Ανώνυμη:
Το Απαγορευμένο Ημερολόγιο
Ποιος θα το φανταζόταν;
Η ώρα είχε φτάσει στις 26 Απριλίου 1945.
Ο κόκκινος στρατός είχε περικυκλώσει το Βερολίνο
και εισβάλλοντας στη μια περιοχή μετά την άλλη, έφτανε στο Ράιχσταγκ.
Εκείνη την ημέρα, μπορούσαμε να διακρίνουμε τον ήλιο πίσω από τα σύννεφα.
και το άρωμα από τις πασχαλιές, διαπερνούσε τον καπνό.
Πώς να ξεκινήσω;
Πώς να βρω τις σωστές λέξεις;
Ήμουν δημοσιογράφος και ταξίδεψα σε 12 χώρες.
Έζησα στη Μόσχα, το Λονδίνο και το Παρίσι.
Μου άρεσε όταν ζούσα στο Παρίσι και το Λονδίνο.
Όμως αποφάσισα να γυρίσω με τη θέλησή μου. Ήθελα να είμαι μαζί τους..
Το όνομά μου δεν έχει καμία σημασία.
Είμαι μια από τις πολλές γυναίκες, που πίστευαν στο μέλλον της χώρας μας.
Αμφιβολία; Αυτή ήταν για τους αδύναμους χαρακτήρες.
Βαρσοβία, Βρυξέλλες, Παρίσι. Νικάμε συνέχεια.
Οι Ρώσοι δεν έχουν ηγέτη.
Μέχρι να συνέλθουν,
ήδη θα χτυπάμε την εξώπορτα της Μόσχας.
Συγνώμη που σας στριμώξαμε, αλλά έχουμε πόλεμο.
Ο Γκερτ μισούσε τους σιδηροδρομικούς σταθμούς
Όταν έφυγε, ο ήχος από τις μπότες του, αντιλαλούσαν στο σπίτι..
Ήμασταν απόλυτα σίγουροι, ότι πράτταμε το σωστό,
αναπνέαμε τον ίδιο αέρα όπως και όλοι οι άλλοι,
Ήμασταν συμμέτοχοι.
'Και μετά μου βγάζει το παλτό και μου λέει..
Οι Ρώσοι, δεν έχουν ιδέα τι τους περιμένει.
Ήμασταν λοιπόν, στον δρόμο για τη Σορβόννη, και φλυαρούσαμε στα γαλλικά.
Αυτός νόμιζε πως ήμουν μια από αυτές τις ψηλές και λεπτές Σουηδέζες.
Άλλαξα τον βηματισμό μου, για να ταιριάξει με τον δικό του.
Τότε αυτός σταμάτησε, με κοίταξε και είπε: Α, μία κόρη του Φύρερ.
Εκεί σταμάτησε η γνωριμία μας. Τι κρίμα.
Μια στιγμή... θα ήθελα... σταματήστε μια στιγμή την μουσική παρακαλώ.
Θα ήθελα για μια στιγμή, να μοιραστούμε αυτήν την όμορφη βραδιά,
αυτές τις όμορφες στιγμές, με τους άντρες μας,
όλους αυτούς, που βρίσκονται κάπου στην Ευρώπη.
[
[ G
[ GM
[ GMT
[ GMTe
[ GMTea
[ GMTeam
[ GMTeam-
[ GMTeam-m
[ GMTeam-mo
[ GMTeam-mov
[ GMTeam-movi
[ GMTeam-movie
[ GMTeam-movies
[ GMTeam-movies ]
Απόδοση εξ ακοής FIRKOULITSA [GMTeam]
Φύγετε!
Τρέξτε, τρέξτε!
Φύγετε από εκεί!
-Φύγετε μακριά! Τα σπίτια δεξιά πέφτουν.
Ελάτε από δω διάολε! Εδώ!
Μαμά, πού είσαι;
Έλα, γρήγορα.
Μακριά, φύγε!
Ανοίξατε πυρ, οπλίστε!
...πυρ!
Πυροβολείτε!
Σκατά.
Περιμένετέ με! Προσοχή, κάτω τα κεφάλια.
Εδώ είστε! Σταματήστε! Περιμένετέ με!
Προσοχή!
Όχι!
Όχι στολές, όχι όπλα, είναι νόμος!
Φέλιξ, που είσαι;
Φέλιξ;
-Μα πού μπορεί να είναι πάλι; -Καμία εντολή
Δεν έχουμε νέα, τίποτα απολύτως.
Κανένα από αυτά τα γουρούνια δεν ενδιαφέρεται για μας.
Φέλιξ; Λένχεν, Λένχεν; Μα τι κάνετε εδώ;
Στο Βέντινκ στέλνουν, εναντίον τους τα παιδιά.
Ρώσοι ,γουρούνια.
Αυτοί ήταν βιβλιοπώλες. Ορισμένοι από αυτούς, μιλούσαν γαλλικά.
Και αυτή είναι η χήρα του φαρμακοποιού.
Ο άντρας της κάποτε, γιάτρεψε τον πονοκέφαλο του υπουργού Χίντεμπουργκ.
Αλλά αυτά πέρασαν.
Τώρα πατάμε πάνω στα πρόσωπα και τα χέρια μιας νεκρής,
για να εξοικονομήσουμε ένα βαζάκι μαρμελάδα.
Αυτή είναι η σιωπηλή κυρία Μπίντερ. Είναι μουσικός.
Ο άντρας της είναι αγνοούμενος.
Δεν μπορεί κάποιος να βοηθήσει; Δεν μπορεί να αναπνεύσει.
Κοίταξέ με, κοίτα με!
Θα καταγράψω τα πάντα. Θα τα αναφέρω.
Ο Γκερτ και εσύ, πρέπει να τα διαβάσετε.
Να σας προσφέρω κάτι;
Ευχαρίστως
Από το Σλέσβιγκ. Δεν θα τα καταφέρει.
Άντε, άντε. Μπείτε από κάτω, γρήγορα!
Μαμά; Μην φοβάσαι, εδώ είμαι!
Έρχονται!
Σταματήστε!
Προσοχή, προσοχή. Προς όλους τους κατοίκους αυτής της οδού.
Όλα τα όπλα, πρέπει να παραδοθούν αμέσως.
Αυτή είναι η τελευταία προειδοποίηση.
Προσοχή, προσοχή.
Αυτή είναι η τελευταία προειδοποίηση!
Επίθεση!
Εκεί επάνω.
Εκεί ψηλά, ψηλά!
Φύγε! Όχι τώρα!
Προσοχή
Εγώ ...εγώ..έχω..Εσύ έχεις...
Με προσοχή!
Σύντροφε συνταγματάρχη.
Οι άντρες έχουν φτάσει σχεδόν στο σταθμό του Πότσνταμ
Η εντολή ήταν να προχωρήσουμε προς την περιοχή του κοινοβουλίου.
Κατάλαβα, σύντροφε συνταγματάρχη..
Θα μείνουμε εδώ.
Λοχαγέ! Νόμιζα πως θα κινηθούμε προς το Ράιχσταγκ.
Δεν θα πάμε στο Πάιχσταγκ; Μα γιατί; Ήμαστε τόσο κοντά.
