Bir zamanlar, büyülü Coventry krallığı
karanlık güçler tarafından kuşatılmıştı.
Bu savaş sırasında
Miranda ve Aron'ın ikiz kızları doğdu.
Kendi güvenlikleri için ikizler ayrılıp
başka bir boyuta saklandı.
21 yıl sonra kız kardeşler bir araya geldi.
Ve doğum yerlerine geri dönerek
kötü amcaları Thantos'u yendiler.
Böylece karanlığı tamamen yok ettiler.
-Anne! -Anne!
Gücünüzün yeteceğini biliyordum.
Gerçekten yok etmişler miydi?
Seni çok özledim Aron.
Miranda.
Kim var orada?
Miranda.
Şimdi sıra hava durumunda.
Parçalı bulutlu olacak gibi duruyor,
hırka ve rüzgarlıklarınızı sakın unutmayın.
-Buyrun. -Görünen o ki...
Günaydın Camryn, iyi uyudun mu tatlım?
-Pek sayılmaz. -Şaşırdığımı söyleyemem.
Muhtemelen kardeşinle gece boyu
konuşup güldünüz.
Konuşacak çok şeyiniz olmalı.
Pek sayılmaz.
İkizim hanımefendi bütün gece
üniversite katalogunu inceledi, hem de ışığı söndürmeden.
Alex için eğitim şu an çok önemli.
Seninle aynı imkânlara
sahip olmadı, Camryn.
Ondaki imkânlar birçok kişide yoktu.
Duydum.
Ona alışması için zaman tanı.
Bunlar onun için çok yeni.
-Teşekkürler. -Bayan Barnes,
doydunuz mu?
Ben yapayım.
Camryn'de bir sorun var Bay Barnes.
Yardım teklif etti.
İyi misin?
Çok komiksiniz.
Bakın şimdi. Alıştırma yaptım.
Tatlım?
Pardon.
Camryn Elizabeth!
Özür dilerim. Neden bilmiyorum ama bu sık sık oluyor.
Ne? Başka ne alıştırması yaptın?
Camryn, babana arabadan
bahsetme vakti gelmiş olabilir.
Arabaya ne olmuş?
Çok sinirlenme, tüm parçalar onda.
Arabanın parçaları çıkmamalıdır!
Bunun için büyü yok mu?
Bunu ben de düşünmüştüm fakat
yaptıklarımı tersten yapınca
diğer tekeri de kaybettim.
Havuzda buldum onu.
Tekerleri kaybetmişsin.
Hayır, biri havuzda.
Duymadın mı?
Biri tüm bu büyülü şeyleri yazsaydı
her şey çok daha kolay olurdu.
Her şeyi deneyip yanılarak öğrenmem gerekiyor.
Genelde yanılarak.
Bazen de imgelem gibi bir şeyler görüyorum.
İmgelem demek.
-Alex. -Alex mi?
Bir sorun var.
Alex'e ne olmuş ki?
Alex!
İyi misin Alex? Neredesin?
Buradayım.
Neyin var senin?
-Bir şey gördüm sandım. -Ne?
En azından öyle sandım. Ne olduğundan emin değilim.
Beni duvara yapıştırdın!
Ne olduğundan emin olamadım. Sadece işaret ettim.
Böyle mi yani?
Maviyi sevmediğimi biliyorsun.
Artık seviyorsun.
Böyle yapmanı gerektirecek ne görmüş...
Bana kuyruk yapmış olamazsın.
Yaptım. Ve eğer beni düzeltmezsen
kulakların da olacak.
Benim mi hatam bu?
Popom sallanıyor, sence komik mi buluyorum?
Özür dilesen ölür müsün?
Özür mü? Teşekkür etsen nasıl olur Alex?
-Bir daha öyle yap. -Beni gölgeden kurtardın.
Bir ampul de
-aynısını yapabilirdi. -Mümkün değil.
-Ne oluyor? -Hiçbir fikrim yok.
Düşündüm de, artık hiç fikrim olmuyor.
Hayatımın son 21 yılı böyle geçti işte.
Hadi ama Camryn.
Ne oldu?
Bir şey gördüm sandım...
-Tanrım! Biraz da olsa... -Camryn Elizabeth,
kız kardeşini kürke dönüştürmesene!
Bu çok lezzetli.
Kalmama izin verdiğiniz için teşekkürler.
Git derseniz Lucinda'ya geri dönerim.
Teşekkür etmeyi bırakmalısın.
Artık ailedensin, istediğin kadar kalabilirsin.
Ayrıca kampüs buraya çok yakın.
Bugün danışmanımla görüşeceğime inanamıyorum.
Rüya gibi.
-Alex. -Alex.
Üzgünüm, sadece...
Her şey için minnettar olduğumu
belirtmek istiyorum.
Biliyoruz tatlım.
Dur onu ben alayım.
Neden? Ellerim boyalı değil ya.
Kimse seni kontrol etmedi.
Beni kötü göstermek için yapıyorsun.
O konuda benim yardımıma pek ihtiyacın yok.
Hanımlar, yeter.
Alışmak için zamana ihtiyacınız var, biliyorum
ama inanın bana
göz açıp kapayıncaya kadar her şey normal gelecek.
Bu hiçbir zaman normal gelmeyecek.
Havuz mu? Gerçekten su altına geçit açmanın
iyi bir fikir olduğunu mu düşündün?
Kulağıma su kaçıyor.
Acele ettirirsen böyle olur.
Ben...
Sanırım yeterli.
Yeter!
Tamam, kurulandım!
-Merhaba! -Selam!
Merhaba!
Pekâlâ.
Pankek mi onlar?
Hepsini yiyebilirsin.
Aslında resmî bir iş için buradayız.
Sizi birkaç dakika yalnız bırakalım.
Su sıçratmadığınız şeyleri yiyebilirsiniz.
Resmî iş mi? Heyecanlı geliyor.
Fazla uzun sürer mi?
20 dakikaya önemli bir görüşmem var da.
Öncelikle, aslında resmî değil.
Kişisel bir şey.
Şimdi söyleyecek misin?
-Neden olmasın? -Miranda'nın sesinde
bir aciliyet var gibiydi.
Sen ayakkabı değiştir diye
durunca böyle demiştim.
Bayağı da faydası oldu bana.
Bak, bunlar mahvoldu.
O ayakkabıları hiç sevmemiştim.
Seni kısa ve büyük burunlu gösteriyorlar.
Burnu o kadar da büyük değil bence.
Tamam! Pekâlâ! Millet!
Üzgünüm ama acelem var.
Söyle.
Evleniyoruz!
Sizin adınıza çok sevindim!
Düğüne gelmenizi istiyoruz tabii.
Ufak bir şey olacak.
Samimi bir şey olsun istedik.
Son 21 yıldır ölü sanıldığımızdan
pek fazla arkadaşımız da yok.
Hiç yok.
-Memnuniyetle geliriz. -Memnuniyetle.
Kalıp sevinçten bağırmak isterdim
-ama gitmem lazım. -Tabii.
Anneniz bizi...
Bu nedir?
Bu sabah çizdim. Ne olduğunu bilmiyorum.
Babanızın arması.
Babamız Aron'ın mı?
Gecelerdir onu rüyamda görüyorum.
Sence de...
Hayır.
Aron onların doğduğu gece öldü, bunu biliyorum.
Öldü.
-Öldü mü? -Öldü mü?
