Het magische koninkrijk Coventry werd ooit bedreigd door duistere krachten.
In die oorlog werd de tweeling van Miranda en Aron geboren.
De zusjes werden gescheiden en naar een andere dimensie gebracht.
21 jaar later vond de tweeling elkaar weer.
Terug in hun geboorteland versloegen ze hun kwaadaardige oom Thantos.
En ze vernietigden het Duister voor altijd.
Mam.
Ik geloofde in jullie kracht.
Maar was dat wel zo?
Aron, ik mis je zo.
Miranda.
Is daar iemand? -Miranda.
Miranda.
En dan nu het weer. Het wordt bewolkt, dus vergeet je regenjas niet.
Alsjeblieft.
Goeiemorgen, Camryn. Lekker geslapen?
Nee, niet zo goed. -Dat verbaast me niks.
Jij en je zus hebben natuurlijk gepraat. Jullie hebben wat in te halen.
Dat was niet zo. Ze heeft de hele nacht zitten jammeren over haar lesrooster.
Met het licht aan. -School is belangrijk voor Alex.
Ze heeft niet zulke kansen gehad als jij. -Hele volksstammen niet.
Dat hoorde ik. -Ze moet wennen.
Alles is nieuw voor haar.
Meneer Barnes, bent u uitgegeten? -O, dat doe ik wel.
Er is iets mis met Camryn. Ze wil me helpen.
Ben je ziek? -Wat zijn jullie grappig.
Let op, ik heb geoefend.
Lieverd?
Camryn Elisabeth. -Sorry.
Dat gebeurt heel vaak. -Waar heb je nog meer op geoefend?
Misschien moet je hem ook vertellen over de auto.
Wat is er met de auto? -Wind je niet op. Ze heeft alle brokken.
Kun je dat niet fiksen met toverkracht?
Toen ik probeerde alles ongedaan te maken, ben ik een band verloren.
Die vond ik terug in het zwembad. -Zijn de banden weg?
Mam heeft hem gevonden. Dat zegt ze net.
Stond het maar ergens opgeschreven. Ik ontdek alles met vallen en opstaan.
Met de nadruk op vallen.
En de rest van de tijd krijg ik een visioen of zoiets.
Alex.
Er zit iets fout. -Wat is er met Alex?
Alex. Is alles goed? Waar ben je. -Ik ben hier.
Wat heb jij? -Ik zag iets.
Ik weet eigenlijk niet echt wat ik zag. -Je plette me tegen de muur.
Ik wist niet wat er zou gebeuren. Ik wees.
Bedoel je soms zo?
Je weet dat blauw niet mijn kleur is. -Nu dus wel.
En wat kun je nou gezien hebben...
Je hebt me toch geen staart gegeven?
Je krijgt ook oren als je hier niets aan doet.
Ik ben niet begonnen. Ik kwispel niet van plezier.
Kun je niet sorry zeggen? -Zeg jij maar 'dank je'.
Je hebt me van een schaduw gered. Dat kan een lamp ook doen.
Wat is er aan de hand? -Geen idee. Ik snap er nooit wat van.
Dat heb ik de laatste 20 jaar van m'n leven al.
Wat is er met jou? -Ik weet het niet. Ik dacht iets...
Camryn, je verandert je zus niet in een vos.
Lekker. Bedankt dat ik hier mag logeren. Als het te veel is, kan ik terug.
Je hoeft ons niet steeds te bedanken. Je kunt blijven zolang je wilt.
En de universiteit is hier vlakbij.
Ik spreek vandaag de toelatingsadviseur. Net een droom.
Ik wil dat jullie weten hoe blij ik ben met wat jullie doen.
Dat weten we, lieverd.
Dat breng ik wel voor je weg. -Er is niets mis met mijn handen.
Niemand voelt of jij koorts hebt.
Je probeert me zwart te maken. -Daarvoor heb je mijn hulp niet nodig.
Oké, genoeg. Ik snap dat jullie aan de situatie moeten wennen.
Maar over een poosje is dit allemaal heel normaal geworden.
Het wordt nooit normaal.
Een zwembad? Kon je niks beters bedenken dan een onderwater portal?
Nu heb ik water in m'n oor. -Je moet me ook niet opjagen.
Zo kan hij wel weer. Dat is genoeg. Oké, ik ben droog.
Hallo daar. -Hallo.
Heel goed.
Zijn dat pannenkoeken? -Ja.
Eigenlijk zijn we hier met een officiële opdracht.
Dan laten we jullie even alleen. Eet gerust alles wat niet nat is.
Een officiële opdracht? Spannend.
Duurt dit lang? Ik heb een belangrijke afspraak.
Het eerste punt is persoonlijk. -Ga je dat nu vertellen?
Waarom niet? -Miranda's stem klonk wel dringend.
Dat zei ik toen je andere schoenen aantrok.
Daar ben ik wat mee opgeschoten.
Door die schoenen lijk je kleiner en je neus groter.
Hij heeft niet zo'n kokkerd. -Oké, mensen. Luister nou.
Sorry, maar ik heb een beetje haast.
Zeg het maar. -We gaan trouwen.
Wat geweldig voor jullie.
Jullie zijn natuurlijk uitgenodigd. We willen het eenvoudig houden.
Iedereen denkt dat we al jaren dood zijn. We hebben niet veel vrienden.
Natuurlijk komen we. -Ik wil de pret niet bederven, maar...
Sorry. Je moeder vroeg ons om... -Wat is dit?
Dat heb ik vanmorgen getekend. -Dat is het teken van jullie vader.
Van vader? Aron? Ik droom de laatste tijd steeds van hem.
Zou het kunnen dat...
Nee. De nacht dat de tweeling geboren werd, stierf Aron.
Hij is echt dood. -Dood?
Zei hij net dood? -Ja.
Die moet Miranda zien. -Dat kwamen we vertellen.
Jullie moeder wil jullie zien. Nu. -Nu? Nee, niet nu.