Να πάει στο διάβολο. Δεν θα μείνουμε!
Είναι διαταγή.
Αποτραβηχτείτε και προστατέψτε την σημαία!
Καταλάβατε;
Στρατιώτες; Αξιωματικοί;
Όπλα;
Είπα: Στρατιώτες, αξιωματικοί;
Θα δούνε! Θα δούνε!
Έχει κανείς σας όπλα; Παραδώστε τα πάντα!
Βγείτε όλοι έξω! Ένας ένας.
Βγείτε όλοι έξω! Κουνηθείτε!
Βρωμιάρηδες Ρώσοι! Όρθιοι!
Τί θέλετε
Ρώσικα
Ναι.
Ρώσικα!
Έλα.
Φαγητό.
Πόλεμος τέλος.
Γυναίκα.
Έλα. Φαΐ.
Πόλεμος τέλος, γυναίκα.
Έλα.
Μη φοβάσαι.
Δεν θα θαφτούμε εδώ μέσα.
Μπράβο, έλα, έλα.
Μην φοβάσαι.
Έλα, έλα.
Μη τρέμεις.
Καλό! Έλα.
Ομορφούλες! Ελάτε από εδώ.
Άμα είστε καλές θα σας δώσουμε να φάτε.
Πατάτες. Πολύ καλές.
Μού επιτρέπεις;
Ποιος ξέρει πώς δουλεύει αυτό το πράμα;
Εσύ Ουκρανέ, ξέρεις;
Να 'τοι, οι σοβιετικοί απελευθερωτές μας.
Πανευτυχείς.
Φαίνεται, ότι ούτε και οι ίδιοι δεν μπορούν
να πιστέψουν, πώς τα κατάφεραν.
Τους ξέρω, τα σανδάλια τους, τα χωριά τους.
Τα νεόκτιστα κτήρια για τα οποία, είναι τόσο υπερήφανοι.
Στοπ!
Δεν ανησυχούν για τίποτα.
Σταμάτα, μαλάκα!
Άσ' την.
Χάσου.
Ούρα. Χρησιμοποίησε ούρα!
Τέρμα τα αστεία.
Όχι, σοβαρά.
Τα δικά σου ούρα, παραείναι γέρικα.
Στο Λένινγκραντ, έκανα καλά τον στρατηγό μου, με ούρα...
Τι παραμυθάς!
Αλήθεια είναι.
Τι κάνουν αυτοί εκεί;
Παρακαλώ!
Έχεις άντρα;
Άντρα και δύο παιδιά.
Δεν πειράζει, έλα.
Γρήγορα, γρήγορα! Αφήστε με να φύγω!
Όχι, Όχι, γουρούνια.
Γουρούνια! Μη!
-Δεν έχετε καμία δουλειά εδώ. -Δεν έκανα τίποτα.
Σταμάτα.
-Βρωμερά γουρούνια, αφήστε με! -Έλα, άσε τα καμώματα. Πήγαινε μαζί τους.
Οι περισσότεροι συμπατριώτες μου, ήταν ιδιαιτέρως ικανοί,
όταν επρόκειτο να σώσουν το τομάρι τους.
Το κορίτσι από το Σλέσβιγκ ήταν το εύκολο θύμα.
Εξαφανιστείτε!
Κυρία Χίτλερ
Παλιοπουτάνα! Πού πας;
Στον Φύρερ;
Πάρε, γρήγορα. Στη δεξιά σοφίτα. Γρήγορα! Φύγε!
Πάρ' το και φύγε! Φύγε!
Έλα.
Πείτε τους κάτι. Εσείς μιλάτε ρώσικα. Μη με εγκαταλείπετε έτσι.
Στρατιώτη!
Γιατί θέλεις να πάρεις μια γυναίκα...
η οποία δεν σε θέλει;
Οι πρόθυμες γυναίκες δεν είναι καθαρές.
Ανοίξτε την πόρτα! Ανοίξτε!
Ανοίξτε την πόρτα, γουρούνια! Ανοίξτε!
Όχι εδώ.
-Που; -Σχεδόν φτάσαμε.
Στάσου! Μείνε εκεί που είσαι!
E, εσύ
Τρέξε τρέξε!
Διοικητής...
Ψάχνω για τον προϊστάμενο αξιωματικό.
Τι συμβαίνει;
Είστε ο υπεύθυνος εδώ;
Εγώ...χρειαζόμαστε βοήθεια.
Είστε ο διοικητής;
Εδώ υπάρχουν πολλοί διοικητές. Όλοι είμαστε διοικητές.
Ποιον από όλους ζητάτε;
Κύριε λοχία...
Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας...
Οι άντρες μας, είναι όλοι υγιείς και καθαροί.
Κυρία Χίτλερ.
Η χώρα μας έφτασε στο τέλος της.
Γκερτ, θυμάσαι τα πρώτα σου λόγια;
"Τριάντα λεπτά" μου είχες πει."Δώστε μου 30 λεπτά καιρό
και δεν θα με εγκαταλείψετε ποτέ."
Θεέ μου, βοήθησέ μας.
-Αυτός είναι ο πίσω διάδρομος. -Η χήρα, μού πρόσφερε στέγη.
Με πήρε από το χέρι και με έβαλε, ώ τι θαύμα,
στο τέλεια διατηρημένο σπίτι της.
Δέχτηκα ευχαρίστως. -Προς το παρών μπορείτε να μείνετε εδώ.
Η μετακόμιση ήταν εύκολη: μία μπλούζα,
ορισμένα βιβλία και κάποιες σημειώσεις.
Αν το θέλετε, μπορείτε να μείνετε.
Ευχαρίστως, θα δεχτώ την προσφορά σας.
Προσέχετε τον εαυτό σας.
Θα έπρεπε να είχα προσέξει περισσότερο.
Όμως τότε δεν τα γνωρίζαμε όλα, και έτσι η ιστορία πήρε τον δρόμο της.
Σίγουρα, κάποτε ήταν όμορφα εδώ.
Πώς...με βρήκες;
Έψαξα κάθε υπόγειο.
Πόσες φορές;
Πολλές.
Οι πλαγιές ντύθηκαν στα πράσινα
Τα δέντρα αναπνέουν βαθειά.
και εμείς, θαρρετά προχωράμε μπροστά,
δίνοντας το τελευταίο χτύπημα σ' αυτόν τον πόλεμο!
Μακρύς ήταν ο δρόμος προς τον Μάη.
Χρειάστηκε πολύ δύναμη και θάρρος.
Μα τώρα ήμαστε και πάλι ελεύθεροι!
Και με καμάρι γυρνάμε στις θέσεις μας.
Χαίρε Μάη.
Με τους στρατιώτες μας και μερικά
αμερικάνικα όπλα, αυτοί θα ήταν παρελθόν.
Καλά.
Εχθές ήταν η σειρά μου στην αντλία,
και με πλησιάζει ένας τύπος,
με δύο σιδερένιους σταυρούς και έναν χρυσό γερμανικό σταυρό στο στήθος
και ευγενικά μου παίρνει τον κουβά από το χέρι. Τού λέω:
"Σε τι οφείλω αυτήν την τιμή;" Μου απαντά: "Μην χάνετε το κουράγιο σας"
"αν έστω στο ελάχιστο, μας κάνουν οι Ρώσοι
"ότι τους κάναμε εμείς τα τελευταία τέσσερα χρόνια,
"τότε σύντομα, δεν θα υπάρχουν ζωντανοί Γερμανοί."
