Staat hij aan? -Wanneer u wilt.
We bevinden ons middenin de industriële site van Chamfors.
Hier werd het kind teruggevonden.
Gebouw 1.
We hebben de goedkeuring gekregen om deze film te maken.
Als medisch archief ten voordele
van de pediatrische afdeling van het ziekenhuis.
Ziezo.
Ze leefde daar.
Ze werd niet verkracht, dat is zeker.
Het lijkt eerder op een klassieke mishandeling.
Ondervoeding, uitdroging, lichte onderkoeling.
Het gat laat aan de persoon toe z'n behoeften te doen zonder recht te staan.
De ontsteking aan de polsen bewijst dat ze geboeid was.
Hoe is ze hier uitgeraakt?
Lucie vertelt niets over wat ze meemaakte.
Wat is dat? Fruitsap? -Ja.
Is het voor haar? -Ja.
Je bent 'n echte moeder. -Ze heeft niemand meer.
Maak je geen zorgen, Anna, die heren
zijn heel lief. - Oké.
Weet je waarom we die film tonen?
Ja.
Waarom hebben we je nodig? - Omdat...
jullie die mensen willen pakken
die Lucie pijn hebben gedaan. -Ja, Anna.
Lucie wil dat ook. Ze zegt dat ze moeten gepakt worden.
Wat zei ze nog? Je praat uren met haar...
Ze heeft schrik.
Vertelt ze je dingen? -Ze heeft schrik.
Wat herinnert ze zich?
Ze weet niet wie het is.
Soms denkt ze zich iets te herinneren, soms ook niet.
Wat denk jij? Denk jij dat ze het zich zal herinneren?
Het was donker en ze zag 't niet goed. Ze herinnert 't zich niet.
Binnen.
Lucie Jurin is niet gekomen.
Lucie?
Anna,
zeg het niet, hè?
Doe dat niet. - Ik ben het niet,
ik ben het niet,
ik ben het niet.
Kalm.
Wil je komen?
Anna?
15 JAAR LATER
Geef hier!
Stop, allebei.
Verdomme!
Je zal zien hoe slecht ze schrijft.
Stop, zei ik. -Jij bent de ergste!
Raak me niet aan. Trouwens, het gaat je niet aan.
Wat weet jij ervan? Jij weet niet wat liefde is.
Je hebt geen vriendje.
En? Eten we of eten we niet? -Ja, ja.
Je werkt op mijn zenuwen.
Ik haat je.
KAMPIOENE 100 M VLINDERSLAG
En jij praat er zo over?
Hoe moet ik er over praten? - Slimmerd...
Een zondagochtend. Sprak je erover met je moeder?
Ja. - En wat zegt ze erover?
Dat ze problemen had met de druk.
Als ze werkt, is ze niet tevreden. - Ben jij tevreden?
Ik amuseer me. - Ik amuseer me.
Klaar. - Fijn.
Hier.
Cadeau.
Verdomme, Gabrielle. -Walgelijk!
In de hoofdleiding?
Daar is je douche die niet hard genoeg loopt.
Walgelijk. -Vooruit. We gaan eten.
Ja, ik doe je walgen, maar nu kunnen we de tuin weer gebruiken.
Heeft Antoine gesproken over zijn grote projecten?
Ik vroeg wat jij erover dacht.
Nee, je vroeg je af of ze pisnijdig was. - Begin niet. Het gaat je niet aan.
Het is mijn broer. -Je broer is een dromer.
Hè, Antoine?
Een school waar je zoveel moet betalen, kan je niet verlaten na 3 maanden.
Zeker niet als je vooraf betaalt. -Ziezo.
Stop, jij! -Ze schept op sinds dat krantenartikel.
Ga je het iedere keer doen? -Wat?
Zelfs voor je einddiploma moesten we een privé-school betalen.
Met moeite dan nog. - Ik haalde mijn diploma.
Een geluk. Weet je hoeveel dat gekost heeft?
Je geld, voor de trimesters. Om te horen dat 't je niets kon schelen.
Echt, Antoine, is 't niet moeilijk om zo vervelend te doen?
Die school... da's niet hetzelfde.
Ik wilde iets doen dat ik graag deed.
