผู้หญิง ที่ไม่ชอบดอกไม้ป่านะ
นี่เป็นห้องพัก ส่วนตัวของข้า
หากข้าต้องการเจ้าที่นี้ ข้าจะเรียกตัวมาเอง
ขออภัย ราชินีแห่งข้า ข้ามีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้ท่านเท่านั้น
บอกมาว่าท่านมาทำไม
ข้ามาขอให้ท่านช่วย
ในโลกนี้ข้ามีพรสวรรค์เพียงสองอย่าง...
การรบและสตรี
ท่านจะอยู่ที่เมียร์รีน นี่เพื่อปกครอง
เป็นการตัดสินใจที่ฉลาด ข้าขอนับถือ
แต่ที่นี้ในเมียร์รีน ข้าไม่อาจใช้พรสวรรค์ได้
ข้าสั่งให้พวกกลุ่มลูกชายคนรอง ตรวจตราตามท้องถนน
เพื่อหยุดการฆ่า เพื่อล้างแค้น
ท่านสั่งให้พวกเรา เป็นทหารเวรยามตอนกลางคืน
ส่วนเรื่องสตรี
มีเป็นนับร้อยพันในเมียร์รีน ให้เจ้าเลือกใช้พรสวรรค์
มีเพียงรายเดียว
และนางไม่ต้องการข้า
ท่านสาบานมอบดาบแก่ข้า
ดาบข้ายังคง เป็นของท่านจวบจนวันตาย
ฉะนั้นหากข้าสั่งท่าน ให้อยู่ที่เมียร์รีนต่อไป
และเดินเวรยามถนนเล่า
ข้าก็จะอยู่ที่เมียร์รีน และเดินเวรยามถนน
ส่งข้าไปฆ่า ศัตรูของท่านเถิด
ศัตรูคนไหนที่ใดก็ได้
ให้ข้าได้ทำ ในสิ่งที่ข้าถนัด
ตามใจท่าน
ทำในสิ่งที่ถนัด
ถอดเสื้อผ้าออก
เข้ามาเถิด ราชินี
ข้าไม่ได้ตั้งใจ จะรบกวนท่าน ท่านหญิง
ท่านไม่มีวัน รบกวนข้าหรอก
ข้าแค่อยากพูดกับท่าน ก่อนพวกเราจะออกเดินทาง
ช่วยหยิบขวดตรงนั้นมา ให้ข้าหน่อยได้หรือไม่
สีฟ้าน่ะ
ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ขวดนั้น
ท่านไม่อยาก แตะขวดนั้นหรอก
อันข้างๆน่ะ
อันนั้นแหละ
ยามข้ามองเข้า ไปในเปลวเพลิงเช้านี้
เทพแห่งแสงพูดกับข้า
เขาบอกว่า
"คืนนี้ เจ้าจะได้อาบน้ำดีๆเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะทอดเป็นเวลานาน
เอาเสียให้พอ"
มุกตลกน่ะ
ข้าเกรงว่า จะไม่ค่อยขำเท่าไหร่
มิใช่ ข้า...
ความขำขันไม่ใช่ จุดแข็งของข้า
นั่นเพราะว่า มุกเหล่านี้เป็นเรื่องโกหก
แต่ท่านนั้นศรัทธา แต่ในความจริง
หากเป็นคำลวง ท่านหญิง ทำไมเราถึงไม่หลีกเลี่ยงเสีย
ไม่ใช่ทุกครา
ผงและน้ำยาพวกนี้ส่วนมาก
ล้วนแต่เป็นคำลวง
เล่ห์กลทำให้คนคิดว่าเขา ได้ประจักษ์อำนาจของเทพ
เมื่อเขาก้าวเดินเข้าหารัศมีของพระองค์ มายาทั้งหมดนี้จะเลือนหายไป...
