กริฟฟิน, กริฟฟิน!
กริฟฟิน, แม่พูดว่าอย่างไร?
ผมเล่นถึงครึ่งทางแล้ว
แม่บอกแล้วว่าห้ามเล่นเกมส์ในรถ
นอกจากลูกกินยาแก้เมารถมาก่อน
จะกินตอนนี้ก็สายไปแล้ว เราใกล้ถึงแล้วล่ะ
อย่ากรอกตาใส่แม่นะ
หรือคุณอยากเห็นลูกอาเจียนในรถอีก
ผมขอโทษไปแล้วนี่
ไม่ มันไม่ใช่ความผิดของลูก
มันเหม็นมาก
ไม่ขนาดนั้น มันก็แค่อุบัติเหตุ
- ไม่มีใครว่าลูกหรอกจ้ะ - มันเหม็นมาก
ผมกำลังใช้ จีพีเอส นำทาง
มันเหม็น
ไม่น่ะ ไม่ ไม่ พ่อ...
เราไม่มีทางอยู่ที่นี่ได้
- อย่าเพิ่งโวยวายสิ - ลูกยังไม่ได้เห็นตัวบ้านด้วยซ้ำ
มีแต่เสาไฟฟ้าเต็มไปหมด
- อย่าเครียดไป - รู้สึกเริ่มเป็นมะเร็งขึ้นมาเลย
ไม่มีใครเป็นมะเร็งหรอกนะ
มะเร็งอะไร?
ก็แค่ขำๆ
เจ้าทึ่มเอ้ย
หนูได้ยินคำว่า "เจ้าทึ่มเอ้ย"
อย่าพูดอย่างนั้น ที่รัก
กลับรถอีก 50 เมตร
- อะไรน่ะ? - โอ, คุณขับเลยจุดกลับรถแล้ว
- ขอรับคุณนาย - เจ้าทึ่มเอ้ย!
สวยจัง?
จ้ะ
ดูอบอุ่นน่าอยู่
หนูว่าสวยค่ะ
แม่ก็ว่างั้นแหล่ะ
พิคกี้คอร์น ก็ว่าสวยด้วยค่ะ
ไฮ, ขอโทษที่มาช้าไปหน่อย เราขับเลยทางกลับรถตรงเคนนีฮอฟ
ต้องโทษเทคโนโลยีสมัยใหม่
เชิญเข้ามาดูข้างในก่อนสิคะ
ห่วงยางดูดีเชียว
ต้นไม้สวยนะคะ มันอยู่มานาน กว่าบ้านทุกหลังในบริเวณนี้เลย
แม่คะ มีห้องครัวด้วย
โอ้ เยี่ยมเลย
อย่าวิ่ง ระวังบันไดด้วย
ระบบรักษาความปลอดภัยใช้งานได้ดี เจ้าของบ้านเป็นพวกไฮ-เทค
สังเกตุมั้ยคะ? มีลำโพงติดอยู่ทั่วกำแพงเลย
ทำให้คุณฟังเพลงได้ในทุกๆห้อง
รวมถึงในห้องน้ำคุณผู้ชายด้วย
และนี่คือส่วนของห้องครัว
- อยากดูมั้ยคะ? - ครับ!
พวกคุณต้องสลับกัน ออกไปทำงานหรือเปล่าคะ?
ไม่ค่ะ ฉันอยู่บ้านดูแลลูกๆ
เอมี่เป็นเซียนนักเขียน
- ไม่น่ะ อีริค - เธอเป็นจริงๆครับ
เธอค่อนข้างถ่อมตัว เธอเป็นนักเขียนที่เก่งกาจเชียวนะ
ฉันก็อยากจะเป็นอย่างนั้น แต่ฉันแทบหาเวลาว่างไม่ได้เลย
เชื่อฉันสิ ฉันก็มีลูก 2 คน ตอนนี้พวกเขา อยู่มหาลัยกันแล้ว
ฉันดีใจ ที่พวกเขาไปได้ซะที
หมายถึงฉันจะได้ กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ได้
คุณทำงานที่ไหนหรือคะ? คุณโบเว่น
บริษัทจอห์นเดียร์ อยู่แถวมาร์ลีน
นั่นเป็นบริษัทที่วิเศษมาก!
เรามีกระดานเขียนอยู่แผ่นหนึ่ง อยู่กับเรามานานหลายปีแล้ว
เรารักจอห์นเดียร์!
ผมก็คงจะพูดเช่นนั้น ถ้าตอนนี้ผมไม่ได้ถูกให้ออกจากงาน
- โอ, เสียใจด้วยค่ะ ฉันไม่ทราบมาก่อน - ไม่เป็นไรครับ, พวกเขาดูท่าจะมีปัญหา
มันน่าเบื่อ...ท่าจะดี
อีริคคะ มาทางนี้หน่อย
ได้สิ กำลังสนทนาถึงเรื่อง ซั่วๆของผมกับนายหน้าของเราอยู่
- มาดูนี่ - ไปเดี๋ยวนี้แหล่ะ
- ขอตัวก่อนน่ะครับ - เชิญค่ะ
- ดูสิ มีทุ่งกว้างตรงนั้นด้วย - ว่าไงจ้ะ
- ตรงนั้นเป็นที่ของใคร? - ที่ของเทศบาลค่ะ
นั่นเป็นที่ที่ดีเลย ที่พวกเราจะใช้ก่อไฟ
- คุณพยายามชอบมันหน่อยได้มั้ย? - ได้สิ ผมจะพยายาม
พวกคุณอยากขึ้นไปดูชั้นบนมั้ยคะ?
ดีค่ะ
- นี่คงห้องนอนใหญ่ที่คุณเคยโชว์ภาพให้ดู - ถูกต้องแล้วค่ะ
- ข้างบนเป็นไงบ้าง? - ผมชอบบ้านเก่าเรามากกว่า
อันนั้นคงไม่ใช่ทางเลือก ลูกรัก
นายเรียกมันว่าห้องนอนรึ? ที่จริงมันคือห้องใต้หลังคา
เป็นฉันนอนไม่ได้แน่
มันตลกนะ ว่ามั้ย?
พิคกี้คอร์น
ไม่, พิคกี้คอร์นไม่ใช่ลูกของฉัน
เขาเป็นแค่ตุ๊กตา ส่วนหนึ่งเป็นหมู อีกส่วนเป็นยูนิคอร์น นี่ไงเห็นมั้ย?
มีเขาด้วย อู๊ด, อู๊ด!
เธอพูดกับใคร?
ไม่มีใคร
แม่ขา พวกเราชอบบ้านหลังจัง
- พระเจ้า มันติดแน่นจริงๆ - คงเกิดจากความชื้น สัปดาห์ก่อนมีฝนตก
เอาล่ะ
ผมไม่รู้จะพูดอย่างไรดี...
บ้านทุกหลังที่เราไปดูมาในราคาขนาดนี้
นี่เป็นหลังที่แย่ น้อยที่สุด
- ฉันคิดว่า...บางที - โอ, ที่รัก
เราอยากจะปิดการขายที่นี่
เอาเป็นว่า ราคายังคงพอต่อรองได้
ต่อรองได้อีกสักเท่าไร?
เฮ้ย, เฮ้ย, เฮ้ย
โว้ว โว้ว
- นายทำอะไรลงไป! - ขอโทษครับ
- เยี่ยมไปเลย - เงียบเลย เคนดร้า นี่มันแค่ชั่วคราว
เราทำลายชีวิตเธอ
- ใช่เลย - แล้วไงต่อ
ถ้าคนร้ายพังหน้าต่างเข้ามา เราจะทำอย่างไรครับ?
กริ่งเตือนภัยก็จะดัง
ถ้าคนร้ายตัดสายกริ่งเตือนภัยละครับ?
สายไฟอยู่ภายในตัวบ้านจ้ะ
แต่ถ้าคนร้ายไปที่สายจ่ายไฟข้างนอก แล้วตัดสายไฟทิ้งละครับ?
พวกคนร้ายก็จะโดนกระแสไฟช็อต
แล้วพวกเขาก็จะตาย และ
เมื่อพวกเขาตาย ก็จะเข้ามาในบ้านเราไม่ได้
ทุกอย่างติดตั้งครบมั้ย?
เรียบร้อย
- ผมคิดอยากจะเลี้ยงหมา รึอะไรสักอย่าง - ไม่น่ะ
ในนี้บอกว่า ต้องใส่รหัส จากนั้นก็ปลอดภัย
อ๋อเหรอ พ่อคนฉลาด!
อุ้ย!
ตะกี้ผมก็โดน, แปลกจริง
ยังไม่ถึงหน้าหนาวเลย
พวกเขาเจอบ้านหลังนี้ แล้วก็กินทุกคนจนหมด
เธอทำอะไรน่ะ?