Σύντομα; Κανείς δεν μιλά έτσι.
Σκλάβοι! Ήμαστε στο Βερολίνο! Τα καταφέραμε!
Να ρωτήσω; Που θα βρω ένα λεξικό;
Γι αυτό που θέλει , δεν τού χρειάζεται λεξικό.
Λένχεν!
Ελάτε μαζί μας! Ελάτε!
Να πάω μαζί τους; Πού; FIRKOULITSA [GMTeam]
Λένχεν!
Τις επόμενες μέρες και νύχτες, παραβιάζανε το σπίτι μας
Λένχεν!
Μία γυναίκα κρεμάστηκε, μια άλλη την τουφέκισαν.
Καμιά μας δεν γλύτωσε.
Κάθε συναίσθημα πέθανε.
Έ, εσείς, Βερολινέζοι!
Εδώ επάνω. Γιατί αργείτε;
Το Βερολίνο είναι δικό μας. Η Γερμανία είναι δική μας.
Για πάντα!
Λένχεν.
-Τι έχεις εκεί; -Έναν χάρτη.
Κουνηθείτε! Γρήγορα!
Εσείς προς τα αριστερά, εγώ δεξιά.
Πού πάτε; Ελάτε εδώ.
Έλα.
Εμπρός της γης οι κολασμένοι της πείνας σκλάβοι εμπρός - εμπρός
Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει σα βροντή σαν κεραυνός.
Φύγετε, φύγετε!
Εγώ!
Σε...
...αγα...
... πώ...
Καλημέρα.
Μη σας παρακαλώ!
Ομορφιά μου. Θα ξανάρθω.
Ομορφιά μου...
Είμαι νέος άντρας...
Με τρομάξατε.
Θα επιζήσουμε,
με όποιο κόστος.
Πού πας;
Εμείς είμαστε εδώ.
Ποιον ψάχνεις;
-Διοικητήριο; -Διοικητήριο.
Λοιπόν, πού είναι τώρα οι σωτήρες μας, ο τρομερός μας στρατός;
Πριν, το να πεθαίνεις στον πόλεμο, ήταν καθαρά ανδρική υπόθεση
Αλλά αυτό, πάει, πέρασε.
Καταραμένοι Ρώσοι. Είτε πρόκειται για αξιωματικό,
είτε για στρατηγό, μού είναι αδιάφορο.
Τους παίρνω όλους, όσο ψηλότερα στην ιεραρχία τόσο καλύτερα.
Από εδώ και μετά, θα αποφασίζω εγώ ποιός θα με πάρει.
Όχι, όχι. Για έλα έξω εσύ. Αυτό παραμένει ακόμα το κρεβάτι μου.
Μπορείς να μας προστατεύεις και από τον καναπέ. Βλέπεις; Προστατεύεις.
Βλέπεις; Δεν χρειάζεται να χώνεσαι στο κρεβάτι μου.
Με κατάλαβες;
Πού είναι ο Λοχίας;
Περίμενε.
Ε! Δεσποινίς.
Ποιον ψάχνεις;
Εσύ ξανθούλα.
Γιατί έχεις τέτοιο αυστηρό ύφος;
Εσύ!
Μπορείς να μού σαπουνίσεις την πλάτη;
Με ποιόν θέλετε να μιλήσετε;
Με εσάς.
Ελεύθεροι.
Μού επιτρέπετε να καθίσω;
Όχι.
Εχθές, κατελήφθη το σπίτι μας. Πολλές γυναίκες βιάστηκαν.
Δεν μού έχει αναφερθεί τίποτα γι αυτό.
Είναι καθήκον σας να μας βοηθήσετε.
Ποιους;
Τους ανθρώπους μου...
...ή τους δικούς σας;
Εμένα.
Αυτά τα λίγα λεπτά. Τι σημασία έχουν;
Είναι μάταιο.
Ρωσίδα; Τι ψάχνεις;
Ποιον ψάχνεις; Αξιωματικό;
Είναι όλοι με γυναίκες. Είμαι και εγώ το ίδιο καλός.
Κύριε επιλοχία.
Μπορώ να σας μιλήσω;
Στο σπίτι μας, σε κάποια μπαλκόνια, υπάρχουν νάρκες.
Μπορείτε να βοηθήσετε;
Κρίμα.
Δεσποινίς!
Εσύ, εγώ, βράδυ;
Εγώ Ανατόλ.
Εσύ, εγώ, τόσο απλά.
Από εκείνη την στιγμή ήξερα,
ότι κανείς και τίποτα δεν θα με ακούμπαγε, ότι και αν γινόταν.
Ελάτε μέσα. Ακολουθήστε.
Εδώ μένω.
Περάστε.
Πρέπει να φύγεις, κατάλαβες;
Λοιπόν...
Αυτός είναι ο άντρας μου.
Δεν καταλαβαίνεις;
Ο άντρας μου.
Πρέπει να καταλάβεις
Όλοι οι άνθρωποι είναι κακοί.
Ποτέ δεν καταλαβαίνω τι λέει. Δεν θέλει να φύγει.
Τι κάνεις; Είναι από μαόνι
Ηρέμησε. Πήγαινε στην κουζίνα.
Στο 215 τάγμα!
Στη νίκη!
Σε εμάς.
Εγώ από Χάρκοβ
Είναι από το Χάρκοβ.
Χάρκοβ! Α! Εγώ είμαι λογιστής σε βιομηχανίες.
Λογιστής; Μου κάνεις πλάκα.
- Εγώ λογιστής! - Εσύ λογιστής! Εμείς λογιστής!
Όλα καλά.
Έτσι είναι η ζωή, βλέπεις;
Εσύ όμορφη.
Απίθανοι τύποι αυτοί οι Ρώσοι. Γεμάτοι ζωντάνια και δύναμη.
Αυτός ο γαμημένος πόλεμος με έχει κουράσει.
Πράγματι.
όταν γυρίσω
Θα παντρευτώ, θα φτιάξω ένα σπίτι,
θα κάνω παιδιά. Δουλεύω στα κολχόζ.
Και εσένα, θα σε πάρω για λογιστή μου.
Είσαι επαγγελματίας στρατιώτης;
Όχι...
Εγώ γαλακτοκομείο.
Γάλα, γάλα. Αγελάδα.
Ενδιαφέρων. Πολύ ενδιαφέρων! Γάλα, γάλα.
Σκατά.
Κοίτα αυτό.
Τα τρόπαιά μου.
Αυτά δεν είναι τίποτα.
Κοίτα.
Αυτό είναι τρόπαιο.
Αυτό δεν είναι τρόπαιο.
Κοίτα αυτό.
Αυτό...
...αυτό είναι πραγματικό τρόπαιο.
Αυθεντικό.
Το δώρο μου σε όλες τις κυρίες.
Για φίλημα και για απόλαυση.