กลลวงที่นำพาพวกเขา ไปสู่ความจริง
แค่โยนผงนี้เข้า กองไฟหยิบมือเดียวpowder in a bonfire
จะทำให้เกิดเปลวเพลิง โหมสูงขึ้นเฉียดฟ้า
อันนี้ก่อให้เกิดเงาดำ
ที่ทำให้คนหาญกล้า ต้องฉี่ราดด้วยความกลัว
และเพียงหยดนี้ลงในไวน์ของบุรุษ
เขาผู้นั้นจะถูก ตัณหาเข้าครอบงำ
ท่านได้ใช้กับ สแตนนิสไหม
เปล่าหรอก
อย่าได้กังวล
บุรุษไม่เคยโหยหา สิ่งที่มีอยู่แล้ว
เป็นเพียงมังสา
มันก็ต้องการ ในสิ่งที่ต้องการ
ไม่มีการกระทำใด ที่ทำเพื่อเทพแห่งแสง
จะถูกยึดถือให้เป็นบาปได้
ข้าขอบคุณพระองค์ทุกวัน ที่นำพาท่านมาให้เรา
และสแตนนิสมาหาท่าน
เขาอยากจะพา เชียร์รีนไปด้วย
ข้าว่านั่นไม่ใช่ ความคิดที่ดีนัก
ลูกสาวข้ามีแนวโน้ม จะคุ้มคลั่งอย่างที่ท่านคงรู้ดี
ข้าไม่รู้ว่านางเป็นเช่นนั้นจริง หรือทำไปเพียงเพราะชิงชังข้า
แต่ไม่ว่าอย่างไร นางควรอยู่ที่บ้านนี่
ข้าเข้าใจดี ว่าท่านรู้สึกเช่นไร
แต่นั่นเป็นไปไม่ได้
เหตุใด
ท่านไม่ต้องมีผงหรือยาวิเศษ ราชินีข้า
ท่านไม่ต้องใช้เรื่องโกหก
ท่านเข้มแข็งพอที่จะมอง แสงจากเทพเจ้า
และเห็นความจริงด้วยตาตัวเอง
ไม่ว่ามันจะโหดร้ายแค่ไหนก็ตาม
ไม่ว่ามันจะยาก แก่การเข้าใจเพียงใด
ท่านไม่ต้องมีข้าช่วย
แต่ข้าต้องมีท่านช่วยในเร็ววัน
ยามเราออกเรือ ลูกสาวท่านต้องมาด้วย
เทพแห่งแสงต้องการนาง
จอร่าห์ ชาวอันดาล
มาหาราชินีหรือ
นางกำลังอารมณ์ดี
คาลลีสิ
- ท่านมาเช้านะ - ก็ยังช้ากว่าใครบางคน
ท่านไม่พอใจหรือ
ไม่ใช่เรื่องของความพอใจ แต่เป็นเรื่องของความเชื่อใจ
แต่ท่านทั้งไม่เชื่อใจ และไม่พอใจ
ก็ทำไมต้องเล่า ชายผู้นั้นเป็นทหารรับจ้าง
ไม่ใช่ว่าท่านสู้ให้กับ โกลเดนคอมพานีหรือ
ก่อนที่จะสาบานตนรับใช้พี่ชายข้า
ถูกต้อง
ข้าเชื่อใจท่าน
ดาร์ริโอ นาฮาร์ริสฆ่า ผู้บังคับบัญชาตนเอง
และโยนหัวพวกนั้นแทบเท้าท่าน เมื่อเขาไม่อยากฟังคำสั่งอีกต่อไป
ท่านจะมีศรัทธาในชายแบบนั้นได้อย่างไร
ข้าไม่มีวันมีศรัทธา ในตัวคนอย่างดาร์ริโอ้
ข้าถึงส่งตัวเขาและ กลุ่มลูกชายคนรองไปยึดยุนไคคืน
- ท่านสั่งหรือ - ข้าสั่ง
เมื่อไม่มีท่านปกครอง คาลลีสิ
ข้าเกรงว่าพวกเจ้านาย จะแค่ฆ่าเวลา
รอให้ผู้รุกราน จากไปและฉวยอำนาจคืน
ด้วยเหตุนี้ข้าถึงสั่งให้ ดาร์ริโอสังหารเจ้านายทุกคนในยุนไค
นายทาสพวกนี้พรากตัว ทารกมาจากอ้อมแขนของมารดา
พวกเขาทำให้เด็กชาย ต้องพิการไปกว่าพันคน
พวกเขาฝึกเด็กสาวให้ช่ำชอง ในศาสตร์การปรนเปรอชายแก่
พวกเขาประพฤติกับคนเยี่ยงสัตว์ อย่างที่ท่านเคยพูด
ต้อนพวกนายทาสเข้ากรง และฆ่าล้างบางไปเป็นพันๆคน