Evet.
-O az önce... -Öldü mü dedi? Evet.
Miranda bunu görmek isteyecektir.
Miranda! Size bunu söylemeye geldik.
Anneniz görüşmek istiyor. Hemen.
Hemen mi? Hayır, şimdi olmaz.
Ama prensessin.
Sorumlulukların var.
Evet, bunlardan biri de
okulumun ilk gününe geç kalmamak.
Prensesçilik oynayacak zamanım yok.
Zaten prensessen bu oyun değildir.
Taç takabilecek miyiz peki?
Prens de var mı?
Olsa harika olurdu.
Bensiz gitmeniz gerekecek Majesteleri.
Anneme müsait olunca geleceğimi söylersiniz.
-Hoşça kalın. -Alex!
Ne var?
Bol şans. Çok iyi geçecek.
Sağ ol. Sana da. Görüşürüz.
Pekâlâ, bu pek de iyi gitmedi.
En azından bir tanesi gelecek.
Sevgiyi hissedemiyorum şu an.
Yolda şekerden boyutta
dursak olur mu?
Düğün pastası bakayım.
Tabii ya.
Dişçi olan eski sevgilini görebilesin diye mi?
Bob olayı 23 yıl önceydi.
Geliyor musun?
Ben dolabımdan geçip gelirim.
-İyi fikir aslında. -Öyle mi dersin?
Sonunda.
Endişeleniyordum.
Güvende olmana çok sevindim.
Neden güvende olmayayım ki?
Thantos ve Karanlığı yok etmedik mi?
-Ettik mi? -Ettik.
Her zaman yapılacaklar vardır tabii.
-Gidelim mi? -Ben de bu yüzden
kız kardeşinle birlikte
krallık güvenliğinde yardım edersiniz diyordum.
Lafı geçmişken kız kardeşin nerede?
Bugün okula başlıyor.
Ben bağımsız öğrenimdeyim...
Onsuz yapacağız yani.
Her iki kızımın da gelmesini
söylemiş olmama rağmen.
-Fark eder demiştim. -Çabalıyorum.
Krallığı güvenli hâle getirmek eğlenceli tabii
ama ne zaman prenseslik yapacağız?
Prenseslik mi?
Bilirsin, prenseslik işte.
Balolara gitmek, at arabalarında el sallamak falan.
Çok iyi el sallarım.
Merhaba!
Büyünü kontrol etmeyi öğrenmeden
bunlar pek yaşanmayacak.
Yürümeyi de.
Koruyucun Ileana aynı zamanda öğretmenin olacak.
Havalı bir öğretmenim ben.
Bahçede ders işleyebiliriz.
Ejderhalar bağlıysa.
Desire? Magdalena?
Acaba kızımı götürüp güzelce
prensesleştirir misiniz?
Sonra Ileana'yla serada buluşursunuz.
Tamam.
Taçla başlayalım hanımlar.
"Yapılacak işler?" "Krallığın güvenliği?"
Neden bahsediyorsunuz?
Emin olmadan onları teleşlandırmayayım dedim
ama Gölgelik'te hareket eden bir şey var.
Kötü bir şey.
Thantos mu? O hayatta mı?
İnsan şekline bürünürse
-tekrar ikizlerin peşine düşer. -Biliyorum.
Girişler için ışık büyüsü yapıp
benimle zindanda buluşun.
Şatonun her yerinin aranmasını istiyorum.
Alex'e tekrar gelmesi için ısrar edeyim mi?
"Israr" derken yani yalvarmak, rica etmek ve güzel sözler söylemek anlamında.
Hayır. Şimdilik kendi boyutunda daha güvende olabilir.
Tam da biraz tatil izni alacakken.
Aynen, sanki
Karanlığı daha dün yenmişiz gibi.
-İşe dönelim. -Evet.
Açıkçası sonunda kendimize
vakit ayırabiliriz sanıyordum.
21 yıllık sürgündeki vakit yeterli değil miydi?
Selam.
Merhaba diyemiyor musun?
Merhaba.
-Hadi ama böyle olma. -Böyle...
Pardon.
Merhaba.
Daha iyi oldu.
Merhaba.
Zaten söylemiştin bunu.
Pekâlâ, her ne kadar eğleniyor da olsam
McGregor Salonu'na gitmeliyim.
Rönesans şairleri dersim var.
Tamam, bahçenin diğer tarafında.
Alanını genişletmen güzel
çünkü seni sanat bölümü dışında hiç görmemiştim.
-Sanat bölümü mü? -Evet. Görüşürüz.
Bekle. Ne olduğunu anladım.
Gerçekten yanılıyorsun.
Belki, seni sonra arayayım mı?
Saçların güzel olmuş.
-Saçlarım... -Görüşürüz Cam.
Dursana! Sandığın kişi değilim ben!
-Hadi canım. -Merhaba.
Kampüse geldiğin an sen olduğunu anladım.
Camryn o pantolonu giymezdi.
Sana çok yakışmış tabii.
Benziyoruz Beth.
Ayrıca ona söylemeye çalıştım...
Kendini tanıtabilecek kadar
flörtleşmemişsin sanırım.
Onu tanımıyorum bile.
Marcu Warburton, kız kardeşinin eski sevgilisi.
"Eski" kısmı önemli.
Cam iki hafta önce ondan ayrıldı.
Artık onunla konuşmuyoruz.
Ayrılan Cam miydi?
Ama o...
Kampüsteki her yeri biliyor.
İşte McGregor Salonu.
Tam da söylediği yerde. Görüşürüz.
Bu arada merak etme,
Camryn'e bir şey söylemem.
Ama tüm detayları mesajdan yazacağım.
İşte bundan bahsediyorum.
Büyü kitapları! Biri bir şeyler yazmış demek.
Çok da zor görünmüyor.
Teşekkürler.
Aslında göründüğünden çok daha zor.
Sorun yok. İşte.
Üzgünüm.
Pekâlâ.
Çok çabalıyorsunuz.
Olmasını istediğin şeyi hayal et.
Sonra bırak süzülüp çıksın.
Hazır mısın?
Teşekkürler.
Rica ederim.
Keşke dün ailemin garajında olsaydın.
Ben Demetri.
Prens misin?
Unvan kullanmamayı tercih ediyorum.
-Ben Camryn. -Seni herkes tanıyor.
Coventry'ye hoş geldin.
Teşekkürler Majeste... Demetri.
Ben Ileana'yı bulayım.
Muhtemelen her yeri...
Tamam, bu zor olacak
çünkü konuşurken el kol yaparım.
Sadece biraz alışmak gerekiyor.
Merak etme.
Bunu ben temizlerim.
Tekrar teşekkürler.
Sorun değil.
Hoşça kal.
Demetri'ydi, değil mi?
Duvarlar hareket ediyor.
Prenses Camryn.
"Unvan kullanmayı tercih etmem?"
Onunla konuşmam suç değil.
Çiğnediğin 1.400 kanunu saymazsak suç değil tabii.
Beklediğim gibi değildi.
Aynen.
Sanırım beni sevdi
Senin mutfakta çalıştığını
ve büyü yapamadığını öğrenince görürüz.
Alex! Bekle!
Merhaba.
Tekrar görüşmeyi umuyordum.
Büyük bir yanlış anlaşılma oldu.
Bu biraz tuhaf gelecek ama... Bana Alex diye seslendin.
Evet. İsmin Alex değil mi?
