Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Neler yapıyorsun? - Oyunculuk eğitimi alıyorum. Sen?
- Liman işçisiyim. - Hayır, ciddiyim.
Ciddiyim bak.
Pazartesi
daha güzel bir işe başlayacağım.
Ne gibi bir iş?
Bir kafeteryada gece kasiyerliği.
Nasıl para kazandığını sormadım. Neler ilgini çeker?
Tatlım, bunun cevabını bilseydim,
ikimizi de yarım saatte sıkıntıdan öldürürdüm.
Şükürler olsun ki bitti.
Laurel Oyuncuları'nın galası bu kadar.
Ve büyük bir hayal kırıklığıydı.
- Frank! Çok iyi, Frank. - Teşekkürler, Bayan Givings.
Çok keyif aldık. Çok yetenekli bir karınız var.
Ona iletirim.
- Frank! - Merhaba!
İçeride. İçki için hazırım.
Birkaç dakika daha.
April? Hayatım?
Merhaba.
- Gitmeye hazır mısın? - Evet.
Sadece makyajımı çıkarmalıyım.
Çok büyük bir başarı falan değildi galiba.
- Sanmam. Bir dakikaya hazır olurum. - Acele etme.
Bana bir iyilik yapar mısın?
Milly ve Shep onlarla dışarı çıkmamızı istedi.
Çıkamayacağımızı söyler misin? Bakıcıyı falan suçla.
Çıkabileceğimizi söyledim.
Onları gördüm ve dedim ki...
O halde git ve yanıldığını söyle.
Yeterince basit.
Kabalık olmaz mı?
- O halde kendim söylerim. - Tamam, sakin ol.
Ben söylerim.
Ciddiyim bak. O oyundaki başarılı tek kişi sendin.
Sağ ol.
Sadece şu kahrolası şeye karışmana izin vermemeliydik.
Yeter.
Amatörler. Sonuçta sen eğitim aldın.
Bu konuyu şimdi konuşmasak?
Kendini kötü hissetmeni istemiyorum.
Çünkü buna değmez.
Burada, bu insanlar arasında yaşamak yeterince kötü...
- Ne dedin sen? - Evet dedim.
Beni delirtmeden önce bu konuda konuşmayı keser misin? Lütfen.
Ne yapıyorsun?
April, hayatım. Bunu konuşalım, olur mu?
- Dokunma. - Yapma.
- Bana dokunma. - April...
Beni yalnız bırakır mısın?
Tamam, tamam.
Çok saçma şeylerin dönüyor olması beni şaşırttı...
...ve bazı şeyleri düzeltmek isterim.
Birincisi, oyunun kötü olması benim suçum değil.
İkincisi, bir aktris olamaman da
kesinlikle benim suçum değil.
Bunu kafana ne kadar çabuk sokarsan
o kadar iyi olur bizim için.
Üçüncüsü, aptal, duyarsız
kenar mahalle kocası rolüne uymuyorum.
Buraya taşındığımızdan beri beni suçluyorsun
ve kabul etmiyorum.
Dördüncüsü... April.
April.
Arabaya dön.
Hayır. Bir saniye bırak burada durayım.
Lanet olsun.
12. Otoyolda yürümek yerine
arabaya bin ve konuşalım.
Anlatamadım mı? Konuşmak istemiyorum.
Tanrım. Nazik davranmaya çalışıyorum,
Tanrı aşkına.
Ne kadar naziksin. Korkunç naziksin hatta.
Bunu hak etmedim.
Yaptıkların ve hak etmediklerin konusunda
hep net konuşursun.
Bir dakika! Lanet olsun! April dinle beni.
Bu sefer laflarımı çarpıtarak
kaçamayacaksın.
Bu sefer
yanılmadığımı biliyorum.
Keşke bu gece evde kalsaydın.
Böyle yaptığında neye benziyorsun biliyor musun?
Hasta birine.
Sen neye benziyorsun dersin?
İğrenç birine.
Beni bu tuzağa soktun diye,
istediğin her şeye zorlayamazsın.
- Sen bir tuzaktasın? - Evet, Frank. Ben.
Tanrım. Güldürme beni!
Seni sefil, hayalci küçük velet.
Kendine bir bak ve hayal gücünü kullanıp
kendine nasıl erkek diyebildiğini anlat.
Tanrım!
- Bakma bana öyle. - Artık eve gidebilir miyiz?
15. kat.
Bu sabah yardımına ihtiyacım var, dostum.
Geçecek birkaç saat boyunca Bandy'nin tavırları konusunda
beni uyar ve midemi boşaltmam durumunda
beni başkalarının gözünden koru.
Durum o kadar kötü.
Günaydın, Jack.
İyi bir tarafı yok, inan bana.
Trenden indiğinde,
ne aradığını biliyordum.
Küçük, elden geçmiş bir ahır ya da at arabası evi.
Ne yazık ki böyle şeyler
yok artık.
Fakat umutsuzluğa kapılmanızı istemem.
Size göstermek istediğim bir yer var.
Çok cazip bir yer değil.
Crawford Caddesi genelde kütüklerle yapılmış,
marangoz, küçük yerel insanlarla dolu, pikap kullananların
olduğu bir mekan.
Ancak sonuçta...
Revolutionary Yolu'na açılıyor ve orası daha güzel.
Size göstermek istediğim ev,
küçük şirin bir ev ve ortamı da öyle.
Küçük ve temiz. Çimleri güzel. Çocuklar için harika.
Hemen ilerideki köşede.
Şimdi göreceksiniz. İşte. Küçük beyaz evi gördünüz mü? Çok şirin, değil mi?
Küçük yamaçtaki tuhaf duruşu. Büyüleyici, değil mi?
Evet.
Beni görmek istemişsiniz.
Toledo'dan geldi. Bu ay üçüncü.
Üzgünüm, ben...
Bunu tekrar konuşmayacağım.
Gerçekten, ben...
Taşradaki insanlar bizlere imrenir.
Böyle bir mektuplaşma olamaz.
- Yeterli değil. Haklı mıyım? - Evet.
- Konu neydi? - Toledo.
Şube müdürü yeni broşür istiyor.
Knox 500 konferansı için.
"Yeterli değil. Haklı mıyım?"
İyi bir şeye benziyor.
Knox 500'de ne yapıldığını bile bilmem. Ya sen?
Bana hakaret etme.
SP1109 dosyasını araştırırsan
ajansa gönderilen her şeyin kopyasını bulursun.
Böylece talebi kaynağına kadar takip edebiliriz.
Dilerim erken yemek yemeyi düşünmüyorsundur.