Που είναι η τουαλέτα;
-Στο διάδρομο. -Ευχαριστώ.
Θα θέλατε να φάτε κάτι;
Εσένα.
Θέλεις να δοκιμάσεις την πούτσα μου;
Δεν έχει σημασία ποιά.
Η πούτσα είναι πούτσα.
Γιατί την Ρωσία;
Τι γυρεύατε εκεί βρωμόψαρα;
Γιατί την Ρωσία;
Αυτός είναι ο Λοχαγός... φοβάμαι πως ξέχασα το όνομα.
Είναι διοικητής. Δεν έχουν υποδιοικητές, μόνο διοικητές.
Ήξερες ότι μαθαίνουν γερμανικά σαν πρώτη ξένη γλώσσα;
Φαντάσου, χρειάζεται ένας πόλεμος για να μάθεις κάτι τέτοια απλά πράγματα.
Μπορώ να κάνω κάτι για εσάς;
Ε, Μογγόλε. Έκανες όλη αυτήν την διαδρομή από την Μόσχα εδώ...
μόνο και μόνο για να κουβαλήσεις νερό για μια Γερμανίδα;
Ή κάνει ο ταγματάρχης μας μπάνιο σε ροδόνερο;
Γερμανικής κατασκευής...
Εγώ θα φροντίσω τον ταγματάρχη.
Πήγαινε τώρα. Θα έρθω σε λίγο.
Πήγαινε.
Πήγαινε Μογγόλε, πήγαινε!
Κουνήσου. Πιό γρήγορα. Πήγαινε, πήγαινε!
Κουνήσου επιτέλους. Πιό γρήγορα.
Μια βόμβα έπεσε στον κήπο των γειτόνων μας
και όλο το σπίτι έγινε καυσόξυλα.
Και ένα χοντρό γουρούνι, τινάχτηκε μέχρι την σκεπή.
μάλλον ήταν άνοστο.
Ορίστε.
Δώσε μου το.
Συγχωρέστε με...
για την απρεπή συμπεριφορά μου.
Ελεύθερη.
Το Βερολίνο μάς ανήκει.
Πάρε.
Είπα σε όλους, ότι έπρεπε να φύγουν.
Μου επιτρέπετε να καθίσω;
Έλα εδώ.
Όπως θέλετε.
Όχι;
Οι βιασμοί συνέχιζαν. Παντού.
Σε όλα τα διαμερίσματα.
Είχαμε γίνει πλέον ιδιοκτησία των Ρώσων. Υπό τις διαταγές τους.
Όμως εμείς οι γυναίκες θα κρατήσουμε το στόμα μας κλειστό,
γιατί όταν όλα αυτά τελειώσουν, κανείς δεν θα θέλει να μας ακουμπήσει..
Καημένη Γερμανία.
Γερμανοί πιλότοι, καθίστε κάτω.
Τέσσερεις. Τέσσερεις γυναίκες.
Ολόκληρο το Βερολίνο έχει γίνει μπορντέλο.
Κοίτα. Αυτά τα βρήκα.
Έχουν τα πάντα.
Έχουν κοσμήματα, χρήματα και σπίτια.
Και όμως κάνουν πόλεμο. Ύαινες.
Αρκετά.
Τι με ενδιαφέρουν όλοι αυτοί;
Μερικές φορές πιστεύω, ότι από εδώ και πέρα μπορώ να αντέξω τα πάντα.
Αρκεί να έρχεται από έξω
και όχι από μια γωνιά της ψυχής μου.
Είμαι υπέροχα. Και τα ρώσικα μου, γίνονται όλο και καλύτερα.
Είναι κανείς εκεί; Κανείς.
Με περιμένεις;
Κυρία μου, σας έφερα έναν καβαλιέρο.
Ο Ανατόλ είναι τσιγγάνος.
Φεύγει και έρχεται κατά που του αρέσει. Δεν υπάρχει προστασία.
Ηλιαχτίδα μου.
Πιστεύεις...
Πιστεύεις ότι ο Φύρερ μας εγκατέλειψε;
Όχι. Ποτέ.
Πάρε.
Αυτό είναι όλο;
Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.
-Που πάς; -Να σου φέρω να φας.
Ακόμα και αν είναι το τελευταίο που θα κάνω.
Το Ράιχστακ; Χέστηκα γι αυτό.
Γάμησέ το, το Ράιχστακ.
Μετά με αρπάζει και με ρίχνει στο κρεβάτι.
Και ξαφνικά , μου φαίνεται βαρετός, σαν σκυλάκι.
Και μετά μου κάνει μια φιλοφρόνηση.
Μου λέει:" Οι Ουκρανές έτσι και εσύ έτσι"
Όμως μύριζε πραγματικά πολύ η ανάσα του.
-Εσείς; -Καλημέρα. Σας φέραμε πρωινό.
Το επόμενο πρωί και ενώ λίγο πιο πέρα ο πόλεμος συνεχιζόταν,
ο ταγματάρχης ήρθε με όλη του την συνοδεία.
Η χήρα, που λάτρευε το μπέικον, τριγυρνούσε σαν την μέλισσα.
Και ο κύριος Έκχαρτ, ήταν έτοιμος να παραδοθεί.
Από εδώ.
-Ρώσικο άλογο; -Τι είναι αυτό;
Ζάχαρη. Έχουμε ζάχαρη!
Και μπέικον και σαλάμι και ψωμί και βούτυρο.
Μεγάλες χαρές! Αλλά όχι για όλους.
Και μετά ήρθε το ιππικό.
Τα χιτώνια ανέμιζαν, τα ξίφη ήταν προτεταμένα και τα άλογα χλιμίντριζαν.
Και όταν το άλογο τρέχει μπροστά,
έχει μια απίστευτη δύναμη.
Και σαν χιονοστιβάδα ορμά προς τα τανκς,
προς το τάγμα , προς τα αυτόματα.
Και όλα καπούτ.
Τα στρατεύματά σας ήταν πολύ περισσότερα,
όμως δεν μπόρεσαν να αντισταθούν.
Πέταξαν τα όπλα τους και το έβαλαν στα πόδια.
Γερμανοί στρατιώτες, ακούς κει!
Μην είσαι τόσο αγενής.
Δεν σπείραμε εμείς ανέμους!
Κάτσε κάτω.
Και σταμάτα να προσβάλλεις την οικοδέσποινά μας.
Αρκετά.
Εγώ Καύκασος.
Καύκασος, κατάλαβες;
Μεγάλα βουνά. Τόσο όμορφα!
Ήλιος, μπλε ουρανός.
Όμορφοι χώροι με γυναίκες.
γλυκές σαν ώριμα σταφύλια.
Και ο Πούσκιν! Ήταν εκεί εξόριστος.
Ο Πούσκιν; Αδιάφορο. Θέλω να γυρίσω στο σπίτι.
Πάω σπίτι, καταλαβαίνεις;
Θέλω να δω τα παιδιά μου και την γυναίκα μου.
Και εσύ τι λες; Μου λες για τον Πούσκιν!
Θέλω την γυναίκα μου.