เล่น
อยากดูกลมั้ย?
กลแบบไหนหรอ?
ไม่มีทาง!
เธอทำได้ไงอ่ะ?
พี่ลองดูเองสิ
พี่ดูตลกจัง!
ทำไมผมต้องนอนข้างบนนี้ล่ะครับ?
ก็เพราะห้องนี้เจ๋งที่สุดนะสิจ๊ะ
และลูกก็เป็นเด็กที่เจ๋งที่สุดในบ้าน
แต่ผมไม่ชอบเพดาน
เอาน่า, อย่าไร้สาระเลยลูก
- บอกแม่สิ ใครเป็นเด็กดีที่สุดของแม่ - แม่!
ลูกคิดว่าลูกโตเกินกว่า จะเล่นอย่างนี้แล้วหรือ?
ไม่ครับ
ถ้างั้น ใครเป็นเด็กดีที่สุดของแม่?
ผมเอง
ต้องงั้นสิ
แม่รักลูกน่ะ
ผมก็รักแม่ครับ
นอนได้แล้วจ้ะลูก
เปิดไฟ เปิดไฟด้วย
ขอโทษจ้ะ แม่ขอโทษ ทีนี้ก็โอเคแล้วนะ
ดีขึ้นแล้วยัง?
กริฟฟิน ไม่มีอะไรที่ลูกต้องกลัว
ครับ
ฝันดีนะ ลูก
ครับ
พวกเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ที่นี่มันห่วยสุดๆ
ฉันหมายถึง ไม่มีแม้แต่ ศูนย์การค้าสักแห่ง
โอ้พระเจ้า ฟังดูน่าจะเศร้ามากน่ะ
- นั่นฟังดูไม่เหมือนเธอเลย - ดู๊ด, ดู๊ด, ดู๊ด
ขณะนี้ผมอยู่ในบ้านสมัยศตวรรษที่ 20 สถานที่ที่มีการฆาตกรรม
ฉันชอบดูรายการนี้
ใช่
โอ้พระเจ้า ผู้ชายคนนั้น ดูประหลาดสิ้นดี
ผมคือคาริแกน เบิร์ค และผมจะมากำจัดสิ่งชั่วร้ายในบ้าน
โอ้, ใช่เลย ฉันชอบตอนที่เขา
มักจะพูดว่า พร้อมแล้วยัง? "บ้านหลังนี้ปลอดผี"
เฮ้, เฮ้ หรี่เสียงลงหน่อยได้มั้ย?
- เข้ามาสิคะ แม่ - เด็กๆเข้านอนกันแล้ว
เป็นไง ลอเรน
สวัสดีค่ะ คุณนายโบเว่น
ขอบใจจ้ะ ราตรีสวัสดิ์
"คุณนายโบเว่น?"
- อะไรทำให้กริฟฟินร้องเสียงหลง? - ไฟหัวเตียง
- เหรอ? - เปิดไฟ เปิดไฟด้วย!
ฉันไม่รู้ว่าลูกเป็นอะไร
- เราคงมีลูกมากเกินไป - ฉันรู้....
พวกเขาบอกว่า เราควรมีแค่สองคนก็พอ
- แต่ แมดดี้ไม่ใช่เด็กที่มีปัญหาน่ะ - ตอนนี้ยังไม่
เอ้านี่ แด่เด็กเจ้าปัญหา
คุณคิดว่า เราควรพาลูกไปรักษามั้ย?
ไม่, ไม่หรอก
ลูกเราสบายดี
เขาไม่ปกติน่ะ ตั้งแต่ฉัน ทำเขาหลงทางในศูนย์การค้า
โธ่ ที่รัก...
นั่นมัน 3 ปีมาแล้ว และคุณก็ประสาทเสียมากกว่าลูกซะอีก
เด็กบางคนขี้กลัว คุณก็รู้
- น้องชายผมก็เป็นแบบนี้ - ตอนนี้เขาก็อยู่อย่างสันโดษ ในบ้านรถ
- เขาไม่ได้อยู่คนเดียว - ใช่สิ
- เขายังมีนกแก้วยักษ์เป็นเพื่อนอีก 20 ตัว - คุณไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเลยนะ
บางทีคุณน่าจะฝึกลูกเองนะ
- มัธยมปลายเนี่ยน่ะ? - ก็ใช่นะสิ
มันน่าจะดีนะ
- ฉันหมายถึง มันอาจทำให้คุณมีความสุข - เหรอ, แต่ผมว่า เราคงอดตาย
เราจะกลายเป็นครอบครัวที่ยากจนสุดๆ
ถ้าต้องทำแค่หน้าที่สอนเด็กมัธยมปลาย
ฉันคงต้องกลับไปหางานทำแล้วล่ะ
ไม่เอาน่า... พูดเรื่องนี้อีกแล้ว คุณไม่ต้องออกไปทำอะไรทั้งนั้น
- ปล่อยหน้าที่ดูแลตัวป่วนพวกนี้ให้ผมเถอะ - ดูนี่สิ! ชุดชั้นในของฉัน
มันดูซั่วมากเลย
- ชุดชั้นในของคุณ ซั่วมากหรือ? - ใช่ ชุดชั้นในของฉันมันไม่สดใสเอาเลย
แต่ผม ตอนนี้ท่าจะมีความสุขมาก
มานี่ มาหาผมซะดีๆ
เราจะอยู่แบบนี้ คอยพึ่งแต่เงินเดือน ของคุณอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ
- อย่ากังวลเลย - ทำไมฉันจะออกไปหาอะไรทำบ้างไม่ได้?
เพราะเราตกลงกันแล้ว ผมออกไปทำงาน ส่วนคุณก็เขียนหนังสือของคุณ
นั่นคือสิ่งที่เราตกลงกัน
ฉันไม่เขียนหนังสือแล้ว
คุณจะเขียนอีกแน่นอน เมื่อลูกๆ เราโตแล้ว
ไม่, อย่าโยนเรื่องนี้ให้ลูก มันอยู่ที่ตัวฉันเอง
ผมจะต้องหางานได้แน่ๆ
เชื่อผมสิ
เราจะไปงานปาร์ตี้คืนพรุ่งนี้
คุณชอบไปงานปาร์ตี้นี่นา
มันคงจะน่าเบื่อมาก เราแทบไม่รู้จักคนพวกนี้เลย
แกรี่รู้จักผม เขาอาจจะจ้างผม
ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป คุณไม่รู้สึกถึงความโชคดีบ้างหรือ?
ผมว่ามันกำลังดีขึ้นนะ
คุณมันเห่ย
ผมเนี่ยนะเห่ย?
คุณกับชุดชั้นในซั่วๆ
ถอดกางเกงคุณออกสิ
ได้เลย คุณผู้หญิง
- แน่น่ะ? - ชัวร์
ถ้างั้นก็ดี
พ่อ!
มีอะไรหรือ เฮ้! เป็นอะไรไปล่ะลูก?
มีบางสิ่งอยู่ข้างบน
ผมคิดว่ามีบางสิ่งอยู่ในห้องของผม
เดี๋ยวพ่อตามไป
โชคดีอะไรเช่นนี้ อย่าเพิ่งไปไหนนะ
เดี๋ยวผมมา
เอาละ, มีอะไรหรือลูก?
มีอะไร ในห้องใต้หลังคา?
บ้านมักจะมีเสียงเอี๊ยดอ๊าด ตอนกลางคืน มันเป็นเรื่องปกติ
แต่ที่บ้านเก่าเราไม่เห็นมีเลย
นั่นก็จริง
ทำไมลูกไม่บอกพ่อล่ะ ว่าได้ยินเสียงอะไร
แล้วเจ้าตัวตลกนี้มาจากไหน?
ผมเจอมันข้างใน
ทำไมคนมักเก็บเจ้าตัวตลกเหล่านี้ไว้?
คนบางคนก็ชอบสะสมของแปลกๆ
ผมไม่ชอบให้มันอยู่ที่นี่
เอาเจ้านี่ออกไป หรือว่าลูกกลัว?
ลูกกลัวอะไรหรือ?
ทุกสิ่ง
เจ้าหนู เดี๋ยวลูกก็จะรู้สึกดีเอง อย่าเอาแต่กังวล
ใช่มั้ย?
ถ้าลูกเป็นเด็กขี้กลัว ก็จะทำให้แมดดี้กลัวไปด้วย
ลูกต้องเป็นตัวอย่างที่ดีสิ ลูกเป็นพี่ชายน่ะ
ลูกต้องกล้า...ลูกต้อง
ตายห่า!
อะไรครับ?
ไม่น่ะ!
