(NETFLIX ขอเสนอ)
โจมตี!
- ไปเลย! เร็วเข้า! รีบออกไป! - ไปที่บันได!
ออกไป!
ไฮน์ริช มาเร็ว! ลุยเลย ไปกันเถอะ!
ไปที่บันได!
รอฟังคำสั่ง!
- บุก! - ฮานส์
โจมตี! ออกไปเลย!
ลุยเลย! บุก!
ฮานส์
- ฮานส์ - เร็วเข้า ไฮน์ริช! ออกไปลุย!
โจมตี!
ลุยเลย!
ลุย!
เร็วเข้า! วิ่งเร็วๆ!
หาที่กำบัง!
ไฮน์ริช!
(แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง)
(ไฮน์ริช เกอร์เบอร์)
(ตอนเหนือของเยอรมนี ฤดูใบไม้ผลิ ปี 1917)
(ปีที่สามของสงคราม)
- พอล - พอล
พอล เฮ้ย
- ว่าไงล่ะ - ไม่
- แล้วทีนี้เอาไง - ไม่รู้
- พ่อนายรู้รึเปล่าว่าเราจะไปกันหมด - รู้สิ
นายจะอยู่บ้านเหรอ
ให้ตายสิ เกาะแม่เป็นลูกแหง่เลยรึไง
มา ฉันจะเซ็นให้นายเอง
- ต้องพ่อแม่เซ็น - ก็พวกเขาไม่เซ็น เอามานี่
- ไม่ได้หรอก พวกเขารู้แน่ๆ - จะรู้ได้ไง
รู้ได้ไง
พวกเขาเขียนจดหมายติดต่อกันประจำรึไง
- ขอยืมปากกาหน่อย - ฉันไม่มี
ลุดวิก
นายจะเดือดร้อนนะ เขาเล่นงานนายหนักแน่
นายมีความคิดที่ดีกว่านี้เหรอ ฉันจะไม่เป็นคนเดียวที่อยู่บ้านหรอกนะ
เยี่ยม!
ยินดีด้วย พลทหาบ็อยเมอร์์ นายได้อยู่แนวหน้าแล้ว
ฉันตายแน่
พวกคุณกำลังจะก้าวไปสู่ชีวิตที่แท้จริง
จำวินาทีนี้ไว้ให้ดี!
มันคือช่วงเวลาสำคัญ
พวกคุณจะถูกจดจำไปเป็นเวลานาน เพราะสิ่งที่พวกคุณกล้าทำวันนี้
เยาวชนเหล็กแห่งเยอรมัน
สหายทั้งหลาย
พวกคุณโชคดีที่ได้เกิดมาในยุคที่ยอดเยี่ยมนี้
การกระทำของพวกคุณจะเปรียบเสมือนน้ำ
ที่หล่อเลี้ยงรากให้แข็งแรงและสง่างาม
ยืนนิ่งๆ แล้วก็ฟังให้ดี ไลเนอมานน์!
ท่านจักรพรรดิต้องการทหาร ไม่ใช่เด็กอมมือ
ผมแน่ใจว่าจะได้เจอพวกคุณที่นี่อีกครั้งเร็วๆ นี้
ดาบกลับคืนสู่ฝักอย่างสมเกียรติ
พร้อมกับเหรียญตราประดับที่หน้าอกอย่างภาคภูมิ
แต่ขออย่าชะล่าใจ
ในช่วงเวลาอันมืดมนระหว่างที่รอการโจมตี
เราอาจจะเริ่มมีความเคลือบแคลงใจ
แต่นี่ไม่ใช่เวลาสำหรับคนจิตใจอ่อนแอ
ความไม่มั่นใจ ความลังเลใจ คือการทรยศต่อบ้านเกิดเมืองนอน
สงครามสมัยใหม่ก็เหมือนการเล่นหมากรุก
มันไม่ได้เป็นเรื่องส่วนตัวแต่เป็นเรื่องของทุกคน
พวกคุณจะพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควรกับเครื่องแบบ
และฝ่าแนวรบศัตรูในฟลานเดอส์ได้
แล้วในอีกไม่กี่อาทิตย์
พวกคุณก็จะได้เดินเข้าสู่ปารีส!
เย้!
อนาคตของเรา
อนาคตของเยอรมัน
อยู่ในกำมือของชนรุ่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
สหายทั้งหลาย นั่นคือพวกคุณ
เย้!
เพราะฉะนั้น ได้เวลาออกศึก
เพื่อท่านจักรพรรดิ เพื่อพระเจ้า และเพื่อบ้านเกิดเมืองนอน!
เย้!
- เยี่ยม! - เย้!
คนต่อไป
บ็อยเมอร์ พอล 53 วีเซนกรุนด์
เกิดวันที่ 18 พฤศจิกายน 1899
- ใช่มั้ย - ใช่ครับ
พอล
รับไปเลย พ่อนายจะภูมิใจในตัวนายนะ
ครับ
ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
- ครับ ผมพร้อมจะไปแล้ว - คนต่อไป
ไปได้เลย
คนต่อไป
ขอโทษครับ
ชุดนี้เป็นของคนอื่น
คนต่อไป
ใช่ คงจะเล็กเกินไปสำหรับเขา เกิดขึ้นบ่อยๆ
นี่ โชคดีนะ
ขอบคุณครับ
(ไฮน์ริช เกอร์เบอร์)
ให้ตายสิ เหมือนสั่งตัดเลยนะ
นี่ ลุดวิก เดี๋ยวสาวๆ คงรุมตอมนายแล้วสินะ
ใช่
แต่อย่าเผลอยิงเราล่ะ
ที่รัก ฉันรักเธอนะ รักจริงๆ
แต่ฉันยังแต่งงานกับเธอไม่ได้
รอฉันอีกปี แล้วมันก็จะกลายเป็น…
เธอไม่รอหรอกนะ ฟรานซ์
เธอไม่รอหรอก
นายมันไอ้เสือผู้หญิง
ดื่มชาสักถ้วย น้ำตาลและกาแฟ
แล้วก็ไวน์สักแก้ว
ที่รัก ฉันรักเธอนะ รักจริงๆ
แต่ฉันยังแต่งงานกับเธอไม่ได้
รอฉันอีกปี แล้วมันก็จะกลายเป็นจริง
(ลา มัลเมซง ตอนเหนือของฝรั่งเศส 25 กม. จากแนวรบด้านตะวันตก)
- นายชื่ออะไรเหรอ - ค็อปป์ อัลเบิร์ต ค็อปป์ครับผม
นายชอบสาวโสโครกรึเปล่า ค็อปป์
นายชอบสาวโสโครกรึเปล่า
ไม่ชอบครับ
แล้วทำไมปืนถึงเขรอะแบบนี้
รายงานตัวเพื่อเฝ้ายามตอนตีสาม
หนุ่มๆ พวกนายจะรบในเขตที่โสโครกสุดๆ
เพราะฉะนั้นรักษาปืนให้สะอาดไว้
พวกนายจะเอาใจใส่มัน
จะให้ความรักกับมัน
ดูแลให้มันสะอาดเหมือนขาอ่อนพระแม่มารีย์
- เราเข้าใจตรงกันแล้วใช่ไหม - ครับผม!