Evet, öyle ama...
Beth sana söylemiş.
Söylemek mi? Yemekhanede önümü kesti resmen.
Ama bunun dışında bir fark sezmiştim.
Sadece saç değil.
Belli ki kız kardeşim bayağı popüler.
-Evet. -Şimdiye kadar
yedi partiye davet aldım ve iki kere çıkma teklifi edildi.
Onu üç kere diye düzeltelim.
Yemek yiyelim mi?
Üzgünüm
ama bu çok kötü bir fikir.
Peki, eğer bir şey fark edecekse
kız kardeşinle ayrılmamızın bir sebebi de
pek ortak yönümüzün olmamasıydı.
Bir fark etmedi.
Sadece notlarını ödünç alacağım.
-Görüşürüz. -Peki.
Hey Alex! Bekle!
Seninle yürüyeyim mi?
İki tur oynamamış mıydık zaten?
Şey...
Sadece eve vardığından emin olmak istiyorum.
Ayrıca sana bir şey olursa Camryn beni affetmez.
-Hadi. -Ne...
Peki.
-Yolunu bulabildin mi? -Evet. Teşekkürler.
Tam da oradaydı.
Ama... Her neyse.
Biri yardım edebilir mi?
Hay aksi!
Aptal büyü.
-Geriye sadece... -İmdat!
-...üç tane kaldı. -Yardım edin!
Ne yapıyorsun?
Beni beklemen gerekiyordu.
-Sıkıldım. -Hiç değilse
daha basit bir şeyle başlasaydın.
Duvardan geçmekten daha basit ne olabilir?
-Hiçbir şey. -Çıkarın beni buradan.
-Yorum? -Yok.
Bunu kastediyorsun.
-Evet. -Hâlâ yok.
Hiç yok.
Beni burada bırakmayın!
-Tamam. Onu düşünme. -Peki...
İşte burada.
Hey!
Üzgünüm.
Pekâlâ.
Evet.
-Şunu deneyebiliriz... -Olmaz.
En son kafasını yerleştiremedim.
Selam. Ben Prenses Camryn.
İlk günüm de.
Karanlığı yenmiştim.
Hava da amma güzel.
Çabuk.
-Geri çekil... -Ne? Hayır.
-Ben hallederim. -Ne?
Ben yaparım. Hep sen yapıyorsun.
Yapamazsın...
-Bunu mu yapamam? -Yani...
İzin vermezsen yapamam tabii.
Tamam, dene bakalım.
Bay Çok Bilmiş.
"En iyi ben yaparım."
Bakalım nasıl olacak.
-Bakacak mısın? -Evet.
Tamam öyleyse.
Biz dönmeden vücudunun başka bir parçasını
yanlış bir yere koyma, olur mu?
İki hafta dirseksiz gezmiştim ben.
Bayağı zor olmuştu.
Durun! Nereye?
Bana yardım edecektiniz.
Edeceğiz. Üzgünüm,
sadece birkaç işimiz daha var.
Bir sorun mu var?
Hayır.
Pek sayılmaz.
Tamam, yaklaşan kötü bir şey var.
Bir yere gidersen...
Düğün işleri. Bazı detaylar.
Düğünle ilgili birtakım işlerimiz var.
Öyle mi?
Evet öyle.
Güzel, çünkü hâlâ bir sürü iş var.
-Davetli listesi... -Döneceğiz.
-Menü. -Beladan uzak dur.
Fondü düşünüyorum çünkü peynir
-aşk demektir. -Aslında...
Kesin bir sorun var.
...sonra kolu koptu.
Müzeye koydular.
Parçalanıyor.
Kim o?
Orada biri mi var?
Artemis.
-İşte geldi. -Teşekkürler.
Baksana, Marcus hâlâ...
Sokağın başında oturup evi mi izliyor?
Evet. Oldukça tuhaf.
Bak ne buldum!
Maaşım hiç yeterli değil.
Sana da bir sandviç getireyim.
Gidip bir tane de
malum kişiye veririm belki.
Kim bilir oğlana ne yaptınız.
-Hiçbir şey yapmadım. -Tabii.
Hiçbir şey yapmadım.
Önemi yok.
Harika bir şey oldu...
Oğlan kim?
Marcus. Benimle eve yürüdü ve bir daha gitmedi.
Benim Marcus mu seninle yürüdü?
Evet ama öyle değil.
Çıkma teklifi etti ve hayır dedim.
Benim Marcus mu?
Ne zamandır senin o?
Ayrılmıştınız ya.
Haklısın. Ayrıldık.
Ben ayrıldım
ve belli ki bayağı yıkılmış, kendinde değil.
-Belli ki evet. -Ama önemi yok.
Neden mi? Çünkü bir prensle tanıştım.
-Cidden mi? -Evet. Çok tatlı biri.
Demetri. Senli benliyiz onunla.
İkimiz de unvanları önemsemiyoruz.
Harika bir gündü! Aslında biliyor musun?
-Camryn. -Biraz garipti.
Annem çok endişeliydi, Ileana ve Karsh
-biraz tuhaftı. -Camryn.
Nasıl anlaşılır ki?
-Camryn! -Herkes bana
-karşı tuhaf... -Ne buldun?
-Ne mi... -Evet.
Geldiğinde bir şey bulduğunu söyledin...
Şuna bak!
Bir anda ortaya çıkıverdi. Tam anlamıyla.
Babamızın arması var.
Biliyorum.
Doğruymuş demek.
Bu bir işaret.
O yaşıyor.
Camryn, sanırım babamız hayatta.
Neden bahsediyorsun?
Bu hikâyeleri yazıyordum.
Onun bir yerlerde yardım istediğiyle ilgili hikâyeler.
Hikâyelerin hep gerçekleşir.
Evet. Emin olamadığımdan bir şey söylemek istememiştim.
Peki nerede o?
Kapana kısılmış.
Gölgelik isimli bir yerde sıkışmış.
Gidelim.
Miranda'ya anlatalım.
Burası. Hayır, orası!
Hayır.
-Ileana. -Karsh.
İyi, güvendesiniz.
Ne oldu?
Thantos döndü.
Thantos geri döndü.
Thantos geri döndü!
Karanlığı yok etmiştik.
Thantos nasıl hayatta olur?
Evet, onu çoktan
geldiği yere göndermiştik.
Hiddetli bir çığlıktan sonra yok olmuştu.
Belli ki o sırada bir parçası
Gölgelik'e gidip sığınmış.
Gölgelik mi?
Gördün mü? Gerçekmiş.
Son günlerde gölgelerde gezen
karanlık bir varlık sezdim.
Şimdi eminim ki o, Thantos.
Bugün öğleden sonra
Kuzey Kulesi'nde bir hizmetkârım saldırıya uğradı.
Korkunç.
Oradaydım, benim başıma da gelebilirdi.
Aslında demek istediği "Bu korkunç.
o iyi mi?"
Kastettiğim buydu.
İyi olacak. Sayılır.
Ama gölgesi pek iyi olamayabilir.
Gölgesi mi?
Burada gölgeler bağımsız mı?
Evet. Tabii.
O dünyada, Gölgeler diyarında.
Thantos'un saklanıp dönüşünü planladığı yer.
Umarım gecikmemişizdir.
Gecikmek mi?
Ne demek istedi?
-Mahvoldular. -Aynen.
İnsan biçimini almasını durdurmamızın gecikmesi.