บอกฉันหน่อย
ทำไมเจ้าถึงไม่ไปซะที?
ใช่ฉันเลย ฉันจะช่วยปลดปล่อยเจ้าเอง!
เกิดอะไรขึ้น?
พี่ก็ไม่รู้
อีริค!
เกิดอะไรขึ้นข้างบนนั่น?
เป็นอะไร?
มีกระรอกในบ้าน
คุณนี่ ทำตัวเป็นเด็กไปได้
ตัวใหญ่มาก หางฟูเป็นพวง น่ากลัวจริงๆ
ประเสริฐจริง จะหวานไปถึงไหน
พรุ่งนี้ผมจะวางกับดัก
ถ้าจับมันได้ พ่อช่วยปล่อยมัน กลับเข้าไปในป่าด้วยนะคะ?
แน่นอนสิจ้ะ
นี่ทำให้ลูกรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่มั้ย?
ผมจะไม่นอนบนนั้น จนกว่ามันจะไป
ใช่, ฉันต้องกล้าหาญ
ขอถามแม่ก่อนเ
ไม่
ฉันไม่กลัว
ใช่?
แต่เธอเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร?
แมดดี้ เกิดอะไรขึ้น?
พวกเขากำลังมา
ใครกัน ใครกันกำลังมา?
แมดดี้, ถอยออกมาจากทีวี!
เกิดอะไรขึ้นนี่?
พวกเขาอยู่ที่นี่
มันอาจเป็นเพราะตัวต่อสายไฟหลวม
- เดี๋ยวฉันเรียกช่างไฟมาจัดการ - ไม่ต้องหรอก ผมทำเองได้
พวกนี้คิดเงินมากกว่าผมทำเอง อีกอย่าง กริฟฟินก็ช่วยผมได้ ใช่มั้ย?
- คุณจะให้กริฟมาช่วยคุณซ่อมไฟหรือ? - ก็ใช่นะสิ
อีกอย่างนะ ผมรู้แล้วว่า เจ้ากระรอกมันเข้ามาทางไหน
- หา? - มันมีรูอยู่ตรงแนวหลังคา
พ่อคะ,หนูไม่อยากกิน... ซีเรียล, หนูอยากกินพิซซ่า
สำหรับมื้อเช้าเนี่ยน่ะ?
สำหรับทุกมื้อเลย
3 มื้อตลอดทั้งวัน?
กริฟฟิน พี่บอกเธอแล้ว ว่าอย่ามายุ่งมือถือของพี่
- ผมไม่ได้แตะต้องมันเลย - แล้วทำไมมันถึงเสียล่ะ!
- ผมจะไปรู้ได้ไง? - เอาล่ะ พวกเรา
- หนูต้องการโทรศัพท์เครื่องใหม่ - โอ, หนูต้องการอะไรนะ?
ไม่มีโทรศัพท์อะไรทั้งนั้น ที่รัก
พ่อ นี่ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือยนะ หนูหมายถึง มันเป็นสิ่งจำเป็น
สมมุติพ่ออยากติดต่อหนู ในเรื่องเร่งด่วนล่ะ?
- เราไม่มีปัญญาหรอก ที่รัก - ไร้สาระสิ้นดี
- เคนดร้า - ทำไมลูกเห็นแก่ตัวอย่างนี้
ไร้สาระสิ้นดี
แมดดี้อย่าพูดแบบนั้น..ถ้าอยากได้โทรศัพท์ ลูกต้องหางานพาร์ทไทม์ทำ
หนูจะทำงาน ถ้าแม่ก็ออกไปทำงานเหมือนกัน
- เอาล่ะ, เอาล่ะ แม่เขาก็มีงานทำนะ - ว่าไงนะ?
น้องๆของลูกก็คืองานของแม่
นั่นไง, ชัดเลยฉันไม่ได้ทำอะไร
แม่ไม่ได้เป็นอย่างนั้นครับ
ขอบใจจ้ะ ลูกรัก
เฮ้, แมดดี้
ลูกจำเรื่องเมื่อคืนได้มั้ย?
ที่ลูกพูดว่า, "พวกเขาอยู่ที่นี่"
ค่ะ
ลูกหมายความว่าอย่างไร?
ใครอยู่ที่นี่?
ก็แค่เพื่อนของหนู
งั้นเหรอ?
เพื่อนในจินตนาการหรือ?
ไม่ค่ะ, พวกเขาหลงทางมา พวกเขาไม่ได้เป็นแค่จินตนาการนะคะ
ลูกทำให้ฉันแทบคลั่ง
เธอต้องถูกกักบริเวณ
โดยผู้พิพากษาโบเว่น
อย่างน้อย 24 ชม.ช่วยย้ำให้เธอรู้ด้วย ว่าคืนนี้ เธอต้องทำหน้าที่พี่เลี้ยง
ผมไม่ชอบเลย เวลาซานดร้ามาเป็นพี่เลี้ยง
เธอก็คงไม่ชอบเหมือนกัน, เพื่อน
มา เดี๋ยวพ่อจะวางกับดักเจ้ากระรอก
เป็นความคิดที่ดี
นี่มันอะไร?
- กริฟฟินวางมันลงนะ - นี่มันอะไรครับ?
- วางมันลง - นั่นอะไรล่ะ กระดูกหรืออะไรสักอย่าง
- คงใช่, วางมันลงสะ - ขอผมดูหน่อย
น่าจะเป็นกระดูกของสัตว์เลี้ยง หรืออาจจะเป็นของม้า
หรืออาจจะเป็นของหมู
- หมู - ลูกกลัวมั้ย?
หยุดน่ะ
เอาไปแกล้งแม่กัน
เอาละ, วางมันลงเลย
บัตรใบนี้ไม่ผ่าน
ขอโทษนะ ภรรยาผมเพิ่งไปยกเลิกบัตรบางใบ
เพราะเราไม่ต้องการมีบัตรหลายใบ
บัตรไม่ได้ถูกยกเลิก, มันเกินวงเงิน
- มันบอกอย่างนั้นหรือ? - ใช่
ก็ได้, งั้นช่วยลองใบนี้หน่อย
ผ้ากันเปื้อนสวยนี่, คุณอยู่ในสหภาพด้วยหรือเปล่า?
เขาให้สวัสดิการดีนะ
- เหรอ? - โทษน่ะ
ใบนี้ก็ถูกยกเลิกเหมือนกัน
โอ้ 2 ใบติดกันเลย
เอาล่ะ
- ลองใบที่ 3 นี่หน่อยสิ - ขอให้โชคดี
เป็นไงบ้าง? ใช้ได้มั้ย?
- ผมชอบเสียงตอนมันผ่าน - ใบนี้ใช้ได้
ให้ตายสิ กริฟฟิน
แม่บอกให้ลูกเก็บหนังสือการ์ตูน พวกนี้ไว้ข้างบนไม่ใช่หรือ
ผมกำลังจะทำพอดี
แม่เกือบจะคอหักแล้ว
เพราะแม่เดินไปเล่นไปน่ะสิครับ
ขอบใจ
แมดดี้?
นั่นน้องหรือเปล่า?
แมดดี้?
แมดดี้
มันไม่สนุกเลยน่ะ
มาเร็ว ทุกคน ลงมาข้างล่างนี่
- มาเร็ว มารวมตัวกันหน่อย - พ่อ, พ่อครับ
- เอาเลย - พ่อครับ ผมมีเรื่องจะบอก
ลงมาหาพ่อกันหน่อย, เกิดอะไรกับดอกไม้ข้างนอกนั่นน่ะ
ฉันก็ไม่รู้ คุณซื้อพิซซ่ามาหรือ?
- ฉันกำลังทอดนักเก็ต - โอเค เราจะกินทั้งสองอย่าง
- พิซซ่า! - เราเอามันมารวมกันบนพิซซ่าก็ได้
พ่อ! งั้นมันก็จะเป็นพิซซ่า หน้านักเก็ต ดีจังค่ะ
พ่อครับ มีเรื่องประหลาด
เหรอ? ทำไมลูกต้องตะโกน ใส่พ่อด้วย กริฟฟิน
- ลูกร้องทำไม? - อะไรเอ่ย?
อะไรเอ่ย? บอกสิเป็นอะไร
- หา? - บอกสิ อะไร?
- ดูนั่นสิ - เป็นไปไม่ได้!
- จริงสิ เป็นไปได้ - หนูก็รู้ว่ามันคืออะไร?
- หนูรักพ่อค่ะ - พ่อครับ!