We hebben je niet gedwongen. - Nee, maar...
rechten, da's niets voor mij. -Je kan er overal mee terecht.
Daar gaat het niet om. Hij wil gaan samenwonen met zijn lief.
Rechten, da's niets voor mij. - Hoe dan ook, Antoine,
er is niets dat jij leuk vindt. Je wilde zelfs eens banketbakker worden.
Dat is kras.
Wie is die lastigaard?
Wees wat vriendelijker, Marie Belfond. - 't Is zondag.
En? Van wat moet je uitrusten op zondag?
Jouw week in de fabriek?
Blijf daar. Beweeg niet!
Beweeg niet!
Ga zitten!
Hoe oud ben je?
Achttien.
Weet je wat je ouders hebben gedaan?
Waarom deed je me dat aan?
Waarom?
't Zijn zij. - Lucie?
't Zijn zij, Anna. - Heb je ze gezien?
Ze zijn veranderd, maar zij zijn het. - Ben je zeker?
Ik zeg het je. - Lucie, het is 15 jaar geleden.
En je vindt ze terug in een krant? - Ik zeg het je.
We bellen de politie. - Doe geen moeite.
Wat? - Ik deed wat moest.
Wat heb je gedaan? - Wat moest!
Je moest ze observeren. Je was niet zeker. -Ik ben zeker.
Ik wist dat ik moest meegaan. -Waarom geloof je me niet?
Vanwaar bel je?
Vanuit het huis. -Van bij hen?
Ja. - Geef me het adres.
Lucie, geef me het adres!
Ik heb het gedaan...
Kijk,
ik heb het gedaan...
Ik ben het, Lucie. Ik ben het. Kalmeer. Ik ben het.
Ze is daar.
Ze is in het huis. - Ik weet het.
Ze deed me meer pijn dan vroeger.
Blijf hier.
Waar ga je naartoe?
Ik moet gaan kijken. -Ze is daar.
Ik moet gaan kijken. -Ze is in het huis.
Kijk me aan, ik moet gaan kijken. Wacht op mij.
Ze deed me meer pijn dan vroeger. - Ik kom, Lucie.
Wat ga ik doen?
Ik kom.
Ik heb geen patronen meer. - Dat is niet nodig.
Waarom gaan we niet weg? - Kom.
Ze gaat terugkomen.
Kom.
Je hebt me gebeld van hier. Iedereen zal weten dat wij het zijn.
Het laat me koud. -Ja.
Het laat me koud. - In de cel zitten. 't Laat je niet koud.
Wat gaan we doen? - Beweeg niet.
Dat doet pijn. - Sorry.
Wat gaan we doen, Anna?
Gaat het?
Doet het je walgen? Dat wat ik deed?
Ruik je die geur?
Die vieze geur?
Ik rook dat telkens ze zich over mij boog. Alle dagen.
Begrijp je dat?
Toen ze me sloeg, rook ik dat.
Kijk.
Zij zijn het.
Wat doe je?
Denk je dat ik me hieruit zal redden?
Ja. Ja.
Alsjeblieft, maak geen geluid.
Anna, wat doe je?
Gaat het? -Ja.
Ik heb geroepen. - Ik was daar.
Ik dacht dat ze teruggekomen was. - Nee.
Ben je klaar? We gaan weg.
We gaan het huis schoonmaken. - Gaan we dan weg?
Ga je aankleden.
Lucie!
Doe open, Anna. - 't Is gesloten, Lucie.
Doe open!
Snel!
Wat wil je?
Laat me met rust.
Ik heb ze gedood!
Zelfs de kinderen!
Zelfs de kinderen heb ik gedood!
Kalmeer! Kalmeer!
Blijf daar weg, hoer!
Ik ga je doden!
Sorry.
Het is mijn fout niet.
Waar ben je?
Anna, ik weet dat je daar bent. Doe open!
Ik kom.
Hoe heet je?
Gabrielle...
Ik kom, Lucie!
Je moet me helpen, Gabrielle.
Waarom heeft ze dat gedaan?
Ik denk dat ze ons heeft gehoord.
Het moet snel gaan.
Een ziekenwagen. - Ik kan niet.
Voor mijn kinderen...
Kom op!