Hayır, gerçekten aç değilim.
Tamam. Sonra konuşuruz.
Bir şey diyeyim mi Maureen?
Benimle tanıştığın için şanslısın.
Anlamadım.
Sana işi anlatabilirim.
Knox'ta var olmak bir sanattır. Ne demek istediğimi anlatayım.
Garson. Telefon ve iki martini daha.
Vay canına.
Klondike 5-55-66 lütfen.
Alo, Bayan Jorgensen. Frank Wheeler.
Maureen Grube'u görsel desteğe
göndermem gerektiğini söylemek istedim.
Öğleden sonra dinlenmesi gerekir.
Siz de. Kendinize iyi bakın.
- Görsel desteği hiç duymamıştım. - Öyle bir yer yok da ondan.
Merhaba Helen. Gir haydi.
Pek kalamayacağım.
Sadece sedum fidelerini getirdim
yolun sonundaki bozuk kısım için.
Nasır otuna benziyor
fakat bunların muhteşem sarı çiçekleri var.
İlk birkaç gün biraz su istiyor
ve sonra serpiliyor.
Teşekkürler, Helen. Çok naziksin.
Kahve alır mısın?
Senin için yapabileceğim bir şey var mı, Helen?
Neredeyse unutuyordum.
Küçük bir ricam olacak.
Konu şey... Oğlum John'la ilgili. Hastanede de.
Üzüldüm. Her şey yolunda mı?
Şimdilik öyle. Pleasant Brook psikiyatri hastanesinde.
- Anlıyorum. - Ciddi bir şey değil.
Biraz sıkıntı yaşıyor. Sorunlar insanı bazen aşıyor.
- Sence de öyle değil mi? - Evet, elbette.
Muhteşem bir hastane.
Ve ona uyguladıkları tedaviler mucize etkisi gösteriyor.
Neyse, bir akşam dışarı çıkmasının yararlı
olacağını söylediler.
Benim arkadaşlarımı biraz fazla sıradan buluyor.
Çok gezdi. Matematikte doktorası var.
Entellektüel olduğu söylenebilir.
Sizin gibi bir çiftle tanışması ona çok yararlı olur.
Onunla tanışmak isteriz.
- Gerçekten mi? - Evet.
Bunu isteriz.
Teşekkürler, canım.
Teşekkür ederim.
Benim gitmem lazım.
Trenden indiğin günü hatırlıyorum.
Diğer müşterilerim gibi değildin. Farklıydın.
Sanki sen özel gibiydin.
Hala öylesin elbette.
Unutma, çok az su. Kaçtım ben. Görüşürüz.
Beni sarhoş ettin galiba.
Bugün günlerden ne, biliyor musun?
Pazartesi mi?
Doğum günüm. Bugün otuzuma girdim.
- Nice yıllara. - Teşekkür ederim.
Şu uydurduğun departmanın adı neydi?
Görsel destekler.
Ne espri ama.
Ne espri ama. Tanrım.
- Gerçek bir espri ister misin? - Evet.
Babam Knox'ta çalışıyordu.
Yonkers'da bir satıcıydı.
Yılda bir kez beni öğlen yemeğine şehre götürürdü.
Hayat için tavsiyelerde bulunulacak bir ortamdı.
- Güzel. - Hayır, pek değil.
Burada oturur ve düşünürdüm.
"Dilerim sonum senin gibi olmaz."
Şimdi de buradayım işte 30 yaşında bir Knox adamı.
İnsan buna nasıl dayanır?
Seni anlayamadım.
Baban Knox'ta çalışıyordu?
Özür dilerim. Her şey biraz netliğini kaybediyor gibi.
Biraz hava alalım mı? Sen ve ben?
Bu sen misin?
Evet.
- Hiç Paris'e gittin mi? - Aslında hiçbir yere gitmedim.
Belki seni yanımda götürürüm.
İlk fırsatta döneceğim.
Oradaki insanlar canlı. Buradaki gibi değil.
April, tek bildiğim şu bir şeyler hissetmek istiyorum.
Gerçekten hissetmek. Anlıyor musun?
Nasıl bir tutku bu?
Frank Wheeler. Sen tanıştığım en ilginç adamsın.
Bu sabah işe gittiğinde aklında bu yoktu herhalde.
Hayır, hiç yoktu.
Sigaran var mı?
Elbette.
Al bakalım.
Bir şey içer misin?
Hayır, sağ ol Maureen. Aslında...
Vakit geç oldu. Gitsem iyi olur.
Yazık. Sorun değil. Trenini mi kaçırdın?
Sorun değil. Sonrakine binerim.
Dinle. Çok güzelsin.
Kendine iyi bak.
- Frank. - Niye böyle giyindin?
Öncelikle tüm gün seni özledim ve özür dilemek istedim.
Oyundan beri böyle davrandığım için üzgünüm.
Her şey için üzgünüm. Seni seviyorum.
Gerisi sonraya kalabilir.
Şimdi sen ben sana seslenene kadar burada bekle.
Tamam, Frank. Girebilirsin.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar babacığım
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar, hayatım.
- Seni seviyorum, baba. - Ben de seni seviyorum.
Frank?
Harika bir fikrim var.
- Tüm gün bunu düşündüm. - Bebeğim, bu nedir?
Ne kadar para biriktirdik dersin?
6 ay çalışmadan idare edecek kadar.
Ev ve araba için alacağımız parayla çok daha uzun süre gider.
"Ev için alacağımız para mı?"
Neden söz ediyorsun? Nerede kalacağız?
Paris'te.
Ne?
Hep gitmek istediğin tek yer
olduğunu söylerdin.
Gitsek ya.
- Sen ciddisin. - Evet. Bizi durduran ne?
Bizi durduran ne? Aklıma birkaç şey geliyor.
Örneğin orada ne tür iş yapabilirim?
Herhangi bir iş yapmana gerek yok. Ben yaparım.
Tabii ya.
Gülme bana. Dinle biraz.
Avrupa'da hükümet kurumlarında sekreterlerin maaşını
- Biliyor musun? - Hayır.
Ciddiyim. Şaka mı sandın?
Tamam. Birkaç sorum var.
Sen para kazanırken
ben ne yapacağım?
Anlamıyor musun? Amaç da bu.
7 yıl önce yapman gerekeni yapacaksın.
Vaktin olacak.
Hayatında ilk kez, ne yapmak istediğini
bulmaya vaktin olacak.
Bulduğun zaman da
ona başlamak için özgürlüğün olacak.
Hayatım, bu hiç gerçekçi değil.
Hayır, Frank. Gerçekçi olmayan bunlar.