ก็เป็นการประพฤติ กับคนเยี่ยงสัตว์เช่นกัน
ทาสที่ท่านปล่อยให้เป็นไท
พวกเขารู้จัก เพียงความโหดร้าย
หากท่านต้องการให้พวกเขา รู้จักกับอย่างอื่นด้วย
ท่านก็ต้อง แสดงให้พวกเขาเห็น
และตอบแทนบาปของพวกนายทาส ด้วยสิ่งใด ความเมตตาหรือ
ค่าปรับ หรือคำขู่ดี
มันก็น่ายั่วยวยใจที่จะ มองศัตรูทุกคนว่าเป็น ปีศาจทั้งหมด
แต่มันก็มีทั้งคนดีและปีศาจ อยู่ทั้งสองฝ่ายของทุกสงครามที่เคยบังเกิด
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ พวกนักบวชให้เถียงกันไปเถอะ
การค้าทาสเป็นเรื่องจริง
ข้ายุติมันได้ ข้าจะยุติมัน
และข้าจะยุติ ชีวิตผู้อยู่เบื้องหลังด้วย
ข้าเคยขายคน ให้เป็นทาส คาลลีสิ
และตอนนี้ ท่านกำลังช่วยข้า ทำให้พวกเขาเป็นไท
ข้าคงไม่ได้มาอยู่ที่นี้เพื่อนช่วยท่าน หากเน็ด สตาร์คทำกับข้า
เหมือนอย่างที่ท่านประสงค์ จะทำกับพวกนายท่านแห่งยุนไค
ชายผู้ที่มาหาข้าเมื่อวันก่อน เรื่องฝังศพพ่อของเข้า
ฮิซดาร์ โซ โรลาซหรือ
เขาจะเดินทางไปกับ พวกกลุ่มลูกชายคนรอง
ทำหน้าที่เป็นทูต แทนตัวข้าไปที่ยุนไค
เขาจะเล่าให้พวกนายท่านฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เมียร์รีน
เขาจะอธิบายตัวเลือก ที่มีให้พวกนั้นได้สดับ
จะอยู่ต่อไป ในโลกใหม่ของข้า
หรือจะตายไป พร้อมกับโลกใบเก่า
รีบไปหาตัวดาร์ริโอ ให้พบก่อนเขาไปเถิด
บอกเขา ว่าข้าเปลี่ยนใจแล้ว
ตกลง คาลลีสิ
ไม่สิ
บอกเขาว่า ท่านทำให้ข้าเปลี่ยนใจ
ขี้ขลาด
พวกตาขาว
เจ้าทำผิดแล้ว
เจ้าต้องเผาส่วนแย่ๆตรงนั้นก่อน
ไม่งั้นมันจะติดเชื้อและแพร่ลาม
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบไฟ แต่หากไม่ทำให้ถูก...
ไม่เอาไฟ
แค่ประเดี๋ยวเดียวเอง
- ไม่เจ็บดอกนา - ไม่เอาไฟ!
หุบปากเจ้าเสีย
ไม่ต้องพูด ทุกเรื่องเลย
เป็นเพราะเจ้า ข้ากลายเป็นถุงเงินเดินได้
ทุกคราที่ผ่านแดน ของแลนนิสเตอร์
ซึ่งก็ทุกที่ ระหว่างเราตอนนี้
กับที่ที่เราจะไป
ข้าก็โง่ไม่ต่างจากอ้ายหมูตอน ที่เจ้าฆ่าในหมู่บ้านนั่น
ถูกดาบถาก แทงและกัด
ไม่มีรางวัลใด จะคุ้มค่านี่หรอก
หวังให้ข้าไม่เคย มองเจ้าเลย
เจ้าบอกว่าพี่ชายเจ้า เป็นคนให้ดาบเจ้ามาใช่ไหม
พี่ชายข้าให้นี่มา
ก็เหมือนที่เจ้าเพิ่งพูดไปนั่นแหละ
จับหน้าข้าแนบกับไฟ
หยั่งกับข้าเป็นเ เนื้อแกะฉ่ำน้ำนุ่มๆ
ทำไมกัน
คิดว่าข้าขโมย ของเล่นเขาไป
ข้าไม่ได้ขโมย แค่เล่นมันอยู่เฉยๆ
ความเจ็บปวดว่าแย่แล้ว
แต่กลิ่นนี่แย่ยิ่งกว่า
แต่สิ่งที่แย่ที่สุดคือ คนที่ลงมือน่ะเป็นพี่ชายข้าเอง
พ่อข้าปกป้องเขา...