ขอต้อนรับสู่กองหนุนทหารราบที่ 78
ตอนนี้เราอยู่แนวรบด้านตะวันตกแล้ว
ขอต้อนรับสู่ปารีส!
ใช่เลย
ให้ตายสิ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ผมได้รับคำสั่งให้นำกำลังเสริม ไปส่งที่แนวหน้าตอนหกโมง
ก็ใช่ แต่ต้องเดินเท้าไป
เราต้องใช้รถ
- ด้วยความเคารพ ผมได้รับคำสั่ง… - ผมไม่สนคำสั่งอะไรทั้งนั้น
ผมมีทหารอาการปางตายอยู่ในโคลน 40 นาย
ลงจากรถเดี๋ยวนี้
ทุกคนลงจากรถ
เร็วเข้า อย่ามัวชักช้า
ได้ยินคำสั่งผู้พันกันแล้วนะ
เร็วหน่อย ทหาร เผลอหลับที่นี่ไม่ได้นะ
เร็วเข้า!
- ฟรานซ์ มุลเลอร์ใช่มั้ย - ครับผม
ท่านผบ.ทบ.หวังไว้ว่า นายจะมีชีวิตรอดอย่างน้อยหกอาทิตย์
- อยากมีชีวิตรอดถึงหกอาทิตย์มั้ย - อยากครับผม
งั้นก็รีบๆ เดินซะ อย่ามัวเดินลากขา
- ได้ยินรึเปล่า - ครับผม
รีบๆ หน่อย
นี่ไม่ใช่ปาร์ตี้น้ำชานะ
แก๊ส!
- แก๊ส! - แก๊ส!
แก๊ส!
สวมหน้ากากกันแก๊ส
ฟังไว้ทุกคน นั่นคือไอ้สารเลว
ถ้าไอ้พวกฝรั่งเศสเล็งแม่นกว่านี้
พวกมันก็คงได้แซะเราออกจากถนนด้วยช้อน แล้วก็ฝังเราไว้ในหม้อสนาม
แต่อย่างนึงที่แน่ๆ
ไอ้พวกสารเลวไม่พกแก๊ส
เตรียมเคลื่อนพล
- หูหนวกเหรอ - เปล่าครับ
ผมแค่พยายามสวมหน้ากาก
พอล บ็อยเมอร์ นายไม่รอดถึงรุ่งสางแน่ๆ
น่าจะกินอะไรซะหน่อยนะ ให้ตายสิ
ทุกคน ถอดหน้ากาก!
ถอดหน้ากาก!
นายไม่ต้องถอด
ใส่ไว้จนถึงเวลาเฝ้ายามคืนนี้
พร้อมกับไอ้งั่งนั่น
ตั้งแถว! เดินหน้า!
เกาะกลุ่มกันไว้ เคลื่อนพลได้
เร็วเข้า รีบเดินไป
พอล! พอล! มาสิ ฉันแบกกระเป๋าให้
คราวหน้านายค่อยแบกให้ฉัน
ยินดีด้วย ทหาร
นี่คือบ้านใหม่ของพวกนาย
ถอดหมวกได้
พอฉันไม่อยู่ ดูเหมือนพวกทหาร จะสนุกกันนะ ชไตน์แบร์การ์
เราถูกถล่มหนักทั้งคืนเลยครับ
ทหารเลยขวัญเสียกันหมด
รองเท้าบูทแห้งๆ ช่วยแก้ไขได้
อยากให้พวกเราจมน้ำตายกันรึไง
ทุกคนช่วยกันวิดน้ำออก
รออะไรอยู่ บ็อยเมอร์
ทำไมถึงยืนเฉยกันอยู่อีก เร็วเข้า…
โยนกระดูกให้หมา
มันจะรีบงับเสมอ
ให้อำนาจใครคนนึง…
คนคนนั้นก็จะกลายเป็นสัตว์ร้าย
ดื่มสิ
แคทซินสกี้ มาช่วยกันหน่อยสิ
คืนนี้เราโดนถล่มหนักอีกแน่
ขอโทษนะ
ช่างมันเถอะ
นี่ไม่ใช่อย่างที่ฉันนึกภาพไว้
หุบปากซะ ลุดวิก
มือฉัน มันชาไปหมดแล้ว
ซุกมือไว้ในกางเกงใน
ฉันทำประจำ
นายคิดว่าเช็ดแล้วจะยิงแม่นขึ้นเหรอ
- นายได้ยินรึเปล่า - อะไร
เสียงนั่น ฟังสิ
ไม่มีอะไรหรอก
ทหารฝรั่งเศสศพแรกของเรา
ใจเย็นน่า ไอ้หนูพอล
คราวนี้ฉันก็ได้ยิน
นั่นใคร
เฮ้ย
ลุกขึ้นมา
ไม่นะ!
ฉันถูกยิง
- ไม่นะ พอล ไม่ - มีอะไรเหรอ
ไม่นะ
มีเรื่องอะไร
พวกมันยิงผม
พวกมันเห็นประกายไฟจากปืนนาย
รู้มั้ย
พยายามก้มหัวไว้
ถ้าไม่อยากโดนอีกนัดก็ขยับไปทางซ้ายสิบเมตร
ยิงแล้วก็ขยับ ยิงแล้วก็ขยับ เข้าใจมั้ย
เข้าใจแล้ว
มาเร็ว
หาที่กำบัง!
มาทางนี้
บ็อยเมอร์ ค็อปป์ มาทางนี้ เร็วเข้า
รีบเข้าบังเกอร์
เข้าไป!
"จะกินอะไรก็ระวังล่ะ"
แม่ฉันสั่งไว้แบบนั้น
- เราจะไม่ทิ้งกันใช่มั้ย พอล - ใช่
- เราจะไม่ทิ้งกัน - ใช่
ฉันไม่ไหวแล้ว พอล ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันอยากกลับบ้าน
ฉันอยากกลับบ้าน
ถล่มยิงนำร่อง
อะไรนะ
ทุกๆ สองสามนาทีหน่วยถล่มยิงนำร่อง จะเคลื่อนที่ไปข้างหน้า
แล้วที่ตามมาข้างหลัง
ก็คือพลเดินเท้า
หมายความว่ายังไง
พวกมันกำลังมา
คิดจะไปไหนเหรอ
เดี๋ยวมา
เดี๋ยวพวกมันก็หยุดยิงแล้ว
- ปล่อยนะ - ใจเย็นๆ
- ปล่อยสิ ฉันอยากไปจากที่นี่ - ใจเย็น ไอ้หนู
ใจเย็นๆ
ไม่นะ!
ออกไป!
ลุกเร็ว! ออกไป!
รีบออกไปจากที่นี่!
ทุกคน รีบออกไป!
พอล นั่นพอล
อัลเบิร์ต
อัลเบิร์ต! เราเจอพอลแล้ว!