Je bent een prinses. Je hebt verantwoordelijkheden.
Zoals op tijd komen voor mijn afspraak. Ik heb geen tijd om prinses te zijn.
Dat zet je niet opzij.
Krijgen we een tiara? Of een kroon? En zijn er ook ergens prinsen?
Luister, Hoogheid. Ga maar zonder mij en zeg dat ik zo snel mogelijk kom.
Alex. -Wat?
Succes. Het lukt je wel. -Dank je. Jij ook. Dag.
Nou, dat liep niet zo best. -Eén Tweks is beter dan geen Tweks.
Ik voel me niet gewaardeerd.
Kunnen we langs de dimensie waar alles van suiker is?
En daarna zeker naar je ex, de tandarts. -Ach, nee. Bob is zo 23 jaar geleden.
Kom je nou nog? -Ik ga liever via mijn kast.
Dat was een beter idee. -Daar kom je nu mee.
Eindelijk. Ik maakte me al zorgen. Wat een opluchting dat je veilig bent.
Veilig? We hebben het Duister toch verslagen?
Toch? -Klopt.
Toch? -Klopt. Maar er is altijd werk te doen.
Ik hoopte op jullie hulp bij het beveiligen van ons koninkrijk.
Waar is je zus nu? -Haar studie begint vandaag.
Ik werk zelfstandig. -We moeten het zonder haar doen.
Ook al heb ik om allebei mijn dochters gevraagd.
Zie je, ze heeft het meteen door.
Dat beveiligen klinkt best leuk, maar wanneer ga ik prinsessendingen doen?
Prinsessendingen? -Ja, je weet wel.
Naar het bal gaan. In een koets rijden. Wuiven. Ik kan heel goed wuiven.
Je moet je toverkracht onder controle krijgen.
En je loopje.
Ileana wordt je docent. -Ik ben een coole docent.
We houden de les buiten. Als de draken niet loslopen.
Desire, Magdalena.
Neem alsjeblieft mijn dochter mee en maak een prinses van haar.
Daarna ontmoet je Ileana in de studeerkamer.
Ik wil graag een tiara, dames.
Werk te doen? Beveiligen? Waar heeft u het over?
Ik wil niet onnodig paniek zaaien, maar er is iets aanwezig in het Schaduwland.
Het is boosaardig. -Thantos? Leeft hij nog?
Als hij weer mens wordt, valt hij de tweeling aan.
Beveilig de poorten met een lichttoverspreuk.
Ik wil dat alles doorzocht wordt.
Moet ik Alex dwingen om hier te komen? En met dwingen bedoel ik smeken.
Nee. Voorlopig is ze misschien veiliger in haar eigen dimensie.
Je denkt dat je vrije tijd krijgt.
Net of we gisteren het Duister hebben verslagen.
Aan het werk.
Ik hoopte op wat meer tijd voor elkaar. -Was 21 jaar verbanning niet genoeg?
Zeg je niet eens even hoi? -Hoi.
Kom op. Niet op die manier. -Niet op...
Het spijt me. Hoi. -Dat is beter.
Hoi. -Volgens mij zei je dat net al.
Juist. Oké. Ik vind dit leuk.
Maar ik moet naar McGregor Hall voor mijn college.
Aan de overkant van het plein.
Ik zag je alleen maar op de kunstacademie.
Kunstacademie? -Ja. Later.
Wacht. Ik snap het al. Je vergist je. -Kan zijn. Ik bel je later wel.
Je haar zit anders. Heel leuk.
Zie je later, Cam. -Wacht. Ik ben niet wie je denkt.
Je meent het. -Hoi.
Ik zag meteen dat jij het was. Camryn zou nooit zo'n broek dragen.
Maar hij staat jou te gek. -We zijn identiek.
En ik wilde hem vertellen...
Was je zo onder de indruk dat je vergat je voor te stellen?
Ik heb geen idee wie hij is. -Marcus Warburton. Een ex van je zus.
Ze heeft hem gedumpt. We praten niet met hem.
Heeft ze hem gedumpt?
Maar hij is een...
grote hulp als je op de universiteit de weg niet weet.
Daar is McGregor Hall, zoals hij gezegd heeft. Later.
Geen zorgen. Ik zal niets tegen Camryn zeggen.
Maar ik stuur haar wel een berichtje.
Dit is precies wat ik bedoel.
Toverboeken. Dus alles is wel opgeschreven.
Dat lijkt me niet moeilijk.
Bedankt. Het is duidelijk veel moeilijker dan ik dacht.
Geen probleem. Alsjeblieft.
Sorry.
Wacht. Je wilt veel te veel.
Visualiseer wat je wilt en laat het door je lijf stromen. Klaar?
Dank je. -Geen probleem.
Jij had er gisteren moeten zijn in de garage.
Ik ben Demetri. -Ben je een prins?
Ik heb het niet zo op titels. -Ik ben Camryn.
Dat weet iedereen. Welkom in Coventry. -Bedankt, Uwe Hoog... Demetri.
Ik moet nu snel naar Ileana. Die zal zich wel afvragen...
Dat wordt lastig. Ik praat veel met m'n handen.
Je zult er wel aan wennen. Ik ruim het wel voor je op.
Nogmaals bedankt. -Geen probleem. Dag.
TOVERBOEK VOOR DOMBELLA’S
Demetri, toch?
De muren verplaatsen zich. Prinses Camryn.
Niet dol op titels?
Ik mag toch wel met haar praten. -Daarmee overtreed je allerlei wetten.
Ze was niet zoals ik me had voorgesteld. -Ze vindt me aardig.
Ook nog als ze ziet dat je in de keuken werkt en niet kunt toveren?
Hé, Alex. Wacht even. -Hoi. Ik hoopte al dat ik je zou zien.
Luister, er is een groot misverstand. Dit klinkt vast...
Je noemde me Alex. -Zo heet je toch?
Ja, maar... Beth heeft met je gepraat.