Tot aan het bos. Nadien ben je alleen, oké?
Nee! Stop!
Stop! Lucie!
Waarom heb je haar verdedigd?
Ze heeft niets gedaan, Lucie. -Ze deed me pijn!
Aan mij!
Wil jij dat ze leeft?
Je hebt me nooit geloofd!
Stop!
Je denkt dat ik gek ben. Zoals de anderen. Zoals de dokters.
Wat hebben ze voor mij gedaan?
Behalve zeggen dat ik gek ben? En jij bent zoals zij?
't Is gedaan, Anna!
Ze zijn dood. Ze zullen je geen pijn meer doen.
Stop!
Nee!
Waarom bel je mij? Hè?
Je laat niets van je horen gedurende twee jaar, en dan bel je me.
Ja. -Ik ben kwaad op jou, Anna.
Ik ga geen komedie spelen. - Mama.
Wat wil je? Me een schuldgevoel geven?
Nee.
Denk je dat ik dat zelf niet doe? Denk je dat ik niet voortdurend denk
aan alles wat ik heb gemist?
Nee, mama, dat is het niet. - Wat dan wel?
Ik wilde je spreken, meer niet. Ik dacht niet na.
Ach zo. Op een dag beslis je dat je je moeder mist.
Je stelt het goed, je hebt geen problemen? - Nee.
Zeker? Waar ben je?
Ver weg.
Waar slaap je? Van wat leef je?
Het gaat, mama. - Ben je nog bij haar? Beïnvloedt ze je?
Nee.
Mijn God! Je bent nog bij haar.
't Is nog altijd hetzelfde. - Mama...
Anna, ze is waardeloos, 't is een slet.
Ze is minder waard dan niets. Blijf niet bij haar.
Anna?
Zeg je niets?
Beweeg niet.
Ik kan je niet verzorgen.
Hei geen schrik.
Kalmeer.
Rust.
Sorry.
Stop!
Wie is het meisje op de bank?
Wie is het?
Lucie...
Lucie wie? - Lucie Jurin.
En jij?
En?
Anna Assaoui.
We proberen de Belfonds al uren te bereiken. Het is bezet.
De telefoon lag van de haak. -Zoiets zou niet mogen.
Kan je me zeggen wat er hier gebeurt?
Wat doe jij hier?
Lucie Jurin is 15 jaar geleden ontsnapt, niet?
Niet?
Ja.
Het was een periode dat we minder goed georganiseerd waren.
Gabrielle had 't niet mogen laten gebeuren. Het meisje vond haar.
Na 15 jaar. Dat getuigt van doorzettingsvermogen.
Voor de rest is Lucie een slachtoffer.
Zoals alle anderen.
Het is makkelijk een slachtoffer te creëren. Heel makkelijk.
Sluit iemand op in 'n donkere plaats. Hij begint te lijden.
Voed dat lijden.
Methodisch, systematisch.
En koel. En laat het duren.
Het onderwerp doorloopt verschillende stadia.
Na een tijd zal het trauma,
die kleine barst die zo makkelijk ontstaat,
hem dingen doen zien die er niet zijn.
Wat zag die arme Lucie?
Zag ze niets?
Zelfs geen monsters?
Dingen die haar kwaad wilden doen?
Een dode.
Ziezo.
Een dode.
Het meisje dat jullie vonden. Sarah Dutreuil. Ze zag insecten. Kakkerlakken, overal.
Ze liepen over haar heen. Ze had liever haar arm afgehakt dan dat te moeten meemaken.
De mensen willen niet meer afzien.
De wereld is zo gemaakt
dat er alleen nog slachtoffers zijn.
Martelaren zijn heel zeldzaam.
Een martelaar, da's iets anders...
Een martelaar is een uitzonderlijk wezen.
Hij overleeft het lijden, het ontberen van alles.
We belasten hem met al het kwaad van de wereld,
en hij overstijgt zichzelf.
Begrijp je dat? Hij verandert van gedaante.
Longsheng, 1912.
Die vrouw gelooft niet in God.
Ze probeerde een kip te stelen. En ze betaalt 'n hoge prijs.
Op het moment dat de foto werd genomen, is ze nog in leven. Kijk naar haar ogen.