บอกทุกคนว่าเตียงข้าติดไฟ
เจ้าคิดว่า เจ้าไม่มีใครเรอะ
อย่างน้อยก็ให้ข้าล้างเลือด
และช่วยเจ้าเย็บแผลเถอะนะ
สะดวกสบายเล็กๆน้อยๆ ไม่ทำให้ใครตายหรอกนะ
ช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็นอนกลางดินกินกลางทราย
ข้าคิดว่าให้รางวัลตัวเอง คืนนี้ด้วยเตียงขนนกน่าจะดี
และอาหารร้อนๆ ที่เจ้าไม่ใช่คนปรุง
เห็นด้วยอย่างที่สุด ท่านหญิง
แต่อย่าหวังให้มี ชุดชั้นในผ้าไหมแหละ
ไม่ได้ทำงานให้อดีต ใต้เท้าของเจ้าแล้วนะ
- ขอรับ ท่านหญิง - อย่าให้เมา
รับทราบ ท่านหญิง
ต้องการอะไรอีกไหม
ไม่ แค่นี้ก็พอแล้ว ขอบคุณ
พายไตนี่รสชาติเยี่ยม
ขอบคุณท่าน
ข้าปรุงสุดฝีมือ
พายไตดีๆน่ะอยู่ที่เครื่องปรุงทั้งนั้น
แป้ง มันหมู น้ำ ไข่ แล้วก็นม
ก็หาไม่ยาก แต่เนื้อเนี่ย
ยามสงบหรือไม่ก็ตาม หาเนื้อสเต๊กชิ้นงามๆ
และไตจำนวนหนึ่ง เนี่ยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ก็ บางคนอาจจะยอม กินไตเหี่ยวๆธรรมดา
คนพวกนั้น ไม่น่า ทำอาหารเล้ย
อ๋อใช่ และน้ำเกรวี่
อย่าให้ข้าเริ่ม เรื่องน้ำเกรวี่เชียว
ทำให้เป๊ะยากมาก
คืองี้ มีหลายคนที่ยอมแพ้ เวลาทำน้ำเกรวี่
ห้ามยอมแพ้ตอนทำน้ำเกรวี่เด็ดขาด
ไม่มีน้ำเกรวี่ ก็เหมือนไม่มีพาย
ง่ายๆอย่างนั้นแหละ
ชุดเกราะชั้นดี ท่านเป็นอัศวินหรือ
ไม่ใช่
อ๋อ ก็แค่คนส่วนใหญ่ ที่สวมเกราะเป็นอัศวินน่ะ
ก็ว่ากันไป นี่มาจากคิงส์ แลนด์ดิ้งใช่ไหม
ข้าเองก็มาจากที่นั้นนะ เกิดและโตขึ้นในฟีล์ บัตท่อม
ทำไมถึงมาแถบนี้ละ
เรากำลังหาตัวคน
มีใครเป็นพิเศษหรือเปล่า บางทีเขาอาจจะเคยผ่านมานี้นะ
หลายๆคนผ่านมาแถบนี้ เมื่อวันก่อนนี้เอง เรามี...สิบเจ็ดคน
เด็กหญิง สูง ผมแดง หน้าตาสะสวย
นางชื่อซานซ่า สตาร์ค แต่อาจจะใช้ชื่ออื่น
สตาร์คหรือ
แบบ พวกที่มาจาก "วินเทอร์เฮล"น่ะหรือ
ไม่นะ ไม่เคย เห็นพวกนั้น
ได้ข่าวว่าเป็นกบฎทั้งนั้น
ไม่ต้องการ กบฎที่นี้
ข้าสาบานตนรับใช้ แม่ของพวกนางแคทลิน สตาร์ค
ข้าาสาบานว่าข้าจะพาตัว ลูกสาวนางกลับบ้าน
แน่ใจนะว่าท่าน ไม่อยากได้พายไตกันอีก
อะไรหรือ
ไม่มีอะไร ท่านหญิง
เจ้าคงไม่ทำหน้าแบบนั้นหรอก หากว่าไม่มีอะไร
ไม่อยากหยามเกียรติท่าน ท่านหญิง จริงๆนะ ข้าไม่อยาก
เจ้าไม่ได้น่าสนใจพอที ข้าจะคิดว่าเจ้าหยามหรอก
พวกแลนนิสเตอร์อยาก ได้ตัวท่านหญิงซานซ่า
พวกแลนนิสเตอร์มีเงิน
คนเราย่อมฆ่าได้เพราะเงิน
ข้าไม่คิดว่าเราควรบอกคนอื่น
ว่าเรากำลังหาตัว ท่านหญิงซานซ่าอยู่
ท่านหญิง ใต้เท้า ขอพูดด้วยได้หรือไม่
เรื่องอะไร ไม่เอาพายไตนะ
ท่านดูเป็น ท่านหญิงเต็มตัว
ดูเป็นคนที่เชื่อถือได้
ข้าไม่เคยพบซานซ่า สตาร์ค
แต่ข้ารู้จักน้องสาวนาง...