Ze liet me bijna struikelen in de kantine.
Maar ik had al gezien dat je anders was dan je zus.
Mijn zus is blijkbaar heel populair.
Ik ben nu al uitgenodigd voor zeven feestjes en twee dates.
Laten we daar drie van maken. Zullen we ergens eten?
Sorry, maar dat lijkt me geen goed idee. -Ik weet niet of het uitmaakt...
maar het is uit omdat we niet veel gemeen hadden.
Dat maakt niet echt iets uit. Ik neem liever alleen je aantekeningen over.
Alex, wacht.
Ik loop even met je mee. -We hebben dit al besproken.
Ja, maar ik wil dat je veilig thuiskomt.
Camryn vergeeft het me nooit als haar zus iets overkomt.
Goed dan.
Kon je de weg een beetje vinden?
Ik wist het eerlijk gezegd ook niet zeker, maar ja.
Kan iemand me even helpen?
Stomme, stomme spreuk.
Nog drie te gaan. -Help.
Waar ben je mee bezig?
Je moest op me wachten. -Ik verveelde me.
Was met iets simpels begonnen.
Wat is er nou simpeler dan door muren lopen?
Bevrijd me nou.
Ideetje? -Niks.
Je bedoelt hiervoor. -Ja.
Ook niet, nee. Echt niets.
Wacht. Laat me hier niet staan.
Oké, dat komt wel goed.
Ik heb hem gevonden.
Eens zien. Zullen we een taaipop doen? -De vorige keer zat z'n hoofd heel raar.
Hoi. Prinses Camryn. Eerste dag.
Ik heb het Duister verslagen. Lekker weertje, hè?
Schiet eens op.
Opzij, dan zal ik... -Ik doe het.
Hoezo? -Jij doet het altijd.
Jij kan het niet? -O, nee?
Ik krijg nooit de kans, omdat jij het altijd wilt doen.
Ik ben heel benieuwd. -Nu mag het opeens wel? Oké, best.
Wil je al je lichaamsdelen bij elkaar houden tot we terug zijn?
Ik was ooit twee weken lang mijn elleboog kwijt.
Wacht. Je zou me helpen met mijn magie.
Dat gaan we doen, maar we moeten eerst nog wat dingetjes regelen.
Is er een probleem? -Nee. Niet echt.
Er is een boosaardige kracht...
Bruiloft voorbereiden. We moeten de bruiloft regelen.
Echt? Mooi. Er moet nog van alles gedaan worden. De uitnodigingen...
We zijn zo terug. Geen kattenkwaad. -Ik zit aan kaasfondue te denken.
Ik ruik hier beslist onraad.
Haar arm viel eraf. -Ze moest naar een museum.
Hallo? Is daar iemand?
Artemis.
Kijk eens. -Bedankt.
Staat Marcus nog... -Aan de overkant te staren naar 't huis?
Ja, heel vreemd.
Ik heb wat gevonden. -Ik haal voor jou ook een broodje.
En voor die kwibus. Wat heb je met die jongen gedaan?
Niks. -Dat zal wel.
Ik heb echt niks gedaan. -Maakt niet uit. Er is mij iets bijzon...
Welke jongen? -Marcus.
Hij bracht me thuis en staat er nog. -Mijn Marcus?
Ja. Hij vroeg me voor een date en ik zei nee.
Mijn Marcus met jou? -Jullie zijn toch uit elkaar?
Dat klopt. Ik heb het uitgemaakt. Hij is er duidelijk kapot van en niet zichzelf.
Duidelijk. -Geeft niet. Ik heb een prins ontmoet.
Echt waar? -Demetri. Ik noem hem bij z'n voornaam.
Titels zijn niet belangrijk. Ik had een prima dag, maar ook wel vreemd.
Mama maakte zich zorgen en Ileana en Karsh deden raar. Ze deden alsof...
Wat heb je gevonden?
Je kwam binnen en zei: Ik heb iets... -Kijk. Hij kwam zomaar uit het niets.
Daar staat vaders teken op. -Klopt.
Het is dus echt zo. Dit is een teken.
Ik denk dat onze vader nog leeft. -Waar heb jij het nou over?
Ik heb verhalen geschreven over hem. Hij is ergens en vraagt onze hulp.
Jouw verhalen worden altijd waar. -Ik wist het niet zeker.
Maar waar is hij?
Hij zit gevangen in iets dat het Schaduwland heet.
Kom mee. -Dit moet Miranda weten.
Hierheen. Nee daar.
Nee.
Ileana. -Jullie zijn ongedeerd.
Wat is er? -Thantos is terug.
Thantos is terug.
Hoe kan Thantos nog leven?
We hadden hem vernietigd. Na een akelige kreet was hij verdwenen.
Het deel dat overbleef, heeft zich hersteld in het Schaduwland.
Het Schaduwland? Zie je? Het bestaat dus echt.
Ik voelde een duistere aanwezigheid. Ik weet nu pas zeker dat het Thantos is.
Vanmiddag is een bediende aangevallen in de noordelijke toren.
Wat erg. Ik was in die toren. Ik had het kunnen zijn.
Ze bedoelt eigenlijk: Wat erg. Is alles goed met hem?
Dat was duidelijk. -Hij wordt wel beter.
Maar zijn schaduw niet. -Zijn schaduw?
Leven die hier een eigen leven? -Ja.
In die wereld verstopt Thantos zich en bereidt zich voor op zijn terugkeer.
Ik hoop dat we niet te laat zijn.
Te laat? Wat bedoelt ze daarmee?
Ze zijn verloren. -Ja.
Om te voorkomen dat hij een mensengedaante krijgt.
Waarom? Dat is gevaarlijk, hè? Ik had al zo'n voorgevoel.
Hij heeft maar één doel. Hij wil jullie uit de weg ruimen.
Dat valt wel onder de afdeling 'gevaarlijk'.
Ik denk niet dat we Thantos nog eens verslaan.