เราต้องยกท่อนไม้นั่นออก
พอล
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย พอล
เร็วเข้า ลุกขึ้น พอล เร็วเข้า
ฉันช่วยนายเอง
เร็วเข้า ลุกขึ้นมา นั่งก่อน
- นายบาดเจ็บรึเปล่า - เร็วเข้า
พอล นายบาดเจ็บรึเปล่า
- ได้ยินฉันมั้ย - อัลเบิร์ต ค็อปป์ มาช่วยหน่อย
- เดี๋ยวเจอกันนะ - ไว้เจอกัน พอล
อีกคนนึงทางนี้
มาช่วยกันหน่อย
แคทซินสกี้ อย่ามัวอู้
นายบาดเจ็บรึเปล่า
เปล่า
งั้นก็เริ่มเก็บป้ายชื่อได้แล้ว
ให้ตายสิ
ทำงานหนักแล้วจะได้ผลตอบแทน
เร็วเข้า เร่งมือหน่อย
เราไม่มีเวลาทั้งวันนะ
อัลเบรคท์ คาร์ล ดีโพลซ์
14 กันยายน 1898
บลูเมนธาล ซามูเอล
เดรสเดน 6 พฤศจิกายน 1900
เมื่อวานเป็นวันเกิดเขา
ฟอน กัลวิทซ์ กุสตาฟ
ออสนาบรุค 20 มิถุนายน 99
ก็อตซ์ ลุทวิทซ์…
พอแล้ว
(กองบัญชาการทหารสูงสุด 7 พฤศจิกายน 1918)
คุณแอซแบร์การ์
ขอให้พระเจ้าคุ้มครองเรา
แค่ช่วงไม่กี่อาทิตย์นี้ตายไปอีก 40,000 นาย
นั่นน่าจะช่วยให้กองยุทธการเชื่อได้
ผมคิดว่าพวกเขารู้ว่ามันจบแล้ว
เราทุกคนรู้กันดี
ท่านจอมพล
(ช็องปาญ ประเทศฝรั่งเศส พื้นที่ถูกยึดครอง)
- ขอบใจ - ครับผม
พอล ถ้าเรารบแบบนี้ กว่าจะพิชิตฝรั่งเศสได้ก็อีก 180 ปี
ฉันคำนวณดูแล้ว
อย่าโดนจับนะ แคท
ไม่มีทาง
ฟังสิ
คิดว่าไง พอล คุ้มที่จะแลกด้วยชีวิตมั้ย
ตอนหิวๆ อะไรก็คุ้ม
แคท
วิ่งเร็ว!
เฮ้ย ไอ้เยอรมันสารเลว
วิ่ง!
พวกนายนี่วีรบุรุษชัดๆ
ปิดประตูด้วย เดี๋ยวคนอื่นๆ จะได้กลิ่น
ทัณฑ์บน
ไม่รู้สิ หิวจนลืมไปหมดแล้ว
ใช้สมองปรัสเซียของนายหน่อย
- ฉันหิวจนรอไม่ไหวแล้ว - ใช่เลย
อ้าปากแล้วเอาห่านใส่
ขอห่านชิ้นโตจากฟรานซ์มาให้ฟรานซ์
ฉันขอปีก
ฉันต้องแบ่งรึเปล่า ฉันเอาที่เหลือนะ
นายจัดการเลย
มานี่เลย ไอ้ซื่อบื้อ อย่ามัวพล่าม…
ขอให้เราหลับสบายยามข้าศึกระดมยิง
โอ้พระเจ้า
ฉันจะไม่มีวันลืมเลยนะ ทุกคน
อร่อยมั้ย
- อร่อย - อร่อย
- นายล่ะ - โคตรอร่อยเลย
กินได้นะ พอล
เยี่ยมเลย แคท
ชีวิตคนเราสั้นนัก
เอมิลอยู่ไหนล่ะ
เอมิล เอากาแฟกับคาเวียร์มาหน่อย
ใช่ แล้วก็เตรียมนํ้าแช่เท้าไว้ด้วย ฉันอยากแช่เท้าหน่อย
- แคท - ว่าไง
นายขโมยห่านมา รีบเอาไปคืนซะ
เอาไปคืนซะ
- ไม่งั้นนายพรานจะเล่นงานนาย… - ชาวนาน่ะ
ชาวนา ใช่เลย
ไม่งั้นชาวนาจะคว้าปืนมาเล่นงานนาย
ทจาเดนนั่งเงียบๆ แล้วก็พูดว่า
"กางเขน ได้ยินแต่เรื่องกางเขน"
"พ่อผมนี่แหละเป็นอัศวินแห่งบาวาเรีย"
"อัศวินแห่งบาวาเรียเหรอ" ครูเขาถาม
"ครูไม่เคยได้ยินเลยนะ ทจาเดน กลับบ้านแล้วลองเช็กด้วยล่ะ"
วันรุ่งขึ้น ทจาเดนรีบวิ่งมาที่ห้องเรียนแล้วพูดว่า
"ขอโทษครับ พ่อผมไม่ใช่อัศวินแห่งบาวาเรีย
แต่พ่อผมต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะเป็นโกโนเรีย"
ดูสิ
สวัสดีครับ
แวะมานี่สิ
เรามีขนมปังทำเสร็จใหม่ๆ
มาเอาสิ
มีไส้กรอกด้วยนะ สาวๆ!
มีความรักเพียบเลยด้วย
ฟรานซ์ นายจะไปไหน
- พาฉันไปด้วย - ก็มาสิ
ดูเขาสิ
ทำตัวเปิ่นอีกแล้ว
โอ้โห คุณสวยจังเลย ที่รัก
ฟรานซ์
ฉันจองคนผมสีเข้มนะ
เขาจะไปไหนน่ะ
ฟรานซ์
บ๊ายบาย
ลาก่อนนะ เพื่อน
ให้ตายสิ
ถ้าสงครามจบ รู้มั้ยว่าฉันจะทำอะไร
ไม่มีความสงบ สงครามก็ไม่จบ
ก็ใช่ แต่ถ้ามันจบ
- ก็จะมีสาวๆ อีกครั้ง - ใช่
ฉันจะไม่ใส่กางเกงไปหนึ่งอาทิตย์เลย
ฉันน่าจะเตะก้นพวกนายที่พูดเรื่องแบบนี้ที่นี่
แล้วนายล่ะ พอล
ไม่รู้สิ คิดอะไรไม่ออกเลย
- ฉันคงอยู่กับคนปรัสเซีย - นายบ้าไปแล้ว ทจาเดน
นายเคยขุดถ่านหินมั้ย
ว่างๆ ลองดูสิ
ไม่น่าจะยากกว่าขุดสนามเพลาะ
ใช้เวลานานกว่าขุดสนามเพลาะในช็องปาญ แล้วก็เลี่ยงไม่ได้ด้วย
เป็นทหารช่วงไม่มีสงคราม ไม่มีอะไรต้องห่วง
ตื่นเช้ามาก็มีอาหารมาประเคน ไม่งั้นนายก็บ่น
มีเตียงสบายๆ ให้นอน
ผ้าปูเตียงซักใหม่ทุกอาทิตย์
แล้วก็…
แล้วก็กลายเป็นนายทหารชั้นประทวน
นึกภาพฉันเป็นสารวัตรทหารสิ
คนนั้นคนนี้ก็อยากเลี้ยงเบียร์
ใครๆ ก็อยากเป็นเพื่อน กับสารวัตรทหาร ทุกคนเลย
แต่มีข้อแม้อย่างเดียว ทจาเดน
อะไรเหรอ
นายจะไม่มีวันได้เป็นทหารชั้นประทวน
งั้นก็ไม่น่าตั้งคำถามงี่เง่าให้เสียเวลา
มันจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้น
- แคท! แคท! - อยู่นี่!