อาร์ย่า
ไม่มีใครพบเห็นอาร์ย่า สตาร์ค ตั้งแต่พ่อนางโดนตัดหัว
คาดกันว่านางตายไปแล้ว
นางยังไม่ตาย ครั้งสุดท้าย ที่ข้าพูดกับนางน่ะนะ
แล้วนั้นเมื่อไหร่
เดินทางขึ้นเหนือ ไปกับหน่วยไนท์วอทช์
นางแต่งตัวเป็นเด็กผู้ชาย
เหมือนท่านหญิงแหละ เพียงแต่ไม่สวมเกราะ
ใช้ชื่อปลอมว่าแอร์รี่
- แล้วเกิดอะไรขึ้นกับนาง - ก็...
เอาแบบรวบรัด
แลนนิสเตอร์จับพวกเรา เป็นนักโทษ
เราหนีมาได้
พวกผู้ต่อต้านจับพวกเราเป็นนักโทษ
เขาขายข้า ให้กับโรงเตี๋ยม
เขากะจะขายอาร์ย่า ให้กับแม่นางที่ริเวอร์รัน
พร้อมกับนักโทษอีกคนหนึ่ง
ตัวใหญ่น่าเกลียดเชียว ปากคอเราะร้าย
และใบหน้าที่เหมือนกับ แฮมถูกเผาครึ่งซีก
- ไม่เป็นมิตรเลย - เดอะฮาวน์
คนนั้นแหละ
หากท่านพบนาง ช่วยเอานี่ให้นางได้ไหม
นางชอบอันก่อน ที่ข้าให้นาง
แต่ อันนี้ออกมา ดูดีกว่าน่ะ
เอ่อ เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ
แม่นางตายแล้ว ตานางตายแล้ว
วัลดอร์ เฟรย์เป็นลอร์ด ผู้ปกครองริเวอร์รันคนใหม่
พวกกลุ่มต่อต้านไม่มีทา ไปที่ริเวอร์รันแน่
พวกเขาจะพานางไปที่เอียรี ท่านหญิง
ทำไมถึงไปเอียรี
น้านาง ไลซ่า แอริน
น้องสาวของแคทลิน สตาร์ค
นางเป็นญาติคนสุดท้ายที่มีเงิน และมีชีวิตอยู่ของอาร์ย่า
นางเกลียดพวกแลนนิสเตอร์ด้วย
ลอร์ดทีเรียน คอยกวดขันให้ข้ารู้
ว่าตระกูลใดแต่งงานกับใคร และใครเกลียดใคร
ซานซ่าอาจจะอยู่ที่นั้นเหมือนกัน
ใช่ ท่านหญิง
อาจจะ
เจ้าแน่ใจไหม
ไม่
ข้าคิดว่าตอนนี้ท่าน คงกลับไปที่ซ่องแล้วเสียอีก
ข้าได้ใช้เวลาไปกับ สาวผมบลอนด์ที่ทำเอา
ลมหายใจสะดุดไปเมื่อวาน
หรือ เล่าหน่อย
ข้ามีความโสมมทุกอย่างเลย ที่ข้างล่างนี
ยกเว้นแบบที่ข้าชอบน่ะนะ
พี่สาวเจ้าน่ะ
เอ้อ
เซอร์ซีมาหาข้า
เราพูดกันพอสมควรเลยลูกสาวนาง
ว่านางเป็นกังวลเรื่องเมย์เซลล่ามากแค่ไหน
นางพยายามอย่างมาก ทีเดียวที่จะแสร้งว่า
นางไม่ได้มาเพื่อกล่อมข้า ไปอยู่ข้างนาง
ข้าคิดว่านางอาจจะเชื่ออย่างนั้นด้วยซ้ำ
ใช้ความรู้สึกจริงๆ ทำงานที่ไม่ซื่อสัตย์เท่าไหร่
เป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งของนาง