Akıl sağlığı biraz yerinde olan bir adamın katlanamadığı bir işte
yıllarca çalışması gerçekçi değil.
Dayanamadığı bir eve gelmesi
aynı şeylere dayanamayan bir karısının olması.
En kötüsünü söyleyeyim mi?
Buradaki tüm varlığımız her şeyden özel
ve üstün olduğumuza dayalıydı.
Fakat öyle değiliz.
Biz de herkes gibiyiz.
Halimize bir bak. Biz de aynı sanrının içine daldık.
Çocuk sahibi olunca
hayattan vazgeçmen gerektiği fikrine.
Bu yüzden birbirimizi cezalandırıyoruz.
Buraya taşınmaya karar verdik.
Kimse beni Knox'ta çalışmaya zorlamadı.
Önemli biri olacağımı kim söyledi ki?
İlk tanıştığımızda yapamayacağın bir şey yok gibiydi.
İlk tanıştığımızda büyük konuşan
ukalanın tekiydim.
Değildin. Bunu nasıl söylersin?
Tamam. Demek vaktim olacak.
Bu çok cazip aslında. Çok cazip.
Bir yeteneğim olsaydı
dediklerin mantıklı olurdu. Yazar ya da sanatçı olsaydım.
Frank, dinle. Dinle beni.
Esas şu anda kısıtlanmış durumdasın.
Bu halinle hayat seni her şeyden mahrum bırakıyor.
Neymiş bunlar?
Bilmiyor musun?
Sen dünyadaki en güzel, en muhteşem şeysin.
Sen bir erkeksin.
Bu bizim şansımız, Frank. Bu bizim tek şansımız.
Tamam.
Tamam mı?
Neden olmasın? Neden olmasın ya?
Herkese günaydın.
Franklin, güldüğünü görmek güzel.
- Haberler nedir? - Beyler. Paris'e taşınıyorum.
Tabii. Ben de Tangiers'e taşınıyorum.
Toledo'ya şirket içi mektup.
Dinleyin. B.F. Chalmers, şube müdürü.
Son zamanlarda tekrarlanan yazışmalarla
konunun başarılı şekilde
hallolduğunu belirtmek isterim. Nokta.
Paragraf. Mevcut broşürün uygun olmadığına katılıyoruz.
Bu yüzden biz bir
"Üretim Planlama" birimi kurduk.
Buyrun, Bayan Wheeler. Seyahat çekleriniz.
Ve gemi rezervasyonunuz.
Bunları sizin adınıza elçiliğe iletirim.
- Bol şans. - Teşekkürler.
Eylül. Ekim kapıda.
İnsanların, sevdiği işi yapması
daha iyi bence.
Evet.
Diyelim ki seni burada gerçek bir iş bekliyor,
orada olmak yerine, bunu denemek istemez miydin?
Knox binasının 15. katında
denenecek bir şey yok bence.
Sizler için de öyle.
Buraya kadar gemiyle gideceğiz.
Buraya gitmek için büyük bir gemiyle seyahat edeceğiz.
- Fakat orada kimseyi tanımıyorum. - Biliyorum. Ben de öyle.
Okul başladığında neler hissettiğinizi hatırlayın.
Şimdi dostlarınıza bakın.
Paris'te neler yediklerini tahmin edemezsiniz.
Tahmin edemezsiniz.
Sümüklü salyangozlar.
Sümüklü salyangozlar ve kurbağalar.
Milly! Neredesin hayatım?
Üstünü değiş haydi. Yakında gelirler.
- Bunu mu giyeceksin? - Beğenmedin mi?
Harika görünüyor canım.
Kıçımı kaldırsam iyi olur.
Çocuklar, saat kaç? Merhaba, çete.
Howdy Doody Vakti. Ne seyrediyorsunuz?
Shep!
Sana seslendim de seslendim.
Merhaba.
İşte böyle. Küçük bir şey atıştıralım.
- Harika görünüyorlar. Feci açım. - April,
kanarya yemiş kediye benziyorsun.
Bize anlatacağın bir şey var mı? Taze haberler mi var?
Aslında bazı önemli haberlerimiz var.
Biliyordum.
Anlatsana onlara.
Avrupa'ya gidiyoruz. Paris'e.
Orada yaşamaya.
- Ne? - Ne zaman?
- Eylül'de. - İyi de neden?
Neden mi? Çünkü bu hep yapmak istediğimiz bir şeydi.
Ve çocuklar hala küçük ve müthiş bir yer.
Shep, sen oraya gittin. Anlat ona.
Evet, harika bir şehir.
Bu kararı ne zaman aldınız?
Bir hafta önce.
Aniden gitmeye karar verdik.
- Bir hafta önce ve ancak söylüyorsun. - Bu fikre ısınmamız gerekti.
Olay nedir? Orada iş mi buldun, Frank?
- Hayır. Pek sayılmaz. - Pek sayılmaz ne demek?
Frank iş falan bulmayacak, ben bulacağım.
Ne yapacaksın peki?
Okula gidip sürekli bir şeyler okuyacağım.
Sonunda hayatımı nasıl yaşayacağımı buldum, Shep.
O da sana bakacak.
Evet. O da bana bakacak.
Başlangıçta.
Oradaki hükümet dairelerinde verilen
maaşlara inanamazsınız.
NATO ve ECA gibi yerler.
Ve hayat da çok ucuz.
Çok ucuz.
Farklı bir şeye ihtiyacımız var.
Zaten gençleşmeyeceğiz. Hayatın bizi teğet geçmesini istemiyoruz.
Doğru.
Kulağa çok hoş geliyor.
Ciddiyim. Gerçekten de hoş.
Teşekkürler, Milly.
İkinizi de özleyeceğiz. Değil mi, hayatım?
Biz de sizi.
Elbette.
Kadeh kaldıralım. Paris'e.
Paris'e.
Şerefe.
Ne düşünüyorum, biliyor musun?
Ne?
Bence bu plan biraz çocukça.
Tanrım, çok rahatladım.
Ben de. Bunca zamandır bunu düşünüyorum.
Hangi adam,
karısı çalışırken oturup
- Burnunu karıştırır? - Bilmiyorum, Shep.
Bilmiyorum.
Neden ağlıyorsun?
Sorun ne?
Hiç. Sadece rahatladım.
Ağlama lütfen. Geçti. Her şey yoluna girecek.
Tanrım. Yüzleri neydi öyle? Tanrım.
Tanrım.
Bu nasıl bir şey, biliyor musun?
Avrupa'ya bu şekilde gitmeyi konuşmak.