- ว่าไง - อยู่ๆลูกบอลก็กลิ้งไปมาบนพื้น
- แล้วก็ไปหยุดที่ตู้เสื้อผ้า - เฮ้, ดูนี้สิ
- แล้วพวกหนังสือก็เรียงตั้งกันเอง - นี่เครื่องบินโดรนบังครับ ที่ลูกอยากได้ไง
- ดูนี่สิ - พ่อ, พ่อไม่ฟังผมเลย
- มันมีกล้องติดมาด้วยน่ะ - มีกล้องด้วยเหรอครับ?
- เป็นไงบ้าง? - เป็นไงบ้าง ที่รัก?
ดูสิ ใช่สิ่งที่คุณชอบรึเปล่า?
คุณจะสวมมันไปงานปาร์ตี้คืนนี้
พ่อครับ, ไม่ใช่แค่นั้น ยังมีหนังสือการ์ตูนที่ตั้งขึ้นมาเอง
พอผมหันกลับมา มันปลิวตกกระจายต่อหน้าผมเลย
- โอ้, ว้าว - แล้วมันก็หายไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- จริงสิ? นั่นมันเหลือเชื่อ - มันไม่ตลกเลยนะ พ่อ
- มันตลกมาก - คุณจ่ายพวกนี้ด้วยอะไร?
แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ? ขโมยมา หรือว่าปล้นธนาคารมา
โอ๊ะโอ
มาหาพ่อ มา!
เราต้องเอาของพวกนี้ไปคืนเขา
- ไม่นะ - ต้อง!
- แม่! - กริฟฟิน!
- ผมว่าเราสมควรได้รับสิ่งดีๆบ้าง - ทำไมไม่มีใครฟังผมเลย!
กริฟฟิน! หยุดนะ ลูกพูดอย่างนี้ตลอดบ่าย
รู้ไว้ด้วยนะ ทีนี้พี่จะใส่รหัสโทรศัพท์
เธอจะเข้ามาเล่นในเครื่องนี้ไม่ได้
- พ่อ เราต้องย้ายออกไปนะ! - เราจะไม่ย้ายไปไหน!
- เลิกพูดได้แล้ว! - เฮ้!
ฉันยอมรับแล้ว ว่าลูกเป็นเด็ก ที่มีปัญหาที่สุดในครอบครัว
นี่ค่ะ แม่!
ขอบใจจ้ะ ลูกรัก
กริฟฟิน แม่เสียใจ
ไม่เป็นไปตามที่พ่อหวัง
พิซซ่าเป็นไง?
- อึม..ไม่อร่อย - เหรอ?
ไม่
ลองกินพร้อมนักเก็ตสิ มันอร่อยขึ้นนะ
- พ่อจะหักแขนหนูนะ เจ็บแขน! - เอาล่ะ เอาล่ะ
- พ่อ!
- ถ้ากระรอกมันยังเข้ามาได้? - พ่อปิดรูมิดชิดแล้ว
- บ้าย บายค่ะ พ่อ - ผมอยากให้พ่อวางกับดักไว้
รับประกันเลย มันไม่เข้ามาหรอก
- โอเค, ไม่ต้องกังวลหรอก - โอเคค่ะ, บาย
- ตั้งสัญญานเตือนด้วย โทรหาได้ ถ้าจำเป็น - ได้ค่ะ
- หนูจะโทรจากโทรศัพท์เครื่องใหม่ของหนู - แน่นอนอยู่แล้ว!
- ดูแลน้องด้วยนะ - ค่ะ แม่
บ้าย บาย
- หนูจะไม่นอนทั้งคืน - ไม่ได้น่ะ แมดิสัน
- อย่าขึ้นไปข้างบน - ไม่!
เอางี้ พี่จะกอดให้อุ่นๆมั้ย
พิคกี้คอร์นอยากให้หอมแก้มเยอะๆ
- เขาบอกเหรอ? - ใช่
กี่ทีดีจ้ะ
เขาบอก 3 ที
- สาม? - ใช่ สาม
- แน่ใจ? - ค่ะ
จัดให้
1..
2..
3..
20 เอาล่ะเรียบร้อย
ผมนอนไม่หลับ
ทำไมล่ะ?
เพราะว่า พายุกำลังจะมา
แกรี่บอกผมว่า คุณเล่นบอลด้วยกัน สมัยอยู่คาฮาชูหรือ?
- ครับ ผมเป็นมือตี - ตำแหน่งที่สามล่ะสิ
ผมยังคงตีลูกได้ดีอยู่ใช่มั้ย บาบาร่า
จริงๆแล้วเขาเล่นเป็นตัวหลักได้ เขาค่อนข้างถ่อมตัว
งั้นเหรอ, ตอนนี้บ่าไม่ค่อยดี
- แล้วคุณคิดจะทำอะไร? - โชคดีที่คุณมีแผนบี สำรองไว้นะ
ด้วยเสื้อสูทและเน็คไท
นั่นคือสิ่งที่ผมบอกลูกชาย ให้ทำงานหาเงินไว้จ่ายค่าเช่า
โชคยังดี ที่ผมยังมีสูทกับเน็คไทอยู่
ผมสวมมันไปทำงานในเช้าวันจันทร์ได้นะ ถ้าคุณต้องการ
จะให้ผมเริ่มงานเมื่อไรดีครับ?
- พวกเขาเพิ่งย้ายมาที่ วิลล่าพ้อยท์ - น้องชายผมเคยมีบ้านอยู่ที่นั้น ช่วงปี 90
เราไม่เคยไปเยี่ยมเขาเลย เพราะมีสิ่งที่เกี่ยวกับสุสานอยู่ที่นั่น
พูดถึงทีไร ฉันอดคิดถึง พวกครอบครัววิลลี่ไม่ได้
- อะไรที่ว่าเกี่ยวข้องกับสุสาน? - ก็ที่ดินนั่นสิ พวกเขาสร้างบ้านทับบนสุสานเก่า
โอ, แต่เขาได้เคลื่อนย้าย มันออกไปก่อนแล้วนี่
เจ้าของโครงการเขาจัดการ กันพวกนั้นออกมา
อยู่บนที่ดิน 200 เอเคอร์
นี่มันหลายปีมาแล้ว
ล้อมเล่นรึเปล่า พวกเขาเคลื่อนย้าย สุสานทั้งหมดออกไปเลยรึ?
นายหน้าไม่บอกเรื่องนี้เลยหรือ?
ไม่เลยค่ะ พวกเขาไม่เคยพูดถึง
มันคงไม่ใช่เรื่องเจ๋งที่จะมาบอกว่า เราได้เคลื่อนย้ายร่างและ...
คือที่นี่ มันไม่เหมือนกับ ที่ฝังศพคนโบราณ
ที่นี่อยู่ห่างไปแค่ 10 นาที ชาวบ้านก็ยังไปเยี่ยมรำลึกถึงคนตายได้
แต่ตอนนี้, มันเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนไปแล้ว
โอ้, ฉันขอโทษค่ะ
ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว, ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย
เคนดร้า!
แมดดี้!
พวกเราแย่แล้ว
กริฟฟิน?
กริฟฟิน!
หนูกลัว
อยู่ห่างๆตู้เสื้อผ้าเอาไว้
อย่าทิ้งหนูไป
เคนดร้า!
เดี๋ยว หยุดก่อน
เอ๊ะ นั่นมัน...
หยุดรถ
ข่วยด้วย!
- กริฟ? - ช่วยด้วย ช่วยด้วยครับ
กริฟฟิน!
โอ้, พระเจ้า ลูกไม่เป็นอะไรนะ
ลูกปลอดภัยแล้วจ้ะ
นี่มันเกิดบ้าอะไรเนี่ย
แม่ พ่อ!
ในบ้านเรามีผี มันขังหนูไว้ในห้องใต้ดิน
ใจเย็นลูก แล้วนี่
เคนดร้า เกิดอะไรขึ้น?
หนูหาแมดดี้ไม่เจอ
แมดิสัน?
แมดดี้ ออกมาหาแม่หน่อย
แมดดี้?
แม่?
- แมดดี้! - แม่คะ?
แม่
แม่!
- แม่ - เอาล่ะ
อะไร?
แม่
แม่คะ
แมดดี้, ลูกอยู่ไหนจ้ะ?
แม่
พ่อรึเปล่าคะ?
- เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - ฉันรู้ค่ะ แต่เราต้องเล่าต้องบอกเขา
เราต้องหาทางรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น?
เราโทรหาตำรวจไม่ได้ เราจะบอกพวกเขาอย่างไร?