Την γυναίκα μου, κατάλαβες;
Τι ξέρεις για τον φασισμό;
Φασισμό;
Προέρχεται από την αρχαία λατινική λέξη" Φάσιο",
που σημαίνει ένα δεμάτι ξύλα, μεταφορικά "σύμπραξη".
Στην οικοδέσποινά μας.
Σωστά.
Μία προφανώς πολύ μορφωμένη γυναίκα.
Όπως και εσύ μόλις τώρα. Πολύ έξυπνος.
Μα εγώ δεν είμαι γυναίκα!
Στην Γερμανο-Ρωσική φιλία!
Όλοι επάνω, γρήγορα!
Τρέξτε, γρήγορα!
Ψάξτε όλα τα διαμερίσματα.
Έξω, έξω. FIRKOULITSA [GMTeam]
Μπάσταρδε! Μαλάκα! Γαμημένε μαλάκα.
Πίσω όλοι.
Τέλος!
Γνωρίζεις τις εντολές του Στάλιν.
Χάσου!
Αλήθεια; Και αν δεν το κάνω;
Θα με πυροβολήσεις;
Αν χρειαστεί...ναι.
Ακολουθεί τις εντολές μου.
Στοπ.
Ένας νεαρός φαντάρος, έκλεψε τρόφιμα.
Είναι οπλισμένος.
Ποιός μένει εκεί πάνω;
Ποιός μένει εκεί;
Μένει κανείς εκεί;
Όχι.
Λέει ψέματα.
Παλιοψεύτρα.
Η Γερμανία σου είναι για φτύσιμο.
Και το Βερολίνο.
Το κατακτήσαμε, και το φτύνω!
Φύγε από μπροστά μου.
Σταμάτα.
Θα σε σκοτώσω σκύλε!
Όποιος έχει όπλα, η κρύβει κάποιον οπλισμένο,
θα εκτελείται αμέσως, και θα καταστρέφετε το σπίτι του.
Δεν θα στο συγχωρέσουν αυτό.
Μπορώ να πιώ κάτι;
Πρέπει να φύγεις από εδώ.
-Τι γυρεύετε εδώ; -Δεν θα πάω στην Σιβηρία.
Τις επόμενες μέρες, ο Ταγματάρχης μπαινόβγαινε συχνά.
Αυτό σήμαινε προστασία για όλους.
Μέσα από το παλτό του, έβγαζε κεριά τσιγάρα και πολλά δώρα,
τα οποία έκρυβε η χήρα, στο ντουλάπι.
Γενικότερα, οι καιροί άλλαζαν.
Οι Ρώσοι χαίρονταν να κάνουν δώρα.
Και εμείς δεν τους χαλούσαμε τη χαρά.
Μα είναι πάρα πολύ.
Ο Ταγματάρχης μιλούσε πολύ καλλιεργημένα
και έλεγε περισσότερα από όσα ήθελα να μάθω.
Γνώριζα για τις καταθέσεις του στην τράπεζα,
τους γονείς του και τα αδέρφια του.
Σήμερα είσαι καλεσμένος μας. Μα καθίστε.
Τι ευγενείς. Και μου αρέσει να τον αγγίζω!
Ο πόλεμος συνεχιζόταν.
Και ενώ οι άντρες μας στέλνονταν στην Σιβηρία,
πολλές γυναίκες έβρισκαν προστάτες
και έτσι ήταν απαγορευμένες για τους υπόλοιπους.
Κράτησέ το , μην σου πέσει. Είναι ακριβή μάρκα.
Σχεδόν φτάσαμε, κράτα γερά.
Μέσα έξω, μέσα έξω.
Σταθμός διερχομένων έχουμε γίνει εδώ μέσα.
Ο Μουσολίνι πέθανε. Κρεμάστηκε.
Του άξιζε. Ένα καθίκι λιγότερο.
Στην υγειά μας!
Με το που έβγαινε ο Αντρέι από το σπίτι, με διεκδικούσε ο Ανατόλ .
Με έπιανε πανικός στη σκέψη, ότι οι δύο αρχηγοί
θα συναντιόντουσαν οπότε θα με σκότωναν.
Δεν θα μπορούσα με τίποτα να ισχυριστώ, ότι ο Ταγματάρχης με βίασε.
Τον υπηρετώ.
Πόρνη; Ίσως.
Μόνο μια φορά στην ζωή μου, έχω συναντήσει μια τέτοια γυναίκα.
Μου έλεγαν να μην της μιλώ γιατί ήταν ανήθικη.
Ότι και αν σημαίνει αυτό: ανήθικη.
Νεαρή!
Αποκλείετε.
Απίστευτο.
Περνά από μπροστά μου, σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
-Πόσες φορές; -Τέσσερεις. Εσύ;
Έλα.
Δεν το πιστεύω πως σε ξαναβλέπω. Φαίνεσαι μια χαρά.
Και εσύ.
Πάρε. Μαρμελάδα. Αυθεντικό κρασί Μπορντό
Πάρε το μαζί σου.
Μάλλον καλοπερνάς εδώ.
Μπορείς να το πεις και έτσι. Έλα.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Και εγώ.
Η επίσκεψη της Έλκε μας χαροποίησε όλες.
-Ο Ταγματάρχης μας πρόσεχε καλά
και έτσι πίναμε το τσάι του χωρίς να μας ενοχλεί κανείς.
Τι ανακούφιση.
Γεια που;
Σε ενδιαφέρει;
Δεν μπορείς να μπεις εδώ μέσα.
Ποιός είναι εκεί;
Ήταν όμορφος και νέος φρουρός.
Οπότε του λέω: "Νεαρέ μου,
το όπλο που κρατάς, μπορεί να εκπυρσοκροτήσει.
Εγώ πάλι, ανέβαινα τις σκάλες
όταν έφτανα στον δεύτερο όροφο, βγαίνει ένας τρέχοντας από το διαμέρισμα,
με πιάνει από τα μαλλιά και ρωτά: " Εσύ σύφιλη;"
Και τρομαγμένη του απαντώ:
-"Όχι, σίγουρα όχι." -Τι χαζό εκ μέρους σου.
Τι κάνει ο άντρας σου;
Όταν συνέβη την πρώτη φορά, ήταν εκεί.
Από τότε τα έχει λιγάκι χαμένα.
-Και τι λέτε για τους συνοδούς μας; -Αξιολύπητοι.
Δεν έχουν φαντασία.
Μπορεί στην πατρίδα τους,
να έχουν την καλύτερη και ισχυρότερη οικονομία,
αλλά στην ερωτική τους ζωή είναι σαν τον Αδάμ και την Εύα.
Αυτό είπα και στον άντρα μου.
Με τέτοια έλλειψη φαγητού, τι να το κάνεις
αν ο άντρας σου είναι καλός εραστής;
Υποθέτω ότι μια ικανοποιητική σεξουαλική ζωή,
προϋποθέτει τακτικά γεύματα.
Γεια μένα, μετράει ένα γεμάτο στομάχι.
Όχι δώρα, όχι σεξ!
Καρδιά, πόνος, έρωτας, σεξ. Άστα! Στην υγειά μας:
Ποιός ξέρει πότε θα ξαναβρεθούμε!
Προσέξτε, καίει!
Σκεπαστή μηλόπιτα.