Savaşta cepheye ilk gittiğimde bunları hissetmiştim.
Herkes kadar korkuyordum ama kendimi hiç o kadar
iyi hissetmemiştim.
Yaşadığımı hissediyordum, kanlı canlı.
Her şey daha gerçek görünüyordu.
Üniformalılar.
Tarlalardaki kar, ağaçlar ve hepimiz.
Korkuyordum tabii ama,
"İşte bu" diye düşünüyordum. "Gerçek bu."
Ben de bir kez kendimi öyle hissettim.
Ne zaman?
Benimle ilk seviştiğinde.
Ah, April.
- Ne oldu? - Bart Pollock burada.
Bandy'nin bürosunda.
Durum ciddi, desene.
Seninle konuşmak istiyor galiba.
Benim adımı karıştırma.
Frank! Seni gördüğüme sevindim. Bart Pollock'u tanıyor musun?
- Hiç tanışmadık ama... - Tanıştığımıza sevindim, Frank.
Üretim Planlama.
Frank, bu en iyisindendir.
Toledo'da buna çok sevinecekler.
Gerçekten mi?
BERLITZ FRANSIZCA
Pollock en kötü anlamda genel müdürlüğe en iyi adaydı.
Milyon dolarlık gülümseme ve kulaklar arasında saf kas.
Adamı bir duyacaktın.
"Frank, bu en iyisindendir." Tam bir angut.
Gideceğini söylediğinde onun yüzünü görmek isterdim.
Geliyorlar.
- Geciktiğimiz için üzgünüz. - Gecikmediniz.
- Trafik korkunçtu. - Zahmet etmeseydin.
Korkunçtu, değil mi Howard?
12. Otoyol.
O yolun tamiratı bittiğinde
yeniden baştan başlarlar.
- Sen de John olmalısın. - Merhaba de, John.
Memnun oldum. Hakkında çok şey duydum.
- Güzel çocuklarınız nerede? - Doğum günü partisi.
- Burada olmadıkları için üzgünüm. - Merak etme.
Benim de evime raporlu deli gelse,
ben de çocukları yollardım.
Şu yemeklere bakın. Bu kadar zahmete ne gerek vardı.
Sadece sandviç.
John, sandviç ister misin?
Helen aylardır sizi övüp duruyor.
Revolutionary Yolu'nda oturan nazik Wheeler'lar.
Wheeler Yolu'nda oturan genç devrimciler.
- Şeri isteyen var mı? - Lütfen, gerek yok, Frank.
Ben şeri alırım.
Hellen'ınkini de içerim, tabii o daha önce içmezse.
Uzun bardağın var mı?
İçine iki üç buz at. Kenarına kadar doldur.
- Ben öyle içerim. - Halledebilirim herhalde.
Yumurta salatası nefis. Nasıl yaptığını anlatmalısın.
- Avukat mısın Frank? - Hayır, değilim.
Bana avukat lazım.
John, avukat meselesine tekrar başlamayalım.
Baba, yumurta salatanı yesen de,
benim kişisel işlerime karışmasan?
Çok sorum var ve cevaplar için
para vermeye hazırım.
Annesinin peşinden sehpayla koşturan bir gencin
yasal olarak güç durumda olduğunun söylenmesine ihtiyacım yok. Bu bariz.
John, gel şu güzel pencereden bak.
Annesini sehpayla öldürürse olay ceza davasına girer.
- Bak. Güneş çıkıyor. - Sehpayı kırar
ve annesini yaralarsa,
annesi mahkemeye giderse olay bir kamu davası olur.
Gökkuşağı çıkabilir. John, gel bak.
Anne, herkese bir iyilik yap ve kapa çeneni.
Sakin ol.
Belki araştırabilirim. Birini öneririm.
Pekala, mesleğin ne, Frank?
Knox İş Makineleri'nde çalışıyorum.
Makineleri mi tasarlıyorsun?
Hayır.
Yapıyor musun? Satıyor musun? Tamir mi ediyorsun?
- Ne kadar çok soru. - Satılmasına yardım ediyorum.
Bürodan çalışıyorum. Aslında...
Aptalca bir iş.
İlginç bir tarafı yok.
O halde niye yapıyorsun?
Frank sorgulanmak istemiyordur belki.
Tamam, biliyorum. Beni ilgilendirmez.
Ayrıca yanıtı biliyorum.
Evcilik oynamak için işin olmalı.
Güzel bir evde evcilik oynamak için
sevmediğin bir işin olmalı.
"O halde niye yapıyorsun?" diyen herkes
eyalet tımarhanesinden 4 saatlik izinle çıkmıştır.
- Katılıyor musunuz? Anne? - Üzgünüm, Frank.
Üzülme. Aslında dediklerine katılıyorum.
İkimiz de öyle. Bu yüzden istifa ediyorum. Gidiyoruz.
Paris'e taşınıyoruz.
Bunu biliyor muydun anne? Vay canına.
Bu konuda ne hissediyorsun, anne? Nazik, genç Wheeler'lar.
Nazik, genç Wheeler'lar buradan gidiyor.
- John, lütfen. - Sakin ol, oğlum.
John! John! Biraz temiz havaya ne dersin?
Sana da uyarsa tabii.
- Fena fikir değil. - John da istiyorsa sorun yok.
- Tamam. - Önden buyrun.
- Matematikçi olduğunu duydum. - Yanlış duymuşsun. Tüm yeteneğim gitti.
Gitti mi?
Elektroşok tedavisi nedir, bilir misin?
Biliyorum.
Bana 37 kez yapıldı.
Güya duygusal sorunları çıkarıyor.
- Bende matematiği çıkardı. - Korkunç bir şey.
Korkunç mu? Neden? Matematik çok mu ilginç?
Hayır, şoklar korkunç olmalı
ve yapmak istediğini yapamamak da korkunç olmalı.
Bence matematik sıkıcıdır.
Karını sevdim, Frank.
Ben de seviyorum.
Neden kaçmanız gerekiyor?
- Kaçmıyoruz? - Paris'te ne var?
- Farklı bir hayat. - Belki de kaçıyoruz.
Buradaki hayatın umutsuz boşluğundan.
Umutsuz boşluk mu?
İşte şimdi konuştun. Pek çok insan boşluğun farkında
ama umutsuzluğu görmek için çok cesaret gerekir.
Vay canına.
Biliyor musun, o bizim
neden söz ettiğimizi anlayan ilk insan.
Evet. Öyle, değil mi? Belki de onun kadar deliyiz.
Hayatı doya doya yaşamak delilikse...
deli olmamız umurumda değil.
Öyle mi?