- แคท! - อยู่นี่!
"สุดที่รักของฉัน
คุณขอให้ฉันส่งอาหารมาให้
ฉันส่งไส้กรอกสำหรับสี่มื้อและนํ้ามันหมูมาแล้ว
มีเค้กสองสามชิ้น
กะหล่ำปลีดองแล้วก็ไส้กรอกเนื้อลูกวัวด้วย
รวมทั้ง…
ฮิง… ฮิงฟ็องพร้อมนํ้าตาลก้อนด้วย
แล้วก็ไข่กับแยมลูกพลัมหนึ่งกระปุก
อย่ากินทีเดียวหมดล่ะ ฉันจะได้ไม่ต้องส่งมาเพิ่มทันที
แล้วก็อย่าเอาไปแบ่งเพื่อนๆ ด้วย
ที่รักขา
ฉันต้องถามอะไรคุณหน่อย
คุณมีเงินเก็บอยู่เท่าไร
ช่วยส่งกลับมาบ้านบ้างได้มั้ย
ได้ข่าวว่าสงครามจะจบเร็วๆ นี้
ถ้ามีเงินเหลือบ้างก็คงดี
คุณคงคิดในใจว่า
'ฟังเมียฉันสิ ขอเงินอย่างไม่อายเลย'
แต่ฉันไม่โกรธหรอกนะ
คุณรู้จักฉันดี เงินเท่าไรก็ไม่เคยพอ
ได้คืบจะเอาศอก
ยังไงก็อย่าพลาดท่าตอนช่วงสุดท้ายนะ
ตอนนี้คาร์ล เลมเมอร์อยู่ในโรงพยาบาล ที่แนวรบฝั่งตะวันออก
รู้สึกจะปัญหาเรื่องกระเพาะ ซึ่งจริงๆ แล้วเขาไปรบยังไม่ถึงสามอาทิตย์เลย
คุณพักรบมั่งไม่ได้เหรอ เพราะคุณก็มีอาการไขข้ออักเสบ
คุณก็ทำส่วนของคุณแล้วไม่ใช่เหรอ"
ถ้าเธอมองเห็นนายนั่งสูบซิการ์อยู่ก็คงดีนะ
"วันอาทิตย์นี้ฉันจะแวะไป…
วันอาทิตย์ ฉันจะแวะไปที่สุสานของลูกเรา
ฉันจะอ่านให้เขาฟัง เขาเคยชอบฟังมาก
ปีหน้า เราจะไปฉลองอายุครบสิบขวบของเขากัน
ฉันอยากเล่าแค่นี้แหละ
จูบจากเมียของคุณ
บ๊ายบายนะ"
ฉันไม่รู้เลย
โอ้ พอล
จะเกิดอะไรขึ้นนะ
วันนึงได้กลับบ้าน…
กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม
สิ่งที่พวกเขาอยากรู้ก็คือ เราได้ต่อสู้แบบระยะประชิดมั้ย
เราจะเดินไปมาเหมือนนักท่องเที่ยว ในภูมิทัศน์จากอดีต
ฉันถามตัวเองนะ
ว่าฉันอยากนั่งรอบแคมป์กองไฟกับนาย
กับทจาเดนและค็อปป์
แล้วก็มุลเลอร์
แล้วก็นั่งกินมันฝรั่งทอดมั้ย
กินทั้งเปลือกเลยนะ
ใช่
ฉันเบื่อว่ะ
เมื่อไรเราถึงจะออกรบอีกนะ
เมื่อไรเราถึงจะออกรบอีก
ฟรานซ์
ว่าไง
พรุ่งนี้เราต้องออกไปตอนหกโมง
เพื่อตามหาเด็กๆ กัน
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
พวกเขาน่าจะมาถึงวันนี้
ทั้งกองร้อยเลย
เป็นไงบ้าง
- เยี่ยม - เหรอ
ใช่
นี่
ดมสิ
เธอชื่ออะไรเหรอ
เอโอิส
เอโลอิส
ผิวเธอ… ขาวเหมือนนํ้านมเลย
แล้วหน้าอกของเธอก็…
นี่
ฉันอยากดมมั่ง
อัลเบิร์ต
- ค็อปป์ เอาคืนมา - นี่
- โอ้โห - ทจาเดน
ผู้หญิงแบบนั้นคงไม่เคยมีขี้ดิน ติดอยู่ใต้เล็บแน่ๆ
- ไม่มี - อย่างมากก็แค่ทรายจากชายหาด
ทจาเดน
- เอาคืนมา - ฉันว่าเธอต้องอาบนํ้าวันละสองรอบแน่ๆ
ทจาเดน
ขอร้องล่ะ มันเป็นของฉัน
- ทจาเดน - มันเป็นของฉันแล้วนะ
ระเบิดแรงนะ
ปืนครกทำลายสนามเพลาะ
มันระเบิดเขากระจุยหลุดจากชุดเลย
เขาเป็นหนึ่งในคนที่เราตามหารึเปล่า
ไม่ใช่ พวกเขาหายตัวไปเมื่อวานนี้เอง
แต่เขาติดอยู่บนต้นไม้นานแล้ว
พูดจริงสิ
อย่าขวัญเสียซะล่ะ
เราตามหากี่คนเหรอ
ทหารเกณฑ์วัยฉกรรจ์หกสิบคน
ขนมปังเทอร์นิพเป็นมื้อเช้า
ขนมปังเทอร์นิพเป็นมื้อเที่ยง
ขนมปังเทอร์นิพตลอดเวลา ฉันไม่ไหวแล้วนะ
หาพวกนั้นเจอแล้วบอกฉันด้วย ฉันไม่เดินแล้ว
แก๊ส
มีการใช้แก๊สที่นี่
เยี่ยม
สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
ผมชื่อค็อปป์
คุณล่ะ
คุณอยากจะ…
อยากจะไปกับผมมั้ย
ไม่มีปัญหา
แคท
แคท!