ว่าลูกสาวเรา... ฉันไม่รู้ มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
- ฉันจะบอกพวกเขาว่า.... - เราเองยังไม่รู้เลย ว่าเกิดอะไร
ฟังน่ะ
ถ้าคุณเรียกตำรวจ พวกเขาก็จะโทษเรา
ไม่, พวกเขาจะไม่โทษเรา ฉันจะบอกเขาเองว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะบอกความจริงพวกเขา ฉันจะบอกความจริง
- เราจะบอกความจริงกับเขาด้วยกัน - เราจะบอกความจริง
ฉันจะบอกทั้งหมด ว่าเกิดอะไรขึ้น
เรายังไม่รู้เลยว่า ความจริงแล้วมันคืออะไร ใช่มั้ย?
อีริค เราต้องหาใครสักคน
คงจะมีใครสักคนที่เรารู้จัก และไว้ใจได้
กริฟฟินคือคนแรกที่สังเกตุเห็น
ไม่ว่าเสียง หรือสิ่งของ
อึม
ฉันคิดว่าเขาปั้นเรื่องขึ้นมา
ขอโทษนะลูก
เราหมดหนทาง
ไม่หรอก, คุณทำสิ่งที่ถูกแล้ว ที่มานี่
รู้มั้ย ตอนที่ฉันยังเป็น นักศึกษาอยู่ที่นี่
สำนักงานแห่งนี้มีชื่อเสียง ทางด้านเรื่องแปลกประหลาด
ถึงตอนนี้ มันก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่
อึม, สามีคุณอยู่ที่ไหน?
เขาอยู่บ้านกับเคนดร้า ลูกสาวคนโต เราไม่อยากให้แมดดี้ต้องอยู่คนเดียว
และครั้งสุดท้ายที่คุณติดต่อเธอได้ คือหลังจากที่เธอหายตัวไปแล้ว
ครั้งนั้นครั้งเดียวค่ะ
สื่อสารผ่านโทรทัศน์
ขอโทษค่ะ มันบ้าสิ้นดี
มันฟังเหมือนเรื่องน่าขัน
ไม่, ไม่, มันไม่ใช่อย่างนั้น มันไม่ใช่เรื่องบ้าอะไร
- มันเป็นความผิดของฉัน - ไม่, อย่าพูดอย่างนั้น
ฟังแม่น่ะ, มันไม่ใช่ความผิดของลูก
ทำไม? ทำไมคิดว่า มันเป็นความผิดของหนู?
ผมปล่อยน้องไว้คนเดียว
ผมรู้ว่าไม่ควรทำอย่างนั้น
แต่ผมกลัว
แน่นอน...หนูกลัว
คุณต้องช่วยพาน้องผมกลับมา
คุณต้องช่วยนะ
คุณทำได้มั้ย?
ฉันจะพยายาม
นั่นคือ
ทีวีที่แมดดี้...
ยื่นมือออกมา
ยื่นมือมาแตะ... และนี่คือบันได
ที่กริฟฟินโดนต้นไม้จับตัวไว้
และนั่น...ก็คือตัวช็อคเกอร์
พวกคุณต้องการแซนวิช หรืออะไรมั้ย?
- ไม่จำเป็นหรอกคะ - ผมขอบันทึกได้มั้ยครับ?
เอาสิ ลองดู
ผมลองเคาะๆดู มันเป็นกำแพงตัน
ผมลองต่อยไปสัก 100 ครั้งได้
คุณคิดว่าอย่างไร? เธอโดนดึงผ่านเข้าไปนั้น ได้อย่างไร
เราไม่รู้จริงๆค่ะ
คุณคิดไง? มันเหมือนเป็นประตูวิเศษ
ฉันเพิ่งบอกไปว่า พวกเราไม่รู้
เฮ้, ขอให้อดทนหน่อย จนกว่าเธอจะทำใจได้ในเรื่องนั้น
ผมไม่อยากให้คุณ
สับสนมากไปกว่านี้
อีม
คุณรู้มั้ย, เมื่อเร็วๆนี้ ผมเพิ่งไปถ่ายเรื่องแปลกประหลาด
ที่บ้านเก่าหลังหนึ่ง ในเมืองเนเปอร์วิลล์
ม้านั่งเปียโน
มันเคลื่อนไปถึง 10 ฟุตในห้องรับแขก
เราต้องใช้เวลาติดตามถ่ายถึง 7 ชม.
- เคลื่อนที่ไปถึง 10 ฟุต? - ใช่
แต่ผมตั้งระบบถ่ายทำพิเศษไทม์แลพส์
จากกล้องของผม
รับประกันได้เลย
คุณไม่สามารถมองเห็น ด้วยตาเปล่าเวลามันขยับ
แล้วที่นี่ คุณทำอย่างนั้น กับกล้องไทม์แลพส์ตัวนี้ได้มั้ย?
จากประสบการณ์ของฉัน ที่นี่ดูไม่เหมือนกรณีผีสิงปกติ
สิ่งที่อยู่ที่นี่ เป็นพวกผี โพลเตอร์ไกสท์
มันแตกต่างกันอย่างไร?
ผีทั่วไปมักปรากฏตัวให้เห็น แต่ไม่ทำอันตราย
ในขณะที่โพลเตอร์ไกสท์...
ชอบทำเสียงดัง
กระแทกสิ่งของ, ชอบทำรุนแรง เคลื่อนย้ายสิ่งของ
มันโผล่มา แล้วบางทีก็หายไปเฉยๆ
แล้วมาเอาแมดดี้ไปด้วยงั้นหรือ?
คุณโอเคมั้ย?
ต่อจากนี้ เราจะทำอย่างไร?
บ้าน ผมควรอยู่ติดบ้าน?
- ผมไม่ควรออกไปไหน - อย่าพูดอย่างนี้สิ?
ฉันไม่อยากเสียคุณไป
ถ้าฉันบอกว่า "มันต้องเรียบร้อย" คุณก็ต้องตอบว่า "แน่นอนจ้ะ ที่รัก"
ไม่เช่นนั้น เราจะผ่านเรื่องนี้ ไปด้วยกันไม่ได้
เราได้ทำการตรวจสอบบ้าน
และได้เดินสายไฟเข้าสู่ระบบ
ถ้าแมดดี้พยายามติดต่อกลับมา
อีกครั้ง, เราก็จะรู้ว่า
เกิดอะไรขึ้น ซึ่งจะช่วยให้เราพาเธอกลับมาได้
แผนนี้โอเคมั้ย?
ฟังดูดี แต่ช่วยเร่งมือ ให้เร็วกว่านี้หน่อย?
ระวังด้วย
ขอถามอะไรหน่อยสิ
พ่อของเธอ...
- เขาไม่ได้ทำงานมา พักหนึ่งแล้วใช่มั้ย? - คงงั้น
อ้อ?
คนเราไม่มีใครสมบูรณ์ที่สุดหรอก
ฉันก็แค่คิดว่า
หากหนูต้องการหาวิธีทำเงินแบบได้เร็วๆ
ปล่อยข่าว โพลเตอร์ไกสท์ ลักพาตัว อาจเป็นไอเดียที่ไม่เลวนัก
ถึงแม้ตอนจบ จะเป็นการหลอกลวงก็เถอะ
หนูสามารถประโคมข่าว
ออกทีวีโชว์ตัวกับพ่อแม่
- เหมือนอยู่ในรายการเรียลตี้โชว์ของตัวเอง - หยุดเถอะครับ?
มันคงจะเจ๋งทีเดียว?
พวกเราไม่ต้องการเรียลตี้โชว์อะไรทั้งนั้น
เราแค่ต้องการให้แมดดี้กลับคืนมา
เธอเป็นคนดี
คนดีมากๆ
นายติดตั้งเครื่องดักจับความร้อน ในตู้เสื้อผ้านั่นแล้วยัง?
ยังเลย ผมไม่ยักรู้
ผมไม่รู้จะติดตั้งมันอย่างไร?
พับผ่าสิ บอยด์
ก็ได้ ก็ได้, กัปตัน
พับผ่า
อย่าล้อเล่นน่า...
แม่ง...โว้ย
ได้ล่ะ
ข้างบนเรียบร้อยดีแล้วนะ?
ครับ
ตัวดักจับความร้อนวางไว้ในตู้เสื้อผ้านะ
ประมาณนั้น
ฉันต้องการให้นายจริงจังกับเรื่องนี้หน่อย
ได้มั้ย
- ครับ - โอเค, ดีมาก
สิ่งที่ฉันจะบอกก็คือ คนคิดว่าโลกที่เราอยู่ มีมิติที่แตกต่างผสมอยู่ด้วยกัน
เหมือนว่าโลกที่เราอยู่นี่ ก็เป็นมิติหนึ่ง
แต่พอเราตาย ดวงวิญญานเรา ก็จะล่องลอยไปอีกมิติ
ไม่ว่าจะเป็นมิติแห่งสวรรค์ หรือมิติแห่งนรก
แบบว่า อาจอยู่ที่นี่ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไปโผล่ที่นั่น ในเวลาเดียวกัน
โอเค
อึม
ดูนี่
ทีนี้
สมมุติว่าพวกเรา..อยู่ที่นี่
ในมิติที่เป็นตัวตนจับต้องได้
ด้วยวิธีไหนสักอย่าง แมดดี้โดนดึงออกไป
อยู่ที่นี่
ที่นี่ หรือที่นั่น ในเวลาเดียวกัน
ถูกต้อง!