Değil.
Seni çok seviyorum.
Bir şey diyeceğim, Frank. Şu Ted Bandy
çok iyi adam.
İyi bir departman müdürü
ama ona biraz kızgınım
çünkü seni saklamış.
- Burası senin için yeterince iyi mi? - İyi, efendim. İyi.
Bir şey ilgimi çekiyor, Frank.
Amerikan iş adamlarına bilgisayar satmak.
Bu yüzden bir ekip oluşturuyorum. Senin gibi adamlardan.
Sıradan satıcılar değil.
Daha çok para demek
ve daha çok vakit ayırmalısın
ama heyecan verici bir şeyin parçası olacaksın, Wheeler.
Bilgisayar.
Efendim, çok heyecan verici.
Bart.
Bart, bir şey soracağım.
Earl Wheeler'ı hatırlıyor musun? Yonkers'dan.
Hatırladığımı sanmıyorum. Akraban mı?
Babam.
Knox için satıcı olarak 20 yıl çalıştı.
Earl Wheeler.
Onu hatırlaman için bir neden yok.
Eminim iyi bir adamdı.
Dinle Bart, daha önce söylemiş olmam gereken bir şey var.
Sonbaharda şirketten ayrılıyorum.
- Başka bir şirket mi? - Başka bir şirket değil.
Dinle Frank, sorun para mı?
Paraysa,
bunu bir şekilde...
Çok minnettarım ama sorun para değil.
Daha çok kişisel bir şey.
Umarım anlarsınız.
Kişisel bir şey.
Anlıyorum.
Babamın bana anlattığı bir şey anlatayım sana.
Bir adamın hayatta sadece birkaç şansı olur.
Onlara sıkı sıkıya yapışmazsa
bir gün kendisini nasıl bu hale düştüm diye
düşünürken bulur.
Öyledir.
O yüzden bana bir iyilik yap. Gece bir düşün.
Karınla konuş.
Açıkçası, eşlerimiz olmasa
biz nerede olurduk?
Frank, çok samimiyim, bize katılmaya karar verirsen,
bundan asla pişman olmayacaksın.
Başka bir şeye daha inanıyorum.
Baban açısından iyi bir anı olur.
Bir düşün, Frank. Gerçekten düşün.
Elinizde olanı biliyoruz, virgül.
İhtiyaçlarınızı biliyoruz, virgül.
Neysiz yapamayacağınızı biliyoruz.
Tire.
Bu da envanter kontrolü.
Elinizde olanı biliyoruz, virgül.
İhtiyaçlarınızı biliyoruz.
Nesiz yapamayacağınızı biliyoruz, tire.
Bu da envanter kontrolü.
Merhaba, Frank.
Geç saate kadar mı çalışıyorsun?
Evet. Kendimi biraz rahatlatmalıyım.
Terfi alacağını duydum.
Büyük adam.
Baban çok gurur duyardı, değil mi?
Evet, galiba öyle.
Belki de seni bir içkiye davet etmeliyim.
Kutlamak için.
Evet, belki.
Eşyalarımı alayım.
Bebek arabamı,
üç Paskalya tavşanımı ve zürafamı götüreceğim
ve tüm oyuncak bebeklerimi, oyuncak evimi...
Oyuncak evi Madeline'e verelim.
İstemiyorum.
Büyük şeyleri paketlemek
zor demiştim.
Ayıcığı alabilir,
- Ve... - Hayır, sadece büyük şeyler.
Michael'la oynamak istemez misin?
- Canım istemiyor. - Sabahtan beri içeridesin.
Canım istemiyor.
Benim de canım, canı sıkılan ve dinlemeyecek kadar
şapşal birine, bir şeyleri 15 kez anlatmayı istemiyor.
- Pekala, sorun ne? - Hiç.
Sana inanmıyorum. Bu sabah bir şey mi oldu?
Günlerdir bilmediğimiz bir şey değil sonuçta.
Ne?
Tanrım, Frank. Şaşırmış gibi bakma.
Yani tahmin etmedin mi?
Neden söz ediyorsun?
Hamileyim, o kadar.
Ne?
Çocuklar yatana kadar bekleyecektim.
Çok emindim
ve bugün doktora gittim.
Şimdi gerçek değilmiş gibi davranamam.
- Ne kadarlık? - 10 hafta.
10 hafta mı? 10 hafta ve söylemek için bu anı mı bekledin?
Düşündüm ki... Ne düşündüm bilmiyorum.
Üzgünüm, Frank. Çok üzgünüm.
Biliyorum. Üzgün olduğunu biliyorum.
Yapabileceğimiz şeyler var.
Gitmemize engel olmamalı.
Okuldan tanıdığımı söylediğim kız var ya?
12 hafta olmadan halledersek sorun değil.
Birlikte karar vermeliyiz, Frank.
Bir çözüm buluruz, değil mi?
Buraya gel.
12 hafta. Karar vermek için vaktimiz var.
Evet.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Temmuz 1955
Ee, Frank. İşler nasıl? Sensiz ayakta kalabilecekler mi?
Aslında tuhaf bir şey oldu.
Bandy'den kurtulmak için bazı aptalca işler yaptım
ve birden 'genç dahi' oluverdim.
- Hep öyle olur. - İnanılmaz.
Birkaç dakikada bir broşür kotardım
ve şimdi beni uzman satıcı ekiplerinde istiyorlar.
Salaklar.
Çok para teklif etmeseler
komik olabilirdi.
İlgini çekiyor mu?
Aslında biraz tuhaf, değil mi?
İşi reddettiğini sanıyordum.
Henüz değil.
Bu bir seçenek, o kadar.
O kadar parayla bizim için burada durumlar değişebilir.
Daha iyi bir ev alırız. Yolculuk ederiz.
En azından bir süre burada mutlu olabiliriz.
Belki de ilginç hayat sürenler
sadece Parisliler değildir.
Yani kararını verdin mi?
Hayır. Dediğim gibi, sadece seçenek. O kadar.
Diyelim ki haklısın
ve o kadar para kazanmaya başladın ve ilginç bir hayatımız oldu.
Yine de saçma bulduğun bir iş uğruna hayatımızı harcamış olmaz mıyız?
Orası beni ilgilendirir.
Seni mi ilgilendirir?
Tartışma için biraz fazla ısındım. Gidip ıslanacağım.
- Gitmek istemiyorsun, değil mi? - Tabii ki istiyorum.
Hayır, istemiyorsun. Çünkü hiçbir şey denemedin.
Denemezsen, başarısız olmazsın.
Ne demek "denemedin"?