ให้ตายาสิ
- ไอ้พวกเด็กบ้าเอ๊ย - ใช่
พวกเขาถอดหน้ากากเร็วเกินไป
อีกไม่นานเยอรมันจะไม่เหลือทหารสักคน
(กงเปียญ ประเทศฝรั่งเศส 8 พฤศจิกายน 1918)
ครับท่าน
บริกซ์ดอร์ฟ สถานการณ์ล่าสุดเป็นไง
ฝรั่งเศสพยายามกดดันมากขึ้นครับ
เมื่อเช้านี้ หน่วยสอดแนมของเราดักสกัดคำสั่ง
ให้เรียกทหารทุกกองพลมาที่ลาตแยร์
แต่ขบวนรถถังติดหล่มอยู่ที่แฟร์นันคอร์ท
เราต้องเตรียมตัวรับมือการโจมตี
ประชาธิปไตยสังคมนิยม จะเป็นจุดจบของมนุษยชาติ บริกซ์ดอร์ฟ
ครับผม
ผมเพิ่งส่งคณะตัวแทนขึ้นรถไฟไปกงเปียญ
เพื่อเจรจาให้มีการหยุดยิง
คนพวกนี้กำลังขายบ้านขายเมืองเรา บริกซ์ดอร์ฟ
คำสั่งของผมคือทำสงคราม
แล้วตราบใดที่ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง ผมก็จะสู้ยิบตา
เราต้องสู้อย่างเข้มแข็งจนกว่ากองหนุนจะมาถึง
อีกสองสามเดือน ทหารเกณฑ์ชุดใหม่ก็มาแล้ว
ฝรั่งเศสพยายามบังคับใช้ข้อตกลงห่วยแตกกับเรา
ผมจะไม่ยอมจำนน
เราต้องโจมตีอย่างสุดกำลังเดี๋ยวนี้
ครับผม
เท่าที่เรารู้
ต้องยืนกรานอย่างเดียว…
เราต้องยืนกรานอย่างเดียว…
พับผ่าสิ
ให้ตายเถอะ
สวัสดีครับ
ทหาร เก็บข้าวของ
เก็บที่นอน แล้วก็อุปกรณ์ทำอาหารให้เรียบร้อย
เราจะเคลื่อนพลไปแนวหน้า
ใครที่ยืนบนขาทั้งสองข้างได้จะไปทั้งหมด
เข้าแถวกันได้แล้ว
คิดว่าพวกฝรั่งเศส จะรอให้เราหวีผมให้เรียบร้อยเหรอ
เอาอีกแล้ว
ไปไหนเหรอ
ไปไหนล่ะ ก็ไปสนามรบไง
ท่านจอมพลพร้อมให้เข้าพบแล้วครับ
เดี๋ยวพี่กลับมานะ
อิจฉาล่ะสิ
ผมยืนอยู่ข้างหน้าพวกคุณ
ด้วยความหวังที่ว่า พวกคุณจะใช้โอกาสที่เรามาเจรจานี้
เพื่อหยุดความบาดหมางของเราเอาไว้
ในนามของมนุษยชาติ
ผมขอร้องให้พวกคุณตกลงหยุดยิงทันที
ตลอดระยะเวลาการเจรจาของเรา
เพื่อไม่ให้ประเทศของเรา ต้องสูญเสียโดยไม่จำเป็น
ผมแมทเธียส แอซแบร์การ์ หัวหน้าคณะผู้แทนเยอรมัน
ท่านจอมพลฟอชถามว่าพวกเรามาที่นี่ทำไม
เราอยากฟังคำแนะนำของฝ่ายท่าน
เพื่อนำไปสู่การหยุดยิงทั้งทางทะเล ทางบกและทางอากาศ
ผมไม่มีคำแนะนำอะไรทั้งนั้น
เขาหมายความว่ายังไง
ผมคิดว่าเขาคงไม่ชอบวิธีพูดของท่าน
เหรอ
งั้นก็…
ท่านครับ
ถ้าท่านกรุณา เราอยากทราบเงื่อนไข…
เขาอยากให้เราขออย่างเป็นทางการ
ท่านจอมพล
ผมขอร้องให้มีการสงบศึกชั่วคราว
คุณมีเวลา 72 ชม.ที่จะยอมรับเงื่อนไขของเรา อย่างไม่มีการต่อรอง
- เจ็ดสิบสองชั่วโมงเหรอ - สงครามจะดำเนินต่อไปจนกว่าจะมีการเซ็น
ท่านจอมพล
เพื่อเห็นแก่พระเจ้า อย่าให้เวลา 72 ชั่วโมงผ่านไปเฉยๆ เลยนะ
มีทหารตายมากมายในสนามรบ
งั้นก็เซ็นชื่อซะ
รับทราบครับ
เคลื่อนกำลัง
เร็วเข้า ไปกันได้แล้ว
เคลื่อนกำลัง
เคลื่อนกำลัง บุกเลย
บุก!
- เร็วขึ้นอีก - บุก!
โจมตี!
ลุย!
ลุยเลย!
รักษาตำแหน่งไว้
อย่าหยุด!
ลุยเลย ลุย!
ลุยกันต่อ พอล เร็วเข้า พอล!
รีบออกไป!
เริ่มยิง!
ยิง!
ทุกคนหมอบ!
หมอบ!
หาที่กำบัง!
ถอนกำลัง!
รักษาตำแหน่งไว้ อยู่ใกล้ๆ กันไว้
ใช้ระเบิดมือ!
เล็งไปที่ตีนตะขาบตอนมันอยู่เหนือหัวเรา
ทุกคน ลุย เร็วเข้า! ฟรานซ์!
ฟรานซ์!
ตามเขาไป!
ฟรานซ์!
เร็วเข้า! ตามฉันมา!
ฟรานซ์!
พอล!
บุก!
พอล
พอล!
ยิง!
ถอนกำลัง!
อย่ายิง! อย่า!
ไม่นะ!
อย่า! อย่ายิง!
อัลเบิร์ต
- อัลเบิร์ต - เร็วเข้า!
เร็วเข้า!
วิ่งเร็ว!
ฟรานซ์อยู่ไหน
ฟรานซ์ตายแล้ว!
แคทซินสกี้! หยิบปืนกลมาแล้วถอนกำลัง!
เราจะรวมตัวกันที่อีกิแซ็ค ห่างไปสองกิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เพื่อนผมตายไปแล้วครับ!
ฉันคิดถึงแม่ ให้ตายสิ!
ระเบิดมือ! กระสุน! เร็วเข้า!
พอล เร็วเข้า!
นี่ไม่ใช่การเจรจาต่อรอง นี่เป็นข้อบังคับ
บางทีเราน่าจะกลับไปที่สปา เพื่อหารือกับกองยุทธการ
หารือแล้วจะได้อะไรเหรอ
แม้ว่าสุดท้ายแล้วเราจะแพ้สงคราม
มันก็ไม่ได้แย่ไปกว่าถ้าเรายอมจำนน
นอกจากจะมีคนตายเพิ่มอีกหลายแสน
อาลซัส-ลอแรน การเข้ายึดไรน์ กระสุนปืนใหญ่ หัวรถจักร ขบวนรถไฟ…
นี่คือการยอมแพ้แบบราบคาบ
ทุกๆ เดือนทหารอเมริกัน 250,000 นาย เดินทางมายุโรป
มาร์น คานทินยี คัมเบร เราแพ้หมด
สิ่งเดียวที่ขวางเราไว้จากการหยุดยิง ก็คือความภูมิใจปลอมๆ
ถึงเวลาที่จะรับมือกับความเหลวแหลก ที่คุณกับเหล่านายพลของคุณทิ้งไว้ให้เราแล้ว
แต่ถ้าคุณอยากไปตอนนี้เลยก็เชิญนะ
เราจะอยู่กันที่นี่
ตอนนี้เป็นหน้าหนาว
ไม่มีรถไฟและเสบียง พวกบอลเชวิคเล่นงานเราพินาศแน่
ทหารของเราจะหิวโหยตอนเดินทางกลับบ้าน
แทนที่จะตายอย่างมีเกียรติในสนามรบ
อย่างมีเกียรติเหรอ
ลูกชายผมตายในสงคราม เกียรติของเขาอยู่ไหนเหรอ
ฟอน เฮลดอร์ฟ
ทำสำเนาข้อเรียกร้องของฝ่ายพันธมิตร แล้วก็โทรเลขไปที่กองบัญชาการ
คุณจะรายงานให้รัฐบาลรับรู้
เรามีเวลา 72 ชั่วโมงนะ สุภาพบุรุษ
ทุกนาทีที่เรามัวคุยกัน ทหารต้องตายไปอีกหนึ่งคน
เราต้องภาวนาขอความเมตตาแล้ว แต่เพื่อเห็นแก่พระเจ้า
เราต้องยุติสงครามนี้
ถอย!