Neden? Alırsa ne olacak? Çok mu kötü?
Sanırım çok kötü.
Tek bir amacı var.
İkinizi yok etmek.
Evet, doğru. Bu, "çok kötü" kategorisine girer.
Thantos gerçekten dönerse
onu ikinci kez durduramayabiliriz.
Bir saniye!
Bu sabah yanında gördüğüm buydu.
Bir insan değildi, bir insanın gölgesiydi.
Thantos evimizdeymiş!
-Hayır, değildi. -Evet, öyleydi.
-Hayır! -Evet!
İki dünya arasında gezebiliyorsa
çoktan güçlenmiş olmalı.
Gölgeler ile derdin ne senin?
-Gölge değildi o. -Öyleydi!
Korkarım bu sefer de
onu sadece ikiniz durdurabilirsiniz.
Biz mi? Neden biz?
Neden bir kez de zor işi onlar yapmıyor?
-Alınmayın. -Alınmadık ki.
İyi soru ama. Hiçbir şey yapmıyorlar.
Pekâlâ, biraz alındım.
İki gün içinde ay ve güneş
aynı hizaya geçecek.
Güneş tutulması mı?
Ve ikiniz en güçlü hâlinizde olacaksınız.
Hep bir tutulma düğünü istemiştim. Lütfen.
Annem iki günde buraya gelemez.
Haklısın. Lütfen desem?
-Hayır! -Emin misin? Ama...
Zafer büyüsü yapmaları gerekiyor.
Bu mümkün değil.
Zafer büyüsü yapamazlar.
Henüz duvardan geçme büyüsü öğreniyorlar.
Bir olay oldu.
Duvarda sıkıştılar desek yeri.
Başka yolu yok.
-Hazır değiller ki. -Hazırlayın öyleyse.
Zafer büyüsü konusunda
kararı verecek kişi biz değil miyiz?
Evet. Ne ki o?
Öyle güçlü bir büyü ki
Gölgelik'teki her şeyi yok edebilir.
Bunu yaparsak babamın gölgesi de yok olur.
Bunu yapamayız.
Anlamadım?
Bunu bugün Kuzey Kulesi'nde buldum.
Babamındı, değil mi?
Sanırım bizimle konuşmaya çalışıyor.
Yaşıyor. Bence babam Gölgelik'te.
Çok üzgünüm.
İnanmak istemediğinizi biliyorum
fakat babanız öldü.
Geri gelmeyecek.
Gölgelik yıllarca arandı.
Orada değil.
Ama hikâyelerim ve rüyalarım...
Hepsi Thantos'un işi.
Ayın yarısı karanlıktır.
Gölgelik'le bağlantın var, seni kullanıyor.
Bir de yüzük var. Aron'ın yüzüğü peki?
Yüzük sadece Thantos'ta olabilirdi.
Onu öldürdüğünde almış.
Ama bu Thantos değil.
Biliyorum.
Bu babamız Aron. Yardımımıza ihtiyacı var.
Hayır.
Bizim ihtiyacımız var.
Üzgünüm ama bu konuda bana güvenmek zorundasınız.
Sana ve kardeşine güveniyorum.
Coventry'nin geleceği size bağlı.
Buranın bizsiz idare etmesi mümkün değil.
Büyüye hazırlanın.
Emredersiniz.
Pekâlâ, şimdi...
Zafer büyüsünün en önemli kısmı
oranları doğru ayarlamaktır.
Çok hassas bir dengedir. İhtiyacınız olan...
Peki.
Lütfen yardım edin!
Dediğim gibi, güneşin ve ayın
eşit miktarları gereklidir!
-Geri gel! -Tuttum.
Otur.
Pekâlâ.
Söylediğim gibi,
zafer büyüsünün en önemli kısmı
-oranları... -Tamam, doğrudan
işe koyulsak nasıl olur?
Konuşmak hemen öğrenmelerini sağlamıyor.
Ama küçük köylerin
eşeğe dönüşmesini engeller.
Üzgünüm dedim ya.
O köyün annemin köyü olması
tesadüf olmasa gerek.
Üzgün sayılırım.
Evet, el ele tutuşun. İlk kısmı yapalım.
Unutmayın, denge her şeydir.
Eşit oranda güneş, eşit oranda ay...
-Anladılar. -...eşit sıcak.
Bence anladılar.
Hazır mısın?
Hazırım.
Güneşin gücü
ve ayın kudreti...
İşte en sevdiğim kısmı.
...Gölgelik kapısını açmak için
görevimizle bir olur.
Bu harikaydı. Nasıl...
Güneşi biraz fazla kaçmış olabilir.
Çabalıyor musun Alex?
Evet. Hayır. Sayılır.
Bence bunu yapmamalıyız.
Annemi duydun.
Duydum ama katıldığım anlamına gelmez.
Katılıp katılmamanın
şu an bir önemi yok.
Çok gerekli olmasaydı anneniz bunu yapmanızı istemezdi.
Peki. Yapalım şu işi.
Siz ikiniz tekrar denerken
biz ikimiz de
üstümüzü değiştirip başka bir şey giyelim,
yanmamış bir şey.
Üzgünüm.
Ben de öyle!
Hâlâ burada olmana şaşırdım.
Neden olmayayım?
Şimdiye eve kaçarsın sanmıştım da.
Hele de ortada at arabası
veya beyaz at yokken.
Onlar arka tarafta.
Ayrıca annemin bize ihtiyacı var.
Her ikimize de.
Lütfen, bunu sensiz yapamam.
Bir elmanın iki yarısı.
İkiz cadılar.
Tamam.
Güneşin gücü...
ve ayın kudreti
Gölgelik kapısını açmak için...
Tamam, odaklanmaya devam et.
Bütün enerji ve odağımız...
Demetri!
Amma odaklıymışsın!
Demetri!
Demetri?
Cam!
Cam.
Demetri!
-Selam! -Selam.
Sizi rahatsız etmek istemezdim.
Rahatsız etmedin. Öylesine takılıyorduk biz.
Aynen, krallığı kurtarmaya falan çalışıyorduk işte.
Demetri,
kız kardeşimle tanış.
-Ben Alex. -Evet, biliyorum.
Memnun oldum.
Bu o. Benim prensim.
Evet, fark ettim.
Ne?
Demetri harika biri.
Bana tamir etmeyi öğretti.
Bak şimdi!
Cam!
Göstersene!
Sen mi göstersen?
Tüm övgüyü alırsam ne biçim bir öğretmen olurum?
Peki.
Muhteşem değil mi?
Evet, öyle.
Ben bırakayım da siz ikiniz dünyayı kurtarın.
Bir ara sana bahçeyi gezdireyim
-diye düşündüm. -Olur!
Yani, tamam.
Olur tabii ki.
İşte buradasın!
Çay alabilir miyim acaba?
Ben de kenarı kesilmiş tavuklu sandviçlerden alabilir miyim?
Biraz da zeytin.
Bayılıyorum zeytine.
-Ee? -Hemen, efendim.
Önlüğün nerede senin? Önlüksüz gezme.
Vay be. Biz sürgündeyken işler karman çorman olmuş.
Siz de bir şeyler sipariş edin.
Uzun uzun çalışacağız.
Prens değil misin?
Hayır, ben...
Affedersiniz.
Cam, sorunun ne? Peşinden gitsene.
Çalışıyor. Gerek yok...
Büyü işine bakalım biz.