เป็นการยากสำหรับนาง ที่จะซ่อนเร้นเจตนาที่แท้จริง
หายากนะที่จะเจอแลนนิสเตอร์
ที่กระตือรือล้นไม่ต่างจากข้า ในการฆ่าแลนนิสเตอร์อีกคน
นางอยากให้เจ้าตายสุดหัวใจเลยทีเดียว
นางไม่เห็นต้องรบกวนท่านเลย
เพราะดูเหมือนว่า ข้าจะจัดการเรียบร้อยแล้ว
ความปิติที่นางจะรู้สึก
ยามหัวข้าหลุด ออกจากบ่า
นางอยากให้เกิดขึ้น มานานแล้วแหละ
ใช่ ข้ารู้
เราเคยพบกันนะ เจ้ากับข้า
เมื่อหลายปีมาแล้ว
ข้าคิดว่า ข้าน่าจะ จำได้นะ ถ้าเคย
ไม่น่า เจ้าเพิ่งจะเกิดเอง
พ่อเราพาข้ากับพี่สาวอีเลีย เดินทางมากับเขา
ตอนที่มาเยี่ยม คาสเตอร์ลี ร็อค
เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ออกจากดอร์น
ข้าไม่เคยชอบที่ร็อคแม้แต่อย่างเดียว
ไม่ชอบอาหาร ไม่ชอบอากาศ
ไม่ชอบสำเนียง
ไม่ชอบสักอย่าง
แต่สิ่งที่น่าผิดหวังที่สุด...
คือ เจ้า
ท่านกับครอบครัวข้านี่เหมือนกัน มากกว่าที่ท่านอาจจะยอมรับนะ
ตั้งแต่ออกมาจากดอร์น
ทุกคนพูดกันอยู่เรื่องเดียว คือเรื่องอสุรกาย
ที่เกิดแด่ไทวิน แลนนิสเตอร์
หัวใหญ่กว่าลำตัวสองเท่า
มีหางห้อยระหว่างขา
กรงเล็บ ตาสีแดงข้าง
ของลับของทั้งเพศชายและหญิง
นั่นคงทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นนะ
พอเราพบกับพี่สาวเจ้า นางสัญญา ว่านางจะพาพวกเราไปดูเจ้า
ทุกวันเราเฝ้าถาม
ทุกวัน นางจะตอบว่า "เร็วๆนี้"
จากนั้นนางกับพี่ชายเจ้า
พาเราไปที่ ห้องของเจ้าและ...
เปิดผ้าคลุมสัตว์ประหลาด
หัวเจ้าออกจะโตไปนิด
แขนกับขาเจ้าลีบไปหน่อย
แต่ไม่มีกรงเล็บ
ไม่มีตาสีแดง ไม่มีหางระหว่างขา
แค่ไอ้จ้อนอันเล็กๆสีชมพู
เราไม่ได้แม้แต่พยายาม ซ่อนความผิดหวัง
"นั่นไม่ใช่อสุรกาย" ข้าบอกกับเซอร์ซี
"แค่เด็กทารกเท่านั้นเอง"
แล้วนางก็พูดว่า "เขาฆ่าท่านแม่ข้า"
และนางหยิกไอ้จ้อนน้อย ของเจ้าเสียแรง
ข้านึกว่ามันจะหลุดติดมือนาง
จนกระทั่งพี่ชายเจ้า ดึงตัวนางออกไป
"ก็ไม่เห็นสำคัญ" นางบอกกับเรา
"ทุกคนบอกว่า อีกไม่นาน มันก็จะตาย
ข้าหวังให้พวกเขาพูดถูก
มันไม่น่าอยู่มาได้นานขนาดนี้"
ก็...