Wacht. Dat zag ik vanmorgen toen je lag te slapen.
Dat was geen man, maar een schaduw van een man.
Thantos was in ons huis. -Nee, dat is onzin.
Als hij zich tussen de werelden beweegt, is hij sterker dan we vreesden.
Het was geen schaduw.
Jullie zijn de enigen die hem kunnen verslaan.
Waarom wij? Zij kunnen ook hun vingers gebruiken.
Vergeef haar. -Geen punt.
Het is wel een goeie vraag. Zij doen niets.
Oké, nu ben ik boos.
Over twee dagen staan de zon en de maan op één lijn.
Een zonsverduistering. -Dan zijn jullie sterk.
Zullen we dan trouwen? -Dat haalt m'n moeder niet.
Dat is waar ook. Alsjeblieft? -Nee.
Leer de meisjes de Zuiveringsspreuk. -Onmogelijk. Die kunnen ze niet.
Ze kunnen nog niet Muurwandelen. -Ongelukje.
Ze zat klem. -We hebben geen andere keus.
Ze zijn niet zover. -Leer het ze dan.
Moeten wij niet beslissen of we de Zuiveringsspreuk doen?
Ja. Wat is het?
Een spreuk die alles in het Schaduwland vernietigt.
Dan wordt de schaduw van vader ook vernietigd. Dat kunnen we niet.
Wat zeg je?
Deze vond ik vandaag. Hij was van vader, of niet?
Hij probeert contact te maken. Want hij leeft. In het Schaduwland.
Het spijt me heel erg.
Jullie willen dit niet horen, maar jullie vader is dood. Hij komt nooit meer terug.
Ik heb hem jaren gezocht in het Schaduwland. Hij is daar niet.
Maar mijn verhalen dan. -Dat is de invloed van Thantos.
Als de maan half verduisterd is, kun je contact maken.
Maar dat is toch Arons ring?
Thantos heeft Arons ring gestolen toen hij hem doodde.
Het is Thantos niet. Dat weet ik zeker. Het is Aron. Hij vraagt onze hulp.
Nee, wij vragen jullie hulp. Het spijt me, maar jullie moeten me vertrouwen.
Ik reken op jou en je zus. De toekomst van Coventry hang van jullie af.
Wonderlijk dat dit land kon bestaan zonder ons.
Bereid de spreuk voor. -Ja, vrouwe.
Oké. Goed.
Het belangrijkste aspect van de spreuk is dat de verhoudingen kloppen.
Die moeten in balans zijn. Wat je nodig hebt...
Hé. -Kan iemand helpen.
Zoals ik al zei, wat je nodig hebt, is een deel zon en een gelijk deel maan.
Grijp het boek. -Laat mij maar.
Zit.
Zo is ie goed. -Oké.
Zoals ik dus al zei, het belangrijkste aspect van de spreuk...
Zullen we meteen beginnen? Met blabla tover je geen konijn uit een hoed.
Daarmee voorkom je dat een dorp in ezels verandert.
Ik heb sorry gezegd. -En toevallig woonde m'n moeder daar.
Een soort van sorry.
Pak elkaars hand. We maken een begin.
Het gaat om balans. Een deel zon, een deel maan...
Oké, het is duidelijk.
Klaar? -Oké.
De energie van de zon. -En de kracht van de maan.
Dit is zo'n mooi moment. -Smelten samen in onze queeste.
Om de deur te openen naar het Schaduwland.
Wat was dat cool. Wat vonden...
Misschien een beetje te veel zon.
Alex, deed jij eigenlijk wel je best? -Ja. Nee.
Ik vind dit niet zo'n goed idee.
Dit wil mama. -Ik ben het er niet mee eens.
Dat is nu even niet belangrijk.
Je moeder zou dit niet vragen als het niet echt nodig was.
Best. Zuiveren dan maar. -Doen jullie nog maar een poging.
Dan trekken wij ondertussen even iets aan met minder gruis.
Sorry. -Van mij ook.
Ik dacht niet dat jij er nog zou zijn.
Hoezo? -Ik dacht: die zapt zich naar huis.
Omdat ik nergens ook maar een koets zie of een wit paard.
Achter het paleis.
En wij zijn hier nodig. Met de nadruk op wij.
Alsjeblieft. Ik kan dit niet zonder jou. Twee helften van een geheel?
Tweeling-heksen.
Tweksen.
Go Tweksen.
Oké.
De energie van de zon. -En de kracht van de maan.
Smelten samen in onze queeste.
Nu focussen. Al onze energie en concentratie richten we op...
Demetri.
Heel geconcentreerd.
Demetri.
-Cam.
Demetri.
Hoi. -Ik wilde jullie daarnet niet storen.
Je stoorde niet. We waren gewoon aan het stoeien.
Het koninkrijk redden en alles wat mooi en puur is.
Demetri, dit is mijn zusje.
Alex. -Weet ik toch.
Aangenaam.
Dat is mijn prins. -Dat heb ik begrepen.
Wat?
Demetri heeft me laten zien hoe je iets repareert.
Kijk.
Doe maar.
Jij kunt het nu ook. Je bent geen goeie leraar als je met de eer strijkt.
Is hij niet geweldig? -Ja.
Ik denk dat jullie nu weer de wereld gaan redden, maar luister.
Zal ik je een keer de tuinen laten zien? -Ja.
Ik bedoel: Ja, dat lijkt me fijn.
Kijk, daar ben je. Kun je ons thee brengen?
En ik wil graag een boterham met kipsalade.
O, en olijven. Ik ben dol op olijven.
Ja? -Komt eraan, meneer.
En waar is je schort? Doe je schort weer om.
Het is hier verloederd sinds wij verbannen waren.
Bestellen jullie ook iets, meisjes. We werken lang door.
Ben jij geen prins?
Nee. Excuseer me.
Wat is er met jou? Kom, praat met hem. -Hij moet werken. Ik moet...
Wij moeten aan de slag met de spreuk. -Jij bent onmogelijk.