Hayret bir şeysin.
Demetri!
Demetri.
-Majesteleri. -Konuşmalıyız.
-Prenses Artemis. -Prenses Alex.
Bunu yapmayı bırakmalısınız.
Özür dilerim. Lütfen kızma.
Ona yalan söylemedim.
Doğruyu da söylemedim.
Sorun değil.
Sakin ol. Kimse sana kızmadı.
Sadece onu etkilemek istemiştim.
Beni beğenmesini istedim.
Garson olman etkileyici olamayacağın anlamına gelmez ki.
Ben de evlere temizliğe gittim,
tuvaletler de dâhil, hem de iki yaz boyunca.
-Cidden mi? -Evet,
gerekeni yapıyor insan.
Yaptığın iş kişiliğini belirlemez.
Tabii, ailenin kim olduğu belirler.
Yine hayır.
Prenses olduğundan emin misin?
-Çünkü... -Biraz acemiyim.
Birkaç hafta içinde
kibirli ve burnu havada olurum.
Camryn'e gelince,
senden hoşlanıyor.
Hemen pes etme.
Tamam mı?
Tamam.
Bir şey isteyebilir miyim?
Tabii.
Biraz büyü ödünç alabilir miyim?
Büyü mü?
Neden ki?
Camryn için özel bir şey yapacağım.
Senin büyü gücün yok mu?
Yok.
Pekâlâ...
-Ne oldu? -İyi misin?
Thantos'tu. Biliyorum.
Demetri'nin gölgesini almaya çalıştı.
-Nerede şimdi? -Orada.
-Nerede? -Orada.
-Nerede? -Onun içinde.
İçeride.
Ne yapacağımı bilemedim.
Cam'i etkilemek için benden büyü istedi.
Sadece Thantos böyle bir şey isterdi.
Burası Coventry. Herkesin büyü gücü yok mu?
Ne yazık ki durum öyle değil.
Beni düzeltebilir misiniz?
Babanın ölümünden sonra
annen sadece kontrol edebilecek olanların
büyüsü olması gerektiğini düşündü.
Kraliyet ailesi ve koruyucularınız gibi.
Yani biz.
Milletin büyüsünü mü aldılar?
Bu korkunç. Hiç adil değil.
Alex, sanırım anlamıyorsun...
Hayır. Gayet iyi anlıyorum.
Tavuklu salatanın hiç acelesi yok.
Cammie!
Alex'i gördün mü?
Uyandığımda gitmişti.
Cammie! Endişelenmeye başlamıştım!
Sana bir sürü mesaj attım.
Üzgünüm. Telefonum çekmiyordu.
-Onu gördün mü? -Tabii!
İkizin Marcus'la yemekhanede.
Sana fotoğraf atmıştım.
İnanamıyorum.
Aynen.
Yalnızca ders çalışıyorlar.
Kıkırdayıp saçıyla oynamıyor.
Cidden bu işi hiç bilmiyor.
Sağ ol. Çok iyi bir dostsun.
Mesajıma cevap bile vermiyorsun ama.
Beklemekten ağaç oldum!
Ne yapacağını söyleyeyim sana.
-Deniyorum. -Tamam. Gitmeliyim.
-Güle güle. -Görüşürüz.
Ne düşündüğünü söylemesi gerekli.
Aynen öyle.
Bana bakın. Herkesten iyi olduğumu düşünüyorum.
Saç kremi bile kullanmıyorum.
Ulu tanrım.
Merhaba Marcus.
Yine ben, Alex.
Fark ettim.
Ne oldu? Ders çalışacaktın.
Öyle mi?
Doğru ya.
Okunacak bir sürü eski püskü kitap var.
Gitmeden önce bir şey soracağım,
kız kardeşim var ya, Camryn. Çok güzel olan, eskiden çıktığın.
Ne düşünüyorsun?
Gelişigüzel bir soru.
Bilmem, iyi biri. Eğlenceli.
Arada bir ruhsuz ve bencil oluyor...
Bencil değilim ben!
Öylesin demedim.
Selam Marcus. Selam Alex.
Doğru. Pardon.
Pekâlâ, siz ikiniz ne konuşuyordunuz bakalım?
Ayakkabılarım muhteşem değil mi?
Hiç de öyle değil!
Hiç de öyle değil.
Sadece ayakkabılar gerçekten güzelse öyle söylenir.
Senin ayakkabıların.
Ne yapıyorsun sen burada? İşlerimiz var.
Hayatımı yaşıyorum
ve buradan bıktım artık.
Gideyim ben.
Görüşürüz.
-Hoşça kal Marcus. -Hoşça kal.
Derdin ne senin? Bana güvenmiyor musun?
Hayır. İki dakika arkamı dönüyorum
ve sen onunlasın. Neden güveneyim?
Çünkü asla seni incitecek bir şey yapmam.
Bunu bilmen gerekir.
Biliyorum zaten.
Ondan ben ayrılmadım, o benden ayrıldı.
Kötü görünmemek için yalan söyledim.
Çok üzgünüm Cam.
Sorun yok.
Hiç değilse nedenini öğrendim.
Marcus bana sebebi
ortak yönünüzün olmaması demişti.
Peki sence ben bencil miyim?
Hayır!
Bencil bir insan Coventry'den kaçardı,
benim yaptığım gibi.
Ne yapman gerek Alex?
Babamın yaşadığını düşünüyorsan...
Düşünmüyorum Camryn, biliyorum.
Sence neden sadece benimle iletişim kuruyor?
Yüzüğü bana verdi.
Bir de çizim var.
İmgelem görüp armasını çizdin. Hâlâ sende mi?
Çantamda.
600 tane Marcus resmi
ve işte buldum.
Bu şato ama.
Yani?
Bu kapıları hiç görmedim.
Coventry'ye gitmeliyiz, çabucak.
Çabucak mı?
Camryn, hayır.
Merak etme. Alıştırma yaptım.
Yapabildiklerime şaşıracaksın.
Camryn!
Cam, burası Coventry'ye benzemiyor.
Doğru mu geldik?
Tabii ki de Coventry'deyiz.
İlerleyemiyorum!
Pekâlâ, bu işe yaradı.
Hiç şaşırmadım diyebilirim.
Bu olduğundan emin misin?
Bu olmalı. Her şey aynı görünüyor.
Tuğla duvar hariç tabii.
Belki restore edilmiştir. Söyleyeceğin şey
çok da kötü bir fikir değil...
Alex?
Alex, bir olay oldu dediğimi hatırlıyor musun?
Ileana...
Pek emin değilim.
Kapatmalarının bir sebebi yok mudur?
Vardır ve bu sebebi öğrenmek istiyorum.
Yanımdan ayrılma.
Bekle! Hani korku filmi izlersin de
girmemesi gerekse de filmde ürkütücü bir eve giren
aptal bir kız olur
ve izleyiciler durmadan
"Girme!" diye bağırır ya?
-Evet. -O kız sensin.
Bu da neydi?
Sadece bir gölge.
Sonunda. Sanırım güvendeyiz.
Merhaba.
Büyü çalışmanız gerekmiyor mu?
Biz de işte etrafı kolaçan ediyorduk...
-Aynen. -Açıkçası
birkaç banyo daha iyi olur.
Evet. Bunu Cam çizmiş.
Senin yaşındayken ben de çok çizerdim.
Sence de tuhaf değil mi?