งั้นต้องมีใครบางคนเข้าไปในนั้น
ไปพาเธอออกมา
จริงๆแล้ว ไม่ใช่เป็นไอเดียที่แย่นัก
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่า แมดดี้
สามารถรับรู้และได้ยินพวกเรา ดีกว่าที่พวกเราจะได้ยินเธอ
อุปกรณ์ที่ติดตั้งจะช่วยกรอง สิ่งที่เข้ามารบกวนได้
พวกเราก็น่าจะ
- ติดต่อกับเธอได้ดียิ่งขึ้น - เราจะเริ่มกันเมื่อไร?
คุณแค่เรียกชื่อเธอ
โอเค
แมดดี้?
แมดิสัน, นี่แม่น่ะ!
ได้ยินแม่มั้ยจ้ะ?
แมดิสัน, พวกเราอยากคุยกับลูก
เราอยากรู้ว่า หนูปลอดภัยดีมั้ย?
ลูกอยู่ที่นี่รึเปล่า?
ลูกรัก, เราอยากได้ยินเสียงลูก นะจ้ะ, ลูกรัก
ลูกอยู่ที่นี่รึเปล่า?
พวกเราคิดถึงหนูมาก
แม่คิดถึงหนูมาก มาก ตลอดเวลา
สวัสดีคะ แม่
โอ้ ลูกรัก
ลูกรัก พ่ออยู่นี่ด้วย
พวกเรารอลูกอยู่ ที่รัก
พ่อคะ, พ่ออยู่ที่ไหน?
พวกเราอยู่ที่บ้านกันทุกคน เราอยากให้ลูกกลับมาที่นี่ด้วย ลูกรัก
หนูพยายามแล้ว
แต่หนูหาพ่อไม่เจอ
โอเค ดีแล้วพยายามต่อไปน่ะ
พวกเราอยู่ที่นี่กันทุกคน
ตอนนี้หนูอยู่ใกล้พวกเรามากแล้วจ้ะ
แม่คะ?
แม่คะ พ่อคะ นั่นใช่แม่รึเปล่าคะ?
- ไม่ พ่ออยู่นี่ ลูกรัก - มีใครบางคนอยู่กับเธอ
มีใครอยู่กับหนูหรือ? พ่ออยู่ที่นี่แล้ว
ใครอยู่กับลูก?
คนแก่ๆ...
แมดดี้! แมดดี้!
แมดดี้ ได้ยินเรามั้ย?
- แมดดี้ - พ่อคะ
แมดดี้
แมดิสัน?
พ่อ
หนูกลัว
แมดดี้?
ไม่, ไม่, ไม่น่ะ คุณโบเว่น!
แมดดี้!
แมดดี้ นี่พ่อน่ะ
คืนลูกฉันมา!
คืนลูกฉันมา, คืนลูกฉันมา
คืนเธอมา
ลูกโอเคมั้ย โดนอะไรตกใส่รึเปล่า?
ลูกโอเคแน่นะ? ปลอดภัยดีนะ?
นี่มันอะไร?
อีริค!
เกิดอะไรขึ้น?
นั่น...
..คุณโบเว่น นั่น.. นั่นคือทางออกของแมดดี้
แต่ฉันคิดว่า ต้องมีใครบางคน ไปพาเธอมาสู่ทางออกนี้
ความช่วยเหลือแบบไหน?
คุณเคยได้ยินชื่อของ คาริแกน เบิร์คมั้ย?
ไม่ค่ะ, ทุกเส้นทาง...
มือคุณโดนอะไร?
ลอนชาร์ด, เมืองมิชิแกน ปี 1970
ผีนักขายที่หยาบช้ามาก มันไม่ยอมออกไป
ยังโชคดี พวกมันไม่ค่อยโกรธมากนัก
ของเรา ไม่เป็นอย่างนั้น
เฮ้ ลูกเป็นไงบ้าง?
เรียบร้อยดีครับ ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่นี่แล้ว
คุณคงเป็นครอบครัวโบเว่น
คุณคงเป็นผู้ชำระ
ดอกเตอร์โพเวลล์
พวกเราได้ติดตั้งอุปกรณ์พร้อมแล้ว ถ้าคุณอยากจะเริ่มเลย
เฮ้ ผมชื่อบอยด์ เป็นแฟนตัวยง ของรายการคุณ ยินดีที่ได้พบคุณ
คุณรู้น่ะ ว่าเราไม่ให้ เอาเรื่องนี้ออกทีวี
แล้วเขาจะมาช่วยเราทำไม?
นี่เคยเป็นสถานที่ที่ถูกเผาไหม้มาก่อน
มีโต๊ะหล่นลงมา เกือบตกใส่ผม
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย?
ถ้าเรียบร้อยดี ผมก็คงไม่ต้องมาที่นี่
บ้านหลังนี้ ไม่ปกติ
เอาละ, เริ่มที่สิ่งแรกก่อนเลย
ผมอยากให้คุณเล่าให้ผมฟัง เกี่ยวกับตัวแมดดี้หน่อย
คุณเคยรู้สึกมั้ยว่าเธอค่อนข้างหลุด ไม่เหมือนชาวบ้าน?
หลุดรึ?
คุณหมายความว่าอย่างไร, หลุด?
ก็ประมาณว่า คุณเคยได้ยินเธอพูด กับบางสิ่งที่มองไม่เห็นตัวมั้ย?
อ๋อ ก็มีน่ะ เธอมีเพื่อนในจินตนาการ แต่นั่นก็เป็นเรื่องปกตินี่
ฉันคิดว่า สิ่งที่เขากำลังจะบอกคือ แมดดี้อาจมีพรสวรรค์มาตั้งแต่เกิด
นั่นไม่ใช่คำที่ผมจะใช้ แต่ก็ถูกของคุณ
คุณหมายถึง, เธอสามารถพูดคุยกับผีได้?
เธอแค่ 6 ขวบ
นั่นหมายถึง ชีวิตของเธอ ยังสุดแสนบริสุทธิ์
ไม่เคยทำความผิด
สิ่งเดียวก็คือ พวกนั้นได้เข้าถึงตัวเธอ ตั้งแต่แรก แต่พวกคุณไม่
คุณเอาแต่พูดว่า "พวกเขา", แล้ว "พวกเขา" คือใคร?
ผมก็ไม่รู้ บรูคบอกผมว่า บ้านแถวนี้ถูกสร้างทับอยู่บนสุสานเก่า
จริงหรือพ่อ
ใจเย็น
มันเคยเป็นที่ของสุสานเก่ามาก่อน
พวกเขาเคลื่อนย้ายร่างออกไปนานแล้ว แล้วเอาไปรวมกันอีกที่
ใช่แล้ว พวกเขาย้ายร่างเหล่านั้น ไปไว้ที่ใกล้ๆกันที่ดีกว่า
ไม่, ผมไม่คิดว่าเขาย้าย
ผมคิดว่า พวกเขาย้ายแต่แผ่นหิน แต่ไม่ได้ย้ายร่างในสุสานออกไป
พวกเขาทิ้งร่างเหล่านั้นเอาไว้?
นี่ไม่ใช่แค่วิญญานไม่กี่ตัว แต่เรากำลังรับมือกับ...
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
นี่มัน...เหมือนกับฝูงม็อบเลยล่ะ
พวกเขาเจ็บปวดอย่างยิ่งยวด จากการไม่ได้รับควาเป็นธรรม และนั่น..
ได้สร้างความโกรธแค้นและไม่พอใจ จนเกิดเป็นพลังที่รุนแรง
โพลเตอร์ไกสท์
พวกเขาถูกกักขัง และสิ้นหวัง
และลูกสาวคุณก็คือใบเบิกทาง ออกจากขุมนรกของพวกเขา
พวกมันต้องการอะไรจากเธอ?
พวกเขาต้องการให้เธอ เป็นตะเกียงส่องทางในความมืด
ที่จะนำพวกเขาออกสู่แสงสว่าง
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเธอเดินเข้าไปในแสงสว่าง?
นั่นหมายถึง เธอจะไม่ได้กลับออกมาอีกเลย
โอเค, นี่ก็แค่สิ่งที่คุณพูด นั่นคงไม่ได้หมายความว่ามันจะ...
เป็นเรื่องจริง, ใช่มั้ย?