ไม่ช้าก็เร็ว เซอร์ซีจะได้ สิ่งที่นางต้องการเสมอ
แล้วสิ่งที่ข้าต้องการเล่า
ความยุติธรรม
สำหรับพี่สาวข้า และลูกๆของนาง
ถ้าท่านต้องการความยุติธรรม
ท่านก็มาหาผิดที่แล้ว
ข้าเห็นต่างนะ
ข้ามาถูกที่ที่สุดแล้ว
ข้าอยากจะนำความยุติธรรม มาสู่ผู้ที่ทำผิดต่อข้า
และทุกคนที่ทำผิดต่อข้า ก็อยู่พร้อมหน้ากันที่นี้แล้ว
ข้าจะเริ่มด้วย เซอร์เกรย์กอร์ คลีเกน
ผู้สังหารลูกๆ ของพี่สาวข้า
และข่มขืนนาง ทั้งๆที่เลือดของลูกนางยังเปื้อนมือ
ก่อนที่จะฆ่านางด้วยเหมือนกัน
ข้าจะประลองแทนเจ้าเอง
สวัสดี โรบิน
ทำอะไรอยู่น่ะ
สร้างบ้านของข้า วินเทอร์เฟล
อย่างน้อยข้าก็ว่างั้นนะ
ข้าไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว
เจ้าจากบ้านมาทำไม
เรื่องยาวน่ะ
ข้าอยูที่เอียรีนี่
แม่บอกว่าเดินทางตามถนนน่ะอันตราย และข้าต้องรักษาตัวเองให้ปลอดภัย
เพราะข้าเป็นลอร์ดแห่งเวล
และลอร์ดแห่งเวล เป็นคนที่สำคัญเอามากๆ
ใช่ แน่นอนว่าสำคัญ
เจ้าจะกลับไปเมื่อไหร่
อาจจะไม่มีวันได้กลับ
ครอบครัวข้า ไม่ได้อยู่ที่นั้นแล้ว
และมีคนเผามัน
ที่วินเทอร์เฟล มีประตูดวงจันทร์หรือเปล่า
ไม่ ข้าเกรงว่าไม่
มันไม่ได้อยู่บนภูเขา แต่ติดพื้น
ฟังดูน่ากลัว
- แล้วทำให้คนบินกันยังไง - เราไม่ทำ
แล้วทำยังไงกับพวกคนไม่ดี
คนน่ากลัว และคนที่เจ้าไม่ชอบ
ก็ไม่ทำอะไรกับพวกเขาเลย
ผู้หญิงไม่ได้มีสิทธิมีเสียง อยู่แล้วในที่ที่ข้าจากมา
ข้าเป็นลอร์ดแห่งเวล
เมื่อข้าโตขึ้น ข้าก็สามารถ สั่งให้ทุกคนที่รบกวนใจข้าบิน
หรือที่กวนเจ้า เมื่อเราแต่งงานกัน
เจ้าบอกข้าได้ หากเจ้าไม่ชอบใคร
เราจะได้พาเขากลับมาที่นี้ แล้วก็ วูบ!
ให้ลอยผ่าน ประตูไปเลย
ข้าชอบแนวคิดนะ
สร้างประตูดวงจันทร์ กันที่วินเทอร์เฟลของเจ้ากันเถอะ
เอาสิ
ให้มีในหอคอยใหญ่นี่ก็ได้นะ
ระวังล่ะ เจ้าทำพังหมดแล้ว
ทีนี้ข้าก็ต้องสร้างมันใหม่หมดเลย
- ข้าไม่ได้ทำพัง - เจ้าทำ
มันพังอยู่แล้ว เพราะมันไม่มีประตูพระจันทร์
ข้าทำให้มันดีขึ้นต่างหาก
ทำลายข้าวของไม่ได้ เป็นการทำให้มันดีขึ้น
- แต่ทำลายมันต่างหาก - ข้าไม่ได้ทำลายมัน!
- เจ้ากำลังงอแงนะ - ข้าไม่ได้ทำพัง!
โรบิน ข้าขอโทษ ข้า...
เด็กๆ
- ข้าตบหน้าเขา - ใช่ ข้าเห็น
ข้าไม่ควรทำแบบนั้นเลย
ใช่ แต่แม่เขา น่าจะทำ
ตั้งนานแล้ว
คิดเสียว่าเป็นการสอน เขาว่าอะไรถูกแล้วกัน
หากเขาบอกน้าไลซ่า...