Sana bakıyorum, değil mi? Evin parasını ödüyorum.
Sevmediğim bir işim var.
- Mecbur değilsin. - Saçma!
Mutlu değilim
ama sorumluluklarımdan kaçmayacak kadar yürekliyim.
İstediğin hayatı yaşamak için yürek gerekir, Frank.
Nereye gidiyorsun?
Mahzuru yoksa lavaboya gideceğim.
Bununla ne yapacaksın?
Ne yapacaksın?
- Beni durduracak mısın? - Tabii ki durduracağım.
Dene o halde.
Bunu yaparsan yemin ederim...
Ne? Beni terk eder misin? Tehdit mi, söz mü?
Bunu ne zamandır yapıyorsun?
Tanrım,
gerçekten işi tiyatroya döktün.
İlk 12 haftada yapılırsa tamamen güvenli.
12. haftadayız. Benim söz hakkım yok mu?
Elbette var.
Senin için olacak, Frank.
Dilediğin gibi vaktin olsun diye.
Düşüncesi bile midemi havalandırıyorsa
nasıl benim için olabilir?
O halde benim için.
Paris'te çocuğa bakabileceğimizi söylesene.
Farklı bir hayatımızın olacağını. Burada kalmama neden olma.
- Paris'te bebeğe bakamayız. - Neden?
Buradaki her şeye ihtiyacım yok. Nerede yaşadığımız umurumda değil.
Hem kuralları kim koydu?
Hamile kaldığım için buraya taşındık.
İlkinin hata olmadığını kanıtlamak için bir çocuk daha yaptık.
Ne kadar sürecek?
Frank, gerçekten bir çocuk daha istiyor musun?
İstiyor musun? Haydi, söyle bana.
Gerçeği söyle. Hatırladın mı?
Bu şekilde yaşıyorduk.
Gerçeğin en güzel tarafı ne, biliyor musun?
Herkes ne kadar onsuz yaşasa da ne olduğunu bilir.
Kimse gerçekleri unutmaz, Frank. Yalanlarda ustalaşır sadece.
Söyle bana. Gerçekten bir çocuk daha istiyor musun?
Tek bildiğim, hissettiklerim.
Aklı yerinde herkes aynı şekilde hissederdi.
Fakat iki çocuk doğurdum. Bu bana karar hakkı vermez mi?
Tanrım, April. Böyle söylemene inanmıyorum.
Çocuk sahibi olmak cezaymış gibi konuşuyorsun.
Çocuklarımı seviyorum, Frank.
Emin misin?
Bu da ne demek?
April, az önce kızımız bir hataydı dedin.
Ondan ya da Michael'dan
kurtulmaya çalışmadığını ne bileyim?
Belki de tüm ailemizin üstüne sifon çekmeye
- Çalışmışsındır. - Bu doğru değil. Elbette yapmadım.
Nereden bilebilirim?
Dur. Lütfen dur, Frank.
April, normal bir kadın, aklı başında bir anne,
kahrolası bir hayali yaşamak uğruna
kendi kendine kürtaj yapmaz.
Dinle. Demek istediğim şu, bu konuda mantıklı düşünmüyorsun.
Hayatına bir anlam katacak birini
bulma vaktimiz geldi.
Yeni iş bunun da parasını sağlayacak mı?
April, psikiyatriste ihtiyacın varsa parası ödenecek.
Mutlaka.
Tamam. Konuşacak fazla bir şey yok o halde.
Paris çok çocukça bir fikirdi desene.
Belki de öyleydi.
April, burada mutlu olabiliriz.
Seni burada mutlu edebilirim.
Birkaç harika ay geçirdik. Bitmesi gerekmez.
Her şey düzelecek. Söz.
Umarım öyle olur.
Gerçekten öyle olmasını umarım.
Beklediğiniz için teşekkürler. Bay Pollock sizinle görüşecek.
Çok teşekkürler.
Yanlış korunma yüzünden plan suya düştü.
Üzüldüğümü söyleyemem.
Eski yerinde seni çok özlerdik.
Sensiz eskisi gibi olmazdı.
Ayrıca...
Ne?
Plan biraz gerçekdışı gibiydi, öyle değil mi?
Beni ilgilendirmez galiba.
Hayır. Bence ilgilendirmez.
Sekreter bölümünde kutlama yapacaklar.
Frank! Bizi buraya ilk kez getirdiğin anı hatırlıyor musun?
Elbette.
Vito'nun Kulübünden ancak özel kişiler keyif alabilir demiştin.
O kadar kötü ki, iyi görünüyor.
Bana bakın. Çok mutluyum. Küçük çetemiz yeniden bir arada.
- Hey, Avrupa bir yere kaçmıyor. - Doğru.
April, hayatım. Dans etmeye ne dersin?
Şimdi olmaz. Belki sonra.
Ben dans ederim.
Paris yüzünden biraz bozuk çalıyor, değil mi?
Düzelir mi dersin?
Tabii ki. Bize birkaç gün izin verdiğinizde her şeyi atlatabiliriz.
Frank?
İyi misin? İyi misin? Milly.
Çok üzgünüm.
Harika.
Nasıl çıkacağız şimdi?
Eyvah.
Merak etme. Bekleyebiliriz.
Ya bebek bakıcısı?
Sen Milly'yi eve bırakıp sonra eve gitsene.
Böylece iki bakıcı da hallolur. Shep de beni sonra eve bırakır.
- Bana uyar. - Tamam.
- İyi misin? - Evet.
Lyi geceler.
Daha iyiyim.
Gitmediğinize üzüldüm.
Senin için önemliydi, biliyorum.
Beni yanlış anlama ama ben orada bulundum.
Orada olup da burada olmayan pek bir şey yok.
Paris olması gerekmezdi.
Sadece gitmek istedin, ha?
Hayata girmek istedim.
Yeniden yaşamamızı istedim.
Yıllarca bu sırrı paylaştığımızı sanıyordum.
Bu dünyada harika bir hayatımız olacağını.
Nasıl olacağını bilmiyordum ama...
Sadece olasılığı bile bana umut veriyordu.
Ne kadar da zavallıca.
Aptalca.
Tüm umutlarını asla verilmemiş bir söze bağlamak.
Frank ne istediğini biliyor.
O yerini buldu. O iyi.
Evli. İki çocuğu var.
Bu kadarı yetmeli.
Ona yetiyor.
Ve haklı.
Asla özel olmadık ya da herhangi bir hedefimiz olmadı.
Evet, özelsiniz.
Sizler...
Wheeler'larsınız.
Harika bir çiftsiniz. Herkes öyle diyor.
Ben apayrı bir gelecek gördüm.