Ναι με τρίμματα, και αχνίζει ακόμα.
Ναι, ναι.
Ε, και με τους άντρες μας δεν γίνετε και τίποτα, έτσι;
Έχουν καταντήσει τόσο αξιολύπητοι και αδύναμοι.
Το αδύναμο φύλο.
Έχεις νέα από τον Γκερτ;
Έχω μια απορία για την Σύφιλη.
Ω Θεέ μου!
Τι συμπτώματα έχει;
Φαγούρα και κάψιμο.
-Και διόγκωση των λεμφαδένων. - Ναι αλλά αργότερα.
Το διάβασα στο Λεξικό.
Στο λεξικό...
Πάρε.
Μου το έδωσε ένας Αμερικάνος.
Μάσα το.
Καλό. έτσι;
Αμερικάνοι...
Όλοι μοιάζουν με σταρ.
Φεύγω.
Και πες της...
ότι θα ξανάρθω.
Κατάλαβες;
Τι είναι αυτό;
Μπορείτε να μας προστατέψετε;
Όταν θα έρθει η μέρα αυτή;
Θα είμαι εδώ .
Και αργότερα...που θα πάτε;
Όπου με χρειάζονται.
Ένα ξεχωριστό βράδυ με τον Ταγματάρχη.
Καλή συζήτηση.
Μου είπε ότι με θαυμάζει.
Και ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα υπόλοιπα.
Αντίθετα με τους Γερμανούς, οι Ρώσοι άντρες,
πραγματικά εκτιμούσαν τις μορφωμένες γυναίκες.
Όμως ο πόλεμος ακόμα δεν είχε τελειώσει.
Συγνώμη.
Έχετε ένα λεπτό; Χρειαζόμαστε την βοήθειά σας.
Ελάτε παιδιά, πηγαίνετε έξω.
Θα τελειώσουμε εμείς τον πύργο σας.
Αυτός.
Καλημέρα.
Εσύ Ρώσικα;
Μετάφρασε.
Ο γερμανικός στρατός μπήκε στο χωριό μου
και σκότωσε όλα τα παιδιά.
Τα τρυπούσαν...
...με τις ξιφολόγχες μέχρι θανάτου,
τα έπιασαν από τους αστραγάλους...
Συνέχισε!
...και τσάκιζαν τα κεφαλάκια τους...
...χτυπώντας τα στους τοίχους...
...των σπιτιών.
Το άκουσες αυτό;
Ή το είδες με τα μάτια σου;
Το είδα.
Που πας έτσι βιαστικά;
Ξέχασες το βρακί σου;
Μιλάς ρώσικα, πες του να σταματήσει.
Μιλάς ρώσικα έτσι δεν είναι;
Κουνήσου τσούλα! Πήγαινε.
Που πάτε;
Σας περίμενα.
Τι σας συμβαίνει;
Σύντροφε Ταγματάρχα!
Τελειώνουν οι μέρες της παλιάς Γερμανίας.
Μείνε μακριά του!
Αυτός έρχεται σε μένα,
και όχι το αντίθετο.
Φύγε.
Γιατί;
Εσείς οι Γερμανοί, κρεμάσατε τη γυναίκα του.
Προσοχή! Στις 30 Απριλίου 1945, ο Φύρερ αυτοκτόνησε.
Εγκατέλειψε όλους εμάς που του ορκιστήκαμε πίστη.
Με διαταγή του Φύρερ, πιστεύετε ότι είναι καθήκον σας
να υπερασπιστείτε το Βερολίνο , όμως λόγω της έλλειψης σε βαρύ οπλισμό,
και πυρομαχικών, κάνουν την προσπάθειά σας αυτή μάταιη.
Με κάθε ώρα που συνεχίζετε την μάχη,
χειροτερεύετε τα φριχτά βάσανα των άμαχων πολιτών του Βερολίνου...
και των τραυματισμένων στρατιωτών μας.
Όποιος θυσιάσει την ζωή του για το Βερολίνο, από εδώ και μετά.
θυσιάζετε άδικα.
Μετά από συμφωνία με την ηγεσία του σοβιετικού στρατού,
σας προσκαλώ να σταματήσετε τις εχθροπραξίες.
Μπράιτλινκ, στρατηγός πεζικού και αρχηγός της άμυνας του Βερολίνου.
Σύντροφοι στρατιώτες και αξιωματικοί της 8ης μοίρας πεζικού.
Σήμερα
ο στρατός του Βερολίνου...
...παραδόθηκε.
Το Βερολίνο...
ηττήθηκε.
Σου το είπα!
Θα γυρίσω πίσω.
Θα πας στη Σιβηρία;
Και εμείς;
Σε παρακαλώ Φρίντριχ, μήλα μου!
Μίλα μου!
Σε περίμενα.
Προσευχόμουν και ήλπιζα,
και προσευχόμουν και ήλπιζα.
Και τώρα θέλω από εσένα, να μου ξεπληρώσεις
ένα μέρος από αυτά.
Ζήτω σύντροφοι! Στη νίκη μας!
Το Βερολίνο ηττήθηκε!
Στην πατρίδα μας!
Ζήτω ο κόκκινος στρατός!
Ζήτω ο Στάλιν.
Μισό λεπτό, περίμενε.
Τι έχουμε εδώ; Δύο ψάρια.
-Δεν το πιστεύω.- Χίτλερ, Γκέμπελς, καπούτ.
Ωραία! Ας πιούμε!
Συνθηκολόγηση.
Ήρθε η ώρα.
Ο πόλεμος τελείωσε.
Πώς περιμέναμε εμείς οι γυναίκες αυτήν την ημέρα!
Και τώρα;
Πικρή, πικρή ήττα.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για φρικιαστικά πράγματα.
Μία άσχημη και παράξενη αίσθηση, πλανάτε στον αέρα,
Κάτι κακό και απειλητικό.
Όμως δεν θέλω να το σκέφτομαι τώρα.
Τελείωσε.
Δεν ξέρω...
Φοβάμαι πως η δυστυχία έχει τη μεγαλύτερη φαντασία..
Το άκουσες αυτό;
Πίνουν και καπνίζουν σαν άντρες.
Ένα εκατομμύριο γυναίκες έχει ο Ρώσικος στρατός.
Έρχονται από παντού. Δεν έχουμε στολές να τους δώσουμε.
Οι μπότες είναι πολύ μεγάλες. Τα πουκάμισα και τα σακάκια, μια καταστροφή.
Μια φορά ήρθε μία, νομίζω την έλεγαν Λιούμπα.
Μου λέει: "Σύντροφε ταγματάρχη, νομίζω πως σήμερα θα σκοτωθώ.
"Θέλω καινούρια ρούχα." της λέω:
"Όχι, θα είσαι για πολύ καιρό ακόμα μαζί μας."
"Οι σφαίρες θα σε προσπεράσουν" Δύο ώρες αργότερα, ξανάρχεται.
Και ξανά. Και ξανά. Τότε της λέω:
"Μην σε απασχολεί, όταν χτυπήσεις, το καινούριο ολόλευκο πουκάμισο
θα είναι γεμάτο με αίμα."