Demetri.
Hé, Demetri.
Gegroet, Uwe Hoogheid. -Prinses Alex.
Hou daar nou mee op, allemaal.
Het spijt me. Niet boos zijn. Ik heb niet gelogen.
Het is oké. Kalm aan. Niemand is boos.
Ik wilde indruk maken zodat ze me aardig vond.
Ook als bediende kun je best indruk op iemand maken.
Ik heb bij mensen schoongemaakt. Toiletten inbegrepen.
Echt? -Het zijn dingen die je doet.
Je werk bepaalt niet wie je bent. -Nee, wie je ouders zijn.
En dat vind ik dus niet.
Ben jij echt een prinses? -Ik ben een groentje.
Over een paar weken ben ik ook opgeprikt en verwaand.
En Camryn... Ze mag je. Dus geef niet op. Oké?
Oké. Wacht, mag ik je iets vragen? -Tuurlijk, vraag maar.
Kan ik je magie lenen?
Mijn magie? Waarom wil je dat? -Ik wil iets speciaals doen voor Camryn.
Maar heb jij zelf geen magie? -Nee.
O, oké. Nou...
Wat is er gebeurd?
Thantos wilde Demetri's schaduw stelen.
Waar is hij nu? -Daar zit hij.
Waar? -Nou daar.
Waar? -Hij zit daar.
Hier zit hij.
Ik wist zo gauw niets anders. Hij vroeg mijn magie om indruk te maken op Cam.
Alleen Thantos vraagt zoiets. In Coventry heeft toch iedereen magie?
Ik vrees dat dat niet waar is.
Kan iemand mij uit de knoop halen?
Na de dood van je vader kwam magie in de handen van verstandigere mensen.
De koninklijke familie en beschermers. -Wij dus.
Pakten ze de magie van iedereen af?
Afschuwelijk. Wat oneerlijk.
Ik denk niet dat je het goed begrijpt. -Ik begrijp het heel goed.
Laat die boterham voorlopig maar even zitten.
Cammie?
Heb jij Alex gezien? Ze was al weg.
Ik stuur je de hele ochtend al berichtjes. -Het spijt me. Ik had geen bereik.
Heb je haar gezien?
Ze zit in de kantine met Marcus. Ik heb je foto's gestuurd.
Niet te geloven. -Precies.
Ze praten over aantekeningen. Geen gegiechel en geflirt.
Ze kan er geen barst van. -Bedankt. Je bent een goeie vriendin.
Misschien kun je dan eens een berichtje terugsturen. Ik heb blaren.
Ik moet het jou uitleggen.
Oké, ik moet gaan. Dag. -Later.
Kijk mij eens. Ik voel me beter dan de rest.
Waarom gebruik ik geen conditioner?
Hoi, Marcus. Ik ben het, Alex. Alweer. -Dat zie ik.
Wat is er? Je moest toch leren? -O, ja?
O, ja. Boeken lezen van dooie schrijvers.
Ik heb een vraagje voor ik wegga.
Camryn, supermooi, jullie hadden iets. Wat vind je van haar?
Nou ja, in het algemeen.
Ze is wel leuk, een beetje egocentrisch af en toe.
Ik ben niet egocentrisch. -Dat zei ik niet over jou.
Hoi, Marcus. Hoi, Alex. -O, sorry.
Waar hadden jullie het over?
Zijn mijn schoenen niet geweldig? -Zo zeg ik dat niet.
Zo zeg ik dat niet. Dan moeten je schoenen wel echt geweldig zijn.
Het zijn jouw schoenen.
Wat doe je hier? We moeten aan de slag.
Ik leef m'n leven. En ik heb het echt gehad met die plek.
Ik ga maar eens. Later.
Dag, Marcus.
Wat? Vertrouw je me niet?
Ik ben nog geen minuut weg en jij stort je op hem.
Ik zou nooit iets doen om je te kwetsen. Dat weet je toch?
Natuurlijk weet ik dat. Ik heb hem niet gedumpt, maar hij mij.
Ik zei dat om geen slecht figuur te slaan.
O, Cam. Het spijt me.
Maakt niet uit. Ik weet nu wel waarom.
Hij zei dat jullie niet veel gemeen hadden.
En vind jij mij ook egocentrisch?
Nee. Een egocentrisch iemand zou gevlucht zijn uit Coventry. Zoals ik dus.
Je gaat ervan uit dat vader nog in leven is.
Ik ga er niet van uit. Ik weet het zeker.
Waarom heeft hij alleen contact met mij?
Hij gaf mij de ring. -En de tekening.
Heb je die schets van zijn teken nog? -In m'n rugzak.
Allemaal tekeningen van Marcus en... Hier is hij.
Dit is het kasteel. -En?
Ik heb die deuren nog nooit gezien.
We moeten naar Coventry. Snel. -Snel?
Camryn, nee.
Wat? Ik heb geoefend. Laat je verrassen door wat ik nu kan.
Dit lijkt toch niet echt op Coventry. Weet je de weg wel?
Natuurlijk. Dit is Coventry.
Goed. Gelukt. -Sommige mensen hebben altijd mazzel.
Weet je zeker dat dit het is? -De tekening klopt.
Behalve dan die stenen muur.
Misschien is hier verbouwd. Dit hele kasteel kan wel...
Alex?
Alex? Ik vertelde toch van dat ongelukje? Ileana...
Is dit een goed idee? Het is niet voor niks dichtgemetseld.
En ik wil weten waarom. Blijf dicht bij me.
In horrorfilms gaat zo'n dom wicht altijd het enge huis in...
terwijl alles erop wijst dat het gevaarlijk is.
Ja. -Dat ben jij.
Wat was dat? -Niks. Gewoon een schaduw.
Zo. Hier zijn we veilig.
Hoi. Moesten jullie niet een spreuk oefenen?
Tja. We waren een beetje de boel aan het verkennen.
Ik moet zeggen, een extra toilet zou handig zijn.