Düşünmesem daha tuhaf olurdu.
Thantos aptal değil.
Sizi kandırmaya çalışıyor.
Bu, babamın araştırması mı?
Öyleydi.
Şatodaki en sevdiği yer burasıydı.
Tam da bıraktığı gibi.
Nasıl biriydi?
Lütfen. Ondan hiç bahsetmiyorsun.
Nereden başlanır ki?
Eğlenceli, komik ve güçlüydü.
Sizin yaşınızdayken Kış Festivali'nde tanıştık.
Bütün gece dans etmiştik.
Gecenin onunda bana onu sonsuza kadar hatırlamam için
bir hediye vereceğini söyledi.
İstediğini seçebilirsin, dedi.
Ne istedin peki?
Kuzeyden bir yıldız istedim.
Bu gerçek bir yıldız.
Muthiş hediyeymiş.
Bunu kimseye anlatmadım.
Bizim sırrımızdı.
Tamam, geç oldu. Eve dönmelisiniz.
Hoşça kal anne.
Kendi boyutunuzda
ve güvende olursanız daha rahat uyurum.
Zorlanıyorsunuz.
Rüyalarıma giren Thantos değil.
Babamdı. Eminim.
Buna inandığını biliyorum.
Ama bana güvenmelisin.
Peki.
Özür dilerim.
Başka çarem yok.
Sorun yok hayatım. Eminim iyilerdir.
Birazdan gelirler.
-Boş ver. -Boş ver deme bana.
Boş veremem...
Şu büyülü diyarınızda
telefon icat edilmemiş mi?
-Özür dilerim. -Dün havuzdaydın
bugün bir arayamadın mı?
Dolaba girdim, üzgünüm baba.
Annen çok endişelendi.
Aslında annen gayet iyi.
Ama baban havuzun suyunu boşalttı.
Özür dilerim baba.
Boyutlar arası iletişimi çözemedim.
Aynı anda mesajlaşıp indirirken
telefonda konuşan kız diyor bunu.
Aynı anda iki iş yapamaz.
Duyuyorum seni.
İkiniz de sağ salim evde olduğunuz için çok mutluyuz.
Eğlendiniz mi?
-Evet. -Çok iyiydi.
-En iyisi. -Çok eğlendik.
-Çok. -Harikaydı.
Gizlediğiniz bir şey mi var?
Hayır.
Panikleyeceğimiz ve babanızın beyni yanacağı için
gizlediğiniz bir şey mi var?
Evet.
Pekâlâ.
İyi uykular!
Ne? Bu kadar mıydı?
-Evet. -İyi geceler baba!
-İyi geceler Bay Barnes. -Alex.
Evet?
Eğer istersen bana baba diyebilirsin.
Sağ olun ama şimdilik böyle iyi.
Peki.
Nereye?
Arabayı unuttuk.
Ya ikisi de hayattaysa?
Kim hayattaysa?
Aron ve Thantos.
Babam da bunca zaman Gölgelik'te saklanmış olabilir.
Çok mu uzun süre?
Uzun zaman geçmiş olabilir Camryn
ama hikâyemde yazdığım da buydu.
"Babam güçsüzdü ve Thantos'tan kaçıp
Gölgelik'te yaşamaya başladı,
o zamandan beri bizi izliyor."
Bilme yeteneğim olduğu söyleniyor, değil mi?
Babamın hâlâ yaşadığını da biliyorum
ve aptal bir büyü yaparak onu tekrar görme şansımızı
yok etmeye niyetim yok.
İsteme yeteneği de var sanki sende.
Hep bir baba istiyordun.
Bu doğru değil.
Biraz bile mi?
Yani bu çok...
Alex?
Tarçınlı kurabiye!
-Alex? -Tarçınlı kurabiye!
Alex?
Tarçınlı kurabiye!
Kim o?
Dinle,
eğer sen Thantos'san
senden korkmuyorum.
Ama eğer babamsan,
gerçekten babamsan
fazla zamanımız yok.
Bir işaret gönder. Bir şey yap.
Gerçekten sensin.
Miranda! Miranda!
Miranda!
-Seni çağırıyordum. -Duydum. İyi misin?
-Ne oldu? -Aron burada.
Şu an şatoda, Gölgelik'te kapana kısılmış.
Ne diyeceğini biliyorum ama bu Thantos değildi.
O olamaz.
Bir işaret istedim ve bana yıldız çizdi.
Bir yıldız demek.
Evet. Annemle tanıştıkları gece verdiği şey.
Onların sırrıymış.
Yıldız mı? Ne kadar romantik.
Ben romantik değil miyim?
Hayır. Belki biraz. Bana böcek vermiştin.
Çünkü böcek topluyorsun.
-Şimdi de bana... -Bu iyi bir haber.
Neden mutlu değilsin? Yerini biliyoruz.
-Onu... -Yeter!
Babanla ilgili tek kelime daha söyleme.
Size o hikâyeyi anlatmamalıydım.
Neden hayatta olabileceği ihtimalini
hiç düşünmüyorsun? Her ikisi de hayatta olabilir.
Belki haklısındır. Belki ikisi de yaşıyordur.
Yine de büyüyü yapmalıyız.
Ne? Olmaz! Bunu nasıl söylersin?
Thantos'un güçlenmesi riskini alamam.
Güvende olmazsınız.
Coventry'deki hiç kimse olmaz.
-Ama babam... -Bunu yapmanızı isterdi.
İstemezdi. İstemeyeceğini biliyorum.
Zafer büyüsü Gölgelik'teki her şeyi yok edecek, dedin.
En iyi bildiğimi yapmaya çalışıyorum.
Öyle mi?
Herkesin büyüsünü almanın da en iyisi olduğunu düşünmüşsün.
Alex.
Evet. Zamanında düşünmüştüm.
-Kız kardeşin ve sen... -Lütfen sus.
Bizi umursamıyorsun.
Aron'ı da umursamıyorsun.
Umurunda olan tek şey kıymetli krallığın.
Krallık senin olsun.
Ben yan kapıdan çıkıp gidiyorum.
Şuna bak.
Artık kapı var.
Alex, tutulma yaklaşıyor.
Bekle!
Bu tuhaf oldu.
Aynen.
Bir gün anlayacaktır.
Tutulmaya çok az kaldı.
Camryn nerede?
Evde. Diğer evinde.
Ailesiyle. Diğer ailesiyle.
Annesi. Diğer annesi...
Kendisi burada değil.
-Onu bulur musun? -Tabii.
Kız kardeşiyle konuşsun.
İkisi de burada olmalı.
İlgileniyoruz.
Yolda ayakkabılarımı değiştirebilir miyim?
-Bence çok uyumlular. -Onunla mı konuşayım?
-Neden ben konuşuyorum? -Çünkü sen kardeşisin.
Seni dinleyecektir.
Alex'i tanımıyor musunuz?
Dinlemekte ve kız kardeşlikte pek iyi değil.
Ve dudak parlatıcımı almış.
Tam bir...
Buradaymış.
Camryn, fazla vaktimiz kalmadı.
Thantos serbest kalırsa savunmasız oluruz.
-Ama Miranda... -Miranda son savaşı
hâlâ atlatabilmiş değil.
Gururundan söyleyemiyor.
Tutulma tek şansımız.
Ve Coventry'de herkes...
Coventry'deki herkes bana güveniyor.
Biliyorum.
Üzgünüm. Yardım etmek istiyorum.