Όλες οι γυναίκες στρατιώτες φοβούνται πως
την ώρα του θανάτου τους, δεν θα είναι όμορφες.
Είσαι φασίστρια;
Τι γυρεύεις; FIRKOULITSA [GMTeam]
Όλοι παραδόθηκαν.
Και ο διοικητής;
Αυτό μου αρέσει σε εσάς τους Μογγόλους.
Ούτε μια λέξη παραπάνω.
1678 ημέρες...
τόσες είμαι σ’ αυτόν τον πόλεμο.
Και τώρα...
Αυτή...
είναι πουτάνα.
Σωστά;
Όλο αυτό το μέρος...
είναι μπορντέλο!
Έλα μαζί μου. Κουνήσου, γουρούνι.
Μπιστόλι: Μπάσταρδε!
Ειρήνη...
Μη!
Πόλεμος καπούτ!
Είπα κουνήσου!
Όλοι κάτω.
Γρήγορα!
Όλοι σας κάτω.
Γρήγορα!
Πιο γρήγορα!
Γρήγορα!
Σταθείτε!
Που βρήκατε τα όπλα;
Σε ποιόν ανήκει αυτό το διαμέρισμα;
Σε ποιόν;
Δικό μου είναι.
Αυτή δική της είναι;
Δική της.
Αυτό είναι παραβίαση των εντολών του Κόκκινου Στρατού.
Ζήτω ο Φύρερ.
Εκτελέστε την.
Να πάτε όλοι στο διάολο.
Ξέρατε για τα όπλα;
-Όχι. -Γυρίστε στο διαμέρισμα.
Εκτελέστε τους όλους!
Πηγαίνετε.
Σταματήστε.
Είναι όλοι ψεύτες!
Εκτελέστε τους.
Άφησε αυτή τη γυναίκα.
Είναι χιτλερική.
Καταλάβατε τι σας είπα;
Όχι.
Πρώτα να την ανακρίνουμε.
Με καταλάβατε;
Τι είναι αυτά που κάνεις, αδερφέ;
Αυτή η γυναίκα έκρυψε έναν οπλισμένο στρατιώτη.
Η ποινή γι αυτό είναι θάνατος.
Πηγαίνετε τώρα!
Πρέπει να το αναφέρω αυτό.
Κάψτε τους!
Γιατί ρισκάρατε κάτι τέτοιο; Τώρα μπλέξαμε.
Προδότη!
Μας ανήκει όλο το Βερολίνο! Το ξενοδοχείο Άντλον, το Κάιζερσνταμ!
Παντού κόκκινες σημαίες.
Κόκκινες σημαίες. Όμορφες, καλή ποιότητα.
Τι έγινε;
Καβγάς;
Τι κοιτάζεις;
Χάσου από τα μάτια μου.
Τι συμβαίνει;
Στη νίκη, διοικητά.
Στον Στάλιν και στη νίκη.
Στάσου. Πρέπει να μείνεις με τους ανθρώπους σου.
Ο πόλεμος τελείωσε.
Κοίτα. Τα έλαβα.
Κοίτα...
Λιούμπα, Μαρίνα, Όλγα.
Με αγαπούν,
όλες τους.
Όλα καλά;
Θέλεις κάτι να φας;
Πάρε. Τι είναι καλύτερο; Ο πούτσος του ή το ποδήλατό μου;
Και εσύ, χάσου από εδώ...
πριν σου τινάξω τα αρχίδια στον αέρα!
Και εσείς ακούστε!
Γιορτάζουμε.
Όλοι να έρθετε, όλο το σπίτι.
Διαταγή.
Ο Χίτλερ σας δεν είναι άνθρωπος. Είναι βρωμερό σκουπίδι.
Δεν είναι άνθρωπος.
Σκουπίδι!
Λένχεν, Λένχεν! Επάνω γίνετε φασαρία!
Ελάτε όλοι, τώρα.
Διαταγή.
Γέμισε το.
Τι στέκεστε έτσι;
Έχουμε καλεσμένους.
Γιατί φοβάσαι;
Κοιτάξτε εκεί κάτω. Τι βλέπετε;
Στρατιώτες.
Ρώσους! Κτήνη. Η ζώα, όπως μας λέτε.
Και έχετε δίκιο.
Κανείς από εμάς, δεν θα διστάσει να σκοτώσει έναν Γερμανό στη στιγμή.
Το αίμα σας είναι στις στολές μας.
Έτσι πρέπει. Κανείς μας δεν ήθελε τον πόλεμο!
Οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν, τι είναι η Γερμανία.
Και τώρα ελάτε μαζί μου.
Τι γίνετε εδώ;
Προσέχετε, είναι Μαόνι.
Άφησέ με!
-Εσύ χόρεψε. Χόρεψε! -Πώς τολμάς;
Είναι το σαλόνι μου, και όχι αίθουσα χορού.
Κατάλαβες;
-Φανταστικό. -Όχι αίθουσα χορού.
Πιες τσίπουρο, βότκα. Καλό τσίπουρο.
Εσύ.
Να τραγουδήσω; Τώρα θέλει και να τραγουδήσω. Δεν τραγουδάω.
-Τι θέλει; -Μάντεψε.
Όχι.
Τι πάει να πει "όχι";
Αυτή είναι η Ευρώπη! Αυτή είναι η Ευρώπη!
Πιες, πιες. -
Γιατί όχι;
Σε κοιτάζω.
Και εσύ; Τίποτα.
Ίσως την άλλη φορά.
Στην υγειά σου.
Εγώ Άνατολ.
-Ξέρω. -Μπέρμπελ
Η καρδιά μου φωνάζει Μπέρμπελ.
Μπέρμπελ, Μπέρμπελ , Μπέρμπελ.
Παίζω βιολί.
Βιολί;
Παίζεις πιάνο;
Σε ορχήστρα, αλλά όχι πια.
Έχασα το βιολί.
Ωραία είναι. Και εγώ θα ήθελα να παίξω πιάνο.
Γιατί δεν πας επάνω;
-Να πάω; -Ναι, διασκέδασε λίγο.
Όλοι μας το χρειαζόμαστε.
Θα έρθεις και εσύ;
Αργότερο.
-Σίγουρα; -Ναι.
Είναι όμορφα που είσαι πάλι εδώ.
Θέλω να σας κρατήσω αγκαλιά
για όλη μου την ζωή.
Εγώ είμαι εδώ, εσύ στην Μόσχα.
Τόσο μακριά χέρια δεν έχει κανείς.
Δοκίμασε.
Ο ταγματάρχης μου ζήτησε να τον λέω Αντρέι. "Γιατί όχι;" απάντησα.
"Ο πόλεμος τελείωσε"
"Κάθε νεογέννητο παιδί, ζητά τον πόλεμο" μου απάντησε.
Τίποτα και κανένας, κανείς άνθρωπος, κανένα έθνος,
δεν μπορεί να σταματήσει αυτόν τον κύκλο της βίας.
Μόνο ο θάνατος.
Όχι τόσο γρήγορα, ζαλίζομαι.
Προσοχή.
Και τώρα για εσάς...
"Είμαι ερωτευμένος μαζί σου."
Μπέρμπελ.
Χόρεψε.
Έλα , πάμε.