Dit is van Cam. -Ik tekende ook veel op jouw leeftijd.
Vind je het niet vreemd? -Juist niet.
Thantos is niet dom. Hij doet z'n best om jullie te misleiden.
Dit is vaders studeerkamer, hè?
Ja, dat klopt. Het was zijn lievelingsplek in het hele kasteel.
Sinds zijn dood is hier niks veranderd.
Hoe was hij eigenlijk? -Alsjeblieft. Je vertelt nooit over hem.
Ach, waar moet ik beginnen.
Hij had humor, hij was lief en sterk.
Ik ontmoette hem op het winterfeest.
We hebben de hele avond gedanst.
Na het feest wilde hij me een cadeau geven zodat ik hem nooit zou vergeten.
Ik mocht kiezen. -Wat heb je gekozen?
Een ster. Van het noordelijk firmament.
Het is een echte ster. -Mooi cadeau.
Ik heb dat nooit aan iemand verteld. Het was ons geheim.
Het is laat. Jullie moeten naar huis.
Met jullie in je eigen dimensie ben ik geruster.
Ik weet dat je twijfels hebt.
Het was niet Thantos die me opzocht. Het was vader.
Ik weet dat je dat denkt. Maar je moet me vertrouwen.
Oké.
Het spijt me.
Ik heb geen andere keus.
Het is goed, lieverd. Niets aan de hand. Ze komen vast zo thuis.
Laat het nou eens los. -Dat kan ik niet.
Is er geen telefoon uitgevonden in dat magische land?
Je verdwijnt zomaar door het zwembad. -Ik nam de kast.
Je moeder was heel ongerust. -Je vader liet het zwembad leeglopen.
Ik heb die communicatie nog niet door. -Je kan wel sms'en en bellen tegelijk.
Hij is geen multitasker. -Ik hoor je.
We zijn allebei blij dat jullie weer veilig terug zijn. Was het leuk?
Ja. Te gek. Heel leuk. -Het was fijn. Heel erg leuk.
Is er iets wat jullie verzwijgen? -Nee.
Verzwijgen jullie iets omdat je vader door het lint gaat?
Ja. -Oké.
Slaap lekker.
Dat is het? -Inderdaad.
Welterusten, papa. -Dag, meneer Barnes.
Als je wilt, mag je me wel papa noemen.
Bedankt, maar voor nu is het wel goed zo.
Goed.
Waar ga jij heen? -We zijn de auto vergeten.
Stel dat ze allebei nog leven. -Wie?
Aron en Thantos. Vader kan zich ook in Schaduwland hebben verborgen.
Wat? Te lang?
Natuurlijk is het lang, maar zo staat het ook in mijn verhaal.
Vader wist te ontkomen aan Thantos.
Sindsdien leeft hij in de schaduw en beschermt hij ons.
Men zegt dat ik de gave van het weten heb.
Ik weet dat onze vader daar ergens is.
Ik wil onze kans hem weer te zien niet verpesten met zo'n spreuk.
Heb je soms de gave van het wensen? Je wilt graag een vader.
Daar gaat het niet om. -Ook niet een beetje? Ik bedoel...
Alex?
Snickerdoodles.
Is daar iemand?
Luister. Ben jij het Thantos?
Als jij het bent, ik ben niet bang voor jou.
Maar als het mijn vader is, als jij het echt bent...
We hebben niet veel tijd meer. Geef me dan een teken. Laat me dan iets zien.
Je bent het echt.
Miranda.
Ik riep je. -Ik hoorde je. Wat is er?
Aron is hier. Gevangen in het Schaduwland.
Dit was niet Thantos. Onmogelijk.
Ik wilde een teken. Hij tekende een ster. -Een ster?
Die heeft hij mama gegeven. Het was hun geheim.
Een ster? Wat romantisch. -Vind je mij niet romantisch.
Nee. Een beetje. Jij gaf mij een tor. -Ja, want die verzamel jij.
Dit is goed nieuws. We weten waar hij is.
Genoeg.
Ik wil niets meer horen over je vader. Ik had je dat nooit moeten vertellen.
Waarom schrikt de gedachte je zo af dat ze misschien nog wel leven?
Zelfs als je gelijk hebt, moeten we de spreuk doen.
Wat? Nee. Hoe kun je dat zeggen?
Ik kan niet riskeren dat Thantos weer sterk wordt. Niemand is dan nog veilig.
Vader... -Zou dit willen.
Dat geloof ik niet. Die spreuk vernietigt alles in de schaduw.
Ik moet doen wat mij het beste lijkt. -O, ja?
Dat je de toverkracht van iedereen afpakte was zeker ook beter?
Dat dacht ik toen wel. Jij en je zus waren...
Hou nou maar op.
Jij geeft niet om ons. Je geeft zelfs geen barst om Aron.
Je geeft alleen om je koninkrijk.
Je mag het hebben. Ik ga met de eerste de beste portal weg.
O, kijk.
Daar is al een deur. -De zonsverduistering is al bijna. Wacht.
Dat was ongemakkelijk. -Ja.
Ooit begrijpt ze het wel. We hebben niet veel tijd meer. Waar is Camryn?
Thuis. Haar andere thuis bij haar ouders. Haar andere ouders.
Ze is niet hier.
Vind haar. -Tuurlijk.
Vraag of ze met haar zuster praat. -Ja, we gaan al.
Kan ik andere schoenen aantrekken?
Waarom moet ik met haar praten? -Je bent haar zus. Naar jou luistert ze.
Kennen jullie Alex? Luisteren is niet haar ding.
En ze heeft m'n lipgloss gepikt. Wat een...
O, daar is hij. -Er is niet veel tijd meer.
Tegen Thantos zijn we weerloos. -Miranda...
Die is nog zwak van het vorige gevecht. -En te trots om dat toe te geven.
Dit is onze kans, en heel Coventry... -Coventry rekent op mij. Ik weet het.