Doğru olanı istiyorum.
Doğru olan ne, bilmiyorum işte!
Bence biliyorsun.
Sen bir Coventry prensesisin.
Hiçbir şey yapmadan duramazsın.
Harekete geçmeli, yönetmeye başlamalısın.
Prenses olmayı başka bir şey sandıysan üzgünüm
ama bu böyle olur.
-Vay, iyilik için. -Teşekkürler.
-Evet. -Aynen.
Sandığım gibi değil
ama yine de hoşuma gidiyor.
Sorumluluk alıp
hayatımı anlamlı kılmayı seviyorum.
Peki ya taç?
Bayılıyorum ona!
Yardım edecek misin?
Fazlasını yapacağım. Alex'i getireceğim.
Görüşürüz. Bana şans dileyin.
Dur. Ben yapayım.
Ben yan kapıdan çıkıp gidiyorum.
İşte geçit böyle açılır.
Ayağımın üzerine düştü.
Ne yapmaya çalışıyorsun Alex?
Eğer baban gerçekten...
Kaçıp gitmesene!
İkizlerin arasını bozmuşsun gibi görünüyor.
Bunun benimle bir ilgisi yok.
Camryn Alex'in bir yere gitmesini istiyor ama Alex ikna olmuyor.
Bir dakikaya Alex ikna olacaktır.
Cammie istediği her şeyi alır.
Her şeyi değil.
Şimdi sana açıklıyorum.
İşte mantık burada. Ya sen?
Mantıktan çok uzaklardasın.
Mantıklı olduğunu sanıyorsan
ortada ciddi bir sorun olmalı.
Peki yokmuş gibi mi davranacaksın?
Bunun babama ne faydası olacak?
Sanki umurundaydı, Camryn.
Senden daha çok umurumda.
Lütfen bana bu mantığı açıklar mısın?
Umurumdaydı ki gitmedim.
Umurumdaydı ki doğruyu düşündüm.
Ben doğru olanı biliyorum.
Öyleyse neden buradasın Alex?
Bildiğini söylediğin gibi ben de bilip emin olsaydım
ona yardım etmek için elimden geleni yapardım.
Pekâlâ. Nasıl yapacakmışım bunu?
Bilmiyorum.
Konuşmanın bu kısmını düşünmemiştim.
Önemi yok.
Haklısın.
Gerçekten mi?
Gerçekten.
Benimle gelir misin?
Sen isteseydin tabii gelirdim.
İstiyor musun ki?
Gördün mü?
Neyi?
Aynen öyle.
Peki, görüşürüz.
Görüşürüz.
Tamam.
Duvardan geçme büyüsü.
Çok geç artık.
Neredesin?
Nerede o?
Seslendik, çağırdık ve yalvardık.
Gördüğünü sandığın kişi burada değil.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Baba, lütfen yardım et.
Gitmeliyiz. Tutulma başlamak üzere.
-Hayır, Cam... -Evet. Bunu yapmamız lazım.
Thantos'u durdurmanın tek yolu bu.
Her şey yoluna girecek. Beraber olacağız.
Tek seçenek...
Biraz korktum.
Bir büyü kitabı.
Hâlâ korkuyorum!
O burada. Bizimle konuşmaya çalışıyor.
Özgürleştirme büyüsü.
Gölgelik'te sıkışıp kalan
ruhları serbest bırakan bir büyü.
Olmaz, Alex. Thantos olduğundan eminim.
Lütfen gidelim!
Güneşin gücü ve ayın kudreti.
Büyü diğeriyle neredeyse aynı.
Zafer büyüsünün sonu nasıldı?
Düşmanlarımızın saklandığı karanlığı yok et.
Tamam, tek fark
bunun yerine diyorsun ki
Dostlarını karanlıktan kurtar.
Sadece sonunu değiştireceğiz.
-Ama bu benim kısmım. -Biliyorum.
Bunu sadece sen yapabilirsin.
Neden ben ki?
Yapmalısın. Bu bir işaret.
Miranda'yla konuşmalıyım.
Konuşamazsın. Ne diyeceğini zaten biliyoruz.
-Ne yapıyorsunuz burada? -Tutulma başlıyor.
Geç kalamazsınız.
Bence Miranda'yla...
-Seni tanıyorum. -...konuşmalıyız.
Doğru olanı yaparsın.
-Hadi millet. -Biliyorum...
Gölgelerle işimiz var.
-Hadi, gidiyoruz. -Siz ikinizi aramaktan
bıktım usandım artık!
Bir dakikadan az kaldı!
Geldik!
Teşekkürler.
Geleceğinizi biliyordum.
Tamam. Hadi gidelim.
Coventry'nin kaderi sizin elinizde.
Baskı yok. Bu taraftan.
Hayır, sağa. Hayır.
Sen bu tarafta olmalısın.
-Böyle yapın. -Bir dakika.
-Hayır. -Şöyle mi?
Herkes acele etsin! Her şey kusursuz olmalı!
İkinci bir şansımız yok.
Sakin ol.
Miranda, güneşe bak.
Sağ ol. Farkındayım.
-Nefes alın. -Gel hadi.
Tutulmaya bayılırım.
Keşke düğünümüzde olsaydı.
Çok romantik.
-Mısır aldın mı? -Mısır mı?
Duruma uygun mu sence?
Hadi... Meyan kökü alır mısın?
Kötülüğü temelli yok etme vakti geldi.
-İyi misin? -Evet.
Biraz gerginim.
Ben de iyiyim bu arada.
Doğru olanı yapıyorsun.
Biliyorum.
İyi iş çıkaracaksın.
Tamam. Hazır mısın?
Güneşin gücü
ve ayın kudreti
Gölgelik kapısını açmak için...
...görevimizle bir olur.
Işığımız sonsuz geceyi aydınlatıp
her köşeye ulaşsın ki bizler...
Böylece bizler...
Dostlarımızı serbest bırakalım. Söyleyip onu kurtarmalıyız.
-Özgürleştirme büyüsü yapıyorlar. -Yapmazlar.
Söyle hadi.
Düşmanlarımız ve karanlıkta saklananlar
yok olsun.
Cam! Hayır!
Ne yaptın sen?
Üzgünüm. Mecburdum.
Thantos durdurulmalıydı.
Thantos değildi o!
Bir şey yap!
Yapacak hiçbir şey yok.
Işığı serbest bıraktınız.
Gölgeleri tarayıp her şeyi yok etmeden
durması mümkün değil.
Babam! Onu uyarıp saklanmasını söylemeliyim.
Gölgelerdeki hiçbir şey saklanamaz artık!
-Alex! -Alex!
Çabuk!
Acele et, ışık geliyor.
Zafer büyüsü yaptık, onu durduramam.
Ne yapacağımı söyle! Bir işaret göster.
Nakil büyüsü mü?
Büyüyü bir kişiden diğerine aktarmak içindir.
Tamam, yapacağım. Nasıl olduğunu söyle.
Sana dokunmam gerektiği yazıyor.
HER ŞEYİ SANA VERİYORUM
Artemis.
Gölgede işe yaramaz ki!
Artemis.
Çok geç kaldık.
Artemis.
Şimdi, Artemis.
Her şeyi sana veriyorum.
Alex!
Alex! İyi misin?
Başardım. Babamı kurtardım.
Büyümü ona verdim.
Thantos.
Ta kendisi.
Özlediniz mi?