เฮ้, สิ่งที่คุณเพิ่งพูดมา มันไร้สาระสิ้นดี
แล้วสิ่งอื่นที่เพิ่งเกิดขึ้นล่ะ มันหมายความว่าอะไร?
ทั้งเรื่องตู้เสื้อผ้า, ต้นไม้ หรือรูประหลาดที่โผล่อยู่บนเพดาน
ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องงี่เง่า สำหรับคุณใช่มั้ย แต่สำหรับผม มันโคตรเลย
ผมไม่รู้, ก็บอกแล้วไง ว่าผมไม่รู้
เราก็แค่ต้องการได้ตัวลูกสาวเรา กลับมาเท่านั้น โอเคมั้ย?
เราต้องการเธอกลับมา
ผมเข้าใจ ความรู้สึกคุณดี
- ผมไม่แน่ใจอย่างที่คุณพูด - ผมรู้สึกได้ตลอดเวลาทุกวันในชีวิตผม
มันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อ
แต่ผมก็อยู่ที่นี่แล้ว เพื่อช่วยพวกคุณ
คุณเชื่อ ใช่มั้ย?
โอเค
คุณคือสิ่งเดียวที่ผมมีในเวลานี้ งั้นมาเริ่มกันเถอะ
งั้น, ขอให้ทุกคนติด เครื่องนำทาง GPS ไว้ด้วย
มันจะบอกเราได้ว่า ตอนนี้พวกคุณอยู่ที่ไหน
ตลอดเวลา ในกรณีที่ มีสิ่งไม่พึงประสงค์เกิดขึ้น
อึม, ผมควรทำอย่างไรกับเจ้าสิ่งนี้?
แค่ใส่มันไว้ในกระเป๋า
- แปลกเนอะ? - ใช่
- ขาเขาเป็นอะไร? - ผมก็ไม่รู้
บอกฉันหน่อยว่า จะทำให้เจ้าสิ่งนี้มันบินได้ไง?
ครับ
มันค่อนข้างยุ่งยาก, ให้ผมทำให้มั้ยครับ?
ฉันทำเองได้
เธอจะไม่ถามฉันเรื่องขาหรือ? หรือจะจ้องแต่ขาฉันทั้งวัน?
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร
เรามาทำเรื่องนี้ ให้เสร็จๆ กันดีกว่า ว่ามั้ย?
คุณจะทำอะไรน่ะ? ไม่น่ะ, ไม่, ไม่ เราไม่ต้องการเห็น มันน่ากลัว
- อึย! - อึยย!
เกิดขึ้นได้ยังไง?
ที่โปรตุเกส ปี 2003, ในเมืองบูซาโก้ เป็นเมืองที่มีการปกครองแปลกอย่างยิ่ง
แล้วคุณหนีออกมาได้มั้ย?
ไม่ ก่อนที่พวกมันจะเอาขาฉันไปข้างหนึ่ง
โอเค, ขอบคุณที่เล่า
ฉันขอไปอ้วกก่อนล่ะ ขอบคุณ
แล้วอันนั้นล่ะครับ?
นั่นเป็นเรื่องเจ๋งมาก ฉันจะเก็บไว้เล่า หลังจากเราเสร็จสิ้นภารกิจนี้ ดีมั้ย?
นั่นหมายความว่า...เธอต้องไม่ตาย
ได้เลย...
คุณเล่าเรื่องพวกนี้ทำไม?
เรื่องอะไร?
ก็ที่คุณเล่าเรื่องสงครามสมัยก่อนนู้น มันทำให้คุณดูเป็นคนแก่
เรื่องราวของหมาแก่ๆ นะหรือ
คุณมีลูกมั้ย? คุณเบิร์ค
เศร้าจริง, ไม่มี
ภรรยาผม ไม่อยากให้เราออกจากงาน
มันไม่ใช่แค่เรื่องงาน
โอ้...
พวกคุณทั้งสอง... เป็น
ย่อๆน่ะ
ตอนนั้นเรายังเด็ก และโง่
หนึ่งในพวกเราที่โง่
อ้า, อย่าทำร้ายตัวเองอย่างนั้นเลย ตอนนั้นฉันก็ต้านทานไว้ไม่อยู่
ผมจะขึ้นไปเช็คข้อมูลชั้นบน
แล้วเธอก็ไป, เหมือนกับที่เธอ ทิ้งเรื่องแต่งงานของเราไป
หนีไปทำงานให้กับสถาบัน
สถาบันที่ปลอดภัย, มั่นคง
- ยังคิดถึงฉันอยู่ล่ะสิ - ไม่หรอก
- ยังคิดถึงอยู่ แม้จะน้อยนิด - ไม่เลย, แม้แต่น้อย
เพราะผมสามารถรู้สึกถึงได้
- ผมมีพลังวิเศษ คุณก็รู้? - คุณไม่ได้วิเศษอะไรมากนักหรอก
เรียบร้อยดีมั้ย?
ผมกลัวนิดๆ
พ่อก็กลัว ลูกจะทำอะไรต่อไป?
ผมก็ไม่รู้
- คิดถึงแมดดี้? - ก็คงต้องพยายามต่อ
- ลูกกลัวน้อยลงแล้วยัง? - ไม่, ก็ไม่เชิง
พ่อก็เหมือนกัน
ตอนนี้ พ่อรู้สึกกล้าขึ้นบ้างแล้ว
ผมก็เหมือนกัน
ได้เรื่องแล้ว
บรูค เปิดกล้องวิดีโอ!
- ไปกันเถอะ - พวกเราจะปลอดภัยถ้าลงมาอยู่กันที่นี่
ช่วยส่งตัวยึดในถุงตรงนั้นให้หน่อย?
ทีนี้
เรามาทำความเข้าใจให้ตรงกันก่อน
แรกสุด, เราจะใช้เชือกนี้เป็นสะพาน นำทางมาสู่ทางออก
กฎของมันค่อนข้างไม่เหมือนที่ไหน ไม่มีว่าต้องอยู่ข้างบน หรืออยู่ข้างล่าง
ไม่มีอะไรที่ต้องเดินตามกฎเกณฑ์
นั่นคือทำไมเราต้องมาสร้างกฏเกณฑ์กันเอง
เชือกเส้นนี้เปรียบเหมือนเส้นชีวิตของเรา ถ้ามันหลุดไป เราจะไม่สามารถกลับมาได้
มันได้ผล!
สิ่งที่เราจะทำคือ
เราจะส่งเจ้าโดรนเครื่องนี้ เข้าไปหาแมดดี้
บังคับให้มั่นคง
ตรงทางหน่อย
แมดดี้
แมดดี้?
แม่คะ
- แม่ - แมดดี้!
แม่คะ
แมดดี้
- ลูกได้ยินเสียงแม่มั้ยจ้ะ? - แม่
แมดิสัน!
แมดิสัน, ลูกรัก
แมดิสัน แม่อยู่ที่นี่
แม่คะ?
แมดดี้?
พ่อ?
- แมดิสัน! - เร็วเข้า!
- ฉันเป็นแม่เธอ ฉันต้องเข้าไป - ไม่น่ะ ผมจะเข้าไปเอง
เธออยู่ใกล้แสงสว่างมากเกินไป ผมต้องเข้าไปพาเธอออกมา
ไม่ ฉันจะเข้าไปเอง คุณเข้าไปไม่ได้ เธอจะไม่ไปกับคนแปลกหน้า
ไปคุยกันเองในครอบครัวก่อนละกัน
ผมจะเข้าไปเอาเธอออกมาเดี๋ยวนี้
หยุดได้แล้ว! กริฟฟินขึ้นไปข้างบนแล้ว
โอ้พระเจ้า, กริฟ
กริฟฟิน
ผมไม่ควรทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว
ไม่น่ะ! กริฟฟิน
กริฟฟิน
ลงไปข้างล่าง, จับปลายเชือกให้แน่นน่ะ
พอฉันส่งสัญญาน ให้รีบดึงเชือกเลย
จะเป็นอย่างไร ถ้ามันไม่สำเร็จ?
เอมี่ ที่รัก มันต้องสำเร็จสิ
มันต้องได้ผลแน่ๆ
เฮ้ คุณเคยบอกว่า คุณคุยกับพวกนี้ได้ใช่มั้ย?
ช่วยไปบอกพวกนั้นด้วยน่ะว่า ได้เวลาปล่อยตัวแมดดี้แล้ว!
ผมหวังพี่งคุณจริงๆ
เด็กคนนี้ไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายให้พวกคุณ
เธอไม่เคยพูดให้เสียหาย
เดี๋ยว...