Ik wil wel helpen, maar ik weet niet meer wat goed of fout is.
Dat weet je best. -Je bent prinses van Coventry.
Je kunt niet staan toekijken. Je moet aan de slag en regeren.
Het spijt me als je je er iets anders bij had voorgesteld.
Wauw, goed gezegd. -Dank je.
Het is niet wat ik gedacht had, maar het bevalt me wel.
Het is fijn om verantwoordelijk te zijn en een doel te hebben.
En de tiara? -Die is te gek.
Kom je helpen? -Meer dan dat. Ik haal haar wel over.
Toedeloe. Wens me succes.
Laat mij. Ik ga met de eerste de beste portal hier weg.
Kijk, zo roep je een portal op.
Hij staat op m'n voet.
Waar ben je mee bezig? -Je luistert niet naar me.
Niet zomaar weglopen.
Nou, jij doet heel wat stof opwaaien.
Dat gaat niet om mij. Camryn wil dat Alex ergens heen gaat. En Alex wil niet.
Wacht maar even. Alex gaat wel. Camryn krijgt altijd in alles haar zin.
Niet in alles.
Ik zal het je vertellen. Dit is begrip. En jij bent daar ergens in onbegripland.
En jij denkt zeker dat jij het begrijpt. -Hier help je vader niet mee, Alex.
Dat maakt jou niet uit. -Meer dan jou.
Leg dat eens uit aan mij.
Ik ga terug en wil weten wat goed of fout is.
Maar dat weet ik dus al. -Wat doe je hier dan nog?
Als ik het zo zeker wist, zou ik al mijn krachten inzetten om hem te helpen.
En hoe moet ik dat dan doen?
Goeie. Ik ben niet verder dan dit stukje van mijn speech.
Het maakt ook niet uit. Je hebt gelijk. -O, ja?
Zeker. Ga jij met me mee? -Je houdt me niet tegen.
Dat wil je toch ook niet?
Zag jij daarnet ook...
Zag jij wat? -Nee, hoor.
Oké, ik zie je. -Ja, later.
De spreuk om door muren te lopen. Daar is het te laat voor.
Waar ben je?
Waar is hij? -We hebben geroepen en gesmeekt.
Wat je dacht dat je hier zag, is er niet. -Wat moeten we nu dan doen?
Vader, help ons. -We moeten gaan.
De eclips is zo. -Nee.
Ja. Het is onze enige kans om Thantos te verslaan.
Het komt echt wel goed. We doen het samen.
Dit is een beetje eng.
Het is een toverboek.
Toch eng.
Hij wil ons iets duidelijk maken.
Vrijheidsspreuk
Een spreuk om geesten uit het Schaduwland te bevrijden.
Nee. Dit is beslist Thantos. Laten we gaan.
De energie van de zon, de kracht van de maan.
Het is bijna dezelfde spreuk. Wat is de laatste zin van de Zuiveringsspreuk?
En zuivert het van onze vijand.
In plaats daarvan zeg je: En bevrijdt zo een vriend.
Alleen de laatste zin is anders. -Mijn zin.
Klopt. Jij bent de enige die dit kan doen. -Nee, hè. Waarom ik?
Het moet. Dit is een teken.
Ik moet eerst Miranda spreken. -We weten wat zij gaat zeggen.
Waarom zitten jullie hier? -De eclips begint zo.
Alex, alsjeblieft. -Ik ken jou. Je doet wat je moet.
Kom mee, meisjes. Die schaduwen zuiveren zichzelf niet.
Ik ben het zat om jullie te zoeken.
Minder dan een minuut.
We zijn er.
Bedankt. Jullie laten me niet in de steek.
Kom snel. Het lot van Coventry ligt in jullie handen. Dat geeft druk.
Kom hier maar staan. O nee. Jij moet toch hier. Nee, toch andersom.
Nee. -Toch andersom?
Dit moet perfect. We krijgen geen tweede kans.
Gewoon ontspannen.
Miranda. De zon. -Dank je. Ik heb het gezien.
Doorademen. -Kom mee.
Spannend, zo'n eclips. Trouwden we nu maar. Zo romantisch.
Wil jij popcorn? -Vind je dat passend?
O, hier een dropveter.
Het kwaad moet voorgoed verslagen worden.
Gaat het? -Jawel. Alleen een beetje zenuwachtig.
Met mij gaat het ook wel.
Jullie doen echt wat juist is. -Dat weet ik.
Dit kun je beslist aan. Oké. Ben je klaar?
De energie van de zon. -En de kracht van de maan.
Smelten samen in onze queeste.
Om de deur te openen naar het Schaduwland.
Onze kracht verlicht de eeuwige nacht. -In iedere hoek en...
En bevrijdt zo een vriend. Zeg het. We moeten hem bevrijden.
Ze doen de Vrijheidsspreuk. -Niet.
Kom op, zeg het.
En zuivert het van onze vijand die daar wacht.
Cam. Nee.
Wat heb je gedaan?
Het spijt me. Ik moest Thantos verslaan. -Maar het ging niet om Thantos.
Doe toch iets.
Niemand kan hier iets aan doen. Het licht is opgeroepen.
Het stopt niet tot alles in de schaduw is vernietigd.
Ik moet zeggen dat hij moet schuilen. -Niets kan zich verbergen.
Alex.
Snel. Het licht komt eraan. We hebben de Zuiveringsspreuk gedaan.
Zeg wat ik moet doen. Geef me een teken.
Oké. Overdrachtsspreuk. Om toverkracht over te dragen.
Ik doe het, maar zeg me hoe. Hier staat: Leg de hand op de ander.
Ik geef je alles
Artemis.
Dat gaat niet bij een schaduw.
Artemis.
Het is te laat.
Artemis, help me.
Ik geef je alles.
Alex. Gaat het wel goed?
Ik heb vader gered. Ik heb hem mijn toverkracht gegeven.
Thantos. -In levende lijve.
Hebben jullie me gemist?