Görmeye engel olamıyorum.
Ne gidebiliyorum
ne kalabiliyorum.
Kimseye faydam yok.
Gel.
Dans edelim.
Seni bir yerlere götüreyim.
Hayır, burada yap. Hemen.
April.
Seninle bunu yaşamayı hep istedim.
Seni seviyorum.
Böyle konuşma.
Hayır, ciddiyim. Seni seviyorum.
Lütfen, bir dakika sessiz ol.
Sonra beni eve götürürsün.
Dışarısı çok güzel.
Evet, öyle.
Bugün ne, biliyor musun?
- 12. hafta. - Doğru.
Dinle. Deli bir yaz oldu.
İkimiz de baskı altındaydık.
Neden üzgün olduğunu anlıyorum.
Seninle yatmıyorum ve nedenini bile öğrenmek istemiyorsun.
Üzgünüm Frank ama ben sadece bu konuda konuşmak istemiyorum.
O halde neyi konuşacağız, April?
Herhangi bir şey konuşmasak mahzuru var mı?
Her günü düşünmeden yaşasak, elimizden geleni yapsak
ve sürekli bir şeyleri konuşma gereği duymasak nasıl olur?
Her zaman her şeyi konuşalım demiyorum.
Demek istediğim şu, ikimiz de baskı altındaydık.
Elimizden geldiğince birbirimize yardım edelim.
Tanrı biliyor ya, son zamanlarda tuhaf davranıyorum.
Aslında sana söylemek istediğim bir şey var.
Birkaç kez bir kızla birlikte oldum. Şehirde.
Tanımadığım bir kızla.
Önemli bir şey değildi.
Artık bitti. Gerçekten bitti.
Bundan emin olmasam sana söyleyemezdim.
Bunu niye yaptın?
Bebeğim, bilmiyorum.
Şu kürtaj meselesinden sonra yeniden
erkek olma isteğiydi galiba.
Nevrotik bir kanıtlama ihtiyacı.
Hayır. "Kızla neden seks yaptın?" demiyorum.
Niye anlattın diyorum.
- Ne demek istiyorsun? - Amacın ne?
Kıskanmama mı yol açacak?
Sana yeniden aşık olmami
ya da seninle tekrar yatağa girmemi mi sağlayacak, ne?
Ne söylememi bekliyorsun?
Ne hissettiğini söyle.
Hiçbir şey hissetmiyorum.
Başka deyişle ne yaptığımı, kiminle yattığımı takmıyorsun.
Hayır. Galiba öyle. Takmıyorum.
Kiminle istersen yat.
April. Umursamanı istediğimi görmüyor musun?
Biliyorum. İstediğini biliyorum.
Seni sevseydim umursardım.
Ama artık sevdiğimi sanmıyorum. Şimdi fark ettim.
Bu yüzden konuşmak istemiyorum.
Bırak bu zırvaları April.
- Beni sevdiğini biliyorsun. - Öyle mi dersin?
Çok iyi biliyorsun.
Kimse var mı?
Üzgünüm, akşam yemeği gecikti. Bir içki daha?
Merak etmeyin. Biraz oturup sohbet edeceğiz.
Zahmet etmeseydiniz.
Bu kadar yükle,
tabaklarınız dolu olacaktır. Espri değil.
Planlarda bazı değişiklikler oldu.
Bariz sanıyordum.
April hamile.
- Tebrikler. - Ah April,
ne kadar sevindim anlatamam.
Daha büyük bir eve ihtiyacınız olacaktır.
Bir saniye, anne. Bir saniye.
Anlamadım. Bariz olan nedir?
Hamile. Ne olmuş? İnsanlar Avrupa'da bebek sahibi olmuyor mu?
Her yerde
insanlara, bakabilecekseniz
çocuk yapın diyorlar.
Tamam, bu bir para sorunu. Para iyi bir neden.
Ama hiçbir zaman gerçek neden değildir.
Esas neden ne? Karın seni vaz mı geçirdi?
Küçük kadın, evcilik oynamaya hazır olmadığını mı söyledi?
Hayır, bu değil. Anlayamıyorum.
Çok sert ve yeterli görünüyor.
Tamam o halde. Nedeni sensin. Neler oldu?
- John, kabalık ediyorsun. - Neler oldu, Frank?
Tırstın mı?
Burada olmak daha mı iyi dedin?
Eski umutsuz boşluk
daha mı rahat olur dedin?
Vay canına. Etki gösterdi. Yüzüne bakın.
Yaklaşıyor muyum, Wheeler?
- Pekala evlat. Bence... - Bir şey diyeyim mi?
Onu kasten hamile bıraktıysa hiç şaşırmam,
hamilelik kisvesinin arkasına saklanmak için.
Böylece gerçekten nasıl bir insan olduğunu asla öğrenemeyecekti.
Dinle. Sana buraya kadar katlandım ancak.
Kim olduğunu sanıyorsun?
Buraya gelip aklına gelen
çılgınca şeyler söylüyorsun.
Birinin sana çeneni kapa demesinin vakti gelmiş.
- Durumu iyi değil, Frank. - Değilmiş, haydi be.
Hasta, sağlıklı, ölü ya da diri olması umurumda değil.
Salak fikirlerini akıl hastanesinde
kendine saklamalı, ait oldukları yerde!
- Gidelim, evlat. - Haydi, John.
Çok iyi bir kocan var, April.
Tam bir aile babası.
Senin için üzülüyorum.
Belki de birbirinizi hak ediyorsunuzdur.
Şu anda ona öyle bakıyorsun ki, onun için de üzülüyorum.
Erkek olduğunu kanıtlamasının
tek yolu bebek yapmaksa, ona çok sıkıntı yaşatıyorsundur.
- Seni kahrolası... - Hayır. O iyi değil, Frank!
John, hemen arabaya gidelim.
April, üzgünüm. Çok üzgünüm.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Anne, yeterince üzgün olduğumu söyledim mi? Lanet olsun!
Ben de üzgünüm.
En üzgün hıyar benimdir.
Fakat düşünüyorum da, sevinecek çok şeyim var.
Fakat hey, bir şey diyeyim mi?
Bir konuda mutluyum.
Hangi konuda biliyor musunuz?
Doğacak o çocuk olmayacağım için.
Tamam. Anlatma.
Anlatma. Tahmin edeyim.
Kendimi rezil ettim, değil mi?
Doğru.
Dediği her şey doğru.
Bunu mu diyecektin?
Görünen o ki dememe gerek yok.
- Benim adıma sen dedin. - Yanılıyorsun.