พวกมันถอยร่นแล้ว เอาไฟมา!
เอาไฟมา!
หุบปาก!
หุบปากสิวะ
หุบปาก!
อย่า
สหาย
ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
ฉันขอโทษ
(เฌราร์ ดูวาล ผู้เชี่ยวชาญการพิมพ์)
บ้าน…
เมียนาย… ฉันสัญญา
ฉันสัญญา
ฉันสัญ…
คุณเกิดเมื่อไร บริกซ์ดอร์ฟ
ปี 1877 เดือนมิถุนายนครับ
เด็กฤดูร้อน
ครับผม
พ่อคุณทำมาหากินอะไร
ครอบครัวผมมีเวิร์กชอปในโฮลสไตน์
เวิร์กชอปทำอะไร
อานม้าครับผม
อานม้า
อานม้าขายดีตลอดเวลา อนาคตคุณมั่นคงดีนี่
ผมโชคดีมาก
ถ้างั้น
คงอยากกลับบ้านสินะ
- หลังจากที่ไม่ต้องรบแล้ว - ครับผม
มีงานรอผมอยู่หลังจากสงครามยุติ
ผมจะรับช่วงทำธุรกิจต่อ
ยินดีด้วยนะ
แล้วท่านล่ะครับ
ผมเป็นทหาร
พ่อผมก็เคยเป็นทหารอยู่ในกองทหารนี้
เขาออกรบสามครั้งภายใต้การนำของบิสมาร์ค
เขาชนะสงครามทั้งสามครั้ง
ปี 1871 เขาบุกไปถึงปารีส
พอกลับมา เขาก็กลายเป็นวีรบุรุษ
ผมเกิดช้าไปหน่อย บริกซ์ดอร์ฟ
ครึ่งศตวรรษไม่เคยมีสงคราม
จะมีทหารไปทำไมถ้าไม่มีสงคราม
ท่านสนิทกับพ่อมั้ย
ตอนเด็กๆ อาจจะสนิทกัน
ผู้ชายเกิดมาตามลำพัง
อยู่ตามลำพัง
และตายโดยลำพัง
(จักรพรรดิสละราชบัลลังก์)
เข้ามาเลย
- ฟอน เฮลดอร์ฟ มีอะไรเหรอ - ฮินเดินบวร์คครับ
เปิดดูเลย
ท่านสนับสนุนให้เราเซ็น
สงครามยุติแล้ว!
เคาะประตูโบสถ์ดู
แล้วจะเจอแต่โจรกับพวกคนชั่วช้าสามานย์
มันจบแล้ว นายพลอ้วนๆ พวกนั้นตาสว่างแล้ว
ในที่สุดพวกเขาก็ยอมเจรจา เราจะได้กลับบ้านกันแล้ว ทหาร!
ห้องพยาบาลอยู่ที่ไหน
- ไม่! - เอาคลอโรฟอร์มให้เขาดมได้แล้ว
บ็อยเมอร์
- ทจาเดน - บ็อยเมอร์
เกิดอะไรขึ้น นายโดนยิงที่ไหน
เหนือหัวเข่า…
ฉันคิดว่านะ
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
เหนือหัวเข่ามากแค่ไหน
ฉันยกหัวไม่ไหว
อย่างน้อยน่าจะสิบเซนติเมตร
นายจะได้กลับบ้านแล้ว ทจาเดน
- นายแน่ใจเหรอ - แน่ใจ
ฉันจะเป็นสารวัตรทหารในสภาพนี้ได้ยังไง
ให้ตายสิ
นายยังเป็นได้นะ
เดี๋ยวนายก็จะเห็น
ฉันจะไม่ยอมให้พวกหมอตัดขาฉัน
ฉันจะไม่ใช้ชีวิตเป็นคนพิการ
นายจะไม่ต้องทำแบบนั้น
พวกหมอที่นี่เคยทำแผลที่แย่กว่านี้เยอะ
โอ้ พอล
ฉันมีอะไรจะให้นายอย่างนึง
เขาตายแล้วเหรอ
นายต้องกล้าหาญเข้าไว้
นายยังมีชีวิตอยู่
นายควรจะรู้สึกยินดีนะ
เพื่อเรา
เพื่อทหารที่ต้องตายไป
เงียบเลยนะ
ฟังฉันให้ดี นายจะพูดแบบนั้นไม่ได้ นายพูดไม่ได้
ฉันแน่ใจว่านายจะชอบ แต่ต้องรอให้ทุกคนมาก่อน
พวกเขาอยู่ในโรงพยาบาล หรือไม่ก็อยู่ในหลุมศพ
- ตักแจกเร็วๆ กลิ่นแบบนี้สุกแล้วชัดๆ - ยังไม่ได้
ทำไมเหรอ ไอ้สารเลว
ฉันทำอาหารเลี้ยงคน 150 คน จะเอามาแจกให้คน 80 คนไม่ได้
ในสมองนายมีแต่ขี้รึไง
นายได้รับเสบียงสำหรับกองร้อยที่สองแล้ว
- เราคือกองร้อยลที่สอง - ใช่
เพราะฉะนั้นตักแจกเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องพูดมาก
แคท!
- แคท! - พอล!
แคท!
พอล!
แคท นายยังไม่ตาย
นายยังไม่ตาย
พอล
ทจาเดนถูกยิง
เขาอยู่ในโบสถ์
เราจะขออาหารไปเผื่อเขา
ใช่ มาเร็ว
ระวังนะ
อีกทัพพีนึง
ให้ตายเถอะ ฉันนึกว่านายตายไปแล้ว
วันนึงเราก็ต้องตายกันทุกคน
แต่ไม่ใช่ช่วงสงครามใกล้จบ
ถ้านายตายก่อนฉัน ฉันฆ่านายแน่
ทจาเดน
- แคท - ใช่
แคท
เราเอาซุปมาให้นายกิน
เอาช้อนมาด้วยรึเปล่า
เราเอามาด้วยอยู่แล้ว
มากินกันเลย
ไม่นะ หยุด ทจาเดน!
ทจาเดน หยุด!
ช่วยด้วย!