เดี๋ยว...ไม่น่ะ, ไม่, ไม่ เขาหลุดไปจากจอแล้ว
เขาหายไปจากจอแล้ว เราสูญเสียเขาไปแล้ว
แมดดี้?
แมดดี้
แมดดี้?
กริฟฟิน
แมดดี้ เราต้องไปกันแล้ว
ไม่, หนูไปไม่ได้
ได้สิ เธอต้องไปได้ เราต้องไปเดี๋ยวนี้!
พวกเขาจะไม่ปล่อยหนูไป
เชือกนั่น!
มาเถอะ แมดดี้ มาเถอะ!
แมดดี้!
กริฟฟิน!
เราได้ตัวลูกแล้ว เป็นไงบ้าง ลูกรัก?
ลูกไม่เป็นไรน่ะ? โอ้ พระเจ้า
อีริค
โอ้, ลูก
แม่อยู่นี่แล้วจ้ะลูก แม่อยู่นี่
- พระเจ้า - พวกเขาปลอดภัยดีน่ะ?
พาพวกเขาไปแช่ในน้ำ เดี๋ยวนี้!
ลืมตาสิ ลูก ลืมตา
ฟื้นเถอะ ลูก ฟื้นเร็ว
ได้ยินแม่มั้ย? ได้ยินแม่มั้ย?
เอาล่ะ ตื่นได้แล้ว ลูกรัก
ตื่นเถอะ ลูกรัก ตื่นสิ ตื่น ตื่นเถอะกริฟฟิน
ตื่นเถอะ แม่ต้องการลูก ตื่นเดี๋ยวนี้!
เด็กดี, ลูกเป็นเด็กดีจ้ะ!
- ฟื้นแล้ว - เด็กดี!
แมดดี้โอเคมั้ย แมดดี้ต้องโอเค
โอเค, ลูกได้ยินเสียงแม่มั้ย?
- ฟื้นเถอะ ลูกรัก - ตื่นเถอะ
โอ้ ลูกรัก
สวัสดีจ้ะ ที่รัก
- เป็นไงบ้าง ที่รัก - สวัสดีค่ะ แม่
สวัสดีค่ะ พ่อ
มันไม่เป็นไรแล้วค่ะ แม่
- กริฟฟินช่วยชีวิตหนู - ใช่ พี่เขาข่วยหนู รู้มั้ยว่าทำไม?
ก็เพราะว่า พี่เขาเป็นเด็กซูเปอร์เก่งไงจ้ะ
แม่รักลูก แม่รักลูก แม่รัก...
โอ้พระเจ้า
เร็วเข้า ทุกคนเข้าไปนั่งประจำที่
เราจะกลับมาที่นี่อีกมั้ยคะ?
ไม่แน่นอนจ้ะ
ยังไงก็ไม่
เฮ้, ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง คุณรู้อะไรมั้ย?
หวังว่า เราจะไม่พบกันอีก
ทุกคนก็ชอบพูดกับฉันแบบนี้แหละ
- ลาก่อน - ลาก่อนค่ะ
ทีนี้ จะบอกเรื่องที่ยังค้างอยู่ ได้ยังครับ?
เบอร์แบงค์ แคลิฟอร์เนีย ปี 2012
เรากำลังถ่ายทำตอนหนึ่งใน
สถานที่ล้างรถผีสิง
แล้ว อึม มันมีเสียงเหมือนคนกำลังกรน
งั้น ก็ไม่ใช่ผีสิครับ?
ไม่, มันก็แค่เสียงโอเปอเรเตอร์ นั่งหลับแล้วกรนใส่ไมโครโฟน
ช่วยพูดประโยคเด็ดหน่อยค่ะ!
ฉันจะไม่พูดแล้ว
แม่คะ หนูจะเอาไปฝากลอเรน
เบิร์ค คุณช่วยพูดให้เธอหน่อย
บ้านปลอดผีแล้ว
คุณเคยพูดได้ดีกว่านี้
บ้าน...ปลอดผีแล้ว!
โอ้พระเจ้า, หนูแทบรอเห็นเธอ ทำหน้าประหลาดใจไม่ไหวแล้ว
บ้านหลังนี้, ปลอดผีแล้ว
มันไม่เป็นอย่างที่ว่าค่ะ
เป็นแน่นอนจ้ะ ที่รัก หนูได้ช่วยปลดปล่อย วิญญานพวกนั้นออกไปแล้วทางแสงสว่าง
แต่พวกเขาไม่...
พ่อครับ, ออกรถเร็ว ไป ไปเลย
หนูโกหก พวกเขาต้องการให้หนูพาออกไปด้วย แต่หนูก็ทำไม่ได้ พวกเขาก็เลย...
พ่อ, ไปเร็ว!
ออกจากรถเดี๋ยวนี้
ทุกคนอยู่ครบนะ?
คุณโอเคนะ? ทุกคนปลอดภัยมั้ย?
- อีริค อีริค - จ้ะ ที่รัก?
แมดดี้อยู่ไหน?
ลูกอยู่ที่ไหน?
- ลูกอยู่ไหน? - แมดดี้?
แม่
มีบางสิ่งผิดปกติ แม่
ออกไป!
แมดดี้
แม่!
มานี่ ลูกรัก อดทนไว้
แม่คะ
อดทนไว้!
ทนไว้!
จงปลดปล่อยครอบครัวนี้ไป!
เหมือนที่แกต้องการได้รับการปลดปล่อย
- ไม่ อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ - โง่ๆ รึ นั่นคือเหตุผลที่คุณทิ้งผมไปใช่มั้ย?
แคริแกน, ได้โปรดเถอะ
พวกมันจะไม่ปล่อยครอบครัวนี้ไปไหน
เราไม่ต้องมาแกล้งสร้างภาพอะไรแล้ว เราไม่ได้อยู่หน้ากล้องทีวี, บรูค
ผมคือคนเดียวที่เหลืออยู่ ที่จะพาดวงวิญญานพวกนี้ไปสู่แสงสว่าง
คุณก็รู้นี่
- เดี๋ยว!
คุณไม่ต้องทำอย่างนี้ก็ได้
ผมรู้, ผมต้องการทำมัน
เดี๋ยว, ฉันจะรู้ได้ไงว่าคุณจะได้กลับมา?
ผมจะคิดหาวิธีเอง ลาก่อน, บรูค
เอมี่, มาที่นี่!
รีบออกไป!
ไปกันเถอะ, เร็วเข้า!
- ระวังหัวด้วย - โอเค, แมดดี้! แมดดี้!
โอเค, รีบเผ่นกันเลย!
แม่จะรอรับลูกอยู่
เคนดร้า, มาเถอะ!
- หนูเสียใจค่ะพ่อ ที่หนูทำตัวแย่ๆ - ไม่เป็นไร ไว้คุยทีหลัง ตอนนี้เราต้องไปแล้ว
เฮ้! นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ
- ผมต้องจัดการบางเรื่อง! - เดี๋ยวสิ!
พ่อ!
ที่รัก เราต้องหารถก่อน!
อีริค เอาของฉันไป!
เอาล่ะ, รีบไปกันเถอะ!
ไม่เจออะไรเลย GPS จับสัญญาณไม่ได้
โอ้, เดี๋ยว
มันจับสัญญาณได้บางสิ่ง
- ฮัลโหล! - ไฮ!
ฮัลโหล หาทางมาที่นี่ยากมั้ยคะ?
มันสวยมากเลยใช่มั้ยคะ?
ฉันคิดว่า หลังนี้ใช่เลย ว่าไหม?
เป็นเขตที่มีโรงเรียนดีๆ มีสนามฟุตบอลอยู่ใกล้ๆ
รอจนเข้าไปดูข้างในก่อนนะคะ?
4 ห้องนอน พร้อมตู้เสื้อผ้า ขนาดใหญ่เท่าสระว่ายน้ำ
นั่นไม่ตรงกับสิ่งที่เราต้องการ
ตู้เสื้อผ้าเก่าของเรา มันจะกินหนู
หนูพูดได้น่ารักนะจ้ะ
เอาล่ะค่ะ, บ้านหลังนี้ มีคาเร็คเตอร์ที่สุดกรี๊ดเลย
จากวิธีสร้างของมัน
และนี่คือระเบียง
คงไว้ซึ่งความเก่าขลังมาตลอด
นี่ห้องนั่งเล่น ที่นำไปสู่สวนหลังบ้าน เป็นที่ที่ดีที่สุดสำหรับเด็กๆ
เห็นนั่นมั้ยคะ? ต้นไม้ใหญ่เก่าแก่, มันอยู่ที่นี่มาก่อน...
ฮัลโหล?
- เยี่ยมเลย
ซับไทยโดย พี่จุ๋มคนสวยใจดี Modified By Y@Iซินแสเทวดา