- Gerçekten mi? Neden? - Çünkü o bir deli.
Kahrolası bir deli! Deliliğin tanımını biliyor musun?
Hayır, ya sen?
Evet. Başka bir insanla yakınlık kurma beceriksizliği.
Sevmeyi başaramama beceriksizliği.
Beceriksi... Beceriksizlik...
Ah Frank, ağzın ne kadar güzel laf yapıyor.
Konuşarak siyah, beyaza dönüştürülebilse
en iyi sen yapardın.
Seni sevmediğim için deli miyim?
Hayır. Yanlış.
Deli değilsin. Ve beni seviyorsun. Olay bu.
Sevmiyorum. Senden nefret ediyorum.
Sen bir partide bir zamanlar beni güldürmüş birisin
ve şimdi görüntünden bile nefret ediyorum.
Aslında bana yaklaşır ya da dokunursan
çığlık atarım.
Kes şunu, April.
Canın cehenneme, April!
Senin de, senin nefret dolu kahrolası...
Beni ne kadar sevdiğini göstermek için
- Bana vuracak mısın? - Merak etme.
Sana vurmak için girilecek zahmete değmezsin.
Seni havaya uçurmak için gereken baruta değmezsin.
Sen boş bir kadın kılıfısın.
Benden bu kadar nefret ediyorsan evimde ne işin var?
Neden benimle evlisin?
Neden benim çocuğumu taşıyorsun?
Fırsatın varken neden bebekten kurtulmadın?
Çünkü sana haberlerim var.
Keşke yapmış olsaydın.
April!
Benden uzak dur!
- Dinle! - Benden uzak dur!
Ormanda bile senden uzak kalamayacak mıyım?
April, bunu demek istemedim.
- Demek istediğim... - Hala konuşuyor musun?
Sesini kesmenin bir yolu yok mu?
Düşünmeliyim. Görmüyor musun? Düşünmeliyim.
Lütfen eve dön.
Yine çığlık atmamı mı istiyorsun?
Atarım, ciddiyim.
Tamam. Tamam.
Günaydın.
Yumurtanı karıştırayım mı, rafadan mı olsun?
Bilmiyorum.
Önemli değil. Karıştır, daha kolaysa.
Tamam, ben de öyle yiyeceğim.
Çocuklar olmadan kahvaltı etmek güzel.
Evet.
Bugün iyi bir kahvaltı istersin diye düşündüm.
Senin için önemli bir gün, değil mi?
Bugün Pollock'la toplantın yok mu?
Evet, öyle.
- Büyük gün. - Büyük olduğundan eminim.
En azından onlar için.
Yeni işinde tam olarak ne yapacaksın?
Bu konuda bana pek bir şey anlatmadın.
Anlatmadım mı?
Knox'un büyük bir bilgisayarı
almasıyla ilgili.
500'den bile büyük.
- Anlatmadım mı? - Hayır.
Neden şimdi anlatmıyorsun?
Aslında büyük, hızlı bir hesap makinesi.
Tamam, mekanik parçalar yerine, onda
binlerce vakum tüpü var.
Anlıyorum.
Anladığımı sanıyorum.
Evet, ilginç, değil mi?
Bilemiyorum.
Bir açıdan ilginç galiba.
Yaptığın işe değer ver, Frank.
Bu konuda iyi olduğun kesin.
Başlasam iyi olacak.
Dinle, April.
Kahvaltı nefisti.
Harika bir kahvaltıydı, gerçekten.
Daha iyi bir kahvaltı yaptım mı bilmiyorum.
Teşekkür ederim. Ben de keyif aldım.
Peki şimdi benden nefret etmiyor musun?
Hayır. Elbette etmiyorum.
İyi günler dilerim.
Tamam. Hoşça kal.
Alo. Milly? Her şey yolunda mı?
Kendimi daha iyi hissetmekten korkuyorum. Bu yüzden aradım.
Senin için sakıncası yoksa bu öğleden sonra olabilir.
Ne?
Hayır, hayır. Dışarıda oynuyorlarsa bırak.
Onları çağırma.
Sadece benim için onları öp
ve onlara de ki...
De ki...
Biliyorsun işte. Tamam, tamam. Teşekkürler, Milly. Hoşça kal.
Yardıma ihtiyacım var.
115 Revolutionary Yolu.
- Frank, ne oldu? - Tanrım,
bana anlattıklarının yarısını anlamadım.
Onu buraya getirmelerinden önce fetüs çıkmış
ve ameliyat edip şeyi almışlar, neydi o? Plasentayı.
Hala kanaması varmış.
Ambulans gelmeden önce çok kan kaybetmiş
ve durdurmaya çalışıyorlar.
Anlamadığım çok şey söyledi, kılcal damarlar hakkında.
Bilinci kapalı dedi.
Şöyle otursana.
Neden oturmak isteyeyim?
Tamam, Frank. Sakin ol. Sakin ol.
- Sigara yak. - Kendi kendine yaptı, Shep.
Kendi kendine yaptı.
Sana kahve getireyim.
Çok harika insanlardı, değil mi Shep?
Korkunç bir durum. Zavallı April.
Frank artık şehirde yaşıyor. Nerede çalışıyor?
- Bart Pollock Ortakları. - Bilgisayarlar.
İlginç bir şirket.
- O günden sonra görüştünüz mü? - Hayır. Burada hayır.
Çok fazla anı var. Shep onu şehirde görmüş.
Değil mi, hayatım?
Frank kendini çocuklarına adadı.
Her boş vaktini onlarla geçiriyor.
İzninizle.
İyi misin?
Artık Wheeler'lar hakkında konuşmak istemiyorum.
Tamam.
Buna mecbur değiliz.
Baba, dikkat et! Baba, dikkat et.
Revolutionary Yolu'ndaki yer için
ne kadar sevindiğimi anlatamam.
Ne zaman yanından geçsem içim mutlulukla doluyor,
yeniden o tertemiz halini görmek.
Tüm pencerelerde ışık var.
O küçük evi yıllarca sevdim.
Brace'ler orası için bulabileceğimiz en uygun aileydi.
İyi ve çok nazik insanlar.
Wheeler'lar hariç yani.
Wheeler'ları severdim.
Ama bana göre biraz tuhaflardı. Biraz nevrotik.
Hiç dile getirmedim ama bazen
uğraşması zor insanlardı.
O küçük evin bu kadar zor satılmasının nedeni,
çok uzun süre orayı ihmal etmeleriydi.
Panjurlar dağılmış, kileri su basmıştı,
duvarlarda tebeşir izi vardı, kapı kolları ve fikstürler kirliydi...