Het spijt me. Ik was er zo zeker van. -Stoute Thantos.
Misbruik maken van onnozelaars. Zou ik niet moeten doen.
Maar ja, ik heb er zo'n plezier in.
Hier kom je niet mee weg. -Ik heb het al voor elkaar.
Ik ga mijn broertje vernietigen voor het licht dat kan doen.
Hij gaat ervandoor.
Hoorde je wat hij zei? Je had gelijk. Vader leeft nog. We moeten hem vinden.
Hij kan overal zijn. -Niet.
Jouw verhaal was waar. Aron was al die tijd al bij ons.
En wij weten op welke plek. -Oké.
Vader, ben je hier?
Mam.
Kom snel.
Mam. Wat is er gebeurd?
Thantos wilde mijn schaduw en die van je vader.
Papa. -Meneer Barnes.
Help hem overeind.
Geef me je hand.
Ik heb me goed verdedigd. -Waar is Thantos?
Kom, schat. Alles is goed. -Hoe weet je dat?
Ach, zomaar. Dat zeg je gewoon. -Lieverd?
Zou hij... -Kom snel.
U mag gaan. Maar laat wel uw schaduw hier achter.
Verstop jij je in de schaduw van een oude dame? Dan stel je me toch teleur.
Ik neem ontslag.
Hallo, broertje. Je ziet er niet best uit.
Ik kom afmaken wat ik 21 jaar geleden begon.
Pap.
Op slot. -Opzij.
Waar heb je dat geleerd? -Ik doe aan taekwondo.
Naar boven.
Ze zijn terug naar Coventry. Waar anders?
Hij heeft de portal afgesloten. Hoe komen er we nu?
Ik weet een andere weg.
Cam? Wacht.
De volgende keer loop ik wel.
Snel. De eclips is er nog. We kunnen vader nog redden.
Jullie vader leeft nog. -Wacht.
De beschermingsspreuk. -Wij trappen er ook altijd in.
Nou, ik niet. Jij trapt erin. -Jij hebt...
Daar is nu geen tijd voor.
Thantos heeft ons met een spreuk buitengesloten.
Hoe kon hij weer toverkracht krijgen? -Het is niet belangrijk hoe.
De reden waarom was wel heel nobel. -Dank je.
Deze kant op.
Kom snel. Daarheen.
Mag ik nu dat broodje? -Ileana.
Waar is hij? -De noordelijke toren.
Hoe ben jij door de deur gekomen? -Miranda gaf ons onze toverkracht terug.
Kom mee. -Dat was heel dapper.
Indrukkwekkend.
Dit is niet het moment. -Je valt voor hem.
Je ene dochter doet de Zuiveringsspreuk en de andere geeft je vijand toverkracht.
Kinderen. Wat moet je ermee?
Ga aan de kant. -Sorry.
Ik heb je hier niet gebracht voor een babbeltje.
Snel. -Oké.
Ik regeer over Coven... -Laat hem met rust.
Vader. -Wacht. Laat ons dit verder doen.
Ik heb een plan. -Goed, ik leid hem af.
Karsh. -Ileana.
Laat niet los. -Dat doe ik niet. Laat jij niet los.
Hé, zijn de uitnodigingen op de post? -Ileana.
Het spijt me, nee. Ik had het een beetje druk.
Ach, misschien is dat ook maar beter.
Thantos.
Ik was al bang dat je dit mooie moment zou missen.
Als de zon weer verschijnt, is jullie echtgenoot en vader er niet meer.
Ik laat je niet zomaar je gang gaan. -Je kunt er niets aan doen.
Je hebt het druk met iets anders.
Nee.
Alex.
Nee.
Het is wel sneu als kinderen de dupe zijn van familieruzies.
Hou je vast. -Aan wat?
Vader. -Nee.
Blijf weg. -Heel graag.
Je kunt toch niets meer voor hem doen. Er is niets van hem over.
Ik zie nu in dat je het niet begrijpt. -Met ons erbij...
heeft hij alle kracht van de wereld.
We geven jou alles.
Nee.
Vader.
Bedankt.
Kijk uit.
Loser.
Het is waar. Een band als deze zou hij nooit hebben begrepen.
Hallo. -Hoe gaat het daarboven?
Een beetje hulp, graag.
Serieus. Wij kennen geen vliegspreuk. -En ook geen landingsspreuk.
Deze waterspuiter kan ons vast niet lang meer houden.
Karsh, neem jij de lieftallige Ileana tot je wettige echtgenote?
O, tuurlijk, ja. Absoluut.
En Ileana, neem jij Karsh...
Je bent mooi. Doe maar niet of dat je niet boeit.
Je hebt gelijk. Ik vind het best leuk.
We hebben het getroffen met het weer. Maakt iemand nog bezwaar?
Wat u zegt, ze zijn al groot voor je het weet. Zeker.
Mogen we de ringen, alsjeblieft? -O, ja.
Jij bent mijn getuige.
Jij blijft er wel rustig onder.
Waarom niet? Ik wilde alleen dat ik ook zo'n tuin had in m'n kledingkast.
We verklaren jullie hierbij tot man... -En vrouw.
Nu mag je de bruid kussen. -O, ja.
Hoofden schuin, want je neus... -Is die te groot?
Nee, hij is niet te groot. -Echt niet?
Kus haar. -Oké.
Rozenblaadjes? -Idee van de tweeling.
Je hebt mijn moeder betoverd. -Zo beeldig was ze nog nooit.
Ontroerend. -Bizar.
Hoe kun je dat nou zeggen? Oké, dat is bizar.
Mevrouw Karsh en ik beginnen een boekenclub.
Nu weet je hoe je sprookje eindigt.
Ik twijfelde nooit aan een happy end. -Je was de prinses van de twijfel.
Wat, ik? Nee, dat was jij. -Hoe kom je erbij?
Je tiara zakt af.
Zo. We zien er geweldig uit. -Echt waar?
Go Tweksen.