ให้ข้าเป็นกังวลเรื่องน้าไลซ่าเถอะ
ข้าแค่กำลังพยายามจำ ว่าทุกอย่างหน้าตาเป็นยังไง
ข้าไม่มีวันเห็นมันอีก
หลายอย่างเกิดขึ้นได้ ระหว่างตอนนี้กับไม่มีวันนะ
หากอยากจะสร้าง บ้านหลังใหม่ที่ดีกว่าเก่า
อย่างแรก ก็ต้องทำลาย หลังเก่าทิ้งเสียก่อน
ถามตามตรง ทำไม ท่านถึงฆ่าจอฟฟรีย์
บอกเหตุผลข้ามา
ข้ารักแม่ของเจ้ามากกว่า ที่เจ้าจะมีวันได้รู้
หากได้รับโอกาส เราจะได้เช่นไรกับคน
ที่ทำร้ายคนที่เรารัก
ในโลกอีกใบที่ดีกว่านี้
ที่ซึ่งความรัก
เอาชนะความแข็งแกร่ง และหน้าที่ได้
เจ้าอาจจะได้เป็นลูกข้า
แต่เราไม่ได้ อาศัยอยู่ในโลกใบนั้น
เจ้างามเสียยิ่งกว่า นางในตอนนั้น
ลอร์ดเบย์ลิช...
เรียกข้าว่าปีเตอร์
ท่านอยากพบข้าหรือ ท่านน้าไลซ่า
มานี่สิ ซานซ่า
รู้หรือไม่ว่า ตกลงไปจะสูงเท่าไหร่
ไม่
ข้าเองก็ไม่รู้แน่ชัดเหมือนกัน
หลายร้อยฟุต
ก็น่าสนใจอยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ยามกระทบกับหินจากความสูงระดับนี้
แรงกระแทกฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ
เหมือนทิ้งไข่ลงกับพื้นนั่นแล
บางครั้งชิ้นส่วน ที่ว่าก็ยังคงสภาพ
อาจจะพบกับหัวที่ตั้งนิ่ง
เส้นผมอยู่ครบ
ตาสีฟ้าจ้องมองความว่างเปล่า
ข้ารู้นะว่าเจ้าทำอะไร
ข้าขอโทษ น้าไลซ่า
ข้าไม่น่าทำร้ายโรบินเลย ข้ารู้ดี ข้าสัญญาว่ามันจะไม่เกิด...
อย่าได้พยายามเฉไฉ แม่โสเภณีตัวน้อย
เจ้าจูบเขา เจ้าจูบปีเตอร์
- ข้าไม่ได้ ท่านไม่เข้าใจ - ข้าเห็นเจ้า
เจ้าโกหกข้าไม่ได้เพราะ ข้าเห็นมันเต็มสองตา
- เขาเป็นฝ่ายจูบข้า ข้าพยายามขัดขืน - โกหก!
ร่านนัก! เขาเป็นของข้า!
พ่อข้า สามีข้า พี่สาวข้า
ทุกคนล้วนขัดขวางเรา และตอนนี้ทุกคนตายหมดแล้ว
นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้นกับคน ที่ยืนคั่นระหว่างปีเตอร์กับข้า
มองลงไปสิ!
ก้มดู! มองลงไป! มองสิ!
ไลซ่า!
ปล่อยนางไป
ท่านต้องการนางหรือ
เด็กไร้สมองคนนี้
ปล่อยนางไป
นางก็เป็นเหมือนแม่นางนั่นแหละ ไม่มีวันรักท่าน
ข้าโกหกเพื่อท่านนะ
ข้าฆ่าคนเพื่อท่าน
ทำไมต้องพานางมาที่นี้ด้วย ทำไม
ข้าจะส่งนางไปที่อื่น
ขอสาบานด้วยชีวิต
สาบานกับเหล่าทวยเทพ
ปล่อยนางไป ไลซ่า
โอ้ ภรรยาแสนหวานของข้า
ภรรยาแสนหวานที่โง่งมของข้า
ข้ารักผู้หญิงเพียงคนเดียว...
แค่คนเดียว
ทั้งชีวิตนี้
พี่สาวท่าน
โปรดติดตามตอนต่อไป