Δεν είμαστε πλέον γένος, είμαστε απλά πληθυσμός.
Μιλάω για άτομα μέσα σε μία δημοκρατία.
Άτομα που θα αναλάβουν την οικονομία. Και θα την κάνουν να ανθήσει.
Χόρεψε, χόρεψε.
Πιστεύω πως πρέπει να το δούμε πιο σοβαρά το θέμα.
Τα κράτη της Ευρώπης θα διευρύνουν τα σύνορά τους.
Θα γίνουν ισχυρότερα. Οι υπερδυνάμεις,
όπως και ο Ναπολέοντας, θα ξαναμοιράσουν τον πολιτικό χάρτη.
Και εμείς θα γίνουμε Σοβιετική Ένωση με οργανωμένη οικονομία.
Ευχαριστώ.
Όλα καλά κύριε Χοχ; Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές τώρα.
Πρέπει να μπούμε και πάλι στην καθημερινότητα, και όλα θα φτιάξουν.
Ηρέμησε.
Πιες.
Η Σοβιετική Ένωση, βρίσκεται στην αρχή της ανάπτυξης της.
Το μέλλον θα δείξει.
Αγαπάτε την χώρα σας.
Όπως αγαπώ και εγώ την δική μου.
Η μητέρα μου μού είχε πει, πως θα παντρευόμουν
έναν άντρα που θα παίζει πιάνο.
...πως θα παντρευόμουν έναν άντρα που θα παίζει πιάνο.
Όλοι αναρωτιόντουσαν πώς θα ήταν η σημερινή μέρα.
Εγώ όχι.
Ποτέ.
Δεν ήθελα να την ζήσω.
Γιατί όχι;
Αφού δεν μου λέτε, Αντρέι, θα σας πω εγώ κάτι.
Ο πόλεμος αλλάζει τις λέξεις.
'Αγάπη' δεν είναι αυτό που ήταν.
Και παρ' όλα αυτά,
παρ΄ όλα αυτά,
θέλω να βρει ο άντρας μου, την γυναίκα που άφησε πίσω του
όταν θα γυρίσει.
Σε παρακαλώ , μείνε.
Εμείς οι γυναίκες, σημαδευτήκαμε για όλη μας την ζωή.
Όμως εδώ, σήμερα, αυτήν την στιγμή,
είμαι ευτυχισμένη.
Πάω να μας φέρω λίγο τσάι. Η Ίλσε έχει λίγο ακόμα.
Καλημέρα Λένχεν! Δεν ξύπνησε κανείς;
-Που είναι ο Βάνια; -Δουλεύει.
Και η μανούλα;
Ίλσε;
Ίλσε.
Ίλσε φύγε από επάνω του.
Γκερτ, θυμάσαι; Ήταν Τρίτη.
Πήγαμε να δούμε τον Φέλιξ.
Μπορούσαμε να μυρίσουμε τα δέντρα.
Συναντήσαμε ένα σύννεφο από πεταλούδες.
Ήξερες τις ονομασίες όλων.
Λυκαινίδα, Νυμφαλίδα, Ριοδινίδα και πολλές άλλες.
Μια λιαζόταν στη μέση του δρόμου,
είχε βελούδινο καφέ χρώμα με κίτρινα και μπλε τελειώματα.
Την ονόμασες Πένθιμο Πρωινό.
Πόσα πράγματα μου έδωσε η ζωή.
Και όλα σε αφθονία.
Ο Ταγματάρχης είχε χάσει τα πάντα.
Καταραμένε Ρώσε ιδεαλιστή.
Έβλεπε την ζωή όπως θα έπρεπε να είναι.
Σοβιετικός ιεραπόστολος.
Όμως τον αγαπώ.
Όσο λιγότερα ζητά από εμένα, τόσο τον αγαπώ περισσότερο.
Πάρα πολύ.
Αντρέι.
Ο Αντρέι δεν είναι πια εδώ.
Μετατέθηκε.
Γεια πού;
Άγνωστο.
Γεια σας.
"Τα πουλιά είναι σιωπηλά, και οι καμπάνες σίγησαν."
Έτσι δεν λένε;
Σε παρακαλώ κάθισε.
Το στούντιο;
χάθηκε;
-Δεν μένω μόνη μου εδώ. -Ξέρω.
Ουκρανές τόσο.
Αυτό είναι για σένα.
Είστε ξετσίπωτες.
Δεν το καταλαβαίνετε;
Σιχαίνομαι και να σε κοιτάζω.
Προ-σοχή!
-Θέλω να σας ευχαριστήσω. -Για πιο πράγμα
Που μου δώσατε την ευκαιρία να σας γνωρίσω.
Προσέχετε τον εαυτό σας.
Πως θα καταφέρουμε να ζήσουμε;
Το βλέμμα μπροστά!
'Μετάθεση", έτσι το λένε.
Με δόξες και τιμές.
Στη Σιβηρία, ποιός ξέρει;
Γκερτ.
Αγαπημένε μου Γκερτ.
Τι θα κάνουμε;
Να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο;
Πίσω όταν μου μίλησες για πρώτη φορά;
"30 λεπτά" μου είπες.
"Δώσε μου 30 λεπτά, και δεν θα θελήσεις να με εγκαταλείψεις ποτέ"
Τι;
[
[ G
[ GM
[ GMT
[ GMTe
[ GMTea
[ GMTeam
[ GMTeam-
[ GMTeam-m
[ GMTeam-mo
[ GMTeam-mov
[ GMTeam-movi
[ GMTeam-movie
[ GMTeam-movies
[ GMTeam-movies ]
Απόδοση εξ ακοής FIRKOULITSA [GMTeam]
Τι;
Καμία απάντηση.
Δύο μέρες μετά, είχε φύγει.
Δεν ξέρω αν θα γυρίσει.
Εκπλήσσομαι, που δεν υποφέρω πλέον.
Ίσως είμαι απλώς πολύ απασχολημένη.
Πρέπει να βρω ένα κομμάτι τσακμακόπετρα,
Πρέπει να σφουγγαρίσω τα νερά στο διαμέρισμα,
και ψάχνω απελπισμένα να βρω λίγα λουλούδια.
Εχθές βρήκα λίγες πασχαλιές.
Αναρωτιέμαι αν με σκέπτεται ο Γκερτ.
Ποιός ξέρει;
ίσως μιλήσουν και πάλι οι καρδιές μας,
και ξαναϊδωθούμε κάποτε.
Όταν το 1959 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το βιβλίο
"Μια γυναίκα στο Βερολίνο",
ξέσπασε μεγάλο σκάνδαλο.
Πολλοί άνθρωποι είπαν ότι ήταν προσβλητικό
και σπίλωνε τη γερμανίδα γυναίκα.
Η συγγραφέας σοκαρίστηκε από την αντίδραση
και το μένος που προκάλεσε το βιβλίο.
Απαγόρεψε οποιαδήποτε άλλη δημοσίευση του βιβλίου, για όσο θα ζούσε.
Ακόμα και μετά τον θάνατό της,
το πραγματικό της όνομα δεν δημοσιεύτηκε ποτέ.
Βασισμένο στο ημερολόγιο "ANONYMA"