นายทำอย่างนั้นทำไม
ทำไม
มันจบแล้ว เพื่อน มันจบแล้ว
เขาเลือดไหลไม่หยุดแล้ว
ทจาเดน
มีอะไรเหรอ
ฉันทำของหาย
แคท นายพูดภาษาฝรั่งเศสเป็นมั้ย
ได้โปรดเถอะ
แม่ฉันอยากให้ฉันเรียนภาษาฝรั่งเศส
เหรอ
แล้วก็เปียโนด้วย
แม่ฉันไม่อยากให้ฉันมาสู้รบในสงคราม
"มันไม่เหมาะกับแก" แม่ฉันพูดแบบนั้นตลอด "แกไม่รอดถึงวันรุ่งขึ้นแน่ๆ"
ฉันเลยอยากพิสูจน์ว่าฉันทำได้
แล้วดูสิว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน
"อีกสองสามอาทิตย์ เราก็จะอยู่ในปารีส"
ฉันจะลืมสองปีที่ต้องเจอระเบิดมือ ได้ง่ายๆ เหมือนถอดถุงเท้าไม่ได้หรอก
- พอล - ยังไงเราก็ลืมกลิ่นของมันไม่ได้
- พอแล้ว - ลุดวิกตายแล้ว ฟรานซ์ อัลเบิร์ต…
นายจะพูดให้มันได้อะไรวะ
พวกเขาไปสบายกันแล้ว
เรายังมีชีวิตอยู่
ทุกอย่างที่นี่ก็เหมือนอาการไข้
ไม่มีใครอยากเป็น แต่จู่ๆ ก็เป็นเอง
เราก็ไม่อยากเป็น คนอื่นๆ ก็ไม่อยากเป็น
แต่สุดท้ายเราก็มาอยู่กันที่นี่ แล้วโลกครึ่งค่อนใบก็มีส่วนร่วม
และพระเจ้าก็จับตาดูเรา
ขณะที่เราเข่นฆ่ากันเอง
ใช่เลย
แต่ฉันจะไปรู้อะไร
ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ฉันมันก็แค่รองเท้าบูทคู่นึงกับปืนหนึ่งกระบอก
นอนพักซะ เราแค่โชคดีน่ะ
ใช่
แคท
อืม
ลูกนายเป็นอะไรตายเหรอ
ฝีดาษ
ฉันกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
ไม่ต้องกลัวหรอก
อองรี
ชิมซิ
มันสดมั้ย
ไม่ครับผม ไม่สดครับ
ผมฟังอยู่
ท่านจักรพรรดิสละราชบัลลังก์แล้ว
ทหารปฏิเสธที่จะเชื่อฟังคำสั่ง พวกทหารหนีทัพก็เร่ร่อนอยู่ตามพื้นที่ชนบท
รัฐบาลชุดใหม่จะทำตามหน้าที่ที่ได้มีการระบุไว้ อย่างสุดความสามารถ
แต่ประชากรซึ่งไม่มีความผิดอะไร
กำลังเสี่ยงกับการอดอยากและภาวะไม่มีขื่อมีแป
นี่คือผลพวงของความพ่ายแพ้ ไม่ใช่ชัยชนะ
ผมไม่กลัวเรื่องนั้น
ผมไม่ยอมรับการประนีประนอมอะไรทั้งนั้น
ท่านจอมพล ผมขอร้องนะ
ให้ความเป็นธรรมกับฝ่ายตรงข้ามด้วย ไม่เช่นนั้นเขาจะเกลียดสันติภาพนี้
ความเป็นธรรมเหรอ
คุณพูดถึงความเป็นธรรมเหรอ
เซ็นซะ
ให้มีการบันทึกไว้ว่า
การสงบศึกจะเริ่มต้นในอีกหกชั่วโมงข้างหน้า
ตอนเวลาสิบเอ็ดนาฬิกา ของวันที่สิบเอ็ด เดือนสิบเอ็ด
ดีมาก
สงครามยุติแล้ว
ท่านจะทำยังไงต่อไปครับ
คุณเห็นอะไรตรงนี้ บริกซ์ดอร์ฟ
ทุ่งลาตีแยร์ครับ
อีกิแซ็ค
ผมก็เห็นเหมือนกัน
ทหารเยอรมันวิ่งหนีกระเจิงเหมือนกระต่าย
ฝรั่งเศสถล่มเราจนเละเทะที่ลาตีแยร์
แล้วตอนนี้บนรถไฟก็มีไอ้พวกสารเลว
ที่ขายชาติบ้านเมืองอยู่เต็มไปหมด
ถอนกำลังทหารเกณฑ์จากทุกฐานทัพ แล้วให้มารายงานตัวที่ลานด้านหน้า
เราจะสะสางความวุ่นวายนี้ให้เสร็จ
ยังคงห้ามไม่ให้มีการติดต่อสื่อสารกับศัตรู
ประการแรก การสู้รบจะยุติลงตลอดแนวรบวันนี้
วันที่ 11 พฤศจิกายน ตอน 11 โมงเช้า
ประการที่สอง กองทัพจะไม่เดินหน้า
ข้ามจุดที่ตั้งฐานอยู่ ณ วันนี้ เวลานี้
กี่โมงแล้ว
- ทำไมนายไม่นอนล่ะ - ฟังสิ
มันเงียบมากเลย
ฉันคิดว่าฉันหูหนวกไปแล้วซะอีก
พวกเขาเซ็นสัญญาแล้ว พอล
สงครามยุติแล้ว
มันจบแล้ว
นายหิวมั้ย
ฉันหิวแล้ว
นายจะไปไหน
มาเร็ว ก่อนที่ไอ้สารเลวจะตื่น
- วันคริสต์มาสนายจะทำอะไร พอล - ไม่รู้สิ
ฉันจะย่างห่าน
แล้วก็มีกะหลํ่า มันฝรั่ง…
แล้วฉันก็จะจุดเทียนทุกเล่ม เสร็จแล้วก็จะจูบเมียฉัน
ให้ตายเถอะ พอล เมียฉันสวยมากเลย
- เหรอ - ใช่
- หน้าตาเธอเป็นยังไง - เธอ…
ผมเป็นลอน สีเข้ม
เธออวบและก็แข็งแรงด้วย
คริสต์มาส
ยังอีกนานเหลือเกิน
ไม่หรอก เดี๋ยวก็ถึงแล้ว
เราอยากมีลูกอีกสักคน ลูกนะ พอล
คริสต์มาสจะมีความหมายอะไรถ้าไม่มีเด็กๆ ไม่มีความหมายอะไรเลย
ใช่มั้ย
รู้มั้ย พอเรา…
พอเรากลับถึงบ้านแล้ว…
- ว่าไง - เราน่าจะทำอะไรใหญ่โตสักอย่าง
เราทำด้วยกันสองคน โอเคมั้ย
แต่…
อะไร
ฉันเป็นช่างซ่อมรองเท้า พอล ฉันซ่อมรองเท้า
แต่นายอ่านออกเขียนได้ นายเรียนจบมัธยมปลาย
แต่ไม่เห็นจะช่วยอะไรฉันได้
เราจะทำอะไรกันเหรอ
เราจะช่วยกันเอาตะปูตอกรองเท้าเหรอ
นายพยายามจะดูถูกฉันเหรอ
ฉันอ่านจดหมายที่เมียฉันเขียนมายังไม่ได้เลย
นายจะเรียนต่อมหาวิทยาลัย พอล
ไม่งั้นฉันจะยิงนายตรงนี้เลย
กางเกงฉันจะหลุดแล้ว
กางเกงฉันหลวม
นายต้องหาอะไรกินหน่อย
พอกลับบ้าน เราก็กินอะไรได้ตามใจชอบแล้ว
กินตามใจชอบเลย
ตานายมั่ง
ถ้าชาวนาคนนี้จับฉันได้ก็คง…
ฉันคิดว่าเขายิงฉันตายแน่
ระวังหมาให้ดีล่ะ
ได้เลย
จุ๊ๆ
ดูสิ
มันอร่อยมากนะ
กินหน่อยมั้ย
เวรแล้ว
หยุดนะ!