Jouans-Lussac, 1945.
Die vrouw is kruidenierster. Ze ging naar bed met een mof.
Toen waren de Fransen gevoelig. Ze moest boeten.
Ze leeft nog. Kijk naar haar ogen.
Algemeen ziekenhuis van Birmingham, 1960.
Die atheïstische huishoudster zonder verhaal
was terminaal ziek en de morfine had geen effect meer.
Kijk naar haar ogen.
Deze werd geslagen door haar man. Jaloersheid...
Deze heeft net 9 uren doorgebracht in het wrak van haar auto.
Deze jonge leukemiepatiënte ligt op sterven. De pijn knaagt.
Deze vrouw heeft 'n zeldzame ziekte. Negen uren heeft ze geleden.
Kijk naar hun ogen. Kijk.
Allemaal. Hoor je me?
Ze leefden allemaal nog toen de foto werd genomen.
En zeg me dan nog dat het idee van de martelaar
een uitvinding is van de religieuze wereld!
We hebben alles geprobeerd. Zelfs kinderen.
Het is bewezen dat vrouwen
gevoeliger zijn voor een gedaanteverwisseling.
Jonge vrouwen.
Het is zo.
Anna?
Ben je daar?
Ik ben hier.
Anna? -Ja, Lucie.
Waarom heb je nooit schrik?
Ik ben soms bang.
Niet zoals ik.
Ik maakte niet mee wat jij hebt meegemaakt.
Wat moet je doen om geen schrik meer te hebben?
Ik denk dat je je moet laten gaan.
Denk je dat?
Zich laten gaan.
Als het me niet lukt, ben je er dan voor mij?
Ja.
Ik mis je.
Je hebt geen schrik meer, Anna.
Je hebt geen schrik meer.
Het komt in orde, Anna.
Het komt in orde.
Het lijden is bijna voorbij.
Er is nog één stadium.
Het laatste.
Het komt goed. Je moet je niet meer verdedigen.
't Is goed, Anna.
Houdt ze het vol? -Verbazingwekkend.
Michel! -Wat is er?
Nu. Ik ging haar eten geven. Enkele minuten geleden.
Zeker? -Zoals ik zei,
nog nooit zag ik zo'n uitdrukking.
Ze is bevrijd. Volledig bevrijd. Haar gezicht is als...
Mevrouw, haar ogen...
Ze ziet niet meer wat er rond haar gebeurt.
Maar is ze nog... -Ze leeft nog.
Zag je hem?
De andere wereld?
Gisteren, in de namiddag, werd hier,
rond 12.15 u,
Anna Assaoui gemarteld.
Ik vraag u met respect aan haar te denken.
Anna Assaoui is een uitzonderlijk wezen.
In de 17 jaar dat we dit proberen
is zij nog maar de vierde die dit stadium bereikt.
En de eerste, ja, de eerste...
die melding maakte van wat ze heeft gezien.
Tussen 12.15 u en 14.30 u
heeft juffrouw Assaoui duidelijk gezien wat er na de dood is.
U hoorde het goed.
Haar extatische toestand duurde 2 uren en 15 minuten.
Het gaat niet om een ervaring van een naderende dood.
Wat ze meemaakte, is een authentieke marteling.
Om 14.30 u verliet ze die toestand.
En om 15.05 u heeft ze gesproken.
Op dit moment leeft ze nog altijd.
Maar ze zegt niets meer.
Mevrouw heeft haar getuigenis gehoord.
Die getuigenis, beste vrienden,
zal zo dadelijk worden gedeeld.
Mevrouw,
ze wachten.
Ik kom, Etienne.
Is er dus iets?
Uiteraard.
Was het duidelijk?
Helder.
En precies?
Er was geen ruimte voor interpretatie, Etienne.
Bedankt, Mevrouw.
Etienne?
Mevrouw?
Zou je je kunnen inbeelden wat er na de dood is?
Gaat het?
Zou je het kunnen? - Nee, ik...
Twijfel, Etienne.
Martelaar:
zelfstandig naamwoord
van het Griekse woord "marturos"
getuige
Controle en aanpassingen: Goffini Sync: eBEN
Gedownload van www.ondertitel.com