Özür dilerim. Babam olduğunu...
Kötü Thantos.
Masumun umuduyla oynuyor.
Bunu yapmayı bırakmalıyım.
Fakat yine de
hiçbir şey bundan daha keyifli olamaz.
Bu yanına kâr kalmayacak.
Kaldı bile.
Şimdi izin verirseniz
ışıktan önce gidip
kardeşimin işini bitirmeliyim.
Kaçıyor.
Dur. Duydun mu?
Haklıymışsın. Babam yaşıyormuş.
Gidip bulalım onu.
Her yerde olabilir.
Her yerde değil.
Günlüğüne yazdıkların doğruymuş.
Aron bunca zamandır bizimleydi.
Olacağı yer belli.
Tamam.
Baba! Burada mısın?
Anne!
Çabuk ol!
İyi misin anne? Ne oldu?
Thantos,
gölgemi istiyordu. Zavallı baban.
-Baba! -Bay Barnes!
Burada, ona yardım edelim.
Gel hayatım.
İyi mücadele ettim.
Thantos nerede?
Ben...
Elimi tut. İyi olacaksın.
-Nereden biliyorsun? -Bilmiyorum ki.
Hayatım.
-Koşsana! -Koşuyorum.
Gidebilirsin. Ama gölgeni bıraksan iyi olur.
İhtiyar bir kadının gölgesinde saklanmak mı?
Hayal kırıklığına uğradım.
İstifa ediyorum ben!
Selam kardeşim.
Pek iyi görünmüyorsun.
21 yıl önce başladığım işi bitireyim ben.
Baba!
-Kilitli. -Geri çekil!
Nasıl bir prenses okuluna gittin?
Tekvando dersi aldım.
Üst katta.
Coventry'de olmalılar. Başka nereye...
Geçidi diğer taraftan kilitlemiş olmalı.
Nasıl gideceğiz?
Sanırım ben biliyorum.
Cam, bekle!
Bir dahakine yürüyeceğim.
Hadi!
Tutulma devam ediyor.
Hadi, babamı kurtarabiliriz.
-Babanız hayatta! -Durun! Bekleyin!
Koruma büyüsü işte.
Her seferinde bizi yakalıyor.
Bizi değil, seni. Hiç...
Hayır, seni de en az...
-Zamanı değil. -Zamanı değil.
Thantos büyüyle bizi dışarıda bıraktı.
Şato sadece içeriden açılabilir.
Thantos nasıl ışıktan kaçıp
güçlendi ki?
Nasıl oldu, önemi yok.
Neden olduğu ise oldukça asil.
Teşekkürler.
Burada!
Hadi gidelim! Kapı orada.
Dinle, tavuklu salata istiyorum
-ve hardal... -Ileana!
Thantos nerede?
Aron'ı kuzeye götürüyor.
Kapıyı nasıl açtın?
Miranda güçlerimizi verdi.
Haklıymışsın, göründüğünden daha zormuş.
Hadi.
Çok cesur davrandın.
İşte bu etkileyiciydi.
Tam zamanı değil miydi?
Ondan hoşlanıyorsun.
Kötü bir gündesin.
Bir kızın zafer büyüsü yapıyor,
diğeriyse düşmanına güçlerini veriyor.
Çocuklar işte, ne yaparsın?
-Çekilin yolumdan! -Affedersin.
Seni buraya sohbet etmek için getirmedim.
Seni buraya...
-Acele et. -Tamam.
Coventry'yi sadece ben...
Uzak dur ondan!
Baba!
Kızlar, durun! Biz hallederiz.
-Planım var. -Dikkatini dağıtırım.
Yan taraftan yaklaş.
-Karsh! -Ileana!
Sakın bırakma!
Ben mi? Asıl sen sakın bırakma!
Davetiyeleri yollamış mıydın?
-Ileana! -Ne?
Aslında yollayamadım. Biraz meşguldüm de.
Belki de hayırlısı böyledir.
Thantos!
İyi oldu bu.
Bu özel anı kaçırmandan korkmuştum.
Güneş ayın arkasından geldiği anda
sevgili kocan ve sizin babanız yok olacak.
Paçayı kurtaramayacaksın.
Korkarım hiçbir şey yapamazsın,
Majesteleri.
Biraz meşgulsün gibi.
Hayır!
Alex!
Hayır!
Çocukların aile tartışmasına karışmaları ne kötü.
Tutun!
Neye tutunayım?
Baba! Hayır!
Geri çekil!
Memnuniyetle.
Artık bir şey yapamazsın.
Hiçbir şeyi kalmadı.
Anlamayacağını biliyorum.
Biz yanındayken...
...her şeyi var.
Her şeyi sana veriyoruz.
Hayır!
-Baba! -Baba!
Sağ olun. Teşekkürler.
Dikkat et!
-Ezik. -Ezik.
Haklıydınız.
Böyle bir bağı asla anlayamaz.
-Merhaba! -Hey!
Yukarısı nasıl?
-Yardım edin lütfen! -Selam!
Cidden, uçma büyümüz yok!
Şimdi düşündüm de...
İnme büyümüz de yok!
Bu heykel bizi ne kadar tutabilir bilmiyorum.
Peki sen, Karsh, sevgili Ileana'yı
eşin olarak kabul ediyor musun?
Evet! Kesinlikle ediyorum.
Peki sen, Ileana, yakışıklı Karsh'ı...
Harika görünüyorsun.
Bayılıyorsun ona.
Haklısın. Bayılıyorum.
Tabii ki ediyorum.
Havadan yana şansımız yaver gitti,
değil mi? Sormuş bulunayım,
sevgili Ileana ve havaya ilişkin
itirazı olan...
Aynen. Çok çabuk büyümüyorlar mı?
Haklısın.
Yüzükleri alabilir miyiz?
Tabii ki.
-Favorimsin. -Favorimsin.
Bu konuda telaşlı olmamana inanamıyorum.
Telaşlanacak ne varmış ki?
Dolabında bu kadar alanı olmasını kıskandım sadece.
Şimdi sizi karı-koca
ilan ediyoruz.
Pekâlâ.
Gelini öpebilirsin.
Doğru!
-Tamam. -Tamam.
-Böyle yapmasak mı? -Neden?
Burunlarımız çakışıyor.
-Büyük mü yani? -Hayır.
-Emin misin? -Büyük değil.
-Öyle mi? -Tabii ki değil.
-Öpsene. -Öpsene.
-Peki. -Tamam.
-Gül yaprakları mı? -İğrenç.
İkizlerin fikriydi.
Anneme bunu yaptığına inanmıyorum.
Çok tatlı oldu bence.
-Çok sevimliydi. -Hayır, tuhaftı.
David, nasıl böyle söylersin?
Evet, cidden tuhaftı.
Hayır, yaptım. Bekle.
-Ama sen... -Hayır, dur...
Bayan Karsh ve ben kitap kulübü açıyoruz.
Artık peri masalının sonunu biliyorsun.
Mutlu son olduğundan şüphe etmedim.
Ettin.
Şüphe prensesi gibiydin.
-Ne? -Öyleydin.
Ben mi?
-Hayır, asıl sen öyleydin. -Hiç de bile.
Tacın kaydı.
-Teşekkürler. -Pekâlâ...
Muhteşem görünüyoruz bence.
Öyle mi dersin?
İkiz cadılar!
-İkiz cadılar! -İkiz cadılar!