แคท!
วิ่ง!
ไอ้สารเลว!
ให้ตายสิ
เวรจริงๆ
ดูนี่สิ
อะไรเหรอ
- ฉันโชคดี - เขายิงโดนไข่เหรอ
- อุดรูไว้ - โอเค
- ใส่ไว้ในนี้ให้หมด - ใช่
ใส่ไว้ให้หมดเลย
เราเอาไปทอดได้
เหลวไหลน่า เราจะกินมันตอนนี้เลย
แบบนี้ก็ไม่เลว
แบบนี้แหละอร่อยที่สุด
เดี๋ยวฉันมานะ
แคท
แคท!
เกิดอะไรขึ้น
ไปกันเถอะ…
ใครยิงปืน
เจ้าเด็กเวรจากฟาร์มนั่น
ไอ้เด็กลูกชาวนา
แคท
เวรจริงๆ
ใหญ่แค่ไหน
เท่านิ้วก้อย ฉันจะเอากระสุนออก
ไม่ต้อง เอาบุหรี่มาให้ฉัน
ให้หน่วยแพทย์ทำมันดีกว่า
พวกเขาจับฉันเรียนกับพวกเด็กอายุเจ็ดขวบ
ตอนนั้นฉันเริ่มโกนหนวดแล้ว
หาคำ
ที่เสียงคล้องจองกับคืน
ไม่มีคำไหนที่เสียงคล้องกับคืน ไม่มีเลย
ให้ตายสิ
ทำไมต้องมามีเรื่องตอนนี้นะ
- เร็วเข้า เราต้องรีบกลับ - ใช่
ไปกันเร็ว
ไหวมั้ย แคท
- ปืน - หือ
ปืนคล้องจองกับคำว่าคืน
พอถึงบ้าน นายต้องตัดรองเท้าใหม่ให้ฉันนะ
ฉันเดินจนเลือดไหลเต็มรองเท้าไปหมดแล้ว
หยุด!
หมอ!
- คุณไม่น่าแบกมาให้เหนื่อยเปล่า - อะไรนะ
เขาตายแล้ว
แต่ว่า… มันเป็นแค่แผลกระสุนเล็กๆ
ใช่ เลือดสีดำ เป็นพิษไหลเข้าไปในตับ
อวัยวะเป็นพิษหมดแล้ว
เขาแค่หมดสติ
ไม่ใช่
เขาตายแล้ว
ผมรู้ดีกว่าคุณนิดหน่อยนะ
เป็นไปไม่ได้ ผมเพิ่ง… ผมเพิ่งคุยกับเขาเอง
เขาแค่สลบ
เขาแค่สลบเฉยๆ
เห็นมั้ย
โชคไม่ดีเลยนะ สงครามเกือบจะจบแล้วเชียว
เร็วเข้า ทหาร
ท่านนายพลส่งเรากลับบ้านแล้ว เราได้กลับบ้านแล้ว
เราจะกลับบ้านกันแล้ว
เร็วเข้า เดินไป
เร็วกว่านี้หน่อย
แถวตรง!
ทหารทั้งหลาย
เรายืนอยู่ตรงนี้ในฐานะพี่น้อง
ในโลกของศัตรู โดยถูกบังคับให้มองเฉยๆ
ในขณะที่พวกประชาธิปไตยสังคมนิยมเยอรมัน ทำให้พี่น้องของเราปกป้องตัวเองไม่ได้
เพราะยอมรับสัญญาสงบศึกที่ไร้ความจริงใจ
สหายทั้งหลาย
อีกไม่นานคุณจะได้กลับบ้าน
ไปหาพ่อแม่ลูกเมียกันแล้ว
สงครามยุติลงแล้ว
หลังจากการเสียสละและทนทุกข์ทรมานมาหลายปี ตอนนี้คุณจะได้รับรางวัล
รางวัลที่เป็นคำชื่นชมกับสิ่งที่เราทำสำเร็จที่นี่
แต่สหายทั้งหลาย
พวกคุณอยากได้รับการต้อนรับ ในฐานะทหารและวีรบุรุษ
หรือในฐานะคนขี้ขลาด
ซึ่งกลัวหัวหดเมื่อถึงเวลาต้องสู้
ทหารทั้งหลาย
เราจะโจมตีข้าศึกอย่างสุดกำลังของเรา
ลาตีแยร์เป็นดินแดนของเยอรมัน
เราจะยึดทุ่งนั้นก่อน 11 โมงเช้า และปิดฉากสงครามนี้
ด้วยชัยชนะ!
บุก!
พระเจ้าจะอยู่กับเรา เหมือนที่เคยอยู่กับบรรพบุรุษของเรา
ฉันไม่กลับเข้าสนามรบแล้ว ไม่เอาแล้ว!
หุบปาก!
เล็ง!
- ไม่! - ยิง!
ทหาร หยุด!
ปลดอาวุธ!
- ติดดาบปลายปืน! - ติดดาบปลายปืนและบรรจุกระสุน
อีกนานมั้ย
อีกสิบห้านาที
มันเป็นของเลอแฟฟวร์
แย่จัง เขาอุตส่าห์เก็บไว้ฉลองตอนสงครามจบ
- สุดท้ายก็ไม่ได้ดื่มมัน - ขอบคุณครับ
ดื่มให้ท่านกับเลอแฟฟวร์
รสชาติเยี่ยม
ฝันร้ายจบลงแล้ว
ข้าศึกจู่โจม
- เข้าประจำที่ - เข้าประจำที่
ยิง!
ระเบิดมือ!
โจมตี!
ไม่นะ!
ไม่นะ! อย่า! ไม่นะ!
หยุดยิง!
สิบเอ็ดโมงแล้ว!
หยุดยิง!
สิบเอ็ดโมงแล้ว!
(บังเกอร์ 2)
ไม่เป็นไรใช่มั้ย ทหาร
ครับผม
ดีแล้ว
งั้นก็เริ่มเก็บป้ายชื่อได้แล้ว
(ไม่นานหลังจากเริ่มการรบ เมื่อเดือนตุลาคม 1914)
(แนวรบด้านตะวันตกกลายเป็น การทำสงครามสนามเพลาะ)
(ก่อนสงครามยุติในเดือนพฤศจิกายน 1918 แนวหน้าแทบไม่ได้รุกคืบแม้แต่น้อย)
(มีทหารเสียชีวิตที่นี่มากกว่าสามล้านคน)
(บ่อยครั้งในขณะต่อสู้เพื่อ รุกคืบไปข้างหน้าแค่ไม่กี่ร้อยเมตร)
(มีผู้เสียชีวิตเกือบ 17 ล้านคน ในสงครามโลกครั้งที่ 1)
(แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง)
คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